Μερικοί άνθρωποι θα προτιμούσαν να κάνουν οτιδήποτε άλλο εκτός από το να επισκεφθούν ένα πάρκο ψυχαγωγίας, ακόμη και να φυτέψουν τα πόδια τους στο έδαφος. Μερικοί άλλοι άνθρωποι αναζητούν τα πιο γρήγορα και τρομακτικά τρενάκια που υπάρχουν, ψάχνοντας για λίγη ταχύτητα και αδρεναλίνη.

Δεν έχει σημασία σε ποια από τις παραπάνω κατηγορίες ανήκετε γιατί τα τρενάκια που θα δείτε στις παρακάτω εικόνες θα σας τρομάξουν. Οι απότομες πτώσεις τους, οι κλειστές στροφές και οι κινήσεις που σας μεταφέρουν πάνω και κάτω αποτελούν αρκετούς λόγους για να νιώσετε νευρικότητα πριν ανεβείτε σε αυτά. Το τελευταίο τρενάκι μοιάζει σαν να μην έπρεπε καν να υπάρχει.

#1 Το Gravity Max στο Lihpao Land Discovery World στην Ταιβάν, είναι τρομακτικό και μόνο που το κοιτά κανείς: η διαδρομή συνεχίζεται στα 43,89 μέτρα πριν «σπάσει» ο δρόμος, ρίχνοντας τα οχήματα με 90 μοίρες και από 34 ορόφους. Πρόκειται για ένα τρενάκι μοναδικό στο είδος του σε όλο τον κόσμο.

#2 Το Full Throttle στο Six Flags Magic Mountain στην Βαλένθια της Καλιφόρνια έχει τον υψηλότερο βρόχο του κόσμου, που ανέρχεται στα 48,77 μέτρα. Επιπλέον η ταχύτητα που έχουν τα αμαξάκια του φτάνει τα 106,22 χιλιόμετρα την ώρα.

#3  Το Kingda Ka στο Six Flags Great Adventure στο New Jersey ανέρχεται στα 138,99 μέτρα, καθιστώντας το, το ψηλότερο τρενάκι του κόσμου.

#4 Το Wicked Twister στο Cedar Point του Sandusky του Οχάιο είναι το μεγαλύτερο αιωρούμενο τρενάκι και μια απλή ματιά σε αυτό είναι αρκετή για να κάνει την καρδιά σας να χτυπά δυνατά.

#5 Το τρενάκι Formula Rossa στο Ferrari World του Abu Dhabi, είναι το γρηγορότερο στο κόσμο. Σε 90 δευτερόλεπτα μπορεί να φτάσει τα 200 περίπου χιλιόμετρα.

#6 Το Takabisha στο Fuji-Q Highland Park στην Ιαπωνία φαίνεται αδύνατο αλλά δεν είναι: Περιλαμβάνει μια πτώση 36,88 μέτρων που είναι και η πιο απότομη στον κόσμο.

#7 Το El Toro στο πάρκο αναψυχής Six Flags του New Jersey είναι το γρηγορότερο ξύλινο τρενάκι στον κόσμο. Η ταχύτητά του φτάνει τα 112,65 χιλιόμετρα που είναι πολύ εντυπωσιακό για ένα παλιού τύπου τρενάκι όπως αυτό.

#8 Το τρενάκι Sky Scream στο πάρκο Holiday στη Habloch της Γερμανίας δεν είναι ούτε το ψηλότερο, ούτε το μεγαλύτερο αλλά διαθέτει πολλές απρόσμενες στροφές, γυρίσματα και κύκλους 360 μοιρών.

#9 Το Ultra Twister στο πάρκο Nagashima Spa Land στη νομαρχία Mie της Ιαπωνίας βάζει τους αναβάτες σε κέλυφος από ίνες γυαλιού και στη συνέχεια τους μεταφέρει σε ένα κάθετο λόφο πριν κάνουν μια πτώση 84 μοιρών.

#10 Το Hades 360 στο θεματικό και υδάτινο πάρκο Mt. Olympus στο Wisconsin Dells του Wisconsin ήταν το πρώτο ξύλινο τρενάκι που γύριζε ανάποδα.

#11 Το Shivering Timbers  στο Michigan’s Adventure στο Muskegon County του Μίσιγκαν είναι το 6ο μακρύτερο ξύλινο τρενάκι στον κόσμο και διαθέτει πολλές συναρπαστικές πτώσεις.

#12 Το τρενάκι Intimidator 305 στο πάρκο Intamin στο Doswell της Virginia πέφτει από 91,44 μέτρα καθιστώντας το ένα από τα 4 τρενάκια που κάνουν κάτι τέτοιο σε όλο τον κόσμο.

#13 Το Banshee στο πάρκο ψυχαγωγίας Kings Island στο Manson του Οχάιο είναι το μακρύτερο τρενάκι που έχει εφευρεθεί ποτέ στον κόσμο.

#14 Το Superman Escape από το Krypton στο Six Flags αποτελείται από 457,2 μέτρα διαδρομής.

#15 Το Thrill Dragster ωθεί τους αναβάτες μετά από μια σύντομη αντίστροφη μέτρηση και τους εκτοξεύει πάνω από ένα τεράστιο λόφο σε 90 δευτερόλεπτα.

#16 Το Fury 325 είναι το μεγαλύτερο τρενάκι του λούνα παρκ στον κόσμο και διασχίζει τη Βόρεια και τη Νότια Καρολίνα με 152 χιλιόμετρα.

#17 Το τρενάκι Skyrush στο πάρκο Hershey της Πενσιλβανία είναι τεράστιο και γρήγορο και περιλαμβάνει 5 λόφους.

#18 Τέλος, το Cannibal στο πάρκο lagoon ανεβάζει τους αναβάτες στα 63 μέτρα και τους ωθεί σε μια ελεύθερη πτώση 116 μοιρών πριν τους μεταφέρει σε ένα υπόγειο τούνελ.

«Η τσιμεντένια έκλειψη» είναι ένα από τα πιο διάσημα street-art-project του Ισπανού γλύπτη Ισαάκ Κορντάλ (Isaac Cordal). Οι διάφορες μινιατούρες αντιπροσωπεύουν διάφορα κοινωνικά στερεότυπα. Η τεχνολογική πρόοδος, η ανθρώπινη δυστυχία, η κλιματική αλλαγή και η ποικιλομορφία του κόσμου μας, είναι μερικά από τα θέματα που προβλημάτισαν τον καλλιτέχνη.

Σας προτείνουμε να ρίξετε μια ματιά σε αυτές τις ειρωνικές, αστείες και την ίδια στιγμή παράλογες μινιατούρες του καλλιτέχνη.

Δεν υπάρχει τίποτα καλύτερο από το να ακούει κανείς ένα μωρό να γελά (αν και το μωρό στο βίντεο όπως και η μητέρα του γελάνε για διαφορετικούς λόγους). Το σημείο που πρέπει να προσέξετε στο παρακάτω βίντεο είναι η αντίδραση του σκύλου της οικογένειας. Βρίσκονται όλοι μαζί καθώς η μητέρα τραβά βίντεο το μωράκι της, το γλυκό τετράποδο είναι ξαπλωμένο δίπλα του στην πολυθρόνα και το μωρό κάνει κάτι αρκετά λογικό για την ηλικία του: Κάνει την ανάγκη του.

Αν κάτι πρέπει να γίνει, ας γίνει και αυτό το παιδί σίγουρα δεν θα κρατιόταν. Τα μωρά απλά τρώνε, κάνουν την ανάγκη τους και αν οι γονείς είναι τυχεροί, κοιμούνται μερικές ώρες μεταξύ των παραπάνω δραστηριοτήτων. Ο σκύλος που αγνοούσε το γεγονός και το βλέμμα του μετά από αυτό μας υπενθυμίζουν πως ακόμη και οι πιο κοινές καταστάσεις μπορούν να δημιουργήσουν ξεκαρδιστικά βίντεο.

Δείτε την αστεία αντίδραση του σκύλου παρακάτω.

Ένας Αμερικανός δικηγόρος αποφάσισε να κατασκευάσει μόνος του το Goose Creek Tower, μια γιγάντια και πρωτότυπη καλύβα ύψους 55 μέτρων, η οποία μοιάζει με μια στοίβα από ξύλινα σπιτάκια. Κάπου στην εξοχή της Αλάσκας, ο Phillip Weidner χτίζει υπομονετικά εδώ και χρόνια την απίθανη καλύβα του, της οποίας η κορυφή προσφέρει μια εντυπωσιακή θέα 360 μοιρών σε απόσταση 480 χιλιομέτρων!

Ο εκκεντρικός άνδρας ήθελε να χτίσει ακόμα ψηλότερα, αλλά δυστυχώς για τον ίδιο, ο ομοσπονδιακός εναέριος χώρος ξεκινάει στα 60 μέτρα. Η τεράστια κατασκευή έχει πλέον ολοκληρωθεί και αυτό που μένει είναι η εσωτερική διακόσμηση.

via

Οι ολότελα θανάσιμες και καλοκουρδισμένες μηχανές της Άπω Ανατολής δεν χρειάζονται ιδιαίτερες συστάσεις, καθώς οι μαυροντυμένες φιγούρες με τα καλυμμένα πρόσωπα που διέσχιζαν αυλές, αναρριχούνταν σε τοίχους και περπατούσαν στις στέγες με γρήγορο βηματισμό για να εκτελέσουν άλλη μια δολοφονική ή κατασκοπευτική αποστολή παραείναι θρυλικές.

Τόσο θρυλικές όσο και οι περιβόητοι μοναχοί σαολίν, καθώς οι νίντζα δεν είχαν να ζηλέψουν τίποτα σε όρους υπεράνθρωπων ικανοτήτων τους μαχητές-μοναχούς.

Κι όμως, παρά την ιστορική πραγματικότητα της ύπαρξή τους, ένα τεράστιο πέπλο μυστηρίου συνεχίζει να καλύπτει τα πεπραγμένα τους δημιουργώντας στην πορεία παρανοήσεις και αστικούς μύθους.

Εδώ έχει σαφώς να κάνει η απόλυτη μυστικότητα που περιέβαλλε τα χρονικά των νίντζα αλλά και το γεγονός φυσικά ότι στη Δύση απαθανατίστηκαν ως σιωπηλοί μαχητές κατάλληλοι για σινεμά, αφήνοντας έξω όλα τα πραγματικά ενδιαφέροντα στοιχεία της τέχνης τους…

• Κουνοΐτσι: οι θηλυκοί νίντζα

Καθώς οι γυναίκες δεν μπορούσαν με τίποτα να γίνουν σαμουράι, αν μια κυρία της φεουδαρχικής Ιαπωνίας ήθελε να προσφέρει στρατιωτικές υπηρεσίες στην οικογένεια ή την κοινότητά της η καταφυγή στους νίντζα ήταν η μόνη λύση. Και καθώς οι γυναίκες δέχονταν σαφώς περισσότερες προσκλήσεις σε κάστρα και φρούρια ως υπηρέτριες, χορεύτριες και παλλακίδες, η ένταξή τους στις τάξεις των νίντζα ήταν πάντα καλοδεχούμενη, αφού θα μπορούσαν να εκτελέσουν τη μυστική αποστολή αρκούντως ευκολότερα.

Γυναίκες νίντζα υπήρξαν πράγματι λοιπόν και εκπαιδεύονταν μάλιστα στις ίδιες τεχνικές με τους άρρενες συναδέλφους τους, αν και αυτές διέθεταν ακόμα πιο εκτεταμένο οπλοστάσιο. Οι κουνοΐτσι μπορούσαν να κρύβουν λεπίδες μέσα στις βεντάλιες τους και γίνονταν ξεφτέρι σε ένα φονικό εργαλείο αποκλειστικά για γυναικεία χρήση, που μεταφράζεται κάπως σαν «νύχι γάτας» (νέκο-τε), μια μικρή λεπίδα δηλαδή που προσαρμοζόταν σε ένα δερμάτινο δαχτυλίδι που φορούσαν οι θανάσιμες κυρίες στο δάχτυλο.

Κι αν δεν ακούγεται πολύ τρομακτικό, το «νύχι γάτας» ήταν ιδιαιτέρως αποτελεσματικό στη δουλειά του, καθώς η άκρη του ήταν φυσικά δηλητηριασμένη…

• Νίντζα όπως λέμε… Κίνα

Παρά το γεγονός ότι η ύπαρξη των νίντζα είναι ιστορικά τεκμηριωμένη, η εμφάνιση των πρώτων είναι πολύ δύσκολο να προσδιοριστεί, καθώς οι απαρχές της πολεμικής τέχνης τους, του διαβόητου νιντζίτσου, χάνονται στα βάθη του χρόνου. Στα σίγουρα πάντως δεν προέρχονται από τη χώρα που τόσο έχει συνδεθεί με τη δράση των μαυροφορεμένων πληρωμένων φονιάδων!

Κι αυτό γιατί όλα τα πυρηνικά στοιχεία της πολεμικής τέχνης των νίντζα προέρχονται από την Κίνα τουλάχιστον χίλια χρόνια πριν εμφανιστούν οι πρώτοι ιάπωνες νίντζα. Ο ίδιος ο Σουν Τζου περιλαμβάνει πληροφορίες για τους «πέντε τύπους κατασκόπων» στην κλασική «Τέχνη του Πολέμου» του κατά τον 5ο αιώνα π.Χ.

Κατά το πέρασμα των αιώνων, οι Ιάπωνες υιοθέτησαν ένα σωρό στοιχεία του κινέζικου πολιτισμού (η ιαπωνική λαογραφία δεν αφήνει εδώ περιθώρια αμφιβολίας) και η καθοριστική στιγμή για την εμφάνιση των νίντζα στη Χώρα του Ανατέλλοντος Ηλίου ήρθε κατά τον 10ό αιώνα μ.Χ., όταν η κατάρρευση της κινεζικής δυναστείας των Τανγκ προκάλεσε τη μεγάλη φυγή στρατιωτικών, λογίων και μοναχών στο σχετικά ειρηνικό γειτονικό νησί. Οι οποίοι μετέφεραν στις βαλίτσες τους απίστευτες γνώσεις, γιατί όχι και το νιντζίτσου; Η ίδια η λέξη «νίντζα» είναι εξάλλου κινεζική, καθώς στην Ιαπωνία οι μυστικοί φονιάδες ήταν γνωστοί ως «σαϊνόμπι» (σαϊνόμπι-νο-μόνο).

Υπάρχουν πάντως αναφορές για σποραδική δράση έμμισθων δολοφόνων και κατασκόπων στην Ιαπωνία ήδη από τον 6ο αιώνα μ.Χ., αν και η πραγματική εμφάνιση της κοινότητας των νίντζα θα έπρεπε να περιμένει 4-5 αιώνες ακόμα για να γενικευτεί στη φεουδαρχική Ιαπωνία…

• Ντυμένοι και εξοπλισμένοι για να περνούν απαρατήρητοι

Παρά το γεγονός ότι η μαύρη τους στολή μετατράπηκε στο κυρίαρχο στοιχείο της εικόνας τους στη Δύση, η πραγματικότητα μόνο έτσι δεν ήταν. Οι νίντζα δεν ήταν ούτε μαυροφορεμένοι ούτε και κάλυπταν τα πρόσωπά τους, καθώς κάτι τέτοιο θα ερχόταν σε πλήρη αντίθεση με τις αποστολές τους ως μυστικοί πράκτορες και πληρωμένοι εκτελεστές!

Ο σκοπός ήταν να περνούν απαρατήρητοι και κανείς να μη δίνει σημασία στην παρουσία τους, γεγονός που θα ανέτρεπε η κατάμαυρη αμφίεσή τους. Συνήθως ντύνονταν «βαρετά» λοιπόν, προσποιούμενοι τους φτωχούς χωρικούς ή εναρμονίζοντας τα ρούχα τους στο εκάστοτε επιχειρησιακό περιβάλλον. Στις συνήθεις εξωτερικές νυχτερινές αποστολές τους φορούσαν μπλε στολή, καθώς το μαύρο δεν πρέπει να χρησιμοποιήθηκε ποτέ (είναι μάλλον μια κληρονομιά του θεάτρου Καμπούκι).

Και βέβαια αντί να κραδαίνουν φανταχτερά -και αμέσως ύποπτα- σπαθιά κατάνα, τα περισσότερα όπλα τους ήταν απλές τροποποιήσεις γεωργικών εργαλείων (δρεπάνια, πριόνια, ψαλίδια κλαδέματος), καθώς ο σκοπός ήταν όπως είπαμε να μην προδοθεί η πραγματική ταυτότητα του κατόχου σε περίπτωση ελέγχου ή εντοπισμού.

Είχαν βέβαια και κανονικά όπλα, από παραλλαγή του σπαθιού του σαμουράι μέχρι πολλά ακόμα φονικά μαραφέτια, τα οποία χρησιμοποιούνταν σε πολέμους και κανονικές μάχες. Μια φορά για τις μυστικές αποστολές που τους έκαναν φόβο και τρόμο στην Ιαπωνία τόξα, σπαθιά και δόρατα δεν χρησιμοποιούνταν ποτέ. Η ταπεινή δηλητηριασμένη λεπίδα έκανε μια χαρά τη δουλειά.

Πολλοί νίντζα μασκαρεύονταν εξάλλου σε καλλιτέχνες του δρόμου, όπως ο περίφημος σαϊνόμπι του 16ου αιώνα Κάτο Ντάντζο, που ο κόσμος τον ήξερε ως μεγάλο ταχυδακτυλουργό και οι πελάτες του πολέμαρχοι ως τον απολύτως θανάσιμο νίντζα του καιρού του…

• Νίντζα και σαμουράι

Είναι γεγονός ότι οι νίντζα εμφανίζονται λίγο πολύ ως αντίπαλο δέος των σαμουράι: οι σαμουράι ήταν οι πολεμιστές της φεουδαρχικής Ιαπωνίας που ανήκαν σε αριστοκρατικές κοινωνικές τάξεις ενώ οι νίντζα προέρχονταν από τα κατώτερα στρώματα του λαού. Ταυτοχρόνως, οι σαμουράι δεσμεύονταν από τον κώδικα ηθικής του Μπουσίντο που απαγόρευε πάμπολλα πράγματα, ενώ οι νίντζα ήταν ελεύθεροι να κάνουν όλη τη βρόμικη δουλειά του πολέμαρχου, καίγοντας, σκοτώνοντας και κάνοντας σαμποτάζ, ταπεινές ενέργειες δηλαδή που κανένας σαμουράι δεν θα αναλάμβανε.

Αν κι αυτό είναι σχετικά αληθές, οι νίντζα δεν ήταν μόνο για τις βρόμικες δουλειές. Ήταν ο μυστικός τους ρόλος αυτός που κρατούσε στο σκοτάδι τον δικό τους κώδικα ηθικής, ενώ οι σαμουράι ήταν το δημόσιο πρόσωπο του πολέμου που όφειλαν εξωτερικά τουλάχιστον να είναι ενάρετοι και ηθικοί. Οι νίντζα δεν ήταν ωστόσο δεύτεροι κανενός, καθώς απολάμβαναν αντίστοιχες τιμές απ’ όσους γνώριζαν την πραγματική τους ταυτότητα. Δεν ήταν εξάλλου μυστικό ότι πολλοί ξεπεσμένοι σαμουράι (ρόνιν) γίνονταν νίντζα για να βγάλουν τον επιούσιο.

Ο ευγενής Μπουσίντο και το ταπεινό και δόλιο Νιντζίτσου είναι ενδεχομένως σημερινές ερμηνείες και δοτές αξιολογικές κρίσεις, καθώς στα χρόνια της φεουδαρχικής Ιαπωνίας ο σκοπός αγίαζε συνήθως τα μέσα. Πόσο ταπεινό ήταν εξάλλου το να σκοτώσεις στον ύπνο του έναν πολέμαρχο που θα βύθιζε την επομένη την Ιαπωνία στον εμφύλιο; Ο κώδικας των σαϊνόμπι επέβαλλε την ολοκλήρωση της αποστολής με κάθε κόστος, επιστρατεύοντας όλα τα θεμιτά και αθέμιτα μέσα…

• Άνοδος και πτώση των νίντζα

Η μεγάλη ακμή των νίντζα στη μεσαιωνική Ιαπωνία ήρθε κατά τον 16ο αιώνα, αν και τα χρονικά τους ήταν ήδη γνωστά εδώ και τριακόσια χρόνια. Ο κολοφώνας της δόξας τους έλαβε χώρα το 1562, όταν ο πολέμαρχος Τοκουγκάβα τους επιστράτευσε για να τον βοηθήσουν στην κατάκτηση εχθρικού φρουρίου. Ο σογκούν το πολιορκούσε μάταια εδώ και δυόμιση μήνες, όταν και αποφάσισε να επιστρατεύσει 80 νίντζα να σκαρφαλώσουν τα τείχη και να τρυπώσουν στο εσωτερικό του τη νύχτα.

Τους έντυσε μάλιστα με τα ρούχα του εχθρού για να φανεί ότι οι υπερασπιστές του κάστρου πολεμούσαν μεταξύ τους! Οι νίντζα τα κατάφεραν και με το παραπάνω πυροδοτώντας τέτοιον πανικό στο οχυρό που εξολόθρευσαν εύκολα τους 200 και πλέον αντίπαλους πολεμιστές. Με τις αμίμητες πολεμικές τους ικανότητες να είναι περιζήτητες απ’ όλους, οι νίντζα επιστρατεύτηκαν ως κατάσκοποι, προβοκάτορες, ανιχνευτές, ακόμα και καταδρομείς, καθώς η αποτελεσματικότητά τους στις πολιορκίες ήταν παροιμιώδης, διεισδύοντας στα οχυρά και δημιουργώντας αντιπερισπασμό προκειμένου να επιτίθενται οι πολιορκητές.

Όσο για την πτώση τους, υπήρξε εξίσου ηχηρή. Στα τέλη του 16ου αιώνα, δυο πανίσχυροι πολέμαρχοι, οι Τογιοτόμι και Νομπουνάγκα, συνασπίστηκαν για να βάλουν ένα τέλος σε όλους τους νίντζα της Ιαπωνίας, από τους οποίους είχαν υποφέρει πολύ οι δυναστείες τους όλα αυτά τα χρόνια. Την ώρα που προσπαθούσαν λοιπόν να ενώσουν τη χώρα κάτω από την εξουσία τους, σκέφτηκαν να ξεπαστρέψουν όλους τους δόλιους και μοχθηρούς κατασκόπους και πληρωμένους φονιάδες. Ήθελαν να αφήσουν την Ιαπωνία στα χέρια των ένδοξων και ενάρετων σαμουράι, όχι γιατί νοιάζονταν φυσικά για την τιμή, αλλά επειδή οι σαμουράι ήταν πιστοί πολεμιστές ενώ οι νίντζα πήγαιναν σε όποιον πλήρωνε καλύτερα.

Δεν ήταν όμως μόνο οι νίντζα, καθώς οι δύο δυνάστες σογκούν έβαλαν στο στόχαστρο βουδιστές μοναχούς, χριστιανούς ιεραπόστολους και ευρωπαίους αποίκους. Οι νίντζα όμως δεν συλλαμβάνονταν και εκτελούνταν απλώς, αλλά βασανίζονταν κιόλας, καθώς είχαν την τιμητική τους στο δολοφονικό μενού των Τογιοτόμι και Νομπουνάγκα. Οι οποίοι δεν σκότωσαν βέβαια όλους τους νίντζα, τους έστειλαν όμως μια και καλή στο χρονοντούλαπο της Ιστορίας.

Τη χαριστική βολή την έδωσαν οι δυο άρχοντες στον παράγοντα αποσταθεροποίησης της χώρας, όπως ονόμασαν τους σαϊνόμπι, όταν επιτέθηκαν στις βάσεις των νίντζα το 1581. Η αιφνιδιαστική αυτή εισβολή ανάγκασε τους μαχητές να δώσουν μάχη σε ανοιχτό πεδίο, με αποτέλεσμα να υποστούν πανωλεθρία και να διαλυθούν. Το συλλογικό τέλος των νίντζα είχε έρθει, αν και σποραδικές εμφανίσεις πληρωμένων φονιάδων με σχεδόν υπεράνθρωπες ικανότητες συνέχισαν να υφίστανται και στην Περίοδο Έντο, που έφερε την πολυπόθητη σταθερότητα και ειρήνη στη Χώρα του Ανατέλλοντος Ηλίου…

Πηγή: Newsbeast.gr