Ο Γκρεγκ Μόργκ είναι ένας ξυλουργός από το Μπρίστολ που μαζί με τον συνεργάτη του έχουν αφιερώσει την ζωή τους στο να σχεδιάζουν τσιγγάνικα βαγόνια συνδυάζοντας παλιά και νέα τεχνολογία.

Τα βαγόνια που φτιάχνει δεν είναι μόνο όμορφα. Η γερή κατασκευή τους από πεύκο μήκους 7  μέτρων μήκους και 3 μέτρα πλάτος είναι κατάλληλα για διάφορους σκοπούς όπως να χρησιμοποιηθούν για περιπέτειες, να δραπετεύσει κανείς από την καθημερινή ζωή ή να χρησιμεύσουν για δωμάτιο ή σπίτι.

Διατίθενται επίσης για φεστιβάλ και γεγονότα, και υπάρχει αρκετός χώρος για ύπνο 4 ατόμων, κουζίνα και αποθηκευτικός χώρος.

Το συρόμενο βαγόνι είναι ένα από τα πράγματα που θα πρέπει να το δει κανείς για να το εκτιμήσει. Δείτε λοιπόν παρακάτω για τι πράγμα μιλάμε.

Εδώ ξεκινούν όλα.

Κάθε βαγόνι φτιάχνεται σε περίοδο περίπου 5 μηνών…

…φαντάζεστε λοιπόν με πόση προσοχή φτιάχνεται.

Όπως είπαμε πιο πριν, έχει χώρο για αποθήκευση.

Η βασική κατασκευή του τσιγγάνικου βαγονιού στοιχίζει αρχικά  21 χιλιάδες δολάρια αλλά να το κάνετε δικό σας; Ανεκτίμητο!

Το βάψιμο είναι έξτρα αλλά πραγματικά του δίνει το κάτι διαφορετικό.

Μια κοντινότερη ματιά στην ζωγραφιά.

Πόσο μαγευτικά φαίνονται μέσα στον χειμώνα;

Μπορεί να συναντήσετε τέτοια βαγόνια σε διάφορα φεστιβάλ γιατί είναι μια εξαιρετική εναλλακτική για κατασκήνωση.

Ένα από τα καλύτερα χαρακτηριστικά του είναι ότι μπορεί να γίνεται τρέιλερ και να το συνδέετε στο αυτοκίνητο.

Τα παιδιά θα το λατρέψουν.

Εάν το επιθυμείτε μπορείτε να παραλάβετε το βαγόνι σας μέσω θαλάσσης για 3.500 δολλάρια, συμπεριλαμβανομένης της ασφάλειας και τα έξοδα εκτελωνισμού.

Ειλικρινά πιστεύω, ότι τα παιδιά από υπανάπτυκτες χώρες που κάνουν ό,τι μπορούν για να πάνε στο σχολείο αξίζουν τον σεβασμό μας και με το παραπάνω. Τα παιδιά μας πρέπει να ακούνε τις ιστορίες του, για να καταλαβαίνουν πόσο τυχερά είναι που μπορούν να πηγαίνουν με ασφάλεια στο σχολείο τους.

Στο χωρίο Dhaing στο Νεπάλ ο μόνος τρόπος για να μπορέσουν τα παιδιά να φτάσουν στο σχολείο τους είναι να διασχίσουν ένα λεπτό και επικίνδυνο καλώδιο.

Όλη αυτή η ταλαιπωρία για να μπορέσουν να πάνε στο σχολείο.

Αυτές οι καταστάσεις είναι συνηθισμένες στην περιοχή Benighat στο κεντρικό Νεπάλ. Συχνά, οι χωρικοί χρησιμοποιούν ξύλινα κιβώτια για να μετακινηθούν και δυστυχώς τα ατυχήματα είναι πολύ συχνά σε αυτές τις περιπτώσεις. Κάποιοι έχουν χάσει τα δάχτυλά τους, ενώ κάποιοι άλλοι έχουν πέσει στο ποτάμι, όταν έσπασε το καλώδιο.

Επίσης, χρησιμοποιούν το καλώδιο – γέφυρα για να μεταφέρουν και υλικά αγαθά.

Τα τελευταία χρόνια έχουν γίνει κάποιες βελτιώσεις, όπως η προσθήκη μαξιλαριών μέσα στα κιβώτια. Ωστόσο, όπως είναι λογικό οι ντόπιοι απαιτούν να κατασκευαστούν κρεμαστές γέφυρες. Μέχρι τώρα έχει κατασκευαστεί μόνο μια.

“Όταν πλημμυρίζει το ποτάμι, προτιμώ να περνάω από την κρεμαστή γέφυρα. Είναι πιο μακρύς ο δρόμος, αλλά και πιο ασφαλής. Η οικογένειά μου φοβάται, γιατί έχασαν την ζωή τους 5 άνθρωποι σε ένα ατύχημα στα τέλη του 2010. Έχω παιδιά. Αν μου συμβεί κάτι, τα παιδιά μου θα μείνουν ορφανά”, αναφέρει ο Kumar, κάτοικος της περιοχής.

Αυτό το επικίνδυνο καλώδιο αποτελεί για πολλούς ανθρώπους τον μόνο τρόπο μετακίνησης.

Ο πρωθυπουργός του Νεπάλ, KP Oli έχει βγάλει στην δημοσιότητα σχέδια για την κατασκευή 366 κρεμαστών γεφυρών στην περιοχή. Μέχρι, όμως, να πραγματοποιηθεί αυτό οι κάτοικοι είναι αναγκασμένοι να διασχίζουν αυτά τα καλώδια- γέφυρες, ρισκάροντας την ίδια τους την ζωή.

Ο Jeff Longo από τη Φλόριντα των Η.Π.Α. είχε βγει για έναν περίπατο μια ζεστή μέρα του καλοκαιριού, όταν κάποια στιγμή παρατήρησε στην άκρη του δρόμου ένα μικροσκοπικό ζωάκι. Λίγο αργότερα κατάλαβε, ότι το μικροσκοπικό αυτό ζωάκι ήταν ένα νεογέννητο σκίουρος μόλις 3 εκατοστών και ακόμα τυφλός. Ο Jeff κατάλαβε, ότι δεν μπορούσε να το αφήσει να πεθάνει και έτσι το πήρε μαζί του στο σπίτι. Της έδωσε το όνομα “Biscuits” (Μπισκότο).

Οι περισσότεροι του είπαν, ότι δεν θα κατάφερνε να κρατήσει τον Biscuits ζωντανό, αφού δεν είχε ιδέα από ζώα. Ωστόσο, χάρη στην πίστη και την επιμονή του Jeff, η Biscuits όχι μόνο επέζησε, αλλά έγινε και η καλύτερη φίλη του Jeff.

Όταν ο Jeff βρήκε τον σκίουρο ήταν μόλις 3 εκατοστών.

Στην αρχή ο Jeff δεν ήταν σίγουρος για το τι ΄ζώο ήταν αυτό που βρήκε.

Οι περισσότεροι του είπαν, ότι αυτό το αβοήθητο μικρό πλασματάκι δεν θα κατάφερνε να επιζήσει.

Αλλά ο Jeff  ήταν αποφασισμένος και το ίδιο ήταν και η Biscuits.

Ο μικρός σκίουρος μεγάλωσε και άνοιξε τα μάτια του για πρώτη φορά.

Η Biscuits λατρεύει να κάθεται στην κοιλιά του Jeff.

Η Biscuits ήταν καλοδεχούμενη από όλη την οικογένεια.

Ο Jeff την κρατούσε ζεστή και την τάιζε.

Στην συνέχεια απέκτησε το δικό της ξεχωριστό χώρο μέσα στο σπίτι.

… Μαζί με όλες τις ανέσεις και τα παιχνίδια.

Η Biscuits είναι ένα πολύ χαρούμενο ζωάκι, που λατρεύει το κρυφτό.

Είναι πολύ δεμένη με τον Jeff.

Της αρέσει να κρύβεται στην τσέπη του.

Από ένα αβοήθητο ζωάκι, έγινε ένας όμορφος και υγιής σκίουρος.

Απλά δείτε τα μάτια και την ουρά της.

Ο Jeff ανέβασε ένα βίντεο στο YouTube με την καινούργια του φίλη, στο οποίο τρώει ένα καρύδι και τίποτα δεν μπορεί να αποσπάσει την προσοχή της.

Εδώ μαθαίνει να πετάει.
Αυτή η συμπονετική κίνηση του Jeff ήταν ένα μικρό θαύμα για το οποίο ανταμείφθηκε με έναν καινούργιο φίλο. Τέτοιες πράξεις είναι που κάνουν τον κόσμο μας ένα καλύτερο μέρος.