Εντοπίστηκε νεκρή στο σπίτι της από συγγενικά της πρόσωπα και φαίνεται να έχασε τη ζωή της την ώρα που κοιμόταν
Θρήνο στον δημοσιογραφικό κόσμο του Βόλου και στην τοπική κοινωνία προκάλεσε η είδηση του αιφνίδιου θανάτου της δημοσιογράφου Ντίνας Παππά, μόλις στα 52 της χρόνια. Η δημοσιογράφος, μόλις πριν από λίγους μήνες, τον περασμένο Νοέμβριο είχε χάσει σε τροχαίο το μοναχοπαίδι της.
Η δημοσιογράφος εντοπίστηκε νεκρή στο σπίτι της από συγγενικά της πρόσωπα, το απόγευμα της Πέμπτης (31/7), έχοντας χάσει τη ζωή της την ώρα που κοιμόταν, σύμφωνα με τις πρώτες πληροφορίες.
Σήμερα το μεσημέρι, αναφέρει ο «Ταχυδρόμος», δικοί της άνθρωποι είχαν επικοινωνήσει μαζί της. Δεν είχε διαμαρτυρηθεί για τίποτε ούτε είχε εκφράσει κάποια ενόχληση.
Για τα ακριβή αίτια του θανάτου της διατάχθηκε η διενέργεια νεκροψίας – νεκροτομής.
Η Ντίνα Πάππα ξεκίνησε τα πρώτα δημοσιογραφικά της βήματα από τον ραδιοφωνικό σταθμό 9,86FM, συνέχισε στην τηλεόραση και συγκεκριμένα στην TRT. Εργάστηκε ακολούθως στις εφημερίδες «Νέος Τύπος», «Πρώτη» και στον «Ταχυδρόμο», ενώ συνεργάστηκε ως ανταποκρίτρια με αθηναϊκά ενημερωτικά site.
Είχε διατελέσει υπεύθυνη γραφείου Τύπου των δημάρχων Βόλου Κυριάκου Μήτρου και Αλέκου Βούλγαρη.
Στις αρχές Νοεμβρίου του 2024, η Ντίνα Παππά έχασε το μοναχοπαίδι της, Κωνσταντίνο, σε τροχαίο δυστύχημα, μια απώλεια που ήταν πολύ δύσκολο να ξεπεράσει.
Ο 33χρονος Κωνσταντίνος Κατσάρας ήταν οικονομολόγος και υποψηφίος διδάκτορας του Πανεπιστημίου Θεσσαλίας, σε τροχαίο δυστύχημα στο κέντρο της πόλης.
«Πήγε να συναντήσει τον Κωνσταντίνο της», λένε εξάλλου κοντινά της πρόσωπα, ξεσπώντας σε λυγμούς για τον θάνατο μιας ξεχωριστής και δυναμικής γυναίκας, που χτυπήθηκε αλύπητα από τη μοίρα.
Λίντα Γίγα: Το ανεκπλήρωτο όνειρο και ο εφιάλτης που έζησε για 20 χρόνια μέχρι τον θάνατο στα 52 της χρόνια
Αποκαλυπτική και ανεπιτήδευτη, η «Ρlaymate» Λίντα Γίγα είχε το σeξαπίλ της να ανοίγει πόρτες και να ρίχνει τα αρσενικά στα πατώματα. Χάριζε λαχταριστές πόζες σε ταινίες και ιλουστρασιόν περιοδικά. Την απεικόνιζαν συνήθως γuμνή ή ημίγuμνη.
Πλάι στις άλλες καυτές υπάρξεις της βιντεοκασέτας, όπως η Βίνα Ασίκη και η Ισμήνη Καλέση. Η Λίντα Γίγα γδύθηκε για να ποζάρει για τον Μιχαλόπουλο στο «Αδελφή μου, αγάπη μου» και καθιερώθηκε πριν καν πέσουν τα ρούχα της στο πάτωμα.
Μετά ήρθαν οι ανεπανάληπτοι «The Κόπανοι» να την εγκαθιδρύσουν ως ένα ακόμα σκοτεινό αντικείμενο του πόθου μιας ολόκληρης δεκαετίας.
Κι εκείνη πλαισίωνε τη σeξι παρουσία της με ένα μελαγχολικό ύφος. Με μια κοριτσίστικη φωνή συνθέτοντας ένα εκρηκτικό μείγμα που έβρισκε το ανδρικό κοινό τουλάχιστον ακαταμάχητο!
Η γοητευτική Λίντα Γίγα ήταν ωστόσο ένα διαχρονικό μυστήριο. Εξαφανίστηκε εξάλλου όσο γρήγορα καθιερώθηκε και κανείς δεν άκουσε έκτοτε νέα της.
Η κοινωνία την ξαναθυμήθηκε τραγικά τον Ιούλιο του 2016, όταν η μόλις 52χρονη ηθοποιός έφευγε πρόωρα από τον κόσμο, αν κι αυτό θα ήταν όλο, μια είδηση και δυο καλά λόγια.
Ποια ήταν η Λίντα Γίγα
Το δροσερό κορίτσι που μάθαμε από το ελληνικό σινεμά και τη βιντεοκασέτα αργότερα ως Λίντα Γίγα γεννιέται το 1964. Και εκεί εξαντλούνται όσα ξέρουμε για το σeξι φαινόμενο των ’80s.
Θα τη δούμε για πρώτη φορά στο σελιλόιντ το 1985 να πλαισιώνει τους Βουτσά και Μουστάκα στα αξέχαστα «Τούβλα« του Όμηρου Ευστρατιάδη. Πραγματική φήμη θα αποκτήσει ωστόσο δύο χρόνια αργότερα, στο «Αδελφή μου, αγάπη μου» (1987) του Γιάννη Χαρτοματζίδη.
Ο οποίος έχει ήδη επιλέξει για τον πρωταγωνιστικό ρόλο τον Πάνο Μιχαλόπουλο, που σκίζει καθ’ όλη τη δεκαετία του 1980, και ψάχνει ένα φρέσκο πρόσωπο με σeξαπίλ και θηλυκότητα. Αλλά και γλύκα και σεμνότητα, για να τον πλαισιώσει. Και το βρίσκει στην όλο νάζι Λίντα Γίγα.
Η ταινία κάνει την παρθενική της προβολή τον Μάρτιο του 1987 και το ανδρικό κοινό έρχεται αντιμέτωπο με την αιθέρια οπτασία. Η οποία βγάζει τα ρούχα της για να ποζάρει για τον χρωστήρα του Μιχαλόπουλου, μένει μονάχα με ένα μπλε σεντόνι.
Πόσο μάλλον που την ίδια χρονιά η αποκαλυπτική Γίγα θα κάνει εκείνη τη μοιραία φωτογράφιση στο ανδρικό περιοδικό «Ρlayboy». Θα παίξει την πέτρα του σκανδάλου δίπλα στον Γιώργο Κωνσταντίνου στο καλτ αριστούργημα του τελευταίου «The Κόπανοι» (1987)!
Η κινηματογραφική Λιάνα της ταινίας με υπότιτλο «Και οι 8 ήταν βλήματα» θα εξαργυρώσει τη φήμη της με δύο ακόμα κινηματογραφικές ταινίες. Εντωμεταξύ θα την ανακάλυπτε ο κόσμος του βίντεο.
Πλάι στις οκάδες των βιντεοταινιών που γυρίζει τον μήνα, προλαβαίνει να παίξει δίπλα στον Στάθη Ψάλτη στον «Πρωτάρη μπάτσο και την τροτέζα» (1989), αλλά και στο «Oh Babylon» (1989) του Κώστα Φέρρη.
Από την Αθήνα στην Ιαπωνία
Στην κινηματογραφική εκδοχή της τραγωδίας των Βάκχων που αποπειράθηκε ο Φέρρης όπου όνειρο και πραγματικότητα μπλέκονται με όρια δυσδιάκριτα, η Λίντα Γίγα πλαισιώνει τους Γιώργο Μοσχίδη, Άλκη Παναγιωτίδη και Κωνσταντίνο Τζούμα, αλλά και τον θρυλικό Νικόλα Άσιμο, και φτάνει μέχρι και την Ιαπωνία.
Η ταινία του Φέρρη ταξίδεψε σε πολλά κινηματογραφικά φεστιβάλ του πλανήτη, δίνοντας την ευκαιρία στην ηθοποιό να αποδείξει πως είχε σαφώς μεγαλύτερες ερμηνευτικές δυνατότητες από όσες είχε προλάβει να δείξει στο εμπορικό σινεμά της εποχής.
Στο μυαλό των περισσότερων όμως η Λίντα Γίγα είναι συνυφασμένη με τη γενιά της βιντεοκασέτας, την οποία τίμησε ολόθερμα.
Οι τίτλοι πολλοί και δηλωτικοί: «Για ψύλλου πήδημα» (1987), «Και πετάει και πηδάει» (1987), «Ο κρεββατοκυνηγός» (1987), «Ακαταμάχητος πιλότος» (1988), «Σήμα κινδύνου» (1988), «Άβε Μάφια: Εθνική Ακαδημία Απατεώνων» (1989), «Ένα μωρό στο ταξί μου» (1989), «Καλοκαιρινές αταξίες» (1989), «Φιλιππινέζα σε τιμή ευκαιρίας» (1989), «Eρωτικές παραλλαγές» (1989), «Τα κορίτσια θέλουν ξύλο» (1989), «Κύριε καθηγητά πού κοιμηθήκατε χθες;» (1989), «Ο πειρατής και η Φιλιππινέζα» (1990), «Τα eρωτικά» (1990) κ.ά.
Στην τηλεόραση το 1989
Η Γίγα πρόλαβε να περάσει και από το γυαλί, καθώς τα τέλη της δεκαετίας του 1980 και οι αρχές της επόμενης τις ανήκαν ολότελα. Στην τηλεόραση πρωτοεμφανίστηκε το 1989 στη σειρά «Οι άγγελοι κι εγώ» (ΕΤ2), πλάι στον Κώστα Ρηγόπουλο και τον Παύλο Ευαγγελόπουλο, και δύο χρόνια αργότερα έπαιξε δίπλα στον Γιάννη Μιχαλόπουλο στο σίριαλ «Οι Εργένηδες» (ΑΝΤ1), σε σκηνοθεσία Όμηρου Ευστρατιάδη.
Η Γίγα έπαιξε και στη βραχύβια μεταφορά του «Κύριε καθηγητά πού κοιμηθήκατε χθες;» (MEGA – 1991) που έφερε στην τηλεόραση ο Γιώργος Κωνσταντίνου, για να ολοκληρώσει τις εμφανίσεις της σε μικρή και μεγάλη οθόνη με τη «Γαλάζια κρουαζιέρα» (ANT1 – 1993), πλάι στον Χαϊκάλη και τον Εσκενάζι.
Και μετά εξαφανίστηκε ως διά μαγείας από παντού.
Τα τελευταία χρόνια της ηθοποιού
Η Λίντα Γίγα μετά τη χρυσή γι’ αυτή δεκαετία του 1980 συνδέεται ενδεχομένως με την οικογένεια που έκανε στις αρχές της δεκαετίας του 1990. Αποτραβήχτηκε από τη showbiz για να μεγαλώσει όπως ήθελε το παιδί της. Οι φιλοδοξίες της μεγάλης υποκριτικής καριέρας υποχώρησαν μπροστά στο θαύμα της μητρότητας. Και τη δημιουργία μιας ευτυχισμένης οικογένειας.
Όπως έγινε εξάλλου γνωστό από τα δημοσιεύματα που κυκλοφόρησαν κατά την ημερομηνία του θανάτου της, στα μέσα της δεκαετίας του 1990 χτυπήθηκε από το επικίνδυνο αυτοάνοσο νόσημα «Λύκος». Μια ρευματική πάθηση που προσβάλλει τις αρθρώσεις και περιλαμβάνει συχνά και ανωμαλίες του ανοσοποιητικού συστήματος.
Ο εφιάλτης που έζησε για είκοσι χρόνια ήταν αυτός που θα την ανάγκαζε να αποσυρθεί οριστικά από τα καλλιτεχνικά πράγματα. Κουραζόταν πια πολύ και μάλιστα δυσανάλογα γρήγορα.
Το κορίτσι που έκοβε άλλοτε την ανάσα με τις τολμηρές φωτογραφίσεις ήθελε να επιστρέψει χρόνια αργότερα στα καλλιτεχνικά δρώμενα με ένα σενάριο που είχε γράψει και συζητούσε για να γυριστεί ταινία.
Το όνειρό της θα έμενε ωστόσο ανεκπλήρωτο, καθώς έχανε ολοένα και περισσότερο τη μάχη για τη ζωή της. Μια μάχη που έδινε με αξιοπρέπεια και πελώρια υπομονή για ένα καλό τμήμα του βίου της.
Όταν έφυγε από τον κόσμο στις 13 Ιουλίου 2016, στα 52 της χρόνια, λίγοι ήταν αυτοί που τη θυμήθηκαν για το ύστατο χαίρε. Κηδεύτηκε στο κοιμητήριο του Κόκκινου Μύλου, παρουσία συγγενών και φίλων, και δημοσίως την αποχαιρέτισε μόνο η συνάδελφός της Καίτη Φίνου.
Η Καίτη Φλινου ενημέρωσε από το Facebook για τον θάνατό της: «Ένα κορίτσι των 80ς έφυγε σήμερα από τη ζωή. Η ηθοποιός Λίντα Γίγα υπέκυψε στην αρρώστια που την ταλαιπωρούσε από τα μέσα του ’90. Καλό σου ταξίδι κορίτσι μου».
Και έτσι έφυγε από τη ζωή το κορίτσι εκείνο με την απαράμιλλη ομορφιά και το εκφραστικό βλέμμα.
Ο Βερν Τρόιερ, ο μικρόσωμος ηθοποιός που έπαιξε ως «Mini-Me» στην κινηματογραφική σειρά κωμικών περιπετειών του «Austin Powers», πέθανε το Σάββατο, σε ηλικία 49 ετών.
«Με μεγάλη μας θλίψη και με βαριά καρδιά σας γράφουμε ότι ο Βερν πέθανε σήμερα», έγραψαν συγγενείς του στον λογαριασμό του στο Instagram, μιλώντας για έναν άνθρωπο «εξαιρετικά καλοκάγαθο», που ήθελε πάντα «να κάνει όλον τον κόσμο να χαμογελάει» και να βοηθάει όσο περισσότερο μπορεί.
Οι αιτίες του θανάτου του δεν έχουν διευκρινιστεί, αλλά ο ηθοποιός υπέφερε από κατάθλιψη, σύμφωνα με το μήνυμα της οικογένειας. «Η κατάθλιψη και οι αυτοκτονικές τάσεις είναι προβλήματα πολύ σοβαρά. Δεν ξέρει κανείς τι μάχες δίνει ο καθένας με τον εαυτό του. Να είστε ευγενείς ο ένας με τον άλλο. Και να γνωρίζετε ότι δεν είναι ποτέ αργά για να βοηθήσετε κάποιον», λέει ακόμα η οικογένεια στην ανακοίνωση.
Ο Τρόιερ πρόσφατα νοσηλεύτηκε για άγνωστο λόγο. Εδώ και ένα χρόνο, είχε νοσηλευτεί ξανά για τα προβλήματα αλκοολισμού που αντιμετώπιζε. Ο ηθοποιός που είχε ύψος 81 εκατοστά και ήταν ένας από τους πιο μικρόσωμους ανθρώπους στον κόσμο, είχε αποκτήσει διεθνή φήμη ενσαρκώνοντας το ρόλο του σατανικού «Mini Me», του κλώνου του Δρ. Κακού, τον οποίο ενσάρκωσε ο Μάικ Μάγιερς. Είχε ακόμα παίξει χαρακτηριστικούς ρόλους σε ταινίες όπως το «The Love Guru», το «Bubble Boy», το «Postal», ενώ είχε ακόμα και συμμετοχή σε ταινίες Χάρι Πότερ.
Έφυγε πρόωρα από τη ζωή η δημοσιογράφος Κωνσταντινιά Τσολακίδου, σε ηλικία μόλις 49 ετών.
Όπως αναφέρει η Ένωση Συντακτών Μακεδονίας-Θράκης σε ανακοίνωσή της, με την οποία αποχαιρετά τη δημοσιογράφο που ήταν μέλος της, η Κωνσταντινιά Τσολακίδου, γεννημένη στην Ελευθερούπολη Καβάλας, σπούδασε αθλητική δημοσιογραφία στο ΙΕΚ ΞΥΝΗ και από το 1997 εργαζόταν στην εφημερίδα «Αθλητική Μακεδονίας-Θράκης». Εργάστηκε επίσης σε εφημερίδες της Καβάλας όπως η «Εβδόμη», το «Χρονόμετρο», καθώς και στο Γραφείο Τύπου του Δήμου Παγγαίου. Διατηρούσε την αθλητική ιστοσελίδα Kavalasports από το 2013.
Η νεκρώσιμη ακολουθία θα γίνει αύριο, Πέμπτη 11 Αυγούστου, στις 11 πμ, στα κοιμητήρια της κοινότητας Παλαιοχωρίου. Παράκληση της οικογένειας είναι αντί στεφάνων τα χρήματα να διατεθούν για την ενίσχυση του Πολιτιστικού συλλόγου Παλαιοχωρίου, του οποίου υπήρξε ενεργό μέλος.
«Έσβησε» ξαφνικά σε ηλικία 48 ετών ο γνωστός αθλητής Κώστας Κουτρούμπας, ο οποίος διακρίθηκε σε πολλούς αγώνες bodybuilding.
Ο Κώστας Κουτρούμπας ασχολήθηκε από νεαρή ηλικία με το body building και συμμετείχε σε πολλούς πανελλήνιους και διεθνείς αγώνες όπου πολλές φορές κατέλαβε την πρώτη θέση.
Πληροφορίες του newsique.gr, αναφέρουν ότι πριν από μια εβδομάδα, ο γνωστός Λαμιώτης αθλητής αισθάνθηκε αδιαθεσία και νοσηλεύτηκε στο Νοσοκομείο Λαμίας. Μάλιστα, κρίθηκε αναγκαίο να διακομιστεί στο «Ωνάσειο», ωστόσο δεν πρόλαβε.
Ο bodybuilder ήταν ιδιαίτερα γνωστός και αγαπητός στην τοπική κοινωνία της Λαμίας. Όσοι τον γνώριζαν κάνουν λόγο για έναν άνθρωπο χαρούμενο, γελαστό και ευγενικό. Ο «καλός γίγαντας» όπως τον αποκαλούσαν οι φίλοι του, ήταν ιδιαίτερα φιλόζωος, ενώ όπως αναφέρει το Lamiareport, τον περασμένο χρόνο, είχε επικοινωνήσει με το τοπικό μέσο προκειμένου να ζητήσει βοήθεια για ένα νεαρό πελαργό που είχε πέσει από τη φωλιά του.
Φίλοι και συγγενείς θα πουν το τελευταίο αντίο στον Κώστα Κουτρούμπα, γίνει αύριο Πέμπτη στις 10:00΄ το πρωί στον Ι.Ν. Αγίου Νικολάου στην Ανθήλη Λαμίας.
Γιώργος Σταμάτης: Ο «αφανής πρωταγωνιστής» της χρυσής εποχής της βιντεοκασέτας που έφυγε μόλις στα 46 του χρόνια
Γιώργος Σταμάτης υπήρξε μία από τις χαρακτηριστικές φυσιογνωμίες του ελληνικού θεάτρου και κινηματογράφου των δεκαετιών του 1970 και του 1980.
Αν και δεν ανήκε στους ηθοποιούς που πρωταγωνιστούσαν στα εξώφυλλα των περιοδικών, κατάφερε να αφήσει έντονο το αποτύπωμά του μέσα από δεκάδες συμμετοχές σε θεατρικές παραστάσεις, κινηματογραφικές ταινίες και βιντεοταινίες, αποτελώντας έναν από τους πιο αναγνωρίσιμους «δευτεραγωνιστές» της εποχής του.
Η πορεία του υπήρξε αξιοσημείωτη, καθώς συνεργάστηκε με μερικά από τα μεγαλύτερα ονόματα της ελληνικής σκηνής, ενώ ο πρόωρος θάνατός του το 1992 έκοψε απότομα μια καλλιτεχνική διαδρομή που θα μπορούσε να είχε ακόμη μεγαλύτερη συνέχεια.
Τα πρώτα χρόνια και οι σπουδές
Ο Γιώργος Σταμάτης γεννήθηκε στην Αθήνα το 1946. Από νεαρή ηλικία έδειξε ενδιαφέρον για την υποκριτική και αποφάσισε να ακολουθήσει επαγγελματικά τον χώρο του θεάματος. Για τον σκοπό αυτό φοίτησε στη Δραματική Σχολή Γρηγόρη Βαφιά, μία από τις αξιόλογες σχολές θεάτρου της εποχής.
Πολλοί δεν γνωρίζουν ότι η πρώτη του εμφάνιση στο σανίδι πραγματοποιήθηκε ενώ ήταν ακόμη σπουδαστής. Το 1966 συμμετείχε στον θίασο «Ενωμένοι Καλλιτέχνες», αποκτώντας από πολύ νωρίς επαγγελματική εμπειρία μπροστά στο κοινό.
Η μεγάλη ευκαιρία δίπλα στους κορυφαίους
Το 1969 ήρθε το πρώτο μεγάλο βήμα της καριέρας του. Ο νεαρός τότε ηθοποιός βρέθηκε να παίζει δίπλα σε τρεις τεράστιες μορφές της ελληνικής κωμωδίας και του θεάτρου: τον Νίκος Ρίζος, τον Κώστας Βουτσάς και τη Μάρω Κοντού. Η συνεργασία αυτή αποτέλεσε σημαντικό σχολείο για τον ίδιο και τον βοήθησε να εδραιωθεί επαγγελματικά στον χώρο.
Ένα στοιχείο που συχνά παραβλέπεται είναι ότι ο Σταμάτης δεν έγινε γνωστός μέσα από μία και μόνο επιτυχία. Αντίθετα, κέρδισε την αναγνώριση σταδιακά, μέσα από συνεχή παρουσία και επαγγελματισμό σε δεκάδες παραγωγές επί περισσότερα από είκοσι χρόνια.
Ο ηθοποιός που οι σκηνοθέτες εμπιστεύονταν
Κατά τη διάρκεια της καριέρας του συνεργάστηκε με πολλά μεγάλα ονόματα του ελληνικού θεάτρου. Παρότι σπάνια βρισκόταν στην κορυφή της διανομής, θεωρούνταν ένας ηθοποιός που μπορούσε να υποστηρίξει αποτελεσματικά οποιονδήποτε ρόλο του ανατεθεί.
Οι άνθρωποι του χώρου τον χαρακτήριζαν ως έναν «εργάτη» του θεάτρου, έναν ηθοποιό που δεν κυνηγούσε τη δημοσιότητα αλλά τη σωστή ερμηνεία. Αυτή ακριβώς η συνέπεια ήταν που του εξασφάλισε συνεχή παρουσία σε θιάσους και παραγωγές για πάνω από δύο δεκαετίες.
Η εποχή της βιντεοκασέτας
Η δεκαετία του 1980 υπήρξε η πιο παραγωγική περίοδος της καριέρας του. Τότε η ελληνική βιντεοκασέτα γνώριζε τεράστια άνθηση και ο Γιώργος Σταμάτης ήταν ένας από τους ηθοποιούς που συμμετείχαν ενεργά στο φαινόμενο.
Ανάμεσα στις πιο γνωστές παραγωγές του ξεχωρίζουν:
Το Ψώνιο (1983)
Λαλάκης ο Εισαγόμενος (1984)
Ένα Σενάριο Είναι η Ζωή μας (1985)
Τρελός Είμαι Ό,τι Θέλω Κάνω (1985)
Ψηλός, Λιγνός και Ψεύταρος (1985)
Αυτό το Κορίτσι Ποιος Θα το Πάρει (1985)
Καλωσόρισες Έρωτα (1985)
Φουτ Μπωλ (1985)
Κλέφτε μας κι Άφησέ μας (1986)
Οι Κυβερνήσεις Πέφτουνε αλλά ο Ψάλτης Μένει (1987)
Η Κρουαζιέρα του Έρωτα (1988)
Μέσα από αυτές τις παραγωγές έγινε γνώριμος στο ευρύ κοινό, καθώς οι ταινίες προβάλλονταν συνεχώς στα βιντεοκλάμπ όλης της χώρας.
Η συμμετοχή στον παλιό ελληνικό κινηματογράφο
Αν και η μεγάλη του αναγνωρισιμότητα ήρθε αργότερα, είχε ήδη εμφανιστεί σε κινηματογραφικές παραγωγές από τη δεκαετία του 1970.
Ανάμεσα στις πρώτες του εμφανίσεις ήταν οι ταινίες:
Αέρα! Αέρα! Αέρα!
Η Κόμησσα της Κέρκυρας
Ψυχή και Σάρκα Εσύ κι Εγώ
Η Μεγάλη Απεργία – Τα Λαυρεωτικά
Οι ταινίες αυτές αποδεικνύουν ότι η παρουσία του στον χώρο του κινηματογράφου ξεκίνησε αρκετά πριν από την άνθηση της βιντεοκασέτας.
Η τελευταία του παράσταση
Ένα από τα λιγότερο γνωστά στοιχεία για τον ηθοποιό είναι ότι η τελευταία του καλλιτεχνική εμφάνιση δεν έγινε σε κινηματογραφική ή τηλεοπτική παραγωγή αλλά στο Εθνικό Θέατρο.
Τη θεατρική περίοδο 1991-1992 συμμετείχε στην Παιδική Σκηνή του Εθνικό Θέατρο, στη διασκευή του έργου του George Bernard Shaw «Ο Ανδροκλής και το Λιοντάρι». Αυτή έμελλε να είναι και η τελευταία του παρουσία στη σκηνή.
Ο πρόωρος θάνατος και το μυστήριο
Ο Γιώργος Σταμάτης πέθανε το 1992 στην Αθήνα, σε ηλικία μόλις 46 ετών.
Ένα στοιχείο που προκαλεί εντύπωση είναι ότι, παρά το γεγονός πως έχουν περάσει περισσότερες από τρεις δεκαετίες, ελάχιστες πληροφορίες έχουν δημοσιοποιηθεί για τα ακριβή αίτια του θανάτου του. Οι διαθέσιμες πηγές καταγράφουν απλώς το έτος θανάτου και την ηλικία του, χωρίς να δίνουν περισσότερες λεπτομέρειες.
Αυτό έχει ως αποτέλεσμα να παραμένει μέχρι σήμερα μια σχετικά άγνωστη πτυχή της ζωής του.
Γιατί αξίζει να τον θυμόμαστε
Ο Γιώργος Σταμάτης ανήκει σε εκείνη την κατηγορία ηθοποιών που δεν έγιναν ποτέ «σταρ», αλλά χωρίς αυτούς το ελληνικό θέατρο και ο κινηματογράφος δεν θα είχαν την ίδια ποιότητα και ζωντάνια.
Ήταν ένας άνθρωπος που αφιέρωσε πάνω από είκοσι πέντε χρόνια στην υποκριτική, συνεργάστηκε με κορυφαίους καλλιτέχνες, συμμετείχε σε δεκάδες κινηματογραφικές και θεατρικές παραγωγές και έφυγε πρόωρα, πριν προλάβει να δείξει όλο το εύρος του ταλέντου του.
Σήμερα, οι νεότεροι τον ανακαλύπτουν μέσα από τις επαναλήψεις των βιντεοταινιών της δεκαετίας του ’80, ενώ οι παλαιότεροι τον θυμούνται ως έναν σεμνό και αξιόπιστο ηθοποιό, που υπηρέτησε την τέχνη χωρίς θόρυβο, αλλά με συνέπεια και επαγγελματισμό.
Η Μυρσίνη Ρωμανιά έγινε γνωστή από τις συμμετοχές της σε τηλεοπτικές εκπομπές. Διοργανώτρια γάμων και βαπτίσεων επισκέφθηκε πολλές φορές τα τηλεοπτικά πλατό για να δώσει ιδέες και συμβουλες για τις πιο σημαντικές στιγμές της ζωής μας… Αγαπούσε τα παιδιά και στις εκπομπές έδινε ιδέες από το πως θα διοργανώσεις το πιο όμορφο παιδικό πάρτυ μέχρι πως θα φτιάξεις τα γλυκίσματα.
Η Μυρσίνη δυστυχώς δεν τα κατάφερε… Μετά από γενναία και μεγάλη μάχη με τον καρκίνο, πέθανε χθες αφήνοντας τον λατρεμένο γιο της Σταύρο – το οποίο μεγάλωσε μόνη της -και τους φίλους της σε μεγάλη θλίψη. Τραγική ειρωνία… Έξι μήνες πριν πέθανε από την ίδια ασθένεια η αδελφή της Μαρία.
Την δυσάρεστη είδηση δημοσίευσε στο προφίλ του ο δημοσιογράφος και καλός φίλο της Στάθης Πουρουτίδης
Stathis Pouroutidis Pourou shared a photo — feeling sad.»Συμφωνήσαμε πως το καλοκαίρι που έρχεται θα πηγαίνανε στην Τζιά. Ότι φέτος στο νησί θα κλείναμε και την κουμπαριά. Μου το είχες έτοιμο το προξενιό. Μου είπες δεν αντέχω πολύ και εγώ σου φώναξα Εσύ; Μα εσύ μας φέρνεις όλους βόλτα και χαμογέλασες. Θυμάμαι στον γάμο του αδερφού μου τα λόγια σου καθως κοιταζες τον μπαμπά μου…
Και τώρα τι; Τι;
Έφυγες… Έδωσες μια μάχη και είπες φτάνει. Ως εδώ.
Μυρσίνη τελικά αυτό που έλεγες «θέλω να μεγαλωσω κι άλλο» δεν έγινε πράξη. Και ξέρεις και κάτι. Δεν θα πάω στην Τζιά. Δεν έχω λόγο χωρίς εσένα. Θα τα πούμε ξανά κορίτσι μου.
Κι ύστερα γιναμε μια ωραία φωτογραφία».
Πέθανε στα 43 του ο δισεκατομμυριούχος ιδιοκτήτης του OnlyFans, Λεονίντ Ραντβίνσκι
Ο Λεονίντ Ραντβίνσκι, ιδιοκτήτης της πλατφόρμας περιεχομένου για ενήλικες OnlyFans, απεβίωσε από καρκίνο σε ηλικία 43 ετών, όπως ανακοίνωσε η εταιρεία σε δήλωση τη Δευτέρα.
«Με βαθιά θλίψη ανακοινώνουμε τον θάνατο του Λέο Ραντβίνσκι. Ο Λέο έφυγε ειρηνικά μετά από μια μακρά μάχη με τον καρκίνο», δήλωσε εκπρόσωπος της OnlyFans. «Η οικογένειά του έχει ζητήσει σεβασμό της ιδιωτικής της ζωής σε αυτή τη δύσκολη στιγμή».
Η εταιρεία κατέβαλε πέρυσι μερίσματα ύψους 701 εκατομμυρίων δολαρίων, ποσό ρεκόρ, όπως αναφέρουν οι Financial Times. Ο Ραντβίνσκι βρισκόταν σε διαπραγματεύσεις για μια πιθανή πώληση της πλατφόρμας streaming, αξίας πολλών δισεκατομμυρίων δολαρίων, η οποία χρησιμοποιείται από εργαζόμενους του σεξ και διασημότητες για να προσεγγίσουν το κοινό τους.
Πίσω από το όνομα OnlyFans, την πιο συζητημένη διαδικτυακή πλατφόρμα της τελευταίας δεκαετίας, ήταν ένας άνθρωπος που σπάνια έδινε συνεντεύξεις και δεν ήθελε τα φώτα της δημοσιότητας. Ο Ουκρανοαμερικανός επιχειρηματίας, γεννήθηκε το 1982 στην Οδησσό. Στα 43 του χρόνια, είχε αποκτήσει περιουσία που έφτανε τα 7,8 δισ. δολάρια, σύμφωνα με το Forbes, και θεωρούνταν ο «μεγιστάνας του πορνό του 21ου αιώνα».
Ο Ραντβίνσκιείχε από νωρίς στραμμένη την προσοχή του στο περιεχόμενο ενηλίκων. Από τα τέλη της δεκαετίας του ’90 δημιούργησε την Cybertania, μια εταιρεία που πρόσφερε συνδέσμους και κωδικούς πρόσβασης για ιστοσελίδες, κερδίζοντας από κάθε κλικ. Στη συνέχεια, ίδρυσε το MyFreeCams, ένα από τα πιο επιτυχημένα sites με κάμερες για ενήλικες. Το μεγάλο του άλμα, όμως, ήρθε το 2018, όταν εξαγόρασε το 75%της OnlyFans, μιας πλατφόρμας που είχε δημιουργήσει το 2016 ο Βρετανός Τιμ Στόκλεϊμε δάνειο 10.000 δολαρίων από τον πατέρα του.
Η αρχική ιδέα της OnlyFansήταν να συνδέει καλλιτέχνες με το κοινό τους. Ωστόσο, το μοντέλο συνδρομών και η ελευθερία περιεχομένου την μετέτρεψαν γρήγορα σε τόπο άνθησης της ερασιτεχνικής πορνογραφίας. Η πανδημία λειτούργησε ως καταλύτης: μέσα σε έναν χρόνο η βάση χρηστών εκτοξεύθηκε από 20 σε πάνω από 120 εκατομμύρια, ενώ τα έσοδα αυξήθηκαν κατά 553%. Σήμερα, οι ΗΠΑπαραμένουν η μεγαλύτερη αγορά για την πλατφόρμα, με έσοδα 863 εκατ. δολάρια το 2023.
Η εταιρεία, με έδρα το Λονδίνο, προσπαθεί να διευρύνει το προφίλ της προσελκύοντας personal trainers, καλλιτέχνες, κωμικούς και μουσικούς, με το επιχειρηματικό μοντέλο να παραμένει ίδιο: προμήθεια 20%από κάθε συνδρομή.Η τεράστια ανάπτυξη έφερε στον Ραντβίνσκι αμύθητα κέρδη. Από το 2021 έως τις αρχές του 2025 είχε λάβει μερίσματα ύψους 1,8 δισ. δολαρίων, ενώ μόλις τον Αύγουστο εισέπραξε άλλα 598,4 εκατ. από τη Fenix International, την εταιρεία-ομπρέλα της OnlyFans.
Παρά την αμφιλεγόμενη φύση της επιχειρηματικής του δραστηριότητας, ο Ραντβίνσκι καλλιεργούσε και μια εικόνα φιλανθρώπου. Δήλωνε ότι αφιερώνει «μεγάλο μέρος χρόνου, κόπου και χρημάτων» σε μη κερδοσκοπικές δράσεις. Το 2022 προσέφερε 5 εκατ.δολάρια για την Ουκρανία, για έρευνα κατά του καρκίνου, για οργανώσεις προστασίας ζώων και για τη μελέτη δερματικών ασθενειών.
Έτσι, ο Λεονίντ Ραντβίνσκι ήταν μια αντιφατική φιγούρα: από τη μια, ένας κλειστοφοβικός δισεκατομμυριούχος της πορνογραφίας που έστησε έναν από τους πιο κερδοφόρους ιστότοπους στον κόσμο· από την άλλη, ένας φιλάνθρωπος που δήλωνε ότι ήθελε να επιστρέψει στην κοινωνία μεγάλο μέρος του πλούτου του. Μυστηριώδης, αμφιλεγόμενος αλλά και αναπόφευκτα επιδραστικός, έμενε μακριά από τα φώτα, ενώ το δημιούργημά του επανακαθόρισε τα όρια της ψηφιακής οικονομίας του θεάματος.
Πέθανε η ηθοποιός Εμιλί Ντεκέν σε ηλικία 43 χρόνων: Πάλευε με σπάνια μορφή καρκίνου τον τελευταίο 1,5 χρόνο
Η Βελγίδα ηθοποιός διαγνώστηκε με καρκίνο στον επινεφρίδιο αδένα τον Οκτώβριο του 2023. Τα τελευταία χρόνια είχε μείνει μακριά από τα κινηματογραφικά πλατό για να αντιμετωπίσει το πρόβλημα της υγείας της
Σε ηλικία μόλις 43 χρόνων, έφυγε από τη ζωή η Εμιλί Ντεκέν, η Βελγίδα ηθοποιός που έγινε γνωστή στο ευρύ κοινό από τη συμμετοχή της σε τουλάχιστον 50 ταινίες, ανάμεσά τους και στο «Rosetta» των αδελφών Νταρντέν.
Η ηθοποιός Εμιλί Ντεκέν, άφησε την τελευταία της πνοή την Κυριακή (16.03.2025) στο νοσοκομείο Gustave Roussy, σε προάστιο του Παρισιού, μετά από επιπλοκές σπάνιου καρκίνου.
Η Βελγίδα είχε αποκαλύψει τον Οκτώβριο του 2023 πως έπασχε από καρκίνο του ενδοκρινικού συστήματος, που είχε διαγνωστεί 2 μήνες νωρίτερα, και αναγκάστηκε να μείνει μακριά από τα κινηματογραφικά πλατό και το θεατρικό σανίδι για να αντιμετωπίσει το πρόβλημα της υγείας της.
«Τι σκληρός αγώνας! Και δεν τον επιλέγουμε…», είχε γράψει η ηθοποιός στο Instagram την 4η Φεβρουαρίου, την παγκόσμια Ημέρα κατά του Καρκίνου.
Η Εμιλί Ντεκέν γεννήθηκε στις 29 Αυγούστου 1981 και αποκαλύφθηκε στο κοινό μόλις στα 18 της χρόνια, πρωταγωνιστώντας στο φιλμ «Rosetta» των αδελφών Νταρντέν, που της χάρισε το βραβείο Α΄ γυναικείου ρόλου στο Φεστιβάλ των Καννών το 1999.
Ενσάρκωσε ρόλους σε άλλες σχεδόν 50 ταινίες, συμπεριλαμβανομένων των «La fille du RER» (2009), «Α perdre la raison» (2012), που της εξασφάλισε δεύτερη διάκριση στις Κάννες —στην κατηγορία Un certain regard—, «Pas son genre» (2014), και το «Les choses qu’on dit, les choses qu’on fait», για την οποία έλαβε Σεζάρ Β΄ Γυναικείου ρόλου το 2021.
Πέθανε σε ηλικία 40 ετών στις ΗΠΑ η Μαριάμ Μιρζαχανί, η πρώτη γυναίκα που βραβεύτηκε με το Μετάλλιο Φιλντς, το ένα από τα δύο ύψιστα βραβεία Μαθηματικών.
Η ιρανικής καταγωγής καθηγήτρια του Πανεπιστημίου Στάνφορντ των ΗΠΑ έπασχε από καρκίνο του μαστού, ο οποίος είχε κάνει μετάσταση στα οστά.
Το επονομαζόμενο “Νόμπελ των Μαθηματικών”, το Μετάλλιο Φιλντς, απονέμεται από το 1936 κάθε τέσσερα χρόνια σε δύο έως τέσσερις μαθηματικούς κάτω των 40 ετών.
Η Μιρζαχανί βραβεύτηκε το 2014 για την έρευνά της στα μη γραμμικά δυναμικά συστήματα.
“Σήμερα έσβησε ένα φως. Ραγίζει η καρδιά μου…έφυγε υπερβολικά νωρίς”, ανέφερε σε ανάρτησή του στο Instagram και στο Twitter ο επιστήμονας της Nasa και σύντροφός της, Φιρούζ Ναντέρι. “Διάνοια; Ναι, αλλά και κόρη, μητέρα και σύζυγος”, έγραψε σε άλλο μήνυμά του.
Γεννημένη το 1977 στην Τεχεράνη, η Μιρζαχανί έζησε εκεί μέχρι που ξεκίνησε το διδακτορικό της στο πανεπιστήμιο Χάρβαρντ το οποίο ολοκλήρωσε το 2004 και στη συνέχεια έγινε καθηγήτρια στο Στάνφορντ.
Η βράβευσή της με το Μετάλλιο Φιλντς πριν από τρία χρόνια ήταν η πρώτη που έγινε σε γυναίκα.
