Εντυπωσιακές φωτογραφίες από την χιονισμένη, νυχτερινή Αθήνα δημοσίευσε το πρακτορείο SOOCκαι ο φωτογράφος Alex Grymanis.
Τελικά χιόνισε στην Αθήνα και οι φωτογραφία από την πρωτεύουσα την Ελλάδας είναι μια απόδειξη ότι η Αθήνα είναι όμορφη και με χιόνι. Απολαύστε λήψεις που κατέγραψε ο φακός φωτογράφων από τον πρόσφατο μικρό χιονιά. Οι φωτογραφίες είναι από το βράδυ της Τετάρτης προς Πέμπτης (28-29 Δεκεμβρίου)
Τα βίντεο που περιέχουν στιγμιότυπα αποτυχιών και γκάφων (τα γνωστά σε όλους “Fails”), είναι από τα πιο δημοφιλή στο YouTube, λόγω του γέλιου που προκαλούν. Αποτέλεσμα αυτού; Κάθε χρήστης τα παρακολουθεί ξανά και ξανά, αυξάνοντας τις προβολές τους σε εκατομμύρια!
Το γνωστό κανάλι “FailArmy” στο YouTube, έχει δημιουργήσει αρκετά βίντεο τέτοιου είδους, ενώ στο τελευταίο μας παρουσιάζει τις καλύτερες χριστουγεννιάτικες γκάφες των τελευταίων χρόνων.
Λένε πως το πρωινό είναι το σημαντικότερο γεύμα της ημέρας. Έτσι, κάποιοι αποφάσισαν να βάλουν τα δυνατά τους για να φτιάξουν τα τελειότερα πιάτα… όμως απέτυχαν παταγωδώς!
Μπορεί να είχαν μία άτυχη στιγμή, μπορεί οι ικανότητές τους στη μαγειρική να μην είναι το ισχυρό τους σημείο. Το μόνο που ξέρουμε σίγουρα όμως, είναι ότι μας χαρίζουν απλόχερα μια αφορμή για να γελάσουμε με την ψυχή μας!
Μπορεί να βρισκόμαστε σε περίοδο γιορτών και να χαλαρώνουμε μαζεύοντας δυνάμεις για τον νέο χρόνο όμως πάντα υπάρχει χρόνος για λίγη εξάσκηση του μυαλού μας. Γι’ αυτό το λόγο λοιπόν σας προσκαλούμε να πάρετε τον ρόλο ενός αστυνομικού επιθεωρητή και να λύσετε τον παρακάτω γρίφο.
Ένας επιθεωρητής εργαζόταν την περίοδο των εορτών, όταν το πρωί της 25ης Δεκεμβρίου τον κάλεσε το καθήκον. Επισκέφθηκε ένα διαμέρισμα, χτύπησε το κουδούνι και ένα λεπτό αργότερα ένας νυσταγμένος ιδιοκτήτης του άνοιξε. Ο επιθεωρητής αυτοσυστήθηκε και είπε:
«Πρέπει να ελέγξω εξονυχιστικά το διαμέρισμά σας. Ο γείτονάς σας ανέφερε ότι χθες, παραμονή των Χριστουγέννων, ήρθε στο σπίτι σας για ένα πάρτι. Και ενώ τραγουδούσε μαζί με την οικογένειά σας δίπλα στο χριστουγεννιάτικο δέντρο, που έλαμπε από τα πολύχρωμα φωτάκια που αναβόσβηναν, εσείς διαρρήξατε το διαμέρισμά του και κλέψατε μεγάλο αριθμό πολύτιμων αντικειμένων.»
Ο ιδιοκτήτης του διαμερίσματος του απάντησε:
«Αυτό δεν είναι αλήθεια! Η οικογένειά μας γιόρτασε την παραμονή των Χριστουγέννων στο σπίτι φίλων μας. Πήγαμε σε αυτούς το απόγευμα. Ίσα ίσα που πρόλαβα να στολίσω το χριστουγεννιάτικο δέντρο μας πριν φύγουμε. Επιστρέψαμε σπίτι πολύ μετά τα μεσάνυχτα και πέσαμε αμέσως για ύπνο. Αν θέλετε, μπορώ να ξυπνήσω τη γυναίκα μου και το γιο μου για να επιβεβαιώσουν όλα όσα σας είπα.»
«Δεν υπάρχει λόγος γι’ αυτό», τον διέκοψε ο επιθεωρητής. «Είναι ξεκάθαρο σε μένα ότι ο γείτονάς σας είναι ένας ψεύτης.»
Πώς κατάλαβε τόσο γρήγορα ο επιθεωρητής ότι ο γείτονας είναι ψεύτης;
Το να ζεις συνεχώς κάτω από τα μάτια του φακού είναι κάτι που ελάχιστοι άνθρωποι αντέχουν καθημερινά. Όταν όμως είσαι διάσημος και αποτελείς νέο και ότι κάνεις σχολιάζεται και προβάλλεται τότε οι παπαράτσι είναι εκεί.
Αυτοί οι διάσημοι του Χόλιγουντ που θα δούμε στις φωτογραφίες που ακολουθούν αντέδρασαν με τον πιο ευρηματικό τρόπο στο αντίκρισμα της κάμερας των παπαράτσι.
Έκανε κρύο φοβερό, έπεφτε χιόνι πυκνό και είχε αρχίσει να νυχτώνει· το βράδυ, το τελευταίο βράδυ του χρόνου, πλησίαζε. Αλλά παρά το κρύο και το σκοτάδι, ένα φτωχό κοριτσάκι, ξεσκούφωτο και ξυπόλυτο, γύριζε στους δρόμους.
Όταν έφυγε από το σπίτι της φορούσε παντόφλες, αλλά ήτανε πολύ μεγάλες – αφού ανήκαν στη μητέρα της – και της έφυγαν από τα ποδαράκια κάποια στιγμή που διέσχιζε τρέχοντας το δρόμο για ν’ αποφύγει δυο άμαξες. Η μία παντόφλα χάθηκε, την άλλη την άρπαξε ένα παιδί που ήθελε να την κάνει κούνια για την κούκλα του.
Έτσι λοιπόν το κοριτσάκι περπατούσε ξυπόλυτο και τα πόδια του είχανε μελανιάσει από το κρύο. Κρατούσε ένα ματσάκι σπίρτα στο χέρι, και στην τσέπη τής φθαρμένης της ποδιάς είχε κι άλλα. Κανένας δεν είχε αγοράσει ούτ’ ένα σπίρτο όλη την ημέρα, κανένας δεν της είχε δώσει μια δεκάρα. Έτρεμε από το κρύο και την πείνα καθώς σερνόταν εδώ και εκεί – προσωποποίηση της δυστυχίας – το κακόμοιρο το κοριτσάκι.
Νιφάδες χιονιού κάθονταν στα μακριά, ξανθά μαλλιά της, που έπεφταν χυτά σε μπούκλες ως τους ώμους της· αλλά η μικρή δεν σκεφτότανε ούτε την ομορφιά της ούτε το κρύο. Σε όλα τα παράθυρα έλαμπαν φώτα κι η μυρωδιά της ψητής χήνας έβγαινε από μερικά σπίτια: ήτανε παραμονή Πρωτοχρονιάς, κι αυτό μόνο σκεφτότανε το κοριτσάκι.
Σε μια γωνία που σχημάτιζαν δυο σπίτια, επειδή το ένα προεξείχε από το άλλο, το κοριτσάκι κάθισε και ζάρωσε τα ποδαράκια του όσο γινόταν πιο σφιχτά, όμως δεν μπορούσε να τα ζεστάνει. Δεν τολμούσε να γυρίσει στο σπίτι, γιατί δεν είχε πουλήσει ούτε ένα σπίρτο, δεν είχε κερδίσει ούτε μια δεκάρα, και ίσως ο πατέρας της την έδερνε· άλλωστε, η σοφίτα που μένανε δεν ήτανε πιο ζεστή από το δρόμο, και παρ’ όλο που είχανε φράξει πολλές τρύπες στη στέγη με άχυρα και κουρέλια, ο παγωμένος αέρας και το χιόνι έμπαιναν μέσα. Τα χεράκια του κοριτσιού ήτανε ξυλιασμένα· ένα μονάχα σπίρτο αν άναβε, μπορεί και να τα ζέσταινε λιγάκι.
Πήρε ένα από το μάτσο και το ‘τριψε στον τοίχο: μπράβο! Έβγαλε μια φωτεινή, ζεστή φλόγα και η μικρή πλησίασε τα χέρια της. Τότε της φάνηκε σαν να φωτίστηκαν όλα γύρω από τη μαγική φλόγα· και η μικρή νόμισε ότι στ’ αλήθεια καθότανε μπροστά σε μια μεγάλη σιδερένια θερμάστρα με μπρούντζινα στολίδια, που μέσα της κόρωνε η φωτιά. Η μικρή τέντωσε και τα πόδια της για να ζεσταθούν· όμως, τι κρίμα, μέσα σε λίγες στιγμές η φλόγα έσβησε, χάθηκε κι η θερμάστρα, και το κοριτσάκι βρέθηκε πάλι ξυλιασμένο με την κάφτρα του σπίρτου στο χέρι.
Έτριβε και δεύτερο σπίρτο στον τοίχο, που άναψε και λαμποκόπησε, και σ’ όποιο σημείο του τοίχου έπεφτε το φως του, τον έκανε διάφανο σαν πέπλο, έτσι που το κοριτσάκι μπορούσε να δει τι γινότανε μέσα στο σπίτι. Στο τραπέζι ήταν στρωμένο ένα κατάλευκο τραπεζομάντιλο από δαμασκηνό ύφασμα και πάνω του σερβίτσιο πορσελάνινο· η ψητή χήνα, γεμισμένη με μήλα και ξερά δαμάσκηνα, μοσχομύριζε. Αλλά τότε ξαφνικά η χήνα, που είχε ακόμα μπηγμένα στο στήθος της ένα μαχαίρι κι ένα πιρούνι, πήδηξε απ’ την πιατέλα στο πάτωμα και προχώρησε κουνιστή και λυγιστή προς το μέρος του φτωχού κοριτσιού. Όμως εκείνη τη στιγμή έσβησε το σπίρτο και η μικρή βρέθηκε πάλι δίπλα στον χοντρό, κρύο τοίχο.
Άναψε τρίτο σπίρτο. Πάλι άστραψε η φλόγα, κι αυτή τη φορά βρέθηκε κάτω από ένα πανέμορφο χριστουγεννιάτικο δέντρο, πολύ μεγαλύτερο και πολύ πλουσιότερο από εκείνο που είχε δει ανήμερα τα Χριστούγεννα μεσ’ από τις γυάλινες πόρτες στο σπίτι του πλούσιου εμπόρου. Εκατοντάδες κεράκια φώτιζαν τα πράσινα κλαδιά του, όπου ήτανε κρεμασμένες μικροσκοπικές κούκλες, απ’ αυτές που βλέπουμε στις βιτρίνες των καλών καταστημάτων. Η μικρή τέντωσε τα χέρια της να τις αγγίξει, αλλά εκείνη τη στιγμή το σπίρτο έσβησε· όμως τα χριστουγεννιάτικα κεράκια ανέβηκαν ψηλά, πολύ ψηλά, η μικρή τα έβλεπε σαν να ήταν αστέρια στον ουρανό. Κι έν’ απ’ τ΄αστέρια έπεσε, αφήνοντας πίσω του μια φωτεινή ουρά.
«Κάποιος πεθαίνει ετούτη τη στιγμή», είπε το κοριτσάκι· αυτό της το είχε μάθει η γιαγιά της – ο μοναδικός άνθρωπος που της είχε φερθεί καλά, αλλά τώρα ήτανε πεθαμένη -, ότι δηλαδή, όποτε πέφτει έν’ αστέρι στη γη, κάποια ψυχή ανεβαίνει στο Θεό.
Έτριψε κι άλλο σπίρτο στον τοίχο, κι όταν άναψε, είδε να στέκεται μπροστά της η αγαπημένη της γιαγιά, ευγενική και τρυφερή όπως πάντα, αλλά και γελαστή και χαρούμενη όσο δεν την είχε ξαναδεί ποτέ της.
«Γιαγιάκα μου!» φώναξε η μικρή. «Αχ, πάρε με μαζί σου! Ξέρω ότι θα χαθείς κι εσύ μόλις σβήσει το σπίρτο, όπως χάθηκε η ζεστή φωτιά στη σόμπα και το υπέροχο πρωτοχρονιάτικο τραπέζι και το πανέμορφο χριστουγεννιάτικο δέντρο!» Κι άρπαξε όλα τα υπόλοιπα σπίρτα και τ’ άναψε για να μη χαθεί η γιαγιά της. Και τα σπίρτα έκαναν μια μεγάλη φλόγα και τα φώτισαν όλα γύρω σαν να ήτανε μέρα-μεσημέρι. Ποτέ η γιαγιά της δεν είχε παρουσιαστεί τόσο ψηλή και καλοντυμένη, τόσο ωραία κι ευγενική· πήρε το κοριτσάκι στην αγκαλιά της και πετάξανε μαζί, χαρούμενες κι οι δύο, ψηλά, πολύ ψηλά, εκεί όπου δεν υπάρχει ούτε κρύο ούτε πείνα ούτε βάσανα: στον Παράδεισο.
Το άλλο πρωί βρέθηκε το κοριτσάκι κουρνιασμένο στη γωνία. Τα μάγουλά της ήταν ρόδινα, τα χείλη της χαμογελαστά· αλλά το κρύο της τελευταίας νύχτας του παλιού χρόνου είχε ξυλιάσει το κορμάκι της. Ο ήλιος της Πρωτοχρονιάς έλαμψε πάνω από το άψυχο παιδί, που έγερνε στον τοίχο μ’ ένα μάτσο καμένα σπίρτα στην αγκαλιά του. «Προσπαθούσε να ζεσταθεί το κακόμοιρο!» έλεγε ο κόσμος. Αλλά κανένας δεν μπορούσε να φανταστεί τα υπέροχα πράγματα που είχε δει, ούτε ότι εκείνη την ώρα κάπου πολύ ψηλά η μικρή και η γιαγιά της χαιρόντουσαν την ωραιότερη Πρωτοχρονιά τους.
Δείτε το βίντεο
Η θλιβερή ιστορία του αγαπημένου παραμυθά Χανς Κρίστιαν Άντερσεν
Στις 2 Απριλίου του 1805 στην πόλη Όντενσε της Δανίας, ήρθε στη ζωή ο Χανς Κρίστιαν Άντερσεν, ένας από τους πιο αγαπημένους παιδικούς συγγραφείς που με την πένα του ζωντανεύει μέχρι σήμερα, ασχημόπαπα, μολυβένια στρατιωτάκια και μπαλαρίνες στα μάτια κάθε μικρού αναγνώστη.
Ενώ τα έργα του Άντερσεν είναι σχεδόν άγνωστα έξω από τη Δανία και τις γειτονικές της χώρες, τα παραμύθια του είναι από τα πιο πολυμεταφρασμένα έργα σε όλη την ιστορία της λογοτεχνίας.
“Ένα περίεργο παιδί με εξαιρετική φαντασία”, έτσι χαρακτηριζόταν ο αγαπημένος λογοτέχνης από τους περαστικούς που τον έβλεπαν να περπατά στον δρόμο. Προχωρούσε σαν ονειροπαρμένος και το μυαλό του δεν το είχε πουθενά αλλού παρά μόνο στα ποιήματα και στο διάβασμα. Έργα, ποιήματα, διηγήματα, ταξιδιωτικές εντυπώσεις.
Στον χώρο της παγκόσμιας λογοτεχνίας ωστόσο, ο μελαγχολικός Άντερσεν εδραιώνεται για τα παραμύθια που γράφει. Καθιερώνεται ως κορυφαίος του είδους για τη συγγραφή συνολικά 168 παραμυθιών, τα περισσότερα από τα οποία έχουν μεταφραστεί στις περισσότερες γλώσσες του κόσμου.
Ό,τι γράφει, βασίζεται κυρίως σε λαϊκούς θρύλους. Οι περισσότεροι ήρωες του διαπνέονται από έναν ηθικό ρεαλισμό παρά την ανάγκη εκπλήρωσης μιας επιθυμίας. Οι κακοί δεν είναι δράκοι ή μάγισσες, αλλά εκπροσωπούν ανθρώπινες αδυναμίες και ελαττώματα, όπως είναι η εγωιστική αδιαφορία και η ματαιοδοξία.
Ορισμένα από τα παραμύθια του αποκαλύπτουν μια αισιόδοξη πίστη στην επικράτηση του καλού και του ωραίου αλλά είναι βαθιά απαισιόδοξα και συνήθως έχουν δυσάρεστο τέλος.
Το άσχημο τέλος που όριζαν οι τελευταίες σελίδες των παραμυθιών του ήταν εμπνευσμένο μάλλον από την ίδια του τη ζωή. Γιος ενός παπουτσή και μιας πλύστρας, μένει ορφανός από πατέρα στα έντεκα του χρόνια και κάνει διάφορες δουλειές για να τα φέρει βόλτα αυτός και η μητέρα του.
Προσπάθησε να μάθει την τέχνη του πατέρα του αλλά μάταια, ενώ όταν αποφοίτησε από το σχολείο των άπορων παιδιών, μπήκε σε ένα ραφτάδικο για να μάθει την τέχνη αλλά η προσπάθεια δεν απέδωσε καρπούς.
Το προσωπικό του καταφύγιο, για τις ελάχιστες ελεύθερες ώρες που είχε, ήταν ένα μικρό κουκλοθέατρο. Έφτιαχνε με τα ίδια του χέρια τις κούκλες, τις έντυνε και έδινε τις δικές του προσωπικές παραστάσεις με έργα κυρίως του Σαίξπηρ που απομνημόνευε με ιδιαίτερη ευκολία.
Η χάρη του αυτή έφτασε στα αυτιά του βασιλιά της Δανίας Φρειδερίκου του 6ου, ο οποίος ενδιαφέρθηκε να γνωρίσει από κοντά το “παράξενο” αυτό αγόρι. Στη συνέχεια, τον έστειλε σε ένα από τα καλύτερα σχολεία της χώρας, καταβάλλοντας ο ίδιος τα δίδακτρα.
Ο Χανς Κρίστιαν Άντερσεν τελείωσε με ιδιαίτερη δυσκολία το Γυμνάσιο σε ηλικία 23 ετών. “Τα χρόνια αυτά ήταν τα πιο πικρά και σκοτεινά της ζωής μου”, γράφει στην αυτοβιογραφία του. Στη συνέχεια γράφεται στο Πανεπιστήμιο της Κοπεγχάγης, χωρίς να ολοκληρώσει τις σπουδές του.
Με μόνη περιουσία 30 φράγκα και με το όνειρο να γίνει ηθοποιός, δίνει εξετάσεις στη Βασιλική Σχολή Θεάτρου από τις οποίες απορρίφθηκε επειδή ήταν “άσχημος και αδύνατος”. Το 1822 εκδίδει το πρώτο του βιβλίο που θα περάσει απαρατήρητο.
Έως το 1872, ο Άντερσεν γράφει τα πιο γνωστά και αγαπημένα παραμύθια των μικρών και μεγάλων του θαυμαστών. Τα βήματά του θα τον φέρουν ως την Ελλάδα τον Μάρτιο του 1841.
Στο οδοιπορικό του “Το Παζάρι ενός ποιητή”, που κυκλοφορεί στα ελληνικά από τις εκδόσεις “Εστία” με τον τίτλο “Οδοιπορικό στην Ελλάδα” περιγράφει λεπτομερώς τη διαμονή στην Αθήνα.
Παρά τις ανησυχίες και τις φοβίες του, δεν δίστασε να ταξιδέψει και να επισκεφτεί το Θησείο, το Φάληρο, τον Κολωνό και την Ακρόπολη, όπου ανέβαινε κάθε μέρα. Με ειδική άμαξα εξόρμησε στα χωριά των Μεσογείων, αλλά και τις πλαγιές της Πεντέλης.
Ο ήσυχος παραμυθάς αφιέρωσε τη ζωή του ολοκληρωτικά στη συγγραφή έργων για παιδιά, δίνοντας την εικόνα ενός φιλόδοξου, ματαιόδοξου, ευαίσθητου και ευφυή άνδρα. Δεν είχεπ ποτέ κάνει ερωτικές πράξεις και δεν έκανε ποτέ οικογένεια αλλά ερωτεύθηκε πολλές φορές, βαθιά όπως τη διάσημη Σουηδέζα τραγουδίστρια, Γιένυ Λιντ.
Την άνοιξη του 1872, ο Άντερσεν πέφτει από το κρεβάτι του και χτυπάει σοβαρά. Δεν ξαναέγινε ποτέ εντελώς καλά και στις 4 Αυγούστου του 1875 σε ηλικία 70 ετών, αφήνει την τελευταία του πνοή και ένα σωρό όνειρα στοιβαγμένα στις αγαπημένες μας κιτρινισμένες σελίδες.
Φράσεις του:
“Το να ζεις μόνο δεν είναι αρκετό, είπε η πεταλούδα. Πρέπει να έχεις λιακάδα, ελευθερία και ένα μικρό λουλούδι”
“Να είσαι χρήσιμος στον κόσμο, είναι ο μόνος τρόπος να είσαι ευτυχισμένος”
“Η ζωή είναι μια ωραία μελωδία. Μόνο οι στίχοι είναι λίγο μπερδεμένοι”
“Οτιδήποτε βλέπεις, μπορεί να γίνει ένα παραμύθι και μπορείς να βγάλεις μια ιστορία από οτιδήποτε αγγίξεις”
“Αλλά μια γοργόνα δεν έχει δάκρυα, γι’ αυτό υποφέρει πολύ περισσότερο”
Στο βίντεο που ακολουθεί παρακάτω θα δείτε τα καταπληκτικά πλάνα ενός αυτοκινήτου Tesla να προβλέπει ένα αυτοκινητιστικό δυστύχημα μόλις λίγα δευτερόλεπτα πριν συμβεί. Συνειδητοποιώντας, ότι ένα τρακάρισμα ήταν μόλις λίγα δευτερόλεπτα πριν συμβεί στον αυτοκινητόδρομο Α2 στην Ολλανδία, ο αυτόματος πιλότος, που βοηθάει το αυτοκίνητο να προβλέπει τι θα γίνει μπροστά του, προωθώντας με αυτό τον τρόπο την ασφαλή οδήγηση, ενεργοποίησε τον συναγερμό και το σύστημα έκτακτης ανάγκης δευτερόλεπτα πριν συμβεί το ατύχημα.
Ωστόσο, παρά την μεγάλη σύγκρουση, ο Hans Noordsij, επιβεβαίωσε ότι κανείς δεν τραυματίστηκε σοβαρά.
Η Tesla αναμένεται να κυκλοφορήσει τον Βελτιωμένο Αυτόματο Πιλότο της μέχρι το τέλος της χρονιάς. Επίσης, εκτός από τον αυτόματο πιλότο για την αποφυγή ατυχημάτων θα έχει την ικανότητα να παρκάρει μόνο του και να αλλάζει λωρίδες.
“Η βάση μας είναι τα αυτοκίνητα να γίνουν τελείως αυτοματοποιημένα σε ασφαλές επίπεδο, που ίσως ξεπερνάει αυτό του ανθρώπου”, ανέφερε ο Ελόν Μούσκ, ιδρυτής της Tesla.
Πολλά κινούμενα σχέδια που δημιουργούνται σήμερα, είναι καλύτερα από τις ταινίες. Το σκηνικό και οι χαρακτήρες που δημιουργήθηκαν χειρωνακτικά αλλά και με τη βοήθεια της τεχνολογίας και των γραφικών, τραβούν την προσοχή από την αρχή. Μπορούν να παραμείνουν στη μνήμη μας ακόμη και αφού τελειώσουν.
Παρακάτω θα δείτε μια όμορφη συλλογή από 10 ιδιαίτερα όμορφα κινούμενα σχέδια που θα σας βυθίσουν σε έναν μαγικό κόσμο. Καθίστε αναπαυτικά και απολαύστε τα.
Ο Κούμπο είναι ένα νεαρό αγόρι και ο κληρονόμος μιας μεγάλης οικογένειας. Αλλά όταν μια μέρα καλεί κατά λάθος ένα πνεύμα από το παρελθόν, πεινασμένο για εκδίκηση, μόνο δύο από τους φίλους του είναι εδώ για να τον βοηθήσουν. Η μόνη του ευκαιρία να επιβιώσει είναι να βρει την μαγική πανοπλία που φορούσε ο πατέρας του, ένας θρυλικός σαμουράι πολεμιστής. Με την συγκινητική ιστορία και την βαθιά φιλοσοφία του, αυτό το φωτεινό ιαπωνικό καρτούν θα σας μείνει αξέχαστο.
Η Βαϊάνα είναι η κόρη του αρχηγού της φυλής ενός μικρού νησιού και αποφασίζει να κάνει ένα επικό ταξίδι κατά μήκος του Ειρηνικού. Μαζί με τον ισχυρό ημίθεο Μάουι, θα πρέπει να διασχίσουν τον ανοιχτό ωκεανό, να πολεμήσουν τρομακτικά τέρατα και να σπάσουν μια αρχαία κατάρα. Αυτή η γοητευτική, όμορφη και βαθιά ουσιαστική ιστορία θα σας κάνει σίγουρα να θέλετε να αναχωρήσετε αμέσως για ένα ταξίδι.
Ένα μικρό κορίτσι ζει σε ένα κόσμο μεγάλων με την υπερβολική φροντίδα της μητέρας της. Κάθε πτυχή της ζωής της είναι αυστηρά πειθαρχημένη και δεν έχει χρόνο για φίλους. Ωστόσο, όλα αλλάζουν όταν συναντά τον Αεροπόρο, έναν πολύ καλοκάγαθο γέρο και ακούει τις ιστορίες του Μικρού Πρίγκιπα και των μακρινών αστεριών. Αυτή η μαγική ιστορία θα σας κάνει να ξανασκεφτείτε τα πάντα για τη ζωή σας.
Σε ένα φανταστικό κόσμο, ένας νεαρός που ονομάζεται Μιουν, απροσδόκητα του ανατίθεται να γίνει ο φύλακας της Σελήνης. Αλλά, δυστυχώς, χάνει το φεγγάρι σχεδόν αμέσως. Εκμεταλλευόμενος την αδυναμία του, ο κακός πρώην κηδεμόνας του, ο Νεκρός κλέβει τον ήλιο. Τώρα με τη βοήθεια ενός κέρινου κοριτσιού που ονομάζεται Γκλίμ και του αλαζονικού πολεμιστή Σοχόν, ξεκινούν ένα επικίνδυνο ταξίδι. Αυτή η ασυνήθιστη ταινία κινουμένων σχεδίων με τη γοητευτική ατμόσφαιρα ενός φανταστικού κόσμου είναι σίγουρα κάτι που αξίζει να δείτε.
Σύμφωνα με την ιστορία, οι δεινόσαυροι δεν εξαφανίστηκαν αλλά εξελίχθηκαν σε ιδιαίτερα ευφυή πλάσματα που ζουν στον πλανήτη μας ακόμα και σήμερα. Οι άνθρωποι, ωστόσο, παρέμειναν σε αρκετά πρωτόγονο στάδιο ανάπτυξης. Αυτή η μερικές φορές σκληρή αλλά συγκινητική και ιδιαίτερη ιστορία μιας φιλίας ανάμεσα σε ένα νεαρό δεινόσαυρος και ένα μικρό αγόρι, θα σας εμπνεύσει.
Το Βιβλίο της Ζωής περιγράφει μια ιστορία αγάπης με φόντο την Ημέρα του Μεξικού. Είναι μια ρομαντική ταινία με ιδιαίτερη γοητεία. Παρά το γεγονός πως είναι ιδιαίτερα συνδεδεμένη με το θέμα του θανάτου, είναι επίσης γεμάτη αγάπη και αισιοδοξία. Επιτρέπει στην ψυχή σας να ταξιδέψει και σας δίνει μια βαθιά αίσθηση εσωτερικής άνεσης.
Κάθε κινούμενο σχέδιο που δημιουργήθηκε από τον Χαγιάο Μιγιαζάκι είναι ένα διαχρονικό αριστούργημα, τόσο από άποψη πλοκής όσο και οπτικής. Ο Πόρκο Ρόσο δεν αποτελεί εξαίρεση. Είναι η ιστορία ενός λαμπρού πιλότου που ξαφνικά μετατράπηκε σε γουρούνι αλλά εξακολουθεί να παραμένει πιο ανθρώπινος από τους άλλους χαρακτήρες. Με τις εξαιρετικές σκηνές πτήσης και τα υπέροχα τοπία, αυτό το καρτούν είναι αισθητικά τέλειο.
Ο Μπρένταν είναι ένα 12χρονο ορφανό που ζει ήσυχα στο Αβαείο μαζί με τους άλλους μοναχούς. Η ζωή του αγοριού αλλάζει όταν συναντά τον Αδελφό Έινταν, τον κάτοχο του ασυνήθιστου αλλά ημιτελούς βιβλίου της φωταγώγησης. Ο Έινταν μυεί τον Μπρένταν στην τέχνη του φωτισμού, ξυπνώντας ένα τεράστιο ταλέντο. Η ταινία περιέχει όλα όσα περιμένατε: πρωτότυπο στυλ, μια ενδιαφέρουσα ιστορία και μοναδικά ιρλανδική μουσικά μοτίβα.
Πρόκειται για την πολυαναμενόμενη συνέχεια του αγαπημένου σύγχρονου και κλασσικού κινουμένου σχεδίου «Ψάχνοντας τον Νέμο». Αυτή τη φορά η Μαρλίν και ο Νέμο ψάχνουν την Ντόρι, ένα φιλικό μπλε ψάρι που πάσχει από απώλεια μνήμης. Αγωνίζεται για να απαλλαγεί από τη νόσο της και να βρει την οικογένειά της. Αυτό το υπέροχο καρτούν απευθύνεται σε παιδιά και ενήλικες.
Καθισμένος στη στέγη μια νύχτα, ο ορφανός Τιμ βλέπει ένα αστέρι που πέφτει από τον ουρανό. Προσπαθώντας να το πιάσει, το αγόρι βρίσκει τον εαυτό του σε ένα ταξίδι. Φαίνεται ότι τα πάντα είναι δυνατά αυτή τη μυστηριώδη νύχτα. Τα βραδινά πλάσματα, οι κάτοικοι της χώρας Νοκτούρνα, αποκαλύπτουν τα μυστικά τους στον Τιμ και εκείνος είναι ο μόνος που μπορεί να τους σώσει από τον κίνδυνο. Εκπληκτικά γοητευτική και μαγική, αυτή η ταινία είναι βέβαιο ότι θα σας μεταφέρει στην παιδική σας ηλικία.
Την παραμονή των Χριστουγέννων, ένας άπληστος θηλυκός σκύλος που ονομάζεται Μπούμπα, μπήκε κρυφά στην κουζίνα και έφαγε όλη την γαλοπούλα. Ο ιδιοκτήτης του κατοικίδιου ζώου, ο Ντέιβιντ Μπάρετ από το Πρέστγουικ του Σάουθ Άιρσιρ συνειδητοποίησε τι συνέβη μόνο όταν είδε το σκυλάκι να καταρρέει στο πάτωμα. Η Μπούμπα ήταν τόσο πρησμένη, που το Τσι Άπσο (συνδυασμός Τσιουάουα και Λάσα Άπσο) δεν μπορούσε να κινηθεί.
Ο σκύλος άφησε μόνο ένα μικρό κομμάτι από τη γαλοπούλα, αλλά δεν ήταν αρκετό για να φάει και η οικογένεια. Ο ιδιοκτήτης αποφάσισε να μοιραστεί την αστεία ιστορία στο Twitter. Ο ίδιος έγραψε: «Ο σκύλος μου δεν έχει καμία πιθανότητα να έφαγε όλη την γαλοπούλα που είχαμε για αύριο.» Στη συνέχεια πρόσθεσε μια φωτογραφία με την εξής φράση: «Υπάρχει μια ένοχη, δεν μπορεί να κινηθεί.»
Ευτυχώς, το χριστουγεννιάτικο δείπνο σώθηκε όταν η οικογένεια ζήτησε από τους συγγενείς να φέρουν μια άλλη γαλοπούλα. Και όσο για την Μπούμπα…Ο ιδιοκτήτης θα την βάλει να κάνει διατροφή από το Νέο Έτος.
Συνειδητοποιώντας πως ο σκύλος έφαγε την Χριστουγεννιάτικη γαλοπούλα, ο Ντέιβιντ Μπάρετ δημοσίευσε: «Υπάρχει μια ένοχη, δεν μπορεί να κινηθεί.»
Μερικά παιδιά έχουν την τύχη να θυμούνται τους παππούδες και τους προπαππούδες τους ή ακόμη και τους ακόμη μεγαλύτερους προγόνους τους. Η λίστα που ακολουθεί περιέχει μια συγκινητική συλλογή με πολλές οικογένειες που δεν σταματούν μόνο σε μια φωτογραφία.
Μας υπενθυμίζουν πως δεν υπάρχει τίποτα πιο σημαντικό από την οικογένεια και πρέπει να περνάμε χρόνο μαζί τους με κάθε ευκαιρία.
SOOC
SOOC
SOOC
SOOC
SOOC
SOOC
SOOC
