O Ιάσoνας Καζάκος είναι ο γιος του Κωνσταντίνου Καζάκου και της Ιωάννας Μαρτζούκου και εγγονός της Τζένης Καρέζη και του Κώστα Καζάκου.
Ο Κωνσταντίνος Καζάκος αγαπάει πολύ τα παιδιά του και συχνά μοιράζεται με τους ακόλουθούς του φωτογραφίες τους, μέσα από τον προσωπικό του λογαριασμό στο Instagram.
Έτσι, πριν από μερικούς μήνες, είχε δημοσιεύσει μία σπάνια φωτογραφία με τον γιο του Ιάσονα, όπου είχαν βρεθεί στο ιστορικό θέατρο «Τζένη Καρέζη», στην οδό Ακαδημίας, για να παρακολουθήσουν παιδική παράσταση.
Πατέρας και γιος πόζαραν μπροστά από τη φωτογραφία του Κώστα Καζάκου και ο ηθοποιός συνόδευσε τη φωτογραφία με τη λεζάντα «Τρεις γενιές Καζάκοι».
Ο Ιάσoνας Καζάκος με τον πατέρα και τον παππού του:
Ο γάμος του Κωνσταντίνου Καζάκου και της Ιωάννας Μαρτζούκου έγινε την 1η Σεπτεμβρίου 2009, στο εκκλησάκι του Αγίου Διονυσίου στο Island, μετά από δύο χρόνια σχέσης, αλλά μερικά χρόνια αργότερα, αποφάσισαν να τραβήξουν χωριστούς δρόμους.
Η Μαρία Αντωνά χαλαρώνει και απολαμβάνει μερικές στιγμές ξεκούρασης. Πριν λίγες ώρες, η Μαρία Αντωνά αποκάλυψε στους χιλιάδες ακολούθους της πώς ήταν πριν από 10 χρόνια, δηλαδή όταν ήταν 24 ετών.
Με throwback stories, η Μαρία Αντωνά ανέβασε τις φωτογραφίες στον λογαριασμό της σχολιάζοντας: «Τα μάτια δε λένε ποτέ ψέματα»
Ακολουθούν οι σχετικές φωτογραφίες
Μαρία Αντωνά – Γιώργος Λιάγκας: Σε νέα τρυφερά στιγμιότυπα, πιο διαχυτικοί από ποτέ
Σε βραδινή έξοδό τους στο νυχτερινό κέντρο Enastrοn όπου εμφανίζεται η φίλη και γειτόνισσά τους, Νατάσα Θεοδωρίδου μαζί με τον Σάκη Ρουβά, συνέλαβε ο φακός του περιοδικού ΟΚ! τον Γιώργο Λιάγκα με την αγαπημένη του, Μαρία Αντωνά.
Το ζευγάρι, που είναι μαζί τον τελευταίο ενάμιση χρόνο, συνόδευε ο Γιάννης Λάτσιος αλλά και η Ευαγγελία Αραβανή με τον σύζυγό της, Σπύρο Λάζαρη.
Στις αποκλειστικές φωτογραφίες που δημοσιεύονται σήμερα στο ΟΚ!, το ζευγάρι παρακολουθεί το πρόγραμμα της Νατάσας Θεοδωρίδου αγκαλιασμένο, ενώ αρκετές στιγμές ήρθαν ακόμα πιο κοντά εκδηλώνοντας τα τρυφερά τους αισθήματα.
Μετά το τέλος του προγράμματος της Νατάσας Θεοδωρίδου, ο Γιώργος Λιάγκας και η Μαρία Αντωνά πήγαν μαζί στα καμαρίνια για να τη συγχαρούν και φωτογραφήθηκαν μαζί της χωριστά.
«Μαρία Αντωνά: Ο Γιώργος επηρεάζεται από τα αρνητικά σχόλια»
Σε πρόσφατες δηλώσεις της στην εκπομπή της Σίσσυς Χρηστίδου, η Μαρία Αντωνά αναφέρθηκε στα κακόβουλα σχόλια για τη σχέση τους από χρήστες των social media: «Πραγματικά στεναχωριέμαι πάρα πολύ. Τον επηρεάζουν τον Γιώργο Λιάγκα τα αρνητικά σχόλια, πόσο μάλλον για την εξωτερική του εμφάνιση. Ακόμη και στον πιο τέλειο άνθρωπο να πας, αν του πεις κάτι που δεν είναι κομψό, θα τον επηρεάσει» ανέφερε.
Ένα τεστ IQ κάνει τον γύρο του διαδικτύου και έχει μπερδέψει αρκετά τους χρήστες των social media. Εσείς πόσα τετράγωνα βλέπετε στην εικόνα;
Το τεστ αυτό κυκλοφορεί στα κοινωνικά μία εικόνα που ζητάει από τους χρήστες να βρουν πόσα τετράγωνα υπάρχουν σε αυτήν. Το συγκεκριμένο τεστ IQ έχει μπερδέψει τους περισσότερους χρήστες, που δεν μπορούν να βρουν την σωστή απάντηση.
Εσείς πόσα τετράγωνα βλέπετε στην εικόνα;
Μην βιαστείτε να απαντήσετε. Υπάρχουν περισσότερα τετράγωνα από όσα νομίζετε.
Η απάντηση στο τεστ IQ
Η σωστή απάντηση είναι 40.
Μπορείτε να δείτε στις παρακάτω εικόνες τα 40 τετράγωνα.
Μπορεί κάποια ζώδια να έχουν γεννηθεί με την τύχη να βρίσκεται στο προσκεφάλι τους, κάποιοι άλλοι όμως είναι ξεκάθαρα άτυχοι και δεν τους σώζει τίποτα.
Τα άστρα έχουν τη δική τους επιρροή σε κάθε έναν του ζωδιακού κύκλου και οι πιο ευνοημένοι όσον αφορά τουλάχιστον τα θέματα τύχης είναι όσοι έχουν κυβερνήτη τον Δία.
Όπως αναφέρεται στο BESTLIFE, o αστρολόγος KJ Atlas εξηγεί πως τα ζώδια που δεν έχουν κυβερνήτη τον Δία δεν έχουν την τύχη με το μέρος τους.
«Δεδομένου ότι ο Δίας είναι ο πλανήτης της τύχης και της αφθονίας, τα ζώδια όπου ο Δίας δεν λειτουργεί στα καλύτερά του είναι λιγότερο πιθανό να είναι τυχερά» ωστόσο πιο άτυχος από όλους είναι ο Ιχθύς.
Όσοι ανήκουν σε αυτό το ζώδιο είναι αρκετά ευαίσθητοι αλλά τους αρέσει επίσης να ζουν τη ζωή τους σαν να ήταν μια ρομαντική κωμωδία εξηγεί η αστρολόγος Inbaal Honigman.
Το ζώδιο του νερού χρειάζεται να ισσοροπεί το δράμα με ένα… καλό κλάμα κάθε τόσο, και συνήθως αυτό γίνεται συχνά αφού όλα του τα σχέδια ανατρέπονται συχνά και αντιμετωπίζει πολλές ατυχίες μέχρι να φτάσει στους στόχους του.
Η ατυχία τους είναι ένας συνδυασμός απλά ατυχών συγκυριών και άγχους. Στην ουσία σαμποτάρουν κατά κάποιον τρόπο τον ίδιο τους τον εαυτό και προσελκύουν την αρνητική ενέργεια με τις σκέψεις τους.
Όπως λέει και η Honigman, «οι Ιχθύες νιώθουν ότι οι πλανήτες είναι εναντίον τους, παρόλο που στην πραγματικότητα δεν είναι μόνο αυτό αλλά το άγχος τους κάνει την τύχη τους να φαίνεται εντελώς φτωχή».
Με την πρώτη ματιά, αυτή η εικόνα μοιάζει απλώς με μια ομάδα σκύλων.
Αυτό όμως είναι που κάνει την ψευδαίσθηση τόσο έξυπνη.
Μέσα στο σχέδιο είναι κρυμμένα πολλά ανθρώπινα πρόσωπα, προσεκτικά ενσωματωμένα στα σχήματα, τις σκιές και τα περιγράμματα των ίδιων των σκύλων. Κάποια πρόσωπα γίνονται εμφανή μόλις τα παρατηρήσεις, ενώ άλλα μοιάζουν εντελώς αόρατα μέχρι ο εγκέφαλός σου να «αλλάξει» ξαφνικά οπτική.
Αυτό είναι και το συναρπαστικό με τις οπτικές ψευδαισθήσεις: ο εγκέφαλός σου προσπαθεί φυσικά να οργανώσει αυτό που βλέπει σε γνώριμα μοτίβα. Στη συγκεκριμένη περίπτωση, δίνει προτεραιότητα στα σχήματα των σκύλων, με αποτέλεσμα τα κρυμμένα πρόσωπα να χάνονται στο φόντο.
Γιατί αυτή η ψευδαίσθηση ξεγελά τον εγκέφαλό σου
Ο εγκέφαλός σου χρησιμοποιεί συνεχώς μια ψυχολογική διαδικασία που ονομάζεται αναγνώριση μοτίβων.
Όταν κοιτάς για πρώτη φορά την εικόνα:
Το μυαλό σου αναγνωρίζει γρήγορα «σκύλους».
Ομαδοποιεί παρόμοια σχήματα.
Αγνοεί μικρότερες λεπτομέρειες που δεν ταιριάζουν με το βασικό μοτίβο.
Μόνο όταν επιβραδύνεις και αλλάξεις εστίαση, τα κρυμμένα πρόσωπα αρχίζουν να εμφανίζονται.
Κάποια δημιουργούνται από:
Κενό χώρο
Περιγράμματα σκιών
Επικαλυπτόμενες γραμμές
Καμπύλες μορφές σωμάτων
Μόλις εντοπίσεις ένα κρυμμένο πρόσωπο, ο εγκέφαλός σου γίνεται καλύτερος στο να βρίσκει και τα υπόλοιπα. Γι’ αυτό πολλοί αρχίζουν ξαφνικά να βλέπουν πρόσωπα παντού, αφού βρουν το πρώτο.
Η απάντηση:
Συμβουλές για να βρεις τα πρόσωπα
Αν θέλεις να λύσεις πιο εύκολα την ψευδαίσθηση, δοκίμασε τα εξής:
🔍 Σταμάτα να εστιάζεις στους ίδιους τους σκύλους
🔍 Κοίτα τους κενούς χώρους ανάμεσα στα σχήματα
🔍 Γύρε λίγο το κεφάλι σου ή απομακρύνσου από την εικόνα
🔍 Ψάξε για μάτια, μύτες και προφίλ προσώπων
🔍 Σάρωσε την εικόνα αργά, αντί να κοιτάς όλη τη σύνθεση μαζί
Η βιασύνη συνήθως κάνει την ψευδαίσθηση πιο δύσκολη, επειδή ο εγκέφαλος επιστρέφει συνεχώς στο μεγαλύτερο μοτίβο των σκύλων.
Γιατί οι άνθρωποι βλέπουν διαφορετικό αριθμό προσώπων
Ένας λόγος που τέτοιου είδους γρίφοι γίνονται viral στο διαδίκτυο είναι ότι οι άνθρωποι σπάνια συμφωνούν στον ακριβή αριθμό.
Κάποιοι βλέπουν αμέσως:
4 πρόσωπα
6 πρόσωπα
8 πρόσωπα
Ή ακόμη περισσότερα
Αυτό συμβαίνει επειδή η αντίληψη διαφέρει από άνθρωπο σε άνθρωπο. Κάποιοι εντοπίζουν πιο γρήγορα δομές προσώπων, ενώ άλλοι εστιάζουν περισσότερο στη συνολική εικόνα.
Ο φωτισμός, το μέγεθος της οθόνης, η γωνία θέασης, ακόμη και το τι περιμένεις να δεις, μπορούν να επηρεάσουν αυτό που αντιλαμβάνεσαι.
Η μαγεία των οπτικών ψευδαισθήσεων
Οι ψευδαισθήσεις σαν αυτή είναι δημοφιλείς γιατί αποκαλύπτουν κάτι συναρπαστικό για την ανθρώπινη αντίληψη:
Δεν βλέπουμε πάντα την πραγματικότητα ακριβώς όπως είναι.
Αντίθετα, ο εγκέφαλος ερμηνεύει, φιλτράρει και απλοποιεί συνεχώς τις οπτικές πληροφορίες, ώστε να καταλαβαίνει γρήγορα τον κόσμο γύρω μας.
Μερικές φορές αυτή η «συντόμευση» μας βοηθά.
Και μερικές φορές κρύβει πρόσωπα μέσα σε ένα σχέδιο γεμάτο σκύλους.
Για 16 χρόνια παρέμενε ένα «στοιχειωμένο» έγκλημα, αλλά όλα σε αυτή τη ζωή πληρώνονται.
Το τριπλό φονικό της Θάσου, που τον Ιούνιο του 2001 συγκλόνισε το Πανελλήνιο, παρέμενε για 16 χρόνια ένα «στοιχειωμένο» έγκλημα, με αναπάντητα ερωτήματα.
«Μαφιόζικη εκτέλεση με φόντο την πολεοδομία», έγραφαν τα τότε πρωτοσέλιδα των εφημερίδων, μια μέρα μετά την αποκάλυψη του μακελειού σε μια βίλα στην Καλλιράχη της Θάσου.
Θύματα ήταν ο 48χρονος υπάλληλος της Πολεοδομίας Καβάλας, Γιάννης Κουλούσης, ο 55χρονος υπάλληλος της Τοπογραφικής Υπηρεσίας Καβάλας, Γιώργος Χαλκίδης και ο 49χρονος εργολάβος οικοδομών και στέλεχος τότε της Ελληνικής Βιομηχανίας Ζάχαρης, Κυριάκος Αθανασάς. Ο τελευταίος είχε βρεθεί σε λάθος μέρος, τη λάθος στιγμή.
Οι τρεις άνδρες θα περνούσαν το Σαββατοκύριακο στην εξοχική κατοικία του ενός εξ αυτών. Από το πρωί εκείνης της ημέρας, δεν απαντούσαν στα τηλέφωνα. Ο πρώτος αστυνομικός έφτασε στη βίλα στις 2 τα ξημερώματα. Βρήκε τον Γιάννη Κουλούση κα τον Γιώργο Χαλκίδη νεκρούς στη βεράντα, με δύο σφαίρες στο κεφάλι. Ο Κυριάκος Αθανασάς είχε ξεψυχήσει με δύο σφαίρες στην πλάτη και μία στο κεφάλι, στον ελαιώνα του εξοχικού, όπου πιθανώς κατεθύνθηκε στην προσπάθειά του να διαφύγει. Το «συμβόλαιο θανάτου» αφορούσε τους δύο πρώτους. Ο εκτελεστής είχε δώσει και στα τρία θύματά του «χαριστική βολή».
Το κίνητρο του τριπλού φονικού στη Θάσο
Βασικός ύποπτος ήταν εξ’ αρχής ο 46χρονος τότε, 67 ετών σήμερα, επιχειρηματίας, ιδιοκτήτης νυχτερινών κέντρων, Ανδρέας Χτενάς. Οι Αρχές γνώριζαν από την αρχή το κίνητρο του δράστη, ωστόσο, δεν είχαν βρεθεί επαρκή στοιχεία εις βάρος του.
Σύμφωνα με δικαστικές πηγές, το κίνητρο ήταν η κατεδάφιση ενός αυθαιρέτου σε οικόπεδο ιδιοκτησίας της συζύγου του Χτενά, τον Μάιο του 2001, δηλαδή λιγότερο από έναν μήνα πριν από την τριπλή δολοφονία. Η απόφαση για την κατεδάφιση ελήφθη από τα δύο εκ των τριών θυμάτων της Θάσου.
«Σε διάστημα μίας εβδομάδας από την κατεδάφιση, έντονη είναι η αντίδραση του Ανδρέα Χτενά, ο οποίος απειλεί ότι θα θάψει σε φέρετρα που είχε τοποθετήσει εντός του παραπάνω οικοπέδου (τρία σε αριθμό) όποιον του κατεδάφιζε το σπίτι», τονίζεται στο διατακτικό της απόφασης που επικαλείται μαρτυρίες κατοίκων της περιοχής.
Η δολοφονία Σιδηρόπουλου έναν χρόνο μετά
Σχεδόν έναν χρόνο αργότερα, στις 27 Ιουλίου 2002, δολοφονείται με παρόμοιο τρόπο ο επιχειρηματίας Γιώργος Σιδηρόπουλος στην Καβάλα. Οι δράστες είχαν αρπάξει με τη βία το θύμα τους. Τον είχαν δέσει χειροπόδαρα και τον είχαν βάλει μέσα σε πορτμπαγκάζ αυτοκινήτου προκειμένου να τον «τσιμεντώσουν» και να τον πετάξουν στη θαλάσσια περιοχή Καλαμίτσας Καβάλας.
Χάρη στην ιδιαίτερη σωματική δύναμή του, το υποψήφιο θύμα είχε καταφέρει να λυθεί, να ανοίξει το πορτμπαγκάζ και να προσπαθήσει να διαφύγει. Ο δράστης, ωστόσο, τον καταδίωξε και τον εκτέλεσε με 4 σφαίρες.
Έπειτα από 8 ημέρες, βρέθηκε νεκρή η σύντροφος του Σιδηρόπουλου, σε παραλία της Καβάλας, μετά από παράσυρση αυτοκινήτου, που ποτέ δεν εντοπίστηκε, όπως και η ταυτότητα της γυναίκας, η οποία πιθανότατα ήταν αλλοδαπή.
Βασικός ύποπτος και για αυτή τη δολοφονία ήταν ο Χτενάς, «συνέταιρος» τότε του Σιδηρόπουλου, με τον οποίο εφέρετο να είχε τσακωθεί την προηγούμενη ημέρα και να είχαν δώσει ραντεβού την επόμενη.
Από την εξέταση των βολίδων και των καλύκων, του πιστολιού που χρησιμοποιήθηκε στην τριπλή δολοφονία της Θάσου και αυτών της δολοφονίας της Καβάλας, στα εγκληματολογικά εργαστήρια της ΕΛΑΣ, προέκυψε ότι ήταν το ίδιο όπλο των 9ΜΜ. Στελέχη των δικαστικών αρχών αναζητούσαν έντονα ένα ίδιο πιστόλι, που είχε στείλει με δέμα από Αθήνα, ένας αστυνομικός που υπηρετούσε στην Καβάλα και ήταν «οπλουργός», εικάζοντας ότι ήταν το όπλο της δολοφονίας, που τελικά ποτέ δε βρέθηκε.
Σε αυτό το πλαίσιο, οι ανακριτές αναζητούσαν στοιχεία για τις σχέσεις που διατηρούσε ο Χτενάς με αστυνομικούς. Στα στοιχεία που καταγράφηκαν, ένα προς ένα, στη δικαστική απόφαση παραπομπής του σε δίκη αναφέρθηκαν και μαρτυρίες που αφορούσαν στο αυτοκίνητο του κατηγορούμενου, πανομοιότυπο του οποίου είδαν έξω από το εξοχικό όπου έγινε το μακελειό.
Ο Χτενάς, ιδιοκτήτης νυχτερινών κέντρων και καταστήματος οπτικών στη Θάσο, είχε εκτίσει στο παρελθόν ποινή φυλάκισης, καθώς βαρύνονταν με κατηγορίες που σχετίζονταν με ληστείες, ξέπλυμα μαύρου χρήματος, εκβιασμούς και ξυλοδαρμούς. Είχε, επίσης, κατηγορηθεί και ως αρχηγός συμμορίας με Αλβανούς κακοποιούς που προχωρούσαν σε ληστείες στην περιοχή.
Στις 31 Οκτωβρίου 2002, σημειώνονται δύο αιματηρές ένοπλες ληστείες σε τράπεζες της Ελευθερούπολης Παγγαίου Καβάλας. Ο Ανδρέας Χτενάς κατηγορείται για ηθική αυτουργία σε απόπειρα ληστείας, 5.000 ευρώ και διακεκριμένη οπλοκατοχή. Κατηγορούνται επίσης, τέσσερις άνδρες από την Αλβανία, με δύο από αυτούς να αντιμετωπίζουν και την κατηγορία απόπειρας ανθρωποκτονίας αφού πυροβόλησαν με καλάσνικοφ εναντίον πέντε αστυνομικών, κατά τη διάρκεια συμπλοκής μετά τις ληστείες.
Σύμφωνα με τις αρχές, ο Χτενάς είχε τραυματιστεί στο πόδι από την ανταλλαγή πυροβολισμών. Διέφυγε στην Τουρκία και νοσηλεύτηκε σε νοσοκομείο στην Ανδριανούπολη, Εντοπίστηκε από τις τουρκικές αρχές συνελήφθη και εκδόθηκε στην Ελλάδα. Στις 10 Δεκεμβρίου 2003 κατάφερε να διαφύγει, κάτω από αδιευκρίνιστες συνθήκες, από τα κρατητήρια αστυνομικού τμήματος της Καβάλας, πηδώντας από το παράθυρο της τουαλέτας. Για την υπόθεση απόδρασης, είχαν τεθεί σε διαθεσιμότητα δύο αστυνομικοί, στο πλαίσιο της ένορκης διοικητικής εξέτασης.
Λίγες ημέρες αργότερα, στις 18 Δεκεμβρίου 2003, εντοπίζεται τυχαία από αστυνομικούς, που τον αναγνωρίζουν, σε καφετέρια στο κέντρο της Θεσσαλονίκης.
Στις 27 Απριλίου 2004 ολοκληρώνεται η δίκη του για τις ληστείες. Καταδικάζεται σε 25 χρόνια κάθειρξη από το Μεικτό Ορκωτό Κακουργιοδικείο Θράκης. Λίγο καιρό αργότερα, αποφυλακίζεται με περιοριστικούς όρους.
Από την πρώτη στιγμή, ο επιχειρηματίας είχε αρνηθεί κάθε κατηγορία για τη «σφαγή» της Θάσου και τη δολοφονία του Σιδηρόπουλου, προβάλλοντας μια σειρά από άλλοθι και μαρτυρικές καταθέσεις. Η υπόθεση «σερνόταν» στα ανακριτικά γραφεία επί σειρά ετών και μπαινόβγαινε στο αρχείο κάθε φορά που έβγαιναν νέα στοιχεία στο φως.
Τελικά, τον Φεβρουάριο του 2014, ο Χτενάς συνελήφθη και παραπέμφθηκε σε δίκη ως κατηγορούμενος για το τριπλό φονικό της Θάσου και αυτό του «συνεταίρου» του στην Καβάλα. Όλο το προανακριτικό φαίνεται ότι είχε «ντυθεί» με επιπλέον καταθέσεις σημαντικών μαρτύρων κατηγορίας, οι οποίοι «αποφάσισαν να μιλήσουν», όπως ανέφεραν χαρακτηριστικά δικαστικές πηγές, και τέθηκαν σε καθεστώς προστασίας μαρτύρων.
Η δίκη στη Δράμα ξεκίνησε στις 20 Ιουνίου του ’14. Τα μέτρα ασφαλείας ήταν πολύ ισχυρά, μάρτυρες και κόσμος στο ακροατήριο περνούσαν από ανιχνευτή μετάλλων, ενώ στην είσοδο υπήρχαν πάνοπλοι αστυνομικοί. Ο Χτενάς, φορώντας κίτρινο πουκάμισο, με τα μαλλιά πιασμένα κοτσίδα, ζήτησε να τοποθετηθεί μπροστά του στο εδώλιο ένα έδρανο, πάνω στο οποίο είχε απλωμένα έγγραφα και φωτογραφίες της δικογραφίας.
Όλα έμοιαζαν να είναι εναντίον του, ωστόσο, το αποτέλεσμα ήταν κάθε άλλο παρά το αναμενόμενο. Πάνω από 80 μάρτυρες, οι περισσότεροι εκ των οποίων παρουσίασαν «ξαφνική αμνησία», ανέτρεψαν τις καταθέσεις τους, εξοργίζοντας την πρόεδρο της έδρας! «Δεν είστε ο μόνος που δε θυμάται. Έχετε μια αμνησία όλοι στη Θάσο, ίσως είναι το νερό…», είπε χαρακτηριστικά σε έναν από τους μάρτυρες.
Εν τέλει, ο κατηγορούμενος, ο οποίος έκανε λόγο για εμπάθεια από τις Αρχές προς το πρόσωπό του και παρουσίασε άλλοθι και μαρτυρίες που τον τοποθετούσαν σε διαφορετικό τόπο και χρόνο τέλεσης των εγκλημάτων, κρίθηκε αθώος.
Το στοιχείο που «έκαψε» τον Χτενά και ο συμβολισμός
«Υπάρχουν ενδείξεις, αλλά δεν είναι επαρκείς για την ενοχή του» είπε η πρόεδρος του δικαστηρίου, κατά την ανάγνωση της αθωωτικής απόφασης με πλειοψηφία 6-1. Το πρωτοφανές στα χρονικά έγκλημα θα εξακολουθούσε να αποτελεί άλυτο μυστήριο. Ο εισαγγελέας, όμως, δεν είχε πειστεί για την αθωότητα του Χτενά. Ορμώμενος από το ένστικτό του, κατέθεσε έφεση λίγες ημέρες αργότερα.
Η υπόθεση άνοιξε ξανά όταν, σύμφωνα με την εισαγγελεία, προέκυψε ένα νέο ενοχοποιητικό στοιχείο για τον Χτενά. Ήταν μια… χτένα, η οποία βρέθηκε πάνω στο φέρετρο του δολοφονηθέντα Γιάννη Κουλούση. Οι δικαστές του Συμβουλίου Πλημμελειοδικών Καβάλας, υποστήριξαν στο βούλευμά τους ότι η χτένα τοποθετήθηκε για συμβολικούς λόγους, υποδηλώνοντας ότι ένοχος του τριπλού εγκλήματος ήταν ο Ανδρέας Χτενάς…
Το στοιχείο της χτένας δεν ήταν το μοναδικό που οδήγησε το δικαστικό συμβούλιο να παραπέμψει τον 57χρονο επιχειρηματία σε νέα δίκη για το τριπλό έγκλημα. Όπως προέκυψε από το βούλευμα, αξιολογήθηκαν εκ νέου περισσότερες από 20 καταθέσεις μαρτύρων, με σημαντικότερη αυτή του γείτονα του κατηγορούμενου, ο οποίος, μεταξύ άλλων, ανέφερε ότι είδε έναν ψηλό άνδρα την ημέρα του φονικού να πηδάει το μπαλκόνι του εξοχικού του θύματος στην Καλλιράχη της Θάσου.
Τρία χρόνια αργότερα, η ανάδειξη ορισμένων στοιχείων και η κατάρριψη των άλλοθι που είχε επικαλεστεί ο επιχειρηματίας, οδήγησαν στην ομόφωνη απόφαση καταδίκης του σε τετράκις ισόβια για τους τέσσερις φόνους. Η υπόθεση, που «στοίχειωνε» επί τόσα χρόνια τη Θάσο έκλεισε τον Δεκέμβριο του 2018.
Σήμερα Πέμπτη, 1 Οκτωβρίου, σύμφωνα με το εορτολόγιο τιμάται η μνήμη των Αγίου Ανανίου επισκόπου Δαμασκού, Οσίου Ρωμανού του Μελωδού
Τα ονόματα που γιορτάζουν σήμερα είναι τα εξής:
Ανανίας, Νίνος*,
Θηρέσιος, Θηρεσία,
Ρωμανός, Ρωμάνα, Ρωμανή.
Άγιος Ανανίας ο Απόστολος
Υπακούατε «ἐκ καρδίας εἰς ὃν παρεδόθητε τύπον διδαχῆς» . Κάνετε υπακοή με όλη την καρδιά σας στον ακριβή κανόνα της χριστιανικής διδασκαλίας. Τέτοιος άνθρωπος υπακοής στο Θεό ήταν και ο απόστολος Ανανίας. Διότι, όταν ο Θεός του είπε με όραμα να συναντήσει το Σαύλο, που ήταν ο φόβος και ο τρόμος των χριστιανών, έκανε υπακοή στα λόγια του Κυρίου. Αμέσως πήγε στην Ευθεία οδό και αναζήτησε το σπίτι του Ιούδα, όπου ήταν ο Σαύλος. Τον θεράπευσε, τον βάπτισε χριστιανό, και έπειτα αυτός, με το όνομα Παύλος, έγινε ο μέγας Απόστολος των Εθνών. Κατόπιν ο Ανανίας πήγε στην Ελευθερούπολη, όπου με τη διδασκαλία του έλκυσε στο Χριστό πολυάριθμες ψυχές.
Η οικία του Απόστολου Ανανία στη Δαμασκό
Ο θόρυβος όμως που δημιούργησε η αποστολική του δράση, έκανε τον ηγεμόνα Λουκιανό να τον συλλάβει. Χρησιμοποίησε πολλούς και ποικίλους τρόπους προκειμένου να αλλαξοπιστήσει ο Ανανίας. Αλλά ο Ανανίας έμεινε αμετακίνητος στα χριστιανικά του φρονήματα. Τότε ο Λουκιανός τον μαστίγωσε με νεύρα βοδιών. Έπειτα, με σιδερένια νύχια του ξέσχισε τα πλευρά και έκαψε τις πληγές του με αναμμένες λαμπάδες. Τέλος, αφού τον έβγαλε έξω από την πόλη, τον λιθοβόλησε. Έτσι, ο Ανανίας πήρε το αμαράντινο στεφάνι της υπακοής στο θέλημα του Θεού.
Το Ανανίας είναι ένα σπάνιο και παλιό βιβλικό όνομα που σημαίνει περίπου «ο Θεός έδειξε χάρη».
Όσιος Ρωμανός ο Μελωδός
Οι πληροφορίες για τον βίο του οσίου Ρωμανού δυστυχώς είναι λίγες. Έζησε ή τον 6ο αιώνα μ.Χ. επί του βασιλέως Αναστασίου του Α’ ή κατά μία άλλη εκδοχή, τον 8ο αιώνα μ.Χ. επί τού βασιλέως Αναστασίου του Β’. Γεννήθηκε στην Έμεσα της Συρίας και σύμφωνα με ανώνυμο ύμνο ήταν εβραϊκής καταγωγής.
Αρχικά είχε χρηματίσει διάκονος στην εκκλησία της Βηρυτού. Κατόπιν μετέβηκε στην Κωνσταντινούπολη και έμεινε στα κελιά τού Ναού της Θεοτόκου.
Ο Ρωμανός είχε μέτρια παιδεία και το ποιητικό ταλέντο του ήταν ακόμα άγνωστο. Διεκατέχετο όμως από μία βαθιά πίστη στην σεπτή μνήμη της Παναγίας της Παρθένου και τακτικά παρακολουθούσε στον Ναό της Παναγίας των Βλαχερνών τις κατανυκτικές ολονυκτίες. Σε μία τέτοια, στην γιορτή των Χριστουγέννων, που παραβρέθηκε η ψυχή του γέμισε με κατάνυξη και όταν γύρισε στο κελί του είδε όνειρο την Παναγία να του προσφέρει ένα βιβλίο και να του λέει να το καταφάει. Ο Ρωμανός από την επίδραση τού ονείρου συνέθεσε για την γέννηση τού Χριστού το τροπάριο «Ἡ Παρθένος σήμερον τὸν ὑπερούσιον τίκτει καὶ ἡ γῆ τὸ σπήλαιον τῷ ἀπροσίτω προσάγει..». Από την στιγμή αυτή η ποιητική επιφοίτηση του οσίου Ρωμανού έμεινε άσβεστη και αναδείχτηκε ο εξωχότερος και μεγαλύτερος μελωδός της Εκκλησίας μας.
Ο Ρωμανός έγραψε χίλιες περίπου συνθέσεις από τις όποιες διασώθηκε μόνο το ένα δέκατο. Πολυποίκιλα τα θέματά του. Ύμνησε όλους σχεδόν τους Αγίους και τις εορτές της Χριστιανικής Εκκλησίας. Ανεξάντλητος στις συλλήψεις και στον πλούτο ιδεών, γνωρίζοντας τον τρόπο να προσδίνει πρωτοτυπία ακόμη και στα πιο κοινά θα μπορούσε να χαρακτηρίσει κανείς θέματα. Το χωρίς χάρη πολλές φορές υλικό του (γεγονότα και βίος Αγίων) μπορούσε να το μετατρέψει σε ζωντανό δραματικό πίνακα. Τα πρόσωπα των Αγίων αλλά και της Παναγίας και του Χριστού παρουσιάζονται απόλυτα ζωντανά χωρίς τίποτα το νεκρικό ή απόκοσμο.
Η ποίηση του Ρωμανού του Μελωδού εκφράζει την ίδια την εποχή του, τους πόθους και τις ελπίδες εκείνων των ανθρώπων. Γι΄ αυτό και το έργο του δεν εξετάζεται μόνο από Θρησκευτικής άποψης ή λογοτεχνικής αλλά και ιστορικής και λαογραφικής. Η γλώσσα του απλή, χωρίς στόμφους και όπου παρουσιάζεται ρητορική μακρολογία επειδή έτσι επιβαλλόταν από την ανάγκη των τότε λειτουργικών πλαισίων, αυτή γίνεται χωρίς να κουράζει. Γενικά οι φράσεις του περιέχουν μια πλαστικότητα, μεστή νοημάτων κατά μια άψογη τεχνική όπως παραδέχονται ειδικοί.
Ο διάσημος Γερμάνος βυζαντινολόγος καθηγητής Κρουμβάχερ, πλέκει το εγκώμιο του Ρωμανού. Η κριτική, λέει, ανακήρυξε τον Ρωμανό σαν τον μεγαλύτερο ποιητή του Βυζαντινού αιώνα, αληθινό Πίνδαρο αυτού. Κατείχε ανεξάντλητο πλούτο ιδεών, ανυπέρβλητη πλαστικότητα φράσεως, μεστή και δυνατή γλώσσα, θησαυρό αρμονίας ποικίλων και καλλιτεχνικών ρυθμών.
Ο Ρωμανός χρησιμοποίησε το ποιητικό εκείνο είδος πού λέγεται εκκλησιαστικός Ύμνος και του χάρισε την τελειότερη μορφή. Ο Ύμνος αποτελείται από το Κοντάκιον (προσόμοιον ή κουκούλιον), τους Οίκους και το Εφύμνιον και στηρίζεται πάνω στο νόμο της Ισοσυλλαβίας και ομοτονίας. Μαζί με το ποιητικό κείμενο συνέθετε ο ίδιος και τη μουσική ή έδενε το νέο ποίημα πάνω σε παλιότερη μουσική σύνθεση. Θεματικά τα έργα του αναφέρονται περισσότερο σε γεγονότα της ζωής του Χριστού και σε ιερά πρόσωπα της Γραφής, όπως και σε βίους άγιων. Το είδος αυτό της ποίησης κυριαρχεί και σήμερα στην εκκλησιαστική ποίηση.
Δείτε το βίντεο:
*Υπάρχουν και άλλες ημερομηνίες που γιορτάζει αυτό το όνομα.
Επίσης σήμερα είναι η Παγκόσμια Ημέρα Κατοικίας, η Παγκόσμια Ημέρα Αρχιτεκτονικής, η Παγκόσμια Ημέρα Ηλικιωμένων και η Παγκόσμια Ημέρα Χορτοφαγίας.
Πιερία: Έφυγε από τη ζωή η Παναγιώτα Κουρτίδου σε ηλικία 50 ετών
Θλίψη προκάλεσε η είδηση του θανάτου της Παναγιώτας Κουρτίδου στη Νέα Χράνη Πιερίας, στην περιοχή της Κατερίνης, η οποία έφυγε από τη ζωή σε ηλικία μόλις 50 ετών.
Η είδηση έγινε γνωστή στις 30 Σεπτεμβρίου 2026 και σκόρπισε θλίψη στους συγγενείς, στους φίλους και στους ανθρώπους που τη γνώριζαν.
Σύμφωνα με τις πληροφορίες που έχουν δημοσιοποιηθεί, η εξόδιος ακολουθία της Παναγιώτας Κουρτίδου θα τελεστεί την Πέμπτη 1 Οκτωβρίου 2026, στις 11:30 το πρωί, στον Ιερό Ναό Αγίας Ειρήνης στη Νέα Χράνη. Η σορός της θα βρίσκεται στον Ιερό Ναό από τις 11:00 π.μ., προκειμένου συγγενείς, φίλοι και γνωστοί να μπορέσουν να την αποχαιρετήσουν. Μετά την εξόδιο ακολουθία θα ακολουθήσει η ταφή στο Κοιμητήριο Νέας Χράνης.
Η απώλεια ενός ανθρώπου σε ηλικία 50 ετών προκαλεί αναπόφευκτα μεγάλη συγκίνηση. Στην περίπτωση της Παναγιώτας Κουρτίδου, πάντως, οι πληροφορίες που έχουν δοθεί στη δημοσιότητα παραμένουν περιορισμένες. Μέχρι στιγμής δεν έχει δημοσιευτεί κάποια επιβεβαιωμένη πληροφορία σχετικά με την αιτία του θανάτου της. Για τον λόγο αυτό, οποιαδήποτε αναφορά σε συγκεκριμένη ασθένεια ή άλλο αίτιο χωρίς επίσημη ή αξιόπιστη πηγή θα αποτελούσε εικασία.
Το βέβαιο είναι ότι η είδηση του θανάτου της Παναγιώτας Κουρτίδου έγινε γνωστή μέσα από τοπικό δημοσίευμα της Πιερίας, το οποίο εξέφρασε θερμά συλλυπητήρια προς την οικογένεια και τους οικείους της.
Η τελευταία πράξη του αποχαιρετισμού θα πραγματοποιηθεί στη Νέα Χράνη, όπου άνθρωποι που τη γνώριζαν θα έχουν την ευκαιρία να πουν το ύστατο χαίρε.
Θερμά συλλυπητήρια στην οικογένεια, στους συγγενείς και στους οικείους της Παναγιώτας Κουρτίδου.
Λουίζα Μπατίστα: «Όλοι με θεωρούν πεθαμένη» – Μόνη και με προβλήματα όρασης στα 96 της χρόνια
«Εχω τη δύναμη να αυτοκτονήσω, αλλά δεν το κάνω για να μη σπιλώσω τα παιδιά μου» είχε δηλώσει.
Από στον Νίκο Νικόλιζα
Τυφλή, έχοντας ήδη πατήσει τα 96 χρόνια της και έχοντας παρηγοριά μόνο τις αναμνήσεις της, μακριά από κάθε είδους δημοσιότητα και ξεχασμένη από το σωματείο συνταξιούχων ηθοποιών αλλά και το υπουργείο Πολιτισμού, η άλλοτε μεγάλη δόξα του θεάτρου, του κινηματογράφου και της τηλεόρασης Λουίζα Μπατίστα, η γυναίκα-θρύλος των θιάσων και κολλητή της Γεωργίας Βασιλειάδου, συγκλονίζει.
Η Λουίζα Μπατίστα και η Αλίκη Βουγιουκλάκη στα καμαρίνια στο Θέατρο Αλίκη
Για ακόμα μία φορά, μετά την Γκέλυ Μαυροπούλου και τη Δέσποινα Στυλιανοπούλου, που έφυγαν εντελώς μόνες παρακαλώντας τους συναδέλφους τους για ένα τηλεφώνημα, για μια «καλημέρα», ακόμα μία περίπτωση μεγάλης θεατρίνας έρχεται να αποδομήσει το αφήγημα τόσο του σωματείου συνταξιούχων ηθοποιών όσο και του επίσημου κράτους ότι βρίσκονται κοντά τους, στη δύση της ζωής τους. Πόσο μάλλον τις άγιες αυτές ημέρες, που η μοναξιά στην τρίτη ηλικία είναι η νούμερο ένα σκέψη για να βάλουν τέλος στη ζωή τους. «Νίκο, έλα να με δεις, οδεύω προς το τέλος.
Πριν πεθάνω θέλω να σου εκμυστηρευτώ κάποια πράγματα» είναι τα λόγια που έγιναν μαχαίρι στην καρδιά μου όταν τη Μεγάλη Δευτέρα τής τηλεφώνησα για να της ευχηθώ για τις άγιες ημέρες του Πάσχα. Με κάποια ελάχιστα δώρα στα χέρια σε σχέση με την αξία αυτής της σπουδαίας γυναίκας, βρέθηκα άμεσα στο σπίτι της. Με δυσκολία μπόρεσε να μου ανοίξει πλέον την πόρτα, αφού η ολοκληρωτική τύφλωση της έχει δημιουργήσει αδυναμία στο να δέχεται κόσμο. «Παιδί μου, έχω τη δύναμη να αυτοκτονήσω. Ομως, δεν το κάνω για να μη σπιλώσω τα παιδιά μου… Σηκώνω το ακουστικό για να διαπιστώσω αν λειτουργεί το τηλέφωνό μου. Λειτουργεί, και όμως κανένας συνάδελφος δεν μου τηλεφωνεί και ας έδωσα την ψυχή μου για το σωματείο μας όταν ήμουν αντιπρόεδρος…
Οταν ο Παντελής Ζερβός μού πρωτοείπε για τον θάνατο της κόρης του στη Σαντορίνη και ότι τη βρήκε μέσα στο φέρετρο, κατά την εκταφή, ανάποδα, αποφάσισα ότι θέλω να με αποτεφρώσουν… Εχω μεγάλη πίκρα από το σωματείο των συνταξιούχων ηθοποιών. Οταν ζήτησα τη βοήθειά τους για έναν γιατρό, με αγνόησαν σαν να είχα πεθάνει… Δεν θέλω να ζω σε μια τέτοια κοινωνία που με θεωρούν νεκρή» είναι μερικές από τις φράσεις μέσα από την τρίωρη συζήτηση που είχαμε μαζί της όταν βρεθήκαμε στο σπίτι της, και είναι γροθιά στο στομάχι.
Ένδοξη εποχή
Και καταφέραμε να μας μιλήσει τόσο για την ένδοξη εποχή που έζησε δίπλα στα ιερά τέρατα, όπως ήταν η Βασιλειάδου, ο Λογοθετίδης, ο Αυλωνίτης, ο Μακρής, ο Χατζηχρήστος, ο Μαυρέας, ο Ηλιόπουλος, αλλά και για τις δυσκολίες που αντιμετωπίζει με την τύφλωση που έχει. Τη Λουίζα Μπατίστα οι νεότερες γενιές ίσως τη θυμούνται από τη διαφήμιση του περίφημου «Γιάκομπς Καφέ», όταν πριν από μερικά χρόνια έπαιζε κατά κόρον σε όλα τα κανάλια. Εκτοτε η ίδια τυφλώθηκε και αποσύρθηκε στο σπίτι της στα βόρεια προάστια, έχοντας μόνο μια σκέψη: να φύγει από τη ζωή όσο το δυνατόν πιο σύντομα, μια και όλοι τη θεωρούν ήδη πεθαμένη. Βλέπετε, για τα σωματεία των ηθοποιών οι άνθρωποι αυτοί, που έχουν πατήσει τα 90, ίσως δεν υπάρχουν.
«Υπήρξα αντιπρόεδρος στο σωματείο και κάθε μέρα επισκεπτόμουν όλους τους ηλικιωμένους συναδέλφους μου. Κάθε εβδομάδα πήγαινα στην Κυψέλη και με ένα μπουκέτο λουλούδια επισκεπτόμουν την Ιλυα Λιβυκού. Καθόμασταν ώρες μαζί για να μη νιώθει μόνη της. Οταν πριν από έναν χρόνο χρειάστηκα να μου συστήσουν έναν γιατρό δικό τους από το σωματείο, με αγνόησαν. Εδώ δεν παίρνουν ένα τηλέφωνο να δουν αν ζω! Πλέον δεν θέλω ούτε την καλημέρα τους. Και ας έδωσα τη ζωή μου σε αυτό το σωματείο που τόσο ήμουν περήφανη» λέει με παράπονο και πόνο ψυχής κρατώντας μου το χέρι, θέλοντας να νιώσει ότι έχει κάποιον δίπλα της. Πριν από λίγους μήνες ένα ολόκληρο χρηματοκιβώτιο με κοσμήματα τεράστιας αξίας έκανε φτερά.
«Δεν είχα ποτέ ανάγκη από υλικά αγαθά, γιατί κατάγομαι από μια πολύ καλή οικογένεια. Να σκεφτείς ότι ένα μεγάλο μέρος των κοσμημάτων μου όταν ήμουν αντιπρόεδρος τα είχα πουλήσει για να σώσω το παιδί δύο συναδέλφων μου ηθοποιών. Και σήμερα στο σωματείο εμάς τους παλαίμαχους δεν μας ξέρουν. Κατάλαβες σε τι κοινωνία ζω; Δεν έχω παράπονο από τον απλό κόσμο, που όταν με βγάζει η εγγονή μου έξω όλοι μου φιλάνε το χέρι» λέει με πάσα ειλικρίνεια για την πλήρη εγκατάλειψη που νιώθει από το σινάφι της.
Στο σαλόνι του σπιτιού της τα μόνα βραβεία που έχει σε κορνίζα είναι εκείνο από το ΣΕΗ, όταν πριν από πολλά χρόνια την είχαν βραβεύσει για την προσφορά της στους ανήμπορους ηθοποιούς, αλλά και το βραβείο από τον Δήμο Αθηναίων. «Ξέρεις, Νίκο, το θέμα για εμάς τους ανήμπορους καλλιτέχνες είναι ηθικής τάξεως. Δεν ζήτησα απολύτως τίποτα. Εχω τα πάντα από υλικά αγαθά. Ενα τηλεφώνημα όμως για εμένα και τους άλλους καλλιτέχνες που έχουμε αποσυρθεί είναι βάλσαμο στην ψυχή μας» λέει και σκουπίζει τα δάκρυά της από το ρυτιδιασμένο πρόσωπό της, που δείχνει και τους κόπους μιας ολόκληρης ζωής μέσα στους μεγάλους θιάσους που άφησαν ιστορία.
Από τότε που τυφλώθηκε, η σπουδαία θεατρίνα έχει για παρηγοριά μόνο τους ήχους των πουλιών στην αυλή της πολυκατοικίας όπου διαμένει, αλλά και τα τηλεφωνήματα από τους δικούς της ανθρώπους, τις κόρες της και τα εγγόνια της. «Εδώ και μερικά χρόνια δεν βλέπω απολύτως τίποτα. Απλά θυμάμαι πού έχω τα πράγματά μου, πηγαίνω σιγά σιγά, τα παίρνω και κάνω τις δουλειές μου. Μη σκεφτείς πολλά πράγματα. Οσα μου επιτρέπουν οι δυνάμεις μου. Το τηλέφωνο το έχω στην τσέπη μου και όταν με πάρουν, έχει καλώς και το σηκώνω. Αλλιώς δεν βλέπω τους αριθμούς να πάρω εγώ. Γι’ αυτό και σου είπα ότι ένα τηλεφώνημα δεν στοιχίζει απολύτως τίποτα για να σου κάνει ο άλλος» λέει με πίκρα…
Οι συγκλονιστικές στιγμές με τον Παντελή Ζερβό και η κουβέντα για τον θάνατο…
Η κουβέντα μας φτάνει και στον θάνατο. «Νίκο, θέλω να μου ορκιστείς κάτι: όταν θα πεθάνω να με κάψετε. Αυτό που έζησα με τον Παντελή Ζερβό να μην το ζήσει άλλος άνθρωπος, παιδί μου» μου λέει και τη ρωτάω για λεπτομέρειες. «Τη δεκαετία του ’50 με τον Παντελή Ζερβό, αυτόν τον άγιο άνθρωπο, δουλεύαμε μαζί σε θίασο. Το βράδυ εκείνο ο Παντελής έπαιζε τον ρόλο του, αλλά δεν έλεγε λέξη. Ηταν σαν να είχε μουγκαθεί. Ο κόσμος, όμως, επειδή τον λάτρευε ήθελε να τον βλέπει πάνω στη σκηνή, έστω και χωρίς να λέει λέξη. Oταν τελείωσε η παράσταση έφυγε από τη σκηνή με χαμηλωμένο το κεφάλι. Πηγαίνω κοντά του και του λέω “κύριε Παντελή, μη στενoχωριέστε που δεν μπορούσατε να πείτε τα λόγια σας.
Πολλοί συνάδελφοι το παθαίνουν αυτό. Ο κόσμος σας αγαπάει για αυτό που είστε”. Σηκώνει το κεφάλι του, με κοιτάζει με τα μάτια βουρκωμένα και μου λέει “παιδί μου, έχασα την κόρη μου στον σεισμό της Σαντορίνης. Πριν από λίγες ημέρες άνοιξαν τον τάφο και βρήκαν το κορίτσι μου μπρούμυτα. Ζούσε, Λουίζα μου, το καταλαβαίνεις; Ζούσε το σπλάχνο μου”» λέει η 96χρονη ηθοποιός και αρχίζει τα κλάματα, πέφτοντας στην αγκαλιά μου και ψιθυρίζοντάς μου στο αυτί: «Από τότε έπαθα κλονισμό στα νεύρα μου βλέποντας τον Παντελή να με κοιτάζει με εκείνο το απίστευτο βλέμμα και ορκίστηκα στον εαυτό μου να μη με θάψουν σε τάφο, αλλά να με κάψουν, παρόλο που πιστεύω στον θεό».
Και πράγματι, πάνω από το κρεβάτι της μια εικόνα οικογενειακό κειμήλιο του περασμένου αιώνα την έχει εκεί για να τη φυλάει, όπως λέει και η ίδια. Λίγη ώρα αργότερα και ενώ πίνουμε τον καφέ μας, μου ζητάει να πάμε στη βεράντα. Ενώ βγαίνουμε από την πόρτα, μου λέει: «Κοίτα από πάνω στο φως τι έχω κρεμάσει». Βλέπω ένα μικρό στεφανάκι, αλλά δεν έδωσα σημασία. «Είναι το στεφανάκι που μου είχες φέρει πριν από δύο χρόνια την Πρωτομαγιά. Δεν θα το πετάξω μέχρι να φύγω από τη ζωή. Με συγκίνησε τόσο η πράξη σου, γιατί όλα αυτά τα χρόνια κανείς δεν σκέφτηκε ότι ένας καλλιτέχνης μπορεί να τα έχει όλα, όμως του λείπει η αγάπη», και πέφτω στην αγκαλιά της κλαίγοντας, καθώς δεν περίμενα ένα τόσο δα πραγματάκι να δώσει τόση χαρά σε μια γυναίκα που έχει γευτεί την απόλυτη δόξα.
Μαζί με τα «ιερά τέρατα»
Πάνω στο παλιό πιάνο που έχει στο μικρό χολ βρίσκεται μια φωτογραφία της Αλίκης Βουγιουκλάκη που την έχει αγκαλιά. «Οχι, με την Αλίκη δεν συνεργαστήκαμε ποτέ. Κάποια στιγμή μου έκανε πρόταση, είπα το “ναι”, όμως το έργο δεν ανέβηκε. Η Αλίκη παρ’ όλα αυτά δεν με ξέχασε ποτέ. Σε κάθε γιορτή μού έστελνε κάρτες για να μου δείξει πόσο με εκτιμά. Ηξερε το έργο μου απέναντι στους ανήμπορους ηθοποιούς και αυτό το εκτιμούσε. Είχε αγνή ψυχή το Αλικάκι» μας λέει η Λουίζα Μπατίστα, ενώ αναπολεί τις μέρες της μεγάλης της δόξας δίπλα στη Βασιλειάδου, που ήταν η κολλητή της φίλη μέχρι και τον θάνατό της.
«Οσο δούλεψε η Γεωργία στη ζωή της δεν έχει δουλέψει άλλος ηθοποιός. Ξέρω τόσο πολύ καλά τη ζωή της όσο δεν την ξέρει ούτε η οικογένειά της. Μαζί ήμασταν μετά τον πόλεμο του ’40 μέχρι που έκλεισε εκείνη τα μάτια της. Η Γεωργία δούλεψε στα μπουλούκια πάρα πολύ και μετά τη θαύμασε από τη μεγάλη Κυβέλη ως τη Μαρίκα Κοτοπούλη. Είχε χρυσή καρδιά η Γεωργία και έκανε πολύ μεγάλη περιουσία για να ζει άνετα η μονάκριβη κόρη της, η Τοτούλα. Οταν μπήκε στο νοσοκομείο πριν πεθάνει, εγώ της έπαιρνα τα ρούχα και τα έφερνα σπίτι μου και της τα έπλενα. Ηταν η κολλητή μου και ξέρω όλα της τα μυστικά» λέει η υπέργηρη ηθοποιός, η οποία ήταν απαραίτητη για τους δεύτερους ρόλους στις μεγάλες επιθεωρήσεις.
Η Γεωργια Βασιλειαδου με την εγγονη της Τζινα και την καλη της φιλη και συναδελφο Λουιζα Μπατιστα,στην Νεα Μακρη το 1962.
Ένδοξη γενιά
Καθώς καθόμαστε στις καρέκλες του τραπεζιού της βεράντας και κρατώντας το μπαστουνάκι της αρχίζει να θυμάται διάφορα περιστατικά με όλα τα ιερά τέρατα εκείνης της εποχής. Δεν τη χορταίνεις καθώς ξέρεις πως είναι σχεδόν η τελευταία όλης εκείνης της ένδοξης γενιάς των ιερών τεράτων, που δεν θα ξαναβγούν στη σκηνή. «Ο Ορέστης Μακρής ήταν ο πιο αμόλυντος, άμεμπτος και υπέροχος άνθρωπος που έχω γνωρίσει στο δύσκολο αλλά και ίσως βρόμικο αυτό επάγγελμα. Δουλεύαμε μαζί σε έναν θίασο και ήξερε ότι καταγόμουν από μια πολύ καλή οικογένεια. Ο θιασάρχης, λοιπόν, με είχε βάλει με κάποιες άλλες πρωταγωνίστριες που δεν ήταν και τόσο… Τότε ο Μακρής, τον οποίον σέβονταν όλοι, γυρίζει και μου λέει “Λουιζάκι, κάθε μέρα όταν θα θέλεις να ετοιμαστείς για την παράσταση θα σου δανείζω το δικό μου καμαρίνι. Θα φύγεις από εκεί που σε έχουν βάλει».
Οντως, κάθε βράδυ έφευγε εκείνος για να ετοιμαστώ εγώ στο δικό του καμαρίνι. Δεν έχω γνωρίσει πιο υπέροχο άνθρωπο και οικογενειάρχη». Λίγο πριν κλείσουμε θυμήθηκε και τον μέγα εραστή Χατζηχρήστο. «Στον θίασο του Χατζηχρήστου έμεινα για χρόνια. Μέγας κωμικός και μέγας εραστής. Εμένα μου φέρθηκε σπαθί. Να σκεφτείς ότι η γυναίκα του η Ντιριντάουα εμένα με εμπιστευόταν για να πηγαίνω μαζί του με το αυτοκίνητο στις τουρνέ, για να μη λοξοκοιτάζει άλλες και να της λέω αν κάνει κάτι πίσω από την πλάτη της. Αυτό που συνέβαινε με τον Χατζηχρήστο και τις γυναίκες δεν νομίζω να συνέβαινε με άλλον άντρα. Δεν άφηνε θηλυκή γάτα. Εμένα με σεβόταν. Κάποτε μια πρωταγωνίστρια με την οποία είχε συνάψει δεσμό τού έκανε ζήλιες για εμένα. Γυρίζει σε έναν καβγά μέσα στο καμαρίνι τους και της λέει “μην ξαναπιάσεις στο στόμα σου το Μπατιστάκι γιατί θα έχουμε κακά ξεμπερδέματα. Η Λουίζα είναι μια κυρία και την έχω πάνω απ’ όλες”. Οι ώρες πέρασαν και η τυφλή, πλέον, Λουίζα Μπατίστα, κουρασμένη πια από τις αφηγήσεις τόσων ωρών μού ζητάει ένα μόνο πράγμα: «Μη με ξεχάσεις και εσύ. Σε παρακαλώ. Και εγώ κάθε βράδυ προσεύχομαι για εσένα να πας τα διπλάσια χρόνια από τα δικά μου».
Άννα Βίσση: Πώς θα ήταν το πρόσωπό της αν ο χρόνος άφηνε πάνω του όλα τα σημάδια του
H πρόθεση μπορεί να ήταν να δείξει τι κάνει ο χρόνος σε ένα πρόσωπο. Το αποτέλεσμα, όμως, κάθε άλλο παρά κολακευτικό βγήκε για την Άννα Βίσση.
Ο πλαστικός χειρουργός Αχιλλέας Χαντές παρουσίασε στα social media μια επεξεργασμένη εικόνα της 69χρονης τραγουδίστριας, θέλοντας να αποτυπώσει πώς θα μπορούσε να έχει διαμορφωθεί το πρόσωπό της αν πάνω του είχαν αποτυπωθεί χωρίς «φρένο» οι φυσιολογικές αλλαγές της ηλικίας.
Και εδώ αρχίζουν τα… δύσκολα, αφού η σύγκριση είναι από εκείνες που δεν αφήνουν και πολλά περιθώρια για φιλοφρονήσεις.
Δείτε το βίντεο:
Η εκδοχή που δεν την κολακεύει
Στην επεξεργασμένη εικόνα, τα σημάδια του χρόνου κάνουν αισθητή την παρουσία τους. Το βλέμμα δείχνει πιο βαρύ, το κάτω μέρος του προσώπου εμφανίζει χαλάρωση, η γνάθος χάνει το καθαρό περίγραμμά της, ενώ στον λαιμό αποτυπώνονται εντονότερα οι αλλαγές που συνοδεύουν την ηλικία.
Με λίγα λόγια, είναι μια εικόνα πολύ διαφορετική από αυτή που έχει συνηθίσει να βλέπει το κοινό.
Και η διαφορά είναι κάθε άλλο παρά κολακευτική.
Ο χρόνος, όταν δεν κάνει… χάρες
Η συγκεκριμένη προσομοίωση λειτουργεί σαν ένα αρκετά σκληρό «πριν και μετά», δείχνοντας με ιδιαίτερα έντονο τρόπο τι μπορούν να κάνουν τα χρόνια όταν η χαλάρωση, οι ρυτίδες και η απώλεια του όγκου στο πρόσωπο εμφανίζονται χωρίς να… χαρίζονται.
Και η εικόνα που προκύπτει δεν είναι ακριβώς αυτή που θα περίμενε κανείς βλέποντας την Άννα Βίσση σήμερα.
Η σύγκριση είναι μάλλον άβολη, αφού η μία εικόνα δείχνει ένα πρόσωπο πάνω στο οποίο ο χρόνος έχει αφήσει έντονα τα σημάδια του, ενώ η άλλη δείχνει την πραγματική της σημερινή εμφάνιση.
Μια εικόνα που άνοιξε ξανά την κουβέντα
Ο Αχιλλέας Χαντές διευκρινίζει ότι η συγκεκριμένη εικόνα αποτελεί εκπαιδευτική προσομοίωση και δεν αποτελεί απόδειξη για το αν η Άννα Βίσση έχει κάνει ή δεν έχει κάνει κάποια αισθητική θεραπεία ή επέμβαση.
Μόνο που η εικόνα που προέκυψε είναι τόσο διαφορετική, ώστε η σύγκριση κάθε άλλο παρά… ανώδυνη μπορεί να χαρακτηριστεί. Εδώ δεν υπάρχουν κολακευτικές γωνίες, φωτισμοί ή φίλτρα για να «σώσουν» την κατάσταση. Η επεξεργασμένη εκδοχή αφήνει το πρόσωπο να δείχνει βαρύτερο, πιο χαλαρό και εμφανώς καταπονημένο από τα χρόνια, με τις αλλαγές της ηλικίας να πρωταγωνιστούν χωρίς καμία διάθεση να… χαριστούν.
Και κάπου εκεί η συγκεκριμένη προσομοίωση γυρίζει μπούμερανγκ, αφού αντί για μια απλή θεωρητική εικόνα της φυσιολογικής γήρανσης, καταλήγει να αποτελεί μια ιδιαίτερα σκληρή υπενθύμιση του πόσο διαφορετικό θα μπορούσε να είναι το πρόσωπο της τραγουδίστριας αν ο χρόνος είχε ακολουθήσει πάνω του την κανονική του διαδρομή.
Το αποτέλεσμα; Μια εικόνα που δύσκολα «μαζεύεται» με ωραία λόγια, αφού η σύγκριση είναι τόσο έντονη που σχεδόν… ακυρώνει κάθε προσπάθεια κολακείας. Ο χρόνος, στην εκδοχή αυτή, δεν άφησε απλώς τα σημάδια του. Τα έβαλε όλα μπροστά, σε πρώτο πλάνο, χωρίς κανένα περιθώριο να περάσουν απαρατήρητα.
