Ο Ρουμάνος φωτογράφος, Bogdan Girbovan, διάλεξε τυχαία μια συνηθισμένη 10όροφη πολυκατοικία στο Βουκουρέστι για το φωτογραφικό του πρότζεκτ.
Οι ένοικοι της πολυκατοικίας ζουν σε πανομοιότυπα διαμερίσματα, που βρίσκονται το ένα πάνω στο άλλο. Ωστόσο, αυτό δεν σημαίνει, ότι τα διαμερίσματά τους μοιάζουν μεταξύ τους. Το καθένα από αυτά έχει την δική του ξεχωριστή ομορφιά.
Μέσα από τις φωτογραφίες του Bogdan μπορούμε να παρατηρήσουμε τις τεράστιες διαφορές, που υπάρχουν στην σύγχρονη κοινωνία ανάμεσα στους ανθρώπους και στον τρόπο που διαλέγουν να ζήσουν, ακόμα και αν μένουν δίπλα δίπλα.
Ο Γάλλος φωτογράφος Σάσα Γκολντμπέργκερ, τράβηξε μεγάλη προσοχή με την τελευταία φωτογραφική του συλλογή. “Η μυστική Εδέμ” είναι μια συλλογή από ζεύγη φωτογραφιών, που όταν τις συνδυάσουμε στη φαντασία μας, αποκαλύπτουν λάγνες σκηνές.
Κάθε ζευγάρι φωτογραφιών βρίσκεται στη δική του εποχή και στο δικό του πολιτικό κλίμα. Μερικές από τις φωτογραφίες απεικονίζουν ιστορικές στιγμές, ενώ άλλες οπτικοποιούν το μέλλον. Μάλιστα, μια από τις φωτογραφίες απεικονίζει ένα ερωτικό τρίγωνο ανάμεσα στη Χιονάτη και δυο νάνους.
Οι φωτογραφίες της “Μυστικής Εδέμ” έχουν ως θέμα τους τα ταμπού της σεξουαλικότητας, όπως η τρυφερότητα σε δημόσιους χώρους, η διαφυλετική αγάπη και η υποτιθέμενη ιερότητα των προγόνων μας.
Το στιλ δεν έχει ημερομηνία λήξης και οι παρακάτω κυρίες το αποδεικνύουν περίτρανα. Η φωτογράφος Tirzah Brott, μέσα από μία σειρά από φωτογραφίας παρουσιάζει πορτραίτα γυναικών που διανύουν την τρίτη ηλικία και δείχνουν ότι είναι δυνατό να διατηρήσει μία γυναίκα την κομψότητα και την αισθητική της, ακόμα κι αν περνούν τα χρόνια.
Η συλλογή της Brott που έχει τίτλο «Pentimento» αποτελείται από στιλάτες γυναίκες στους δρόμους της Νέας Υόρκης.
«Αυτές οι γυναίκες μεγάλωσαν σε μία εποχή όπου το να ντύνεται κανείς καλά δεν σήμαινε το ίδιο πράγμα που σημαίνει σήμερα. Αυτός ήταν ο τρόπος που ντύνοταν καθημερινά. Είναι μέρος της ταυτότητάς τους, έτσι μεγάλωσαν», ανέφερε ο Brott στην HuffPost.
Οι γυναίκες στις φωτογραφίες είναι άνω των 60 ετών, αν και η Brott, η οποίος είναι μόλις 20 (και κάτι) ετών, δεν ήθελε να ρωτήσει την ηλικία τους.
Ανέφερε ότι οι γυναίκες αυτές είναι σαν να έχουν μπει σε χρονοκάψουλα και δείχνουν στις νέες γενιές πως είναι να γερνά κανείς με χάρη.
Ο φωτογράφος Suren Manvelyan από την Αρμενία που ασχολείται με τη φωτογραφία εδώ και 20 χρόνια μας δείχνει μέσα από την μοναδική του μέθοδο κοντινής λήψης αριστουργηματικές φωτογραφίες από μάτια ζώων από υπερβολικά κοντά.
Όπως θα δείτε και μόνοι σας το εσωτερικό του ματιού του κάθε πλάσματος είναι τόσο μοναδικό και με τόση λεπτομέρεια που πραγματικά αναγνωρίζεται σε λεπτομέρεια τους πολύπλοκους αλγορίθμους παράγωγης γραφικών των προγραμμάτων επεξεργασίας εικόνας όπως το Photoshop.
Η φύση είναι ο μεγαλύτερος καλλιτέχνης και αυτό το αποδεικνύουν οι παρακάτω φωτογραφίες.
Ο εμφύλιος πόλεμος στη Συρία συνεχίζεται για 6η χρονιά. Είναι μια ένοπλη σύγκρουση μεταξύ των κυβερνητικών δυνάμεων και των διαφόρων επαναστατικών ομάδων στη Συρία. Οι αντάρτες θέλουν να παραιτηθεί ο πρόεδρος Μπασάρ αλ-Άσαντ, καθώς η οικογένειά του κυβερνά τη χώρα από το 1971. Κατηγορούνται για διαφθορά και αναξιοκρατία.
Ο εμφύλιος πόλεμος, σημαίνει ότι διάφορες περιοχές στη Συρία βρίσκονται υπό την κυριαρχία είτε των κυβερνητικών δυνάμεων, είτε των ανταρτών.
Η φράση “κατεστραμμένη από τον πόλεμο”, σίγουρα ισχύει για τη Συρία.
Πολλοί από τους υποστηρικτές του Άσαντ είναι σιίτες, ενώ η πλειοψηφία των ανταρτών είναι σουνίτες. Οι σουνίτες μουσουλμάνοι αποτελούν περίπου το 74% του πληθυσμού της Συρίας, ενώ μόνο το 13% των Σύρων είναι σιίτες μουσουλμάνοι. Η συριακή κυβέρνηση υποστηρίζεται από τη Ρωσία και το Ιράν. Εν τω μεταξύ, το Κατάρ και η Σαουδική Αραβία έχουν δώσει όπλα στους αντάρτες. Άλλες χώρες όπως οι ΗΠΑ, το Ηνωμένο Βασίλειο, η Γαλλία, η Τουρκία και η Ιορδανία, εμπλέκονται έμμεσα στον πόλεμο.
Ο πρόεδρος της Συρίας Μπασάρ αλ-Άσαντ με τον Βλαντιμίρ Πούτιν.
Μόλις πρόσφατα έγινε μια χημική επίθεση στην πόλη Χαν Σεϊκούν στην επαρχία Ιντλίμπ, που βρίσκεται υπό την κατοχή των ανταρτών. Σε αυτή την πόλη βρίσκονται πολλοί πρόσφυγες από τη γειτονική πόλη Χάμα, που αναγκάστηκαν να εγκαταλείψουν τα σπίτια τους εξαιτίας των συγκρούσεων.
Οι άνθρωποι κυριολεκτικά έπεφταν νεκροί, ενώ στέκονταν όρθιοι.
Η χημική επίθεση προκάλεσε διεθνή κατακραυγή. Η New York Times ανέφερε:
“Οι ηγέτες της Δύσης, συμπεριλαμβανομένου του Προέδρου των ΗΠΑ Ντόναλντ Τραμπ, κατηγόρησαν τη συριακή κυβέρνηση του προέδρου Μπασάρ αλ-Άσαντ και κάλεσαν τους προστάτες της, τη Ρωσία και το Ιράν, να αποτρέψουν μια επανάληψη αυτού που περιγράφεται ως έγκλημα πολέμου.”
Το νοσοκομείο όπου μεταφέρθηκαν τα θύματα, βομβαρδίστηκε λίγο αργότερα.
“Η Ρωσία υποστήριξε ότι οι θάνατοι προκλήθηκαν από αέρια που απελευθερώθηκαν, όταν μια αεροπορική επιδρομή χτύπησε εργαστήρια στα οποία παρασκευάζονται πυρομαχικά χημικού πολέμου.”
Ο Άσαντ αρνείται ότι οι κυβερνητικές δυνάμεις ευθύνονται για τη χημική επίθεση.
Η Συρία είναι μία από τις χώρες που υπέγραψαν το πρωτόκολλο της Γενεύης, μια συνθήκη που απαγορεύει τη χρήση χημικών και βιολογικών όπλων στις διεθνείς συρράξεις.
Γι’ αυτό τα Ηνωμένα Έθνη θα ερευνήσουν το γεγονός.
Όσοι επιβίωσαν, αντέκρουσαν τα λεγόμενα του Άσαντ, λέγοντας ότι η επίθεση έγινε νωρίς το πρωί, όταν οι περισσότεροι άνθρωποι κοιμούνταν. Όσοι ήταν ήδη έξω, είδαν Συριακά μαχητικά να ρίχνουν βόμβες.
Οι γονείς άντεξαν τον δικό τους πόνο, για να μπορέσουν να σώσουν τα παιδιά τους.
Οι γιατροί που έδωσαν τις πρώτες βοήθειες, ανέφεραν ότι τα συμπτώματα ήταν ίδια με αυτά μιας έκθεσης σε αέριο σαρίν. Αυτή η πληροφορία οδηγεί πολλούς να πιστέψουν ότι ο πρόεδρος Άσαντ ήταν υπεύθυνος για τη χημική επίθεση.
Σοβαρές καταγγελίες για 30 άτομα με αυτισμό που μέχρι πρότινος νοσηλεύονταν στο θεραπευτήριο Σκαραμαγκά και πλέον έχουν μεταφερθεί σε άλλες ακατάλληλες δομές με κίνδυνο ακόμα και για τη ζωή τους έκανε στο ΘΕΜΑ 104,6 ο νομικός εκπρόσωπος του Συλλόγου «Οικογένεια» των Γονέων και Κηδεμόνων Παιδιών με Χρόνιες Παθήσεις του Θεραπευτηρίου Σκαραμαγκά.
Σύμφωνα με τον Παναγιώτη Μπαλακτάρη τα άτομα αυτά φιλοξενούνταν από το 2009 στο κτήριο του θεραπευτηρίου που είχε χτιστεί ως φοιτητική εστία και είχε προσαρμοστεί στις ειδικές απαιτήσεις των ατόμων αυτών.
Σταδιακά, όμως, υπήρξε απαξίωση του θεραπευτηρίου καθώς οι υπεύθυνοι το εγκατέλειψαν ως κτήριο σταματώντας παράλληλα να το ενισχύουν με ιατρικό και νοσηλευτικό προσωπικό.
«Τα παιδιά αυτά χρειάζονται κυρίως στοργή και προσωπική επφαή με τον νοσηλευτή. Ειδικοί λένε ότι η απότομη αλλαγή περιβάλλοντος οδηγεί σε κατάπτωση της ψυχικής και σωματικής τους υγείας και τελικά στο θάνατο» τόνισε ο κ. Μπαλακτάρης επικαλούμενος και το δυστυχές παράδειγμα οχτώ παιδιών που νοσηλεύονταν στο θεραπευτήριο Σκαραμαγκά και τελικά έχασαν τη ζωή τους όταν μετακινήθηκαν σε άλλες δομές στην Ελλάδα από το 2009 και μετά.
Η πλειονότητα των 30 ατόμων που είχαν παραμείνει στο θεραπευτήριο Σκαραμαγκά μεταφέρθηκε, σύμφωνα με τον δικηγόρο, στο πρώην Λοιμωδών, στο παράρτημα ΑμεΑ Δυτικής Αττικής ενώ μια άλλη ομάδα μεταφέρθηκε σε άλλη παρόμοια ακατάλληλη δομή.
Επειδή όμως σε αυτές τις δομές αφενός φιλοξενούνται άποροι και ηλικιωμένοι που δεν μπορούν να αντιληφθούν τις ειδικές ανάγκες των ατόμων με αυτισμό και αφετέρου δεν υπάρχει το κατάλληλο προσωπικό εφαρμόζονται μέθοδοι προηγούμενων δεκαετιών όπως φαίνεται στις φωτογραφίες-γροθιά στο στομάχι που δείχνουν παιδιά να δένονται σε κρεβάτια.
«Επειδή δεν μπορούν να τα διαχειριστούν καταφεύγουν στην καταστολή» λέει ο κ. Μπαλακτάρης και προσθέτει: «Ακόμα και το κτήριο είναι ακατάλληλο. Τα τζάμια δεν είναι αύθραυστα και έτσι υπάρχει ο κίνδυνος αυτοτραυματισμού γιατί αυτά τα παιδιά έχουν τάσεις αυτοτιμωρίας. Παράλληλα έχουν παρατηρηθεί προσπάθειες παιδιών για να φύγουν γιατί τα τζάμια στις τουαλέτες δεν έχουν πλέγματα».
Όπως καταγγέλλει ο ίδιος τόσο ο σύλλογος όσο και οι γονείς έχουν προσπαθήσει να επικοινωνήσουν με την αρμόδια υπουργό Θεανώ Φωτίου που είναι και η πολιτική προϊσταμένη των δομών αυτών, χωρίς να έχει υπάρξει κάποια ανταπόκριση «ενώ το 2015 μιλούσαν (σ.σ. η Φωτίου και η κυβέρνηση) σε όλους».
Κατά τις ίδιες καταγγελίες ο λόγος για την έξωση των ατόμων αυτών ήταν γιατί σκέφτονται να μεταβιβάσουν το χώρο του θεραπευτηρίου Σκαραμαγκά στο ΤΑΙΠΕΔ προς αξιοποίηση.
«Η κρίσιμη ώρα να ληφθούν αποφάσεις είναι χθες» καταλήγει ο κ. Μπαλακτάρης καθώς οι γονείς έχουν στείλει εξώδικα στο υπουργείο, τις αρμόδιες αρχές και την Εισσαγελία του Αρείου Πάγου προκειμένου τα παιδιά να επιστρέψουν στο θεραπευτήριο Σκαραμαγκά αφού πρώτα αυτό αναβαθμιστεί.
Όταν, δε, τον Ιανουάριο οι γονείς που αγωνιούν για τα παιδιά τους ζήτησαν να τους χορηγηθούν τα πιστοποιητικά ασφάλειας και υγιεινής των χώρων του πρώην Λοιμωδών και του νοσηλευτηρίου των Μελισσίων αρχικά τους τα αρνήθηκαν και όταν υπήρξε εισαγγελική παραγγελία τους έστειλαν δύο πιστοποιητικά μυοκτονίας και οφιοκτονίας.
Το εξώδικο που κατέθεσε ο πρόεδρος του συλλόγου «Οικογένεια» και κοινοποιήθηκε στην Εισαγγελία του Αρείου Πάγου, την Εισαγγελία Πρωτοδικών Αθηνών και το Σώμα Επιθεωρητών Εργασίας
Δείτε τις φωτογραφίες – Μέσα από τη δικογραφία ξεδιπλώνεται λεπτό προς λεπτό το σκηνικό του θανάτου με τους συλληφθέντες να «δίνουν» ο ένας τον άλλο
Φωτογραφικά ντοκουμέντα από τους συλληφθέντες αλλά και το σημείο που βρήκε τραγικό θάνατο ο Άλκης, όπως αποτυπώνονται στη δικογραφία, παρουσιάζει το protothema.gr.
Μέσα απο τη δικογραφία ξεδιπλώνεται λεπτό προς λεπτό το σκηνικό του θανάτου με τους συλληφθέντες να δίνουν ο ένας τον άλλο προσπαθώντας να αποτινάξουν απο πάνω τους την ευθύνη της ανθρωποκτονίας του Άλκη Καμπανού και της απόπειρας ανθρωποκτονίας των δύο φίλων του.
Ο κ. Αλέξης Κούγιας, δικηγόρος της οικογένειας του Άλκη αναμένεται να κινήσει όλες τις διαδικασίες προκειμένου να διαλευκανθεί πλήρως η υπόθεση.
Ο φωτογράφος Πίτερ Ζελέφσκι πέρασε τα τελευταία δύο χρόνια εξερευνώντας τον ιδιαίτερο κόσμο των μονοζυγωτικών διδύμων, αναδεικνύοντας τον απίστευτο δεσμό μεταξύ τους, αλλά και το τι τα κάνει διαφορετικά.
Ο Πίτερ γεννήθηκε στο Ντιτρόιτ αλλά από το 1980 ζει στο Λονδίνο. Αγαπά τα πορτρέτα του δρόμου και επιλέγει να φωτογραφίζει τους ανθρώπους σε εξωτερικούς χώρους με φυσικό φως. Επέλεξε όμοια δίδυμα σε διάφορες ηλικίες, καταγωγή και φύλο, φωτογραφίζοντάς τα στο Λονδίνο. Ο ίδιος δηλώνει: «Όταν ξεκίνησα το έργο, ήταν χωρίς αμφιβολία η οπτική έλξη που βρήκα πιο ενδιαφέρουσα όταν έβγαζα τα πορτρέτα των δίδυμων. Αλλά καθώς προχωρούσα, βρήκα εξίσου ενδιαφέρουσες και τις λεπτές διαφορές».
Τα δίδυμα είναι ντυμένα ομοίως, ενώ παίρνουν ακόμη και παρόμοιες στάσεις για να δείξουν την ομοιότητά τους. Ο φωτογράφος καταφέρνει να συλλάβει την ατομικότητα, τις λεπτές διαφορές στην έκφραση και τη διάθεσή τους. Ο Πίτερ αναφέρει: «Ένα παράδειγμα είναι τα 15χρονα αδέρφια Ντιούκ και Τζόι . Αν και είναι μονοζυγωτικά δίδυμα, δεν θα μπορούσαν να είναι πιο διαφορετικά, τόσο στη φυσική τους εμφάνιση όσο και στην προσωπικότητά τους. Φωτογραφίζοντας τα αγόρια, ήμουν σε θέση να αφήσω τις διαφορετικές προσωπικότητές τους να λάμψουν».
Μπορείτε να δείτε τα πορτρέτα του φωτογράφου σε μια έκθεση φωτογραφίας στο ξενοδοχείο Χόξτον, στο Σόρντιτς του Λονδίνου, αλλά και παρακάτω.
Οι φωτογραφίες του Κωνσταντίνου Μάνου, του μεγάλου Έλληνα δημιουργού της διασποράς, αναδεικνύουν την Ελλάδα που έχει πλέον χαθεί, την ελληνική επαρχία και τους ανθρώπους της, τη δεκαετία του 1960.
Με τις μαγικές του εικόνες ο Μάνος μας καλεί συνοδοιπόρους στα απομακρυσμένα χωριά και νησιά της Ελλάδας του ’60 όπου άνθρωποι φτωχοί και αγέρωχοι, μέσα σ’ ένα σκηνικό αγροτικής απλότητας και γαλήνης, δίνουν με αξιοπρέπεια τον αγώνα τους για επιβίωση προσηλωμένοι σ’ έναν τρόπο ζωής απαράλλακτο για αιώνες.
Στις φωτογραφίες του αποκρυσταλλώνονται εφήμερες καθημερινές στιγμές, με λιτό και αυστηρό ύφος, αλλά και με τρυφερότητα, χωρίς ρητορικά σχήματα.
Από το 1963 ο Μάνος είναι μέλος του διεθνούς πρακτορείου Magnum Photos.
Φωτογραφίες του συμπεριλαμβάνονται στις μόνιμες συλλογές σημαντικών ιδρυμάτων όπως του Μουσείου Μοντέρνας Τέχνης της Νέας Υόρκης, του Μουσείου Καλών Τεχνών της Βοστόνης, του Ινστιτούτου Τέχνης του Σικάγου, του Μουσείου Καλών Τεχνών του Χιούστον, της Εθνικής Βιβλιοθήκης του Παρισιού, του Μουσείου Τέχνης Chrysler στο Νόρφολκ, του George Eastman House στο Ρότσεστερ, του Μουσείου Τέχνης της Ατλάντα καθώς και του Μουσείου Μπενάκη.
“Όταν είδα αυτή τη φωτογραφία του 1947 το πρώτο που σκέφτηκα είναι ότι το κοριτσάκι έχει στα χέρια του όλη του ζωή και είναι ευτυχισμένο. Το κοριτσάκι βρέθηκε από την αποστολή της Unicef, στο χωριό Οχιά Λακωνίας, κατά την περίοδο του εμφυλίου. Εκείνη και η γιαγιά της ήταν οι μόνοι κάτοικοι του χωριού που επέζησαν. Οταν πήρε τα μεγάλα αγορίστικα παπούτσια που βρέθηκαν πανηγύριζε για ώρες. Το όνομά της μικρής, Ελευθερία”.
Άνθρωπος
