Τι λες τώρα | Έγκυρες ειδήσεις, κοινωνικά θέματα, βίντεο και φωτογραφίες από την Ελλάδα και τον κόσμο.

16 φωτογραφίες παιδιών, στα οποία έχει συνδυαστεί η ομορφιά διαφορετικών εθνικοτήτων

φωτογραφία

manos

-

17 Φεβρουαρίου 2016 15:15

16 φωτογραφίες παιδιών, στα οποία έχει συνδυαστεί η ομορφιά διαφορετικών εθνικοτήτων

Η φωτογράφος Ναΐρα Αγκανεσιάν έκανε ένα πρότζεκτ, στο οποίο ήθελε να δείξει, πόσο όμορφα είναι τα παιδιά των οποίων οι γονείς είναι διαφορετικών εθνικοτήτων.

Έμεινε άφωνη, όταν επικοινώνησαν μαζί της πάνω από 200 γονείς που ήθελαν να λάβουν μέρος σε αυτό το πρότζεκτ.

Σύμφωνα με τα λεγόμενά της ήταν πολύ δύσκολο για αυτήν να διαλέξει πια παιδιά θα λάμβαναν μέρος στην φωτογράφιση, διότι ήθελε να φωτογραφήσει όλα τα παιδιά.

Σας προτείνουμε να ρίξετε μια ματιά σε αυτές τις εντυπωσιακές φωτογραφίες των πανέμορφων παιδιών.

Λούκας, 5 ετών. Μπαμπάς — Βέλγος, μαμά — Ρωσίδα

Σαλμά, 4,5 ετών. Μπαμπάς — Ουζμπέκος, μαμά — Αρμένισα

Ελίζα, 5 ετών. Μπαμπάς — Αρμένιος/Γεωργιανός, μαμά — Ρωσίδα

Άννα, 8 ετών. Μπαμπάς — Αρμένιος, μαμά Ρωσίδα

Εύα, 5 ετών. Μπαμπάς — Κορεάτης, μαμά Ρωσίδα/Ουκρανή/Εβραία

Ντομινίκ, 6 ετών. Μπαμπάς — Γεωργιανός/Τατάρος, μαμά — από Οσετία

Τιμούρ, 7 ετών. Μπαμπάς — Αζέρος, μαμά Ρωσίδα

Λουκιάν, 5 ετών. Μπαμπάς — Ουκρανός/Ρώσος, μαμά — από Τουρκμενιστάν/Ταταρστάν

Δανιήλ, 6,5 ετών. Μπαμπάς — Νιγηριανός, μαμά — Ρωσίδα

Ξένια, 9 ετών. Μπαμπάς — Γερμανός Εβραίος, μαμά — από Ρωσία/Ταταρστάν

Μάγια, 5 ετών. Μπαμπάς — Ρώσος, μαμά — Αρμένισα

Αλίσα, 5 ετών. Μπαμπάς — Ρώσος, μαμά — από Ουζμπεκιστάν/Ταταρστάν

Λέο, 6 ετών. Μπαμπάς — Κονγκολέζος, μαμά — Ρωσίδα

Βαγκίφ, 9 ετών. Μπαμπάς — Αζέρος/Ρώσος, μαμά — Αρμένισα/Ρωσίδα

Δανιήλ, 7 ετών. Μπαμπάς — Τάταρος, μαμά — Γεωργιανή

Λέον, 5 ετών. Η ακριβή εθνικότητά του είναι άγνωστη

Ναύπλιο: Ένας τόπος ξεχωριστός, γεμάτος φυσικές ομορφιές και πολιτισμό

Stathis

-

17 Φεβρουαρίου 2016 13:26

0

Ναύπλιο: Ένας τόπος ξεχωριστός, γεμάτος φυσικές ομορφιές και πολιτισμό

Ένας τόπος ξεχωριστός, μυστικιστικός, ευλογημένος, γεμάτος φυσικές ομορφιές και πολιτισμό, που αιώνες τώρα, συνεχίζει να ανθίζει και να γοητεύει κάθε επισκέπτη, που χωρίς να το αντιλαμβάνεται, μυείται στο Κάλλος, την Αρμονία, αλλά και στο Όνειρο που μπροστά του γίνεται πραγματικότητα. Ο τόπος του είναι αυθεντικός και αυτή είναι η μαγεία της αναζήτησης, του κάθε οδοιπόρου που θα επισκεφθεί το Ναύπλιο.
Ο γιος του Ποσειδώνα, ο Ναύπλιος, το έχτισε δίνοντας το όνομά του και η μνήμη αυτή ήταν ο πρώτος κρίκος στη μεγάλη πολιτιστική αλυσίδα της Ιστορίας του, που δεν φτάνουν τα 850 σκαλοπάτια του Κάστρου του Παλαμηδίου για να την μετρήσουν.
Η «Νάπολη της Ανατολής» όπως το ονόμασαν οι Ενετοί θαλασσοκράτες, άπλωσε τις ρίζες της, με σεβασμό στην ιστορικότητά του και το σημερινό Ναύπλιο, πρώτη πρωτεύουσα της Ελλάδος το 1828, με την άφιξη του Καποδίστρια, εξακολουθεί να κοσμείται με όλα τα παραδοσιακά του στοιχεία, ανέγγιχτα από το χρόνο.
Το σημείο αναφοράς της πόλης, το Μπούρτζι, συνεχίζει να κρατά ζωντανούς τους θρύλους, πολυφωτισμένη παρουσία στον Αργολικό Κόλπο, χτισμένο πάνω στο μικρό νησάκι των Αγίων Θεοδώρων.
Χειμώνα-καλοκαίρι, το σεργιάνι στα γραφικά δρομάκια του Ψαρομαχαλά, στην Πλατεία Συντάγματος που δείχνει ανέγγιχτη από τα χρόνια, αλλά και οι βόλτες στις κοντινές ακρογιαλιές του και τις περίφημες αμμουδιές που αποτελούν μόνιμη απόλαυση για όλες τις ανθρώπινες αισθήσεις.
Είναι τόσα πολλά, είναι τόσο ωραία όλα τα αξιοθέατα στο Ναύπλιο, που δεν μπορεί κανείς παρά να ξαναγυρίσει για να συνεχίσει να ζει το γοητευτικό όνειρο που το Ανάπλι του προσφέρει, μέσα από τους στενούς και φαρδείς του δρόμους, τις μεγάλες-παλιές και μικρές-καινούργιες πλατείες, τις Οθωμανικές Κρήνες που στολίζουν τα ενετικά, τα νεοκλασικά και τα καινούργια του κτίρια, όλα γοητευτικά αρχιτεκτονικά κοσμήματα.

Από τη λιθόστρωτη πλατεία Συντάγματος που αποτελεί κέντρο συνάντησης και σημείο αναφοράς της πόλης, ξεκινάει ένας υπέροχος ιστορικός περίπατος που μπορεί να καταλήξει σε ένα γεύμα σε κάποια από τις περιποιημένες μικρές ταβέρνες μέσα στα σοκάκια ή σε ποτό και γλυκό στα διάφορα μπαράκια που υπάρχουν στην περιοχή.
Στην Πλατεία Συντάγματος, βρίσκεται το Αρχαιολογικό Μουσείο, στο οποίο αξίζει σίγουρα μία επίσκεψη,το Βουλευτικόν που στέγασε το πρώτο κοινοβούλιο και το Παλιό Τζαμί.
Στο Ναύπλιο υπάρχει το πρώτο και μοναδικό στον κόσμο Μουσείο Κομπολογιού, το οποίο ιδρύθηκε το 1998 από το ζεύγος Ευαγγελινού.
Έξω από την είσοδό του Ιερού Ναού Αγ. Σπυρίδωνος δολοφονήθηκε το 1831 ο πρώτος κυβερνήτης της Ελλάδας Ιωάννης Καποδίστριας. Χρονολογείται στο 1702, από τα χρόνια της Δεύτερης Ενετοκρατίας της πόλης.
Με λειτουργία από το 2004, το παράρτημα της Εθνικής Πινακοθήκης φιλοξενείται σε ένα διατηρητέο νεοκλασικό που ανακαινίστηκε πλήρως από το Ίδρυμα «Αλ. Ωνάσης». Μεγάλης σημασίας η συλλογή ζωγραφικών πινάκων των Θ. Βρυζάκη, Ν. Γύζη, Φ. Μαργαρίτη, Διον. Τσόκου, Νικ. Λύτρα με τους ήρωες και τα γεγονότα της Επανάστασης του 1821 και άλλα θέματα από την εθνική παλιγγενεσία
Αν έχετε λίγο παραπάνω χρόνο, αξίζει και μία επίσκεψη στην Τίρυνθα, σε έναν από τους σημαντικότερους αρχαιολογικούς χώρους της Αργολίδας, που έχει ενταχθεί στον κατάλογο των Μνημείων Παγκόσμιας Πολιτιστικής Κληρονομιάς της UNESCO. Βρίσκεται λίγο πιο έξω από την πόλη, στο 8ο χλμ. του δρόμου Άργους-Ναυπλίου.
Επίσης, ο περίπατος στον παραθαλάσσιο πλακόστρωτο δρόμο που αγκαλιάζει την Ακροναυπλία, προσφέρει μία υπέροχη αίσθηση απόδρασης από την πραγματικότητα.

Πρωταγωνίστρια η Πόλη του Ναυπλίου στη θέα, ατενίζει τον Αργολικό Κόλπο και τα βουνά της Ανατολικής Πελοποννήσου, ενώ οι μυρωδιές από τα νυχτολούλουδα συνοδεύουν κάθε επισκέπτη στο νυχτερινό γεμάτο ζωή σεργιάνι στα σοκάκια, προσφέροντάς του έναν ανεπανάληπτο ερωτισμό για την Ωραία Πόλη που τον έχει στιγματίσει!

Πριν ακόμα φύγεις από το Ναύπλιο, ξέρεις πως γρήγορα θα ξαναγυρίσεις.

Δείτε το βίντεο

Πηγή: dinfo.gr

Αυτό το εγκάρδιο και πανέμορφο ποίημα εγγυάται ότι θα σας ανεβάσει την διάθεση!

ποίημα

Stathis

-

17 Φεβρουαρίου 2016 13:05

0

Αυτό το εγκάρδιο και πανέμορφο ποίημα εγγυάται ότι θα σας ανεβάσει την διάθεση!

Κάποιος μου είπε κάποτε: Πρέπει να ζεις για τα μικρά, καθημερινά πράγματα.

Ζήσε για την ανατολή και την δύση του ήλιου,

για τα μακρινά ταξίδια με το αυτοκίνητο,

για τις βόλτες με το ποδήλατο με τον αέρα να σου χαϊδεύει τα μαλλιά,

ζήσε για να χορεύεις μέσα στη βροχή, για να γελάς μέχρι δακρύων,

ζήσε για τα αγαπημένα σου τραγούδια και βιβλία, για να χαμογελάς χωρίς αιτία,

για τις ατέλειωτες συζητήσεις πάνω από μια κούπα τσάι με μπισκότα,

για την χαλάρωση μετά από πολλές μέρες κούρασης, για την σπίθα στο μάτι κάποιου.

Ζήσε για τις βραδινές περιπέτειες και για τα αστέρια που σε οδηγούν σπίτι.

Ζήσε για τους ανθρώπους που θυμούνται πώς πίνεις τον καφέ σου και ότι σιχαίνεσαι τα κρεμμύδια.

Ζήσε για το πρώτο φιλί και τους μεγάλους περιπάτους, για τις αγκαλιές, για τις νέες γνωριμίες, για τα απρόσμενα δώρα και για τα πολυπόθητα “ναι”.

Ζήσε για αυτά τα μικρά πράγματα που σε κάνουν να νοιώθεις ζωντανός!

Tο παράξενο ζώο που ονομάζεται «Καρακάλ» είναι πραγματικά ένα εντυπωσιακό αιλουροειδές.

ζώα

Stathis

-

17 Φεβρουαρίου 2016 12:24

0

Tο παράξενο ζώο που ονομάζεται «Καρακάλ» είναι πραγματικά ένα εντυπωσιακό αιλουροειδές.

Όταν σκεφτόμαστε τα αιλουροειδή, τα πρώτα ζώα που μας έρχονται στο μυαλό είναι οι τίγρεις, τα λιοντάρια, τα τζάγκουαρ και οι λεοπαρδάλεις.

Τα ζώα αυτά είναι πολύ μεγάλα και διαχωρίζουν τον εαυτό τους από τις άλλες αγριόγατες, παρόλο που όλα βρυχώνται. Επίσης, έχουν εξαιρετικές δεξιότητες στο κυνήγι και είναι πολύ επικίνδυνα.

Ωστόσο, κάποιες φορές ξεχνάμε τις εκατοντάδες μεσαίου μεγέθους γάτες, που είναι πολύ συνηθισμένες στην άγρια φύση.

Συνήθως, αναφέρονται ως λύγκες της ερήμου ή αλλιώς “Καρακάλ”, το οποίο βγαίνει από την τούρκικη λέξη “karakulak”, που σημαίνει μαύρα αυτιά. Οι γάτες αυτές έχουν μια σπάνια και εξωτική εμφάνιση και είναι πολύ κοινές σε κάποια μέρη της Αφρικής και στην Νότια Ασία.

Το χαρακτηριστικό τους είναι τα μαύρα και ασυνήθιστα αυτιά τους και είναι γνωστές για την εξαιρετικές δεξιότητές τους στο κυνήγι.

Μερικές φορές τρώνε μικρά τρωκτικά, αλλά είναι κυρίως γνωστά για την ικανότητά τους να κυνηγούν πουλιά. Ιστορικά, έχουν χρησιμοποιηθεί από τον άνθρωπο για το κυνήγι άγριων πτηνών. Όταν επιτίθενται σε ένα κοπάδι, μπορούν να πιάσουν μέχρι και 12 πουλιά με ένα μόνο άλμα.

Είναι μεσαίου μεγέθους γάτες. Τα αρσενικά μπορούν να φτάσουν τα 13 έως 18 κιλά, ενώ τα θηλυκά περίπου 11 κιλά.

Το χρώμα της γούνας τους επιτρέπει να εναρμονίζονται τέλεια με τα ξηρά λιβάδια, που χρησιμοποιούν για να κυνηγούν. Το χρώμα τις γούνας τους ποικίλει ανάλογα με το περιβάλλον στο οποίο ζουν, αλλά συνήθως είναι χλωμό. Το ανοιχτό κόκκινο και καφέ είναι μερικές από τις παραλλαγές χρωμάτων.

Σε αντίθεση με τα υπόλοιπα αιλουροειδή τα καρακάλς είναι μοναχικά ζώα. Κάποιες φορές μπορεί να εμφανιστούν σε ζεύγη, αλλά συνήθως είναι μόνα τους.

Τα παιδιά αυτών των ζώων μεγαλώνουν σε κρησφύγετα που έχουν σκαφτεί στο έδαφος ή κάτω από ρίζες δέντρων. Το μικρό μέγεθός τους επιτρέπει να μεγαλώσουν τα μικρά τους σε αυτές τις τοποθεσίες μακριά από τον ήλιο και τα αρπακτικά ζώα.

Εξαιτίας της ιστορίας τους με τους ανθρώπους, κάποιοι ντόπιοι τα κρατούν ακόμα στο σπίτι τους ως κατοικίδια. Μπορείτε να φανταστείτε πως είναι να έχεις για κατοικίδιο αυτή την γάτα;

Ωστόσο, θα πρέπει να σημειωθεί ότι αυτές είναι σπάνιες περιπτώσεις και τα καρακάλ που κρατούνται ως κατοικίδια προέρχονται από συνήθως από μια γενεαλογία που έχει εξημερωθεί.

Κάποιες φορές μπορεί να φαίνονται τρομακτικά, αλλά ως γατάκια είναι αξιολάτρευτα.

Λόγω του φυσικού ξερού τους περιβάλλοντος, τα καρακάλ έχουν μάθει να επιβιώνουν με πολύ λίγο νερό. Στην πραγματικότητα, ένα μεγάλο μέρος του νερού που καταναλώνουν προέρχεται από τη λεία τους.

Όπως ακριβώς και οι περισσότερες γάτες, τα καρακάλ κοιμούνται κατά το μεγαλύτερο μέρος της ημέρας.

Αν τα συναντήσετε ποτέ σε καμία περίπτωση μην υποθέσετε, ότι είναι ασφαλές να τα πλησιάσετε. Μπορεί να φαίνονται χαριτωμένα και γλυκά, αλλά είναι άγρια ζώα.

Ο τέλειος συνδυασμός του μεγέθους τους, της ευκινησίας τους και της δύναμής τους είναι ιδανικός για να κυνηγούν πουλιά, ακόμα και πάνω σε κλαδιά δέντρων.

Το πορτοκαλί- κόκκινο χρώμα αυτών των γατιών είναι πανέμορφο.

Όπως όλα τα παιδιά και αυτά μεγαλώνουν πολύ γρήγορα.

Ποιος δεν θα ερωτευόταν αυτό το γλυκό πρόσωπο;

Για να μάθετε περισσότερα γι’ αυτό το πανέμορφο ζώο, επισκεφθείτε την σελίδα San Diego Zoo.

Πηγή: Honest To Paws

Πιλότος καταγράφει από ψηλά κοπάδι προβάτων δημιουργώντας ένα βίντεο που σαγηνεύει.

βίντεο

Stathis

-

17 Φεβρουαρίου 2016 12:03

0

Πιλότος καταγράφει από ψηλά κοπάδι προβάτων δημιουργώντας ένα βίντεο που σαγηνεύει.

Η Νέα Ζηλανδία είναι διάσημη για τα πρόβατα της μιας και είναι περισσότερα από τους ανθρώπους κατά 56 εκατομμύρια. Σίγουρα θα έχετε δει φωτογραφίες με πρόβατα που καλύπτουν τεράστιες πράσινες πεδιάδες. Οι περισσότερες από αυτές τις φωτογραφίες είναι στην Νέα Ζηλανδία.

Σε αυτό το βίντεο του φωτογράφου και πιστοποιημένου πιλότου αεροφωτογραφίας Tim Whittaker θα δούμε όχι ένα ούτε δυο αλλά εκατοντάδες πρόβατα να ξεχύνονται από ψηλά στις πράσινες πεδιάδες της Νέας Ζηλανδίας.

Ένα πραγματικά σαγηνευτικό βίντεο που δείχνει από ψηλά αγέλες προβάτων με τέτοιο τρόπο που δημιουργείται ένα μοναδικό θέαμα που μόνο η φύση και το ζωικό βασίλειο μπορεί να προσφέρει.

Δώστε έμφαση πως κινείται αρμονικά και με μια μεγάλη ηρεμία το κοπάδι από τα πρόβατα, δυναμώστε λίγο τον ήχο σας και σε συνδυασμό με το όμορφο περιβάλλον του βίντεο και την υπέροχη του μουσική είμαστε σίγουροι ότι θα πάρε σίγουρα μια δόση ηρεμίας και γαλήνης.

Δείτε το βίντεο

12 φωτογραφίες από το αντίγραφο του «Τιτανικού», που θα κάνει το παρθενικό του ταξίδι το 2018

διάφορα

manos

-

17 Φεβρουαρίου 2016 03:38

0

12 φωτογραφίες από το αντίγραφο του «Τιτανικού», που θα κάνει το παρθενικό του ταξίδι το 2018

Η εταιρία Blue Star Line σχεδιάζει να κατασκευάσει ένα αξιόπιστο και πλήρως εξοπλισμένο αντίγραφο του πλοίου «Τιτανικός» το οποίο θα γίνει στην ουσία «Τιτανικός 2». Το πλοίο θα κατασκευαστεί στη μνήμη των ηρωικών ανθρώπων που υπηρέτησαν στο πλοίο και τους επιβάτες, για τους οποίους το ταξίδι κρίθηκε ως μοιραίο.

Σας προσκαλούμε να συγκρίνεται φωτογραφίες του μυθικού πλοίου του 1912 με τα τρισδιάστατα μοντέλα του νεότευκτου πλοίου, το οποίο θα πραγματοποιήσει το πρώτο ταξίδι του το 2018 από το κινέζικο λιμάνι της πόλης Ζιάνγκσου και θα κάνει μια κρουαζιέρα με προορισμό το Ντουμπάι.

Κεντρική σκάλα

Καμπίνα πρώτης κατηγορίας

Καμπίνα τρίτης κατηγορίας

Ο θόλος πάνω από την μεγάλη σκάλα

Εστιατόριο πρώτης κατηγορίας

Εστιατόριο δεύτερης και τρίτης κατηγορίας

Γυμναστήριο

Πισίνα

Οι ανελκυστήρες πρώτης κατηγορίας

Το δωμάτιο καπνίσματος για τους επιβάτες πρώτης κατηγορίας

Το γνωστό Café Parisien

Το δωμάτιο Marconi

Η γέφυρα

Συμπαθούσε πολύ τον πατριό της. Αλλά δεν περίμενε ποτέ αυτό που της είπε όταν πέθανε η μητέρα της…

αληθινές ιστορίες

Stathis

-

16 Φεβρουαρίου 2016 22:23

0

Συμπαθούσε πολύ τον πατριό της. Αλλά δεν περίμενε ποτέ αυτό που της είπε όταν πέθανε η μητέρα της…

«Όταν ήμουν πέντε ετών, ο βιολογικός πατέρας μου αυτοκτόνησε. Ένιωσα ότι έφταιγα εγώ. Ότι κάτι είχα κάνει λάθος. Ότι αν είχα κάνει κάτι διαφορετικά, ο πατέρας μου δεν θα είχε επιλέξει αυτό το δρόμο.

Η μητέρα μου ξαναπαντρεύτηκε πολύ σύντομα και ο νέος της σύζυγος της ήταν ο πατέρας μου μέχρι που έγινα δεκαεννιά. Τον αποκαλούσα μπαμπά και χρησιμοποιούσα το επώνυμο του όσο πήγαινα σχολείο.

Αλλά όταν χώρισαν με τη μητέρα μου, εκείνος έφυγε. Δεν τον ξαναείδα ποτέ. Για άλλη μια φορά, αναρωτήθηκα τι έκανα λάθος. Τι πήγαινε στραβά με έμενα και δεν μπορούσα να κρατήσω κοντά μου έναν πατέρα.

Η μητέρα μου παντρεύτηκε και πάλι και ο νέος της σύζυγος, ο Γιάννης, ήταν υπέροχος. Ένας καλός και ευγενικός άνθρωπος. Είχα γίνει πλέον είκοσι και δεν ζούσα στο σπίτι μαζί τους αλλά ένιωθα αγάπη και σεβασμό για αυτόν.

Λίγα χρόνια αργότερα η μητέρα μου διαγνώστηκε με καρκίνο. Οι γιατροί μας είπαν ότι δεν θα ζούσε για πολύ. Λίγο πριν την χάσω για πάντα, ο Γιάννης ήρθε στο σπίτι μου για να μιλήσουμε. Είπαμε πολλά εκείνη τη μέρα αλλά αυτό που με συγκίνησε πραγματικά ήταν αυτό που μου ψιθύρισε στο τέλος.

Μου είπε ότι θα είναι πάντα δίπλα μου, ακόμη και μετά τον θάνατο της μητέρας μου. Στη συνέχεια με ρώτησε αν θα ήθελα να με υιοθετήσει.

Δεν μπορούσα να πιστέψω στα αυτιά μου. Γέμισα δάκρυα. Αυτός ο άνθρωπος με ήθελε. Εμένα!

Αν και δεν μου είχε καμία υποχρέωση, με αγαπούσε σαν πραγματικό του παιδί. Δέχτηκα.

Κατά τη διάρκεια της διαδικασίας έγκρισης, ο δικαστής σταμάτησε για λίγο και μας είπε ότι αυτή ήταν η πιο όμορφη υπόθεση που είχε εκδικάσει ποτέ. Μας ευχαρίστησε που ομορφύναμε τη μέρα του, σκούπισε τα μάτια του και μας αποκάλεσε Πατέρα και Κόρη.

Ήμουν είκοσι πέντε τότε, αλλά ένιωθα σαν μικρό κορίτσι.

Τρία μόλις χρόνια αργότερα, ο Γιάννης διαγνώστηκε και αυτός με καρκίνο. Σε λίγους μήνες τον έχασα.

Στην αρχή ήμουν εκνευρισμένη και πολύ απογοητευμένη με το Θεό που μου πήρε τον πατέρα μου μακριά. Αλλά τελικά υπερίσχυσε μέσα μου η αγάπη και η ευτυχία που έστω και για λίγο είχα δίπλα μου έναν πραγματικό πατέρα. Ένιωθα ευγνωμοσύνη.

Κάθε χρόνο από τότε, την Ημέρα του Πατέρα, συλλογίζομαι τι έμαθα στη ζωή μου για την πατρότητα.

Έμαθα ότι δεν έχει σχέση με τη βιολογία. Ότι πατέρας δεν είναι αυτός που ανατρέφει ένα παιδί. Η πατρότητα είναι στην ψυχή.. Είναι θέμα της καρδιάς. Αυτό το δώρο του Γιάννη από την καρδιά του, θα ζεσταίνει την ψυχή μου για όλη μου τη ζωή».

Πηγή: dinfo.gr

Είναι παιδιά με ιδιαίτερες ικανότητες, όχι με ειδικές ανάγκες!

κοινωνικά

Stathis

-

16 Φεβρουαρίου 2016 22:06

0

Είναι παιδιά με ιδιαίτερες ικανότητες, όχι με ειδικές ανάγκες!

Όταν ήμουν τρίτη Λυκείου, μια φορά την εβδομάδα είχαμε το μάθημα του επαγγελματικού προσανατολισμού για να μας βοηθήσει, λέει, να επιλέξουμε τι θέλουμε να κάνουμε στη ζωή μας. Κάποια στιγμή η καθηγήτριά μας μίλησε για την σχολή της Ειδικής Αγωγής. Συγκεκριμένα μας είπε ότι εκεί εκπαιδεύεσαι για να γίνεις «δάσκαλος σε παιδάκια με ειδικές ανάγκες».

Μʾ ενόχλησε τόσο πολύ αυτό, κι ακόμα με ενοχλεί. Όταν την ρώτησα τι ακριβώς εννοούμε όταν λέμε «ειδικές ανάγκες» με εξέπληξε με την κυνικότητα της.

«Ας πούμε ότι δεν είναι τόσο έξυπνα όσο τα άλλα παιδιά». Αυτό ήταν. Έγινα έξαλλη και άρχισα να ωρύομαι. Ακόμα δεν μπορώ να καταλάβω, πώς μπορεί ένας άνθρωπος να πιστεύει κάτι τέτοιο.

Πιστεύεις ότι ένα παιδί που μπορεί νʾ άργησε να μιλήσει ή δεν μπορεί να περπατήσει, ή έχει κάποια νόσο που δεν του επιτρέπει να κάνει μόνο του ό,τι κάνουν τα άλλα παιδιά, δεν είναι τόσο έξυπνο.

Μου λες, δηλαδή, ότι ένα παιδί που δεν μπορεί να εκφραστεί όπως τα περισσότερα ή που μπορεί να εκφράζεται πιο απότομα, έντονα ακόμα κι ανορθόδοξα απʾ τα υπόλοιπα, είναι παιδί με ειδικές ανάγκες.

Μπορεί να μην ξέρω πολλά από παιδιά, αλλά αυτό που ξέρω σίγουρα είναι ότι οι ανάγκες των ανθρώπων είναι πάνω κάτω οι ίδιες. Όλοι μας έχουμε ανάγκη να φάμε, να κάνουμε μπάνιο, να ντυθούμε.

Κάποιοι από εμάς είμαστε πραγματικά τυχεροί, άλλο αν το θεωρούμε δεδομένο, και μπορούμε να τα κάνουμε τόσο εύκολα. Είναι και κάποιοι άλλοι, όμως, που έμαθαν να τα κάνουν με το δύσκολο τρόπο. Είναι όλοι αυτοί που εσύ αποκαλείς άτομα με ειδικές ανάγκες. Είναι όλοι αυτοί που σε ζηλεύουν που μπορείς να τα κάνεις τόσο εύκολα, την ώρα που εσύ θα έπρεπε να τους θαυμάζεις για ό,τι έχουν καταφέρει.

Για εσένα το να πιάσεις το μολύβι και να γράψεις τʾ όνομά σου είναι μια ρουτίνα. Για κάποιον άλλο μπορεί να είναι το αποτέλεσμα μιας μακροχρόνιας προσπάθειας, που τον έκανε νʾ αποκτήσει αυτή την ιδιαίτερη ικανότητα. Μπορεί να μην το γράφει τέλεια, άλλα το γράφει. Κι αυτό είναι πολύ σημαντικό για εκείνο.

Επίσης, όλοι μας έχουμε τις ίδιες συναισθηματικές ανάγκες. Η μεγαλύτερη απʾ αυτές είναι η έμφυτη ανάγκη για αγάπη κι αποδοχή. Ανεξαρτήτως IQ και γνώσεων, αυτό που μας κάνει να νιώθουμε όμορφα είναι η αγάπη. Η αγκαλιά νʾ ακουμπήσεις όταν νιώθεις μόνος. Το φιλί στο μέτωπο που θα πάρει όλες σου τις έγνοιες. Η ανάγκη να νιώθεις ότι κάποιος είναι εκεί για σένα, γιʾ αυτό που είσαι, ό,τι και να είναι αυτό.

Δεν έχει να κάνει με ανάγκες. Όλοι με τις ίδιες γεννιόμαστε, όλοι απʾ τα ίδια υλικά είμαστε φτιαγμένοι.Άλλοι παίρνουν περισσότερες μονάδες IQ, άλλοι περισσότερη ομορφιά, άλλοι περισσότερη μελανίνη, αλλά όλοι με τα ίδια «έχω ανάγκη».

Στο μόνο πράγμα που διαφέρουν τα άτομα αυτά, είναι ότι αναγκάζονται νʾ αποκτήσουν διαφορετικές ικανότητες για απλά, καθημερινά πράγματα. Είναι, απλώς, άτομα με ιδιαίτερες ικανότητες.

Αντί, λοιπόν, να τους λυπάσαι, ίσως θα έπρεπε να τους σέβεσαι παραπάνω και να μην παρκάρεις τʾ αυτοκίνητο σου μπροστά στις ράμπες. Να είσαι ευγνώμων γι’ αυτά που θεωρείς δεδομένα και να μη μεγαλοποιείς τα προβλήματά σου.

Να τους θαυμάζεις γι’ αυτές τις ικανότητες που έχουν αναπτύξει. Να τους θυμάσαι πιο συχνά απʾ τα Χριστούγεννα και το Πάσχα. Να τους αγκαλιάζεις σε κάθε ευκαιρία.

Βγες απ’ τον μικρόκοσμο σου και κοίτα με τα μάτια της ψυχής σου.

Σταμάτα να λυπάσαι και ξεκίνα να θαυμάζεις.

ΔΩΡΑ ΚΑΡΑΚΕΧΑΙΔΟΥ

ΠΗΓΗ: ILOV.GR

Η έκκληση ενός πατέρα: «Να πλένετε τα βρώμικα χέρια σας πριν αγγίξετε ένα μωρό!»

διάφορα

Stathis

-

16 Φεβρουαρίου 2016 22:00

0

Η έκκληση ενός πατέρα: «Να πλένετε τα βρώμικα χέρια σας πριν αγγίξετε ένα μωρό!»

Ένας μπαμπάς μοιράζεται την ιστορία του και υπενθυμίζει πόσο σημαντικό είναι να πλένουμε τα χέρια μας πριν έρθουμε σε επαφή με κάποιο μωρό.

Είναι χειμώνας και κανείς δεν το γνωρίζει καλύτερα από τους γονείς. οι οποίοι έχουν παιδιά με βήχα, καταρροή, πυρετό για τουλάχιστον δυο εβδομάδες στην σειρά. Παρόλα αυτά όμως είναι εύκολο να ξεχάσεις καμιά φορά ότι αυτό που φαίνεται για ένα απλό κρυολόγημα στην αρχή μπορεί να εξελιχθεί σε κάτι πολύ πιο σοβαρό. Ένας μπαμπάς επισημάνει την σημασία τους πλυσίματος των χεριών των ανθρώπων που έρχονται σε επαφή με μωρά, αφού η κόρη του παραλίγο να πεθάνει από μια ιδιαίτερα μεταδοτική αναπνευστική λοίμωξη.

Ο πατέρας, του οποίου το όνομα παραμένει άγνωστο, μοιράστηκε στο Imgur φωτογραφίες της κόρης του, η οποία βρίσκεται στο νοσοκομείο για παραπάνω από τρεις εβδομάδες.

Στην αρχή το κοριτσάκι διαγνώσθηκε με ιογενή μηνιγγίτιδα, αλλά ανάρρωσε γρήγορα μιας και ήταν μια «ελαφριά περίπτωση». Τώρα όμως παραμένει ακόμα στο νοσοκομείο, όπου λίγο έλειψε να πεθάνει, καθώς δίνει μάχη με τον RSV ( Αναπνευστικό Συγκυτιακό Ιό).

«Παραλίγο να την χάσουμε την προηγούμενη εβδομάδα. Στο νοσοκομείο μας είπαν πως αν χειροτέρευε, δεν θα μπορούσαν να κάνουν κάτι περισσότερο. Έπρεπε να πάμε σε άλλο νοσοκομείο…Όταν έφτασε η παιδιατρική ομάδα για να την παραλάβει, η κόρη μου έπαθε ανακοπή. Αφού την έφεραν πίσω στην ζωή, οι γιατροί την έβαλαν αμέσως στο οξυγόνο. Τότε διαγνώσθηκε με RSV, μια πολύ σοβαρή μορφή πνευμονίας, και μερική κατάρρευση του δεξιού πνεύμονα.», Γράφει ο πατέρας.

Αναφέρει στην συνέχεια πως το παιδί είναι πολύ καλύτερα, αλλά ακόμα χρειάζεται οξυγόνο. Επίσης προσθέτει πόσο ευγνώμων είναι στην ιατρική ομάδα που βοήθησε την κόρη του να τα καταφέρει, και πως τώρα κατάλαβε πόσο σοβαρό μπορεί να γίνει ένα απλό κρυολόγημα.

«Ο RSV δεν είναι αστείο, δεν ήξερα τόσα πολλά γι’αυτό τον ιό μέχρι πριν μια εβδομάδα. Σας παρακαλώ σιγουρευτείτε πως έχετε πλύνει τα βρόμικα χέρια σας πριν αγγίξετε κάποιο μωρό. Επίσης πριν βγάλετε ένα μωρό στο κρύο, να το ντύνετε ζεστά.”

Σύμφωνα με το CDC, ο RSV είναι ένας ιός που προσβάλλει το αναπνευστικό σύστημα και έχει ήπια συμπτώματα κρυολογήματος, αλλά στα μωρά μπορεί γρήγορα να μετατραπεί σε κάτι ιδιαίτερα επικίνδυνο.»

Ο RSV είναι μεταδοτικός και διαδίδεται μέσω των σταγονιδίων του βήχα και του φτερνίσματος. Επίσης, ο ιός μπορεί να επιβιώσει στις σκληρές επιφάνειες όπως στα πόμολα της πόρτα και τα καρότσια των σούπερ-μάρκετ, έτσι ο καλύτερος τρόπος για να τον κρατήσετε μακριά και να βοηθήσετε στην αποφυγή της εξάπλωσης του είναι απλά να πλένετε τα χέρια σας. Στην πραγματικότητα, αυτός είναι ένας καλός τρόπος για να αποτραπεί η εξάπλωση πολλών διαφορετικών ασθενειών. Απλά απολυμάνετε τα χέρια σας. Συνεχώς.

Προφανώς, δεν είμαστε σε θέση να γνωρίζουμε πως μολύνθηκε το παιδί από τον ιό, αλλά είναι απαγορευτικό να πλησιάζουμε μωρά αν δεν έχουμε πλύνει καλά τα χέρια μας πρώτα. Τα μωρά είναι ευάλωτα. Το ανοσοποιητικό σύστημά τους βρίσκεται στην ανάπτυξη, και κάθε νέα ασθένεια είναι μια ευκαιρία για να πάει κάτι λάθος. Δεν μπορούμε να αποτρέψουμε όλες τις ασθένεια, αλλά κάποιες μπορούμε να τις αποφύγουμε με πολύ μικρή προσπάθεια.

Πηγή: mommyandthecity.gr

«Οι παιδικές φιλίες έχουν ξεχωριστή θέση στην καρδιά μας!»

ανθρώπινες σχέσεις

Stathis

-

16 Φεβρουαρίου 2016 21:47

0

«Οι παιδικές φιλίες έχουν ξεχωριστή θέση στην καρδιά μας!»

Στη ζωή μας γνωρίζουμε πολλούς ανθρώπους σε καθημερινή βάση. Οι περισσότεροι είναι απλές γνωριμίες, τυχαίες συναντήσεις του ενός «χαίρω πολύ» που την επόμενη στιγμή έχεις ξεχάσει το όνομά τους.

Κάποιοι άλλοι, λιγότεροι στον αριθμό, είναι αυτοί που λέμε «γνωστοί». Όσοι θα χαιρετίσεις στο δρόμο, θα χαρείς που θα τους δεις έστω και τυχαία, θα πείτε εν συντομία τα νέα σας και θα υποσχεθείτε να πάτε για καφέ, ενώ ξέρετε αμφότεροι πως κάτι τέτοιο δεν πρόκειται να γίνει. Είναι και μερικοί άλλοι, που κατατάσσονται στην κατηγορία «φίλοι».

Περίεργη κατηγορία η τελευταία, μικρή σε κάθε δεδομένη στιγμή, εφόσον περιέχει λίγους και εκλεκτούς, συνολικά όμως τεράστια καθώς είναι γοργά εναλλασσόμενη και συνεχώς αυξομειώνεται.

Φίλοι σχολικοί, άλλοι από το δημοτικό και διαφορετικοί πάλι από το γυμνάσιο, φίλοι από το φροντιστήριο, το γυμναστήριο, από τα αγγλικά, από το πανεπιστήμιο, το μάστερ, τη δουλειά, φιλικά ζευγάρια, φίλοι φίλων. Κάποιοι έμειναν για λίγο, κάποιοι για λίγο παραπάνω κι άλλοι δεν έφυγαν ποτέ.

Με κάποιους γουστάρεις να πίνεις μπίρες και να βγαίνεις για μπαρότσαρκες ως τα ξημερώματα, με κάποιους μιλάς μόνο για ποδόσφαιρο ή μόδα, με άλλους κάνεις τις σοβαρές τις συζητήσεις.

Είναι κι εκείνη η χούφτα ανθρώπων, εκείνοι οι πολύ σπάνιοι, που είσαστε φίλοι από τότε που φορούσατε ακόμα πάνες, σας έσπρωχναν σε διπλανά καρότσια και ανταλλάσσατε πιπίλες στα κρυφά.

Οι παιδικοί σου φίλοι, που μεγαλώσατε μαζί, μαζί ανακαλύψατε τον κόσμο και αργότερα μαζί τον αμφισβητήσατε. Είχατε τα ίδια ερεθίσματα στην ευαίσθητη εποχή που διαμορφώθηκε η προσωπικότητά σας, αντιμετωπίσατε μαζί τις πρώτες σας φοβίες, ενθουσιαστήκατε με τα πρώτα καρδιοχτύπια και ξεπεράσατε μαζί τις πρώτες απογοητεύσεις της ζωής.

Είναι όλα αυτά τα «πρώτα» που κάνουν μια σχέση μοναδική, γιατί είναι ακριβώς αυτά που θα συζητάτε μετά από χρόνια σε κάποια βεράντα με ένα ποτήρι φθηνό κρασί στο χέρι και θα σας φέρνουν ξανά στα χείλη ένα ξέγνοιαστο χαμόγελο. Γιατί είναι αυτές οι κοινές εμπειρίες που δένουν τους ανθρώπους, είναι αυτές που κρατάνε μια φιλία ζωντανή και απυρόβλητη και είναι ο λόγος που τα κοινά στοιχεία θα ξεπερνούν πάντα τις διαφορές.

Όσους φίλους κι αν κάνεις στην πορεία, μ’ εκείνους θα είναι πάντα διαφορετικά. Όταν ανταμώνετε μετά από πολύ καιρό, μοιάζει να ήταν χθες που τα πίνατε παρέα. Ο χρόνος και η απόσταση δεν κατάφεραν να σας αλλοιώσουν, αντίθετα φαίνεται να έχουν πετύχει το αντίθετο αποτέλεσμα και να σας έχουν φέρει ακόμα πιο κοντά.

Στη συντροφιά τους είσαι πάντα ο αληθινός σου εαυτός, εκείνος που είναι ζηλιάρης και κακομαθημένος, ευαίσθητος και ρεαλιστής, ξενέρωτος και απαισιόδοξος, ονειροπόλος και ρομαντικός, ή και όλα αυτά μαζί. Δε χρειάζεται να επιλέξεις τον κουλτουριάρη εαυτό, τον ψαγμένο ή τον ανάλαφρο. Μαζί τους θα αισθάνεσαι πάντα οικεία και δε θα χρειαστεί ποτέ να υποκριθείς μπροστά τους.

Μαζί τους όμως, θα βάλεις στην άκρη τον άλλο εαυτό σου τον μίζερο, εκείνον που έχει σχηματίσει βαθούλωμα στον καναπέ και φλερτάρει με την κατάθλιψη. Γιατί μαζί τους δε θα βαριέσαι ποτέ να βγεις έξω, μαζί τους μόνο θα ξαναβρείς εκείνο το χαμένο εαυτό σου τον κοινωνικό, το χιουμορίστα, τον ευχάριστο.

Είναι εκείνοι που δε χρειάζονται αποδείξεις της αγάπης σου, ούτε δώρα σε γενέθλια και καθημερινά τηλέφωνα. Γιατί έχουν μάθει όλα αυτά τα χρόνια να μη μετράνε τη φιλία σας και να μην τη βάζουν σε καλούπια.

Είναι αυτοί που θα καταλάβουν τα ξεσπάσματά σου και θα σου δώσουν δίκιο, όταν όλοι οι υπόλοιποι σε κοιτάνε στραβά και σε αμφισβητούνε. Είναι αυτοί που θα είναι εκεί να υπομείνουν τις γκρίνιες σου και την κουραστική πολυλογία σου και θα σ’ αγαπάνε γι’ αυτά.

Εκείνοι που αποκρυπτογραφούν τα νοήματα της κάθε σου έκφρασης και ξέρουν κάθε φορά ακριβώς τα σωστά λόγια που θα σε κάνουν να νιώσεις καλύτερα. Ξέρουν πότε οι ερωτήσεις σου χρειάζονται απάντηση και πότε να τις αφήσουν να αιωρούνται στον αέρα.

Είναι εκείνοι οι άνθρωποι που σε κάνουν να αναρωτιέσαι τι το τόσο καλό έκανες για να τους αξίζεις. Είναι λοιπόν αυτοί οι φίλοι που λέγαμε πριν πως δεν έφυγαν ποτέ, και τελικά θα καταλήξετε ξανά σε διπλανά καροτσάκια, μόνο που αυτή τη φορά θα τα σπρώχνετε οι ίδιοι.

Εξάλλου, είναι και οι μόνοι που γνωρίζουν εκείνη την ιστορία με το γεμάτο ταψί ροξάκια που εξαφανίστηκαν μέσα σ’ ένα βράδυ, ενώ εσύ τυχαία κι εντελώς συμπτωματικά έκανες κάθε μία ώρα βόλτα στην κουζίνα.

Ελευθερία Ευαγγελοπούλου για το pillowfights.gr