Ο μάντης (Αλογάκι της Παναγίας) που προσεύχεται ήταν ένα εμβληματικό σύμβολο περιέργειας, εστίασης και πίστης σε πολλούς πολιτισμούς.

Η χαρακτηριστική στάση του είδους, με τα χέρια σηκωμένα και ενωμένα σαν να προσεύχονται, ήταν η πηγή του ονόματος του εντόμου.

Ο μάντης που προσεύχεται θεωρείται ως αναπαράσταση της πνευματικότητας λόγω της φαινομενικά στοχαστικής φύσης του και της συσχέτισής του με την υπομονή και την παρατηρητικότητά του.

Για παράδειγμα, λέγεται ότι είναι σε θέση να παρατηρεί πράγματα στο περιβάλλον του με πρόθεση χωρίς να κάνει ήχο ή κίνηση. Πολλές φιλοσοφίες εξετάζουν τη συμπεριφορά αυτού του είδους για καθοδήγηση σχετικά με το πώς να είναι κανείς προσεκτικός και ταπεινός στη ζωή του.

Στην κινεζική κουλτούρα, αυτή η ίδια υπομονετική στάση κάνει επίσης τον μάντη που προσεύχεται ένα ισχυρό σύμβολο σοφίας. Συνολικά, το γλυκά ονομασμένο έντομο χρησιμεύει ως εμπνευσμένη υπενθύμιση πνευματικής ανάπτυξης και ειρήνης.

Τι σημαίνει όταν προσγειώνεται πάνω σου ένας μάντης που προσεύχεται;

1. Φροντίστε την υγεία σας

Οι ουρανοί μπορεί να βλέπουν την αδιαφορία για την υγεία σας και έτσι στέλνει ένα μήνυμα για να φροντίσετε καλύτερα το σώμα σας.

Σκεφτείτε τότε τις κακές συνήθειες που μπορεί να έχετε και πώς μπορείτε να βελτιώσετε την υγεία σας.

2. Παρατηρήστε πριν αντιδράσετε

Εάν έχετε τη συνήθεια να αντιδράτε πρώτα πριν κοιτάξετε τι υπάρχει γύρω σας, τότε σας υπενθυμίζεται να δώσετε προσοχή στο περιβάλλον σας πριν ανοίξετε το στόμα σας για να μιλήσετε.

Πάρα πολλές φορές, μιλάμε πρώτα πριν παρατηρήσουμε τι είναι μπροστά μας. Οι άνθρωποι τείνουν να αντιδρούν πρώτα πριν μάθουν τα γεγονότα και αργότερα μετανιώνουν που το έκαναν.

Εάν είστε έτσι, τότε ο μάντης που προσεύχεται πάνω σας είναι ένα σημάδι που πρέπει να παρατηρήσετε πριν αντιδράσετε.

3. Μια επιστροφή στο σπίτι

Υπάρχει κάποιος στην οικογένειά σας που έχει αποξενωθεί για λίγο;
Υπήρξε κάποιος στενός φίλος που τον έχασες λόγω απόστασης ή διαφωνιών;

Το κατοικίδιό σας έφυγε από το σπίτι και φαινόταν να λείπει για λίγο;
Έχετε περάσει πολλά χρόνια χώρια εσείς ή οι συγγενείς σας και τώρα μόλις και μετά βίας αναγνωρίζετε ο ένας τον άλλον;

Ο προσευχόμενος μάντης που προσγειώθηκε πάνω σας θα μπορούσε να είναι ένα σημάδι ότι σύντομα θα υπάρξει μια επιστροφή στο σπίτι.

4. Ηγετικό ρόλο

Όταν έχετε έναν μάντης που προσεύχεται πάνω σας, τότε αυτό είναι ένα σημάδι από το σύμπαν ότι σύντομα θα αναλάβετε ηγετική θέση. Αυτό μπορεί να σημαίνει πολλά πράγματα.

Μπορεί να λαμβάνετε προαγωγή στη δουλειά ή να διευθύνετε ένα σημαντικό έργο στη δουλειά. Θα έχετε πολλούς ανθρώπους να εργάζονται κάτω από εσάς για να είστε σίγουροι ότι θα ασκήσετε τη δύναμή σας με υπευθυνότητα.

Μπορεί επίσης να εκλεγείτε σε μια θέση στην κοινότητά σας. Ο προσευχόμενος μάντης που προσγειώθηκε πάνω σας είναι ένα σημάδι ότι πρέπει να τα πάτε καλά στην ηγετική θέση σας, καθώς πολλοί στην κοινότητά σας θα ωφεληθούν από τη σπουδαία ηγεσία σας.

Μπορεί επίσης να οδηγείτε κάτι στην εκκλησία και το μαντί που προσεύχεται είναι ο τρόπος του ουρανού για να σας πει να κάνετε καλό για τη δόξα του δημιουργού σας.

5. Τα βγάζουμε πέρα

Εάν είστε κάπως περιορισμένοι σε μετρητά και αναρωτιέστε πώς να εξοφλήσετε τους λογαριασμούς σας ή να αγοράσετε φαγητό και μετά έχετε ένα προσευχόμενο μάντη πάνω σας, τότε να είστε ευτυχισμένοι.

Αυτός είναι ο τρόπος του σύμπαντος να σας λέει να σταματήσετε να ανησυχείτε καθώς θα μπορείτε να τα βγάλετε πέρα.

Μπορείτε να αναπνεύσετε με ανακούφιση καθώς οι παραπάνω σας λένε ότι είτε θα έχετε αρκετό φαγητό στο τραπέζι σας είτε αρκετά μετρητά για να πληρώσετε τους λογαριασμούς.

Οι ουρανοί σας λένε ότι οι βασικές σας ανάγκες θα καλυφθούν.

6. Μια πνευματική απελευθέρωση

Μπορεί να είναι ένα σημάδι ότι μπορεί σύντομα να βιώσετε μια πνευματική απελευθέρωση κάποιου είδους.

Αυτό σημαίνει ότι σύντομα θα ελευθερωθείτε από τα ψέματά του παρελθόντος ή θα σταματήσετε να διαπράττετε την ίδια αμαρτία.

Μπορεί επίσης να απελευθερώνεστε από συνήθειες που μπορεί να μην είναι ευχάριστες στους ουρανούς ,είναι σημάδι ότι γίνετε πιο πνευματικός άνθρωπος.

7. Να είστε πιο δραστήριοι στην εκκλησία

Ο προσευχόμενος μάντης είναι σημάδι για την έλλειψη ενδιαφέροντος για την εκκλησία.

Μπορεί να είναι ένα σημάδι από τον Θεό για να αναλάβετε πιο ενεργό ρόλο στην εκκλησία, αλλά αρνείστε να λάβετε υπόψη αυτό το μήνυμα.

Άγιος Ραφαήλ: Στις αρχές του Οκτωβρίου είχαμε πάει μαζί με τον κουνιάδο μου και την γυναίκα μου στο Άνω Σούλι σε μια ταβέρνα.

Μόλις φτάσαμε στην ταβέρνα, λίγο πριν, είδαμε την πινακίδα που έδειχνε τον δρόμο προς το μοναστήρι του Αγ. Ραφαήλ. Λέει η κουνιάδα μου, δεν πάμε να προσκυνήσουμε; Πάμε, είπαμε ομόφωνα και οι τέσσερις.

Ανηφορήσαμε λοιπόν προς το μοναστήρι. Μόλις φτάσαμε ήταν η ώρα που το μοναστήρι έκλεινε. Ο καλόγερος όμως μας είδε απογοητευμένους και μας πέρασε μέσα.

Το μοναστηράκι λιτό, απλό και ένοιωθες να σε τυλίγει αγάπη, καλοσύνη, ηρεμία. Ο καλόγερος μας πήγε στην εκκλησία που γίνεται η λειτουργία.

Στο προσκύνημα δεν ανεβήκαμε γιατί δεν θέλαμε να γίνουμε βάρος λόγω της περασμένης ώρας. Το απόγευμα που γύρισα σπίτι άρχισε να με ενοχλεί ένας πόνος ελαφρύς στον αυχένα.

Σκέφτηκα πως κρύωσα, γιατί είχα το παράθυρο του αυτοκινήτου ανοιχτό. Όμως τη νύχτα ο πόνος έγινε οξύς και δεν με άφησε να κοιμηθώ. Τι ζεστά, τι παυσίπονα, τίποτα.

Με έπιασε ένας πανικός και μια τρομάρα. Φοβήθηκα ότι είναι βλάβη στον αυχένα, στους σπονδύλους και όντως είχα δίκιο. Αυτό έδειξε η πλάκα.

Έχω χειρουργηθεί αρκετές φορές, έχω κάνει δύο σπονδυλοδεσίες με αποτέλεσμα να έχω οκτώ λάμες και δέκα βίδες στην σπονδυλική στήλη μου.

Γι’ αυτό δεν αντέχω άλλο τα χειρουργεία. Την άλλη μέρα οι πόνοι συνεχίστηκαν και απλώθηκαν. Το βράδυ δεν κοιμήθηκα μόνο βόγκαγα από τους πόνους. Το μεσημέρι της επομένης ξάπλωσα μήπως μπορέσω να κοιμηθώ.

Τότε λοιπόν θυμήθηκα τα λόγια που μου είπε ο καλόγερος «ο Άγιος θεραπεύει τις ασθένειες». Έτσι με πήρε ο ύπνος. Κάποια στιγμή ξυπνώ από ένα φως που μπήκε στα μάτια μου. Σηκώνομαι να δω ποιος άνοιξε το παράθυρο και δεν είδα τίποτα, το παράθυρο κλειστό.

Ξανά πέφτω να κοιμηθώ και μόλις κλείνω τα μάτια μου σχηματίστηκαν μπροστά μου τρία φωτεινά φωτοστέφανα. Ένα μεγάλο, ένα μικρότερο και ένα μικρούλι. Πετάχτηκα και είπα ότι ο Άγιος Ραφαήλ ήρθε να με βοηθήσει.

Το Σαββάτο το βράδυ έπεσα να κοιμηθώ στεναχωρημένη με έγνοια για τον άνδρα μου, που εκτός που έχει κάνει χειρουργείο καρκίνου, έχει σε εκείνο το σημείο ένα εξάνθημα που δεν μπορούμε να το καταπολεμήσουμε με καμία θεραπεία, έχουμε αλλάξει τρεις.

Έκλαιγα λοιπόν και για τους δυο μας. Προς το ξημέρωμα άκουσα μία φωνή να μου λέει:

«Αφού ξέρεις ότι μπορώ να κάνω ό,τι μου ζητήσεις, γιατί δεν έρχεσαι να σου δώσω λάδι από το καντήλι μου».

Μόλις ξύπνησε ο άνδρας μου του λέω, το και το, πάμε στο μοναστήρι τώρα. Έτσι, φτάσαμε στο μοναστήρι, πήγαμε στο προσκύνημα και του ζήτησα βοήθεια για μένα να με φυλάξει μακρυά από τα χειρουργεία να με αφήσει να ζήσω χωρίς πόνους πια και να βοηθήσει να ιαθεί ο άνδρας μου.

Φεύγοντας πήρα και λαδάκι από το ακοίμητο καντηλάκι του Αγίου Ραφαήλ και πήραμε το δρόμο της επιστροφής. Ο πόνος μου στον αυχένα άρχισε να μου περνά και μέχρι το σπίτι δεν είχα πόνους.

Ο γιατρός που ξαναπήγα ξαφνιάστηκε πως μου πέρασε τόσο γρήγορα. Ο άνδρας μου τώρα είναι πολύ καλά και το κυριότερο αυτός που είναι αντιδραστικός με τα μοναστήρια, τώρα έχει αλλάξει, δέχτηκε που του έκανα θεραπεία με το άγιο λαδάκι.

Όλα είναι δόξα τω Θεώ καλά θα είναι ακόμα καλύτερα, το νοιώθω. Δοξάζω τους Αγίους Ραφαήλ, Νικόλαο και Ειρήνη και τους ευχαριστώ.

Α.Π. – Κερατέα.

Αφιέρωμα στον σπουδαίο ηθοποιό Δημήτρη Ζακυνθινό

Ο Δημήτρης Ζακυνθινός υπήρξε ένας από τους αξιόλογους και ξεχωριστούς ηθοποιούς της γενιάς του, αφήνοντας το δικό του αποτύπωμα στο ελληνικό θέατρο, τον κινηματογράφο και την τηλεόραση.

Γεννημένος στην Αθήνα το 1939, από νεαρή ηλικία έδειξε την αγάπη και την κλίση του προς την υποκριτική τέχνη, ακολουθώντας έναν δρόμο που έμελλε να τον καθιερώσει ως μια σημαντική καλλιτεχνική παρουσία.

Σπούδασε στη Δραματική Σχολή του Εθνικού Θεάτρου, ενώ παράλληλα φοίτησε και στην Ανώτερη Σχολή Θεάτρου και Κινηματογράφου, χτίζοντας γερές βάσεις για την πορεία του στον χώρο της τέχνης. Η πρώτη του θεατρική εμφάνιση πραγματοποιήθηκε το 1965 με τη «Νέα Σκηνή» του Κωστή Λειβαδέα, σηματοδοτώντας την έναρξη μιας δημιουργικής και πολυδιάστατης διαδρομής.

Από εκεί και πέρα, ο Δημήτρης Ζακυνθινός συνεργάστηκε με σημαντικούς θιάσους και σπουδαία ονόματα του ελληνικού θεάτρου. Ανάμεσα στις συνεργασίες του ξεχωρίζουν εκείνες με τον θίασο των Μάρως Κοντού, Γιώργου Κωνσταντίνου και Νίκου Ρίζου, καθώς και με τον θίασο της Ζωής Λάσκαρη, ενώ η καλλιτεχνική του παρουσία επεκτάθηκε και σε πολλές ακόμη αξιόλογες θεατρικές παραγωγές. Με συνέπεια, ήθος και αφοσίωση, υπηρέτησε τη σκηνή, κερδίζοντας την εκτίμηση συναδέλφων και κοινού.

Εξίσου σημαντική ήταν και η παρουσία του στον ελληνικό κινηματογράφο. Πήρε μέρος σε γνωστές ταινίες που αγαπήθηκαν από το κοινό και παραμένουν μέχρι σήμερα σημείο αναφοράς για τον παλιό ελληνικό κινηματογράφο. Ανάμεσα σε αυτές συγκαταλέγονται οι ταινίες «Κάτι κουρασμένα παλικάρια» (1967), «Η κόμησσα της φάμπρικας» (1969), «Η Κόρη του Ήλιου» (1971), «Ο φαντασμένος» (1973) και «Από πού πάνε για τη χαβούζα» (1978), καθώς και πολλές ακόμη εμφανίσεις που ανέδειξαν το ταλέντο, την εκφραστικότητα και την υποκριτική του ευχέρεια.

Παράλληλα, αξιόλογη υπήρξε και η πορεία του στην τηλεόραση, όπου συμμετείχε σε πολλές επιτυχημένες σειρές, αφήνοντας και εκεί το δικό του καλλιτεχνικό στίγμα. Το τηλεοπτικό κοινό τον γνώρισε μέσα από παραγωγές όπως οι «Σκοτεινές Δυνάμεις», «Η Κραυγή των Λύκων», «Ο κατάδικος», «Οι Ιερόσυλοι», «Αθώος ή ένοχος», «Η έκτη εντολή», «Ο πύργος των Μοσκώφ», «Η Οργή των Θεών», «Η Πρόβα του Νυφικού» και «Η Χαμένη Άνοιξη».

Δείτε το βίντεο:

Σε κάθε του εμφάνιση ξεχώριζε για τη σοβαρότητα, τη σκηνική του παρουσία και τη δυνατότητά του να υπηρετεί με αλήθεια και ευαισθησία κάθε ρόλο.

Δείτε το βίντεο:

Ο Δημήτρης Ζακυνθινός ανήκει σε εκείνη την κατηγορία των ηθοποιών που, χωρίς θόρυβο αλλά με ουσία, προσέφεραν πολλά στον ελληνικό καλλιτεχνικό χώρο.

Δείτε το βίντεο:

Με πορεία γεμάτη συνέπεια, εργατικότητα και αφοσίωση, υπηρέτησε το θέατρο, τον κινηματογράφο και την τηλεόραση με αξιοπρέπεια και επαγγελματισμό.

Δείτε το βίντεο:

Το όνομά του παραμένει συνδεδεμένο με μια εποχή σημαντικών δημιουργιών και ουσιαστικής προσφοράς στην ελληνική υποκριτική.

Μια απλή εικόνα με επικαλυπτόμενα τετράγωνα έχει απρόσμενα κατακλύσει τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης — όχι επειδή είναι περίπλοκη, αλλά επειδή κανείς δεν φαίνεται να συμφωνεί για το πόσα τετράγωνα υπάρχουν πραγματικά στην εικόνα.

Αυτό που μοιάζει με ένα συνηθισμένο γεωμετρικό σκίτσο μετατρέπεται σε έναν απροσδόκητα δύσκολο οπτικό γρίφο. Οι άνθρωποι το κοιτούν περισσότερη ώρα απ’ όσο περίμεναν, εντοπίζουν νέα σχήματα που πριν δεν είχαν δει και μερικές φορές ορκίζονται ότι το σύνολο αλλάζει ανάλογα με το πού εστιάζουν.

Το αποτέλεσμα; Ενότητες σχολίων γεμάτες με φιλικές διαφωνίες, αστεία και θεωρίες για το τι μπορεί να «λέει» για εσένα ο αριθμός που βλέπεις.

Φυσικά, όλη αυτή η «ανάλυση προσωπικότητας» είναι απλώς παιχνιδιάρικη διαδικτυακή διασκέδαση — δεν υπάρχει τίποτα επιστημονικό πίσω από αυτή. Αυτό που έχει ενδιαφέρον, όμως, είναι το πόσο διαφορετικά ερμηνεύουν οι άνθρωποι την ίδια εικόνα. Με την πρώτη ματιά, οι περισσότεροι παρατηρητές αναγνωρίζουν αμέσως τα εννέα μικρά τετράγωνα που σχηματίζουν το βασικό πλέγμα. Με λίγη πιο προσεκτική παρατήρηση, εμφανίζονται τέσσερα μεσαίου μεγέθους τετράγωνα, που δημιουργούνται από τον συνδυασμό των μικρότερων. Τέλος, υπάρχει το μεγάλο εξωτερικό τετράγωνο που πλαισιώνει ολόκληρο το σχέδιο.

Αν τα συνυπολογίσουμε όλα, η εικόνα περιέχει συνολικά δεκατέσσερα τετράγωνα — αν και δεν τα εντοπίζουν όλοι με την πρώτη προσπάθεια.

Γιατί οι άνθρωποι βλέπουν διαφορετικούς αριθμούς

Αυτό που έκανε τον γρίφο να γίνει viral δεν είναι μόνο η τελική απάντηση, αλλά και η διαδικασία για να φτάσει κανείς σε αυτή. Ανάλογα με το πώς τα μάτια σου «σαρώνουν» φυσικά το μοτίβο, μπορεί αρχικά να δεις μόνο τα μικρότερα σχήματα ή να εντοπίσεις κατευθείαν τα μεγαλύτερα. Κάποιοι εστιάζουν σε μεμονωμένες μονάδες, άλλοι σε συνδυασμούς, και πολλοί εναλλάσσονται, ανακαλύπτοντας νέα σχήματα στην πορεία.

Αυτή η ποικιλία στην αντίληψη έχει οδηγήσει σε μια έκρηξη από ανάλαφρες κατηγοριοποιήσεις στο διαδίκτυο. Όσοι μετρούν μόνο λίγα τετράγωνα περιγράφονται χαριτολογώντας ως χαλαροί και άνετοι. Εκείνοι που βρίσκουν έναν ενδιάμεσο αριθμό λέγεται ότι έχουν ισορροπημένη προσοχή. Και οι σπάνιοι που εντοπίζουν αμέσως και τα δεκατέσσερα χαρακτηρίζονται παιχνιδιάρικα ως υπερπαρατηρητικοί. Φυσικά, τίποτα από αυτά δεν πρέπει να λαμβάνεται σοβαρά — αλλά προσθέτει γοητεία και χιούμορ στην κοινή πρόκληση.

Η πραγματική γοητεία του γρίφου

Στην ουσία, αυτή η viral εικόνα λειτουργεί επειδή προσφέρει μια μικρή στιγμή απλής περισυλλογής. Μας καλεί να σκεφτούμε πώς προσεγγίζουμε οπτικές δοκιμασίες:

• Βασιζόμαστε στις γρήγορες πρώτες εντυπώσεις;

• Εστιάζουμε φυσικά στις λεπτομέρειες;

• Ή αναζητούμε κρυμμένα μοτίβα;

Αντί να «διαγιγνώσκει» χαρακτηριστικά προσωπικότητας, αυτός ο μικρός γρίφος ενθαρρύνει την προσοχή και την περιέργεια. Δείχνει πώς μια μικρή αλλαγή στην εστίαση μπορεί να αποκαλύψει περισσότερα απ’ όσα βλέπουμε αρχικά — μια ήπια υπενθύμιση ότι η οπτική γωνία έχει σημασία.

Σε έναν ψηφιακό κόσμο γεμάτο γρήγορο και εφήμερο περιεχόμενο, αυτός ο απλός γρίφος με τα τετράγωνα ξεχωρίζει. Είναι μια παύση, μια ανάσα, μια παιχνιδιάρικη πνευματική επανεκκίνηση που μετατρέπει ένα απλό σχέδιο σε κάτι απρόσμενα ελκυστικό.

Μερικές φορές, οι πιο απλές εικόνες γεννούν τις καλύτερες συζητήσεις.

Κατερίνα Λιόλιου. Πρόκειται για την ταλαντούχα Θεσσαλονικιά, που αναστατώνει τις πίστες και ανάβει φωτιές στις ανδρικές καρδιές.

Η Κατερίνα έχει αναδειχθεί σε πολύπλευρο ταλέντο, αφού φέτος την απολαύσαμε και ως παρουσιάστρια… στα παρασκήνια του X Factor.

Η καλλονή Θεσσαλονικιά, που διαθέτει όλα εκείνα τα χαρακτηριστικά που βοηθούν μια καριέρα, και φωνή και εντυπωσιακή, πληθωρική παρουσία από τη στιγμή που εμφανίστηκε προκάλεσε πανικό και αναστατώσεις!

Ο κόσμος την γνώρισε πρώτη φορά στα blind auditions του «The Voice» του 2014, με την Δέσποινα Βανδή να είναι η coach της.

Η σαγηνευτική Κατερίνα, μπορεί να ζαλίζει το τηλεοπτικό και διαδικτυακό κοινό, αλλά σίγουρα δεν μένουν παραπονεμένοι και οι θαμώνες και θαυμαστές της των νυχτερινών μαγαζιών, από τις «μαγευτικές» εμφανίσεις της που έχουν γράψει τη δική τους ιστορία στις νυχτερινές πίστες.

Θυμηθείτε τη θρυλική εμφάνισή της χωρίς εσώρουχο που έγραψε ιστορία

Ποιος δεν θυμάται την καλλονή Κατερίνα, σε πιο μεσογειακές αποχρώσεις, να εμφανίζεται στην πίστα με ένα τολμηρό μαύρο φόρεμα με ανοίγματα που απαιτούσαν ιδανικές αναλογίες και πληθωρικές «λεπτομέρειες» για να το αναδείξουν και φυσικά ούτε λόγος για εσώρουχο.

Δείτε περισσότερες φωτογραφίες της τραγουδίστριας:

Η Βούλα Χαριλάου υπήρξε μια από τις πιο ιδιαίτερες μορφές του παλιού ελληνικού κινηματογράφου, αφήνοντας το δικό της αποτύπωμα σε δραματικούς κυρίως ρόλους.

Ζούσε στη Νεάπολη Εξαρχείων, αποτραβηγμένη από τα φώτα της δημοσιότητας, η παλιά δόξα του ελληνικού κινηματογράφου.

Η Παρασκευή Τράκα, όπως ήταν το κανονικό της όνομα, ήταν η αγαπημένη σε όλους μας Βούλα Χαριλάου. Η μεγάλη καλλιτέχνιδα γεννήθηκε στις 3 Φεβρουαρίου 1930 (σύμφωνα με το ημερολόγιο του ΤΑΣΕΗ του 2019) ή το 1932 (σύμφωνα με την εγκυκλοπαίδεια του Θόδωρου Εξάρχου), ενώ κατά άλλη πηγή αναφέρεται το 1937. Όμως, η τρυφερή Ελίζα στη «Δούκισσα της Πλακεντίας» το 1956 και η τρομακτική Άννα στον «Εφιάλτη» το 1961 την καθιέρωσαν για πάντα ως Βούλα Χαριλάου.

Η αγαπημένη ηθοποιός σπούδασε για έναν χρόνο στη Δραματική Σχολή του Κωστή Μιχαηλίδη. Στη συνέχεια σπούδασε πιάνο στο Ωδείο Αθηνών και τραγούδι στο Εθνικό Ωδείο, αποκτώντας άδεια άσκησης επαγγέλματος ηθοποιού ως εξαιρετικό ταλέντο.

Έπαιξε συνολικά σε 11 ταινίες, κυρίως δραματικές, με κορυφαία την ερμηνεία της στο ψυχολογικό δράμα «Ο Εφιάλτης». Την αρχή έκανε ως πρωταγωνίστρια στη «Δούκισσα της Πλακεντίας» το 1956, στον ρόλο της Ελίζας.

Ακολούθησαν οι ταινίες: «4 νύφες 1 γαμπρός» (1958) με τον Ντίνο Ηλιόπουλο, τον Βασίλη Αυλωνίτη και τη Σμαρούλα Γιούλη, «Στουρνάρα 288» (1959) με τον Ορέστη Μακρή, «Ο Θύμιος τα ’κανε θάλασσα» (1959) με τον Κώστα Χατζηχρήστο, «Κρουαζιέρα στη Ρόδο» (1960) με τον Λάμπρο Κωνσταντάρα, «Άντρας είμαι και το κέφι μου θα κάνω» (1960) με τον Γιάννη Γκιωνάκη, «Ήρθες αργά» (1961) με τον Ανδρέα Μπάρκουλη, «Χωρίς μητέρα» (1961) με τον Θανάση Βέγγο, «Εφιάλτης» (1961) με τον Μιχάλη Νικολινάκο, «Μάνα κάνε κουράγιο» (1962) και «Αδίστακτοι» (1965) με τον Νίκο Κούρκουλο.

Το 1965 η Βούλα Χαριλάου αποσύρθηκε από τον κινηματογράφο και το θέατρο για καθαρά προσωπικούς και οικογενειακούς λόγους. Τα τελευταία χρόνια ζούσε στη Νεάπολη Εξαρχείων, μακριά από τα φώτα της δημοσιότητας. Η γλυκιά και ευγενική ηθοποιός δεν επιθυμούσε να δώσει συνεντεύξεις, παρά τις προσπάθειες πολλών δημοσιογράφων να την έχουν σε αποκλειστικότητα. Η κηδεία της έγινε σε στενό οικογενειακό κύκλο. Ας είναι ελαφρύ το χώμα που τη σκέπασε.

Δείτε το βίντεο-αφιέρωμα: