Κάθε μέρα ακολουθούμε την ίδια ακριβώς ρουτίνα, ξεχνώντας να αφιερώσουμε λίγο χρόνο για να απολαύσουμε όλα αυτά τα θαύματα της φύσης γύρω μας.
Ένα ηλιοβασίλεμα, ένα όμορφο λουλούδι, ένα εντυπωσιακό σπήλαιο, όσο απλά και συνηθισμένα και αν μοιάζουν, δεν παύουν να είναι μικρά θαύματα.
Αλλά τα μεγαλύτερα όμορφα μυστικά κρύβονται κάτω από την Γη. Ένα από αυτά θα το βρείτε στη Ρωσία.
Ένας Ρώσος φωτογράφος, ο Mikhail Mishainik, είχε ακούσει πολλές ιστορίες για ένα εγκαταλειμμένο ορυχείο αλατιού, κοντά στο σπίτι του, που υποτίθεται ότι κρύβει ανείπωτα θαύματα.
Ήταν δύσπιστος στην αρχή, αλλά όταν αποφάσισε να το εξερευνήσει, δεν μπορούσε να πιστέψει αυτό που έβλεπε.
Ο Mishainik πήρε την φωτογραφική του μηχανή και κατέβηκε στο ορυχείο, περίπου 200 μέτρα κάτω από την επιφάνεια της Γης.
Εκεί πέρασε αρκετές ημέρες και νύχτες εξερευνώντας τις κακοφωτισμένες στοές.
Όπως αποδείχτηκε το αλατωρυχείο κάτω από το έδαφος της πόλης Yekaterinburg δεν είναι απλά ένα εγκαταλειμμένο ορυχείο. Είναι ένα απίστευτα όμορφο έργο τέχνης.
Οι φωτογραφίες που τράβηξε ο Mishainik είναι εκπληκτικές και μας παρουσιάζουν ένα θέαμα, που μόνο ο μεγαλύτερος καλλιτέχνης, η φύση, θα μπορούσε να δημιουργήσει.
Το ορυχείο θα μπορούσε να είναι μία από τις πιο διάσημες γκαλερί τέχνης στον κόσμο, καθώς η φύση φρόντισε να καλύψει τα τοιχώματά του με έναν μοναδικό τρόπο, δημιουργώντας ένα φουτουριστικό και παράλληλα ψυχεδελικό τοπίο.
Ένας πολύχρωμος καμβάς με κόκκινες, πορτοκαλί και χρυσές αποχρώσεις απλώνεται στα τούνελ του ορυχείου, ενώ κυκλικά επαναλαμβανόμενα μοτίβα και σχέδια εμφανίζονται πάνω στα τοιχώματα.
Υπεύθυνα για την πολύχρωμη διακόσμηση του ορυχείου είναι τα φυσικά στρώματα ενός ορυκτού με το όνομα καρναλλίτη, το οποίο είναι πλούσιο σε μαγνήσιο και έχει την ιδιότητα πολύ συχνά να αποκτά διάφορους χρωματισμούς.
«Τα ορυχεία είναι τεράστια και μετρούν πολλά χιλιόμετρα σε πλάτος και μήκος. Μια ενιαία σήραγγα μπορεί να είναι και μεγαλύτερη από πέντε χιλιόμετρα», είπε ο Mishainik.
«Μου είναι δύσκολο να περιγράψω πώς αισθάνθηκα όταν βρέθηκα εκεί κάτω. Χάνεις την αίσθηση του χρόνου, ο αέρας είναι πολύ ξηρός, και νιώθεις συνέχεια διψασμένος».
«Υπάρχει πάντα η πιθανότητα διαρροής αερίου από χημικές ουσίες όπως το μεθάνιο και το υδρόθειο διοξειδίου του άνθρακα, καθώς και ο κίνδυνος κατολίσθησης».
«Όμως ο κίνδυνος είναι μέρος της διασκέδασης. Είναι ένα ιδιαίτερο συναίσθημα το να βρίσκεσαι μέσα σε κάτι που ελάχιστοι άνθρωποι έχουν αντικρίσει από κοντά.»
Για να επισκεφτεί κάποιος το εγκαταλειμμένο αλατωρυχείο χρειάζεται ειδική άδεια από την κυβέρνηση.
Ταυτόχρονα θα πρέπει να προσέχει πολύ καθώς πέρα από το βαθύ σκοτάδι υπάρχει κίνδυνος από τις κατολισθήσεις και από τις αναθυμιάσεις μεθανίου και άλλων αερίων.
Πάντως, οι τυχεροί και τολμηροί επισκέπτες που θα βρεθούν στα έγκατα της Yekaterinburg σίγουρα θα αποζημιωθούν, γιατί το απόκοσμο τοπίο στην κυριολεξία κόβει την ανάσα
Νομίζεις ότι βρίσκεσαι στο εσωτερικό ενός εξωγήινου σκάφους!
Στην εξορία ή στο σπίτι, στη δουλειά, σε ταξίδια, στις ώρες της δημιουργίας και της περισυλλογής, ο Ρίτσος ήταν πάντοτε με ένα τσιγάρο στο χέρι, αψηφώντας τους γιατρούς
Το πάρκο Hitachi Seaside, μια μικρή όαση κοντά στην μεγάλη πόλη, καλύπτει μια έκταση 3,5 εκταρίων και είναι γεμάτο με διάφορων ειδών λουλούδια που ανθίζουν όλο τον χρόνο!
Τα πιο διάσημα από αυτά είναι τα Nemophila (ή Μπλε μάτια μωρού), τα οποία ευδοκιμούν και ανθίζουν την άνοιξη και πιο συγκεκριμένα τον Απρίλιο.
Ο Γουόλτερ εργάζονταν 25 χρόνια ως δάσκαλος ειδικής αγωγής στο Τέξας, στην Καλιφόρνια και στο Οχάιο, εκπαιδεύοντας παιδιά με ειδικές ανάγκες να εργαστούν σε αρτοποιεία και πιτσαρίες. Μόλις αποχώρησε από την εκπαίδευση τον Οκτώβριο, αποφάσισε να συνεχίσει αυτό που έκανε στον ιδιωτικό τομέα.
«Αποφασίσαμε να ανοίξουμε μια πιτσαρία … και το κάναμε μόνοι μας, με τα δικά μας χρήματα. Όλοι πάντα σκέφτονται ότι κάποιος άλλος θα αναλάβει να φροντίσει τα άτομα με ειδικές ανάγκες. Αλλά κανένας δεν το κάνει στη πράξη».
Έτσι ο Γουόλτερ και η Τζούντι ζήτησαν και πήραν ένα επιχειρηματικό δάνειο από μια τράπεζα, άνοιξαν την επιχείρησή τους και ως προσωπικό προσέλαβαν άτομα με αναπηρίες, αποσπώντας πολλά θετικά σχόλια και κριτικές από τους ανθρώπους της πόλης τους.
Και οι πελάτες δεν σταματούν να μπαίνουν στην πιτσαρία τους. Νωρίτερα αυτή την εβδομάδα οι Γκλοσίνσκι αναγκάστηκαν να κλείσουν το κατάστημά τους νωρίτερα γιατί ξέμειναν από ζύμη. Ούτε οι ίδιοι δεν περίμεναν εκείνη τη μέρα τόσο κόσμο!
«Απόψε μείναμε από ζύμη στις 18:30», έγραψαν στο Facebook. «Υπήρχαν ολόκληρες ουρές έξω από την πόρτα από τις 17:00 και όλα τα τραπέζια γέμισαν μέσα σε λίγα λεπτά».