35 φωτογραφίες από αστέρια και διάσημες πρωταγωνίστριες της βιομηχανίας ενηλίκων. 

Δείτε τι μπορεί να κάνει η “μαγεία” του make-up!

Σε μερικές περιπτώσεις το πριν και το μετά είναι πραγματικά απίστευτο!

Ο γραφικός χαρακτήρας «πυξίδα» της προσωπικότητας :Το πώς γράφουμε αποκαλύπτει στοιχεία για περίπου 5.000 διαφορετικά χαρακτηριστικά της προσωπικότητάς μας, σύμφωνα με μελέτη

Εσείς γράφετε με μεγάλα κενά μεταξύ των λέξεων ή με μικρά, με μεγάλα ή μικρά γράμματα, με γράμματα στρογγυλεμένα ή μακρουλά; Αυτά και άλλα πολλά στοιχεία του γραφικού χαρακτήρα μας «μιλάνε» για την προσωπικότητά μας

Είστε άτομο εξωστρεφές ή μήπως είστε υπερόπτης με ροπή προς το ψέμα;

Πιάστε μολύβι και χαρτί για να λάβετε την απάντηση! Μελέτη μιας μεγάλης αμερικανικής εταιρείας γραφικής ύλης (National Pen Company) δείχνει ότι ο γραφικός χαρακτήρας μπορεί να αποκαλύψει στοιχεία για περίπου 5.000 διαφορετικά χαρακτηριστικά της προσωπικότητας με βάση, μεταξύ άλλων, το πόσα κενά αφήνει ο καθένας μεταξύ των λέξεων, το πώς υπογράφει αλλά και το πώς ενώνει τα γράμματα μέσα σε μια λέξη.

Η γραφολογία

Η διαδικασία ανάλυσης του γραφικού χαρακτήρα ονομάζεται γραφολογία και ως σήμερα θεωρείται ψευδοεπιστήμη καθώς υπάρχουν αντιμαχίες σχετικά με το αν μπορεί να προσδιορίσει με ακρίβεια ψυχολογικά χαρακτηριστικά αλλά και στοιχεία της φυσιολογίας ενός ατόμου.

Πάντως ορισμένες εταιρείες χρησιμοποιούν τη γραφολογία πριν από την πρόσληψη υπαλλήλων, ενώ η συγκεκριμένη διαδικασία έχει χρησιμοποιηθεί και σε δικαστικές υποθέσεις.

Ο φωτογράφος Daniel Antunes μας δείχνει μέσα από την δουλεία του την μαγεία της αντανάκλασης!

Δείτε τις απίθανες φωτογραφίες που ακολουθούν:

Περισσότερες πληροφορίες για τον Daniel Antunes: 500px | facebook

Η περίμετρος του κορμού του είναι περίπου 24 μέτρα και η ηλικία του υπολογίζεται στα 2400 χρόνια, καθώς οι ειδικοί υποστηρίζουν ότι σε κάθε μέτρο αντιστοιχούν 100 χρόνια.

Είναι ογκώδης, έχει τεράστια κλαδιά και πυκνή φυλλωσιά, που καλύπτει όλη την πλατεία. Δίπλα στον πλάτανο υπάρχουν δύο πηγές που τρέχουν με γάργαρο νερό όλο το χρόνο.

Ο πλάτανος αυτός κατά τη διάρκεια της μακραίωνης ιστορίας του υπήρξε μάρτυρας αμέτρητων ιστορικών γεγονότων. Υπήρξε το κέντρο της κοινωνικής και πνευματικής ζωής του τόπου. Είναι γνωστό ότι ο Νίκος Καζαντζάκης πέρασε αρκετά καλοκαίρια της δεκαετίας 1910-1920 με την παρέα του στο χωριό, το οποίο ο τόπος καταγωγής της συζύγου του Γαλάτειας Αλεξίου….

Στην πλατεία του χωριού βρίσκονται τρεις αιωνόβιοι πλάτανοι. Οι πλάτανοι είναι τα στολίδια του χωριού. Σημαντικότερος είναι ο πλάτανος που βρίσκεται στο κέντρο της πλατείας, ο γερο-πλάτανος, όπως τον λένε, που θεωρείται ο παλαιότερος και μεγαλοπρεπέστερος της Κρήτης.

Αποτελεί από μόνος του ένα ολόκληρο οικοσύστημα και είναι πόλος έλξης για τους επισκέπτες του χωριού που έρχονται από μακριά για να τον θαυμάσουν, δίπλα στις όμορφες καμαρωτές βρύσες. Ο μνημειακός πλάτανος βρίσκεται στο Κράσι Μαλλίων στην Κρήτη και ανακηρύχθηκε ως διατηρητέο μνημείο της φύσης με Προεδρικό Διάταγμα, που εκδόθηκε στις 29/8/2011…

via

Η Μπρίτζετ Γουάιτ, blogger και μητέρα δυο παιδιών, ήταν στην παραλία με τα παιδιά της όταν ο γιος της την τράβηξε χωρίς να το καταλάβει, μία όχι και τόσο κολακευτική φωτογραφία.

Η ίδια περιγράφει το περιστατικό στο blog της, «Τα παραμύθια της Μπρίτζετ», χαρακτηρίζοντας τη συγκεκριμένη  φωτογραφία της, ως φωτογραφία που της προκάλεσε «αυτό απέχθεια και αηδία».

«Τριγύριζα μέσα στις εικόνες που έχω αποθηκευμένες στο τηλέφωνό μου, όταν την είδα. Η πρώτη μου αντίδραση ήταν να σοκαριστώ. Ποιος τράβηξε αυτή τη φρικτή φωτογραφία μου;

Η αυτό-απέχθεια και η αηδία που ένιωσα απειλούσαν να με οδηγήσουν στα δάκρυα.

Ακριβώς τη στιγμή που ήμουν έτοιμη να πατήσω το πλήκτρο «διαγραφή», μπήκε το αγόρι μου στο δωμάτιο.

«Ξέρεις κάτι γι αυτή τη φωτογραφία;» το ρώτησα.

Γύρισα την οθόνη του κινητού, ώστε να μπορεί να τη δει. Χαμογέλασε πλατιά.

«Σε φωτογράφισα όταν ήμασταν στο Tahoe», μου είπε. «Ήσουν τόσο όμορφη έτσι όπως είχες ξαπλώσει στην άμμο που δεν άντεξα να μην σε φωτογραφίσω μαμά!»

«Θα πρέπει να με ρωτάς άλλη φορά πριν χρησιμοποιήσεις το τηλέφωνό μου για να τραβάς φωτογραφίες» του είπα με αυστηρό τόνο.

«Το ξέρω», μου είπε απολογητικά. «Αλλά μαμά, σοβαρά. Κοίτα πόσο όμορφη δείχνεις!»

Κοιτάζω την εικόνα ξανά και ξανά προσπαθώντας να καταλάβω τι βλέπει. Προσπαθώντας να διακρίνω την «ομορφιά».

Εκείνη τη στιγμή με πλησίασε η κόρη μου. Είδε τη φωτογραφία και μου είπε χαμογελώντας:

«Αυτή θα μπορούσε να είναι καρτ ποστάλ, μαμά. Είσαι τόσο όμορφη. Μου αρέσει πολύ.»

Πήρα μια βαθιά ανάσα. Ήταν ακριβώς αυτό που χρειαζόμουν να ακούσω.

Η προεπιλεγμένη λειτουργία μου είναι να βλέπω και να επικεντρώνομαι στις αδυναμίες και στις ατέλειες μου. Ξαφνικά όμως άρχισα να βλέπω κάτι διαφορετικό.

Εξακολουθούσα να βλέπω το πάχος και το λίπος στους μηρούς μου.

Ξαφνικά όμως είδα και μια μαμά που κατέρρευσε από την κούραση μετά από μια πολύωρη εξερεύνηση της λίμνης και ένα διασκεδαστικό αλλά κοπιαστικό περίπατο με τα παιδιά της.

Εξακολουθούσα να βλέπω τα παχουλά χέρια.

Ξαφνικά όμως είδα τα χέρια μιας μαμάς που σήκωναν τα παιδιά της για να μην καούν τα ποδαράκια τους από την καυτή άμμο και τις πέτρες.

Εξακολουθούσα να βλέπω μια γυναίκα με πολύ λίπος που φοράει ένα μαύρο φόρεμα ως μαγιό, στη προσπάθεια της να κρύψει το βάρος της.

Ξαφνικά όμως είδα και μια περιπετειώδη μαμά που αγαπά τα παιδιά της πολύ έντονα.

Όπως και πολλές άλλες γυναίκες, έχω δώσει μάχη με το βάρος μου για το μεγαλύτερο μέρος της ζωής μου. Δεν είναι κάτι που θα σταματήσω ποτέ να το κάνω. Δεν έχω ένα φυσικό λεπτό σώμα. Ποτέ δεν είχα.

Αυτή τη στιγμή έχω τα περισσότερα κιλά που είχα τα τελευταία 10 χρόνια. Ωστόσο…

Δεν έχω αφήσει το βάρος μου να με σταματήσει. Φοράω φανελάκια, φαρδιά φορέματα και μαγιό μπροστά σε κόσμο. Τρέχω τριγύρω παίζοντας με τα παιδιά μου αυτό το καλοκαίρι και κάποιες φορές, αισθάνομαι ότι είμαι ελκυστική.

Ναι. Καλά ακούτε.

Νιώθω όμορφη. Ω τόσο όμορφη. Νιώθω όμορφη και πνευματώδης και λαμπερή!

Λοιπόν … όχι ακριβώς. Αλλά κάτι τέτοιο.

Είναι επειδή μεγαλώνω; Είναι επειδή νοιάζομαι περισσότερο για αυτά που πραγματικά με ενδιαφέρουν από όσο νοιάζομαι για την εμφάνιση μου; Ή επειδή βλέπω τα παιδιά μου να με κοιτούν με τέτοιο, αξιολάτρευτο τρόπο;

Πραγματικά, δεν έχει σημασία.

Δεν μισώ το σώμα μου πια.

Αυτό δεν είναι μόνο δύσκολο για μένα να το πω αλλά είναι και τρομερά δύσκολο απλά να το σκεφτώ.

Δεν παραιτούμαι από την άσκηση και από τη προσπάθεια μου να αποκτήσω ένα πιο υγιεινό σώμα. Αυτά είναι πράγματα για τα οποία θα συνεχίσω να αγωνίζομαι γιατί θέλω να ζήσω για λίγο ακόμη εδώ τριγύρω.

Αυτή τη στιγμή, όμως, θέλω απλά να αγαπήσω το σώμα μου έτσι όπως είναι. Θέλω απλά να βλέπω τον εαυτό μου έτσι ακριβώς όπως με βλέπουν τα παιδιά μου.

Σας ευχαριστώ, παιδιά!»

Περισσότερα παρόμοια θέματα: dinfo.gr

via

Στις τρεις δεκαετίες από την ίδρυση του, οι φωτογράφοι του Reuters έχουν δει πολλά: πολέμους, φυσικές καταστροφές, εκλογές, σκάνδαλα, διαμαρτυρίες.

Για να σηματοδοτήσει την 30η επέτειο του φωτογραφικού πρακτορείου, το Reuters συγκεντρώνει τις καλύτερες και πιο σημαντικές φωτογραφίες του μέχρι σήμερα.

Σημειώνεται ότι πολλές από τις εικόνες περιέχουν σκληρές σκηνές, βία και τραυματισμούς.

Ρώσος αστυνομικός κρατάει ένα μωρό που απελευθέρωσε από το σχολείο που κατασχέθηκε από βαριά οπλισμένους μασκοφόρους στην πόλη του Μπεσλάν, στην επαρχία της Βόρειας Οσετίας κοντά στην Τσετσενία το 2004.

Ένας άνδρας κρατιέται στην οροφή του οχήματος πριν διασωθεί από την Αμερικανική Ακτοφυλακή από τους πλημμυρισμένους δρόμους της Νέας Ορλεάνης, στον απόηχο του τυφώνα Κατρίνα, το 2005.

Ισραηλινοί στρατιώτες θρηνούν κατά τη διάρκεια της κηδείας του συντρόφου τους Alex Mashavisky σε ένα νεκροταφείο στην Beersheba στις 7 Ιανουαρίου 2009.

Γεωργιανός φωνάζει κρατώντας το άψυχο σώμα συγγενή του μετά από βομβαρδισμό στο Γκόρι, 50 χιλιόμετρα από την Τιφλίδα στις 9 Αυγούστου 2008.

Ένας Τούρκος αστυνομικός ταραχών κάνει χρήση δακρυγόνων, καθώς οι άνθρωποι διαμαρτύρονται για την καταστροφή των δέντρων σε ένα πάρκο στην πλατεία Ταξίμ στο κέντρο της Κωνσταντινούπολης το 2013.

Μια γυναίκα κλαίει καθώς δεν μπορεί να βρει τον σύζυγό της την 4χρονη κόρη τους στα ερείπια ενός κατεστραμμένου σχολείου στο σεισμό που έπληξε την επαρχία Σιτσουάν της Κίνας στις 17 Μαΐου, 2008.

Το Βόρειο Σέλας, πάνω από το ηφαίστειο της Ισλανδίας Eyjafjallajokull που εκρήγνυται στις 22 Απριλίου 2010.

Αναγνώριση νεκρών στο δρόμο στο στρατόπεδο προσφύγων Jabalya στη βόρεια Λωρίδα της Γάζας τον Μάρτιο του 2003.

Μετανάστης σέρνεται στην άμμο έχοντας μόλις φτάσει με αυτοσχέδια βάρκα στην παραλία Gran Tarajal στο νησί Φουερτεβεντούρα των Κανάριων Νήσων της Ισπανίας στις 5 Μαΐου 2006.

Ο φωτογράφος του Γαλλικού Πρακτορείου Κέντζι Ναγκάι, πέφτει νεκρός από αστυνομικά πυρά στην Γιανγκόν της Μιανμάρ στις 27 Σεπτεμβρίου 2007.

Ο Νέλσον Μαντέλα, με τη γυναίκα του Γουίνι στο πλευρό του, βγαίνει από τη φυλακή Victor Verster μετά από 27 χρόνια κάθειρξης, στις 11 Φεβρουαρίου 1990.

Κούρδοι πρόσφυγες σπρώχνονται για ένα καρβέλι ψωμί κατά τη διάρκεια της διανομής ανθρωπιστικής βοήθειας στα σύνορα Ιράκ-Τουρκίας στις 5 Απρίλη 1992.

Σπάζοντας το τείχος του Βερολίνου – Νοέμβριος 1989

Οτι απέμεινε από τους βομβαρδισμούς του IRA στο Λονδίνου στις 24 Απριλίου 1993.

Διασώστες μεταφέρουν τον θανάσιμα τραυματισμένο αρχηγό της πυροσβεστικής της Νέας Υόρκης, Fether Mychal Judge, από έναν από τους μόλις γκρεμισμένους Δίδυμους Πύργους, κατά τη διάρκεια των επιθέσεων της 11ης Σεπτεμβρίου 2001.

Ο σπρίντερ Μπεν Τζόνσον κερδίζει το χρυσό μετάλλιο στους Ολυμπιακούς της Σεούλ στις 24 Σεπτεμβρίου 1988. Το μετάλλιο στη συνέχεια του αφαιρέθηκε όταν βρέθηκε θετικός σε στεροειδή.

Ινδή γυναίκα θρηνεί για το θάνατο συγγενή της ο οποίος σκοτώθηκε στο τσουνάμι στην Cuddalore, περίπου 112 μίλια νότια του Μαντράς στις 28 Δεκέμβρη 2004. Το εν λόγω τσουνάμι σκότωσε 230.000 ανθρώπους σε 14 χώρες, αποτελώντας μία από τις πλέον θανατηφόρες φυσικές καταστροφές στην ιστορία. Η Ινδονησία βίωσε το ισχυρότερο χτύπημα, ακολουθούμενη από τη Σρι Λάνκα, την Ινδία και την Ταϊλάνδη.

Ένας άνδρας ξεπλένει την κάπνα από το πρόσωπό του στη σκηνή της έκρηξης ενός αγωγού φυσικού αερίου κοντά στην εμπορική πρωτεύουσα της Νιγηρίας Λάγος στις 26 Δεκέμβρη 2006. Περίπου 500 άνθρωποι κάηκαν ζωντανοί όταν ο αγωγός καυσίμων εξερράγη στη μεγαλύτερη πόλη της Νιγηρίας.

Ο Πρόεδρος των ΗΠΑ Τζορτζ Μπους κρατάει ένα μωρό που κλαίει, που του δόθηκε από το συγκεντρωμένο πλήθος όταν βγήκε για υπαίθριο δείπνο με τη Γερμανίδα Καγκελάριο Άνγκελα Μέρκελ στο Trinwillershagen, στη Γερμανία τον Ιούλιο του 2006.

Η Εθνική Σημαία της Κίνας υψώνεται στη «φωλιά του πουλιού» κατά τη διάρκεια των Ολυμπιακών Αγώνων στο Πεκίνο το 2008.

Ενα τραυματισμένο παιδί, λαμβάνει ιατρική βοήθεια μετά τον σεισμό που έπληξε την Αϊτή στις 13 Ιανουαρίου 2010.

Η 25χρονη Λέσλι Κόγιερ από το Μίσιγκαν, ξαπλώνει μπροστά από τον τάφο του αδελφού της, Ράιαν ο οποίος υπηρέτησε με τον αμερικανικό στρατό στο Ιράκ και το Αφγανιστάν, στο Εθνικό νεκροταφείο Arlington της Βιρτζίνια στη φωτογραφία του 2013. Ο Κόγιερ πέθανε από επιπλοκές από τραυματισμό που υπέστη στο Αφγανιστάν.

Μια γυναίκα αλβανικής εθνικότητας ταΐζει το παιδί της καθώς αυτή και άλλοι 2.000 πρόσφυγες, διωγμένοι από τον πόλεμο στο Κοσσυφοπέδιο, εισέρχονται μέσω της ορεινής οδού στη πΓΔΜ τον Μάρτιο του 1999. Περισσότεροι από 2.000 πρόσφυγες από το Κοσσυφοπέδιο μπήκαν στη πΓΔΜ μέσα από τα βουνά κατά διάρκεια της νύχτας. Οι πρόσφυγες είχαν μπλοκαριστεί από τον στρατό της πΓΔΜ για αρκετές ώρες και πέρασαν τη νύχτα στο δάσος, αλλά αργότερα τους επιτράπηκε να μπουν στα Σκόπια, όταν οι υπάλληλοι της Ύπατης Αρμοστείας του ΟΗΕ άσκησαν πίεση στην κυβέρνηση της πΓΔΜ.

Πρόσφυγες από τη μειονότητα των Γεζιτών προσπαθούν να ξεφύγουν από το ISIS στην πόλη Sinjar, περπατώντας προς τα σύνορα της Συρίας, το 2014. Το ISIS ώθησε δεκάδες χιλιάδες Γεζίτες και Χριστιανούς να φύγουν για να σωθούν.

 via