Το τελευταίο αντίο στον Αναστάση Παπαληγούρα είπαν συγγενείς και φίλοι στο Α’ Νεκροταφείο, δείτε βίντεο και φωτογραφίες – Ο πρώην βουλευτής της Κορίνθου έφυγε από τη ζωή σε ηλικία 78 ετών το πρωί της Πέμπτης

Το τελευταίο αντίο στον πρώην υπουργό της Νέας Δημοκρατίας, Αναστάση Παπαληγούρα είπαν σήμερα συγγενείς, φίλοι και συνεργάτες στο Α’ Νεκροταφείο Αθηνών.

Δείτε το βίντεο:

Ο πρώην βουλευτής της Κορίνθου έφυγε από τη ζωή σε ηλικία 78 ετών το πρωί της Πέμπτης (12/2). Σύμφωνα με πληροφορίες το τελευταίο διάστημα αντιμετώπιζε προβλήματα υγείας.

Η Λένα Παπαληγούρα αποχαιρέτισε με συγκινητικά λόγια τον πατέρα της. Στον επικήδειό της ανέφερε, μεταξύ άλλων, ότι «στις δύσκολες ημέρες της ασθένειάς του είδαμε τι σημαίνει γενναιότητα και αξιοπρέπεια. Είδαμε όμως και κάτι ακόμα. Πόσο σημαντικό είναι να μπορεί ένας άνθρωπος να μείνει στο σπίτι του, κοντά στους δικούς του με φροντίδα, ανακούφιση και αγάπη. Ο πατέρας μου έφυγε κρατώντας το χέρι της συντρόφου του Βαρβάρας. Αυτές οι στιγμές μας θυμίζουν πως η ανακουφιστική φροντίδα δεν είναι πολυτέλεια, είναι ανθρώπινο δικαίωμα».

Σε εκείνο το σημείο προσέθεσε ότι «θα έπρεπε λοιπόν το κράτος μας να αρχίσει και αυτό, όπως σε πολλές χώρες του εξωτερικού να στηρίζει με κάθε τρόπο προγράμματα που επιτρέπουν στους ασθενείς να ζουν τις τελευταίες τους ημέρες στα σπίτια τους, με σεβασμό, χωρίς πόνο, μέσα στην αγκαλιά των ανθρώπων τους. Γιατί η πραγματική πρόοδος μιας κοινωνίας φαίνεται στο πώς στέκεται δίπλα σε όσους φεύγουν. Με φροντίδα, αγάπη και ανθρωπιά. Σας ευχαριστώ».

Τα ονόματα μάλιστα που αναγράφονται μπορεί να παραπέμπουν στην γνωστή ελληνική ταινία «Η δε γυνή να φοβήται τον άνδρα»

Μία όμορφη έκπληξη δέχτηκε σήμερα κάθε «Ελένη» που πέρασε από τον Κηφισό, ανήμερα του Αγίου Βαλεντίνου, αφού ένα εντυπωσιακό πανό κρεμασμένο σε γέφυρα τους έφτιαξε τη μέρα.

Το πανό στον Κηφισό

Σήμερα, 14 Φεβρουαρίου, και μέρα του Αγίου Βαλεντίνου όλο οι ερωτευμένοι, γιορτάζουν και προσπαθούν να κάνουν μία έκπληξη στο άλλο τους… ολόκληρο.

Όπως βλέπουμε στην εικόνα με το πανό, ο πρωταγωνιστής της ιστορίας μας, ο Αντωνάκης κρέμασε το πανό σε πεζογέφυρα στον Κηφισό, στο ρεύμα προς Νέα Φιλαδέλφεια για να δηλώσει μπροστά σε όλους τον έρωτά του στην Ελενίτσα.

«Άκουσε με Ελενίτσα Σ’ ΑΓΑΠΑΩ, ο Αντωνάκης σου» γράφει το πανό με μεγάλα κόκκινα γράμματα σύμφωνα με το newsit.gr και προκαλεί χαμόγελα σε όσους περνάνε από εκείνο το σημείο του δρόμου.

Τα ονόματα μάλιστα που αναγράφονται στο πανό παραπέμπουν και στην γνωστή ελληνική ταινία «Η δε γυνή να φοβήται τον άνδρα». Η πραγματική ιστορία πίσω από το πανό παραμένει άγνωστη και γεννά την περιέργεια σε κάθε περαστικό.

Κινητό στο φανάρι -Η «αθώα» κίνηση που επιφέρει υψηλό πρόστιμο και αφαίρεση διπλώματος επί τόπου

Μια συνήθεια που πολλοί οδηγοί θεωρούν «αθώα» μπαίνει στο στόχαστρο των ελέγχων, με τον Κώδικα Οδικής Κυκλοφορίας να προβλέπει αυστηρές κυρώσεις. 

Με τον νέο ΚΟΚ, η πολιτεία επιχειρεί να περιορίσει συμπεριφορές που ευθύνονται για το μεγαλύτερο ποσοστό των ατυχημάτων, προωθώντας μια νέα οδηγική παιδεία.

Εκτός από την υπερβολική ταχύτητα, την παραβίαση φωτεινού σηματοδότη και την κατανάλωση αλκοόλ, στο στόχαστρο μπαίνει και το κινητό τηλέφωνο. Μια συνήθεια που έχει γίνει ρουτίνα για την πλειοψηφία των οδηγών, αποσπώντας την προσοχή τους και κάνοντας την οδήγηση σαφώς πιο επικίνδυνη.

Ο νόμος είναι σαφής όσον αφορά τη χρήση φορητών συσκευών κατά την οδήγηση. Ο Κώδικας Οδικής Κυκλοφορίας προβλέπει ότι η χρήση επιτρέπεται μόνο όταν η συσκευή είναι τοποθετημένη σε ειδική βάση και χρησιμοποιείται για ανοικτή ακρόαση ή για εφαρμογές πλοήγησης, ή εναλλακτικά μέσω ασύρματου ακουστικού.

Αν το όχημα είναι κανονικά σταθμευμένο, ο οδηγός μπορεί να χρησιμοποιήσει τη συσκευή του χωρίς περιορισμούς. Το ίδιο όμως δεν ισχύει όταν το όχημα είναι απλώς προσωρινά ακινητοποιημένο, όπως σε φανάρι ή σε κυκλοφοριακή συμφόρηση. Σε αυτές τις περιπτώσεις, ο οδηγός θεωρείται ότι εξακολουθεί να βρίσκεται σε κατάσταση οδήγησης και υπόκειται κανονικά στους περιορισμούς του ΚΟΚ.

Ακόμη και η ολιγόλεπτη χρήση ή το απλό κράτημα της συσκευής στο χέρι για λίγα δευτερόλεπτα συνιστά παράβαση. Η συγκεκριμένη συμπεριφορά επισύρει διοικητικό πρόστιμο 350 ευρώ και αφαίρεση της άδειας οδήγησης για 30 ημέρες.

Σε περίπτωση υποτροπής, οι κυρώσεις γίνονται σημαντικά αυστηρότερες. Το πρόστιμο ανεβαίνει στα 1.000 ευρώ, ενώ η άδεια οδήγησης αφαιρείται για έξι μήνες. Αν η ίδια παράβαση επαναληφθεί δεύτερη φορά μέσα σε διάστημα πέντε ετών, το πρόστιμο φτάνει τα 2.000 ευρώ και η αφαίρεση του διπλώματος επεκτείνεται στον έναν χρόνο.

Ακόμη βαρύτερες είναι οι ποινές όταν η συγκεκριμένη συμπεριφορά συνδεθεί με την πρόκληση συμβάντος στον δρόμο. Στην πρώτη υποτροπή με πρόκληση συμβάντος προβλέπεται πρόστιμο 2.000 ευρώ και αφαίρεση άδειας για τέσσερα έτη, ενώ στη δεύτερη υποτροπή το πρόστιμο εκτοξεύεται στα 4.000 ευρώ και η αφαίρεση της άδειας οδήγησης φτάνει τα οκτώ χρόνια, παράλληλα με τις όποιες ποινικές συνέπειες.

Πέρα από τις διοικητικές κυρώσεις, η συγκεκριμένη παράβαση μπορεί να υπαχθεί και στις διατάξεις του άρθρου 290Α του Ποινικού Κώδικα περί επικίνδυνης οδήγησης. Αυτό σημαίνει ότι, ανάλογα με τις συνθήκες και το αποτέλεσμα της πράξης, μπορεί να προκύψουν και ποινές φυλάκισης, που σε περιπτώσεις σοβαρού τροχαίου με τραυματισμό ή απώλεια ζωής φτάνουν έως και την ισόβια κάθειρξη.

Πηγή: carandmotor

Βαρύ το κατηγορητήριο για τον ιδιοκτήτη του εργοστασίου Βιολάντα

Προσωρινά κρατούμενος κρίθηκε μετά την απολογία του ο ιδιοκτήτης του εργοστασίου Βιολάντα για τη φωνική έκρηξη στις εγκαταστάσεις του, που στοίχισαν τη ζωή σε 5 γυναίκες εργαζόμενες.

Δείτε το βίντεο:

Ο ιδιοκτήτης της Βιολάντα, ο τεχνικός ασφαλείας και ο υπεύθυνος βάρδιας κατηγορούνται πλέον για ανθρωποκτονία από αμέλεια, μετά τη θανατηφόρα έκρηξη που κόστισε τη ζωή σε πέντε εργαζόμενες.

Κλιμάκιο της Διεύθυνσης Αντιμετώπισης Εγκλημάτων Εμπρησμού μετέβη για τις διαδικασίες αναβάθμισης των κατηγοριών, καθώς έχει πλέον σχηματιστεί κατηγορητήριο σε βαθμό κακουργήματος, που περιλαμβάνει έκρηξη με ενδεχόμενο δόλο και ανθρωποκτονία από αμέλεια.

Όπως αναφέρουν πληροφορίες, η δικογραφία διαβιβάστηκε στην Εισαγγελία Τρικάλων και, μετά τη μεταβολή των κατηγοριών, ο ιδιοκτήτης της εταιρείας συνελήφθη ξανά. Μέχρι τώρα στη δικογραφία περιλαμβάνονται μόνο μαρτυρικές καταθέσεις, καθώς τα πορίσματα των πραγματογνωμόνων δεν έχουν ολοκληρωθεί.

Η στιγμή της σύλληψης του ιδιοκτήτη του εργοστασίου Βιολάντα μετά την αναβάθμιση του κατηγορητηρίου

Ο επιχειρηματίας μετά τη σύλληψή του μεταφέρθηκε στο κτήριο της Πυροσβεστικής.

Στη σύλληψη του ιδιοκτήτη της επιχείρησης Βιολάντα, Κωνσταντίνου Τζιωρτζιώτη, προχώρησαν εκ νέου οι Αρχές το μεσημέρι του Σαββάτου, μετά την αναβάθμιση της κατηγορίας από την Εισαγγελία Πρωτοδικών Τρικάλων.

Ο ιδιοκτήτης της Βιολάντα συνελήφθη λίγο πριν τις 16:00 το μεσημέρι του Σαββάτου στον χώρο του εργοστασίου από στελέχη της Διεύθυνσης Αντιμετώπισης Εγκλημάτων Εμπρησμού (ΔΑΕΕ). Αρχικά οδηγήθηκε στην Πυροσβεστική Υπηρεσία Τρικάλων στο μετέπειτα στο Δικαστικό Μέγαρο Τρικάλων.

Mε βάση τα νέα στοιχεία από την έρευνα της ΔΑΕΕ για την έκρηξη και πυρκαγιά που οδήγησε στον τραγικό θάνατο των πέντε γυναικών, στο εργοστάσιο της επιχείρησης, οι κατηγορίες μετατράπηκαν σε έκρηξη με ενδεχόμενο δόλο και ανθρωποκτονία από αμέλεια.

Δείτε το βίντεο:

Σημειώνεται ότι ο Κωνσταντίνος Τζιωρτζιώτης είχε συλληφθεί στις 27 Ιανουαρίου μαζί με τον τεχνικό ασφαλείας και τον υπεύθυνο βάρδιας και τους αποδόθηκαν οι κατηγορίες για ανθρωποκτονία από αμέλεια που είναι πλημμεληματικού χαρακτήρα, έκρηξη, εμπρησμό από αμέλεια και σωματικές βλάβες.

Αυτή τη στιγμή ο ιδιοκτήτης της επιχείρησης Βιολάντα, Κωνσταντίνος Τζιωρτζιώτης είναι στην Πυροσβεστική Υπηρεσία Τρικάλων και σε λίγο θα οδηγηθεί στο Δικαστικό Μέγαρο Τρικάλων όπου θα βρεθεί ενώπιον του ανακριτή και του εισαγγελέα

Σύμφωνα με πληροφορίες της ΕΡΤ, οι έρευνες αποκάλυψαν πως πριν από πέντε μήνες υπήρξαν έντονες αναφορές για οσμές αερίου, οι οποίες ωστόσο δεν ελέγχθηκαν ποτέ ουσιαστικά. Πηγές αναφέρουν ότι ιδιώτης εμπειρογνώμονας που κλήθηκε να αξιολογήσει την κατάσταση αποχώρησε μετά από οικονομική διαφωνία με τον ιδιοκτήτη, με αποτέλεσμα το πρόβλημα να παραμείνει άλυτο.

Επιπλέον, διαπιστώθηκε ότι οι υπογειοποιημένες σωληνώσεις στερούνταν των απαραίτητων πιστοποιήσεων, ενώ οι υπέργειες δεξαμενές είχαν κριθεί ακατάλληλες ήδη από το 2019. Συγκεκριμένα, οι δεξαμενές βρίσκονταν σε απόσταση μόλις 5,4 μέτρων από τα όρια της επιχείρησης, ενώ ο νόμος επιβάλλει ελάχιστη απόσταση 7,5 μέτρων. Παρά τις επισημάνσεις, οι δεξαμενές δεν μετακινήθηκαν, ενώ προκαλεί εντύπωση το γεγονός ότι δεν αποτυπώνονταν σε κανένα επίσημο τοπογραφικό διάγραμμα.

«Δεχόμουν πιέσεις από τον ιδιοκτήτη να παραβώ τις προδιαγραφές» ισχυρίστηκε ο υδραυλικός

Στο μικροσκόπιο των Αρχών βρίσκεται και η κατάθεση του 70χρονου υδραυλικού που εγκατέστησε τις υπόγειες σωληνώσεις, από τις οποίες ξεκίνησε η διαρροή που οδήγησε στη φονική πυρκαγιά. Ο υδραυλικός υποστήριξε ότι δεχόταν πιέσεις από τον ιδιοκτήτη για να παραβεί τις τεχνικές προδιαγραφές που απαιτούνται για την εγκατάστασή τους. «Όταν με φώναξαν να βάλω τις σωληνώσεις, ήρθα θα είδα ότι είχαν σκάψει έναν λάκκο. Μου λέει ο ιδιοκτήτης “ρίξε μου μία σωλήνα από τη δεξαμενή έως τον τοίχο”. Του λέω “Δεν γίνεται έτσι, να ρίξω έναν σωλήνα. Υπάρχουν συγκεκριμένες προδιαγραφές: μονώσεις, ειδικό βάψιμο και άλλα πολλά. Μου λέει ο ιδιοκτήτης:
“Εγώ δε σε πληρώνω; Κάνε αυτό που σου λέω”. Έτσι, αναγκάστηκα να το κάνω».

Όλα τα ανωτέρω στοιχεία βρίσκονται πλέον στη διάθεση της Διεύθυνσης Αντιμετώπισης Εγκλημάτων Εμπρησμού (ΔΑΕΕ). Η δικογραφία παραμένει ανοιχτή και αναμένεται να ολοκληρωθεί μόλις τα στελέχη της ΔΑΕΕ καταθέσουν το τελικό έγγραφο πόρισμά τους, το οποίο θα προσδιορίζει με ακρίβεια τα αίτια που οδήγησαν στην τραγωδία.

Η εξέλιξη αυτή οδήγησε στη σύλληψη του ιδιοκτήτη με ένταλμα του ανακριτή, σηματοδοτώντας νέα φάση στις έρευνες για την τραγωδία που συγκλόνισε την περιοχή.

Μανώλης Δουρής: Βίασε και σκότωσε τον 6χρονο γιο του – Αποκομμένη η οικογένειά του 30 χρόνια μετά

Οι αντιφάσεις στις καταθέσεις του και οι αμφιβολίες των συγγενών για την ενοχή του – Ο «νόμος της φυλακής» και η αυτοκτονία

30 Δεκεμβρίου 1993 και η μικρή κοινωνία της Ερμιόνης βρίσκεται αντιμέτωπη με ένα πρωτόγνωρο -για την εποχή- έγκλημα.

Ο Μανώλης Δουρής και ο μικρός Νίκος που βρήκε φρικτό θάνατο

«Ήταν παραμονή Πρωτοχρονιάς, όταν το εορταστικό κλίμα καταστράφηκε στο άκουσμα της είδησης. Ο ελαιοχρωματιστής από την Αργολίδα Μανώλης Δουρής, είχε βιάσει τον 6χρονο γιο του, στη συνέχεια τον έπνιξε και τον έκρυψε», μας διηγείται ο Πάνος Σόμπολος, ο οποίος βρέθηκε από την πρώτη στιγμή στον τόπο του εγκλήματος. Κάποιες ώρες μετά τη διπλή εγκληματική πράξη, οι γονείς του μικρού Νικόλα δήλωσαν την εξαφάνιση του, ενώ ο πατέρας του προσποιούμενος τον ανήσυχο, έψαχνε να βρει το γιο του μαζί με κατοίκους του χωριού και την αστυνομία.

Τελικά ο ίδιος, μαζί με τον μεγαλύτερο γιο του, εντόπισαν το 6χρονο αγόρι νεκρό σε ένα δύσβατο σημείο, από το οποίο αν και περνούσε πολύς κόσμος ήταν δύσκολο να εντοπιστεί το άψυχο σώμα. Μόνο ο Δουρής μπόρεσε να υποδείξει με σχετική ευκολία πού βρισκόταν το νεκρό παιδί του. Αυτός ήταν και ο λόγος που από την αρχή θεωρήθηκε ο βασικός ύποπτος για την ανθρωποκτονία και τον βιασμό του ανήλικου παιδιού του με αποτέλεσμα την μετέπειτα ομολογία του.

Δίκη και Ετυμηγορία

Μετά την αποκάλυψη του εγκλήματος, ο Μανώλης Δουρής οδηγήθηκε στη δικαιοσύνη. Έχοντας αλλάξει πολλές φορές την κατάθεσή του και έχοντας αναιρέσει την αρχική ομολογία του, τελικά κρίνεται ένοχος και καταδικάζεται για το διπλό έγκλημα τον Νοέμβριο του 1994 από το Μικτό Ορκωτό Δικαστήριο Κορίνθου. Η ποινή που του επιβλήθηκε ήταν: Ισόβια κάθειρξη για ανθρωποκτονία από πρόθεση με ενδεχόμενο δόλο σε ήρεμη ψυχική κατάσταση, κάθειρξη 20 ετών για τον βιασμό του γιου του, φυλάκιση ενός έτους για ασέλγεια και στέρηση των πολιτικών δικαιωμάτων για 10 χρόνια. Δυο χρόνια αργότερα, ο Μανώλης Δουρής βρέθηκε απαγχονισμένος με καλώδιο τηλεόρασης στην τουαλέτα των φυλακών Τρίπολης.

Η (πρόωρη) καταδίκη των ΜΜΕ και της κοινής γνώμης

«Η τηλεόραση που – ως μέσο – είχε κατακερματίσει το τεκμήριο αθωότητας στην περίπτωση Δουρή, φάνηκε – ως υλικό αντικείμενο – και σε κάτι χρήσιμη στον ίδιο: με το καλώδιό της, το οποίο είχε κρύψει στα ρούχα του, απαγχονίστηκε στις εξωτερικές τουαλέτες των φυλακών Τρίπολης κι έδωσε τέρμα συγχρόνως στην υπόθεση και στη ζωή του», αναφέρει σε άρθρο του, το οποίο δημοσιεύθηκε το 2009 στο περιοδικό «The Art of Crime», ο δικηγόρος-εγκληματολόγος κ. Διονύσης Χιόνης. Πράγματι, ύστερα από την ομολογία του Δουρή και πριν ακόμα γίνει δίκη, τα δημοσιεύματα με τίτλους όπως: «παΤΕΡΑΣ», «Ψεύτης, απατεώνας και παιδεραστής», είχαν περίοπτη θέση σε κάθε λογής μέσο.

Τα ΜΜΕ θεώρησαν πιθανότατα, πως έτσι θα ικανοποιούσαν -πολύ πριν την απόφαση του αρμόδιου δικαστηρίου- το κοινό περί δικαίου αίσθημα. Όμως, η ηδονοβλεπτική και σκανδαλοθηρική κάλυψη των εγκλημάτων, όπως αυτό, εκπαιδεύουν το κοινό και με ανάλογο τρόπο. Τροφοδοτούν την έννοια της αντεκδίκησης ως της μόνης ορθής αντίδρασης σε τέτοια γεγονότα. Γράφει στο ίδιο άρθρο ο κ. Χιόνης: «Όσο περνούν οι ημέρες, οι γνωστές ατέρμονες συζητήσεις περί θανατικής ποινής αντικαθιστούν τις κραυγές περί δράκου και ανθρωπόμορφου τέρατος και εμφανίζονται ξανά στην πρώτη γραμμή οι δήμιοι, χωρίς κουκούλες στο κεφάλι» και μοναδικός τρόπο απαλλαγής από το «κακό» που κυκλοφορεί ανάμεσα μας και απειλεί τη δημόσια τάξη είναι η κρεμάλα. Όμως, ο Δουρής φρόντισε από μόνος του γι’ αυτό, καθώς ήταν δύο χρόνια μετά την καταδίκη του, που αυτοκτόνησε στο κελί του στις φυλακές Τρίπολης.

Τα σκοτεινά σημεία και η σύγκρουση απόψεων των ειδικών

Πολλά είναι, όμως, τα ερωτήματα που παραμένουν αναπάντητα εικοσιτέσσερα χρόνια μετά την αποκάλυψη του εγκλήματος. Σε αυτά έχουν προσπαθήσει  να απαντήσουν ανά διαστήματα εγκληματολόγοι, δημοσιογράφοι και ειδικοί.

Για πολλά χρόνια παρέμενε ανοιχτή η υπόθεση, η οποία, αν και φαινομενικά είχε κλείσει, για κάποιους υπάρχουν ακόμα σημεία που χρειάζονται περαιτέρω διευκρινίσεις. Ήρθαμε σε επαφή με τον καθηγητή εγκληματολογίας κ. Πανούση, ο οποίος είχε εκφράσει την υπόνοια του διπλού δράστη: «Εγώ παραμένω στην άποψή μου αυτήν. Στο δικαστήριο μπορεί να μην εμφανίστηκε όλη αλήθεια, είναι πιθανόν να μην πιέστηκαν αρκετά οι μάρτυρες ή οι εμπλεκόμενοι στην υπόθεση και να μην αποδείχθηκε κάτι. Εκεί φαινόταν πως παίζει όλη η οικογένεια κάποιο ρόλο. Μπορεί να μην ήταν ένας ο δράστης όλης της κατάστασης και της τελικής έκβασης. Είχα την αίσθηση ότι όλη η οικογένεια είχε επιμεριστεί ρόλους».

Και ο συνήγορος υπεράσπισης του Δουρή, κ. Βασίλης Καρύδης, είχε υποστηρίξει ότι ήταν αθώος. Μιλώντας μαζί του μας εξήγησε γιατί είχε αυτή την πεποίθηση: «Τον θεωρούσα αθώο μέσα από την ίδια τη διαδικασία. Εκτός από την ύπαρξη της ομολογίας, όλη η υπόλοιπη τεκμηρίωση της δίκης ήταν εντελώς αντιφατική. Δηλαδή οι χρόνοι, οι τρόποι του εγκλήματος, όσα κατέθεσαν οι μάρτυρες και όσα παρουσίαζαν οι εμπειρογνώμονες δεν συγχρονίζονταν με όσα έλεγε ο Δουρής». Ταυτόχρονα ο κ. Καρύδης επισημαίνει ότι έπαιξαν ρόλο πολλοί παράγοντες, οι οποίοι συνέβαλαν στη δημιουργία κενών στην υπόθεση. «Αρχικά δεν υπήρξε μακροσκοπική εξέταση του γεννητικού οργάνου, διαδικασία που διεξάγεται κλασσικά σε σεξουαλικά εγκλήματα. Υπήρχαν πληροφορίες ότι στο σώμα του παιδιού βρέθηκαν εκδορές, ερεθισμοί, αλλά η συγκεκριμένη εξέταση δεν συμπεριλήφθηκε στη δικογραφία. Η αιτιολογία του ιατροδικαστή ήταν ότι η εξέταση δεν έγινε «από αμέλεια», δικαιολογία που δεν με έπεισε». Όπως είπε, ζήτησε να διενεργηθεί εξέταση DNA, εφόσον η τριχολογική εξέταση, ήταν αρκετά αμφιλεγόμενη. Η αίτησή του παρ΄ όλα αυτά απορρίφθηκε, γιατί υπήρχε μια έντονη επιφυλακτικότητα του δικαστηρίου, ενόψει της ομολογίας και της διάστασης που είχε πάρει το γεγονός.

«Την ομολογία του την αναίρεσε στην ουσία στο δικαστήριο», αναφέρει ο κ. Καρύδης. «Ο Δουρής προφανώς είχε λόγο να αναλάβει την ευθύνη και στην συνέχεια προσπαθεί να διαφύγει από τις συνέπειες μιας τέτοιας ομολογίας. Πιθανότατα υπήρξε μια μορφή κάλυψης, είτε μιας περίπτωσης ενδοοικογενειακής βίας από ένα άλλο μέλος της οικογένειας, είτε από κάποιον τρίτο».

Προς αυτό το ενδεχόμενο συνηγορούν και τα ευρήματα από την ιατροδικαστική εξέταση.O ιατροδικαστής κ. Φίλιππος Κουτσάφτης μας επιβεβαίωσε ότι υπήρξε γενετικό υλικό του πατέρα στο σώμα του 7χρονου αγοριού: «Το παιδί είχε ασφυκτικό θάνατο, με απόφραξη των έξω αναπνευστικών στομίων μετά εκτεταμένων κακώσεων του πρωκτού. Εντύπωση μου έκανε ακόμα, ότι το είχε τρυπήσει στην οπίσθια επιφάνεια του σώματος, προς τη νεφρική χώρα με ένα πιρούνι. Ο ίδιος υποστήριξε ότι το έκανε για να δει αν ζούσε, όμως ήταν ήδη νεκρό. Εγώ πιστεύω ότι έπιασε το παιδί από το στόμα, για να μην φωνάζει και κατά λάθος του έκλεισε και τη μύτη και έτσι πέθανε». Πέρα από το DNA όμως, που πράγματι ανήκε στον Δουρή, βρέθηκε και ξένο γενετικό υλικό, το οποίο δεν επιβεβαιώθηκε ποτέ σε ποιον ανήκε.

Παρά τα ευρήματα, λοιπόν, οι δικαστές αρκέστηκαν στην ομολογία του Δουρή και έκλεισαν γρήγορα την υπόθεση. Θα μπορούσε να είχε πάρει διαφορετική τροπή αν ο Δουρής ζούσε; Ο κ. Πανούσης απαντά: «Δεν θα ήταν δικονομική η λύση. Η λύση θα ήταν να μιλήσει κάποιος. Πρόκειται, όμως, για την ηθική πλευρά μιας ιστορίας τραγικής».

Η στήριξη της οικογένειας- Μια ιδιομορφία στην υπόθεση Δουρή

Ενδιαφέρον έχει, όμως, και το γεγονός ότι η οικογένεια του Δουρή στάθηκε από την αρχή στο πλευρό του, υποστηρίζοντας πως είναι αθώος. «Αυτό που έχει εγκληματολογική αξία και νομίζω ότι στην Ελλάδα συνέβη για πρώτη φορά είναι το γεγονός ότι τον πατέρα, τον στήριξε όλη η οικογένεια. Συνήθως σε περιπτώσεις ενδοοικογενειακής βίας και μάλιστα με μια τόσο ακραία κατάληξη, όπως η συγκεκριμένη, όταν πια ο δράστης αποκαλύπτεται, η οικογένειά του στρέφεται κλασσικά εναντίον του. Εδώ συνέβη το αντίθετο», εξηγεί ο κ. Καρύδης.

Η εξομολόγηση του Δουρή ως πειστήριο για την ενοχή του;

Σε μια κλειστή κοινωνία, όπως ήταν και η Ερμιόνη, είχε ακουστεί ότι ο Δουρής είχε εξομολογηθεί την εγκληματική του πράξη σε κάποιον ιερέα του χωριού. Αν κάτι τέτοιο πράγματι συνέβη, θα μπορούσε ο ίδιος να αποκαλύψει όσα θα του είχε εξομολογηθεί ο Δουρής; Ο θεολόγος και εγκληματολόγος κ. Γεώργιος Καζάζης εξηγεί: «Δεν μπορεί να το αποκαλύψει, απαγορεύεται ρητώς, είναι γενικά πολιτική της εκκλησίας. Είναι αυτό που λέμε το απόρρητο της ιεράς εξομολογήσεως. Σύμφωνα με αυτό, οτιδήποτε ακούσει ο ιερέας κατά τη διάρκεια του μυστηρίου είναι υποχρεωμένος να το ξεχάσει. Δεν μπορούν να το καλέσουν ποτέ σε δικαστήριο να καταθέσει για κάποιο γεγονός, το οποίο έμαθε μέσα από την ιερά εξομολόγηση». Το είδος του εγκλήματος δεν αναιρεί αυτό το απόρρητο, υπάρχουν όμως και εξαιρέσεις: «Άμα είναι ευσυνείδητος ο ιερέας μπορεί να μιλήσει αν πρόκειται για κάποια σοβαρή πράξη, η οποία είναι ικανή να βλάψει την κοινωνία. Δηλαδή, για κάποιο τρομοκρατικό χτύπημα, πολλαπλούς φόνους κ.α.». Ο κ. Καζάζης καταλήγει ότι η ιερά εξομολόγηση μπορεί να λειτουργήσει εγκληματοπροληπτικά ως μια μορφή επανόρθωσης και εναλλακτικής δικαιοσύνης.

Το έγκλημα αυτό είχε συζητηθεί αρκετά και ήταν πολλές οι απόψεις που είχαν ακουστεί. Τελικά ο Δουρής ήταν αθώος ή ένοχος; Είχε διαπράξει εν μέρει ή εξ ολοκλήρου το έγκλημα; Τα ερωτήματα θα παραμείνουν αναπάντητα. Γιατί, όμως, αυτή η ακραία υπόθεση να έχει σημασία ακόμα και τόσα χρόνια μετά;

Το θύμα

Το στίγμα και το ψυχικό τίμημα αυτών που μένουν πίσω

Οκτώβριος του 2016 κι ένας από τους γιους του Δουρή επιλέγει να μιλήσει σε μία εκπομπή για την οικογενειακή αυτή υπόθεση, κρύβοντας όμως την ταυτότητά του. Πέρα από το τραγικό της ιστορίας και τη σκληρότητα της πράξης, μας υπενθύμισε κάτι που ξεχάστηκε, μόλις η υπόθεση έκλεισε απότομα, μετά την αυτοκτονία του έγκλειστου πατέρα: θύματα αποτέλεσαν και τα υπόλοιπα παιδιά της οικογένειας, τα οποία μαζί με την μητέρα τους έπρεπε να συνεχίσουν την ζωή τους.

«Έχω χρόνια συστηματική και πάγια θέση ότι τα παιδιά θύματα οποιουδήποτε είδους βίας, δεν πρέπει να βγαίνουν σε μίντια να κάνουν δηλώσεις» ξεκαθαρίζει ο κ. Γιώργος Νικολαΐδης, ψυχίατρος και πρόεδρος του Ινστιτούτου Υγείας του Παιδιού. Η δημοσιοποίηση της ιστορίας του, λοιπόν, έχει αρνητικές επιπτώσεις στον ίδιο, εκθέτοντας τον εκ νέου στην κοινή γνώμη, η οποία γεμάτη από προκαταλήψεις, οδηγεί στον στιγματισμό.

Πέρα όμως από το στίγμα, υπάρχει κι ένα ψυχικό τίμημα που πληρώνουν τα μέλη μιας οικογένειας, που βίωσαν κάτι τόσο τραυματικό. «Όταν η σεξουαλική βία στρέφεται προς ένα από τα πολλά παιδιά, είναι πιθανό να αρχίσει η ψυχική κατάρρευση και των υπολοίπων» επισημαίνει ο κ. Νικολαΐδης. Η κατάρρευση μπορεί να εκδηλωθεί με διάφορους τρόπους, όπως απόπειρες αυτοκτονίας, παραβατικότητα, κοινωνική απόσυρση κ.α. Παράλληλα, υπάρχουν πολλές φορές επιπτώσεις, που μπορεί να εκδηλωθούν σε απομακρυσμένο από το συμβάν χρόνο και οι οποίες μπορεί να είναι φαινομενικά ασύνδετες. Αυτό είναι είτε αποτέλεσμα  περιπτώσεων που δεν αντιμετωπίστηκαν με την παροχή των κατάλληλων βοηθειών (ψυχολογικών και κοινωνικών), είτε αντιμετωπίστηκαν μόνο ποινικά και ύστερα έκλεισαν. Επιπλέον, παρατηρείται συχνά μία παθολογική προσκόλληση στο «τότε», εφόσον οι εμπλεκόμενοι σε τέτοιες υποθέσεις, δεν έχουν βρει άλλους τρόπους να διαχειριστούν αυτού του είδους την επιβάρυνση. Αυτό πιθανότατα ισχύει και στη συγκεκριμένη περίπτωση, καθώς ο γιος του Δουρή, όχι μόνο διηγείται την ιστορία του δημόσια, αλλά θεωρεί τον πατέρα του αθώο.

Οι υποθέσεις μπορεί να κλείνουν, όμως απ’ ότι φαίνεται, οι επιπτώσεις συνεχίζουν να υφίστανται και να δρουν. Για το λόγο αυτό, οι οικογένειες-θύματα τέτοιων υποθέσεων χρειάζονται ολόπλευρη στήριξη. Ειδικότερα, τα παιδιά που αποτελούν θύματα, είτε άμεσα με την κακοποίηση τους, είτε έμμεσα ως μάρτυρες, χρειάζονται βοήθεια προκείμενου να συνεχίσουν τη ζωή τους. Μέσα από συζητήσεις πρέπει να τεθούν εκ νέου βάσεις για τη σεξουαλικότητα μέσα στην οικογένεια, τα όρια και τα δικαιώματα στο σώμα. Τα παιδιά χρειάζεται να ζήσουν πάλι ως παιδιά και όχι ως κακοποιημένα παιδιά, καθηλωμένα στο τραυματικό συμβάν. Το ίδιο ισχύει και με τη δημοσιοποίηση της ιστορίας του γιου του Δουρή. Η στάση του, αν και κατανοητή, αποτελεί μια ισχυρή ένδειξη πως χρειάζεται βοήθεια, ώστε παράλληλα με οποιαδήποτε ενέργεια διοχετεύει στο παρελθόν, να ξεκινήσει να διοχετεύει και στο μέλλον.

Όπως είναι φυσικό, το ενδιαφέρον για αυτά τα εγκλήματα διογκώνεται ταχύτατα, με την αποκάλυψη των ανατριχιαστικών λεπτομερειών της υπόθεσης. Τελικά όμως, αποσύρεται όσο γρήγορα δημιουργήθηκε. Οι ευθύνες, ωστόσο, μοιράζονται και στους τρίτους… «Οι έντονες και αφοριστικές αντιδράσεις της κοινής γνώμης με την αποκάλυψη των γεγονότων είναι το κατοπτρικό ανάλογο της αδιαφορίας» μας εξηγεί ο κ. Νικολαΐδης. Η προτροπή δηλαδή για «κρέμασμα» του δράστη δεν είναι χαρακτηριστικό ενός ενεργοποιημένου πολίτη, ο οποίος έχει στόχο να προλάβει την θυματοποίηση ενός παιδιού.

Εικοσιτέσσερα χρόνια μετά και η υπόθεση παραμένει το ίδιο ιδιαίτερη και ιδιότυπη, τόσο λόγω της φύσης του εγκλήματος όσο και των πολλών αινιγμάτων που δεν δύναται να λυθούν. Η πρόβλεψη τέτοιων περιστατικών βίας φαίνεται να είναι αδύνατη, η πρόληψη όμως όχι. Πώς θα γίνει εφικτή; Οι εκρήξεις οργής κατόπιν εορτής και η επιθυμία για θανάτωση του «μικροβίου» που μολύνει την κοινωνία, σίγουρα δεν έχουν κανένα προσδοκώμενο όφελος. Ο κόσμος χρειάζεται να καταλάβει πως φέρει ευθύνες και ειδικά όταν πρόκειται για υποθέσεις στις οποίες εμπλέκονται παιδιά, χρειάζεται να παρατηρεί, να μιλάει και να καταγγέλλει, αν πέφτει το οτιδήποτε στην αντίληψη του. Η απενοχοποίηση θεμάτων σχετικών με τη σεξουαλικότητα και η συζήτηση γύρω από το θέμα, αποτελούν επίσης καλά εφόδια. Ταυτόχρονα, η ορθή ενημέρωση και η ουσιαστική ενεργοποίηση μας θα μπορέσουν να προλάβουν και –γιατί όχι- να σώσουν.

Μια σπάνια εξομολόγηση για τα προσωπικά του

Ο βουλευτής και πρώην υπουργός Δημήτρης Αβραμόπουλος μίλησε στη Σάσα Σταμάτη και το «Secret», για  πρώτη φορά για το διαζύγιο του από την Βίβιαν Σπανούδη, ύστερα από 30 χρόνια γάμου.

Πώς είναι να χωρίζετε έπειτα από 30 χρόνια γάμου;

Είναι μια μεγάλη αλλαγή. Όταν έχεις μοιραστεί τόσα χρόνια ζωής, κουβαλάς μαζί σου μνήμες, στιγμές, αγωνίες, χαρές. ∆εν το βλέπω µε πικρία. Το βλέπω µε σεβασμό για ό,τι υπήρξε και µε ηρεμία για ό,τι έρχεται.

Διαβάσαμε ότι ο χωρισμός ήταν «βελούδινος»;

∆εν µου αρέσει να μιλώ πολύ για τα προσωπικά, αλλά πιστεύω πως, όταν υπάρχει ωριμότητα, ο άνθρωπος μπορεί να κλείνει κύκλους χωρίς θόρυβο. Με αξιοπρέπεια, µε σεβασμό, χωρίς να πληγώνει.

Θα θέλατε μια σύντροφο στη ζωή σας;

Ο άνθρωπος πάντα έχει ανάγκη τη ζεστασιά, τη συντροφικότητα, έναν άνθρωπο να μοιράζεται μια κουβέντα στο τέλος της μέρας. ∆εν βιάζομαι, δεν το «προγραμματίζω». Αλλά, ναι, η συντροφιά είναι δώρο στη ζωή.

Πρόσφατα παντρέψατε τον γιο σας. Πώς αισθανθήκατε; Θέλετε να γίνετε παππούς;

Ήταν από τις πιο συγκινητικές στιγμές της ζωής µου. Τον έβλεπα και ένιωθα περηφάνια, χαρά, ευγνωμοσύνη. Κι αν έρθει η ευλογία να γίνω παππούς, θα είναι κάτι που θα το ζήσω µε πολλή τρυφερότητα – και, να σου πω την αλήθεια, το περιμένω µε χαμόγελο.

Ο γνωστός πολιτικός και πρώην Επίτροπος Μετανάστευσης, Εσωτερικών Υποθέσεων και Ιθαγένειας και η Βίβιαν Σπανούδη πήραν «βελούδινο» διαζύγιο το 2023 μετά από 30 χρόνια γάμου.

Λούτσα: «Μην πεις τίποτα στη μάνα σου, πάμε βόλτα με το αμάξι» είπε στον φίλο του ο 15χρονος που σκοτώθηκε στο τροχαίο

«Ο γιος μου είναι χάλια από χθες. Το αυτοκίνητο το πήραν στα κρυφά, δεν είχαμε ιδέα» λέει στο newsit.gr η μητέρα του ανήλικου οδηγού του μοιραίου αυτοκινήτου.

Δείτε το βίντεο:

«Μην πεις τίποτα στη μάνα σου και πάμε βόλτα με το αμάξι», είναι τα λόγια που μετέφερε ο 15χρονος οδηγός στη μητέρα του αμέσως μετά από το τραγικό τροχαίο δυστύχημα το απόγευμα της Παρασκευής (13.2.26) στη Λούτσα.

Ο 15χρονος που σκοτώθηκε στο τροχαίο

Λίγο μετά τις 15:00 το μεσημέρι οι τρεις φίλοι πήραν το αυτοκίνητο της μητέρας του 15χρονου οδηγού, η οποία μιλάει στο newsit.gr για το τροχαίο στην οδό Δημοκρατίας στη Λούτσα, όπου έχασε τη ζωή του ο συνομήλικός του συνοδηγός. Όπως αναφέρει, εργαζόταν και δεν γνώριζε ότι ο γιος της είχε πάρει το αυτοκίνητο.

Ο 15χρονος που σκοτώθηκε στο τροχαίο

Δείτε το βίντεο:

Συγκλονισμένη δηλώνει ότι ο γιος της δεν είχε ξαναπάρει το αμάξι και όπως της είπε ο γιος της, το πήρε με προτροπή του φίλου του που σκοτώθηκε ακαριαία.

Μετά το φονικό τροχαίο, ο 15χρονος οδηγός σε κατάσταση σοκ και βλέποντας τον φίλο του να εκσφενδονίζεται από το αυτοκίνητο και να σκοτώνεται ακαριαία, άρχισε να φωνάζει: «Τι έκανα, τι έκανα, σκότωσα τον φίλο μου».

Δείτε το βίντεο:

Ο 15χρονος -που νοσηλεύεται όπως και ο δεύτερος τραυματίας στο Παίδων «Αγλαΐα Κυριακού»-συνεχίζει να βρίσκεται σε άσχημη ψυχολογική κατάσταση σύμφωνα με την μητέρα του, η οποία περιγράφει τα όσα της μετέφερε ο γιος της.

«Ο γιος μου είναι χάλια από χθες, είναι σε τραγική κατάσταση και έχει πάθει σοκ. Αυτή την στιγμή ζαλίζεται πονάει όλη η πλάτη του, τα πόδια του, πιο χάλια δεν γίνεται. Είναι σε πολύ άσχημη κατάσταση. Το αυτοκίνητο το πήραν κρυφά. Δεν είχαμε ιδέα. Δεν το είχε ξαναπάρει το όχημα, ποτέ. Μας είπε ότι του είπε ο φίλος του που συγχωρέθηκε του είπε: “Μην αναφέρεις τίποτα στη μάνα σου, πάμε βόλτα με το αμάξι”», λέει χαρακτηριστικά η μητέρα του μιλώντας στο newsit.gr.

Δείτε το βίντεο:

«Ήταν καλοί φίλοι από το δημοτικό»

Σύμφωνα με την μητέρα του ανήλικου οδηγού, ο γιος της με τον συνοδηγό ήταν φίλοι χρόνια και περνούσαν καθημερινά χρόνο μαζί.

«Με το παιδί που κατέληξε, ο γιος μου έκαναν αρκετά χρόνια παρέα. Ήταν καλοί φίλοι από το δημοτικό. Με το άλλο παιδί δεν είχαν κάποια ιδιαίτερη σχέση, απλώς τώρα τελευταία είχαν αρχίσει να κάνουν παρέα. Με την οικογένεια του παιδιού δεν έχω επικοινωνήσει. Για την ώρα προσπαθώ να σταθώ στο πλευρό του γιου μου», αναφέρει.

Αφήνουν λουλούδια στο σημείο

Από το πρωί του Σαββάτου δεκάδες φίλοι και συμμαθητές του 15χρονου αφήνουν λουλούδια στο σημείο του τροχαίου δυστυχήματος.

Δείτε τα βίντεο:

Τραγική φιγούρα η μητέρα του 15χρονου που άφησε μια ανθοδέσμη στο σημείο όπου έφυγε τόσο ξαφνικά και τόσο άδικα από τη ζωή ο γιος της.

Ο παλιός σταθμός της Ομόνοιας το πρώτο

Πολλά μέτρα κάτω από τα πόδια των χιλιάδων καθημερινά και μάλλον ανυποψίαστων περαστικών της οδού Αθηνάς στο κέντρο της πρωτεύουσας, βρίσκονται οι ράγες από τον πρώτο σταθμό του Ηλεκτρικού της Ομόνοιας, που εγκαινιάστηκε το μακρινό 1895, ενώ οι συρμοί διέρχονται μέχρι και σήμερα.

Εικονολήπτης: Χάρης Γκίκας

Δείτε το ρεπορτάζ:

Ωστόσο αυτή δεν είναι η μόνη του χρήση. Όπως συνέβη την εποχή του Β Παγκοσμίου Πολέμου, έτσι θα γίνει και μέχρι τα τέλη του 2026. Ο σταθμός, θα μετατραπεί σε ένα σύγχρονο καταφύγιο πολέμου. Οι εποχές άλλαξαν, οι ανάγκες όχι… Τη μετατροπή αντίστοιχων χώρων σε καταφύγια την εφαρμόζουν άλλωστε κι άλλες ευρωπαϊκές χώρες, λόγω των εύθραυστων γεωπολιτικά καιρών που διανύουμε.

«Δεν κινδυνολογούμε ούτε υπάρχει κάποιος επιτακτικός λόγος που το κάνουμε αυτό. Ο κάθε λαός όμως πρέπει να είναι έτοιμος, ώστε να αντιδρά σωστά, χωρίς πανικό, ώστε να δημιουργεί την κατάλληλη συνθήκη για την επιβίωσή του», αναφέρει ο Γιάννης Κεσκινίδης, Διευθυντής Ασφαλείας ΣΤΑΣΥ, ξεναγώντας το Newsbomb σε ένα από τα πιο χαρακτηριστικά σημεία της υπόγειας Αθήνας.

Όπως εξηγεί, η διοίκηση της ΣΤΑΣΥ ανέλαβε την πρωτοβουλία να εκσυγχρονίσει τον χώρο ώστε να μπορεί να χρησιμοποιηθεί – με στόχο να σώσει αν χρειαστεί εκατοντάδες ζωές – μέσα στο 2026. Δηλαδή, ως ένα μοντέρνο καταφύγιο πολέμου, με δύο εξόδους κινδύνου και με απευθείας πρόσβαση στην οδό Αθηνάς.

Πολλές εργασίες που αφορούν τα κτιριακά και τη στεγανοποίηση έχουν ήδη ολοκληρωθεί. Σύντομα ξεκινούν οι υδραυλικές εργασίες, και θα ακολουθήσει η διαμόρφωση αποθηκευτικών χώρων, υγειονομικής περίθαλψης «και ό,τι άλλο απαιτηθεί».

Ο Γιάννης Κεσκινίδης δείχνοντάς μας την πρόοδο των εργασιών και τους χώρους που θα αξιοποιηθούν, περιγράφει ότι το πρωτόκολλο χρήσης και παραμονής στο καταφύγιο δεν θα πρέπει να ξεπερνά τις τρεις ώρες, δηλαδή ο στόχος είναι «να αποσοβείται ο κίνδυνος από το πρώτο κύμα επίθεσης του εχθρού».

Η χωρητικότητα προβλέπει ένα άτομο ανά τετραγωνικό μέτρο και τρία μέτρα ύψος, ακόμα όμως ο ακριβής αριθμός δεν μπορεί να προσδιοριστεί, ενώ θα εγκατασταθεί και σύστημα διαρκούς παρακολούθησης με κάμερες εξοπλισμένες και με συστήματα ΑΙ, για την καλύτερη χρήση, καταγραφή και παροχή δεδομένων.

Σημειώνεται ότι ο παλιός σταθμός της Ομόνοιας δεν θα είναι ο μόνος τέτοιος χώρος, καθώς στον σχεδιασμό της ΣΤΑΣΥ περιλαμβάνονται και σταθμοί του Μετρό του κέντρου, ώστε να δύναται να αξιοποιηθούν ως πλήρως εξοπλισμένα καταφύγια.

Σημειώνεται οι υπόγειοι αυτοί μεγάλοι δημόσιοι χώροι δεν είναι τα μόνα εν δυνάμει καταφύγια για τους κατοίκους της πρωτεύουσας. Οι Αρχές, έχουν ξεκινήσει ελέγχους και στα υπόγεια καταφύγια παλιών πολυκατοικιών, τα οποία επίσης είχαν χρησιμοποιηθεί στον Παγκόσμιο Πόλεμο, προκειμένου να καταγραφούν και να εντοπιστούν τα αξιοποιήσιμα.

Πηγή: newsbomb.gr