Ο καθηγητής Μαθηματικών Κώστας Σταυρόπουλος αναφέρει ότι φοβάται για τη ζωή του, περιγράφοντας σοβαρά περιστατικά βίας στο σχολείο

Ο αιφνίδιος θάνατος της καθηγήτριας Αγγλικών στη Θεσσαλονίκη και οι αποκαλύψεις για το έντονο bullying που φέρεται να δεχόταν, αναδεικνύουν βαθιές παθογένειες στο εκπαιδευτικό σύστημα και τη διαχείριση φαινομένων βίας στα σχολεία.

Στο προσκήνιο έρχεται μια νέα υπόθεση, αυτή του καθηγητή Μαθηματικών Κώστα Σταυρόπουλου, ο οποίος μίλησε στην εκπομπή «Αλήθειες με τη Ζήνα» για το σκληρό bullying που καταγγέλλει ότι υπέστη από μαθητές, αλλά και για την αδιαφορία των αρμόδιων αρχών. Στις 25 Οκτωβρίου 2024, ο εκπαιδευτικός υπέβαλε αναφορά στη Διεύθυνση Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης Αχαΐας, περιγράφοντας σειρά περιστατικών βίας στο σχολείο όπου υπηρετούσε.

Δείτε το βίντεο:

Όπως σημειώνει, «φοβάμαι για τη ζωή μου», ενώ αναφέρει επιθέσεις, ρίψεις αντικειμένων, ακόμη και ότι του πέταξαν πέτρες κατά τη διάρκεια των εφημεριών του στο προαύλιο του σχολείου κατά την διάρκεια των διαλλειμμάτων. Ιδιαίτερα σοβαρό θεωρεί το περιστατικό, όπου μαθητής εισέβαλε σε συνεδρίαση καθηγητών και κινήθηκε απειλητικά προς το μέρος του. «Μπήκε μέσα και όρμησε καταπάνω μου για να με χτυπήσει», περιγράφει χαρακτηριστικά.

Παράλληλα, κάνει λόγο για καθημερινά φαινόμενα παραβατικότητας στο σχολείο, όπως χρήση ηλεκτρονικού τσιγάρου, επικίνδυνα παιχνίδια και άρνηση συμμόρφωσης των μαθητών στις οδηγίες των εκπαιδευτικών.

Η διεύθυνση του σχολείου τον κατηγόρησε ως «ψυχικά διαταραγμένο»

Λίγες ημέρες μετά την αναφορά του, κατατέθηκαν εις βάρος του καταγγελίες από γονείς μαθητών, ενώ και η διεύθυνση του σχολείου τον κατηγόρησε ότι διαταράσσει τη λειτουργία της σχολικής μονάδας. Αντί να διερευνηθούν τα περιστατικά βίας, ο φάκελος διαβιβάστηκε στην εισαγγελία με ερώτημα για την ψυχική του κατάσταση. «Με παρουσίασαν ως πιθανώς επικίνδυνο, στα όρια ψυχιατρικής διαταραχής», τονίζει ο ίδιος. Τελικά, ο εισαγγελέας έκρινε ότι δεν συντρέχει λόγος για ακούσια νοσηλεία και η υπόθεση τέθηκε στο αρχείο. «Τελικά δεν είμαι τρελός. Το είπε ο εισαγγελέας», δηλώνει με έμφαση ο καθηγητής.

Δείτε το βίντεο:

Ο εκπαιδευτικός περιγράφει τις εφημερίες του στο προαύλιο του σχολείου ως «μεροκάματο του τρόμου», υποστηρίζοντας ότι δεχόταν επιθέσεις χωρίς να μπορεί να προστατευθεί. «Όταν πήγαινα προς τα παιδιά που κάπνιζαν, δεχόμουν πέτρες από πίσω», αναφέρει. Καταγγέλλει επίσης, ότι οι υπεύθυνοι δεν έδιναν την απαραίτητη σημασία στα περιστατικά: «Μου πέταξε πέτρα να μου ανοίξει το κεφάλι και η απάντηση ήταν ότι “ζήτησε συγγνώμη”».

Παρά τη δικαίωσή του, ο καθηγητής παραιτήθηκε, κάνοντας λόγο για «βάναυση και συκοφαντική προσβολή της προσωπικότητάς του». «Έφυγα γιατί δεν ανέχομαι να με συκοφαντούν πίσω από την πλάτη μου μετά από 27 χρόνια υπηρεσίας. Θα κινηθώ νομικά και θα το πάω μέχρι το τέλος», επισημαίνει.

Παρόμοιες καταγγελίες στη Θεσσαλονίκη

Συγγενείς της εκλιπούσας καθηγήτριας στη Θεσσαλονίκη υποστηρίζουν ότι τα περιστατικά είναι ανάλογα. «Υπήρχε άγριο bullying και αδράνεια των φορέων», ανέφερε ο σύντροφός της, ενώ ο πατέρας της έκανε λόγο για «σταδιακή δολοφονία χαρακτήρα».

Μαρία Αναστασοπούλου – Δημήτρης Πανόπουλος: Τρυφερή σχέση

Οι δημοσιογράφοι Μαρία Αναστασοπούλου και Δημήτρης Πανόπουλος μοιράζονται όλο και περισσότερες στιγμές μαζί, κάνοντας πολλούς να μιλούν για μια δυνατή προσωπική χημεία, η οποία ξεπερνά τα όρια της απλής συναδελφικότητας.

Η Μαρία Αναστασοπούλου και ο Δημήτρης Πανόπουλος τους τελευταίους μήνες έχουν έρθει πιο κοντά. Οι δύο δημοσιογράφοι συναντήθηκαν και γνωρίστηκαν καλύτερα στον ΣΚΑΪ, όπου εκείνη παρουσιάζει το «Live U» μαζί με τον Αρη Πορτοσάλτε και εκείνος το «Weekend Live» με τη Μάρτζυ Λαζάρου.

Της ΝΙΚΗΣ ΚΩΤΣΟΥ – ΠΗΓΗ: Realnews

Η χημεία και η οικειότητα που έχουν αναπτυχθεί ανάμεσά τους δεν κρύβονται ούτε στον εργασιακό τους χώρο.

Αυτό φάνηκε και στο χριστουγεννιάτικο «The voice», όπου αποφάσισαν να ανέβουν στη σκηνή και να τραγουδήσουν ως ντουέτο το «Οσο έχω εσένα». Τα πειράγματα και οι ατάκες που αντάλλασσαν μαρτυρούσαν την τρυφερότητα ανάμεσά τους. Οι φήμες για νέο ειδύλλιο ξεκίνησαν το φθινόπωρο, όταν οι δυο τους διοργάνωσαν ένα κοινό πάρτι γενεθλίων.

Η Μ. Αναστασοπούλου έχει γεννηθεί στις 23 Οκτωβρίου και ο Δ. Πανόπουλος την 1η Νοεμβρίου και αποφάσισαν να γιορτάσουν μαζί σε βραδινό μαγαζί στη Βουλιαγμένη. Μάλιστα, οι δύο οικοδεσπότες είχαν συμφωνήσει τότε να εμφανιστούν φορώντας μαύρα.

Οι κοινές εμφανίσεις τους και σε άλλες κοινωνικές εκδηλώσεις άρχισαν να τροφοδοτούν τις συζητήσεις γύρω από τη σχέση τους. Αν και κανείς από τους δύο δεν έχει μιλήσει δημόσια για την προσωπική του ζωή, είναι σαφές ότι η χημεία τους είναι έντονη και δεν περνά απαρατήρητη ακόμη και από τους συναδέλφους τους.

Τον περασμένο Νοέμβριο θέλησαν να φωτογραφηθούν από κοινού σε νυχτερινό κέντρο, όπου εμφανίζονταν ο Αντώνης Ρέμος και οι Melisses, δείχνοντας για ακόμη μία φορά τη μεταξύ τους οικειότητα.

Σε κάθε περίπτωση, απολαμβάνει ο ένας τη συντροφιά του άλλου τόσο μπροστά στις κάμερες όσο και πίσω από αυτές. Και οι δύο γνωρίζουν καλά τι θέλουν, είναι συνειδητοποιημένοι, έχουν το ίδιο κέφι και κάποια κοινά ενδιαφέροντα, στοιχεία που αποτελούν μια πολλά υποσχόμενη βάση για μια όμορφη σχέση.

Συγκλονίζει ο πατέρας του 18χρονου που σκοτώθηκε στον Πύργο: «Πήγε να απλώσει κάτι πετσέτες, κόπηκε το σχοινί και βρέθηκε στο κενό»

Σύμφωνα με τον πατέρα του 18χρονου αθλητή, τα τραύματα που είχε στο κεφάλι ήταν εξαιρετικά σοβαρά και δεν κατάφερε να μείνει στη ζωή.

Για το τραγικό δυστύχημα στο οποίο έχασε τη ζωή του ο 18χρονος Ασημάκης στον Πύργο Ηλείας πέφτοντας από τον 3ο όροφο, που συγκλόνισε το πανελλήνιο, μίλησε ο πατέρας του στην εκπομπή «Αλήθειες με τη Ζήνα».

Δείτε το βίντεο:

«Έπεσε από τον τρίτο όροφο. Γλίστρησε το παιδί… Πήγε να απλώσει κάτι πετσέτες στο μπαλκόνι, κόπηκε το σχοινί κι έκανε μια απότομη κίνηση προς τα εμπρός και βρέθηκε στο κενό», περιέγραψε ο πατέρας του άτυχου νέου. Μάλιστα, όπως είπε, εκείνος ήταν ο πρώτος, που τον βρήκε αιμόφυρτο στο έδαφος και έτρεξε να τον βοηθήσει.

«Εγώ τον βρήκα κάτω, δηλαδή ήταν άμεσο. Εγώ από κάτω απ’ το σπίτι έχω το κομμωτήριο. Άκουσα τον θόρυβο, έναν θόρυβο που δε θα τον ξεχάσω ποτέ μες στ’ αυτιά μου. Ένα μπαμ, ένα σκάσιμο, δίπλα μου. Στα πέντε μέτρα από μένα. Ε… και βγήκα έξω, του ‘δωσα τις πρώτες βοήθειες, μέχρι που να ‘ρθει ο κόσμος, οι γιατροί, να τον πάρουνε να τον πάμε στο νοσοκομείο. Ήτανε φίλοι εκεί, πολλοί με βοηθήσανε, αλλά δεν τα κατάφερε», είπεο κ. Διονυσόπουλος.

Σύμφωνα με τον πατέρα του 18χρονου Ασημάκη, τα τραύματα που είχε στο κεφάλι ήταν εξαιρετικά σοβαρά και δεν κατάφερε να μείνει στη ζωή. «Δεν άντεξε παραπάνω από μία ώρα κι έφυγε απ’ τη ζωή, τέρμα. Χθες έγινε η κηδεία, ήταν όλοι οι φίλοι του, ήρθαν από όλη την Ελλάδα», είπε.

Δείτε την ανάρτηση:

Πρόσθεσε ακόμα, ότι ο 18χρονος ήταν ένα παιδί με όνειρα, που όλη του η ζωή ήταν το beach volley. Είχε διακριθεί, έκανε πρωταθλητισμό και είχε αναδειχθεί πρωταθλητής Ελλάδος στην ηλικία του. Ωστόσο, όπως είπε, είχε στεναχωρηθεί που δεν τον είχε καλέσει η Εθνική Ομάδα να παίξει με το εθνόσημο στο στήθος.

«Πρέπει να μάθω τώρα να ζω χωρίς αυτόν. Δεν μπορώ αλήθεια. Πρέπει να μάθω να ζω χωρίς αυτόν», είπε συντετριμμένος ο πατέρας του Ασημάκη.

«Ο Αντώνης ήταν ένας άντρας που είχε πολλές ερωμένες και έκανα υπομονή», πρόσθεσε στη συνέχεια

Η Έλενα Μακρή Λυμπέρη έδωσε την πρώτη της τηλεοπτική συνέντευξη στη Φαίη Σκορδά, μετά τον θάνατο του συζύγου της, Αντώνη Λυμπερή.

Όπως ανέφερε, οι φίλες της ήταν εκείνες που την έφεραν σε πρώτη επαφή με τον γνωστό εκδότη. «Ο Αντώνης ήταν ερωτευμένος με μια πολύ καλή μου φίλη. Την αγαπούσα πολύ αυτή τη φίλη μου και μιλάμε ήταν τότε μία από τις ωραιότερες Ελληνίδες. Περνάει λίγος καιρός και εγώ ήμουν ερωτευμένη με κάποιον άλλον και με καλούν οι τρεις μου φίλες, κάνει λίγο αυτό σαν το “Sex and the City”, όλες πολύ γνωστές και μου λένε “καθίσαμε εδώ γιατί θέλουμε να σου ανακοινώσουμε κάτι, αποφασίσαμε να σου βρούμε άνδρα”. “Αυτός είναι ο άνδρας που σου ταιριάζει”, λέει η φίλη μου και της απαντώ “μα εσύ τα είχες μαζί του”. “Τώρα δεν είμαστε πια μαζί. Τον έχω δοκιμάσει, είναι καταπληκτικός” μου απαντά η φίλη μου. “Και εγώ τα είχα μαζί του”, λέει η άλλη φίλη μου, “είναι καταπληκτικός άνδρας, θα ζήσεις μαζί του μια υπέροχη ζωή”. Σκέφτηκα ότι κάτι τρέχει για να χωρίσουν αυτές, κάποιο λάκκο έχει η φάβα. Με γνωρίσανε και είπα στη φίλη μου ότι ήταν ένας από τους πιο αντιπαθείς ανθρώπους που έχω γνωρίσει στη ζωή μου. Ήταν σνομπ, μου έδωσε το χέρι του έτσι αδιάφορα. Ούτε να τον ξαναδώ. Αυτός με έπαιρνε συνέχεια μετά τηλέφωνο και ήταν ενοχλητικός», αποκάλυψε η Έλενα Μακρή Λυμπέρη.

 

Δείτε αυτή τη δημοσίευση στο Instagram.

 

Η δημοσίευση κοινοποιήθηκε από το χρήστη ELENA MAKRI LIBERIS (@elenamakri)

«Μου μιλούσε για τα περιοδικά και κατάλαβα ότι με αυτό τον άνθρωπο είχα πάρα πολλά κοινά στοιχεία. Είπα στον εαυτό μου ότι ήταν ο άντρας της ζωής μου. Ήταν κεραυνοβόλος έρωτας. Ήταν 14 χρόνια μεγαλύτερός μου, έκανα υπομονή. Ο Αντώνης ήταν ένας άντρας που είχε πολλές ερωμένες. Αγαπούσε πάρα πολύ τις γυναίκες. Ζήλευα πάρα πολύ. Μόνο με τον άντρα μου ζήλεψα. Ο άντρας μου ήταν ελεύθερος να κάνει ό,τι θέλει. Τώρα τι έκανε και τι δεν έκανε δεν ξέρω. Ξέρω όμωςότι με λάτρεψε», συμπλήρωσε για τον σύζυγό της.

Δείτε το βίντεο:

Ο Αρχιεπίσκοπος Ιερώνυμος έβαλε στο «στόχαστρό» του, με «φωτογραφικό» τρόπο, το υπουργείο Παιδείας.

Πέρασαν στα ψιλά, αλλά έχουν ενδιαφέρον τα όσα είπε ο Αρχιεπίσκοπος Αθηνών και πάσης Ελλάδος κ. Ιερώνυμος, τις προάλλες, στην Αγία Σοφία στη Θεσσαλονίκη ενώπιον περίπου 1.000 μαθητών για τις αλλαγές που συζητούνται γύρω από το μάθημα των Θρησκευτικών και την καθιέρωση μαθήματος Ηθικής.

«Στα αναγνώσματα και στους προβληματισμούς υπάρχει απορία και διερωτώμαι είναι δυνατόν να μπορούν πολιτικά πρόσωπα, που έχουν τόση εμπειρία από αυτό τον χώρο της Εκκλησίας, που ψάχνουν και να διερωτώνται να αλλάξουμε, να τροποποιήσουμε, να βρούμε νέες μεθόδους, για να μη πω τη λέξη χυδαιότητα, αυτή την κατάντια των παιδιών μας που κάθε ημέρα γίνεται και χειρότερη. Διατυπώνουν το ερώτημα θα πούμε Θρησκευτικά το μάθημα ή αυτή η λέξη δεν ταιριάζει στην εποχή μας;», είπε ο Αρχιεπίσκοπος «φωτογραφίζοντας» σαφώς το υπουργείο Παιδείας.

Δείτε το βίντεο:

Υπενθυμίζουμε ότι το ΣτΕ έχει καταδικάσει το υπουργείο Παιδείας επειδή δεν είχε εφαρμόσει την απόφαση για καθιέρωση εναλλακτικού μαθήματος για μαθητές Λυκείου που απαλλάσσονται από τα Θρησκευτικά.

Αρχιεπίσκοπος Ιερώνυμος: “Η ανακοίνωση του Υπουργείου Παιδείας για τις Ιερές Εικόνες και το μάθημα των Θρησκευτικών μας αναπαύει”

Τον Διαγωνισμό συνδιοργάνωσαν η Γενική Γραμματεία Θρησκευμάτων του Υπουργείου Παιδείας, Θρησκευμάτων και Αθλητισμού, η Ειδική Συνοδική Επιτροπή Πολιτιστικής Ταυτότητος της Εκκλησίας της Ελλάδος και η Έδρα Ποντιακών Σπουδών του Τμήματος Ιστορίας και Αρχαιολογίας του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης.

Τους μαθητές συνόδευαν ο Γραμματέας της Ειδικής Συνοδικής Επιτροπής, Αρχιμανδρίτης Θεόκλητος Μέντης, η εκπρόσωπος του Υπουργείου Παιδείας κα Δόμνα Χατζηγιαννάκου, καθώς και εκπαιδευτικοί.

Ο π. Θεόκλητος ευχαρίστησε τον Αρχιεπίσκοπο για την υποδοχή και τον ενημέρωσε ότι οι μαθητικές δημιουργίες αξιολογήθηκαν από άμισθη Επιτροπή Αξιολόγησης, η οποία απένειμε τρία βραβεία και τρεις τιμητικούς επαίνους για κάθε κατηγορία (ιστορικό αφήγημα και αφίσα), ενώ σε όλους τους συμμετέχοντες μαθητές και τους επιβλέποντες εκπαιδευτικούς χορηγήθηκε βεβαίωση συμμετοχής.

Επιπροσθέτως, ανέφερε ότι οι μαθητές που διακρίθηκαν πρόκειται να αναχωρήσουν σήμερα για τον Βόλο, στο πλαίσιο εκπαιδευτικής εκδρομής, επισημαίνοντας ότι αυτό αποτελεί το έπαθλο του διαγωνισμού: ένα εκπαιδευτικό ταξίδι σε τόπους που συνδέονται άμεσα με την ελληνική ιστορία και τον πολιτισμό του Πόντου.
Επιπλέον, αναφερόμενος στον διαγωνισμό, παρουσίασε στον Μακαριώτατο ενδεικτικά έργα των μαθητών από την προηγούμενη χρονιά, τονίζοντας ότι μέσα από τις δημιουργίες τους αποτύπωσαν με ευαισθησία τον πόνο και τις δοκιμασίες του Ελληνισμού της Μικράς Ασίας και του Πόντου. Υπογράμμισε ότι τα αποτελέσματα υπήρξαν εξαιρετικά, αναδεικνύοντας τον σεβασμό και την αγάπη των παιδιών προς την ιστορία.

Τέλος, εξέφρασε τη χαρά όλων για τη συνάντηση, σημειώνοντας ότι κάθε επίσκεψη συνοδεύεται από ιδιαίτερη ικανοποίηση για τον λόγο και την αγάπη του Μακαριωτάτου προς τα παιδιά.

Από την πλευρά του, ο Αρχιεπίσκοπος καλωσόρισε με ιδιαίτερη χαρά τους μαθητές, τους εκπαιδευτικούς και τους συνοδούς τους, εκφράζοντας την ικανοποίησή του για την πρωτοβουλία και τη συμμετοχή των παιδιών σε δράσεις που προάγουν την ιστορική μνήμη και τον πολιτισμό. Ο Μακαριώτατος επισήμανε ακόμη ότι μέσα από τέτοιες δράσεις δίνεται στα παιδιά η ευκαιρία να γνωρίσουν καλύτερα το παρελθόν, να κατανοήσουν τις θυσίες των προηγούμενων γενεών και να εκτιμήσουν περισσότερο όσα έχουν σήμερα, κάνοντας παράλληλα αναφορά στις δυσκολίες που αντιμετώπιζαν παλαιότερα οι άνθρωποι σε σύγκριση με τις δυνατότητες της σημερινής εποχής. Επίσης, συνεχάρη τους μαθητές για την προσπάθειά τους, καθώς και τους γονείς και τους εκπαιδευτικούς για τη στήριξη και τη συμβολή τους, ευχόμενος σε όλους καλή πρόοδο και δύναμη. Κατόπιν, θέλησε να μάθει για το πρόγραμμα της εκπαιδευτικής εκδρομής, αλλά και για τα μελλοντικά σχέδια των μαθητών. Συνομίλησε μαζί τους και ενδιαφέρθηκε για τα προβλήματα και τις ανησυχίες που τους απασχολούν.

Παράλληλα, ο Μακαριώτατος απευθυνόμενος προς τα παιδιά και ιδιαιτέρως, όπως είπε, προς τους συνοδούς εκπαιδευτικούς, τόνισε ότι «η σημερινή εκδήλωση αποδεικνύει πόσα θετικά και όμορφα για το μέλλον της πατρίδας μας μπορούν να γίνονται όταν η Πολιτεία, και εν προκειμένω του Υπουργείο Παιδείας, και η Εκκλησία της Ελλάδος συνεργάζονται με βάση κοινές αξίες και στόχους» και επεσήμανε ότι «αυτά που ανακοίνωσε σήμερα το Υπουργείο Παιδείας σχετικά με το θέμα των Ιερών Εικόνων αλλά και το μάθημα των θρησκευτικών και το εναλλακτικό του μάθημα μας αναπαύουν και επιβεβαιώνουν ότι βρισκόμαστε στον σωστό δρόμο. Επίσης, ειδικά για την συμβολική παρουσία των Ιερών Εικόνων στα δικαστήρια, γνωρίζουμε τις ορθές αποφάσεις της Ολομέλειας του Συμβουλίου της Επικρατείας (2019,2020), και τις προγενέστερες τρεις απορριπτικές αποφάσεις του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων που αφορούν την Ελλάδα (2010, 2011, 2013)».

Στο χθεσινό επεισόδιο της εκπομπής του Αλέξη Παπαχελά για την 17 Νοέμβρη στον ΣΚΑΙ μάθαμε πως ο Τζωρτζάτος ήταν ο πρώτος άνθρωπος που έπιασε η αστυνομία για την 17 Νοέμβρη αλλά τον αφήσανε.

Σήμερα ο Βασιλής Τζωρτζάτος είναι εκτός φυλακής όμως αποκαλύπτουμε μια επιστολή του που δείχνει το μίσος του για τον Κουφοντίνα.

Ο Βασίλης Τζωρτζάτος, σε επιστολή του επιτίθεται στον Δημήτρη Κουφοντίνα, κατηγορώντας τον πως όσα λέει και γράφει είναι υπαγορευμένα από τη CIA.

Δείτε το βίντεο:

Ο ίδιος αναφέρει για τον μια φορά κι έναν καιρό επιχειρησιακό αρχηγό του πως άφησε σκοπίμως ενοχοποιητικά στοιχεία στη γιάφκα της «17 Νοέμβρη», μετά από την έκρηξη στον Πειραιά και τον τραυματισμό του Σάββα Ξηρού, το καλοκαίρι του 2002, με σκοπό να συλληφθούν όλα τα μέλη της οργάνωσης, αφού, όπως ισχυρίζεται, είχε προϋπάρξει συμφωνία με τις διωκτικές αρχές.

Επιπλέον, ο Τζωρτζάτος, ο οποίος στις Φυλακές Κορυδαλλού βρίσκεται σε επαφή μόνο με τον Αλέξανδρο Γιωτόπουλο, καταγγέλλει πως ο Κουφοντίνας μετέφερε επίτηδες παλαιά χειρόγραφα για τις αμοιβές των τρομοκρατών και φρόντισε μόνο να σβηστούν τα ίχνη που υπήρχαν για να απαλλαγούν συγγενικά του πρόσωπα. Ο Τζωρτζάτος, εξάλλου, ισχυρίζεται πως δέχεται επανειλημμένως απειλές για τη ζωή του κι ότι για τον εκφοβίσουν, επιχειρούν να τον βγάλουν «χαφιέ».

Ο Σάββας Ξηρός και ο Δημήτρης Κουφοντίνας στη δίκη της 17Ν

Διαβάστε όλη την επιστολή Τζωρτζάτου:

«Το άδειασμα ήταν μια συνήθης πρακτική της οργάνωσης. Μάλιστα μια φορά άδειασα ένα σπίτι που κρατούσα σε ένα απόγευμα, γιατί με ειδοποίησαν ότι κάποιο μέλος που το γνώριζε υποψιαζόταν ότι τον παρακολουθούσαν. Οι κανόνες για τα σπίτια ήταν αυστηροί. Κανένα μέλος δεν είχε δικαίωμα να ξέρει πού βρίσκεται και να μπει σ’ αυτό, χωρίς την άδεια του υπεύθυνου του σπιτιού για λόγους στεγανότητας.

Αυτός φρόντιζε να είναι καθαρά ώστε να μην προκαλεί υποψίες αν κάποιος ξένος έμπαινε μέσα απρόβλεπτα. Να έχει λίγα πράγματα, τακτοποιημένα και σε τάξη ώστε σε περίπτωση συναγερμού να μπορούν να μεταφερθούν γρήγορα αλλού.

Μέσα στη φυλακή πληροφορήθηκα ότι τον Γενάρη του 2002 δηλ. 6 μήνες πριν από τις συλλήψεις ήρθε αίτημα από δύο πλευρές προς τον υπεύθυνο (πάντα τον ίδιο) ενός σπιτιού που ήταν παραφορτωμένο να το αδειάσουν για κάποιο χρονικό διάστημα. Μεταφέροντας τα υλικά στην επαρχία και θάβοντάς τα όπως το ‘χανε κάνει στο παρελθόν. Οταν υπήρχε παρόμοιο αίτημα ο πρώτος που συμφωνούσε ήταν ο υπεύθυνος, για λόγους ευνόητους.

Μεγάλη ήταν η έκπληξή τους όταν πληροφορήθηκαν την αρνητική απάντηση. Αντί να ζητάει ο ίδιος το άδεισμα, επέμενε στην άρνηση χωρίς να δίνει εξηγήσεις. Τους διαβεβαίωσε όμως κατηγορηματικά ότι δεν υπήρχε κανένα απολύτως χειρόγραφο ούτε άλλα στοιχεία γιατί τα είχε καταστρέψει και πετάξει σύμφωνα με τους κανόνες. Επεσαν όλοι απ’ τα σύννεφα τον Ιούλη του 2002 όταν μάθανε ότι στο σπίτι που αποκαλύφθηκε υπήρχε όλο αυτό το χαρτομάνι. Θα σκεφτεί κάποιος ότι η εξήγηση είναι ότι είπε ψέματα το Γενάρη του 2002 κι ότι δεν τα ‘χε καθαρίσει.

Αυτό όμως δεν είναι ακριβές για τους εξής λόγους:

1) Ο Σάββας βεβαίωσε επανειλημμένα το Δικαστήριο ότι τα χειρόγραφα που βρέθηκαν, δεν υπήρχαν στο σπίτι. Ο Σάββας πήγαινε συχνά στο σπίτι κι αν υπήρχαν θα τα ‘βλεπε κι είναι σίγουρο ότι θα τα κατάστρεφε.

2) Ο Σάββας τον τελευταίο χρόνο περνούσε στον υπολογιστή όλα τα χειρόγραφα ακριβώς για να μην υπάρχουν στοιχεία. Μάλιστα τα είχε περάσει όλα, κι εκείνη την περίοδο περνούσε τα κείμενα διεκδίκησης από αποκόμματα του Τύπου κι όχι από χειρόγραφα.

3) Το τετράδιο, με τις καταγραφές χρηματικών ποσών που αναφέρονται σχεδόν σε όλους τους κατηγορούμενους, θα το είχε σίγουρα καταστρέψει. Να σημειώσω εδώ ότι ενώ δεν βρέθηκε το τετράδιο της περιόδου του 2002 που θα ήταν πιο λογικό να βρεθεί, βρέθηκε αυτό που ήταν παλιό, μέχρι το ’94. Δεν υπήρχε κανένας λόγος να το κρατάνε και σύμφωνα με τους κανόνες θα ‘πρεπε να το ‘χουν καταστρέψει από καιρό. Μέσα στη φυλακή όταν πρωτοδιάβασα στον Τύπο ότι υπάρχουν κάποια στοιχεία για ποσά, τον ρώτησα:

«Τι είναι αυτά που γράφουν οι εφημερίδες για χρηματικά ποσά;» και μου απάντησε: «Θα ‘ναι καμιά σελίδα που έπεσε πίσω απ’ το καλοριφέρ και δεν την είδα» ενώ επρόκειτο για δύο τετράδια!

Η εξήγηση είναι μόνο μία και φωτίζει και την άρνηση του Γενάρη.

Αυτός που πήγε στο σπίτι το βράδυ, μετά την έκρηξη στον Πειραιά, δεν πήγε για να τ’ αδειάσει αλλά για να το γεμίσει. Μετέφερε εκεί τα χειρόγραφα που έκαιγαν σχεδόν όλους τους κατηγορούμενους. Τα έφερε είτε από κάποια προσωπική του κρύπτη όπου τα φύλαγε είτε του τα έδωσαν κάποιοι για να τα τοποθετήσει εκεί.

Ρίχνοντας ορισμένα στο πάτωμα, σκηνοθετώντας ότι δήθεν του έπεσαν, μέσα στη βιασύνη του. Αλλωστε, αν ήθελε να τα αφαιρέσει απ’ το σπίτι όπως ισχυρίζεται, ήταν πολύ εύκολο και γινόταν σε μία μόνο φορά εκείνο το βράδυ, αφού όλος ο όγκος τους χωρούσε σε μια πλαστική σακουλίτσα σούπερ μάρκετ. Τα μόνα στοιχεία που φρόντισε να εξαλείψει με τη χλωρίνη είναι σε μερικά όπλα γιατί φοβόταν την ύπαρξη DNA που ενδεχόμενα ανήκε σε στενό του πρόσωπο.

Δείτε το βίντεο:

Η άρνηση όμως του Γενάρη δείχνει και κάτι άλλο. Οτι αυτός είχε ήδη έρθει σε επαφή με αυτούς με τους οποίους έκανε συμφωνία μεταγενέστερα και του είχαν διαμηνύσει ότι προϋπόθεση οποιασδήποτε συμφωνίας είναι να βρεθούν στοιχεία και τεκμήρια. Τα σπίτια έπρεπε πάση θυσία να παραδοθούν γεμάτα. Επιβεβαιώνεται ο δημοσιογράφος που έγραψε πέρσι ότι το κάστρο της 17Ν έπεσε κι αυτό από μέσα.

Λύνεται, έτσι και ο γρίφος, γιατί πήρε μαζί του στον Πειραιά το καμένο περίστροφο-ταυτότητα της 17Ν, αφού, όπως γνωρίζω, υπήρχε τουλάχιστον ένα άλλο περίστροφο, καθαρό και αχρησιμοποίητο. Δεν ήταν «λάθος». Το περίστροφο πάρθηκε εσκεμμένα και εσκεμμένα αφέθηκε εκεί μετά την έκρηξη. Αν δεν υπήρχε αυτό το συγκεκριμένο, δεν θα ακολουθούσε η ανάκριση με μοντέρνα ναρκοφάρμακα στον Σάββα, όπως είχε συμβεί στο παρελθόν με άλλους. Απ’ τη στιγμή που είχαν την απόδειξη της σχέσης του Σάββα με τη 17Ν, όποιος και να ‘ταν στη θέση του, η έκβαση θα ήταν η ίδια.

Οταν παραδόθηκε στην Αστυνομία, τα ΜΜΕ προέβαλαν σαν δικαιολογία ότι το έκανε τάχα για να σώσει την τιμή της οργάνωσης, τη στιγμή που ακόμη και οι ανακριτές μας ομολογούσαν ότι όσα και να λένε τα μίντια εναντίον της, ο μύθος της 17Ν δεν θα καταρρεύσει. Επινόησαν αυτό το παραμυθάκι για ν’ αποκρύψουν την πραγματική και ουσιαστική αιτία: Οτι δίκη χωρίς την παρουσία του δεν μπορούσε να γίνει.

Μόνο με τη συμμετοχή του θα εξασφαλιζόνταν η καταδίκη των κατηγορουμένων σύμφωνα με το κατηγορητήριο. Οποιοσδήποτε πραγματικός αγωνιστής, στη θέση του, θα έκανε, αμέσως μόλις φυλακίστηκε, ορισμένες απλές και απαραίτητες κινήσεις. Θα συγκαλούσε όσους δεν συνεργάστηκαν ανοιχτά, για να τους δώσει εξηγήσεις για ό,τι έγινε και θα δημιουργούσε μια συλλογικότητα ανεξάρτητα απ’ το γεγονός της διάλυσης ή μη της 17Ν. Θέτοντας στο περιθώριο τους 4 ανοιχτά συνεργαζόμενους. Αυτός έκανε ακριβώς το αντίθετο.

Προπαγάνδιζε ανοιχτά σ’ όλους τους κρατούμενους τη θέση της Αντιτρομοκρατικής ότι όσοι μίλησαν μίλησαν χωρίς να τους αγγίξουν κι είπαν την αλήθεια!

Ιδιαίτερα το έλεγε για τον Σάββα αλλά και για μένα, παρ’ ότι του έδειξα τα σημάδια στο σώμα μου από τον άγριο ξυλοδαρμό μου που τα είχα για 6 μήνες. Τορπίλισε οποιαδήποτε κοινή συζήτηση προτείνοντας να συμμετέχουν σ’ αυτήν και οι συνεργαζόμενοι που θα μας κάρφωναν στη Δίκη. Στην τελευταία προσπάθειά μου να έλθει για συζήτηση, όπως το ‘χε υποσχεθεί, με έβρισε και εξαφανίστηκε τρέχοντας. Για να λειτουργεί προσωπικά και ανεξέλεγκτα.

Ενώ υποτίθεται ότι παραδόθηκε για να σώσει την τιμή της οργάνωσης, έγινε το πρώτο φιλαράκι των ανοιχτά συνεργαζόμενων – ρουφιάνων. Ηταν συνέχεια μαζί τους και τους προστάτευε. Τον έπιασα δύο φορές μέσα στο κελί του, να δασκαλεύει, προφανώς κατόπιν εντολών, τους δύο, ώστε να καταθέσουν στη Δίκη ψεύδη υπέρ του τρίτου, για να ‘χει μειωμένη ποινή, πράγμα που έγινε και πέτυχε. Ετσι σήμερα και οι 4 ανοιχτά συνεργαζόμενοι έχουν αποφυλακιστεί με μειωμένες ποινές κι ενώ οι 3 απ’ αυτούς θα ‘πρεπε να καταδικαστούν σε ποινές ισοβίων.

Κάρφωνε μέσα στο Δικαστήριο. Οχι με το χοντροκομμένο ξεπερασμένο τρόπο. Με το μοντέρνο και φινετσάτο. Με την κατάπτυστη φράση: «Η τιμή μου και η υπόληψή μου δεν μου επιτρέπουν να απαντήσω», δηλ. και χαφιεδίζεις και παριστάνεις τον ήρωα που δεν καρφώνει. Γι’ αυτό σ’ όλη τη διάρκεια της Δίκης, μόλις κάποιος κατηγορούμενος απαντούσε «όχι», έσπευδε αμέσως κάποιος Δικαστής να ζητήσει επεξήγηση: «Οχι, δεν ξέρεις;» ρωτούσε ή «όχι, γιατί η τιμή σου και η υπόληψή σου…».

Αν απαντούσες το πρώτο, ξίνιζαν τα μούτρα τους, αν απαντούσες το δεύτερο, έτριβαν τα χέρια τους με ικανοποίηση.

Η περίπτωση της υπόθεσης Μομφεράτου τα εξηγεί όλα. Σύμφωνα με το κατηγορητήριο αλλά και την κατάθεση του πρώτου συνεργαζόμενου-ρουφιάνου, που θεωρήθηκε αξιόπιστη απ’ το Δικαστήριο, ο ήρωάς μας ήταν ένας απ’ τους δύο φυσικούς αυτουργούς της ανθρωποκτονίας και καταδικάστηκε σε δις ισόβια. Ελα όμως που ο ρουφιάνος έλεγε ψέματα. Που ο φυσικός αυτουργός δεν ήταν ο ήρωας αλλά ο ίδιος.

Οποιοσδήποτε πραγματικός αγωνιστής θα έκανε το εξής απλό: Θα έκανε μια δήλωση λέγοντας ότι τα πράγματα δεν έγιναν έτσι, χωρίς να ‘ναι υποχρεωμένος να υποδείξει τον φυσικό αυτουργό. Δεν το ‘κανε όμως. Γιατί τότε ο ρουφιάνος θα καταδικαζόταν σε ισόβια και σήμερα δεν θα ‘χε αποφυλακιστεί. Κυρίως όμως γιατί θα κατέρρεε ως αξιόπιστος μάρτυρας και δεν θα καταδικάζονταν, με τα ψέματά του, σύντροφοι που δεν συνεργάστηκαν. Και συγκεκριμένα σ’ αυτήν μόνο την υπόθεση εγώ που καταδικάστηκα σε 2 φορές ισόβια ως οδηγός, ενώ δεν ήμουν εκεί και ο «ηθικός αυτουργός», σύμφωνα με την κατάθεσή του στο Δικαστήριο, ενώ στους ανακριτές είχε υποδείξει άλλους, σε άλλες 2 ισόβιες. Δηλ. ο ήρωάς μας προτίμησε τα ψέματα για να σώσει τον πρώτο ρουφιάνο και να καταδικαστούν σε 2 φορές ισόβια ο καθένας, δύο που δεν συνεργάστηκαν, απ’ την αλήθεια που θα τους έσωνε!

Κανένας αγωνιστής δεν θα ‘κανε ποτέ τέτοια ατιμία.

Μια μόνο εξήγηση υπάρχει γι’ αυτήν και για το γεγονός ότι εδώ και 7 χρόνια που του θέτω δημόσια το ερώτημα δεν απαντάει. Μόνο αν κάποιοι, μετά από συμφωνία, του είχαν απαγορεύσει ν’ αμφισβητήσει τους συνεργαζόμενους και το κατηγορητήριο.

Δεν είναι λοιπόν τυχαίο ότι η απόφαση του πρωτόδικου Δικαστηρίου επικαλείται τη στάση του για να αιτιολογήσει τις καταδίκες. Σε κάθε ενέργεια λέει: Σύμφωνα με το κατηγορητήριο, κατηγορούμενοι είναι οι εξής. Ο ήρωάς μας που ανέλαβε την ευθύνη δεν εξέφρασε καμιά αντίρρηση. Αρα έτσι έγιναν τα πράγματα και σωστά καταδικάζονται. Δηλ. τα καρφώματα των ξεφωνημένων ρουφιάνων δεν αρκούσαν. Ηταν απαραίτητη και αναγκαία η σιωπηλή συναίνεση του ήρωα για την καταδίκη.

Θα μου αντιτάξει κάποιος:

«Ο λόγος του όμως είναι επαναστατικός». Η απάντηση είναι ότι έτσι είναι πάντα και δεν γίνεται διαφορετικά. Επαναστατικός ήταν και ο λόγος του Μαλινόφσκι, όπως και του Κρυστάλη. Η επιτυχία του ρόλου τους βασίζεται στη διπροσωπία. Ο λόγος αυτός όμως αναιρείται από τις πράξεις. Κι όπως λέει η ιστορική εμπειρία και η επιστολή του Πλουμπίδη που ανέφερα, σ’ αυτήν την περίπτωση καθοριστική σημασία έχουν οι πράξεις κι όχι ο λόγος.

Η περίπτωσή μας είναι αγγλική πατέντα. Θυμίζει έντονα ανάλογες στρατολογίες μελών της ηγεσίας του IRA. Μία απ’αυτές είναι του Ντένις Ντόναλτσον, με επαναστατικό λόγο κι αυτός. Ηταν αγωνιστής, αντάρτης ,κολλητός του Μπόμπι Σαντς, ιστορικού στελέχους του IRA που πέθανε μετά από απεργία πείνας το ’81. Στη δεκαετία του ’80 στρατολογήθηκε από τις αγγλικές μυστικές υπηρεσίες ως έμμισθος πράκτορας. Παρέμεινε στην ηγεσία του IRA και στη συνέχεια του Σιν Φέιν, δίπλα στον Τζέρι Ανταμς για πάνω από 20 χρόνια χωρίς να τον πάρει είδηση κανείς. Ως το 2005, οπότε αποκαλύφθηκε και εκδιώχθηκε.

Η συμφωνία έγινε το αργότερο τον Αύγουστο του 2002, πριν παραδοθεί. Εγινε τουλάχιστον με τη CIA, το FBI, τις Αγγλικές Μυστικές Υπηρεσίες και την ΕΥΠ που του επέβαλαν τους όρους τους. Αν λάβουμε υπόψη μας και τον ευτελή φραξιονισμό του που γνώριζαν, η ανάληψη της ευθύνης ήταν μονόδρομος. Βασικά απαίτησαν την παράδοση των σπιτιών γεμάτων, την παράδοσή του, την ανάληψη ευθύνης για όλα, τη μη αμφισβήτηση του κατηγορητηρίου και των ανοιχτά συνεργαζόμενων ώστε να περατωθεί ομαλά γι’ αυτούς η Δίκη και να πετύχουν τις καταδίκες που είχαν προαποφασιστεί.

Πριν παραδοθεί βέβαια τον πέρασαν από ανάκριση, η οποία παραμένει μυστική. Απ’ την πλευρά τους του έδωσαν ορισμένα ανταλλάγματα, τα οποία τα βλέπουν όλοι, για τα οποία όμως κανένας δεν μιλάει.

Η ανάληψη της ευθύνης δεν περιορίζεται στη Δίκη αλλά προεκτείνεται χρονικά και μετά απ’ αυτήν. Επιτρέπει στη CIA να μιλάει σήμερα ως 17Ν μέσα απ’ τη φωνή του, υπαγορεύοντάς του ό,τι επιθυμούν. Το θεωρούν σημαντικό για τον έλεγχο τής μετά τη 17Ν «τρομοκρατίας» στη χώρα, μαζί με κάποιες άλλες κινήσεις.

Στη δευτεροβάθμια Δίκη, ενώ όλων των κατηγορούμενων οι ποινές μειώθηκαν, η δική μου έμεινε αμετάβλητη. Την τελευταία μέρα της Δίκης το 2007 με φώναξε ο μακαρίτης σήμερα συνήγορος της Πολιτικής Αγωγής Αλ. Κατσαντώνης και μου είπε, παρουσία ορισμένων άλλων συνηγόρων: «Ελα εδώ βρε. Με τον Κουφοντίνα πήγες και τα ‘βαλες; Σου ‘κανε μεγάλη ζημιά. Είναι σαν να τα ‘βαλες με την εξουσία»!

Το καλοκαίρι του 2009, μετά από ένα άρθρο μου στον Τύπο, ήρθε στη φυλακή να με συναντήσει ο τότε εισαγγελέας για την Τρομοκρατία. Μου είπε: «Ξέρω ότι δεν θα μου πεις τίποτα. Αλλά για λόγους τυπικούς όφειλα να έρθω. Να ξέρεις ότι με δυο θα ‘θελα να συζητήσω. Με τον Σάββα και με τον Γιωτόπουλο». Του λέω: «Με τον Κουφοντίνα δεν θέλεις;» Απάντησε: «Τι να τον κάνω αυτόν; Αυτός έχει υπογράψει συμφωνίες».

Το 2002, λίγο μετά τις συλλήψεις, είχε εκδοθεί ένα βιβλίο για τη 17Ν από δυο δημοσιογράφους, εκ των οποίων ο ένας είναι διευθυντής σε κανάλι. Πραγματικοί συγγραφείς του βιβλίου ήταν οι μυστικές υπηρεσίες, αφού αυτές είχαν δώσει το υλικό. Στόχος του ήταν να προπαγανδίσει το κατηγορητήριο προετοιμάζοντας την κοινή γνώμη για τη Δίκη και τις καταδίκες. 12 χρόνια μετά εκδίδεται ο δεύτερος τόμος αυτού του βιβλίου με τους ίδιους πραγματικούς συγγραφείς διά χειρός του ήρωά μας Ντόναλτσον της 17Ν. Στόχος του είναι να επιβεβαιώσει ότι το κατηγορητήριο ήταν σωστό, ότι δίκαια καταδικάστηκαν όλοι κι ότι η Δίκη ήταν άψογη. Επί της ουσίας και στα βασικά ζητήματα τα δυο βιβλία έχουν τις ίδιες θέσεις. Το νέο όμως βιβλίο έχει ένα κοινό χαρακτηριστικό που είναι πολύ πιο τονισμένο: Το ψέμα. Είνα γεμάτο ψέματα οφθαλμοφανή και προκλητικά. Αποκάλυψα ήδη την αλήθεια για την υπόθεση Παλαιοκρασσά στο προηγούμενο κείμενο.

Θα προσθέσω μόνο τρία αποκαλυπτικά.

Στη σελίδα 219 και 305 λέει ότι τραυματίστηκε από σφαίρα σε ενέργεια. Ο αναγνώστης συμπεραίνει λογικά ότι δέχθηκε σφαίρα αντιπάλου.Η αλήθεια είναι διαφορετική. Αυτοπυροβολήθηκε κατά λάθος χωρίς να απειλείται. Κρατούσε ένα πιστόλι κι απ’ την ένταση του ξέφυγε μια σφαίρα και χτύπησε το δάκτυλό του. Γιατί λέει αυτό το προκλητικό ψέμα; Τη στιγμή που σχεδόν όλοι γνωρίζουν την αλήθεια που θα αποκαλυπτόταν και μάλιστα του είχαν βγάλει και σχετικό παρατσούκλι.

Στη σελίδα 376 διηγείται πως πήγαν να μετακινήσουν ένα απαλλοτριωμένο αυτοκίνητο κάπου στην Κοκκινιά και χάρη στη διαίσθησή του απέφυγαν την παγίδα. Κι εδώ αντιστρέφει τα γεγονότα. Επειδή ο άλλος σύντροφος ήμουν εγώ, τα πράγματα έγιναν ως εξής: Πηγαίνοντας να το πάρουμε, φτάνοντας στα 10 μέτρα περίπου απ’ το αμάξι, βλέπουμε πίσω απ’ το αμάξι, σε απόσταση περίπου 30 μέτρων, 4 να πλένουν ένα αυτοκίνητο, εκ των οποίων μια γυναίκα, ντυμένοι με αθλητικές φόρμες κι έχοντας τραβήξει ένα λάστιχο από μια μονοκατοικία. Με το που μας βλέπουν, τους πετάγονται τα μάτια έξω.

Του λέω: «Τους βλέπεις αυτούς πώς μας κοιτάζουν, πρέπει να είναι μπάτσοι». Απαντάει: «Οχι μωρέ, της γειτονιάς είναι, πάμε να το πάρουμε» και ήταν έτοιμος να μπει στο αυτοκίνητο. Του λέω “Εγώ δεν πάω” και, σπρώχνοντάς τον, στρίβουμε στη γωνία. Προχωράμε λίγο και του λέω: “Ακουσε, εγώ θα περιμένω εδώ και εσύ θα κάνεις το τετράγωνο, να ελέγξεις αν υπάρχουν κι άλλα ασφαλίτικα αμάξια”.

Ερχεται μετά από 10 λεπτά αλαφιασμένος και μου λέει: “Πάμε να φύγουμε, είχες δίκιο, μας την έχουν στημένη. Είναι άλλα δυο ασφαλίτικα αμάξια σε δυο δρόμους. Το ένα είναι κρυμμένο πίσω από μια νταλίκα. Σε καθένα είναι 4 και πίνουν καφέδες”. Δηλ. αν το είχαμε πάρει, όπως πρότεινε, θα είχαμε την τύχη του Τσουτσουβή, αφού αυτοί ήταν 12 και εμείς 2. Του λέω έξαλλος: “Ακου να δεις. Από δω και πέρα θα κάνω έλεγχο στα αμάξια μόνο εγώ. Δεν πρόκειται να ξανάρθεις μαζί μου για έλεγχο”. Απαντάει: “Εντάξει, αλλά μην το πεις στους άλλους”.

Στη σελίδα 249 περιγράφει το επεισόδιο της μηχανής με το περιπολικό, ισχυριζόμενος ότι εσκεμμένα χτύπησε το παρμπρίζ στη μέση και το φανάρι και κατασκευάζει ολόκληρο ρομάντζο για το τελευταίο. Δεν χρειάζεται όμως να είσαι ειδικός για να καταλάβεις ότι ένας 25άρης πάνω σε μια μηχανή, που δεν είναι επαγγελματίας και πυροβολεί ένα αυτοκίνητο σε κάποια απόσταση, χωρίς να σημαδεύει, ρίχνει στην τύχη, στο γάμο του καραγκιόζη. Και τυχαία πήγαν οι σφαίρες εκεί που πήγαν.

Γι’ αυτό άλλωστε του έγινε και σκληρή κριτική. Γιατί θα μπορούσε να χτυπήσει τους αστυνομικούς, πράγμα που ήταν αντίθετο με τη γραμμή της οργάνωσης, να μην τους χτυπάμε αν δεν μας απειλούν. Αυτό που έπρεπε να κάνουν, είναι να φύγουν αφού είχαν δυνατή μηχανή, όπως άλλωστε έκαναν στη συνέχεια. Γιατί λοιπόν αυτά τα ψέματα; Οι αντάρτες ήταν πάντα σεμνοί και ποτέ και πουθενά δεν παρίσταναν τον Τζέιμς Μποντ. Πέρα από έναν αρρωστημένο εγωισμό, τι εξυπηρετούν; Να τον εξυψώσουν; Να προβοκάρουν; Να τσεκάρουν τι είναι αλήθεια; Να δημιουργήσουν σύγχυση; Να καλύψουν άλλα ψέματα; Να καλύψουν άλλους;

Και όταν σε τέτοια ασήμαντα γεγονότα, λέγονται τέτοια ψέματα άνευ λόγου, ο καθένας καταλαβαίνει τι σχέση με την αλήθεια έχουν τα γραφόμενα, όταν αναφέρονται σε ζητήματα με κάποιο πολιτικό ή άλλο ουσιαστικό περιεχόμενο.

Την περίοδο της απεργίας πείνας που έκανα το 2004, ο ήρωάς μας έβαζε τους γνωστούς κλακαδόρους του «κινήματος» να γυρίζουν από καφενείο σε καφενείο στα Εξάρχεια και να διαδίδουν ψευδώς ότι έκανα μούφα απεργία πείνας και ότι έτρωγα. Λίγες μέρες πριν από τη λήξη της απεργίας, εξαντλημένος και κατά 21 κιλά ελαφρότερος, ήρθε ο ήρωας με τη δικηγόρο του και μου ζήτησαν να υπογράψω ένα κείμενο, λέγοντάς μου όταν αρνήθηκα: «Αν δεν το υπογράψεις, θα σε βγάλουμε χαφιέ».

Οχι “είσαι”. “Θα σε βγάλουμε”. Το ίδιο κάνουν και σήμερα. Προσπαθούν, ρίχνοντας λάσπη, να με φοβίσουν για να μου κλείσουν το στόμα, για να μην πω την αλήθεια. Αλλοι με απείλησαν ακόμη και με τη ζωή μου. Αλλοι τραμπούκισαν επανειλημμένα εναντίον μου μέσα στη φυλακή. Ο ήρωας με τον κολλητό του τον Χριστόδουλο προσπάθησαν ανεπιτυχώς να με βγάλουν έμπορο ναρκωτικών κι ότι προμηθεύω τη φυλακή με ναρκωτικά.

Ολα αυτά που μου έχουν κάνει όλα αυτά τα χρόνια ο ήρωας και η παρέα του (εντός και εκτός φυλακής) είναι τίτλοι τιμής για μένα και μάταια. Δεν με αγγίζουν, δεν με πτοούν. Είναι ασήμαντες, μικρές ενοχλήσεις που δεν συγκρίνονται με το τεράστιο καθήκον που έχω απέναντι στο λαό και στην ιστορία: Να πω την αλήθεια. Γιατί ολόκληρη η ιστορία του εικοστού αιώνα διδάσκει ότι καμία χειραφέτηση του λαού δεν πρόκειται να πετύχει, αν στηρίζεται στο ψέμα.

Βασίλης Τζωρτζάτος
Φυλακές Κορυδαλλού

Υπάρχουν κάποιες στιγμές στη νυχτερινή Αθήνα όπου η πολιτική και η τέχνη συναντιούνται όχι σε επίπεδο ιδεολογικής αντιπαράθεσης, αλλά σε ένα καθαρά ανθρώπινο και συναισθηματικό πεδίο.

Μια τέτοια στιγμή εκτυλίχθηκε το βράδυ της περασμένης Κυριακής στον ιστορικό «Σταυρό του Νότου», κατά τη διάρκεια της εμφάνισης του Μίλτου Πασχαλίδη.

Δείτε το βίντεο:

Ο πρώην πρωθυπουργός, Αλέξης Τσίπρας, συνοδευόμενος από τη σύντροφό του, Μπέττυ Μπαζιάνα, βρέθηκε ανάμεσα στο κοινό για να απολαύσει έναν από τους πιο αγαπημένους τραγουδοποιούς της γενιάς του. Αυτό που ακολούθησε, όμως, ξεπέρασε τα όρια μιας απλής καλλιτεχνικής συνεύρεσης, καθώς ο Πασχαλίδης προχώρησε σε μια αφιέρωση που «ράγισε» την ατμόσφαιρα.

Μόλις ο καλλιτέχνης αντιλήφθηκε την παρουσία του Αλέξη Τσίπρα στην αίθουσα, λίγο πριν χτυπήσουν οι πρώτες νότες του προγράμματος, σταμάτησε για να πάρει το μικρόφωνο και να απευθυνθεί προσωπικά στον πρώην πρωθυπουργό. Τα λόγια του ήταν γεμάτα συγκίνηση και αφοπλιστική ειλικρίνεια: «Δεν θα ξεχάσω ποτέ τη στάση σου όταν χάσαμε τον Θάνο. Θα στο χρωστάω πάντα αυτό, το έχω μέσα στην καρδιά μου και ό,τι νότες πω μέχρι να πούμε καληνύχτα, είναι για σένα». Με αυτή τη φράση, ο Μίλτος Πασχαλίδης ξεκίνησε να ερμηνεύει τον «Ερωτόκριτο», παραδίδοντας το μουσικό του «ευχαριστώ» σε έναν άνθρωπο που, παρά το πολιτικό του αξίωμα, στάθηκε δίπλα στην καλλιτεχνική κοινότητα σε στιγμές πένθους.

Μια σχέση χτισμένη στη μνήμη του Θάνου Μικρούτσικου

Η αναφορά του Μίλτου Πασχαλίδη στον «Θάνο» δεν χρειάστηκε περαιτέρω επεξηγήσεις για όσους γνωρίζουν τη στενή σχέση του καλλιτέχνη με τον αείμνηστο Θάνο Μικρούτσικο. Ο Μικρούτσικος υπήρξε πνευματικός πατέρας και μέντορας για τον Πασχαλίδη, και η απώλειά του άφησε ένα κενό που δύσκολα αναπληρώνεται. Η στάση του Αλέξη Τσίπρα εκείνη την περίοδο —τόσο σε θεσμικό όσο και σε προσωπικό επίπεδο— φαίνεται πως άφησε ανεξίτηλο το στίγμα της στον τραγουδοποιό.

Η δημόσια αυτή αναγνώριση στον «Σταυρό του Νότου» δεν ήταν μια τυπική φιλοφρόνηση. Ήταν η κατάθεση ενός ανθρώπου που ένιωσε τη στήριξη όταν την είχε περισσότερο ανάγκη. Ο Πασχαλίδης, γνωστός για τον αυθορμητισμό του και την άμεση επαφή του με την αλήθεια των τραγουδιών του, επέλεξε να «χαρίσει» όλες τις νότες της βραδιάς στον Τσίπρα, μετατρέποντας μια συναυλία σε μια κοινή εμπειρία μνήμης και ευγνωμοσύνης. Το κοινό, αντιλαμβανόμενο τη φόρτιση της στιγμής, ξέσπασε σε χειροκροτήματα, ενώ ο Αλέξης Τσίπρας φαινόταν να αποδέχεται την αφιέρωση με εμφανή συγκίνηση.

Ο «Ερωτόκριτος» και η δύναμη της μουσικής

Η επιλογή του «Ερωτόκριτου» για να ανοίξει αυτό το άτυπο αφιέρωμα δεν ήταν τυχαία. Πρόκειται για ένα έργο που συμβολίζει την πίστη, την αφοσίωση και τους δεσμούς που αντέχουν στον χρόνο και στις αντιξοότητες. Η ερμηνεία του Πασχαλίδη, φορτισμένη από τα λόγια που είχαν προηγηθεί, απέκτησε μια διαφορετική βαρύτητα. Ο «Σταυρός του Νότου», ένας χώρος που έχει συνδεθεί άρρηκτα με το έντεχνο και πολιτικό τραγούδι, έγινε το σκηνικό μιας βραδιάς όπου οι τίτλοι και τα αξιώματα υποχώρησαν μπροστά στη δύναμη της μελωδίας.

Ο Αλέξης Τσίπρας και η Μπέττυ Μπαζιάνα παρακολούθησαν το πρόγραμμα μέχρι το τέλος, συμμετέχοντας στην ενέργεια της αίθουσας. Για πολλούς, η παρουσία του πρώην πρωθυπουργού σε τέτοιους χώρους δείχνει μια προσπάθεια επαφής με τον παλμό της κοινωνίας και του πολιτισμού, μακριά από τα αυστηρά πρωτόκολλα των πολιτικών γραφείων. Ωστόσο, η συγκεκριμένη βραδιά θα μείνει στη μνήμη των παρευρισκόμενων κυρίως για το «ευχαριστώ» ενός καλλιτέχνη που δεν φοβάται να εκτεθεί συναισθηματικά, υπενθυμίζοντας σε όλους ότι η ανθρωπιά είναι το μόνο νόμισμα που δεν υποτιμάται ποτέ.

Πολιτική και πολιτισμός: Όταν οι γραμμές θολώνουν

Τέτοια περιστατικά αναδεικνύουν το πώς ο πολιτισμός λειτουργεί ως συνδετικός κρίκος στην Ελλάδα. Ο Μίλτος Πασχαλίδης, ένας καλλιτέχνης με σαφή πολιτική άποψη αλλά χωρίς «παρωπίδες», κατάφερε να στείλει ένα μήνυμα ενότητας και αναγνώρισης. Το γεγονός ότι η αφιέρωση έγινε δημόσια και με τόσο θερμό τρόπο, δείχνει ότι οι ανθρώπινες σχέσεις μπορούν να υπερβούν τις πολιτικές διαφωνίες. Η μνήμη του Θάνου Μικρούτσικου λειτούργησε ως η «γέφυρα» που ένωσε τη σκηνή με την πλατεία, το τραγούδι με την πολιτική πράξη.

Σε μια εποχή όπου η τοξικότητα συχνά κυριαρχεί στον δημόσιο λόγο, στιγμές σαν κι αυτή στον «Σταυρό του Νότου» αποτελούν μια υπενθύμιση ότι η τέχνη έχει την ιδιότητα να εξανθρωπίζει και να φέρνει κοντά τους ανθρώπους. «Ό,τι νότες πω, είναι για σένα», είπε ο Μίλτος, και σε εκείνες τις νότες χώρεσαν αναμνήσεις, απώλειες και μια βαθιά αίσθηση δικαιοσύνης. Η βραδιά έκλεισε με τον καλύτερο τρόπο, με το κοινό και τον καλλιτέχνη να γίνονται «ένα», αποδεικνύοντας ότι η μουσική είναι η μόνη παγκόσμια γλώσσα που μπορεί να πει «ευχαριστώ» χωρίς να χρειάζεται επεξηγήσεις.

Ο σύζυγος, της αδικοχαμένης μητέρας τριών παιδιών, δεν μπορεί να πιστέψει ότι θα συνεχίσει τη ζωή του χωρίς την Αργυρώ.

Συγκλονισμένη παραμένει η τοπική κοινωνία στη Λαμία, μετά την τραγωδία στην άσφαλτο που άφησε πίσω της μια οικογένεια διαλυμένη και τρία μικρά παιδιά χωρίς τη μητέρα τους.

Η 27χρονη Αργυρώ, μια γυναίκα στην πιο δημιουργική φάση της ζωής της, έφυγε ξαφνικά και άδικα, μετά από ένα θανατηφόρο τροχαίο που σημειώθηκε μέσα σε λίγα δευτερόλεπτα. Η είδηση έχει συγκλονίσει όχι μόνο την τοπική κοινωνία, αλλά και όποιον έρχεται σε επαφή με τις λεπτομέρειες της υπόθεσης.

Δείτε το βίντεο:

Το χρονικό της σύγκρουσης

Το δυστύχημα σημειώθηκε το απόγευμα της Κυριακής 15/3, σε κεντρικό σημείο της Λαμίας. Η 27χρονη οδηγούσε το αυτοκίνητό της, χωρίς να φαντάζεται ότι αυτή θα ήταν η τελευταία της διαδρομή.

Σύμφωνα με τα πρώτα στοιχεία, το όχημά της συγκρούστηκε μετωπικά και πλαγίως με άλλο αυτοκίνητο που κινούνταν στην αντίθετη κατεύθυνση. Η σύγκρουση ήταν ιδιαίτερα σφοδρή, με αποτέλεσμα τα δύο οχήματα να εκτραπούν και να καταλήξουν εκτός πορείας.

Η ένταση της πρόσκρουσης δεν άφησε περιθώρια. Τα τραύματα που υπέστη η νεαρή γυναίκα ήταν τόσο σοβαρά, που ο θάνατός της επήλθε σχεδόν ακαριαία.

Ο σύζυγος της 27χρονης μητέρας και ο πατέρας της μίλησαν στην εκπομπή «Αλήθειες με τη Ζήνα» 

Ο σύζυγος της 27χρονης δεν μπορεί να συνειδητοποιήσει την απώλεια. «Δεν ξέρω πώς έγινε. Την περίμενα σπίτι να έρθει, με τα παιδιά μας. Ξαφνικά μαθαίνω από έναν γείτονα ότι τράκαρε. Πήγε να βάλει φυσικό αέριο και μετά πήγε απ’ τον παράδρομο. Ο παππούς απ’ την άλλη μεριά έτρεχε πάρα πολύ μου είπανε και είχε βγει προς τη μεριά της συζύγου. Λένε ότι ήταν μεθυσμένος. Ο οδηγός πρέπει να ήταν γύρω στα 78 και είχε συνοδηγό τον γιο του», είπε στην εκπομπή «Αλήθειες με τη Ζήνα», ο σύζυγος της 27χρονης. «Ήμασταν εννέα χρόνια παντρεμένοι. Τη λάτρευα. Είχαμε μια πολύ όμορφη οικογένεια, δεν περίμενα ότι θα μπορούσε να αποχωριστώ τη γυναίκα μου. Πώς θα συνεχίσω χωρίς εκείνη; Κι εγώ θα κινηθώ νομικά, δεν πρόκειται να αφήσω τη σύζυγό μου έτσι, που έφυγε τόσο άδικα», συμπλήρωσε ο σύζυγος της Αργυρώς.

Δείτε το βίντεο:

Ο πόνος δεν περιορίζεται μόνο στον σύζυγο. Ο πατέρας της 27χρονης αδυνατεί να αποδεχτεί την απώλεια της κόρης του. Τα λόγια του είναι λιτά, αλλά γεμάτα απόγνωση. «Από τη στιγμή που έχασα το κορίτσι μου, δε με ενδιαφέρει τίποτα άλλο. Θα μου γυρίσει κανένας το κορίτσι μου πίσω; Τι να ξέρω από αιτίες; Τι να ξέρω; Να καθίσω στον πόνο μου θέλω», είπε στην εκπομπή.

Οι αρχές συνεχίζουν την έρευνα για να διαπιστωθούν οι ακριβείς συνθήκες του τροχαίου. Ωστόσο, ανεξάρτητα από το τι θα δείξουν τα στοιχεία, το αποτέλεσμα δεν αλλάζει.

Μια νέα γυναίκα χάθηκε, μια οικογένεια διαλύθηκε και τρία παιδιά έμειναν χωρίς τη μητέρα τους. Η κοινωνία παρακολουθεί για ακόμη μια φορά μια τραγωδία που ίσως θα μπορούσε να είχε αποφευχθεί και αναμένει για τις εξελίξεις.

Δείτε το βίντεο:

«Τα Στενά του Ορμούζ είναι πάρα πολύ στενά, δεν είναι φτιαγμένα για πόλεμο, ναρκοθετούνται εύκολα», διαπίστωσε η Σοφία Βούλτεψη μιλώντας για τον πόλεμο στη Μέση Ανατολή

«Τα Στενά του Ορμούζ είναι πάρα πολύ στενά, δεν είναι φτιαγμένα για πόλεμο, ναρκοθετούνται εύκολα», διαπίστωσε η Σοφία Βούλτεψη μιλώντας για τον πόλεμο στη Μέση Ανατολή.

Δείτε το βίντεο:

Σοφία #Βουλτεψη
"Για τους φόρους που πληρώνουμε σήμερα φταίει ο #Συριζα "#Πολεμος #Ιραν #Ακριβεια #Τραμπ #Παιδοβιαστης #Νετανιαχου #Γενοκτονος #νδ_εγκληματικη_οργανωση #Πετρελαιο #Μνημονια #Πλεονασματα #Βενζινη pic.twitter.com/BVWbpGDAer

— Julian Free (@Julian_Free_) March 16, 2026

Αφορμή για γλαφυρά σχόλια προκάλεσε η ανάλυση της πρώην υπουργού της ΝΔ Σοφίας Βούλτεψη για το Ιράν και την αναταραχή στη Μέση Ανατολή.

Μιλώντας τη Δευτέρα στον ΣΚΑΙ για τις πολεμικές εξελίξεις, την άνοδο στην τιμή του πετρελαίου και την παγκόσμια αναταραχή, η βουλεύτρια της «γαλάζιας» παράταξης σημείωσε: «Προφανώς η συνθήκη αυτή είναι πολύ πιο έκτακτη από κάθε άλλη συνθήκη, καθώς συμβαίνει αυτό που συμβαίνει στα Στενά του Ορμούζ – το οποίο δεν βλέπω πώς θα λυθεί. Έτσι κι αλλιώς η Ελλάδα πάντοτε προσπαθεί να έχει όσο το δυνατόν λιγότερο προσωπικό στο εξωτερικό και πάντοτε για σκοπούς ειρηνικούς, δηλαδή για μετά τις κρίσεις ή για προστασία σε περιοχές όπως είναι η Ερυθρά Θάλασσα που είναι μεγάλη».

Συνέχισε, λέγοντας: «Τα Στενά του Ορμούζ είναι πάρα πολύ στενά, δεν είναι φτιαγμένα για πόλεμο, ναρκοθετούνται εύκολα γιατί τα νερά είναι αβαθή και σίγουρα όλες οι ελληνικές κυβερνήσεις έθεταν ως όρο να μην κινδυνεύσουν ζωές στρατιωτών και αξιωματικών».

Όπως ήταν αναμενόμενο, η τοποθέτηση της Σ. Βούλτεψη προκάλεσε ποικίλα σχόλια στα social media.

Δείτε το απόσπασμα από το 00:40 και μετά:

"Τα στενά του Ορμούζ είναι πάρα πολύ στενά" είπε η Κα Βούλτεψη και πάθαμε γνώση.
Παρακαλώ να την καλέσετε και αύριο να μας πει αν τα νησιά Φερόε είναι πολύ νησιά.

— ΣυμπιεσΜαίρη η ΠαναγιωταRaR (@panagiotarar) March 16, 2026

"Τα στενά του Ορμούζ είναι πάρα πολύ στενά, δεν είναι φτιαγμένα για πόλεμο". Τάδε έφη Σοφία Βούλτεψη. https://t.co/mMDVdKOuIu

— grexitblog (@grexitblog1) March 16, 2026