Η ινομυαλγία είναι μια χρόνια πάθηση που προκαλεί ανεξήγητο πόνο σε όλο το σώμα, κούραση και αϋπνία. Δες πού οφείλεται και ποια συμπτώματα δεν πρέπει να αγνοήσεις.

Η ινομυαλγία είναι μια περίεργη και ύπουλη κατάσταση που ταλαιπωρεί κυρίως γυναίκες.

Ο πόνος μπορεί να εμφανίζεται παντού – στους ώμους, στα πόδια, στην πλάτη – χωρίς να υπάρχει εμφανής λόγος. Πολλοί τη μπερδεύουν με ψυχοσωματικό πρόβλημα, όμως είναι πραγματική πάθηση που επηρεάζει το νευρικό σύστημα και τη λειτουργία του εγκεφάλου. Το σώμα «νιώθει» πόνο πιο έντονα απ’ ό,τι θα έπρεπε, ενώ συνοδεύεται συχνά από εξάντληση, δυσκολία ύπνου, άγχος και θολούρα στο μυαλό.

Η σωστή διάγνωση θέλει υπομονή και γιατρό που ξέρει να την αναγνωρίσει, γιατί πολλές φορές περνάει απαρατήρητη.

Η ινομυαλγία είναι μια χρόνια κατάσταση που προκαλεί πόνο και ευαισθησία σε όλο το σώμα. Οι πόνοι συνδυάζονται με διαταραχές του ύπνου, καταβολή και αίσθημα κόπωσης.

Επιτείνονται με τη σωματική ή τη ψυχική κόπωση, το ψυχρό περιβάλλον και τις μεταβολές των καιρικών συνθηκών. Η ινομυαλγία εμφανίζεται με πόνο περισσότερο στους μυς στους συνδέσμους και τους τένοντες παρά στις αρθρώσεις.

Είναι σχετικά συχνή πάθηση και αφορά περίπου το 4% του πληθυσμού, συνήθως σε ηλικίες μεταξύ 30-50 χρονών. Πιο συχνά προσβάλλονται οι γυναίκες.

Που οφείλεται η ινομυαλγία;

Η αιτία της είναι άγνωστη. Παρά το γεγονός ότι οι ασθενείς έχουν πόνο, αίσθημα κόπωσης και καταβολή δυνάμεων, η ινομυαλγία δεν συνοδεύεται από φλεγμονή, άρα δεν είναι μια μορφή φλεγμονώδους αρθρίτιδας. Πιστεύεται ότι υπάρχει κληρονομική προδιάθεση.

Η ινομυαλγία είναι ουσιαστικά πάθηση του νευρικού συστήματος (του εγκεφάλου ή πιθανά και του νωτιαίου μυελού). Τα άτομα με ινομυαλγία πονούν πιο εύκολα γιατί διάφορα κέντρα στον εγκέφαλο ή το νωτιαίο μυελό δεν μπορούν να ελέγξουν τα καθημερινά ερεθίσματα του πόνου. Το φαινόμενο αυτό ονομάζεται κεντρική ευαισθητοποίηση και πιθανότατα οφείλεται σε διαταραχές των νευρωνικών κυκλωμάτων ή των νευροδιαβιβαστών που σχετίζονται με την αντίληψη του πόνου.

Μπορώ να κάνω κάποια εργαστηριακή εξέταση για να διαπιστώσω αν πάσχω από ινομυαλγία;

Καμία εργαστηριακή εξέταση δεν βοηθά στην διάγνωση. Τα αποτελέσματα των ακτινογραφιών, των εξετάσεων του αίματος και της βιοψίας από τους μυς, είναι φυσιολογικά. Η διάγνωση βασίζεται στο ιστορικό και στην κλινική εξέταση.

Η διάγνωση βασίζεται στο ιστορικό πόνου με ευρεία κατανομή για περισσότερους από 3 μήνες και την έντονη τοπική ευαισθησία κατά την πίεση σε τουλάχιστον 11 από 18 συγκεκριμένα σημεία.

Οι άνθρωποι που πάσχουν από ινομυαλγία έχουν ορισμένα ψυχικά χαρακτηριστικά όπως είναι αγχώδεις και τελειομανείς. Έχουν χρόνια διαταραχή του ύπνου και εμφανίζουν αίσθημα καταβολής δυνάμεων, έλλειψη ενέργειας και αίσθημα κόπωσης.

Τι συμπτώματα προκαλεί η ινομυαλγία;

Οι ασθενείς παραπονιούνται ότι πονούν παντού. Μερικές φορές ο πόνος μπορεί να ξεκινά από μια περιοχή, όπως ο αυχένας και οι ώμοι ή η μέση και απλώνεται στο υπόλοιπο σώμα μετά από κάποιο χρονικό διάστημα.

Μπορεί να ποικίλει σε ένταση κατά την διάρκεια του εικοσιτετράωρου και να επηρεάζεται από την σωματική δραστηριότητα, τις καιρικές συνθήκες, την επάρκεια ύπνου και το στρες. Οι περισσότεροι άνθρωποι με ινομυαλγία αναφέρουν ότι κάποιου βαθμού πόνος είναι πάντα παρών, όμως ο πόνος μπορεί να έχει διακυμάνσεις και να είναι άλλοτε ηπιότερος και άλλοτε εντονότερος.

Μια έξαρση μπορεί να συμβεί απροειδοποίητα ή μετά από έκθεση σε στρεσσογόνο ερέθισμα και μπορεί να διαρκέσει από λίγες ημέρες έως μήνες.

Περίπου το 90% των ατόμων με ινομυαλγία αναφέρουν αίσθημα κόπωσης, μειωμένη αντοχή, ή εξάντληση όπως αυτή που νοιώθει κάποιος που έχει γρίπη ή έλλειψη ύπνου. Μερικές φορές η κόπωση είναι εντονότερο πρόβλημα από τον πόνο και η κατάσταση μπορεί να χαρακτηριστεί ως σύνδρομο χρόνιας κόπωσης.

Οι περισσότεροι άνθρωποι με ινομυαλγία αντιμετωπίζουν προβλήματα με τον ύπνο τους. Παρά το γεγονός ότι μπορεί να αποκοιμηθούν χωρίς δυσκολία, πιθανότατα έχουν ρηχό και επιπόλαιο ύπνο και ξυπνούν τακτικά κατά την διάρκεια της νύκτας. Συχνά όταν ξυπνούν το πρωί αισθάνονται κουρασμένοι, ακόμη και αν έχουν κοιμηθεί όλη τη νύκτα. Το αίσθημα κόπωσης μπορεί να ποικίλει από νωθρότητα και μειωμένη αντοχή έως πλήρη εξάντληση. Το αίσθημα αυτό μπορεί να διαφέρει κατά την διάρκεια του εικοσιτετραώρου ή από μέρα σε μέρα.

Οι διαταραχές στη διάθεση είναι επίσης συχνές. Πολλοί ασθενείς αισθάνονται στενοχώρια ή μελαγχολία και περίπου το 25% πάσχει από σοβαρή κατάθλιψη. Τα άτομα με ινομυαλγία επίσης μπορεί να αισθάνονται άγχος. Μερικοί ερευνητές πιστεύουν ότι υπάρχει κάποια αιτιολογική συσχέτιση μεταξύ ινομυαλγίας και ορισμένων μορφών κατάθλιψης και χρόνιου άγχους.

Όμως για κάθε άνθρωπο με μια χρόνια νόσο, όπως η ινομυαλγία, είναι αναμενόμενο να αισθάνεται άγχος ή στενοχώρια κατά καιρούς όταν έχει να αντιμετωπίσει τον πόνο και την εξάντληση.

Άλλα συμπτώματα που μπορεί να υπάρχουν είναι η δυσκολία στην συγκέντρωση και ο πονοκέφαλος. Το σύνδρομο ευερέθιστου έντερου (σπαστική κολίτιδα) που εκδηλώνεται με πόνους στην κοιλιά και προβλήματα στις κενώσεις όπως εναλλαγές δυσκοιλιότητας με διάρροια συνυπάρχει αρκετά συχνά. Οφείλεται σε σπασμούς και διαταραχές της κινητικότητας του εντέρου.

Ανάλογοι σπασμοί στην κύστη μπορεί να έχουν σαν αποτέλεσμα την συχνουρία ή το επιτακτικό αίσθημα ούρησης. Στις γυναίκες είναι συχνοί οι πόνοι κατά την διάρκεια της περιόδου. Ορισμένοι ασθενείς με ινομυαλγία αναφέρουν άλλα προβλήματα όπως κράμπες, αίσθημα ζάλης και πόνο στην κροταφογναθική άρθρωση η οποία συνδέει την κάτω γνάθο με το κρανίο στην περιοχή των κροτάφων.

Οι άνθρωποι που υποφέρουν από αυτή σίγουρα έχουν βιώσει τον χρόνιο πόνο, καθώς και την βαθιά απογοήτευση νοιώθοντας παρεξηγημένοι από τους άλλους. Αυτό συμβαίνει γιατί στην ινομυαλγία πέρα από το παράπονο του ασθενούς δεν υπάρχει κανένα παθολογικό σημείο ή εύρημα. Οι άνθρωποι με ινομυαλγία μπορεί να κινούνται γρήγορα σαν φυσιολογικοί, οι εξετάσεις τους είναι φυσιολογικές και γενικά κανείς δεν μπορεί να πει ότι κάτι δεν πάει καλά.

Πώς αντιμετωπίζεται η ινομυαλγία;

Φάρμακα: Ορισμένα αντικαταθλιπτικά φάρμακα όπως το Duloxetine (Cibalta) ή το Amitriptiline (Stelminal) έχουν αναλγητική δράση και βελτιώνουν τον χρόνιο πόνο ακόμα και όταν δεν υπάρχει κατάθλιψη. Επίσης άλλα φάρμακα για νευροπαθητικό πόνο όπως το Pregabalin (Lyrica) έχουν χρησιμοποιηθεί με καλά αποτελέσματα στην ινομυαλγία.

Το καθένα από τα φάρμακα αυτά μπορούν να ελέγξουν τον πόνο σε ποσοστό περίπου 30%. Ο συνδυασμός τους όπως και η συγχορήγηση τους με άλλα αναλγητικά (παρακεταμόλη, τραμαδόλη) μπορεί να αυξήσει το ποσοστό επιτυχίας. Η αγωγή είναι μακροχρόνια και συνήθως διαρκεί πολλούς μήνες.

Τις πρώτες ημέρες μπορεί να παρατηρήσετε ότι νυστάζετε ακόμα το πρωί όταν σηκώνεστε από το κρεβάτι. Αυτό είναι κάτι που θα περάσει σε 1 με 2 εβδομάδες, καθώς συνεχίζετε την θεραπεία. Δεν προκαλούν εθισμό ή εξάρτηση και μπορείτε να τα διακόψετε όποτε θέλετε.

Τα αντιφλεγμωνώδη, η κορτιζόνη και τα πιο ισχυρά οπιοειδή (ναρκωτικά) δεν συνιστώνται.

Άσκηση: Η ήπια τακτική σωματική άσκηση βοηθά στην ινομυαλγία και είναι ένα απαραίτητο στοιχείο της θεραπείας. Η αεροβική γυμναστική και ιδιαίτερα η άσκηση σε νερό είναι πολύ βοηθητική. Πρέπει να είναι καθημερινή, μικρής διάρκειας και μικρής έντασης, με πολύ αργή και προοδευτική αύξηση.

Βελονισμός: Μπορεί να βοηθήσει ορισμένους ασθενείς.

Συμπληρώματα διατροφής που πιθανότατα βελτιώνουν την ινομυαλγία είναι η βιταμίνη D και η Β12, τα ω3 λιπαρά οξέα, το μαγνήσιο και ο ψευδάργυρος.

Ύπνος: Σταθερό ωράριο ύπνου.

Στρες: Αποφυγή έκθεσης σε καταστάσεις με έντονο stress και εύρεση χρόνου για χαλάρωση. Ο έλεγχος του στρες με ομαδική ψυχοθεραπεία ή γνωσιακή συμπεριφορική ψυχοθεραπεία μπορεί επίσης να είναι αποδοτικός.

Πόσο επιτυχής είναι η θεραπεία;

Μια βελτίωση του πόνου και των υπόλοιπων συμπτωμάτων κατά 50% είναι ένα πολύ καλό θεραπευτικό αποτέλεσμα. Για το λόγο αυτό θα πρέπει να θέτουμε ρεαλιστικούς στόχους στην αντιμετώπιση αυτού του πολύπλοκου συνδρόμου.

spinehealth.gr – Μιχαήλ Ν. Τζερμιαδιανός

Αν νιώθεις πως πονάς χωρίς προφανή λόγο, μην το προσπερνάς. Η ινομυαλγία μπορεί να μην “φαίνεται” στις εξετάσεις, αλλά είναι υπαρκτή και χρειάζεται φροντίδα. Μίλα με έναν γιατρό που κατανοεί την πάθηση, εξήγησέ του όλα τα συμπτώματα και ζήτα βοήθεια. Η σωστή διάγνωση είναι το πρώτο βήμα για να πάρεις πίσω τη ζωή σου. Μικρές αλλαγές στον ύπνο, στη διατροφή και στην ψυχική ηρεμία μπορούν να κάνουν τεράστια διαφορά. Μην αφήσεις τον πόνο να γίνει “κανονικότητα” – αξίζεις να ζεις χωρίς αυτό το βάρος.

«Έφυγε από τη μέση ένας εγκληματίας. Γλίτωσε η αδερφή μου. Ας κρίνει ο Θεός αν αμάρτησα. Τώρα που τα είπα όλα ξαλάφρωσα», έκλεισε την ομολογία του ο νεαρός πατροκτόνος.

Η δήλωση ανήκει σε έναν δεκαπεντάχρονο που δολοφόνησε τον πατέρα του. Η αδελφή του ήταν ένα χρόνο μικρότερη.

Μέχρι τον «ξαφνικό θάνατο» του πατέρα τους, η τετραμελής οικογένεια έμοιαζε σαν όλες τις άλλες του χωριού.

Ο νοικοκύρης στο μεροκάματο, η μητέρα στο σπίτι, τα παιδιά στο σχολείο. Άλλωστε, η καθημερινότητα στην Στενή Ευβοίας ήταν γενικώς ήρεμη. Ο ορεινός οικισμός βόρεια της Χαλκίδας ήταν μία μικρή φιλήσυχη κοινότητα. Όλοι γνωρίζονταν μεταξύ τους και εμπιστεύονταν τον διπλανό τους.

Τον Ιανουάριο του 1977, η ρουτίνα έσπασε με άσχημο τρόπο. Στις 12 Ιανουαρίου, ο πατέρας της τετραμελούς οικογένειας, μεταφέρθηκε στο νοσοκομείο Χαλκίδας με φριχτούς πόνους στο στομάχι. Από εκεί οι γιατροί, που έκριναν ότι η κατάστασή του ήταν εξαιρετικά κρίσιμη, τον έστειλαν στην Αθήνα. Ύστερα από πέντε μέρες νοσηλείας, εξέπνευσε. Ως αιτία θανάτου στο πιστοποιητικό αναγράφηκε η τροφική δηλητηρίαση.
Το σώμα του μεταφέρθηκε πίσω στην Στενή για να κηδευτεί από τους δικούς του ανθρώπους.

Ωστόσο, στο χωριό είχαν ήδη αρχίσει να ακούγονται «ψίθυροι». Πολλοί πίστευαν ότι ο θάνατος του οικογενειάρχη δεν ήταν δυστύχημα. Υποστήριζαν ότι κάποιος από το οικογενειακό του περιβάλλον τον είχε δηλητηριάσει. Οι φήμες και κυρίως οι καταγγελίες, δεν άργησαν να φτάσουν στα γραφεία της Αστυνομίας. Παρότι η υπόθεση είχε κλείσει, ο αστυνομικός του χωριού αποφάσισε να ερευνήσει κατά πόσο τα όσα ακούγονταν είχαν βάση. Έτσι, αρκετούς μήνες μετά το συμβάν κάλεσε τα μέλη της οικογένειας να καταθέσουν.

Το ενδιαφέρον του κέντρισε ο 15χρονος γιος. Ο αστυνομικός άρχισε να τον καλεί στο τμήμα σε τακτική βάση, έκανε διευκρινιστικές ερωτήσεις και του ζητούσε να επαναλάβει όσα είχε πει στην αρχική του κατάθεση. Σταδιακά ο μικρός κατάλαβε ότι τον υποπτευόταν. Κάθε φορά έδειχνε όλο και πιο νευρικός και ήταν εμφανές ότι έκρυβε ένα μυστικό.
Του πήρε δύο χρόνια, όμως τελικά λύγισε. Τον Δεκέμβριο του 1979, ο 17χρονος πλέον, ομολόγησε την αλήθεια στον αστυνομικό, ξεσπώντας σε κλάματα.

«Κάθε βράδυ έβλεπα από το διπλανό δωμάτιο που κοιμόμουν, τον πατέρα μου να γδύνει την αδελφή μου, να τη ρίχνει στο κρεβάτι και να την ατιμάζει. Παρόλο που ήμουν μικρός, καταλάβαινα το έγκλημα του πατέρα και πήρα την απόφαση να τον σκοτώσω».

Ο πατέρας του έπασχε από την καρδιά του και τα φάρμακα που έπαιρνε ήταν σε μορφή κάψουλας. Μία μέρα ο 15χρονος αντικατέστησε το εσωτερικό από δύο κάψουλες με ποντικοφάρμακο. Έπειτα τις έβαλε πίσω στο κουτί. Το ίδιο βράδυ, ο ανυποψίαστος πατέρας πήρε τα φάρμακά του. Η συνέχεια είναι γνωστή. Η επήρεια του δηλητηρίου ήταν άμεση και το θύμα μεταφέρθηκε με φριχτούς πόνους στο νοσοκομείο, όπου και κατέληξε μία εβδομάδα αργότερα.

«Έφυγε από τη μέση ένας εγκληματίας. Γλίτωσε η αδερφή μου. Ας κρίνει ο Θεός αν αμάρτησα. Τώρα που τα είπα όλα ξαλάφρωσα», έκλεισε την ομολογία του ο νεαρός πατροκτόνος.

Οι αποκαλύψεις σόκαραν τη μικρή κοινότητα της Στενής. Κανείς δεν μπορούσε να πιστέψει τι συνέβαινε πίσω από τις κλειστές πόρτες του σπιτιού της φιλήσυχης οικογένειας.Λόγω του ότι ο δράστης ήταν ανήλικος και είχαν ήδη παρέλθει δύο χρόνια από το έγκλημα, οι εφημερίδες δεν κάλυψαν το γεγονός εκτενώς.

Παρομοίως, όταν ο σκηνοθέτης Πάνος Κοκκινόπουλος διασκεύασε την υπόθεση για τη μικρή οθόνη, άλλαξε τις ηλικίες των πρωταγωνιστών. Το επεισόδιο «Σε πρώτο βαθμό» της «10ης εντολής» και οι «Ενοχές» της «Ανατομίας ενός Εγκλήματος» είναι βασισμένα στην υπόθεση που συντάραξε τη Χαλκίδα. Και στις δύο τηλεοπτικές εκδοχές, τα αδέλφια παρουσιάζονται ως ενήλικα.

Σύμφωνα με τους τίτλους τέλους της σειράς, το δικαστήριο αναγνώρισε ελαφρυντικά στον 15χρονο δράστη και τον καταδίκασε σε 8 χρόνια κάθειρξη. Αποφυλακίστηκε στα 3.
Τόσο ο ίδιος, όσο η μητέρα και η αδερφή του δεν επέστρεψαν ποτέ στο χωριό.

Σημείωση: Η Μηχανή του χρόνου δεν αναφέρει τα ονόματα των πρωταγωνιστών της ιστορίας για προφανείς λόγους.

Πηγή: mixanitouxronou.gr

Ένα απίστευτο περιστατικό έγινε στη Λάρισα με μία γυναίκα να καταγγέλλει ότι ο γιος της βρήκε σκάγια, πιθανότατα από κυνηγετικό όπλο, μέσα στον κιμά που αγόρασε.

Σύμφωνα με το paidis.com, η γυναίκα υποστηρίζει ότι αρχικά ο γιος της βρήκε τα σκάγια μέσα στα μπιφτέκια που του είχε φτιάξει και στη συνέχεια τα εντόπισε και η ίδια στο κομμάτι του κιμά που δεν είχε χρησιμοποιήσει, όπως μπορείτε να δείτε και στην παρακάτω φωτογραφία.

Τα σκάγια που βρέθηκαν στον κιμά:

Τι είπαν οι ιδιοκτήτες του κρεοπωλείου

Η γυναίκα διαμαρτυρήθηκε στους ιδιοκτήτες του κρεοπωλείου, οι οποίοι υποστήριξαν ότι επειδή το μοσχάρι ήταν ελευθέρας βοσκής πιθανότατα δέχθηκε σκάγια από κυνηγό που έμειναν στο κρέας του με συνέπεια να βρεθούν στον κιμά.

Το περιστατικό προκάλεσε, όπως ήταν αναμενόμενο, έντονη ανησυχία στη γυναίκα, καθώς η παρουσία ξένων μεταλλικών αντικειμένων μέσα σε τρόφιμο θα μπορούσε να εγκυμονεί κινδύνους για τον καταναλωτή. Η ίδια θέλησε να δημοσιοποιήσει όσα συνέβησαν, προκειμένου να ενημερώσει και άλλους καταναλωτές και να επιστήσει την προσοχή σε αντίστοιχα περιστατικά.

Από την πλευρά τους, οι ιδιοκτήτες του κρεοπωλείου απέδωσαν το συμβάν στις συνθήκες εκτροφής του ζώου, σύμφωνα με όσα αναφέρει η καταγγελία. Σε κάθε περίπτωση, το περιστατικό δημιουργεί ερωτήματα σχετικά με το πώς τα σκάγια παρέμειναν στο κρέας και κατέληξαν τελικά στον κιμά, χωρίς να εντοπιστούν νωρίτερα.

Όσοι αγοράζουν κιμά ή άλλα προϊόντα κρέατος καλό είναι να ελέγχουν προσεκτικά το τρόφιμο πριν από την παρασκευή και την κατανάλωσή του και να σταματούν αμέσως την κατανάλωση εάν εντοπίσουν οποιοδήποτε ξένο σώμα. Σε μια τέτοια περίπτωση είναι χρήσιμο να διατηρούν το προϊόν και την απόδειξη αγοράς, να ενημερώνουν το κατάστημα από το οποίο το προμηθεύτηκαν και, εφόσον κρίνεται απαραίτητο, να απευθύνονται στις αρμόδιες αρχές για την ασφάλεια των τροφίμων. Ιδιαίτερη προσοχή χρειάζεται όταν το φαγητό προορίζεται για παιδιά, καθώς μικρά μεταλλικά ή άλλα ξένα αντικείμενα μπορεί να μην είναι εύκολα ορατά.

Πολλοί άνθρωποι δεν γνωρίζουν ότι ορισμένα δημοφιλή φάρμακα μπορούν να επηρεάσουν αρνητικά τη μνήμη και τη λειτουργία του εγκεφάλου τους.

Είναι σημαντικό να διερευνήσετε εάν τα φάρμακα που παίρνετε μπορεί να συμβάλλουν στην γνωστική σας επιδείνωση. Ορισμένα φάρμακα που λαμβάνονται χωρίς επαρκή επίβλεψη μπορεί να έχουν αρνητικές συνέπειες στον εγκέφαλο. Πώς μπορούμε να διατηρήσουμε τις σκέψεις μας ασφαλείς ενώ αντιμετωπίζουμε άλλες παθήσεις;

Οι Κίνδυνοι της Ομεπραζόλης για τον Εγκέφαλο

Η ομεπραζόλη συνιστάται συνήθως για τη θεραπεία συμπτωμάτων όπως η καούρα. Κατατάσσεται ως αναστολέας αντλίας πρωτονίων (PPI), μαζί με τη λανσοπραζόλη, την παντοπραζόλη και την εσομεπραζόλη. Αν και αυτά τα φάρμακα μειώνουν την παραγωγή οξέος στομάχου, η μακροχρόνια χρήση τους έχει συσχετιστεί με σημαντικούς κινδύνους για την υγεία του εγκεφάλου.

Αντιχολινεργικά: Η Κρυφή Πλευρά των Δημοφιλών Φαρμάκων

Τα αντιχολινεργικά φάρμακα χρησιμοποιούνται για τη θεραπεία μιας ποικιλίας ασθενειών, συμπεριλαμβανομένης της νόσου του Πάρκινσον και των ουρολογικών προβλημάτων. Λειτουργούν αναστέλλοντας την ακετυλοχολίνη, έναν κρίσιμο νευροδιαβιβαστή που εμπλέκεται στη μνήμη και τη μάθηση. Μελέτες αποκαλύπτουν ότι αυξάνουν τον κίνδυνο άνοιας. Για παράδειγμα, μια έρευνα του Πανεπιστημίου της Ουάσινγκτον που παρακολούθησε πάνω από 3.500 ηλικιωμένους για δέκα χρόνια ανακάλυψε ότι όσοι χρησιμοποιούσαν αντιχολινεργικά σε τακτική βάση είχαν 54% αυξημένο κίνδυνο εμφάνισης άνοιας.

Κορτικοστεροειδή και Εγκέφαλος

Τα κορτικοστεροειδή συνταγογραφούνται για τη θεραπεία μιας ποικιλίας φλεγμονωδών και αυτοάνοσων διαταραχών. Ωστόσο, η μακροχρόνια χρήση, ιδιαίτερα από το στόμα, μπορεί να οδηγήσει σε σοβαρές παρενέργειες όπως αποπροσανατολισμό, άγχος και κατάθλιψη. Σύμφωνα με μια βρετανική μελέτη, η μακροχρόνια χρήση κορτικοστεροειδών αύξησε τον κίνδυνο εμφάνισης άνοιας.

Οι βενζοδιαζεπίνες αποτελούν έναν σιωπηλό κίνδυνο για τη μνήμη.

Οι βενζοδιαζεπίνες, συμπεριλαμβανομένης της αλπραζολάμης και της διαζεπάμης, χρησιμοποιούνται για τη θεραπεία της αϋπνίας και του άγχους. Αν και είναι ωφέλιμες βραχυπρόθεσμα, η μακροχρόνια χρήση αυξάνει τον κίνδυνο εμφάνισης νόσου Αλτσχάιμερ και προκαλεί μόνιμη εγκεφαλική βλάβη. Σύμφωνα με μια μελέτη, το 40% των ασθενών που χρησιμοποιούν αυτά τα φάρμακα αναφέρουν διάφορες νευρολογικές επιδράσεις, συμπεριλαμβανομένης της δυσκολίας συγκέντρωσης.

Συνδέονται επίσης με αυξημένους κινδύνους σωματικής και ψυχικής εξάρτησης, καθιστώντας δύσκολη τη διακοπή του καπνίσματος για πολλούς ασθενείς. Για την αντιμετώπιση του άγχους και της αϋπνίας, οι γιατροί εξετάζουν μη φαρμακολογικές θεραπείες, συμπεριλαμβανομένης της συμπεριφορικής θεραπείας.

Αμφεταμίνες και η παγίδα μνήμης

Οι αμφεταμίνες χρησιμοποιούνται για τη θεραπεία της ΔΕΠΥ. Αν και αυξάνουν προσωρινά τη συγκέντρωση, η συστηματική  χρήση τους μπορεί να προκαλέσει απώλεια μνήμης και άλλα μακροχρόνια γνωστικά προβλήματα. Προκαλούν σωματικό και συναισθηματικό εθισμό και μπορούν να οδηγήσουν σε σημαντικές επιπλοκές, όπως καρδιακές αρρυθμίες.

Είναι σημαντικό οι επαγγελματίες υγείας να παρακολουθούν στενά τα φάρμακά τους. Θα πρέπει επίσης να διερευνηθούν οι μη φαρμακολογικές παρεμβάσεις, όπως η συμπεριφορική θεραπεία.

Αντιισταμινικά πρώτης γενιάς: Ανακούφιση τώρα, πρόβλημα αύριο

Τα αντιισταμινικά πρώτης γενιάς, όπως η διφαινυδραμίνη, χρησιμοποιούνται για τη θεραπεία αλλεργιών, αλλά μπορεί να προκαλέσουν γνωστική εξασθένηση λόγω των αντιχολινεργικών τους ιδιοτήτων. Μια πρόσφατη μελέτη διαπίστωσε ότι η συνεχής χρήση σχετίζεται με αυξημένο κίνδυνο άνοιας.

Για τη μακροχρόνια θεραπεία αλλεργιών, προτιμώνται λιγότερο επικίνδυνες επιλογές, όπως η κετιριζίνη. Πριν από τη λήψη αυτών των φαρμάκων για μεγάλο χρονικό διάστημα, θα πρέπει να επικοινωνήσετε με τον γιατρό σας.

Τα τρικυκλικά αντικαταθλιπτικά μπορούν να προκαλέσουν απώλεια μνήμης.

Τα τρικυκλικά αντικαταθλιπτικά, όπως η αμιτριπτυλίνη, ενισχύουν τη διαθεσιμότητα πολλών νευροδιαβιβαστών ενώ ταυτόχρονα έχουν αντιχολινεργικές επιδράσεις. Αυτό αυξάνει τον κίνδυνο άνοιας και γνωστικής εξασθένησης, ιδιαίτερα σε ηλικιωμένα άτομα.

Στατίνες και γνωστική λειτουργία

Οι στατίνες, όπως η σιμβαστατίνη, μειώνουν τη χοληστερόλη, αλλά η μακροχρόνια χρήση τους μπορεί να προκαλέσει προβλήματα μνήμης και ψυχικό αποπροσανατολισμό. Ορισμένες μελέτες δείχνουν αυξημένο κίνδυνο, ενώ άλλες δείχνουν προστασία από την άνοια με μέτρια  αποτελέσματα.

Οι παρενέργειες όπως οι μυϊκοί πόνοι και τα πεπτικά προβλήματα μπορούν να έχουν αντίκτυπο στην ποιότητα ζωής. Συζητήστε πιθανές παρενέργειες με τον γιατρό σας και παρακολουθήστε τυχόν γνωστικά προβλήματα.

Μάκης Ρευματάς: Ο σπουδαίος ηθοποιός που «έσβησε» ένα Σάββατο – Η δύσκολη μάχη με το λέμφωμα και οι 8 χημειοθεραπείες

Ήταν μία από εκείνες τις χαρακτηριστικές φυσιογνωμίες του ελληνικού θεάτρου, της τηλεόρασης και του κινηματογράφου που μπορούσες να αναγνωρίσεις αμέσως από τη φωνή και την παρουσία τους. Ο Μάκης Ρευματάς έφυγε από τη ζωή  σε ηλικία 77 ετών, ύστερα από μια δύσκολη περιπέτεια με λέμφωμα.

Πίσω από τις συμμετοχές σε ταινίες που έμειναν στην ιστορία, όπως η «Δασκάλα με τα Ξανθά Μαλλιά», το «Κοντσέρτο για πολυβόλα» και η «Κατάσκοπος Νέλλη», υπήρχε ένας ηθοποιός με μακρά διαδρομή, ο οποίος εργάστηκε για δεκαετίες στο θέατρο, τον κινηματογράφο και την τηλεόραση.

Τα τελευταία χρόνια της ζωής του, όμως, χρειάστηκε να δώσει μια διαφορετική μάχη.

Η μορφή καρκίνου από την οποία έπασχε

Ο Μάκης Ρευματάς έπασχε από λέμφωμα, δηλαδή κακοήθεια που αφορά το λεμφικό σύστημα. Αυτό επιβεβαιώνεται από πολλαπλές πηγές της εποχής, μεταξύ των οποίων και το αρχείο ειδήσεων της ΕΡΤ.

Υπάρχει, ωστόσο, μια σημαντική λεπτομέρεια: στις διαθέσιμες αξιόπιστες δημοσιευμένες πληροφορίες δεν προσδιορίζεται ο ακριβής ιστολογικός τύπος του λεμφώματος. Επομένως, δεν μπορεί να υποστηριχθεί τεκμηριωμένα ότι επρόκειτο, για παράδειγμα, για Hodgkin ή για κάποιον συγκεκριμένο υπότυπο non-Hodgkin λεμφώματος.

Αυτό που γνωρίζουμε από όσα είχε αποκαλύψει ο ίδιος είναι ότι η περίπτωσή του δυσκόλεψε αρχικά τους γιατρούς ως προς τη διάγνωση.

Τρεις μήνες στο νοσοκομείο χωρίς να γνωρίζει τι έχει

Η περιγραφή που είχε κάνει ο ίδιος για την περιπέτεια της υγείας του είναι ίσως το πιο συγκλονιστικό κομμάτι της ιστορίας.

Ο Μάκης Ρευματάς είχε αποκαλύψει ότι πέρασε περίπου τρεις μήνες σε νοσοκομείο των βορείων προαστίων, υποβαλλόμενος σε συνεχείς εξετάσεις, χωρίς να έχει εντοπιστεί η αιτία των προβλημάτων της υγείας του.

Ο ίδιος είχε περιγράψει εκείνη την περίοδο με μια χαρακτηριστική φράση: «Ήμουν ο πιο γερός ασθενής».

Παρά τις πολλές εξετάσεις, όπως είχε εξηγήσει, δεν υπήρχε αποτέλεσμα που να δίνει την απάντηση που αναζητούσε.

Και τότε εμφανίστηκε ένα σημάδι που άλλαξε τα δεδομένα.

Ο διογκωμένος αδένας πίσω από το αυτί

Σύμφωνα με όσα είχε αφηγηθεί ο ίδιος, κάποια στιγμή παρατήρησε διόγκωση ενός αδένα πίσω από το αυτί του.

Απευθύνθηκε τότε στον πανεπιστημιακό αιματολόγο Παναγιώτη Παναγιωτίδη στο Λαϊκό Νοσοκομείο, όπου, σύμφωνα με την αφήγησή του, διαπιστώθηκε ότι έπασχε από λέμφωμα.

Ύστερα από μήνες αβεβαιότητας, είχε πλέον μια διάγνωση και μπορούσε να ξεκινήσει την αντιμετώπιση της ασθένειας.

Οι οκτώ χημειοθεραπείες

Η θεραπεία που ακολούθησε δεν ήταν εύκολη.

Ο Μάκης Ρευματάς είχε αναφέρει ότι χρειάστηκε να υποβληθεί σε οκτώ χημειοθεραπείες. Είχε μιλήσει επίσης για τη χρήση κορτιζόνης στο πλαίσιο της θεραπείας και για τις παρενέργειες που βίωνε.

Παρά την ταλαιπωρία, δημοσιεύματα της εποχής περιγράφουν έναν άνθρωπο που αντιμετώπιζε την κατάσταση με αισιοδοξία, ακόμη και όταν η υγεία του είχε επιβαρυνθεί σημαντικά.

Τελικά, η μάχη αποδείχθηκε άνιση.

Στις 17 Νοεμβρίου 2012, ο Μάκης Ρευματάς άφησε την τελευταία του πνοή σε ηλικία 77 ετών.

Ποιος ήταν ο Μάκης Ρευματάς

Ο Μάκης Ρευματάς γεννήθηκε στην Αθήνα το 1935 και η σχέση του με την υποκριτική ξεκίνησε από νεαρή ηλικία.

Δεν περιορίστηκε σε έναν μόνο χώρο. Η διαδρομή του απλώθηκε στο θέατρο, στον ελληνικό κινηματογράφο και στην τηλεόραση, ενώ ασχολήθηκε επίσης με τη διδασκαλία της υποκριτικής και με ραδιοφωνικές λογοτεχνικές εκπομπές. Είχε σπουδάσει Οικονομικές Επιστήμες και παράλληλα είχε αποφοιτήσει από δραματική σχολή.

Η χαρακτηριστική φωνή του αποτέλεσε ένα από τα αναγνωρίσιμα στοιχεία της παρουσίας του, ενώ είχε εργαστεί και σε μεταγλωττίσεις.

Οι ταινίες που τον έκαναν γνώριμο στο ευρύ κοινό

Η κινηματογραφική πορεία του περιλάμβανε δεκάδες συμμετοχές.

Ανάμεσα στις ταινίες στις οποίες εμφανίστηκε βρίσκονται οι «Κοντσέρτο για πολυβόλα», «Η Δασκάλα με τα Ξανθά Μαλλιά», «Παπαφλέσσας», «Παύλος Μελάς», «Η δίκη των δικαστών» και «Κατάσκοπος Νέλλη».

Είχε συνεργαστεί επανειλημμένα και με τον σκηνοθέτη Γρηγόρη Γρηγορίου, σε παραγωγές όπως οι «Διωγμός», «Αμφιβολίες», «Η μοίρα ενός αθώου» και «Η ώρα της οργής».

Η καριέρα του δεν σταμάτησε μαζί με το τέλος της λεγόμενης χρυσής εποχής του ελληνικού κινηματογράφου. Το 1998 συμμετείχε στους «Αριθμημένους», ενώ κινηματογραφική συμμετοχή του καταγράφεται και στη «Μοιραία Σχέση» του 2009. Από τον «Γιούγκερμαν» μέχρι τον «Καρυωτάκη»

Εξίσου σημαντική υπήρξε η παρουσία του στην τηλεόραση.

Το όνομά του συνδέθηκε με σειρές όπως ο «Άγνωστος Πόλεμος», ο «Γιούγκερμαν», ο «Συνταγματάρχης Λιάπκιν», «Η θεατρίνα», «Εφιάλτης», «Κεκλεισμένων των θυρών», «Οι παραστρατημένοι», «Η Λάμψη» και «Ο Πρίγκιπας».

Μία από τις τελευταίες τηλεοπτικές παρουσίες που καταγράφονται στη διαδρομή του ήταν στον «Καρυωτάκη», όπου υποδύθηκε τον ποιητή Μιλτιάδη Μαλακάση.

Δείτε το βίντεο:

Η επιστροφή στο Εθνικό Θέατρο

Μια λιγότερο γνωστή σε πολλούς πλευρά της ύστερης καριέρας του ήταν η παρουσία του στο «Ντόγκβιλ» του Εθνικού Θεάτρου.

Το επίσημο ψηφιακό αρχείο του Εθνικού καταγράφει τον Μάκη Ρευματά στην παράσταση της θεατρικής περιόδου 2004-2005, σε σκηνοθεσία Αντώνη Καλογρίδη. Ο Ρευματάς υποδυόταν τον Τομ Έντισον τον πρεσβύτερο, στην πρώτη θεατρική παραγωγή του έργου που παρουσιάστηκε στη Νέα Σκηνή.

Ήταν μία ακόμη απόδειξη ότι, αρκετές δεκαετίες μετά την έναρξη της καριέρας του, παρέμενε ενεργός και δημιουργικός.

Η οικογένειά του

Στο πλευρό του βρισκόταν μια οικογένεια επίσης συνδεδεμένη με την υποκριτική.

Σύζυγός του ήταν η ηθοποιός Έλλη – Ελευθερία – Κωνσταντίνου, ενώ κόρη τους είναι η ηθοποιός Έφη Ρευματά. 

Έτσι, η σχέση της οικογένειας με το θέατρο δεν περιορίστηκε στον ίδιο, αλλά συνεχίστηκε και στην επόμενη γενιά.

Ο «τζέντλεμαν» του ελληνικού κινηματογράφου

Χρόνια μετά τον θάνατό του, η Finos Film επέλεξε να τον θυμηθεί χαρακτηρίζοντάς τον «τζέντλεμαν», αναδεικνύοντας τη χαρακτηριστική φωνή, το παράστημα και τη συνέπεια με την οποία προσέγγιζε τους ρόλους του.

Και ίσως εκεί βρίσκεται ένα σημαντικό κομμάτι της κληρονομιάς του.

Ο Μάκης Ρευματάς δεν χρειάστηκε να είναι πάντοτε ο πρώτος πρωταγωνιστής για να αφήσει το αποτύπωμά του. Υπήρξε ένας από εκείνους τους ηθοποιούς που μπορούσαν με την παρουσία, τη φωνή και το ύφος τους να δώσουν υπόσταση ακόμη και σε έναν μικρότερο ρόλο. Το Σάββατο 17 Νοεμβρίου 2012 έκλεισε η αυλαία μιας διαδρομής που είχε απλωθεί σε περισσότερες από πέντε δεκαετίες.

Και πίσω από την είδηση του θανάτου του υπάρχει μια λιγότερο γνωστή ιστορία: εκείνη ενός ανθρώπου που επί μήνες αναζητούσε απάντηση για το πρόβλημα της υγείας του, έμαθε τελικά ότι έπασχε από λέμφωμα, υποβλήθηκε σε οκτώ χημειοθεραπείες και προσπάθησε μέχρι το τέλος να αντιμετωπίσει τη δοκιμασία με αισιοδοξία.