Υπάρχουν φωτογραφίες που πίσω τους κρύβονται ολόκληρες ιστορίες, όπου μια ματιά απλά δεν αρκεί και γυρνάμε σε αυτές για άλλη μία, όλη την ώρα. Φωτογραφίες που μας κάνουν να βιώνουμε διαφορετικά συναισθήματα: χαρά, λύπη, ένα όμως είναι σίγουρο, πως δεν μας αφήνουν αδιάφορους.

Τόσο διαφορετικοί, όμως στο τέλος είναι όλοι μαζί
Η αγνή φιλία ανάμεσα στις αγελάδες και τις γάτες σε φάρμα στο Κεμπέκ του Καναδά.

Μάχες με νερό
Οι ελέφαντες ρίχνουν νερό στους κατοίκους στην γιορτή της πρωτοχρονιάς στην Ταΐλάνδη, στην περιοχή Αγιούτχα στα βόρεια της Μπανγκόκ.

Το αληθινό χαμόγελο της ευγνωμοσύνης
Γαϊδουράκι που σώθηκε από πλημμύρα που πραγματικά φαίνεται λες χαμογελάει από χαρά.

Ένα χαρούμενο παιχνίδι
Αστυνόμος της Δανίας παίζει ένα παιχνίδι με ένα κοριτσάκι από οικογένεια μεταναστών.

Ευγένεια παντού
Αεροσυνοδός βοηθάει ανάπηρο άνθρωπο, που πρόσφατα έπαθε εγκεφαλικό να φάει το φαγητό του.

Η Χαρά της ζωής
Παράλυτα σκυλιά μπόρεσαν να μετακινούνται και να απολαύσουν την ζωή τους, όπως παλιά. Λίμα, Περού.

Το κύριο είναι η φροντίδα
Εργάτης ζωολογικού κήπου χαρίζει στα γενέθλια του θαλάσσιου ελέφαντα μια τούρτα με ψάρια.

Η κινούμενη βιβλιοθήκη
Ο 42 χρονών Ριντβάν Σουρούρι διαλέγει τα βιβλία που θα έχει στην ειδική του κινούμενη βιβλιοθήκη, ενώ το παιδάκι ψάχνει κάτι ενδιαφέρον να διαβάσει. Ινδονησία.

Η πραγματική αγάπη
Ο Ναότο Ματισμούρα είναι ένας μοναχικός άντρας, ο οποίος δεν φοβήθηκε να συνεχίσει να ζει στην περιοχή δίπλα στην Φουκουσίμα. Έφυγε από την πόλη μαζί με τους άλλους κατοίκους, όμως γύρισε για να φροντίσει τα παρατημένα ζώα.

Στον δρόμο για το σπίτι
Δύο παιδιά πηγαίνουν πίσω σπίτι τους μετά από το σχολείο. Ναϊρόμπι, Κένυα.

Ανιδιοτελής βοήθεια
Κατά την πλημμύρα δίπλα στην περιοχή Νοκχάλι στην Λαϊκή Δημοκρατία του Μπανγκλαντές, το αγόρι με το όνομα Μπιλάλ είδε το ελαφάκι που πνιγόταν, το οποίο έχασε την οικογένεια του. Ρισκάροντας την ζωή του, έσωσε το ζωάκι.

Πάνω στο μπλε λιβάδι
Δύο κορίτσια τρέχουν σε ένα λιβάδι με μωβ καμπάνες. Μάλμπορο, Νότια Αγγλία.

Το να είσαι καλός άνθρωπος, είναι πιο εύκολο από ότι νομίζετε
Όταν η μητέρα 5 παιδιών χρειάστηκε να πάει στο νοσοκομείο, αυτοί οι νεαροί αστυνομικοί καθάρισαν όλα τα πιάτα και τάισαν τα παιδιά.

Η ζωή συνεχίζεται
Ηλικιωμένη γυναίκα παίζει με το μικρό γατάκι δίπλα στο σπίτι της. Σαγκάη, Κίνα.

Βοήθα τον πύραυλο να πετάξει
Νεαρός άντρας πηδάει στον αέρα από την χαρά του στο φεστιβάλ πυραύλων Μπουνγκ Μπανγκ Φάι, γιορτή για την εποχή της βροχής. Γιασότχον, Ταΐλάνδη.

Μια διαφορετική, «επίκαιρη» φάτνη στήθηκε στην πλατεία Κονσουλίδη της Καβάλας, μια φάτνη του σήμερα που στη θέση του νεογέννητου Χριστού έχει το κορμάκι του τρίχρονου Αιλάν, που δεν γλύτωσε από τον σύγχρονο Ηρώδη.

Το έργο σχεδίασε και έφτιαξε η εικαστική ομάδα του Συνδέσμου Φίλων Γραμμάτων και Τεχνών, που την αποτελούν ο Κώστας Καμαργιανης, ο Χρήστος Καρακίτσος, η Ανθή Μήτρογλου, ο Διαμαντής Σταγγίδης και η Αντιγόνη Τσάφη.

Όπως αναφέρουν οι καλλιτέχνες, «η «φάτνη» ως έννοια είναι άμεσα συνδεδεμένη με την Γέννηση του Χριστού και κατά συνέπεια φορτωμένη με όλα τα νοήματα που προκύπτουν από αυτήν. Αν όμως αφαιρέσουμε το μεταφυσικό αυτό περίβλημα, αντικρίζουμε μια απόλυτα ανθρώπινη σκηνή.

Πρόκειται για ανθρώπους που μεταναστεύουν από την πατρίδα τους για να σωθούν από την ανθρώπινη βία. Ίσως πολλοί άνθρωποι να μην συνειδητοποιούν την πλευρά αυτή.

Η κατασκευή αυτή αποτελεί μια απόπειρα να μεταφερθεί η «σκηνή της φάτνης» στο σήμερα. Με σημερινούς ανθρώπους που μεταναστεύουν από την πατρίδα τους για να σωθούν ξανά από την ανθρώπινη βία. Και δυστυχώς δεν τα καταφέρνουν όλοι…

Μια ακόμη παράμετρος που προέκυψε ασυνείδητα κατά την διαδικασία της εκτέλεσης του έργου, ήταν η μνημειακή εμφάνιση της σύνθεσης που παραπέμπει και σε αέτωμα, θυμίζοντας τα γλυπτά του Παρθενώνα (που επίσης έχουν μεταναστεύσει ακούσια)».

Πηγή: kavalanews.gr

Οι περισσότεροι ηθοποιοί και τραγουδιστές δεν υπάρχει ούτε μια περίπτωση να φορέσουν το ίδιο ρούχο σε κάποια επίσημη εμφάνισή τους.

Σε αντίθεση με αυτόν τον καθηγητή από το δημοτικό Prestonwood στο Ρίτσαρντσον των Ηνωμένων Πολιτειών της Αμερικής, ο οποίος φωτογραφίζεται για την σχολική φωτογραφία στο τέλος της χρονιάς με τα ίδια ρούχα εδώ και 40 χρόνια.

Ο καθηγητής ξεκίνησε την θρυλική αυτή παράδοση τυχαία, όταν κατάλαβε ότι φορούσε το ίδιο πουκάμισο και την ίδια καφέ καζάκα στις φωτογραφίες του 1972 και του 1973.

“Ντράπηκα πάρα πολύ, όταν είδα ότι φορούσα τα ίδια ρούχα και στις δυο φωτογραφίες”, ανέφερε η Dale. Η σύζυγός του, Cathy ήταν εκείνη που αστειευόμενη με το γεγονός τον προκάλεσε τα φορέσει τα ίδια ρούχα και την επόμενη χρονιά.

Μετά από αυτήν την πρόκληση ο Dale φορούσε τα ίδια ακριβώς ρούχα για τα επόμενα 5 χρόνια.

“Μετά από 5 χρόνια δεν έβρισκα κανέναν λόγο να το σταματήσω”, εξηγεί ο ίδιος. Ακόμα και όταν δεν του έκαναν πια τα ρούχα ο Dale τα έπαιρνε μαζί του στο σχολείο αποκλειστικά και μόνο για την αναμνηστική φωτογραφία. Η κίνησή του αυτή είναι ταυτόχρονα χιουμοριστική και συγκινητική.

1973 – 2012

1973/1974

1975/1976

1977/1978

1979/1980

1981/1982

1983/1984

1985/1986

1987/1988

1989/1990

1991/1992

1993/1994

1995/1996

1997/1998

1999/2000

2001/2002

2003/2004

2005/2006

2007/2008

2009/2010

2011/2012