To Paraty ή Parati είναι ένα αποικιακό ψαροχώρι στη Βραζιλία, μεταξύ Rio de Janeiro και São Paulo, που βρισκόταν σε μόνιμη περίοδο παρακμής, έως ότου το ανακάλυψαν καλλιτέχνες και επιχειρηματίες με όραμα κι αποφάσισαν να του ξαναδώσουν ζωή.
Πριν από περίπου δεκαπέντε χρόνια λοιπόν, δημιουργικά μυαλά εγκαταστάθηκαν στους «κόλπους» του, ανέδειξαν τις κρυμμένες ομορφιές του και κατάφεραν αυτό που συμβαίνει όταν η τέχνη και το μεράκι συναντιούνται.
Ένα χωριό πρότυπο, οικολογικό και artistic προστέθηκε στο βραζιλιάνικο τουριστικό χάρτη και μαγνητίζει τα βλέμματα όλου του πλανήτη.
Ένα από αυτά τα βλέμματα, αυτό του Πέτρου Καραμπουρνιώτη -ενός εκ των ιδιοκτητών του cafe- όταν το αντίκρισε σκέφτηκε να φέρει ένα… μικρό Paraty ως προς τη φιλοσοφία και στη Θεσσαλονίκη. Και κάπως έτσι γεννήθηκε ένα cafe bar που όμοιό του δεν υπάρχει.

Η ιστορία έχει ως εξής. «Συνηθίζω να χάνομαι όταν κάνω βόλτες και σχεδόν πάντα στη ζωή μου εντοπίζω όμορφα πράγματα τυχαία. Όταν λοιπόν είδα το εγκαταλελειμμένο αλλά πανέμορφο κτήριο στα Λαδάδικα αυθόρμητα σκέφτηκα το Paraty».
Η συνάντησή του με την (υπερ)δημιουργική designer Έφη Γιοσμά ήταν το κομμάτι του παζλ που έλειπε για να δημιουργηθεί (πριν ενάμιση χρόνο) ένας εμπνευσμένος χώρος.
Συνηθίζω να λέω (σε σχετικές συζητήσεις) πως η Έφη είναι από τους πιο ιδιαίτερους και ταλαντούχους ανθρώπους που έχω γνωρίσει.
Στην τελευταία μου επίσκεψη στη Θεσσαλονίκη σε έναν καφέ μας, μου εκμυστηρεύτηκε πως δεν ταξιδεύει (σχεδόν) ποτέ, πως δεν της αρέσει καθόλου η «βαβούρα» των μετακινήσεων και πως όλες οι εικόνες που μεταφέρει στους χώρους που επιμελείται βρίσκονται μαγικά μέσα στο κεφάλι της.
Αρκεί μια συζήτηση, ένα βιβλίο, μια ταινία, ένα τραγούδι… οτιδήποτε για να κινητοποιήσει την φαντασία της. Ακόμα δεν μπορώ να το πιστέψω.

Μου φαντάζει φοβερό να διακοσμεί χώρους που εσωκλείουν ενδιαφέρουσες παραστάσεις, αμέτρητα ταξίδια, μαγικές εικόνες από όλο τον κόσμο, ένας άνθρωπος που μου εξηγεί με φυσικότητα πως όλα αυτά είναι μόνο στο μυαλό του.
Κλείνω αυτή την παρένθεση, που ωστόσο νομίζω ήταν απαραίτητη για να πάρετε μια μικρή γεύση της ιδιαιτερότητας αυτού του χώρου, και συνεχίζω.


Το concept εδώ είναι να νιώθεις σα στο σπίτι σου και η ομορφιά του να ξαναγεννιέσαι μέσα από τις στάχτες σου -όπως ακριβώς το βραζιλιάνικο ομώνυμο χωριό. Ουσιαστικά όμως, όχι επιφανειακά. Ένα ερειπωμένο κτήριο, σε μια γειτονιά που τα τελευταία χρόνια είχε «πέσει», ξαναπαίρνει ζωή.

Κάθε γωνιά του χώρου του Paraty-Fells Like Home μαρτυρά ένα κομμάτι σπιτιού. Χαρακτηριστικό παράδειγμα το ιδιαίτερο μπαρ του, όπου κάθε του γωνιά απεικονίζει δωμάτια όπως κουζίνα, κρεβατοκάμαρα, σαλόνι κ.α.

Πληροφορίες στο facebook.
Πηγή: newsbeast.gr


Το πάρκο Hitachi Seaside, μια μικρή όαση κοντά στην μεγάλη πόλη, καλύπτει μια έκταση 3,5 εκταρίων και είναι γεμάτο με διάφορων ειδών λουλούδια που ανθίζουν όλο τον χρόνο!
Τα πιο διάσημα από αυτά είναι τα Nemophila (ή Μπλε μάτια μωρού), τα οποία ευδοκιμούν και ανθίζουν την άνοιξη και πιο συγκεκριμένα τον Απρίλιο.












Ο Γουόλτερ εργάζονταν 25 χρόνια ως δάσκαλος ειδικής αγωγής στο Τέξας, στην Καλιφόρνια και στο Οχάιο, εκπαιδεύοντας παιδιά με ειδικές ανάγκες να εργαστούν σε αρτοποιεία και πιτσαρίες. Μόλις αποχώρησε από την εκπαίδευση τον Οκτώβριο, αποφάσισε να συνεχίσει αυτό που έκανε στον ιδιωτικό τομέα.
«Αποφασίσαμε να ανοίξουμε μια πιτσαρία … και το κάναμε μόνοι μας, με τα δικά μας χρήματα. Όλοι πάντα σκέφτονται ότι κάποιος άλλος θα αναλάβει να φροντίσει τα άτομα με ειδικές ανάγκες. Αλλά κανένας δεν το κάνει στη πράξη».
Έτσι ο Γουόλτερ και η Τζούντι ζήτησαν και πήραν ένα επιχειρηματικό δάνειο από μια τράπεζα, άνοιξαν την επιχείρησή τους και ως προσωπικό προσέλαβαν άτομα με αναπηρίες, αποσπώντας πολλά θετικά σχόλια και κριτικές από τους ανθρώπους της πόλης τους.
Και οι πελάτες δεν σταματούν να μπαίνουν στην πιτσαρία τους. Νωρίτερα αυτή την εβδομάδα οι Γκλοσίνσκι αναγκάστηκαν να κλείσουν το κατάστημά τους νωρίτερα γιατί ξέμειναν από ζύμη. Ούτε οι ίδιοι δεν περίμεναν εκείνη τη μέρα τόσο κόσμο!
«Απόψε μείναμε από ζύμη στις 18:30», έγραψαν στο Facebook. «Υπήρχαν ολόκληρες ουρές έξω από την πόρτα από τις 17:00 και όλα τα τραπέζια γέμισαν μέσα σε λίγα λεπτά».








