Καθώς μεγαλώνουμε, κάθε μέρα της ζωής μας γίνεται ρουτίνα. Ξυπνάμε, πηγαίνουμε σχολείο, γυρίζουμε σπίτι, τρώμε, πάμε για ύπνο και ξανά από την αρχή. Όταν μεγαλώσουμε ξυπνάμε, πάμε στη δουλειά, γυρίζουμε σπίτι, τρώμε, κοιμόμαστε και πάλι από την αρχή. Μπορεί αυτό να μην είναι το ακριβές μοτίβο που κάνετε πράγματα αλλά ισχύει γενικά για τους περισσότερους ανθρώπους. Βλέπουμε τους ίδιους ανθρώπους και κάνουμε τις ίδιες δραστηριότητες καθημερινά ενώ χάνουμε λίγο από το θαύμα και τη δημιουργική φαντασία που χρησιμοποιούν τα παιδιά.

Συνηθίζουμε να σκεφτόμαστε το αδύνατο. Αλλά όταν φτάνουμε σε μια συγκεκριμένη ηλικία αρχίζουμε να σκεφτόμαστε ότι είναι δυνατό.

Παρακάτω θα δείτε μερικές φωτογραφίες από ανθρώπους που κάνουν το ακατόρθωτο. Πρόκειται για ανθρώπους σαν εμάς. Δεν υπάρχει τίποτα το ιδιαίτερο εκτός από το να κάνουν αδύνατες αποστολές.

#1 Γίνε λίγο πιο ευλύγιστη.

#2 Δάμασε τον βασιλιά της ζούγκλας.

#3 Στέκεται στο νερό.

#4 Κάνοντας “σέρφινγκ” με αναπηρικό καροτσάκι πάνω στο πλήθος.

#5 Φοβεροί δικέφαλοι.

#6 Στερέωσαν πολλά νομίσματα στη μια πλευρά τους την ίδια στιγμή.

#7 Η καλλιτέχνης Sue Austin εφηύρε ένα ειδικό αναπηρικό αμαξίδιο που μπορεί να πάει κάτω από το νερό όταν λόγω ασθένειας αδυνατούσε να περπατήσει.

#8 Να μια μικρή ένδειξη του πόσο εντυπωσιακό είναι.

#9 Μια κίνηση Jenga που υποτίθεται πως θα γκρεμίσει όλο τον πύργο.

Ή έτσι νομίζαμε.

#10 Μαγικά λυγισμένα αγάλματα;

#11 Βάλε όλο σου το σώμα σε ένα ενυδρείο.

#12 Το δάκρυ σοκολάτας στερεώθηκε στην κορυφή του.

#13 Κάνοντας skateboard ενώ έχεις κινητικό πρόβλημα.

#14 Επανάκτηση της δυνατότητας να περπατήσει.

#15 Μετακινώντας το κεφάλι μακριά από το σώμα καθώς είσαι θαμμένος στην άμμο.

#16 Κάνοντας κάτι που θα μοιάζει σαν καταπληκτική σκηνή από ταινία.

#17 Στέκοντας στην κορυφή της γέφυρας Bay.

#18 Μεταφέροντας πολλά κουτιά με ένα ποδήλατο.  

#19 Πιάνοντας έναν αετό 6 κιλών με ένα καλάθι ποδηλάτου.

#20 Κατασκηνώνοντας κυριολεκτικά στην άκρη ενός μεγάλου βράχου.

#21 Κάνοντας ποδήλατο σε ένα τόσο στενό μονοπάτι.

22# Σκαρφαλώνοντας σε ένα παγωμένο καταρράκτη.

23# Χωρώντας ολόκληρη την οικογένεια σε ένα μηχανάκι.

#24 Αψηφώντας την βαρύτητα.

#25 Λυγίστε κάτι απλά χρησιμοποιώντας το κεφάλι σας.

#26 Γέμισε κάθε εκατοστό του αυτοκινήτου με παιχνίδια.

#27 Μαγειρέψτε αβγά χωρίς φούρνο

Κατά τη διάρκεια ενός κύματος καύσωνα.

#28 Χωρέστε ολόκληρος σε ένα πουλόβερ και περπατήστε με αυτό.

#29 Ξεφύγετε από ένα καρχαρία.

#30 Γίνεται ένα ανθρώπινο pretzel.

Πριν από έξι χρόνια, ο καναδός Δρ Christopher Charles πήγε στην Καμπότζη, όπου παρατήρησε ότι τα περισσότερα από τα παιδιά εκεί υπέφεραν από έλλειψη σιδήρου. Οι ενήλικες δεν τα πήγαιναν και πολύ καλύτερα αφού αντιμετώπιζαν πονοκεφάλους και δεν μπορούσαν να δουλέψουν.

Τότε ήταν που ο Δρ Charles επινόησε ένα τυχερό σιδερένιο ψάρι,που παρέχει το 75% της ημερήσιας συνιστώμενης πρόσληψης σιδήρου ενός ενήλικα και θα μπορούσε να είναι ένα θαύμα για τους αναιμικούς ανθρώπους σε όλον τον κόσμο.

Δύο δισεκατομμύρια άνθρωποι σε όλο τον κόσμο είναι αναιμικοί και υποφέρουν από έλλειψη σιδήρου, η οποία σε ορισμένες περιπτώσεις μπορεί να οδηγήσει σε θάνατο.

Αυτό το κοινό διατροφικό πρόβλημα θα μπορούσε να λυθεί εύκολα με ειδικά συμπληρώματα, αλλά δυστυχώς δεν είναι διαθέσιμα ή είναι πάρα πολύ ακριβά για πολλούς.

Με την εφεύρεση του Δρ Τσαρλς το μόνο που χρειάζεται να κάνετε είναι να ‘βράσετε το νερό ή την σούπα με το σιδερένιο ψάρι μέσα, για τουλάχιστον 10 λεπτά.’

Αυτό το μικρό ψάρι παρέχει το 75% της ημερήσιας συνιστώμενης πρόσληψης σιδήρου σε έναν ενήλικα.

Και αυτό μπορεί να χρησιμοποιηθεί ενεργά για αρκετά χρόνια.

Οι μισοί από τους Καμποτζιανούς που χρησιμοποίησαν το ψάρι σιδήρου στο μαγείρεμα δεν ήταν πλέον αναιμικοί μετά από 12 μήνες.

Ο Δρ Charles δεν σκοπεύει να σταματήσει εκεί. Πιστεύει ότι ο σχεδιασμός των ψαριών μπορεί να προσαρμοστεί ώστε να είναι πολιτισμικά κατάλληλος για άλλες αναπτυσσόμενες χώρες. Ας του ευχηθούμε καλή τύχη στην σημαντική αποστολή του!

Πηγή: luckyironfish.com

Γυρίζουμε το ρολόι 44 χρόνια πίσω. 

Το 1972 έχει μπεί αρκετά συνοφρυωμένο από πλευράς καιρού αλλά και γενικότερης πολιτικής κατάστασης. Δικτατορία, αστυνομοκρατία, αυταρχικό, ανελεύθερο και γκρίζο πολιτικό σκηνικό.

Οι ελληνικοί σιδηρόδρομοι την εποχή εκείνη, περνούσαν την μεταβατική τους περίοδο από ΣΕΚ σε ΟΣΕ, από ατμοκίνηση σε πλήρη δηζελοκίνηση, ενώ οι κανονισμοί ασφάλειας της κυκλοφορίας βελτιώνονταν σταδιακά και αργά, ύστερα από κτηθείσα πείρα από αιματηρά δυστυχήματα που λάμβαναν χώρα.

Η Κυριακή 16 Γενάρη 1972 ξημέρωσε γεμάτη παγωνιά.
Στο Θεσσαλικό κάμπο έπεφτε χιονόνερο από το πρωί. Ο κόσμος όμως ήταν ξαναμμένος με το επικείμενο ντέρμπυ του πρωταθλήματος που θα γινόταν το ίδιο απόγευμα στο στάδιο Καραισκάκη, μεταξύ των δύο αιωνίων αντιπάλων, του Ολυμπιακού, που ηγείτο ο μεγάλος Δεληκάρης και του Πανιωνίου.

Στο Μηχανοστάσιο Θεσσαλονίκης, δύο Πειραιώτες μηχανοδηγοί, κάθονται στα χειριστήρια της δηζελομηχανής τύπου Alco, το στολίδι των ελληνικών σιδηροδρόμων για εκείνη την εποχή, έτοιμοι να αναλάβουν υπηρεσία και να επιστρέψουν στην έδρα τους και τις οικογένειες τους στην Αθήνα. Αφού προσκολλώνται στη σύνθεση της φημισμένης υπερταχείας ΑΚΡΟΠΟΛΙΣ ΕΞΠΡΕΣ, που μόλις πριν λίγο είχε φτάσει ελαφρώς καθυστερημένη από το Μόναχο, εκκινούν αργά για το τελευταίο τους ταξίδι…

Το Amnizia Railfan Club (Λέσχη φίλων του σιδηροδρόμου), δημιούργησε ένα εντυπωσιακό ντοκιμαντέρ αναλύωντας τα γεγονότα που οδήγησαν στο θάνατο 19 ανθρώπους, μέσα από συγκλονιστικές μαρτυρίες και αναπαραστάσεις που δεν θα αφήσουν ασυγκίνητο ακόμα και τον πιο «σκληρό» θεατή.

Σύμφωνα με έγκυρες πληροφορίες του Axiaplus, η δημόσια προβολή του ντοκιμαντέρ αναμένεται λίγες ημέρες μετά το Πάσχα.

Τα Χριστούγεννα του 2015 ο Σταύρος Λαδικός ταξίδεψε στη Νέα Υόρκη. Βρισκόμενος εκεί δεν μπορούσε να μην καταγράψει την ομορφιά και το ρομαντισμό που εμπνέει η πόλη αυτή. Έτσι, πήρε την κάμερά του, αποτυπώνοντας στο φακό του με τον πιο κινηματογραφικό τρόπο, ό,τι είχε να προσφέρει η Νέα Υόρκη, μία από τις πιο όμορφες πόλεις του κόσμου.

Απολαύστε το βίντεο.