Την χειροτονία τέλεσε ο Μητροπολίτης Πολυανής και Κιλκισίου κ. Εμμανουήλ κατά τη διάρκεια της Αρχιερατικής Θείας Λειτουργίας στον Ιερό Ναό Κοιμήσεως της Θεοτόκου Κιλκίς – Πλέον θα ονομάζεται Ιερώνυμος
Διάκονος χειροτονήθηκε την Κυριακή, 16 Νοεμβρίου 2014, ο γνωστός πρώην ηθοποιός Ευγένιος Λαμπρινάκος. Την χειροτονία τέλεσε ο Μητροπολίτης Πολυανής και Κιλκισίου κ. Εμμανουήλ κατά τη διάρκεια της Αρχιερατικής Θείας Λειτουργίας στον Ιερό Ναό Κοιμήσεως της Θεοτόκου Κιλκίς. Το νέο «όνομα» που θα φέρει ο πρώην ηθοποιός είναι Ιερώνυμος.
Απευθυνόμενος στον Ιερώνυμο ο Ποιμέναρχης του Κιλκίς, τόνισε ότι μέσα σε αυτήν την ατμόσφαιρα την «εόρτιον και ευλογητήν», η χάρις του Κύριου του έδωσε την ευλογία να προσέλθει στο μυστήριο της ιεροσύνης.
«Από σήμερα καλείσαι να διακονείς τον Τρισάγιο Θεό, να πράττεις δηλαδή θεάρεστον έργον από ελεύθερη βούληση και επιλογή. Να μην φοβάσαι και να παίρνεις σωστές, υπεύθυνες και δυναμικές αποφάσεις που θα σε ενισχύουν και θα σε ενδυναμώνουν. Να τηρείς το θέλημα του Θεού τον Οποίο να έχεις πάντοτε μέσα στην καρδιά σου» τόνισε μεταξύ των άλλων ο Σεβασμιώτατος.
Από την πλευρά του ο νεοχειροτονούμενος π. Ιερώνυμος είπε ανάμεσα στα άλλα στην ομιλία του, όπως αναφέρει το romfea.gr: «Συνειδητοποιώ ότι καλούμαι να αγωνίζομαι ως καλός στρατιώτης Χριστού, να υπομένω αγόγγυστα κάθε θλίψη και στενοχωρία, κάθε δοκιμασία και ταλαιπωρία προς χάριν της αγάπης του Θεού αλλά και της θυσιαστικής αγάπης που οφείλω να έχω προς πάντας τους αδελφούς» ευχαριστώντας τον γέροντα του αρχιμανδρίτη π. Θεολόγο Γασπαράτο, τον Αρχιμανδρίτη π. Μάξιμο Μητράρα, τον Αρχιμανδρίτη π. Απόστολο Πορτοκαλίδη, τον Αρχιμανδρίτη π. Ιάκωβο Δελλή καθώς και τους αιδεσιμολογιώτατους π. Χαράλαμπο Πέρρο, Αγάπιο Παπαδόπουλο και Μελέτιο Κώνστα για το ανύστακτο ενδιαφέρον τους και την αγάπη τους καθώς και τους Σεβαστούς Πατέρες της Ιεράς Μητροπόλεως Κιλκίς που συμμετείχαν στην προσωπική του Πεντηκοστή.
Στον επίλογο της ομιλίας του και μην μπορώντας να κρύψει τη συγκίνηση του είπε: «Τέλος τον λόγον στρέφω σε εσάς Σεβασμιώτατε Πάτερ και Δέσποτα που πρόθυμα δεχθήκατε να με εισαγάγετε εις τα ενδότερα του καταπετάσματος. Η αρχιερατική σας αγάπη, η ειλικρίνεια σας, η αμεσότητα της επικοινωνίας σας, και οι πατρικές σας συμβουλές θα μείνουν για πάντα μέσα μου ανεξίτηλα. Με αγκαλιάσατε με περισσή πατρική αγάπη, με νουθετήσατε και με ενδυναμώσατε στις αποφάσεις μου. Εκφράζω την βαθύτατη ευγνωμοσύνη μου και την απέραντη αφοσίωση μου σε σας δια την μεγάλη δωρεά της Διακονίας που σήμερα μου εμπιστεύεστε».
Το ενδεχόμενο να υπήρχε εγκληματική ενέργεια πίσω από την τεχνική βλάβη στο αεροπλάνο που μετέφερε την καγκελάριο Άνγκελα Μέρκελ στη Σύνοδο Κορυφής των G20 εξετάζουν οι γερμανοί ερευνητές, σύμφωνα με τη γερμανική εφημερίδα Rheinische Post η οποία επικαλείται γερμανικές πηγές ασφαλείας.
Η Rheinische Post ανέφερε ότι η κυβέρνηση ελέγχει αν το περιστατικό έχει «εγκληματικό υπόβαθρο», σημειώνοντας παράλληλα επικαλούμενη τις ίδιες πηγές, ότι μετά από ένα τέτοιο περιστατικό συνήθως οι έρευνες στρέφονται «προς όλες τις κατευθύνσεις».
Η Μέρκελ κατευθυνόταν από τη Γερμανία στη Σύνοδο Κορυφής, όταν το κυβερνητικό αεροσκάφος Airbus A340 πραγματοποίησε μια έκτακτη αλλά ασφαλή προσγείωση στο αεροδρόμιο της Κολωνίας-Βόννης αργά το βράδυ της Πέμπτης.
Η Μέρκελ απέδωσε το περιστατικό σε μια «σοβαρή δυσλειτουργία».
Αυτή και ο γερμανός υπουργός Οικονομικών Όλαφ Σολτς αναμένεται να ξαναρχίσουν το ταξίδι τους στο Μπουένος Άιρες το πρωί της Παρασκευής, αλλά θα φτάσουν μετά την έναρξη των συζητήσεων των ηγετών της Συνόδου της G20.
Technischer Defekt an Merkels Flugzeug. Mehrere Feuerwehr-Fahrzeuge erwarten den Airbus nach harter Landung in Köln. #dpaReporterpic.twitter.com/SfF4vhOmqE
Θα πάει στην Σύνοδο αργοπορημένη – Γιατί δεν συνέχισε το ταξίδι ο σύζυγός της
Η Άνγκελα Μέρκελ πέρασε το βράδυ της Πέμπτης στη Βόννη και από εκεί το πρωί πέταξε για Μαδρίτη με άλλο αεροσκάφος της Γερμανικής Πολεμικής Αεροπορίας και από εκεί με πτήση της Iberia για το Μπουένος Άιρες. Σύμφωνα με το περιοδικό Spiegel, η Μέρκελ δεν συνέχισε το ταξίδι της προς την Αργεντινή με όλη την κυβερνητική αντιπροσωπεία που είχε μαζί της. Αυτό που ειπώθηκε ήταν ότι δεν συνέχισαν μαζί της το ταξίδι για λόγους χώρου όλοι οι κυβερνητικοί αξιωματούχοι αλλά και ο σύζυγός της Γιοακίμ Ζάουερ. Το ταξίδι με την Μέρκελ συνέχισαν ο αντικαγκελάριος Ολαφ Σόλτς και ο κυβερνητικός εκπρόσωπος Στέφεν Ζάιμπερτ.
Η αναζήτηση θέσης στάθμευσης στα μεγάλα αστικά κέντρα, και ιδιαίτερα στην Αττική, έχει μετατραπεί σε καθημερινό «θρίλερ» για τους οδηγούς.
Η έλλειψη διαθέσιμων χώρων και η αυξημένη κυκλοφορία καθιστούν τη διαδικασία εξαιρετικά αγχωτική.
Σε πυκνοκατοικημένες περιοχές όπως η Κυψέλη, το Παγκράτι και το Ζωγράφου, οι κάτοικοι αφιερώνουν έως και μία ώρα αναζητώντας μια ελεύθερη θέση. Οι αλλεπάλληλοι γύροι στους δρόμους μετατρέπουν την απλή επιστροφή στο σπίτι σε πραγματική δοκιμασία υπομονής.
Μέσα σε αυτή την ασφυκτική κατάσταση, οι διαπληκτισμοί για μια ελεύθερη θέση είναι αναπόφευκτοι, ειδικά όταν μπαίνει στη μέση το ζήτημα των ιδιωτικών γκαράζ. Σύμφωνα με το ρεπορτάζ του Προκόπη Γιόγιακα στην εφημερίδα «ΤΑ ΝΕΑ», η έλλειψη χώρων οδηγεί πολλούς σε αυθαιρεσίες, όπως το να «δεσμεύουν» παράνομα τμήματα του οδοστρώματος.
Τι ισχύει όμως πραγματικά όταν ένα γκαράζ έχει μετατραπεί σε αποθήκη; Έχει ο ιδιοκτήτης του το δικαίωμα να απαγορεύει το παρκάρισμα μπροστά από την πόρτα του ή μήπως ο ίδιος γίνεται παραβάτης του ΚΟΚ; Ο πρόεδρος της ΠΟΜΙΔΑ, Στράτος Παραδιάς, ξεδιαλύνει το τοπίο μέσα από 12 κρίσιμες ερωτήσεις και απαντήσεις για να γνωρίζετε ακριβώς τα δικαιώματα και τις υποχρεώσεις σας.
1. Μπορεί ο ιδιοκτήτης να απαγορεύει σε άλλους να παρκάρουν μπροστά στο γκαράζ του;
Μπορεί μόνον εφόσον χρησιμοποιεί τον χώρο αυτό πράγματι ως γκαράζ, δηλαδή για στάθμευση αυτοκινήτων. Δηλαδή:
αν υπάρχει γκαραζόπορτα εν λειτουργία στον χώρο και δυνατότητα πρόσβασης.
αν μπαινοβγαίνουν αυτοκίνητα σε συνεχή και πραγματική βάση.
2. Τι ισχύει στην περίπτωση που το γκαράζ έχει μετατραπεί σε αποθήκη, δεν υπάρχει γκαραζόπορτα ή αυτή δεν ανοίγει ποτέ, και δεν γίνεται καμία κίνηση οχήματος;
Σε αυτή την περίπτωση δεν υφίσταται είσοδος – έξοδος χώρου στάθμευσης στηνπράξη, άρα δεν υπάρχει και λόγος απαγόρευσης στάθμευσης οχημάτων άλλων.
3. Γιατί συμβαίνει αυτό;
Διότι ο νόμος δεν αναγνωρίζει «δεσμευμένη θέση» στον δρόμο επειδή κάποιος κάποτε είχε γκαράζ.
4. Μπορεί να παρκάρει ο ίδιος μπροστά στο γκαράζ του;
Ναι, αλλά όχι αποκλειστικά.
5. Τι σημαίνει αυτό;
Σημαίνει πως μπορεί να παρκάρει όπως κάθε πολίτης σε δημόσιο δρόμο. Δεν μπορεί όμως να παρεμποδίζει άλλους, με τον ισχυρισμό ότι «είναι η θέση του».
6. Κι αν το αυτοκίνητό του δυσκολεύει τον διπλανό να στρίψει;
Αυτό είναι πρόβλημα κυκλοφορίας και όχι «δικαίωμα θέσης». Αν εμποδίζει την έξοδο του διπλανού γκαράζ, τότε αυτός που παρκάρει μπροστά στο δικό του γκαράζ μπορεί να βρεθεί ο ίδιος παραβάτης του ΚΟΚ.
7. Τι λέει ο ΚΟΚ για το παρκάρισμα μπροστά σε γκαράζ;
Ο Κώδικας Οδικής Κυκλοφορίας απαγορεύει τη στάθμευση μπροστά σε είσοδο – έξοδο χώρου στάθμευσης, γκαράζ ή ιδιωτικού χώρου, μόνο και μόνο επειδήεμποδίζεται η πρόσβαση σε αυτόν.
8. Ποιο είναι το προβλεπόμενο πρόστιμο;
Το πρόστιμο για όποιον παρκάρει μπροστά σε γκαράζ είναι 80 ευρώ, σύμφωνα με τον πίνακα παραβάσεων του ΚΟΚ. Διευκρίνιση: αυτό όμως αφορά όποιον εμποδίζει την πρόσβαση. Δεν δημιουργεί δικαίωμα «ιδιωτικής θέσης» στον δρόμο για τον ιδιοκτήτη του γκαράζ.
9. Τι μπορεί να κάνει ένας διαχειριστής πολυκατοικίας σε μια τέτοια περίπτωση;
Εχει τις εξής επιλογές:
να εξηγήσει στον ιδιοκτήτη πως δεν έχει αποκλειστικό δικαίωμα στον δρόμο.
να του επισημάνει ότι η χρήση του γκαράζ ως αποθήκης δεν του δίνει κανέναπρονόμιο στάθμευσης.
να τον ενημερώσει πως αν εμποδίζει την έξοδο του διπλανού γκαράζ, μπορεί να κληθεί η Τροχαία για να επιβάλει πρόστιμο.
10. Κι αν ο ιδιοκτήτης αυτός θέλει αποκλειστικότητα;
Αν θέλει αποκλειστικότητα, ώστε να μην παρκάρουν τρίτοι, πρέπει να ζητήσει επίσημη σήμανση από τον Δήμο, κάτι που δεν πρόκειται να λάβει, καθόσον αυτό δίνεται μόνο όταν το γκαράζ χρησιμοποιείται κανονικά ως χώρος στάθμευσης αυτοκινήτου, και όχι ως αποθήκη, όπως εν προκειμένω.
11. Ποια είναι τα συνήθη έγγραφα που ζητούν οι τεχνικές υπηρεσίες των δήμων για να εκδώσουν άδεια απαγόρευσης στάθμευσης τρίτων μπροστά στην είσοδο – έξοδο νόμιμου χώρου στάθμευσης;
Αδεια οικοδομής ή κάτοψη που δείχνει ότι πρόκειται για νόμιμο χώρο στάθμευσης.
Ε1 τελευταίου έτους όπου φαίνεται η διεύθυνση κατοικίας.
Σε περίπτωση φιλοξενίας: υπεύθυνη δήλωση φιλοξενίας συν τίτλος ιδιοκτησίας τουοικοδεσπότη.
Υπεύθυνη δήλωση ότι ο χώρος στάθμευσης είναι νόμιμος και χρησιμοποιείται από τον αιτούντα ή ότι η είσοδος – έξοδος πρέπει να παραμένει ελεύθερη για λόγους ασφαλείας.
Φωτογραφίες της εισόδου – εξόδου, της πινακίδας με τον αριθμό της οικοδομής και του σημείου όπου θα τοποθετηθεί η σήμανση.
Παράβολο υπέρ του Δήμου.
12. Ποια είναι η διαδικασία που ακολουθείται μετά την υποβολή της αίτησης;
Αρχικά, η Τεχνική Υπηρεσία ή η Δημοτική Αστυνομία κάνει αυτοψία. Στη συνέχεια, με βάση τη θετική απάντηση του Δήμου, ο ενδιαφερόμενος μπορεί να τοποθετήσει στην γκαραζόπορτα κατακόρυφη σήμανση Ρ-40 (απαγόρευση στάσης / στάθμευσης) με πρόσθετη πινακίδα «Είσοδος – Εξοδος Οχημάτων». Η τήρηση της διαδικασίας και η τοποθέτηση της σήμανσης επιτρέπουν την επίδοση κλήσεων και ακόμη και ρυμούλκηση.
Παρόμοια ζητήματα υπάρχουν και καταγράφονται, όχι μόνο για τις πολυκατοικίες αλλά και για τις επιχειρήσεις, όπου μάλσιτα το πρόβλημα είναι πιο έντονο όταν συνυπάρχουν με κατοικίες. Και στις δύο περιπτώσεις τα παραθυράκια στη νομοθεσία και οι ασάφειες δημιουργούν εντάσεις και αντιπαραθέσεις και πολλές φορές αυτές καταλήγουν στις αίθουσες της δικαιοσύνης.
Μέσα σε ένα μικρό βίντεο το ανεξάρτητο δημοσιογραφικό δίκτυο ZIN TV με έδρα το Βέλγιο παρουσιάζει το ιστορικό της ελληνικής κρίσης χρέους, από την είσοδο της Ελλάδας στην Ευρωζώνη το 2002 και το πώς οι ιδιωτικές τράπεζες κατάφεραν να απαλλαγούν από τα χρέη τους μετατρέποντας τα σε δημόσιο χρέος και «κοινωνικοποιώντας τις ζημιές»
Προσωπικά, έχω αναρωτηθεί πολλές φορές γιατί ορισμένοι καταναλωτές είναι πιστοί σε συγκεκριμένα brands; Αν κρίνω από τον εαυτό μου, η πίστη μου σε συγκεκριμένα προϊόντα πηγάζει από τον τρόπο ζωής μου, που κατά κάποιον τρόπο, είναι άρρηκτα συνδεδεμένος με αυτά τα προϊόντα.
Για παράδειγμα, είμαι από τους καταναλωτές οι οποίοι αν ζητήσουν ένα brand, σε κάποιο κατάστημα και δεν το έχει, είμαι ικανός να φύγω και να το αναζητήσω αλλού. Δεν μου αρέσει η ιδέα να συμβιβάζομαι με κάτι άλλο, είτε το έχω δοκιμάσει, είτε όχι.
Θυμάμαι, όταν κάποτε πήγα στη Νέα Υόρκη για σπουδές μια καταναλωτική, ευχάριστη συνήθεια που είχα στην Ελλάδα, ήταν να απολαμβάνω το καλοκαίρι ένα παγωμένο frappé.
Στη Νέα Υόρκη, όμως, κανείς δεν έπινε, ούτε είχε ακούσει για τέτοιον καφέ και κανένα καφέ-μπαρ δεν τον σερβίριζε. Έτσι, αναγκάστηκα να αγοράζω τον Nescafé συσκευασμένο και να τον φτιάχνω εγώ, ώστε να μην στερηθώ τη γεύση του αγαπημένου μου καφέ.
Και εδώ, θέλω να πω το εξής. Σε προηγούμενο άρθρο μου με τον τίτλο «frappé, το συνώνυμο του Nescafé» σας είχα υποσχεθεί ότι σε επόμενο άρθρο θα σας αποκάλυπτα ποιος, ήταν ο άνθρωπος που εμπνεύστηκε και έφτιαξε τον πρώτο φραπέ στην Ελλάδα, ιδού, λοιπόν η ιστορία του:
«Η δημιουργία του φραπέ ήταν τυχαία. Κατά τη διάρκεια της Διεθνούς Έκθεσης στη Θεσσαλονίκη το 1957, ο αντιπρόσωπος της ελβετικής εταιρίας Νεστλέ στην Ελλάδα Γιάννης Δρίτσας παρουσίαζε ένα νέο προϊόν για παιδιά, ένα σοκολατούχο ρόφημα που παρασκευαζόταν στιγμιαία αναμιγνύοντάς το με γάλα και χτυπώντας το με ένα σέικερ.
Ο Δημήτριος Βακόνδιος, υπάλληλος του Δρίτσα συνήθιζε να πίνει Nescafé που ήταν στιγμιαίος καφές και παρασκευαζόταν από την Νεστλέ.
Σε ένα διάλειμμα που έκανε κατά τη διάρκεια της έκθεσης θέλησε να πιει καφέ αλλά επειδή δεν έβρισκε ζεστό νερό, σκέφτηκε να χρησιμοποιήσει το σέικερ για να φτιάξει τον καφέ του με κρύο νερό.
Έβαλε λοιπόν, καφέ, ζάχαρη και νερό, τα κούνησε και δημιούργησε τον πρώτο καφέ φραπέ της ιστορίας. Ύστερα από χρόνια δήλωνε, ότι δεν μπορούσε να συνειδητοποιήσει πως ένα απλό πείραμα τον οδήγησε στην εφεύρεση του διασημότερου ροφήματος στην Ελλάδα – και όχι μόνο!»
Την Τρίτη 26 Φεβρουαρίου 2013, με άρθρο του στο Periodista, ο Δημήτρης Μπεκιάρης έκανε ένα «ταξίδι» στο έτος 1964, όταν ο Κωνσταντίνος Μητσοτάκης, ως υπουργός Οικονομικών της κυβέρνησης του Γιώργου Παπανδρέου, όχι μόνο αναγνώρισε όλα τα προπολεμικά χρέη της Ελλάδας από το 1881, αλλά και με ποσά διπλάσια από την αξία τους.
Στις συμβάσεις διακανονισμού των χρεών της χώρας μας που υπέγραψε ο Κωνσταντίνος Μητσοτάκης ορίστηκε η αποπληρωμή για 42 με 45 χρόνια, δηλαδή μέχρι το 2009, μέχρι δηλαδή να προσφύγει η χώρα στον μηχανισμό στήριξης το 2010.
Διαβάστε:
Αν ο επίτιμος και η συν αυτώ νεοφιλελεύθερη κλίκα, αντιμετώπιζαν με ψυχραιμία και σοβαρή επιστημονική προσέγγιση το ζητούμενο του «ποιος ευθύνεται για την κατάσταση της ελληνικής οικονομίας», τότε θα εντόπιζαν πολλές από τις αιτίες της σημερινής οικονομικής κατάστασης στο μακρινό έτος 1964.
Εκείνη τη χρονιά ο Κωνσταντίνος Μητσοτάκης ήταν υπουργός Οικονομικών της κυβέρνησης του Γεωργίου Παπανδρέου.
Στο οικονομικό επιτελείο εκείνης της κυβέρνησης μπορεί να εντοπίσει κανείς τη ρίζα του κακού της σημερινής κατάστασης της ελληνικής οικονομίας, όταν ο τότε υπουργός Οικονομικών και μετέπειτα αποστάτης, χειρίστηκε τη ρύθμιση των προπολεμικών χρεών της χώρας. Πως;
Εκείνη την εποχή και ενώ πάγια θέση της Αριστεράς (από την εποχή του ΕΑΜ) ήταν η διαγραφή των προπολεμικών χρεών, η κυβέρνηση πιεζόμενη από τα βρετανικά και αμερικανικά συμφέροντα, τα οποία πρότειναν επαναδιαπραγμάτευση των χρεών με τέτοιο τρόπο ώστε να μετατραπεί η Ελλάδα από προτεκτοράτο σε κανονική αποικία, ενέδωσε τελικά στις αξιώσεις των «συμμάχων».
Ο Κωνσταντίνος Μητσοτάκης, από τη θέση, τότε, του υπουργού Οικονομικών υπέγραψε τέτοιες συμβάσεις διακανονισμού των χρεών της χώρας, ώστε ορίστηκε η αποπληρωμή για 42 με 45 χρόνια, δηλαδή μέχρι το 2009, μέχρι δηλαδή να προσφύγει η χώρα στον μηχανισμό στήριξης το 2010.
Και δεν πρέπει να ξεχνά κανείς ότι το 1994 ο ίδιος, από το βήμα της βουλής, είχε εκφράσει τους έντονους προβληματισμού του για το ενδεχόμενο να προσφύγει η χώρα ως ικέτιδα στο Διεθνές Νομισματικό Ταμείο.
Σε κάθε περίπτωση, ο πρώην πρωθυπουργός και επίτιμος πρόεδρος της Νέας Δημοκρατίας, από τη θέση του υπουργού Οικονομικών το 1964 υποθήκευσε το μέλλον της χώρας μας, ένα μέλλον το οποίο είναι πια εφιαλτικό παρόν.
Πως το υποθήκευσε; Αναγνωρίζοντας, μέσω των συμβάσεων, ότι η Ελλάδα θα αποπλήρωνε τα δάνειά της από το 1881 με ποσά διπλάσια από την αξία τους.
Οπότε αν θέλει κανείς να αναζητήσει τις αιτίες για το τερατώδες χρέος, το οποίο καταπίνει ήδη την Ελλάδα, θα ανατρέξει στη θητεία του K. Μητσοτάκη την περίοδο που ήταν υπουργός Οικονομικών της κυβέρνησης του Γεωργίου Παπανδρέου, αλλά και στις εφημερίδες της εποχής.
Έγραφε στις 16 Ιουλίου 1964, η προσκείμενη στον Κωνσταντίνο Μητσοτάκη εφημερίδα «Ελευθερία» τα εξής:
«Η ονομαστική αξία των χορηγηθεισών νέων ομολόγων εις τους κομιστάς προπολεμικών εσωτερικών δανείων διαπλασιάζεται, ο τόκος αυξάνεται και θεσπίζεται λαχείον. Εν συγκρίσει προς την ρύθμισιν υπό της κυβερνήσεως της ΕΡΕ, δίνονται ήδη 160% επί πλέον».
Και κάτι ακόμα: Ο Κωνσταντίνος Μητσοτάκης ήταν ο πρωθυπουργός της κυβέρνησης, η οποία μέσα σε τρία χρόνια κατάφερε και υπερδιπλασίασε το έλλειμμα.
Στη Ζάκυνθο φαίνεται πως περνά τις διακοπές του ο Σπύρος Σούλης, έχοντας, μάλιστα, για παρέα την ιδανικότερη συντροφιά.
Ο γνωστός αρχιτέκτονας και παρουσιαστής βρίσκεται στο νησί μαζί με το σκυλάκι του την Ντόλι, την οποία δεν αποχωρίζεται στιγμή.
Σε βίντεο που δημοσίευσε ο ίδιος στο Instagram, φαίνεται να κολυμπά στα καταγάλανα νερά της Ζακύνθου, έχοντας στην πλάτη του το κατοικίδιό του.
“ήμερα το κορίτσι θέλει θάλασσα και εγώ ποτέ χατήρι δεν του χάλασα.
Άλλος για την βάρκα μας;
(Δείτε το μέχρι το τέλος! – υπάρχει λόγος!) 😉” σημείωσε ο Σπύρος Σούλης.
Για να θυμηθούμε τα χρόνια όταν ήταν όλοι ξέγνοιαστοι… Και δεν βιάζονταν να μεγαλώσουν..
Ήταν η τελευταία δεκαετία που προλάβαμε κρυφτό, κυνηγητό, κλέφτες και Αστυνόμους κ.α. Όταν παίζαμε ποδόσφαιρο στην αλάνα και όχι σε περιφραγμένα γήπεδα 5χ5. Τρώγαμε καραμελάκια ΡΕΖ, γαριδάκια Extra και Φοφίκο… Παίρναμε κουλούρια και λουκουμάδες με ζάχαρη από το κυλικείο και όχι τυποποιημένες τυρόπιτες κουρού. Τρώγαμε Κουκουρουκου και σοκοφρέτες… Κάναμε ψεύτικα τατουάζ από τις τσίχλες… Διαβάζαμε Μπλεκ, Αγόρι. Τρώγαμε ακόμη σπιτικό φαγητό και τα κορίτσια διάβαζαν Σούπερ Κατερίνα… Βγαίναμε με τα ποδήλατα στο δρόμο και δεν κινδυνεύαμε να μας πατήσουν. Παίζαμε Μήλα – Σχοινάκι – Μακριά γαϊδούρα.
Πλέον τίποτα δεν θυμίζει εκείνη την αθώα εποχή. Όλα άλλαξαν.
Δείτε τις εικόνες που ακολουθούν. Σας θυμίζουν κάτι;
Το γράφω από την αρχή για να προλάβω όλους εσάς που θα σπεύσετε – αλίμονο – να με κατηγορήσετε ώς επιθετικό κατα την προσφιλή συνήθειά σας. Δεν σας βλέπω. Δεν με απασχολεί.Το παρακάτω θέμα το γράφω μετά από κουβέντα που έκανα με μια αναγνώστρια μου. Την Ντέμυ. Και είναι η άποψή μας. Η αλήθεια μου. Πέρα από δημοσιογραφικές ιδιότητες. Το κομμάτι το γράφω ώς πολίτης μιας κοινωνίας, στην οποία ζω… μεγαλώνω το παιδί μου, φορολογούμαι και έχω υποχρεώσεις και δικαιώματα.
Ξεκινάω με το θεσμοθετημένο. Όλοι μας… μα όλοι μας είμαστε ίσοι απέναντι στον νόμο. Και οφείλουμε να σεβόμαστε τον θεσμό της δικαιοσύνης που είναι ο πυλώνας της δημοκρατίας μας. Διαφορετικά η αυτοδικία θα γεννήσει την αναρχία. Και τότε δεν θα έχει επιστροφή η εύθραυστη κοινωνία μας.
Ο Μπάμπης έχει άποψη για όσα συμβαίνουν. Και ποιος τον ρώτησε; Εμ… δολοφόνος εμ… και με άποψη; Κανονικά θα έπρεπε να φάει τετράκις ισόβια για να την”ακούσει” ο νάρκισσος και όχι να διεκδικεί να μεγαλώσει το παιδί του. Κι εγώ ρωτάω. Αν η μικρή ήταν μεγαλύτερη πόσο πιθανό θα ήταν να την σκοτώσει για να μην έχει μάρτυρες στο σημείο;
Είναι στα πούπουλα ο δολοφόνος… μην τυχόν και χάσει μέρος της σωματικής ακεραιότητας του… και χάσει ο Θεός κρεμμύδι. Για μένα; Μαζί με τους ποινικούς θα έπρεπε να είναι για να “σβήσει” και το υφάκι το ψωνισμένο που κουβαλάει.
Όταν τέτοιοι δολοφόνοι τυγχάνουν τέτοιων ευνοϊκών συμπεριφορών και μεταχειρίσεων είναι δεδομένο ότι βρίσκουν μιμητές. ΤΙ ΔΕΝ ΚΑΤΑΛΑΒΑΙΝΕΤΕ!!
Άλλο παράδειγμα. Η δράστιδα της επίθεσης της Παλιοσπύρου, είναι εργαζόμενη στο καψιμί της φυλακής, ενώ θα έπρεπε να είναι στην απομόνωση. Μόνο εγώ είδα άλλες τρείς επιθέσεις με βιτριόλι από τότε ή το βλέπουν και οι νομοθέτες; Ήρεμα ρωτάω.
Αν ο δολοφόνος είναι σε πτέρυγα vip πως θα τρομοκρατηθεί κάποιος βλέποντας… πως ότι παράβαση κι αν κάνει θα πέσει στα μαλακά; Έχει δικαιώματα ο δολοφόνος; Συμφωνώ… αλλά η Καρολάϊν δεν είχε; Την άφησε να υπερασπιστεί τα δικαιώματά της;
Δεν είμαι ψυχολόγος αλλά αν ανατρέξει κανείς στα εγκληματολογικά χρονικά θα διαπιστώσει πώς ένας δολοφόνος, όπως φέρθηκε στο θύμα του θα φερθεί στο μέλλον στο παιδί του. Κτητικά… και με πίεση.
Αυτός ο μικρός ελέφαντας, ονόματι Zhuangzhuang, σχεδόν ποδοπατήθηκε μέχρι θανάτου από τη μητέρα του, με αποτέλεσμα να κλαίει επί 5 ώρες!
Για άγνωστο λόγο, η μητέρα του τον απέρριψε αμέσως μετά τη γέννησή του. Οι τρομαγμένοι υπάλληλοι του ζωολογικού κήπου έσπευσαν αμέσως να απομακρύνουν το μωρό και να φροντίσουν τις πληγές του.
Στην αρχή πίστεψαν πως επρόκειτο για ατύχημα οπότε και επέστρεψαν τον Zhuangzhuang στη μητέρα του, αυτή όμως τον ποδοπάτησε ξανά! Για άλλη μια φορά λοιπόν, έπρεπε να τον απομακρύνουν…
Το γεγονός πως έκλαιγε επί 5 ώρες επειδή ήθελε τη μητέρα του, παρόλο τον τρόπο που του φέρθηκε, δεν είναι η πιο τρανή απόδειξη ότι τα ζώα έχουν αισθήματα; Νιώθουν, αγαπάνε και φοβούνται ακριβώς όπως και οι άνθρωποι.
Για ένα μωρό (ασχέτως είδους) ο αποχωρισμός από τη φροντίδα και στοργή της μητέρας του, είναι ότι πιο φριχτό μπορεί να του συμβεί. Τα δάκρυα αυτού του μικρού ελέφαντα είναι μια υπενθύμηση προς εμάς τους ανθρώπους, του κακού που έχουμε προκαλέσει στο φυσικό μας περιβάλλον και τους δικαιωματικούς κατοίκους του.
Όποιος πιστεύει ακόμη ότι ο όποιος Θεός έπλασε τη φύση για τη δική μας σαδιστική ικανοποίηση, δεν αξίζει να λέγεται άνθρωπος.