Σε παλαιότερη συνέντευξή του στην εφημερίδα του Βερολίνου, ο Στέφανος Κασσελάκης δήλωσε, μεταξύ άλλων, ότι σχεδιάζει να αποκτήσει παιδί με τον σύντροφό του, μέσω παρένθετης μητέρας.
Στέφανος Κασσελάκης: Έτοιμος να γίνει πατέρας με τον σύντροφό του, Τάιλερ
Ο υποψήφιος πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ που αναδείχθηκε ως «φαβορί» από τον πρώτο γύρο των εκλογών «δίνει ιδιαίτερη σημασία στην άμεση ευθυγράμμιση της ελληνικής νομοθεσίας με τις πιο προοδευτικές ευρωπαϊκές χώρες σε όλα τα θέματα ισότητας και προστασίας των γυναικών, των μονογονεϊκών οικογενειών, των αναπήρων και των ΛΟΑΤΚΙ+ ατόμων».
«Η Ελλάδα πρέπει να γίνει πρότυπο ένταξης και ισότητας σε όλη την Ευρώπη» είπε ο υποψήφιος διάδοχος του Αλέξη Τσίπρα στη διάρκεια της συνέντευξής του.
Στέφανος Κασσελάκης: Ως έφηβος έζησε στις ΗΠΑ όπου και έκανε καριέρα
Σε συνέντευξή του στην γερμανική εφημερίδα «TAZ», ο Στέφανος Κασσελάκης τόνισε ότι «ενήργησε γρήγορα και ήθελε να είναι αυτόνομος από μικρή ηλικία» και ότι χάρη στον Αλέξη Τσίπρα εισήλθε πρόσφατα στην ελληνική πολιτική σκηνή.
«Σε ηλικία 15 ετών ήθελα να επιστρέψω στην Ελλάδα (από τις ΗΠΑ) για να υπηρετήσω την πατρίδα μου και να φανώ χρήσιμος. Αυτή είναι η κατάλληλη στιγμή για να γίνει αυτό» είπε στον δημοσιογράφο της γερμανικής εφημερίδας. Ακόμα κι αν δεν εκλεγεί αρχηγός του κόμματος, ξεκαθάρισε ότι εφεξής η έδρα του θα είναι στην Ελλάδα.
Γεννημένος στην Αθήνα, γιος επιχειρηματία και μητέρα οδοντίατρο, σε ηλικία 14 ετών, ο Στέφανος έλαβε υποτροφία στο Λύκειο «Phillips Academy» στο Andover των ΗΠΑ. Αποφοίτησε από το Πανεπιστήμιο στην Πενσυλβάνια με ειδίκευση στα οικονομικά και τη διεθνή πολιτική.
Πριν τις προεδρικές εκλογές των ΗΠΑ το 2008, εργάστηκε ως εθελοντής στο επιτελείο του τότε γερουσιαστή και νυν προέδρου των ΗΠΑ, Τζο Μπάιντεν. Στα 21 βρήκε δουλειά στον κολοσσό Goldman Sachs και σε ηλικία 30 ετών, ήταν ιδιοκτήτης ναυτιλιακής εταιρείας.
Κατά τη διάρκεια της ελληνικής κρίσης ίδρυσε την ηλεκτρονική πλατφόρμα «CVfromGreece» βοηθώντας τους νέους με τον τρόπο αυτό να βελτιώσουν το βιογραφικό τους για αιτήσεις σε θέσεις εργασίας ή για να σπουδάσουν στο εξωτερικό.
Στις ΗΠΑ, ο Κασσελάκης συζούσε- και συζεί- με τον νοσοκόμο Τάιλερ Μακμπέθ. Το ζευγάρι σχεδιάζει να αποκτήσει παιδιά μέσω παρένθετης μητέρας, όπως γράφει η γερμανική εφημερίδα.
«Με στενοχωρεί που μπορούμε να αποκτήσουμε παιδιά στην Αμερική τα οποία δεν αναγνωρίζονται στην Ελλάδα» λέει με παράπονο.
Ο Στέφανος τόνισε επίσης ότι απόλυτη προτεραιότητά του είναι ότι η χώρα «πρέπει να λειτουργεί δημοκρατικά. Δεν είναι όμως έτσι τα πράγματα. Πρέπει να γίνει μια μεγάλη κάθαρση από κάτω προς τα πάνω. Παντού. Χρειάζεται γερό στομάχι για αυτό και πρέπει να χαλάσεις το παιχνίδι για πολλούς ανθρώπους. Είμαι έτοιμος να το πράξω».
Το πρώτο βήμα προς αυτήν την κατεύθυνση, σχολιάζει η εφημερίδα «Tageszeitung», θα ήταν «η απομάκρυνση του συντηρητικού πρωθυπουργού Κυριάκου Μητσοτάκη».
Στον δεύτερο γύρο των εκλογών της Κυριακής για την προεδρία του ΣΥΡΙΖΑ θα πρέπει βέβαια να αναμετρηθεί πρώτα με την Έφη Αχτσιόγλου, η οποία «του επιτέθηκε χωρίς να τον αναφέρει ονομαστικά» επισημαίνει η εφημερίδα του Βερολίνου.
Η Ρυθμιστική Αρχή Αποβλήτων, Ενέργειας και Υδάτων ανακοίνωσε με βαθιά θλίψη και οδύνη τον αιφνίδιο θάνατο του στελέχους της, Ειδικού Επιστήμονα Δημήτρη Παπαδημητρίου.
Σύμφωνα με την ανακοίνωση, «ο εκλιπών είχε διατελέσει προϊστάμενος του Γραφείου Αντιπροέδρου της ΡΑΑΕΥ, στον Θεματικό Κλάδο Υδάτων».
Ο Δημήτρης Παπαδημητρίου ήταν ένας από τους παλαιότερους Ειδικούς Επιστήμονες της Αρχής, ξεκινώντας την εργασία του το 2002. Με αυταπάρνηση προσέφερε τις υπηρεσίες του, συμβάλλοντας καθοριστικά στη διαχείριση κρίσιμων ζητημάτων που αφορούν την ενέργεια, τα ύδατα και την οικονομική και διοικητική οργάνωση της ΡΑΑΕΥ.
Ήταν ένας άνθρωπος ευπροσήγορος, εξαιρετικά οργανωτικός, δραστήριος και επιμελής, συναδελφικός, που εργαζόταν άοκνα για το δημόσιο συμφέρον και προσέφερε βοήθεια και στήριξη σε όσους τη χρειάστηκαν.
Η απώλειά του δημιουργεί δυσαναπλήρωτο κενό στην Αρχή και αυτές τις ώρες της οδύνης και του πόνου, ο Δημήτρης θα είναι πάντα στη σκέψη μας με το λαμπερό χαμόγελό του και την καλοσύνη του.
Η ΡΑΑΕΥ εκφράζει τα ειλικρινή συλλυπητήρια της στους οικείους του».
Σύντομο βιογραφικό σημείωμα του εκλιπόντος
Ο Δημήτρης Παπαδημητρίου γεννήθηκε το 1967 στην Αθήνα και είχε καταγωγή από την Πυρσόγιαννη Ηπείρου.
Σπούδασε Χημικός Μηχανικός στο Ελβετικό Ομοσπονδιακό Πολυτεχνείο της Λωζάνης, έκανε Μεταπτυχιακό στα Ενεργειακά Συστήματα και κατείχε Πιστοποιητικό εξειδικευμένης επιμόρφωσης στη «Διοίκηση Πολιτισμικών Μονάδων».
Εργάστηκε αρχικά στον ιδιωτικό τομέα ως Χημικός Μηχανικός και από το 2002 στη Ρυθμιστική Αρχή Ενέργειας (ΡΑΕ, νυν ΡΑΑΕΥ) ως Ειδικός Επιστήμονας.
Υπήρξε, μεταξύ άλλων, στέλεχος του Γραφείου Προέδρου της ΡΑΑΕΥ, συντονιστής θεμάτων των Διευθύνσεων Οικονομικών Υπηρεσιών και Ανθρώπινου Δυναμικού, στέλεχος της ομάδας ΑΠΕ, καθώς και επικεφαλής της Μονάδας Διοικητικής Υποστήριξης της Αρχής.
Το τελευταίο διάστημα είχε αναλάβει καθήκοντα Προϊστάμενου στο Γραφείο του Αντιπροέδρου της ΡΑΑΕΥ του Θεματικού Κλάδου Υδάτων.
Ενδιάμεσα και συγκεκριμένα την περίοδο 2017-2020 είχε διατελέσει Γενικός Διευθυντής στο Μέγαρο Μουσικής Αθηνών.
Την περίοδο 2015-2017 υπήρξε, διαδοχικά, συνεργάτης του Υπουργού Πολιτισμού και Αθλητισμού και του Αναπληρωτή Υπουργού Οικονομίας και Ανάπτυξης.
Μπορούμε να είμαστε ό,τι θελήσουμε, όποτε το θελήσουμε, χωρίς να δίνουμε λόγο σε κανέναν: ίσως αυτό να είναι το μυστικό μιας ισορροπημένης ζωής. Η Μαρίνα Τσιντικίδου το ανακάλυψε πριν μερικά χρόνια όταν αποφάσισε να ασχοληθεί με την αρχιτεκτονική τοπίου αλλάζοντας επαγγελματική ρότα και τον τρόπο να βλέπει τα πράγματα. Συναντηθήκαμε στη «βάση» της, το Κτήμα Συγγρού. Εκεί που η ίδια επινόησε από την αρχή τον εαυτό της.
«Μικρότερη ανησυχούσα πάρα πολύ για το μετά. Δεν υπάρχει λόγος να ανησυχούμε τόσο πολύ» μου λέει την ώρα που περπατάμε ανάμεσα σε λουλούδια και δέντρα, τα οποία μου συστήνει με το όνομά τους. «Στην ηλικία που βρίσκομαι, νιώθω καλύτερα από ποτέ με τον εαυτό μου και το εισπράττουν και οι γύρω μου». Μέσα στις δύο ώρες που διήρκησε η συνάντησή μας για να μου αφηγηθεί την ζωή της, πρόλαβα να το διαπιστώσω κι εγώ.
«Γεννήθηκα στη Θεσσαλονίκη. Oι γονείς μου είχαν χωρίσει όταν ήμουν πάρα πολύ μικρή. Δεν είχαν καλές σχέσεις μεταξύ τους. Μεγάλωσα με την μητέρα μου, αλλά υπήρχε επαφή και με τον πατέρα μου. Η γιαγιά και ο παππούς υπήρχαν πολύ έντονα στη ζωή μου, ήταν «γονείς» για μένα κι αυτοί. Η μητέρα μου ήταν εκπαιδευτικός και αλλάζαμε συχνά πόλη, οπότε κι εγώ σχολείο. Έτσι, δεν έχω παιδικούς φίλους. Ήμουν μοναχοπαίδι, αρκετά μοναχικό παιδί. Καλή παιδική ηλικία είχα. Έκανα πολλά δημιουργικά πράγματα. Όπου και να με άφηνες μόνη μου, έβρισκα κάτι να ασχοληθώ. Διάβαζα πάρα πολύ, ιδίως παιδική λογοτεχνία. Ήταν τα «ταξίδια» μου αυτά. Έκανα κλασικό μπαλέτο, έπαιζα και κιθάρα -δεν έχω ιδέα γιατί την σταμάτησα.
Όταν τελείωσα το σχολείο στη Θεσσαλονίκη, δεν ήξερα με τι να ασχοληθώ και τι κατεύθυνση να πάρω. Δεν είχα καθόλου στο μυαλό μου να μπω στο χώρο του μόντελινγκ. Να φανταστείς, στο Λύκειο, έτρωγα bullying γιατί ήμουν πολύ ψηλή και πάρα πολύ αδύνατη. Θυμάμαι να φοράω τζιν παντελόνια ή κολάν κάτω από τις φόρμες για να φαίνονται τα πόδια μου πιο γεμάτα. Αισθάνθηκα ωραία πολλά χρόνια μετά.
Στα 18, πήγα σε ένα ιδιωτικό κολλέγιο για να σπουδάσω Διοίκηση Επιχειρήσεων. Παράλληλα, έπρεπε και να εργάζομαι, οπότε δούλευα σέρβις και για κάποιο διάστημα εκτελούσα και χρέη γραμματέως σε ένα γραφείο. Κάπου εκεί έπαθα υπερκόπωση. Έπεσα να κοιμηθώ και ξύπνησα μετά από 24 ώρες. Κάτι έπρεπε να κόψω. Εκεί, λοιπόν, ήρθε μια συνάδελφος σερβιτόρα και μοντέλο, και μου είπε «Έχεις καταπληκτικά πόδια, θέλω να έρθεις να συμμετάσχεις σε ένα show μόδας. Θα πάρεις 5.000 δραχμές». Δεν μπορούσα να πιστέψω το ποσό που μου είχε πει. Εγώ δούλευα τότε 8 ώρες σέρβις για 1.500 δραχμές. Και τότε είπα το ναι.
Το ένα έφερε το άλλο. Γνώρισα κάποιες κοπέλες που έκαναν μόντελινγκ στη Θεσσαλονίκη για το χαρτζιλίκι και κάπου εκεί προέκυψαν και τα Καλλιστεία του ΑΝΤ1. Η φίλη μου η Δέσποινα, μοντέλο κι εκείνη, μου πρότεινε να πάμε στην Αθήνα να συμμετάσχουμε. «Τι έχουμε να χάσουμε;» μου έλεγε. Εντέλει, το αποτέλεσμα αυτής της περιπέτειας «Θεσσαλονίκη-Αθήνα» με το τρένο, ήταν να βγω πρώτη στον διαγωνισμό.
Με τον τίτλο, ένιωσα πανικό και αδιανόητο φόβο. Hμουν επαρχιώτισσα με όλη την σημασία της λέξεως. Δεν ήξερα τι έπρεπε να κάνω και δεν ήμουν σίγουρη αν μου άρεσε όλο αυτό που συνέβαινε. Δεν ήταν κάτι που σχεδίαζα, φαντασιώθηκα και επιθύμησα. Είναι σαν να ξυπνάς ένα πρωί σε έναν κόσμο που δεν ξέρεις. Ήμουν σε έναν συνεχή αγώνα δρόμου για να «ταιριάξω» με αυτόν τον χώρο. Δεν μου άρεσαν τα άκρα και η μεγάλη έκθεση. Δεδομένου ότι η μόδα είναι χρώματα, ταχύτητα, τρέλα, κυκλοθυμία, εγώ, ως άνθρωπος της λογικής, προσπαθούσα να συμβαδίσω με δυσκολία.
Μετά τον τίτλο της «Σταρ Ελλάς», ήρθε και ο τίτλος «Μις Ευρώπη». Άλλο ένα «τσουνάμι» στη ζωή μου. Θυμάμαι, όμως, με αγάπη την βραδιά εκείνου του διαγωνισμού στο Ζάππειο. Η Σήλια Κριθαριώτη μου είχε φτιάξει ένα εκπληκτικό φόρεμα. Ο Ηλίας Ζάρμπαλης με είχε χτενίσει με όλο το μεράκι του. Είχα μια ομάδα ανθρώπων που με στήριζε σε όλα. Αυτός ο τίτλος δεν είχε τόσο μεγάλη σημασία τελικά για την καριέρα μου στο μόντελινγκ. Έκανα, βέβαια, κάποια ταξίδια αλλά νομίζω ότι ό,τι δουλειά έκανα, θα την έκανα ούτως ή άλλως εκτός Ελλάδος.
Δεν ήθελα να φεύγω για καιρό από την χώρα μου, ήθελα την «βολή» μου. Στο εξωτερικό, αισθανόμουν ανασφάλεια. Δεν πίστευα ότι ήμουν καλό μοντέλο. Έλεγα «Στην Ελλάδα με έχουν αποδεχθεί, με έχουν συνηθίσει, με προσέχουν. Πού να τρέχω τώρα…».
Έβγαζα πολλά χρήματα που δεν ήξερα πώς να τα χειριστώ. Έτσι όπως τα έβγαλα, έτσι χάθηκαν. Δεν ένιωθα τότε ότι παράγω κάτι, ότι δημιουργώ. Έτσι τα χρήματα που μου έρχονταν, στην συνείδησή μου ήταν «σαν κοροϊδία» και μάλλον η πεποίθησή μου γι’αυτά ήταν ότι δεν τα άξιζα τόσο. Δεν τα βολεύτηκα.
Μέχρι τα μέσα του 2000 ασχολούμουν με τα media. Δούλεψα στην τηλεόραση, παρουσίαζα εκδηλώσεις, έκανα ένα πέρασμα από το ραδιόφωνο αλλά και από το θέατρο. Πήγα σε σχολή, συμμετείχα σε κάποιες παραστάσεις με τον Βασίλη Τσιβιλίκα κυρίως. Ωραία περιπέτεια ήταν και αυτή, αλλά δεν ανήκα ούτε εκεί.
Την ίδια δεκαετία, έρχεται κι ένας πολύ κακός χρόνος για την ζωή μου. Το 2006, χάνω παππού, γιαγιά, μπαμπά, σκύλο και την γη κάτω από τα πόδια μου. Πέρασα πολύ άσχημα, πήρα πολλές λάθος αποφάσεις και έβαλα λάθος ανθρώπους στη ζωή μου. Τελικά, όμως, όλο αυτό με οδήγησε να ψάξω να βρω κάτι που θα με έκανε να ξυπνάω το πρωί και θα μου έδινε γνήσια χαρά.
Μέσα σε αυτή την αναζήτηση και ένα βήμα πριν φτάσω στον πάτο, ήρθε μια πρόταση να συμμετάσχω σε μια τεράστια κατασκευή στη Μαρτινίκα. Η εταιρία που έκανε την κατασκευή ήταν γαλλική και πήρε κόσμο από την Ευρώπη. Δούλεψα για δύο χρόνια εκεί κάνοντας δουλειά γραφείου. Εκεί, φάνηκε και η αξία των σπουδών που είχα κάνει στη Διοίκηση Επιχειρήσεων. Ήταν η ωραιότερη εποχή της ζωής μου. Δούλευα πάρα πολλές ώρες με μια ομάδα άλλων οκτώ Ελλήνων σε ένα τροπικό μέρος με δύσκολη καθημερινότητα, καλή παρέα και καταπληκτικά ταξίδια.
Όταν επέστρεψα στην Ελλάδα είπα «Και τώρα Μαρίνα πρέπει να αποφασίσεις ποια θα είναι η υπόλοιπη ζωή σου».
Με έναν μαγικό τρόπο, μπήκε στη ζωή μου η αρχιτεκτονική τοπίου. Βρέθηκα να εργάζομαι στην ανθοκομική έκθεση της Κηφισιάς, παρουσιάζοντας τις εκδηλώσεις που είχε κάθε μέρα. Έζησα 20 μέρες μέσα στα λουλούδια και ήμουν μαγεμένη. Ήθελα να μαθαίνω τα ονόματά τους. Κάπου εδώ να προσθέσω ότι και τα παιδικά μου χρόνια ήταν γεμάτα λουλούδια. Αυτά που είχε ο κήπος της γιαγιάς μου. Περνούσα ατέλειωτες ώρες εκεί. Εκείνο το διάστημα, μου ήρθε η σκέψη να δώσω για να περάσω στην γεωπονική. Όμως, δεν είχα ούτε τον χρόνο, ούτε την υπομονή για να κάτσω να διαβάσω. Και, τότε, εντελώς ξαφνικά, έρχεται στα χέρια μου ένα φυλλάδιο που μιλά για μια σχολή κρατική διετούς φοίτησης, που δεν έχει δίδακτρα γιατί είναι του Υπουργείου Αγροτικής Ανάπτυξης και βρίσκεται στο Κτήμα Συγγρού που είναι δίπλα στο σπίτι μου στο Μαρούσι. Κάτι που υπήρχε πάντα έξω από την πόρτα μου, εγώ το αγνοούσα. Έπρεπε να περάσουν 12 χρόνια για να πέσω πάνω του.
Πήγα, λοιπόν, σε αυτή τη σχολή και κάθε μέρα καρδιοχτυπούσα από ενθουσιασμό. Ρωτούσα τα πάντα, ήθελα να είμαι συνέχεια εκεί. Είπα, τότε, ότι εγώ έτσι θέλω να ζω. Έξω. Να βλέπω τα λουλούδια και το χώμα. Να μυρίζω την βροχή. Θέλω να κρυώνω, να ζεσταίνομαι και να λασπώνομαι. Να σχεδιάζω, να φαντάζομαι ποιο είδους λουλουδιού πάει με ποιο. Μπορώ να διαμορφώσω από ένα μπαλκόνι μέχρι μια αυλή κι έναν κήπο, τα φυτά μέσα σε ένα σπίτι ή στην είσοδο ενός κτιρίου. Ό,τι έχει να κάνει με διαμόρφωση εξωτερικού χώρου όπως είναι οι διάδρομοι, τα πεζούλια, τα κράσπεδα, τα παρτέρια, οι πέργκολες, ένας βραχόκηπος, είναι μέσα στο αντικείμενό μου. Στα πόδια των αρχιτεκτόνων και των διακοσμητών δεν μπλέκομαι.
Οι άνθρωποι της δουλειάς έχουν αρχίσει να με γνωρίζουν και να με αποδέχονται. Στην αρχή, στη σχολή με έδειχναν όλοι με το δάχτυλο, τύπου «Τι δουλειά έχει αυτή εδώ». Εγώ θα ήθελα να πω, ότι σε όποια ηλικία κι αν είναι ένας άνθρωπος, μπορεί να αλλάξει την ζωή του όποτε το θελήσει. Το ίδιο έκανα κι εγώ. Είναι ανεκτίμητο να μπορείς να πάρεις καθοριστικές αποφάσεις για τον εαυτό σου από τη μια στιγμή στην άλλη. Αυτό είναι ελευθερία.
Η δημιουργία οικογένειας είναι μια απόφαση. Η κοινωνία είναι τρομερά ρατσιστική απέναντι σε αυτούς που δεν πήραν αυτή την απόφαση. Υπάρχει συνήθως ένα ίχνος οίκτου στο «Γιατί δεν έχεις κάνει παιδιά;». Εγώ θα σου πω ξεκάθαρα ότι ο λόγος που δεν έχω κάνει παιδιά είναι γιατί δεν μου αρέσει αυτός ο κόσμος. Θεωρώ ότι είναι πάρα πολύ βαρύ έργο να φέρεις ένα παιδί σε αυτόν. Όσο για τον γάμο, δεν ήθελα ποτέ να παντρευτώ με την έννοια «της τελετής» και του «για πάντα». Είπα ότι αν βρεθεί μια ψυχή εκεί έξω που θα αγαπήσω πολύ, ό,τι είναι να γίνει θα γίνει. Είμαι πολύ ευχαριστημένη με το πώς διαμορφώθηκε η ζωή μου και με τις αποφάσεις που πήρα τελικά. Έτσι όπως είναι ο κόσμος τώρα που πάει από το κακό στο χειρότερο, αν είχα ένα παιδί, θα βούλιαζα κάθε μέρα από αγωνία. Δεν νιώθω μοναξιά, έχω να ασχοληθώ με πολλά πράγματα που με γεμίζουν. Τις φορές που τα βλέπω μόνο γκρίζα, με σκουντάω και λέω «Μαρίνα θα βρεις και ωραία πράγματα γύρω σου, μην γκρινιάζεις».
Αυτό που φοβάμαι πάρα πολύ είναι η αρρώστια και η απώλεια. Τίποτε άλλο. Έχω τραυματιστεί αδιανόητα από την απώλεια των ανθρώπων μου και τρέμω τις επόμενες. Ο χρόνος δεν με φοβίζει. Σε αυτή τη ζωή, δεν είναι όλοι οι άνθρωποι τυχεροί να φτάσουν μέχρι τα 50, τα 60 και τα 70. Δεν καταλαβαίνω καθόλου τον κοινωνικό ρατσισμό απέναντι στην γυναίκα που μεγαλώνει. Αυτός ο ρατσισμός τρέφεται κυρίως από νεότερες γυναίκες που δεν ξέρουν ότι σκάβουν τον λάκκο τους. Στην ηλικία που βρίσκομαι, νιώθω καλύτερα από ποτέ με τον εαυτό μου και το εισπράττουν και οι γύρω μου. Είμαι ήρεμη και δεν με ενδιαφέρει η γνώμη των άλλων.
Την ομορφιά την ορίζω με έναν τρόπο: εκτός από εκείνη που δεν μπορεί να αμφισβητήσει κανείς, την γεωμετρική, για μένα ομορφιά είναι να βλέπω ένα πρόσωπο και χωρίς να καταχωρήσω χαρακτηριστικά, να με κάνει να νιώσω όμορφα. Να ξεκουραστούν τα μάτια μου πάνω του. Αυτό δεν πάει να πει ότι θα είναι και τέλειο.
Αν μπορούσα να πω κάτι στην μικρή Μαρίνα, θα της έλεγα «Κάνε υπομονή, τα πρώτα πενήντα χρόνια είναι δύσκολα». Μικρότερη ανησυχούσα πάρα πολύ για το μετά. Δεν υπάρχει λόγος να ανησυχούμε τόσο πολύ. Μετά από χρόνια, φαντάζομαι τον εαυτό μου με καρό πουκάμισα, φαρδιά τζιν, καπέλα, γκρίζα μαλλιά, πολλά ζωάκια, να είμαι σε ένα κτήμα δικό μου και να το περιποιούμαι.
Τα μυστικά για επιτυχημένο γάμο από έναν μύθο που σημάδεψε μια ολόκληρη εποχή και παρέμεινε παντρεμένος με τη σύζυγό του για 50 χρόνια, μέχρι να τους χωρίσει ο θάνατος.
Από τη Μανταλένα Μαρία Διαμαντή
Paul Newman. Ένας μύθος που σημάδεψε μια ολόκληρη εποχή πριν φύγει από τη ζωή από την επάρατη νόσο και περάσει στο Πάνθεον των αθανάτων. Ο ηθοποιός με τα πολυάριθμα βραβεία για το έργο του, ανάμεσα στα οποία ένα Όσκαρ Α` Ανδρικού Ρόλου, 6 Χρυσές Σφαίρες, ένα Βραβείο SAG, ένα BAFTA και ένα Έμμυ.
Το γυναικείο κοινό δεν μπορούσε παρά να το ερωτευτεί και μάλιστα κεραυνοβόλα…Εκείνος όμως δεν ενθουσιάστηκε με αυτό… Έμοιαζε να μην τον αφορά… Τον ενοχλούσε ιδιαίτερα να είναι αναγκασμένος να το σκάει κρυφά από τα ξενοδοχεία για να αποφύγει τα πλήθη που παραληρούσαν. Φορούσε διαρκώς γυαλιά και όταν κάποιος του ζητά να δει τα διάσημα μάτια του, εκείνος απάντησε αφοπλιστικά : “αν τα βγάλω θα μου πέσουν τα παντελόνια”.
Στα πλατό του φιλμ “Μακρύ καυτό καλοκαίρι” μια μοιραία συνάντηση αλλάζει τη ζωή του και βάζει οριστικό τέλος στον πρώτο του γάμο. Ο έρωτάς του με την πανέμορφη Joanne Woodward ήταν κεραυνοβόλος.
Παντρεύτηκαν το 1958 και απόκτησαν τρεις κόρες. Ο γάμος τους διήρκησε πενήντα χρόνια. Πρωτοφανές φαινόμενο για το Χόλιγουντ… Η απόφασή τους να αποφύγουν να μείνουν στην καρδιά της κινηματογραφικής βιομηχανίας και να προτιμήσουν τη σχετική απομόνωση στο Κονέκτικατ, ίσως βοήθησε τελικά τη σχέση τους. Την ημέρα του γάμου τους, ο Paul έγραψε ένα γράμμα προς την αγαπημένη του, στο οποίο ανέδειξε υπέροχα τα μυστικά ενός πετυχημένου γάμου:
“H ευτυχία στο γάμο δεν είναι κάτι το οποίο απλώς τυχαίνει. Ένας καλός γάμος πρέπει να οικοδομηθεί, να δημιουργηθεί. Στα πλαίσια του έγγαμου βίου τα μικρά πράγματα γίνονται μεγάλα. Ποτέ δεν είναι αργά να κρατιόμαστε χέρι – χέρι. Να λέμε ‘σ’ αγαπώ’ τουλάχιστον μία φορά την ημέρα. Να μην πηγαίνουμε για ύπνο μαλωμένοι. Σε καμία περίπτωση να μην λαμβάνουμε τις πράξεις του άλλου ως δεδομένες. Το φλέρτ και η φροντίδα δεν πρέπει να τελειώνουν αμέσως μετά τον μήνα του μέλιτος. Πρέπει να διαρκούν μια ζωή.
Ίδιοι σκοποί και στόχοι. Δίπλα δίπλα να περπατάμε στη ζωή. Να σχηματίζουμε έναν κύκλο αγάπης που θα κρατήσει όλη την οικογένεια. Να κάνουμε κάτι ο ένας για τον άλλον, όχι ως καθήκον ή θυσία, αλλά για λόγους αγάπης. Με πάθος να προφέρουμε λόγια ευγνωμοσύνης και χαράς. Δεν χρειάζεται να ‘βλέπουμε’ φωτοστέφανο πάνω από το κεφάλι του συζύγου ή να φανταζόμαστε τη σύζυγο ως άγγελο με φτερά. Δεν χρειάζεται να εξιδανικεύουμε ο ένας τον άλλον. Είναι όμως απαραίτητο να αναπτύξουμε την ευελιξία, την υπομονή, την κατανόηση και την αίσθηση του χιούμορ. Να μάθουμε να συγχωρούμε και να ξεχνάμε.
Να δημιουργούμε ο ένας στον άλλον μία ατμόσφαιρα όπου ο καθένας θα μπορεί να αναπτύσσεται. Να βρίσκουμε χρόνο για πνευματική ανάπτυξη (συζητήσεις για πνευματικά θέματα). Είναι αναγκαία η εξερεύνηση από κοινού, για το καλό και για το όμορφο. Σχέση στην οποία η ανεξαρτησία είναι κοινή και για τους δύο, η εξάρτηση είναι αμοιβαία, αμοιβαίες και οι υποχρεώσεις. Η ουσία δεν είναι απλώς να παντρευτούμε το σωστό άτομο. Η ουσία είναι να είμαστε τα σωστά άτομα και απαραίτητα ο ένας για τον άλλον.”
Σίγουρα υπήρξαν και δυσκολίες κατά τη διάρκεια του έγγαμου βίου τους. Η Γούντγουρντ έπρεπε να συνηθίσει να ζει στη σκιά της φήμης του συζύγου της. Ο Νιούμαν έλεγε χαριτολογώντας όταν τον ρωτούσαν πώς κατάφερνε να μένει πιστός στη σύζυγό του: “για ποιό λόγο να ψάχνω για χάμπουργκερ έξω, όταν έχω μπριζόλα στο σπίτι μου;” Και η σύζυγός του εκνευριζόταν απίστευτα κάθε φορά που άκουγε αυτό.
Παρά τα όποια μικροπροβλήματα όμως, ήταν ένα πραγματικά υπέροχο ζευγάρι, εκτός αλλά και εντός οθόνης.
Ο Οκτώβριος έρχεται προσφέροντας απλόχερα πολλές υποσχέσεις σε ορισμένα ζώδια, με τρία από αυτά να κερδίζουν την πρωτιά στη λίστα με τα πιο τυχερά.
Ο νέος μήνας μπορεί για κάποιους του ζωδιακού κύκλου να φέρνει αναποδιές και εντάσεις , για άλλους όμως θα μοιάζει σαν «ταξίδι αναψυχής» αφού σε όλους τους τομείς θα ευνοηθούν και θα έχουν τα άστρα με το μέρος τους.
Όπως διαβάζουμε στο Know Insiders, τρία ζώδια θα δουν το πορτοφόλι τους να γεμίζει, θα περάσουν έναν αισθηματικό μήνα και θα καταφέρουν επιτέλους να πετύχουν τους στόχους τους.
Ο λόγος για τους Ταύρους, τους Ζυγούς και τους Υδροχόους, στους οποίους ο Οκτώβριος θα αφήσει το θετικό αποτύπωμά του ανεξίτηλο.
Τα τρία τυχερά ζώδια του Οκτωβρίου
Ταύρος
Ήρθε η ώρα να αλλάξετε τον τρόπο σκέψης σας και να βελτιώσετε την τύχη σας. Κατευθύνοντας συνειδητά το μυαλό σας προς τη θετικότητα θα καταφέρετε να δείτε κάθε τι που έρχεται στον δρόμο σας με αισιόδοξη ματιά ενώ παράλληλα θα είστε σε θέση να κοινωνικοποιηθείτε καλύτερα.
Οικονομικά θα έχετε την τύχη με το μέρος σας, αφού δεν αποκλείεται να λάβετε κάποιο δώρο που επιθυμείτε ή να κερδίσετε κάποιο λαχείο. Για τους εργένηδες, αυτή είναι η στιγμή που είστε πρόθυμοι να συναντήσετε τον ιδανικό τύπο σας. Για τα ζευγάρια, μπορεί να υπάρχει ένα ρομαντικό γεγονός που βοηθά να ανακαλύψουν μια νέα πλευρά του συντρόφου τους. Εκτός από την αγάπη, είναι επίσης πιθανό να αναπτυχθεί ένα αίσθημα σεβασμού.
Ζυγός
Ο Οκτώβριος είναι η εποχή που η κοινωνική ζωή του Ζυγού θα είναι στα πάνω της. Αυτή είναι επίσης μια καλή στιγμή για να δοκιμάσετε κάτι νέο, καθώς θα αναγνωριστείτε και θα παρακινηθείτε από τους γύρω σας.
Όσον αφορά τα οικονομικά, θα βρείτε σταθερότητα και στον επαγγελματικό τομέα επιτέλους θα βρείτε ισορροπίες. Αυτό το μήνα, φαίνεται ότι θα υπάρχει ένα περιβάλλον όπου μπορείτε να επιδείξετε τις δεξιότητες που έχετε βελτιώσει μέχρι στιγμής. Προχωρήστε προς το στόχο σας χρησιμοποιώντας όλα όσα έχετε.
Υδροχόος
Ο μήνας που έρχεται θα φέρει λύσεις στα προβλήματα που σας ενοχλούν εδώ και πολύ καιρό. Θα γεμίσετε με μια αίσθηση ελευθερίας και θα νιώσετε ευτυχισμένοι για πρώτη φορά μετά από πολύ καιρό. Στα επαγγελματικά, αυτό το μήνα είναι καλύτερο να χαλαρώσετε αντί να εργάζεστε σκληρά και να αγχώνεστε. Επιπλέον, κατά το πρώτο εξαήμερο του μήνα, αν κάνετε τα πάντα με τη σωστή σειρά και προχωρήσετε σε συνεργασία με τους ανθρώπους γύρω σας, θα δείτε πως αυτό θα σας βοηθήσει αρκετά. Οι σχέσεις σας με τους συναδέλφους σας θα βελτιωθούν και οι συζητήσεις και οι ιδέες θα γίνουν πιο ενδιαφέρουσες.
Η Άννα Βίσση και ο Νίκος Καρβέλας έχουν περάσει τόσα μαζί, από τεράστιες επιτυχίες μέχρι και ένα διαζύγιο και σήμερα είναι πιο κοντά από ποτέ.
Η κορυφαία σταρ λατρεύει τον πρώην σύζυγό της και καταξιωμένο μουσικοσυνθέτη και πάντα βρίσκεται στην καρδιά της, ό,τι και να συμβεί ανάμεσά τους.
Μάλιστα, χθες Δευτέρα 23/9 η Άννα Βίσση έκανε μια βραδινή έξοδο στο κέντρο της Αθήνας με τον Νίκο Καρβέλα και τη σύντροφό του, Έλενα Φερεντίνου. Μαζί τους ήταν και ο Χρύσανθος Πανάς και ο Κωνσταντίνος Δέδες.
Όλοι μαζί πόζαραν για φωτογραφία και το στιγμιότυπο δημοσίευσε η Άννα Βίσση στον προσωπικό της λογαριασμό στο Instagram.
«Με τον Νίκο πάντα ετοιμάζουμε κάτι νέο. Συναντιόμαστε από το να πιούμε καφέ, από το να δούμε έναν αγώνα τένις μαζί, να παίξουμε τάβλι και να ξανατσακωθούμε όπως παλιά, να κουβεντιάζουμε, να φιλοσοφούμε, είναι ο άνθρωπός μου» είχε δηλώσει η Άννα Βίσση για τον Νίκο Καρβέλα.
Χαρούμενη με την επιστροφή της δηλώνει η Εκατερίνα Λιντβίνοβα
Με μια μεγάλη ανατροπή έκλεισε το επεισόδιο της Δευτέρας του Survivor, αφού ο Γιώργος Λιανός αποκάλυψε στους διαγωνιζόμενους του reality επιβίωσης ότι η Εκατερίνα Λιντβίνοβα δεν αποχώρησε ποτέ από τον Άγιο Δομίνικο και επιστρέφει και πάλι στην ομάδα της.
Ο Στέφανος Βλάχος ανέφερε ότι η είσοδος της Εκατερίνα τον ξάφνιασε, σημειώνοντας πως “Δεν ενθουσιάστηκα και πολύ γιατί πιστεύω ότι τώρα θα είναι πιο δύσκολα η ομάδα μας. Δεν πειράζει, θα πορευτώ με αυτό γιατί δεν μπορώ να κάνω κάτι άλλο”.
Δείτε το βίντεο:
Ελένη και Γιάννης προσπαθούσαν να βρουν σε ποια αγωνίσματα θα μπορούσε να φανεί χρήσιμη για την ομάδα της η Εκατερίνα Λιντβίνοβα, τονίζοντας όμως πως “Έσκασε λίγο το χειλάκι ας τώρα που ήρθε”
Δείτε το βίντεο:
Από την άλλη, η Εκατερίνα φάνηκε ιδιαίτερα χαρούμενη με την επιστροφή της, λέγοντας πως “Εγώ νόμιζα ότι δε θα με περιμένουν πολύ και θα σοκαριστούν. Έτσι και έγινε. Αλλά όπως μίλησα με τα παιδιά κατάλαβα ότι με περίμεναν πάρα πολύ και ότι η ομάδα χωρίς εμένα ήταν μούχλα και εγώ τώρα έδωσα κάποιο χρώμα στην ομάδα. Χάρηκαν πάρα πολύ”.
“Πηγαίνω κάθε μήνα στο νεκροταφείο, τώρα τους έχουν στο οστεοφυλάκιο” σημείωσε ο παρουσιαστής
Μία εφ’ όλης της ύλης συνέντευξη στο περιοδικό “OK!” και τον δημοσιογράφο Μιχάλη Ροδόπουλου παραχώρησε ο Δημήτρης Ουγγαρέζος, μιλώντας, μεταξύ άλλων, για την απώλεια των γονιών του και πώς την αντιμετωπίζει μέχρι και σήμερα.
Ο γνωστός παρουσιατής ανέφερε πως “Με τους γονείς μου είμαι στη φάση που τους έχω ξεχάσει φατσικά. Βλέπω φωτογραφίες και τους θυμάμαι. Και ταυτόχρονα μου λείπουν πιο πολύ από ποτέ. Βουρκώνω για πλάκα όταν τους σκέφτομαι. Λέω συνέχεια ατάκες της μάνας μου. “Θα πηδάμε από τα παράθυρα” μου έλεγε όταν ξόδευα. “Μου έπεσαν τα μούτρα” όταν ντρεπόταν. Ο πατέρας μου, όταν πηγαίναμε κάπου να φάμε και το φαγητό δεν ήταν value for money, φεύγαμε και έλεγε: “Άμα μας ξαναδείτε, να μας ξαναγράψετε”. Νομίζω ότι γίνομαι οι γονείς μου”.
Επιπλέον, σημείωσε ότι “Αυτό που νιώθω είναι πολύ περισσότερο από το “μου λείπουν”. Είναι μέσα μου, είμαι η καινούρια έκδοσή μου μαζί με τον Γιώργο και τη Γεωργία. Ζω με αυτό, δεν ξεπερνιέται. Ούτε όταν κάνεις οικογένεια, ούτε αν βγάλεις το παιδί σου Γιώργο ή Γεωργία”.
Συνεχίζοντας στην ίδια εξομολογητική διάθεση, ο Δημήτρης Ουγγαρέζος υπογράμμισε πως “Πιστεύω πολύ στον Θεό. Η χριστιανική θεωρία εξακολουθεί να είναι πολύ επαναστατική για τον απλούστατο λόγο ότι δεν εφαρμόζεται από την πλειοψηφία των ανθρώπων που αποτελούν τους εκπροσώπους του Θεού. Πιστεύω στη μετά θάνατον ζωή, οι γονείς μου με βλέπουν, χαίρονται, στενοχωριούνται και είναι εκεί για μένα αλλά δεν μπορούν να επέμβουν, ούτε να επικοινωνήσουν μαζί μου. Ακούν τις προσευχές μου, ακούν όταν τους μιλάω, με καθοδηγούν με ό,τι έχουν φυτέψει μέσα μου, αλλά δεν μπορούν να μου δώσουν ένα σημάδι. Πηγαίνω κάθε μήνα στο νεκροταφείο, τώρα τους έχουν στο οστεοφυλάκιο. Εν τω μεταξύ, ήμουν ένας άνθρωπος που του απαγόρευαν οι γονείς του να πηγαίνει σε κηδείες για να μη φρικάρει. Η μητέρα μου έβρισκε πάντα δικαιολογίες για να το αποφύγω”.
Ακριβοπούλου: Οργή για τα αρνητικά σχόλια που δέχεται – «Με δύο λόγια βγάλτε λίγο τον σκασμούλη»
«Δεν είμαι ήρωας, ούτε θύμα. Όπως όλοι, είμαι το αποτέλεσμα των επιλογών μου», σημειώνει η Κατερίνα Ακριβοπούλου
Η δημοσιογράφος Κατερίνα Ακριβοπούλου προχώρησε σε μια οργισμένη ανάρτηση μέσα από την οποία απαντά στις επικρίσεις που δέχεται και τονίζει χαρακτηριστικά πως «δεν θα ανεχθώ μοχθηρά σχόλια και πικρόχολους υπαινιγμούς που αμφισβητούν την ακεραιότητα, το ήθος μου».
Η δημοσιογράφος μάλιστα κάνει και έναν μίνι – απολογισμό της πορείας της και υπενθυμίζει πως έχει δώσει μεγάλες μάχες εναντίον του συστήματος Μητσοτάκη τις οποίες και πλήρωσε ακριβά.
«Η στάση μου επιβλήθηκε αποκλειστικά και μόνον από τη συνείδηση μου και την γνώση μου για το τι εστί σύστημα Μητσοτάκη για τη χώρα και τους ανθρώπους της. Φυσικά με πολέμησε και ο ίδιος και φυσικότατα με νίκησε. Για την ακρίβεια με συνέτριψε», γράφει χαρακτηριστικά μεταξύ άλλων.
Αναλυτικά η ανάρτηση της Κ. Ακριβοπούλου
«Αυτοαναφορικό ποστ:
Πολέμησα δημόσια – χωρίς πλάτες, καβάντζες και δίχτυα η δίκτυα ασφαλειας- τον Μητσοτάκη και τον Μητσοτακισμό από το 2016 που αναδείχτηκε στην αρχηγία της Ν.Δ. με “περίεργες” διαδικασίες , κατόπιν … αδιευκρίνιστων μέχρι και σήμερα τεχνικών λαθών… Δεν μου το ζήτησε κανείς και αυτό το γνωρίζουν πολύ καλά όσοι θα μπορούσαν να το ζητήσουν.
Ναι δεν τήρησα αποστάσεις και το έκανα συνειδητά , επειδή απεχθάνομαι το είδος των ισοαποστάκηδων, ιδιαίτερα σε κρίσιμες στιγμές με ζωτικής σημασίας επίδικα. Και ας μου έλεγαν πολλοί “κρατήσου λίγο”…
Η στάση μου επιβλήθηκε αποκλειστικά και μόνον από τη συνείδηση μου και την γνώση μου για το τι εστί σύστημα Μητσοτάκη για τη χώρα και τους ανθρώπους της.
Φυσικά με πολέμησε και ο ίδιος και φυσικότατα με νίκησε. Για την ακρίβεια με συνέτριψε. Από το 2019 αποκλείστηκα από όλα – μα από όλα όμως – τα ΜΜΕ με δραματικές συνέπειες στην οικονομική και επαγγελματική μου κατάσταση μέχρι και σήμερα.
Δεν είμαι ήρωας, ούτε θύμα. Όπως όλοι, είμαι το αποτέλεσμα των επιλογών μου. Δεν πρόκειται όμως να ανεχθώ μοχθηρά σχόλια, πικρόχολους υπαινιγμούς ,κακόβουλους ψιθύρους , ουρλιαχτά και υστερίες που αμφισβητούν την ακεραιότητα μου, το ήθος μου και την συνέπεια μου στις αρχές μου.
Με δυο λόγια βγάλτε λίγο τον σκασμούλη όσοι με ξέρετε και κυρίως σας ξέρω…».
Η Καλομοίρα, μιλά αποκλειστικά στο περιοδικό «Hello», και αναφέρεται μεταξύ άλλων στα νέα επαγγελματικά της βήματα, και την θρησκεία.
Η γνωστή τραγουδίστρια μιλά για το νέο επαγγελματικό της βήμα, την παρουσίαση του «I’m a celebrity, Get me out» μία ανάσα πριν την αρχή του, αλλά και την σχέση της με την θρησκεία και τον Θεό.
Καλομοίρα: «Πιστεύω πολύ στον Θεό, πέρασα την πίστη και στα παιδιά μου»
– Πιστεύεις στον Θεό;
«Είναι μέσα μου, πιστεύω πολύ, κι εγώ και η οικογένειά μου. Πιστεύω ότι μας μιλά μέσα μας και θεωρώ ότι όταν αποκτήσουμε το κουράγιο να βγάλουμε όλους τους θορύβους από το κεφάλι μας και να ακούσουμε μόνο το ένστικτό μας, τότε πάντα θα κερδίζουμε στο σωστό δρόμο. Θέλει κότσια, αλλά ο καθένας πρέπει να αφουγκραστεί το μήνυμα που λαμβάνει. Αναφέρομαι σε εκείνη τη φωνή που υπάρχει σε όλους μας και που πρέπει να την ακούμε προσεκτικά.»
– Σκέφτεσαι να επιστρέψεις μόνιμα στην Ελλάδα με την οικογένειά σου;
«Κάποιες φορές το σκέφτομαι. Ο ελληνικός τρόπος ζωής είναι υπέροχος, δεν υπάρχει πουθενά αλλού, όλα τα νιώθω πιο οικεία εδώ. Η Αμερική έχει άλλα πράγματα και στιγμές που μπορείς να απολαύσεις, αλλά δεν είναι Ελλάδα.»
– Από τα παιδιά σου έχει πάρει κάποιο την αγάπη σου για τη μουσική;
«Ο Νίκος παίζει πιάνο, η Αναστασία τραγουδά, αλλά έχει πολλή συστολή, είναι ντροπαλή, και ο Δημήτρης, που είναι πολύ συναισθηματικό παιδί, θέλει να γίνει σκηνοθέτης και να κάνει τον κόσμο πιο όμορφο.»
– Στην Αμερική δεν θα μπορούσες να κυνηγήσεις το όνειρό σου;
«Μου αρέσει η ισορροπία που μου εξασφαλίζει αυτό το κομμάτι: η καριέρα μου εδώ και η προσωπική μου ζωή στην Αμερική. Έχω γνωρίσει κορυφαίους τραγουδιστές που δεν έχουν προσωπική ζωή λόγω της αναγνωρισιμότητάς τους. Εμένα μου αρέσει που μπορώ να έχω μια κανονική ζωή, “μακριά από όλα”. Τώρα, αν μου δοθεί η ευκαιρία, δεν θα πω όχι, αλλά δεν είναι κάτι που θα κυνηγήσω με μανία εκεί. Προτού αποκτήσω τα παιδιά μου, θα σου έλεγα ότι ναι, θέλω να πέσω στα βαθιά και να ακολουθήσω το όνειρό μου στην Αμερική. Όμως η ίδια η ζωή με οδήγησε στην Ελλάδα. To «Fame Story» με “βρήκε στην Αμερική και με έφερε στην Ελλάδα”. Είμαι ευγνώμων για ό,τι ζω και ποτέ δεν λέω ποτέ» ολοκληρώνει η Καλομοίρα.
