Μια ακόμη σειρά από gadgets που καταφέρνουν να τραβήξουν την προσοχή του κοινού, είτε λόγω της έξυπνης υλοποίησής τους, είτε χάρη στην χιουμοριστική νότα που προσφέρουν.
12 ασυνήθιστες και περίεργες δημιουργίες που δεν περνούν απαρατήρητες! Οι πιο τρελές και παράξενες ιδέες, σε μια απίθανη συλλογή από gadgets! Κατασκευασμένα με χιούμορ και ευρηματικότητα!
Δείτε τα!
Τα προϊόντα και οι ιδέες που ακολουθούν, μπορεί να εντυπωσιάσουν κάποιους, αλλά να κάνουν άλλους να απορήσουν με την χρησιμότητά τους. Σίγουρα όμως θα τραβήξουν τα βλέμματα και θα συζητηθούν από πολλούς!
Ας δούμε 10 νέες ιδέες, που ξεφεύγουν από τα συνηθισμένα… είτε για καλό, είτε για κακό!
Σπρέι πιπεριού, που βγάζει φωτογραφία αυτόν που ψεκάζει!
O καλλιτέχνης από την Κωνσταντινούπολη, Χουσείν Σαχίν, δεν ανακατεύει φωτογραφίες, αλλά αναμειγνύει την πραγματικότητα με τη φαντασία και δημιουργεί σουρεαλιστικά σκηνικά.
Οι ικανότητές του στην επεξεργασία των φωτογραφιών διευρύνουν τα όρια της ανθρώπινης φαντασίας και τα αποτελέσματα μοιάζουν βγαλμένα από τα πιο τρελά μας όνειρα ή τους πιο έντονους εφιάλτες μας, ανάλογα με το πώς αισθανόμαστε πριν κοιμηθούμε το βράδυ.
Ο Σαχίν έχει τον λογαριασμό art.side στο Instagram και μέχρι στιγμής έχει εντυπωσιάσει τους 55.000 ακολούθους του. Κάποιες από τις φωτογραφίες του ενσωματώνουν στοιχεία της λαϊκής παράδοσης, όπως ο Πύργος του Λέανδρου στην Κωνσταντινούπολη, που έχει μια γυναίκα κάτω από το νερό, μια αναφορά στον αρχαίο ελληνικό μύθο της Ηρούς και του Λέανδρου, δυο νεαροί εραστές που πνίγηκαν στο Βόσπορο.
Δείτε τα εντυπωσιακά έργα του.
Η Ελληνική Σημαία, ως το πλέον ιερό σύμβολο, μας υπενθυμίζει το χρέος μας έναντι του Έθνους και την υποχρέωση μας να θυσιάζουμε τη ζωή μας, υπερασπιζόμενοι την Ελλάδα. Η μεγαλύτερη, λοιπόν, τιμή για κάθε Έλληνα και Ελληνίδα είναι ο θάνατος για την Πατρίδα και τη Σημαία μας.
Όταν έχετε πονοκέφαλο και δεν έχετε κάποιο χάπι εύκαιρο, η κατάσταση γίνεται απελπιστική. Αλλά δεν είναι έτσι. Υπάρχει ένας επιστημονικός τρόπος για να απαλλαγείτε από τον πονοκέφαλο και ονομάζεται βελονισμός.
Δείτε παρακάτω μια τεχνική που θα σας βοηθήσει να απαλλαγείτε από τους πονοκεφάλους, εύκολα και γρήγορα.
Η πιεσοθεραπεία είναι ένα είδος μασάζ, η αποτελεσματικότητα της οποίας έχει αποδειχθεί με πολλές επιστημονικές μελέτες. Από τη φύση της είναι ένας συνδυασμός βελονισμού και ρεφλεξολογίας, αλλά δεν απαιτεί ειδικές ιατρικές γνώσεις.
Πώς να κάνετε μασάζ στα σημεία πίεσης
Πρώτα, καθίστε σε μια άνετη θέση και χαλαρώστε. Το μασάζ δεν παίρνει πολύ χρόνο: κατά μέσο όρο από 30 δευτερόλεπτα μέχρι 1 λεπτό.
Κάντε μασάζ σε ένα σημείο με ελαφριά πίεση ή κυκλικές κινήσεις. Συνήθως, ο πονοκέφαλος εξαφανίζεται κατά τη διάρκεια του μασάζ ή 5 με 10 λεπτά αργότερα.
Υπάρχουν 6 βασικά σημεία που μπορείτε να απαλλαγείτε από τον πονοκέφαλο
Το σημείο του τρίτου ματιού ή γιτάνγκ, βρίσκεται ανάμεσα στα φρύδια στο σημείο που η γέφυρα της μύτης περνάει στο μέτωπο. Αυτό το σημείο είναι υπεύθυνο και για την απομάκρυνση της κόπωσης των ματιών.
Αυτά τα συμμετρικά σημεία βρίσκονται στη βάση του εσωτερικού άκρου των φρυδιών. Το μασάζ σε αυτή την περιοχή κάνει καλό και στη ρινική καταρροή και βελτιώνει την οπτική οξύτητα. Κάντε μασάζ για 1 λεπτό με πίεση ή κυκλικές κινήσεις.
Αυτά τα σημεία βρίσκονται και στις δύο πλευρές των ρουθουνιών, ευθυγραμμισμένα με τα μάτια. Για να τα βρείτε, νιώστε το λακκάκι στο κάτω μέρος των ζυγωματικών. Βοηθούν στο να ανοίξουν τα ιγμόρεια, να μειωθεί ο πονοκέφαλος, ο πονόδοντος και ανακουφίζουν από την πίεση.
Αυτά τα σημεία βρίσκονται στη μέση του πίσω μέρους του κεφαλιού, ανάμεσα στα αυτιά και τη σπονδυλική στήλη. Το μασάζ σε αυτά τα σημεία βοηθά στην ανακούφιση από τη ρινική συμφόρηση, τον πόνο στα μάτια και τα αυτιά, στον έντονο πονοκέφαλο και την ημικρανία.
Τα σημεία αυτά βρίσκονται 2-3 εκατοστά από την γραμμή των μαλλιών στους κροτάφους. Νιώστε ένα μικρό λακκάκι για να βρείτε το σημείο. Η πίεση που εφαρμόζεται σε αυτό το σημείο ανακουφίζει τον πόνο από τους κροτάφους και τα μάτια.
Αυτά τα συμμετρικά σημεία βρίσκονται ανάμεσα στον αντίχειρα και τον δείκτη. Η πίεση σε αυτή την περιοχή ανακουφίζει από τον πόνο στην πλάτη, τον πονόδοντο και την ένταση στους μυς του λαιμού.
[springer]
Κατά την εποχή του μεσοπολέμου το κάπνισμα δεν αποτελούσε μια ανθυγιεινή συνήθεια. Το αντίθετο μάλιστα. Μέχρι τον Β’ παγκόσμιο πόλεμο το να καπνίζει κανείς πιστευόταν ότι θα μπορούσε να είναι έως και ωφέλιμο για την υγεία του, εξ’ ου και η ύπαρξη πολλών διαφημίσεων με γιατρούς να αναφέρουν το πόσο καλό κάνουν τα τσιγάρα.
Δεν ήταν τυχαίο, λοιπόν, το όνομα Sante που επέλεξε για τα νέα τσιγάρα η εταιρεία η οποία ίδρυσε ο Χαρίλαος Κωνσταντίνου: Το όνομα Sante επιλέχθηκε για να πείσει τον κόσμο ότι επρόκειτο για ένα υγιεινό τσιγάρο, αφού προέρχεται από τη λέξη sanitas που στα λατινικά σημαίνει υγεία.
Να ήταν, άραγε, η συγκεκριμένη αφετηρία που χάρισε στο συγκεκριμένο τσιγάρο απίστευτη μακροβιότητα; Όπως και να έχει, γεγονός παραμένει ότι τα Sante «έζησαν» ίσως περισσότερο από οποιοδήποτε άλλο τσιγάρο. Η κατάργηση του θρυλικού τσιγάρου σηματοδοτεί το τέλος μιας 80χρονης ιστορίας. Το τσιγάρο – διαχρονικό σύμβολο στον χώρο του καπνεμπορίου – κυκλοφορούσαν από την εταιρεία Παπαστράτος, θυγατρική της Philip Morris.
Μα ποια ήταν η μυστηριώδης γυναίκα στο εξώφυλλο του πακέτου;
Στην αγορά βγήκαν για πρώτη φορά το 1933. Τα γραφεία της εταιρείας Κωνσταντίνου ήταν στην οδό Λυκούργου αλλά τα τσιγάρα φτιάχνονταν στο δημόσιο καπνεργοστάσιο της οδού Λένορμαν. Το πακέτο γρήγορα έγινε η συζήτηση της Αθηναϊκής κοινωνίας και σ’ αυτό συνέβαλε η διάσημη κόκκινη κασετίνα με την ξανθιά γυναίκα που καπνίζει. Ολοι προσπαθούσαν να μάθουν ποια ήταν η εικονιζόμενη του «ωραιότερου πακέτου της αγοράς» για την κυκλοφορία του οποίου έγινε ειδική παραγγελία σε ζωγράφο. Ηταν μια κυρία της καλής Αθηναϊκής κοινωνίας; Τελικά δεν άργησε να γίνει γνωστό ότι η εικονιζόμενη δεν ήταν άλλη από την καλλιτέχνιδα Ζωζώ Νταλμάς.
Ζωζώ Νταλμάς: Ο έρωτας με τον Κεμάλ, το παλκοσένικο και τα πριγκιπικά παλάτια
«Εζησα τα πάντα, έκανα τα πάντα, δεν είχα φραγμούς…» Κάπως έτσι έχει μιλήσει για τη ζωή της η Ζωζώ Νταλμάς, η πρωταγωνίστρια του παλκοσένικου που χόρεψε και τραγούδησε στις σκηνές του κόσμου, σαγήνευσε ισχυρούς και έζησε έναν μεγάλο έρωτα με τον Κεμάλ Ατατούρκ. «Γλεντώ, πίνω, αγαπώ. Δεν μπορώ να ζήσω χωρίς γλέντι, χωρίς έρωτα. Οι άνθρωποι τυλίγουν τη ζωή με πολλή ετικέτα, τη φορτώνουν με σοβαρότητα. Κι αυτό είναι το δράμα τους. Ο έρωτας και το γλέντι λύνουν από τη ζωή τα δεσμά και της δίνουν έναν τόνο ελαφρότητας που είναι στη φύση της» αναφέρει στα απομνημονεύματά της.
Από τα προσφυγικά της Θεσσαλονίκης στο χαρέμι του «αράπη πρίγκιπα»
Γεννήθηκε το 1905 στην Κωνσταντινούπολη. Η οικογένεια διωγμένη από τη μανία των Νεότουρκων μαζί με χιλιάδες Ελληνες ήρθε στη Θεσσαλονίκη όπως η ίδια έλεγε, όταν ήταν δεν ήταν δέκα χρόνων. Μεγάλωσε μαζί με τη μητέρα και τη γιαγιά της στις προσφυγικές γειτονιές του Ιπποδρομίου. Καμία πληροφορία δεν έχουμε για τον πατέρα της. Η Ζωζώ, όσο ήταν στο θέατρο, δύο πράγματα έκρυβε επιμελώς: το πότε γεννήθηκε και το πότε βγήκε στο θέατρο.
Η ίδια έχει αναφέρει ότι μετά το πρώτο βάπτισμα πυρός στο σανίδι ένας «αράπης πρίγκιπας» την πήρε μαζί στο χαρέμι του. «Χαρέμι, καφάσι, τσαρτσάφι, φερετζέ, απ’ όλα», έχει πει η ίδια. Και τι δεν ξόδευε για μένα. Τα μπριγιάντια δεν ήξερα πού να τα βάλω. Στόλιζα μ’ αυτά και τις καλτσοδέτες μου, ακόμη και τις τόκες των παπουτσιών μου. Και λίρα με ουρά! Αλλά εγώ δεν είχα ιδέα του χρήματος. Τα τσεκ τα έχωνα μέσα στα παπούτσια μου στα ντουλάπια. Αυτή η νύχτα της Χαλιμάς κράτησε οχτώ ολόκληρους μήνες. Στο διάστημα αυτό γυρίσαμε όλο τον κόσμο. Βενετία, Μιλάνο, Παρίσι»…
Σε μια από τις εμφανίσεις της στο πάλκο που έτυχε να παρακολουθεί ο Κεμάλ Ατατούρκ την κάλεσε στο τραπέζι του.
Εκείνο το βράδυ ο Κεμάλ και η Ζωζώ φύγανε μαζί. Στις εξίμισι το πρωί ο Κεμάλ ήταν στο πόδι. Η Ζωζώ όμως κοιμόταν.
Εκείνος ετοιμάστηκε σιγά-σιγά για να μην την ανησυχήσει κι έφυγε, αφού έδωσε εντολή στο υπηρετικό προσωπικό να την περιποιηθούν. Οταν ξύπνησε η Ζωζώ είδε στο κομοδίνο της ένα μεγάλο χαρτονόμισμα -χίλιες λίρες- που της το είχε αφήσει εκεί ο κύριος πρόεδρος.
Η Ζωζώ προσβλήθηκε και πήρε το χαρτονόμισμα για να το σκίσει. Οταν όμως το έπιασε στο χέρι της παρατήρησε ότι στο κέντρο του υπήρχε το πορτρέτο του Κεμάλ. Πήρε λοιπόν ένα ψαλιδάκι κι έκοψε με προσοχή το πορτρέτο. Το υπόλοιπο κομμάτι με την τρύπα στη μέση το άφησε στη θέση του μαζί με ένα σημείωμα που έγραφε: «Από αυτό που μου αφήσατε πήρα μόνο αυτό που μου χρειαζόταν.
Το υπόλοιπο σας το επιστρέφω γιατί μου είναι εντελώς άχρηστο». Την άλλη μέρα της έστειλε κοσμήματα. Του τα επέστρεψε και τελικά κατάλαβε ότι αυτή η γυναίκα δεν εξαγοραζόταν με χρήματα. Ο δεσμός τους κράτησε πολλά χρόνια σχεδόν μέχρι το θάνατο του Κεμάλ.
Κατάσκοπος ή ηρωΐδα; Η συνάντηση με τον Καραμανλή και το τέλος σε έσχατη φτώχια
Η Νταλμάς – μία από τις πιο γνωστές Ελληνίδες που υιοθέτησε το κόκκινο κραγιόν ως ένα από τα πιο χαρακτηριστικά της στοιχεία – όταν ερχόταν στην Ελλάδα, συνήθιζε να συναντά τον Ελευθέριο Βενιζέλο. Ηταν, άραγε, ένας «διπλός πράκτορας», που χρησιμοποιούσε τα κάλλη της για να εξάγει μυστικά της τουρκικής κυβέρνησης.
«Κατάσκοπος δεν ήμουνα, Ελληνίδα ήμουνα» έχει πει η ίδια. Στην κατοχή οι πράκτορες της Γκεστάπο την ξυλοκόπησαν άγρια, όταν αρνήθηκε να καταδώσει αντιστασιακούς, με αποτέλεσμα να αποβάλει το μωρό της. Το τέλος της ζωής της τη βρήκε να ζει σε ένα δυάρι, δύο υπόγεια κάτω από τη γη, στην οδό Τρικάλων στους Αμπελόκηπους, όπου της πήγαιναν φαγητό οι γείτονες και κάποιοι άνθρωποι του θεάτρου.
Λέγεται ότι στηριζόμενη στο μπαστούνι της αλλά πάντα κοκέτα συνάντησε τον Κωνσταντίνο Καραμανλή στο ξενοδοχείο «Μεγάλη Βρεταννία». «Κωνσταντίνε, Ζωζώ Νταλμάς, 500 δρχ.!» του φώναξε.
Και εκείνος της απάντησε: «Ζουζό, ό,τι θέλεις, εδώ» (σύμφωνα με τον χορογράφο και χορευτή Δημήτρης Ιβάνοφ, στον οποίο η Ζωζώ Νταλμάς άφησε με διαθήκη το βεστιάριο και τα απομνημονεύματά της στην εφημερίδα Espresso). Πέθανε το 1988 σε ένα γηροκομείο της Αθήνας. Μακριά από το κοινό που τη λάτρεψε και τη δημοσιότητα. Οι περισσότεροι φίλοι και συγγενείς της, άλλωστε, είχαν ήδη φύγει από τη ζωή.
Ένα από τα καινοτόμα προϊόντα που παράγει η εταιρία Χιώ είναι η σόδα με φυσικό μαστιχέλαιο Χίου.
Αξιοποιώντας τις ευεργετικές ιδιότητες της Μαστίχας, συνδυάζοντας το φυσικό μαστιχέλαιο με τη σόδα, παράχθηκε αυτό το δροσιστικό και απολαυστικό ρόφημα διπλής χωνευτικής δράσης. Ο% θερμίδες 100% γεύση.
Η Μαστίχα είναι γνωστή σε όλο τον κόσμο, φημισμένη για το άρωμα και την μοναδική ξεχωριστή της γεύση. Εκτός των άλλων, παρουσιάζει πολλές ευεργετικές δράσεις για την υγεία.
Οι κυριότερες:
Η εταιρία Χιώ όμως δεν έμεινε εδώ. Οραματίζονται και δημιουργούν συνεχώς νέα προιόντα με μοναδικό συστατικό την φύση! Την Σόδα Χιω θα την βρέιτε σε επιλεγμένα καταστήματα.
Η Μουνπάι, είναι μια μικρή αγελάδα που διασώθηκε και ζει με 12 σκυλιά. Η ίδια πιστεύει πως είναι μια από αυτά. Εντοπίστηκε σε ένα κτηνοτροφείο δημοπρασιών από έναν φίλο της γυναίκας που ίδρυσε το καταφύγιο Ρόκι Ριτζ, τη Τζάνις Γουλφ. Από εκεί, μεταφέρθηκε στο καταφύγιο. Επειδή ο καιρός ήταν άστατος και η ίδια πολύ μικρή για να βγει μαζί με τις άλλες αγελάδες, η Μουνπάι, έμεινε στο υπνοδωμάτιο της Τζάνις. Σταδιακά, απέκτησε για φίλους 12 υπέροχα σκυλιά.
«Τους αποδέχεται ως φίλους της. Τα μωρά σαν αυτήν, δεν ξέρουν και πολλά για το πώς θα πρέπει να είναι. Οπότε απλά αποδέχονται τα πράγματα όπως είναι», αναφέρει η Τζάνις.
«Τα σκυλιά είναι το υποκατάστατο της μητέρας της. Καθαρίζουν το πρόσωπό της, όπως θα έκανε η μητέρα της. Λατρεύουν να το κάνουν αυτό. Είναι ενθουσιασμένοι όταν τη βλέπουν», συμπληρώνει.
Η Μουνπάι είναι ιδιαίτερη λάτρης του κωφού Μπουλ Τεριέ που ονομάζεται Σπαρκλ και είναι απόλυτα αχώριστοι. «Είναι θέμα του ποιος είναι στον χώρο σου. Αγαπάς αυτούς που σε περιβάλλουν. Νομίζω πως πιστεύει ότι στον κόσμο υπάρχουν πολλοί διαφορετικοί φίλοι της.»
Η Μουνπάι, είναι μια μικρή αγελάδα που διασώθηκε και ζει με 12 σκυλιά. Η ίδια πιστεύει πως είναι μια από αυτά.
Εντοπίστηκε σε ένα κτηνοτροφείο δημοπρασιών και μεταφέρθηκε στο καταφύγιο Ρόκι Ριτζ. 
Επειδή ο καιρός ήταν άστατος και η ίδια πολύ μικρή για να βγει μαζί με τις άλλες αγελάδες…
…Η Μουνπάι, έμεινε στο υπνοδωμάτιο της Τζάνις Γουλφ. Σταδιακά, απέκτησε για φίλους, 12 υπέροχα σκυλιά.
«Τους αποδέχεται ως φίλους της!»
«Τα σκυλιά είναι υποκατάστατο της μητέρας της.»
«Καθαρίζουν το πρόσωπό της, όπως θα έκανε η μητέρα της. Λατρεύουν να το κάνουν αυτό.»
«Είναι ενθουσιασμένοι όταν την βλέπουν». Η Μουνπάι είναι λάτρης του κωφού Μπουλ Τεριέ που ονομάζεται Σπαρκλ και είναι απόλυτα αχώριστοι.»
«Αγαπάς αυτούς που σε περιβάλλουν. Νομίζω πως πιστεύει ότι στον κόσμο υπάρχουν πολλοί διαφορετικοί φίλοι.»
Ο ορίζοντας του Μανχάταν, θα αποκτήσει μια ιδιαίτερη όψη. Τα σχέδια έχουν αποκαλυφθεί επίσημα και πρόκειται να κατασκευαστεί ο πρώτος ουρανοξύστης στον κόσμο, που θα έχει σχήμα U. Το κτίριο της Νέας Υόρκης, θα είναι ιδιαίτερα πρωτοποριακό και θα ωθήσει την αρχιτεκτονική στα όριά της.
Ο ουρανοξύστης με το όνομα «Big Bend», είναι ένα φιλόδοξο σχέδιο από τα αρχιτεκτονικά στούντιο Oiio. Η παγκοσμίου φήμης ομάδα σχεδιασμού, στο παρελθόν είχε αντιμετωπίσει περιορισμούς χρήσης της γης στην πόλη. Στην επίσημη ιστοσελίδα τους, αναφέρουν για το νέο τους εγχείρημα: «Αν καταφέρουμε να λυγίσουμε τη δομή αντί να κάμψουμε τους κανόνες οριοθέτησης της Νέας Υόρκης, θα είμαστε σε θέση να δημιουργήσουμε ένα από τα πιο περίβλεπτα κτίρια στο Μανχάταν». Θέλουν να παρακάμψουν τους νόμους, χτίζοντας μακριά και όχι ψηλά.
Εάν πραγματοποιηθεί με επιτυχία, ο ουρανοξύστης αυτός θα καταλήξει να είναι το μεγαλύτερο κτίριο του κόσμου. Συγκεκριμένα, θα ξεπεράσει ακόμη και το Μπουρτζ Χαλίφα, του Ντουμπάι, σε συνολικό μήκος. Απαιτείται ένα σύστημα ανελκυστήρων, που θα μπορούν να κινηθούν παρά τις καμπύλες και το ιδιαίτερο σχήμα του. Ακούγεται περισσότερο σαν τρενάκι παρά σαν ανελκυστήρες.
Ανυπομονούμε να δούμε το θαύμα της 57ης οδού και ελπίζουμε να πραγματοποιηθεί γρήγορα.
Αυτό είναι το Big Bend, ένας επαναστατικός καμπυλωτός ουρανοξύστης που θα κατασκευαστεί στην 57η οδό της Νέας Υόρκης.
Η δομή σχεδιάστηκε από το στούντιο Oiio και στοχεύει να χρησιμοποιήσει αποτελεσματικά τον χώρο με το μοναδικό σχηματισμό U.
Ωστόσο, δεν υστερεί σε χωρητικότητα μιας και αντί να είναι χτισμένο με ύψος, θα έχει μάκρος.
Όταν κατασκευαστεί, θα αποτελέσει την μακρύτερη κατασκευή στον κόσμο, ακόμη και από τον ουρανοξύστη Μπουρτζ Χαλίφα.
Έχει σχεδιαστεί για να παρακάμψει την αυστηρή οριοθέτηση της Νέας Υόρκης, που περιορίζει το ύψος των κτιρίων στην πόλη.
Απαιτείται ένα σύστημα ανελκυστήρων με καμπύλες και στροφές, προσαρμοσμένο στο ιδιαίτερο σχήμα του.
Η ημερομηνία κατασκευής είναι άγνωστη, αλλά σίγουρα θα αλλάξει την εμφάνιση του Μανχάταν με την παρουσία του.
Όποιος έχει παιδί στο σχολείο, είναι πολύ πιθανό να έχει ακούσει, συχνά έκπληκτος, μητέρες να ζητούν από τους εκπαιδευτικούς πολύ διάβασμα στο σπίτι για τα παιδιά.
«Για να μαθαίνουν καλύτερα», λένε κάποιες, «αν δεν έχουν διάβασμα, πώς θα απασχοληθούν;», αναρωτιούνται άλλες, πιο ειλικρινείς.
Υπάρχουν ακόμη και γονείς που θεωρούν ότι ο εκπαιδευτικός «δεν είναι καλός», αν δε στέλνει δουλειά για το σπίτι.
Η μία πλευρά. Διότι… υπάρχει και η άλλη: Γονείς στην Ισπανία έκαναν απεργία, κατά του «homework» των παιδιών!
Διαβάστε για αυτό το πολύ ενδιαφέρον κίνημα και συλλογιστείτε πόσοι Έλληνες γονείς, επιμένουν, κόντρα σε κάθε παιδαγωγική λογική, ότι πρέπει να πιέζουν με ασκήσεις κι εξετάσεις τα παιδιά, λοιδορώντας όσους θέλουν ένα χαρούμενο, δημιουργικό, παιδικό σχολείο…
Κι όμως έχει αποδειχθεί ότι το σχολείο πρέπει να μάθει να σέβεται την παιδικότητα και το παιχνίδι, και να αρχίσει να προσφέρει ευκαιρίες για δραστηριότητες στο πλαίσιό του (και ξένες γλώσσες -σε βαθμό πιστοποίησης- και καλλιτεχνικά -επιπέδου ωδείου- και αθλητικά και…και…).
Οι γονείς στην Ισπανία λοιπόν έκαναν απεργία. Ή καλύτερα, αποχή από τα μαθήματα. Δηλαδή, από τα μαθήματα των παιδιών τους.
Την κινητοποίηση «μποϊκοτάζ στο διάβασμα στο σπίτι», είχε καλέσει η Ένωση Γονέων Δημόσιων Σχολείων.
Αν οι δάσκαλοι επιμείνουν να στείλουν διάβασμα στο σπίτι στη διάρκεια του μποϊκοτάζ, τα παιδιά θα πρέπει να το αρνηθούν, και να επιστρέψουν την επόμενη μέρα στο σχολείο με ένα σημείωμα από τους γονείς τους που θα εξηγεί τι συμβαίνει. Γονείς και παιδιά «παλεύουν» πάνω από προβλήματα, κείμενα και εργασίες, όχι μόνο στην Ισπανία. Και λένε, «φτάνει».
Η Μαρία Χοσέ, γράφει η εφημερίδα El Pais, έχει μια πεντάχρονη κόρη, την Αλμουδένα. Βαριαναστενάζει κάθε φορά που έρχεται το Σαββατοκύριακο και πρέπει να κάνει την εργασία της. Αλλά αυτό που κυρίως ανησυχεί τη μητέρα, είναι η άλλη κόρη της, η 11χρονη Άνα Μαρία. Μόλις ξεκίνησε το γυμνάσιο στη Σεβίλη, αφού πέρασε δύο χρόνια διαβάζοντας ασταμάτητα στο σπίτι μέχρι την ώρα του δείπνου.
Παιδιά καθισμένα σε μια καρέκλα
Μια άλλη μητέρα, συνεχίζει η El Pais, η Ντιάνα, βλέπει την οκτάχρονη κόρη της να είναι στο σχολείο από τις 8.40 μέχρι τις 2.10.
Γυρίζει σπίτι, τρώει το μεσημεριανό της φαγητό, και κάνει τα μαθήματά της από τις 4 μέχρι τις 6.30. «Υποτίθεται ότι θα έχουν την ευκαιρία να κάνουν τα μαθήματα στις σχολικές ώρες, αλλά δεν υπάρχει χρόνος. Όταν τελειώνει, έχει και τις υπόλοιπες δραστηριότητες, οπότε η μέρα της είναι χειρότερη από ενός ενήλικα. Πότε θα παίξει;», αναρωτιέται η μητέρα της.
Η Ρέγιες είναι μητέρα του πεντάχρονου Αλμπέρτο. Ο Αλμπέρτο παίρνει παντού μαζί τις εργασίες του. Ακόμη και στο σπίτι της γιαγιάς του στα γεύματα του Σαββατοκύριακου. Η μητέρα του ανησυχεί. Το σχολείο, λέει, «πραγματικά πιέζει» τα παιδιά.
Η μητέρα του προσπάθησε να τον μετακινήσει σε άλλο σχολείο, από αυτό της Σεβίλης στο οποίο φοιτούσε, αλλά ανακάλυψε ότι δεν υπήρχαν πολλές εναλλακτικές. Ούτε με τους άλλους γονείς βρήκε πεδίο συνεννόησης. «Δε θεωρούσαν ότι αυτό είναι κακό», λέει η Ρέγιες. «Μαθαίνουν στα παιδιά τους την ιδέα του ανταγωνισμού από μικρή ηλικία».
Η διαμάχη ανάμεσα στους γονείς που θέλουν πολύ διάβασμα στο σπίτι, και σε αυτούς που δε θέλουν, έχει φουντώσει στην Ισπανία. Στο σχολείο του Ελ Βετόν στο Κάθερες, κάποιοι γονείς ζητούν διάβασμα στο σπίτι για τα πεντάχρονα παιδιά τους. «Πιστεύουν ότι είναι σαν σπορ», λέει ο Χόρχε Τόρες, από τους πιο έμπειρους δασκάλους του σχολείου. «Αν τρέχω κάθε μέρα, θα κερδίσω τον μαραθώνιο. Αλλά δεν είναι έτσι».
Και το φαινόμενο δεν έχει «ισπανική εντοπιότητα». Όποιος έχει παιδί στο σχολείο, του ελληνικού συμπεριλαμβανομένου, είναι πολύ πιθανό να έχει ακούσει -συχνά έκπληκτος- μητέρες να ζητούν από τις δασκάλες πολύ διάβασμα στο σπίτι για τα παιδιά. «Για να μαθαίνουν καλύτερα», λένε κάποιες, «αν δεν έχουν διάβασμα, πώς θα απασχοληθούν;», αναρωτιούνται άλλες -πιο ειλικρινείς. Υπάρχουν ακόμη και γονείς που θεωρούν ότι ο δάσκαλος «δεν είναι καλός», αν δε στέλνει δουλειά για το σπίτι.
«Πολύ διάβασμα στο σπίτι; Κάποιοι γονείς λένε ‘όχι’», έγραφε τον περασμένο Αύγουστο η Washington Post. «Ήταν μια καθοριστική στιγμή για τη Σάρα Γιάνγκμπλαντ-Οκόα. Καθόταν με τον εξάχρονο γιο της το περασμένο φθινόπωρο, καθώς εκείνος, μετά από μια μεγάλη μέρα στο σχολείο, αγωνιζόταν πάνω από μια εργασία για το σπίτι που θα του έδινε παραπάνω βαθμούς.
Καθώς εκείνη εκνευριζόταν, κάποια στιγμή του φώναξε άσχημα. Εκείνος έκλαψε. «Τον κοίταξα και είπα ‘Θέλεις να το κάνεις αυτό;’ Είπε όχι, και εγώ είπα ‘Ούτε εγώ θέλω’». Και αυτό ήταν το τέλος του διαβάσματος στο σπίτι για τον εξάχρονο.»
Η Σάρα ήξερε ότι ο γιος της πήγαινε καλά στο σχολείο, οπότε απλώς σταμάτησαν να ασχολούνται με τα πακέτα από χαρτιά εργασιών που έφταναν στο σπίτι κάθε εβδομάδα. Έτσι, βρέθηκε χρόνος τα απογεύματα για τις δραστηριότητες που ήθελε το παιδί.
Το διάβασμα στο σπίτι στη δευτεροβάθμια εκπαίδευση
Η κουβέντα συνήθως επικεντρώνεται στο δημοτικό σχολείο -«ξεχνώντας» το γυμνάσιο, όπου δεν είναι ασυνήθιστο τα παιδιά να περνούν τα απογεύματά τους με τα κεφάλια κάτω, όλο το απόγευμα, κάθε απόγευμα.
Ένας 15χρονος ισπανός έχει διάβασμα 6,5 ωρών στο σπίτι την εβδομάδα, αναφέρει έρευνα του Οργανισμού για την Οικονομική Συνεργασία και Ανάπτυξη το 2012. Στην ίδια καταγραφή φαίνεται ότι στη Ρουμανία, το Καζακστάν και τη Ρωσία, οι μαθητές ξοδεύουν 7 ώρες την εβδομάδα, ή και περισσότερο, για διάβασμα στο σπίτι. Στη Φινλανδία, λιγότερο από 3 ώρες την εβδομάδα, δηλαδή, στην τρίτη γυμνασίου ο μαθητής διαβάζει στο σπίτι 36 λεπτά τη μέρα, σύμφωνα με την έρευνα.
«Να εξοριστεί το διάβασμα στο σπίτι από τις ζωές των παιδιών»
Πίσω στην Ισπανία, το 2015, η Έβα Μπαϊλέν, μητέρα τριών παιδιών, άρχισε να μαζεύει υπογραφές με αίτημα να μειωθεί το διάβασμα στο σπίτι, αφού είδε το μεσαίο της παιδί να χάνει κάθε ευκαιρία για παιχνίδι σε όλη την παιδική του ηλικία. Σχεδόν την ίδια στιγμή, παρενέβη στο ζήτημα και η Ένωση Γονέων, που αποτελείται από 12.000 ενώσεις, με αίτημα να εξαφανιστεί εντελώς το διάβασμα στο σπίτι από τις ζωές των παιδιών.
«Πολλές οικογένειες νιώθουν καταπλακωμένες από το διάβασμα στο σπίτι. Οι γονείς καταλήγουν να το κάνουν οι ίδιοι, και τα παιδιά δεν έχουν χρόνο να κάνουν οτιδήποτε άλλο»
Ο Κάρλος Ουτέρα, πρόεδρος της Ένωσης Σχολικών Επιθεωρητών της Ισπανίας, θεωρεί ότι το διάβασμα στο σπίτι δεν πρέπει να ξεπερνά τα 30 λεπτά τη μέρα στα πρώτα χρόνια σχολικής ζωής, και τα 40 λεπτά τα τελευταία χρόνια του δημοτικού. Στο γυμνάσιο, εκτιμά ότι δεν πρέπει δεν πρέπει να ξεπερνά τη μία ώρα.
Παιδιά με burn-out, γονείς με στρες
Στις Ηνωμένες Πολιτείες, όσο αυξάνεται το διάβασμα στο σπίτι, τόσο αυξάνεται το στρες στην οικογένεια, σύμφωνα με έρευνα που δημοσιεύτηκε στην American Journal of Family Therapy το 2015.
Το 2013, έρευνα σε σχολεία «υψηλών επιδόσεων» κατέγραψε σωματικά προβλήματα σε μαθητές λυκείου που έχουν πολύ διάβασμα στο σπίτι. Η μελέτη δημοσιεύτηκε στη Journal of Experimental Education, καταλήγοντας στο συμπέρασμα ότι πάνω από 2 ώρες διαβάσματος στο σπίτι την ημέρα, είναι αντιπαραγωγικό.
Αλλά οι μαθητές που συμμετείχαν, απάντησαν ότι μελετούν πάνω από 3 ώρες την ημέρα. Το 80% των μαθητών ανέφεραν ότι είχαν βιώσει τουλάχιστον ένα σύμπτωμα σχετιζόμενο με το στρες τον περασμένο μήνα.
Απόσυρση, πλήξη και burnout-εξουθένωση, λιγότερος χρόνος για οικογένεια, φίλους και εξωσχολικές δραστηριότητες, έλλειψη ύπνου και αυξημένο στρες, είναι μεταξύ των συνεπειών που καταγράφονται.
«Τα ευρήματά μας για τις συνέπειες της εργασίας στο σπίτι αμφισβητούν την παραδοσιακή υπόθεση ότι είναι εγγενώς καλή», λέει η Ντενίζ Πόουπ, καθηγήτρια στη Σχολή Εκπαίδευσης του Στάνφορντ.
Ένας από τους πιο γνωστούς αμερικανούς ερευνητές για την εργασία στο σπίτι, ο κοινωνικός ψυχολόγος Χάρις Κούπερ από το πανεπιστήμιο του Duke, μελέτησε έρευνες από το 1987 ως το 2003. Συμπέρανε ότι το διάβασμα στο σπίτι συνδέεται με καλύτερες επιδόσεις στα τεστ στο λύκειο, λιγότερο στο γυμνάσιο, και σχεδόν καθόλου στο δημοτικό, γράφει στην ιστοσελίδα της η Αμερικανική Ψυχολογική Ένωση.
Αλλά, επειδή κι οι ίδιοι οι ερευνητές δεν πιστεύουν ότι οι επιδόσεις στα τεστ είναι το παν, γίνεται συζήτηση για το κατά πόσο το διάβασμα βοηθά στην ανάπτυξη της προσωπικής ευθύνης, της οργάνωσης του χρόνου και της συγκρότησης σωστού τρόπου μελέτης. Όμως, «δεν είμαστε σίγουροι ότι τα κάνει αυτά», λέει η Μόλι Γκαλογουέι, καθηγήτρια σε πανεπιστήμιο του Όρεγκον.
Εργασίες χωρίς νόημα
Στην έρευνα των Πόουπ-Γκαλογουέι, μόλις 20-30% των μαθητών είπαν ότι νιώθουν να έχει χρησιμότητα ή νόημα η εργασία που τους ανατέθηκε στο σπίτι. Και αν δεκαετίες συζητούν οι ερευνητές για την αξία της μελέτης στο σπίτι, σε ένα πράγμα φαίνεται ότι όλοι συμφωνούν: η ποιότητα της εργασίας είναι που έχει σημασία.
Οι γονείς το ξέρουν. Όταν το παιδί έχει μια ενδιαφέρουσα εργασία, κάτι που το κινητοποιεί, κάτι ομαδικό, το περιγράφει με ενθουσιασμό με το που μπαίνει στο σπίτι. Και το κάνει με όρεξη. Αλλά με πόσο κέφι να κάνει πέντε ασκήσεις μαθηματικών με το ίδιο ακριβώς νόημα, όπου το μόνο που αλλάζει είναι οι αριθμοί; Με πόσο κέφι να κάνει «αντιγραφή κειμένου» στα 12 χρόνια του; Με πόσο κέφι να μάθει «απέξω» χωρία;
«Σε κάθε βαθμίδα της εκπαίδευσης, το να κάνουν τα παιδιά διαφορετικά πράγματα μετά το σχολείο, μπορεί να έχει θετικές συνέπειες. Το διάβασμα στο σπίτι δεν υπηρετεί το συμφέρον του παιδιού όταν του εμποδίζει την πρόσβαση σε ελεύθερο χρόνο, διασκέδαση και δραστηριότητες στην κοινότητα», λέει ο Χάρις Κούπερ.
Στην Ελλάδα, σύμφωνα με την έρευνα του ΟΑΣΑ το 2012, οι μαθητές γυμνασίου διαβάζουν πάνω από 5 ώρες την εβδομάδα. Αλλά, όποιος έχει παιδί στο γυμνάσιο ή στο λύκειο, γνωρίζει καλά ότι το διάβασμα στο σπίτι δεν είναι μία ώρα την ημέρα.
Γνωρίζει, επίσης, ότι στο διάβασμα μετά το σχολείο, έρχονται να προστεθούν και οι ώρες της εξωσχολικής διδασκαλίας των ξένων γλωσσών που -όσο και να θελήσεις ως γονιός να αποφύγεις προσπαθώντας να αξιοποιήσεις από νωρίς τη διδασκαλία τους στο δημόσιο σχολείο.
Δυστυχώς, δε μπορείς να το καταφέρεις, με 45λεπτα μαθήματα σε τμήματα δημοτικού των 26 παιδιών, από τα οποία άλλα πηγαίνουν ήδη στο φροντιστήριο και άλλα όχι. Και σε όλα αυτά, δεν αποκλείεται να έρχονται να προστεθούν και άλλα εξωσχολικά ενισχυτικά μαθήματα.
Και στο τέλος, καταλήγεις να βλέπεις το παιδί σου στα 12 χρόνια του, να γυρίζει από το σχολείο και να κάθεται σκυφτό σε μια καρέκλα, πάνω από μια στοίβα βιβλία. Και, αντιστρέφοντας τους ρόλους, να του λες εσύ, ο γονιός, «φτάνει παιδί μου, άφησέ τα, ξεκουράσου και λίγο».
Και τα χρόνια περνούν από τότε που εσύ ήσουν μαθητής, και οι δεκαετίες περνούν, και ελπίζεις το παιδί σου να μη ζήσει τα ίδια. Και περιμένεις πάντα μήπως μια αληθινή ανατροπή στο εκπαιδευτικό σύστημα πάρει τα στοιβαγμένα βιβλία από μπροστά του, και του ανοίξει τη μπαλκονόπορτα να κοιτάξει ψηλά.
Και το αφήσει να διαβάσει τα βιβλία που θα ανακαλύψει ότι του αρέσουν, και να κάνει πράγματα που θα ανακαλύψει ότι αγαπά να κάνει. Και να μορφωθεί πραγματικά, στα 14 χρόνια της εκπαίδευσής του, χωρίς να κρίνεται συνεχώς με εξετάσεις, χωρίς να κυνηγά συνεχώς τους βαθμούς.
Και αυτό να είναι δικαίωμα, για το δικό σου, και για κάθε παιδί. Αδιακρίτως. Και περιμένεις μήπως κάτι αλλάξει. Και προσπαθείς, αν και όσο μπορείς, κάτι να αλλάξει. Αλλά τα χρόνια περνούν. Και βλέπεις το παιδί σου να μεγαλώνει πάνω από τη στοίβα βιβλίων που μεγαλώνει και αυτή. Και περιμένεις κι άλλο, λίγο ακόμη, την ανατροπή που δεν έρχεται.
Της Μάχης Μαργαρίτη
[ert]
Αν δεν το βρείτε εδώ, δεν είναι είδηση
© Tilestwra.com