Δεν αρέσει σε όλα τα ζευγάρια να γιορτάζουν του Αγίου Βαλεντίνου. Δεν ενδιαφέρονται όλοι για τα ραντεβού, τα ρομαντικά δείπνα, τα μπουκέτα λουλουδιών ή τους μεγάλους λούτρινους αρκούδους και τις εκπλήξεις μεταξύ των συντρόφων.
Αλλά για εκείνους που νοιάζονται, την ημέρα του Αγίου Βαλεντίνου δεν χρειάζεται να προετοιμάσουν κάτι ιδιαίτερα φανταχτερό για τον σύντροφό τους. Στην πραγματικότητα, δεν χρειάζεται να ξοδέψουν όσα χρήματα έχουν για αυτή την ημέρα.
Παρακάτω θα βρείτε μερικές συμβουλές για το πώς να αποφύγετε τις υπερβολικές δαπάνες, αλλά να διατηρήσετε την αγάπη σας.
Χρησιμοποιήστε τη δημιουργικότητά σας για να φτιάξετε κάτι μοναδικό. Όταν δημιουργείτε κάτι, βάζετε προσπάθεια και αυτό μετράει περισσότερο από την χρηματική αξία.
Στην εποχή της σύγχρονης τεχνολογίας, οι επιστολές είναι σπάνιες. Γιατί να μην εκφράσετε τα συναισθήματά σας με λέξεις; Είναι σίγουρα μια χειρονομία που θα εκτιμήσει ο/η σύντροφός σας.
Μπορείτε εύκολα να φτιάξετε ένα ρομαντικό «καταφύγιο» χρησιμοποιώντας μια σκηνή και κουβέρτα. Τα φανταχτερά δείπνα δεν θα συγκριθούν με αυτή την ερωτική φωλιά.
Αγκαλιαστείτε και παίξτε μερικά βιντεοπαιχνίδια μαζί
Το να περνάτε ιδιαίτερο χρόνο με τον αγαπημένο σας, δεν θα πρέπει να γίνεται μόνο την ημέρα του Αγίου Βαλεντίνου. Κάθε μέρα πρέπει να είναι μια ευκαιρία για να δείξετε στον σύντροφό σας πως τον αγαπάτε και τον εκτιμάτε.
Ο 25χρονος σχεδιαστής Alejandro Gómez Palomo από την Ισπανία χρησιμοποίησε γυναικεία σχέδια στην αντρική κολεξιόν του που παρουσιάστηκε πριν λίγους μήνες στην ετήσια εβδομάδα μόδας της Νέας Υόρκης σε μια προσπάθεια να σπάσει τους φραγμούς του φύλου στο χώρο της μόδας.
Πόζαρε με το… φανελάκι για την ιταλική Vogue, έγινε διάσημη στην ηλεκτρονική έκδοση του διάσημου περιοδικού μόδας και μονοπώλησε το εκκλησίασμα στην Κρύα Βρύση Πέλλας την περασμένη Κυριακή.
Η 74χρονη Ελένη Χριστάκη έκανε το χατίρι στον πολυαγαπημένο της εγγονό, Χριστόφορο Καρβουνίδη, φοιτητή σε σχολή φωτογραφίας στη Θεσσαλονίκη, αλλά δεν περίμενε ότι οι φωτογραφίες της θα κάνουν το γύρο του κόσμου στέλνοντας το μήνυμα «Beauty has no age» (Η ομορφιά δεν έχει ηλικία).
«Εμένα δεν μου άρεσαν οι φωτογραφίες. Στα νιάτα μου ήμουν όμορφη, αλλά σε αυτή την ηλικία να ποζάρω για περιοδικό ομορφιάς και μόδας; Είπα, όποιος το δει θα βάλει τα γέλια», λέει στο «Εθνος της Κυριακής», η Ελένη Χριστάκη, η γιαγιά Ελένη, όπως είναι γνωστή στο χωριό – πλέον είναι και «φίρμα», όπως την λένε τα εγγόνια της.
Την Κυριακή στην εκκλησία οι συχωριανές και φίλες της σιγοψιθύριζαν: «Η Ελένη βγήκε φωτογραφίες σε περιοδικό. Ο εγγονός της την έκανε φίρμα» και της έδιναν συγχαρητήρια. Και η γιαγιά Ελένη δεν ήξερε τι να πει και τι να απαντήσει. «Ηρθε το παιδί και μου είπε, ”γιαγιά θα ποζάρεις, έχω να κάνω μια εργασία στη σχολή. Θέλω να σου βγάλω φωτογραφίες”. Πώς να του αρνηθώ; Αφού ξέρω πόσο πολύ του αρέσει η φωτογραφία», λέει από τότε σε όποιον τη ρωτάει πώς από την Κρύα Βρύση βρέθηκε στις σελίδες της Vogue και μέσω αυτών σε όλο τον κόσμο.
Η ενδιαφέρουσα ιστορία ξεκινά τον περασμένο Οκτώβριο, όταν ο 30χρονος Χριστόφορος Καρβουνίδης έκανε ένα project με θέμα την οικογένειά του για τη σχολή όπου σπουδάζει φωτογραφία.
Φωτογράφησε τη γιαγιά Ελένη μέσα στο σκοτάδι με μοναδικό φωτισμό τις γρίλιες από το στόρι στο σπίτι τους και στη συνέχεια την… έγδυσε. Της ζήτησε να ποζάρει με το φανελάκι, θέλοντας να στείλει ένα διπλό μήνυμα. «Αφενός ότι η ομορφιά δεν έχει ηλικία και αφετέρου ότι οι ηλικιωμένοι είναι μόνοι τους, παραμελημένοι, σαν να έχουν αφεθεί στο πέρασμα του χρόνου», μας εξηγεί, τονίζοντας με έμφαση ότι αυτό δεν αφορά τη γιαγιά του που μένει μαζί τους και είναι ένας δραστήριος και ζωντανός άνθρωπος, «μας βοηθά, δεν τη βοηθάμε», σπεύδει να συμπληρώσει.
«Σε αυτή την ηλικία να ποζάρω για περιοδικό ομορφιάς και μόδας; Είπα, όποιος το δει θα βάλει τα γέλια», λέει στο «Εθνος» η Ελένη Χριστάκη.
Οι οδηγίες που τις έδωσε ήταν απλές. «Της ζήτησα μόνο να κοιτάζει ήρεμα, να έχει μια γλυκιά έκφραση. Ολα τα άλλα είναι δικά της. Πώς έσκυψε, πώς κοίταξε ψηλά, πώς έριξε το βλέμμα της μέσα στον φακό, ήταν αυθόρμητα όλα αυτά, δικά της και τα κράτησα, γιατί αν τις έδινα συγκεκριμένες οδηγίες, θα έβγαινε κάτι ψεύτικο», αναφέρει ο 30χρονος φωτογράφος.
Η εργασία του πήγε πολύ καλά, βαθμολογήθηκε με άριστα και οι φωτογραφίες μπήκαν στο portfolio του. Και δεν θα τις είχε δει ποτέ κανείς, αν μια συμφοιτήτριά του δεν του μιλούσε πριν από λίγο καιρό για την ηλεκτρονική έκδοση της ιταλικής Vogue και τη στήλη PhotoVogue.
Φωτογράφοι, επαγγελματίες και ερασιτέχνες, αλλά και απλοί εραστές της φωτογραφίας απ’ όλο τον κόσμο στέλνουν τις φωτογραφίες τους στο περιοδικό. Μια ειδική επιτροπή από επαγγελματίες του είδους και στελέχη της εταιρείας κρίνει τις καλύτερες και τις ανεβάζει στην ηλεκτρονική έκδοση, στην ειδική κατηγορία PhotoVogue.
Το πρόσωπο της Ελένης Χριστάκη αντανακλάται πάνω σε μια κορνίζα με παλιά φωτογραφία της, όταν ήταν 17 ετών.
Ο ΧΡΙΣΤΟΦΟΡΟΣ ΚΑΙ Η ΑΓΩΝΙΑ ΤΗΣ ΓΙΑΓΙΑΣ ΤΟΥ
«Μη σε πάρουν στην Ιταλία και μας φύγεις, παιδί μου…»
Ο Χριστόφορος Καρβουνίδης έστειλε τέσσερις φωτογραφίες της γιαγιάς του. Αυτή που ντυμένη στα μαύρα κοιτάζει στον φακό, μπροστά από το κατεβασμένο στόρι με το αχνό φως του ήλιου να μπαίνει από τις γρίλιες, και τρεις με το φανελάκι.
Βλέμμα καθαρό, σπινθηροβόλο, έκφραση ηρεμίας και μια γλύκα στο ρυτιδιασμένο πρόσωπο, αποτυπώθηκαν στον φακό. Η κριτική επιτροπή της Vogue επέλεξε να ανεβάσει στο PhotoVogue δύο φωτογραφίες -δεν αποκλείεται βέβαια στην κατηγορία με το όνομα του Χριστόφορου να μπουν σταδιακά και οι άλλες δύο ή άλλες που θα στείλει αργότερα, με διαφορετικό θέμα- και την αρχική έκπληξη της οικογένειας διαδέχτηκε η χαρά.
«Χάρηκα, καμάρωσα. Ενιωσα υπερήφανη, όχι για μένα, για το παιδί που ξέρω πόσο του αρέσει αυτό. Βέβαια θα ήθελα να βγάλει πιο φωτεινές φωτογραφίες, να φωτογραφήσει νέα, φρέσκα πρόσωπα, όμορφα αγόρια ή κορίτσια, με μένα κέρδισε το βραβείο; Εγώ δεν το περίμενα, στο χωριό όλοι μου δίνουν συγχαρητήρια», δηλώνει η 74χρονη.
Ο Χριστόφορος Καρβουνίδης φωτογράφησε τη γιαγιά Ελένη μέσα στο σκοτάδι με μοναδικό φωτισμό τις γρίλιες από το στόρι στο σπίτι τους και στη συνέχεια της ζήτησε να ποζάρει με το φανελάκι.
Ικανοποίηση
Βέβαια ο Χριστόφορος Καρβουνίδης δεν κέρδισε κάποιο βραβείο, η ικανοποίησή του όμως από την ανάρτηση των φωτογραφιών, τις οποίες είδαν χιλιάδες αναγνώστες του περιοδικού και φίλοι της διαδικτυακής του έκδοσης, είναι τεράστια. «Είναι πολύ σπουδαίο για μένα να βρίσκονται ”κρεμασμένες” εκεί οι φωτογραφίες μου. Τις βλέπει ο κόσμος, οι άνθρωποι του χώρου, αλλά και οι απλοί χρήστες», μας λέει, για να συμπληρώσει η γιαγιά Ελένη «μη σε πάρουν στην Ιταλία και μας φύγεις, παιδί μου» – οι κλασικές αγωνίες της Ελληνίδας γιαγιάς.
Ο Χρ. Καρβουνίδης είναι μια ξεχωριστή περίπτωση καλλιεργημένου και ανήσυχου νέου. Σπούδασε γραφιστική, εργάζεται περιστασιακά στον τουριστικό τομέα και το όνειρό του είναι να αποκτήσει μια επιχείρηση pet shop.
Ωστόσο η μεγάλη του αγάπη είναι η φωτογραφία, με την οποία και αποφάσισε να ασχοληθεί πιο εντατικά. Φέτος, ολοκληρώνει τις σπουδές του σε μια σχολή φωτογραφίας, στα Λαδάδικα της Θεσσαλονίκης, ενώ ήδη? παίζει στα δάχτυλα το Photoshop και αγαπά να? πειράζει τις φωτογραφίες που τραβά με την επαγγελματική του μηχανή.
Αγαπημένη του τεχνοτροπία η ταυτοχρονικότητα, η προβολή δηλαδή μιας πόζας στο μέλλον, στυλ που «πατάει» στη θεωρία της σχετικότητας του Αϊνστάιν και βρίσκει εφαρμογή στις «Δεσποινίδες της Αβινιόν», τον διάσημο πίνακα του Πάμπλο Πικάσο. Ο Πικάσο αξιοποίησε στον πίνακα αυτόν την ιδέα του τετραδιάστατου χώρου, στην οποία είχε μυηθεί από τον Μορίς Πρενσέ, έναν εμπειρογνώμονα ασφαλίσεων, που είχε μελετήσει τα ανώτερα μαθηματικά.
Ο διάσημος Ισπανός ζωγράφος θεωρούσε πως η άμεση οπτική επαφή με κάτι είναι απατηλή και η τέχνη αποτελεί ένα μέσο για να εξερευνήσει κόσμους έξω από τη φαινομενική πραγματικότητα.
«Μου αρέσει να επεξεργάζομαι τις φωτογραφίες για να δίνω άλλες διαστάσεις και να κάνω προβολές στο μέλλον ή σε κάτι διαφορετικό. Αυτό που βλέπουμε έχει πολλές αναγνώσεις. Εγώ θέλω να το προβάλλω αλλιώς», μας λέει ο νεαρός φωτογράφος. Η γιαγιά Ελένη βέβαια δεν τα καταλαβαίνει αυτά και δεν μπορεί να πάρει μέρος σε μια τέτοια συζήτηση.
«Βρε, είμαι άσχημη»
Φοράει με συστολή τη μαύρη ζακέτα της -έχασε τον παππού σχετικά πρόσφατα- και επιμένει: «βρε είμαι άσχημη, τι σχέση έχω εγώ με τη μόδα και την ομορφιά; Επρεπε να βάλεις ένα όμορφο πρόσωπο. Αλλά πάλι, περίεργος είναι ο κόσμος. Αφού εσείς καταλάβατε πως η ομορφιά δεν έχει ηλικία, εγώ τι να πω;», αναρωτιέται φωναχτά.
Στην Κρύα Βρύση ξέρουν ότι ο Χριστόφορος σπουδάζει φωτογραφία και αγαπά τις εικόνες. Χάνεται με τις ώρες στον υπολογιστή και δουλεύει πάνω στις φωτογραφίες που τραβά.
Παρακολουθεί τα ηλεκτρονικά σεμινάρια του καναδικής καταγωγής conceptual φωτογράφου Joel Robinson, ο οποίος ζει τα τελευταία χρόνια στο Λονδίνο, ενώ αγαπημένος του Ελληνας είναι ο φωτογράφος μόδας Γιώργος Χατζάκης.
Οι πρόσφυγες από το Ελληνικό ανακοίνωσαν ότι δίνουν διορία μία εβδομάδα στον υπουργό Γιάννη Μουζάλα για να ικανοποιήσει τα αιτήματά τους – διαφορετικά θα επιστρέψουν σε κινητοποιήσεις.
Αυτή είναι η ιστορία της Zeinab (στα αριστερά) από την Επιτροπή Γυναικών Προσφύγων του Ελληνικού, όπως τη διηγήθηκε κλαίγοντας στη συνέντευξη Tύπου προσφύγων που έγινε με τη στήριξη του Συντονισμού για το Προσφυγικό-Μεταναστευτικό, μετά την επεισοδιακή επίσκεψη του υπουργού Μεταναστευτικής Πολιτικής Γιάννη Μουζάλα στον καταυλισμό του Ελληνικού, που ακολούθησε την αποχή συσσιτίου την περασμένη Δευτέρα.
Με λένε Zeinab και είμαι 20 ετών. Είμαι από το Αφγανιστάν και είμαι έγκυος και μητέρα ενός τετράχρονου αγοριού. Όταν ήρθαμε στην Ελλάδα, πριν από έναν χρόνο, προσπαθήσαμε να πάμε στα Σκόπια περνώντας τα σύνορα. Τότε, μας γύρισαν πίσω και μας ενημέρωσαν ότι αυτήν τη διαδρομή μπορούν να την κάνουν μόνο οι Σύροι κι όχι οι Αφγανοί. Έτσι, μας έφεραν πίσω στην Αθήνα. Όταν μας πήγαν στον καταυλισμό του Ελληνικού, μας είπαν ότι δεν θα είναι για πολλές μέρες και ότι θα μεταφερθούμε σύντομα. Φυσικά, αυτό δεν έγινε ποτέ. Έναν χρόνο μετά, ζούμε ακόμη εκεί.
Μας είπαν ότι σε αυτόν τον καταυλισμό θα υπάρχουν δωμάτια και κάθε οικογένεια θα έχει το δικό της. Όταν πήγαμε αντικρίσαμε έναν ενιαίο χώρο, πάρα πολύ βρόμικο, χωρίς δωμάτια φυσικά. Οι Σύροι που ήταν στην αρχή εκεί έφυγαν, επειδή μετακινήθηκαν προς άλλες χώρες, αλλά οι Αφγανοί παραμείναμε εκεί. Τις πρώτες ημέρες δεν είχαμε τίποτα, για να καλύψουμε καμία βασική ανάγκη. Δεν είχαμε ρούχα, δεν είχαμε ζεστό νερό, τίποτα. Όταν ζητούσαμε να διορθωθούν κάποια πράγματα, όπως το ζήτημα του ζεστού νερού, η απάντηση ήταν ότι «δεν θα κάνουμε τίποτα, διότι ο καταυλισμός είναι προσωρινός και δεν θα μείνετε εδώ». Όμως, έναν χρόνο μετά, ακόμη εκεί είμαστε.
Μας αντιμετωπίζουν ως κατώτερους σε σχέση με άλλες προσφυγικές ομάδες. Δεν φρόντισε κανείς για την καθαριότητα του χώρου και ακόμη και τώρα δεν φροντίζει κανείς. Μας φέρονται σαν ζώα και αναρωτιέμαι γιατί υπάρχουν αυτές οι διακρίσεις και μας αντιμετωπίζουν με αυτόν τον τρόπο. Υπήρχαν πάρα πολύ άσχημες συνθήκες, ζέστη, ζούσαμε έξω σε σκηνές στον ήλιο, δεν υπήρχαν δωμάτια και προφανώς δεν υπήρχε κλιματισμός. Όταν ζητούσαμε ανεμιστήρες, δεν μας έφερναν, με το επιχείρημα πάλι ότι είμαστε προσωρινά εκεί και θα φύγουμε. Από την κυβέρνηση και από τη δανέζικη ΜΚΟ που υπάρχει στον χώρο, την DRC, μας είπαν ότι θα έρθουν, θα πάρουν σχέδια του χώρου και θα φτιάξουν κάποια δωμάτια σε 10-20 μέρες. Αυτό δεν έγινε ποτέ. Κάνουμε μπάνιο -άνδρες, γυναίκες και μωρά παιδιά- με παγωμένο νερό και όταν αναζητούμε τις ευθύνες, ο ένας ρίχνει το μπαλάκι στον άλλον. Πάμε στην Αστυνομία και μας λέει απευθυνθείτε στην κυβέρνηση, η κυβέρνηση στην DRC και κανείς δεν αναλαμβάνει την ευθύνη, ούτε καν για να έχουμε ζεστό νερό και να μπορούν τα μωρά να κάνουν μπάνιο. Η τάση στο ρεύμα είναι πολύ χαμηλή και κάθε φορά που πάμε να μαγειρέψουμε ή να ανάψουμε κάποιο πομπό θέρμανσης, έχουμε προβλήματα. Για να κάνουμε μπάνιο, ζεσταίνουμε νερό σε βραστήρες, όπως θα φτιάχναμε ένα τσάι, με αποτέλεσμα να έχουμε εγκαύματα επειδή δεν υπάρχει κάποιος τρόπος να ρυθμιστεί η θερμοκρασία του νερού. Έτσι, κάνουμε μπάνιο ή με παγωμένο νερό ή με καυτό που έχουμε ζεστάνει.
Είχαμε ζητήσει πλυντήρια ρούχων και πράγματι αγοράστηκαν κάποια, τα έβαλαν για ένα διάστημα, φωτογραφήθηκαν με τα πλυντήρια και μετά τα έβγαλαν. Δεν τα εγκατέστησαν ποτέ. Υπάρχουν φωτογραφίες με τα πλυντήρια, αλλά δεν μας εξήγησε κανείς για ποιο λόγο τα πήραν πίσω. Εγώ είμαι και έγκυος και άρρωστη και έχω συγκεκριμένες διατροφικές ανάγκες, οι οποίες φυσικά δεν καλύπτονται. Υπάρχουν πολλές περιπτώσεις ανθρώπων που χρειάζονται ειδική διατροφή, το φαγητό όμως είναι για ζώα. Αναρωτιέμαι για ποιον λόγο δεν μας φέρονται σαν να είμαστε άνθρωποι.
Ζητάμε πάνες για τα μωρά και άλλα είδη πρώτης ανάγκης και μας λένε ότι δεν θα μας δώσουν τίποτα, επειδή μπορούμε να αγοράσουμε μόνοι μας με τις κάρτες που παίρνουμε από τις ΜΚΟ. Ωστόσο, τα λεφτά που παίρνουμε από αυτές τις κάρτες είναι 80 ευρώ το μήνα, αν είσαι μόνος ή 280 ευρώ για οικογένειες τεσσάρων-πέντε ατόμων. Με αυτά τα χρήματα θα πρέπει να καλύψουμε όλες μας τις ανάγκες. Από τις καθημερινές, μέχρι μία ιατρική ανάγκη που μπορεί να προκύψει, όπως φάρμακα ή οτιδήποτε.
Επίσης, ένα από τα μεγάλα προβλήματα στον καταυλισμό είναι οι γιατροί, που για οποιοδήποτε πρόβλημα απευθυνθούμε σε αυτούς, μας δίνουν παυσίπονα. Από στομαχόπονο μέχρι οτιδήποτε, το μόνο που κάνουν είναι να δίνουν παυσίπονα. Στο σημείο του καταυλισμού που είναι οι αφίξεις του παλιού αεροδρομίου. δεν υπάρχει γιατρός. Οπότε, πρέπει να μεταφέρονται πιο μέσα, στον χώρο του μπέισμπολ και του χόκεϊ. Υπήρχε μία περίπτωση εγκύου που απευθύνθηκε στον υπεύθυνο του καταυλισμού, διότι είδε αίμα και ο υπεύθυνος την παρέπεμψε στους μέσα καταυλισμούς και δεν κάλεσε ποτέ ασθενοφόρο. Η γυναίκα απέβαλε και είναι κάτι που ενδεχομένως θα είχε αποφευχθεί, αν υπήρχε μία έγκαιρη ιατρική αντιμετώπιση.
Συνολικά, είχαμε τρεις αποβολές. Θα έπρεπε να έχουμε γιατρό και ασθενοφόρο μόνιμα στον καταυλισμό. Όταν έχουμε κάποιο πρόβλημα απευθυνόμαστε στη βασική ΜΚΟ που υπάρχει στον χώρο, η οποία είναι η DRC και η οποία μας απαντά πως ό,τι πρόβλημα και αν έχουμε θα το λύσουμε με τα χρήματα που μας δίνουν με τις κάρτες και ότι δεν μπορούν να κάνουν κάτι άλλο για εμάς. Δεν βρίσκουμε ανταπόκριση πουθενά.
Έτσι λοιπόν, το περασμένο Σάββατο κλείσαμε τις πόρτες και αφήσαμε τους εργαζόμενους της DRC απ’ έξω, ζητώντας να έρθει ο διευθυντής της ΜΚΟ, για να μας μιλήσει και να μας εξηγήσει για ποιο λόγο μας συμπεριφέρονται με αυτόν τον τρόπο. Αρνηθήκαμε το φαγητό και όλα τα υπόλοιπα που διανέμει η ΜΚΟ, γι’ αυτόν τον λόγο. Επειδή θέλαμε να συναντήσουμε τον υπεύθυνο, για να μας πει γιατί γίνονται αυτά τα πράγματα. Απαιτήσαμε να δούμε και να μας πουν ποιος είναι ο υπεύθυνος.
Αν είναι η κυβέρνηση, αν είναι κάποιος άλλος και δηλώσαμε ότι δεν θα ανοίξουμε τις πόρτες, μέχρι να έρθει αυτός ο όποιος υπεύθυνος, για να μας δει. Στη συνέχεια, τη Δευτέρα, ήρθε ο Υπουργός. Εμείς ήμασταν χαρούμενοι, επειδή ελπίσαμε ότι θα μας λύσει κάποια από τα προβλήματά μας. Εκείνος όμως ήρθε πάρα πολύ θυμωμένος, δεν ήθελε να συζητήσει για τίποτα και το μόνο που έλεγε, ήταν ότι ήταν πάρα πολύ θυμωμένος που οι πόρτες ήταν κλειστές. Δεν συζητούσε κανένα από τα προβλήματά μας. Εκείνος αμέσως απαίτησε να ανοίξουν οι πόρτες.
Η επιτροπή μας του απάντησε να βρεθούμε πρώτα για να συζητήσουμε για τα προβλήματά μας και να δεσμευτεί ότι θα τα λύσει. Η απάντηση ήταν η Αστυνομία να χτυπήσει τους πρόσφυγες και μάλιστα ένα μικρό αγοράκι στο πρόσωπο. Ζητούσαμε να σταματήσουν, αλλά αυτοί συνέχισαν να χτυπάνε. Τους λέγαμε ότι δεν είμαστε δολοφόνοι, δεν είμαστε γκάνγκστερ, δεν είμαστε ζώα, είμαστε άνθρωποι. Είμαστε πρόσφυγες και ήρθαμε για μία καλύτερη ζωή. Γιατί μας χτυπάτε; Δεν κάναμε τίποτα κακό. Δεν πήγαμε να παλέψουμε με κανέναν. Δεν είμαστε πολεμιστές. Γιατί μας αντιμετώπισαν με βία;
Ο Υπουργός μάς είπε ότι δεν μπορεί να κάνει τίποτα για εμάς, επειδή σαν κι εμάς έρχονται πολλοί περισσότεροι, και εκτός από εμάς έχουν προβλήματα και οι Έλληνες.
Ζητήσαμε από τον Υπουργό να συζητήσουμε και ο Υπουργός υπέδειξε τον επικεφαλής της Επιτροπής των Προσφύγων και ζήτησε από την Αστυνομία να του επιτεθούν. Ο Υπουργός άνοιξε με τη βία και συνοδεία Αστυνομίας τις πόρτες και μπήκε σε ένα κτίριο μαζί με τους δημοσιογράφους και να μιλήσει με εκείνους και όχι με τους πρόσφυγες. Στη συνέχεια, ζήτησε μία οκταμελής επιτροπή να πάει για να μιλήσουν και πήγα εγώ μαζί με την Parvane Soleymani που κάθεται δίπλα μου από την Επιτροπή Γυναικών και με έξι άνδρες.
Ρωτήσαμε ποιος είναι ο υπεύθυνος του καταυλισμού και ποιος είναι αρμόδιος για να λύσει τα ζητήματα που μας απασχολούν, από τα καθημερινά, μέχρι το ζήτημα της υγείας και των σχολείων. Η απάντηση του Υπουργού ήταν ότι δεν είμαστε στην κυβέρνηση και «δεν θα σας πω εγώ, ποιος είναι υπεύθυνος». Δεν μας έδινε απαντήσεις, ούτε ποιος είναι υπεύθυνος, ούτε ποιες είναι οι αρμοδιότητες του.
Μάλιστα ο πρώτες λέξεις του Υπουργού στη συνάντησή μας ήταν πως, «Εγώ έχω έρθει εδώ για να ανοίξω τις πόρτες και όχι για να συζητήσω μαζί σας τα προβλήματα που μου λέτε». Όταν ρωτήσαμε για το ζήτημα των σχολείων και για ποιο λόγο τα παιδιά δεν πηγαίνουν σχολείο. μας παρέπεμψε σε μία Χριστίνα που είναι υπεύθυνη γι’ αυτό για όλους τους καταυλισμούς σε όλη την Ελλάδα.
Αν ήξερα τι με περιμένει, θα προτιμούσα να πέθαινα στη χώρα μου, παρά να έχω αυτές τις συνθήκες εδώ. Ο Υπουργός μάς είπε ότι δεν μπορεί να κάνει τίποτα για εμάς, επειδή σαν κι εμάς έρχονται πολλοί περισσότεροι, και εκτός από εμάς έχουν προβλήματα και οι Έλληνες. Εμείς ευχαριστούμε για όσα κάνουν για εμάς, αλλά ούτως ή άλλως δεν θέλουμε να μείνουμε στην Ελλάδα.
Θέλουμε να πάμε σε άλλες ευρωπαϊκές χώρες, που έχουμε ακούσει ότι υπάρχουν ανθρώπινα δικαιώματα. Εγώ, για παράδειγμα, θέλω να πάω με την οικογένειά μου στη Σουηδία. Επίσης, μας είπε ότι αν δεν μας αρέσει εδώ, να φύγουμε. Να πάμε πού; Ήρθαμε εδώ για να ζήσουν τα παιδιά μας, οι οικογένειές μας και εμείς οι ίδιοι. Πού να πάμε; Στους δρόμους;
Έναν χρόνο τώρα, έρχεται ο γιος μου και με ρωτάει, «Μαμά, πού είναι το σπίτι μας;».
Στη χώρα μου, οι Ταλιμπάν, ο ISIS, σκοτώνουν με μία σφαίρα. Σκοτώνουν επί τόπου. Εδώ, μας σκοτώνουν έναν χρόνο κάθε μέρα με τα λόγια, τις υποσχέσεις, με την αντιμετώπιση που είχαμε από τον Υπουργό, που μας κάνει να αναρωτιόμαστε αν είμαστε τέρατα τελικά. Μήπως είναι καλύτερο να απελαθούμε στη χώρα μας που θα πεθάνουμε από μία σφαίρα σε μια στιγμή; Έναν χρόνο τώρα, έρχεται ο γιος μου και με ρωτάει, «Μαμά, πού είναι το σπίτι μας;». Πώς θα μπορέσω να του κρύψω, ότι αυτό το κάναμε για το δικό του καλύτερο μέλλον; Καλύτερα να γυρίσω στη χώρα μου και να πεθάνω εκεί. Αισθάνομαι να με αντιμετωπίζουν σαν ζώο, σαν τέρας. Γιατί να συμβαίνει αυτό;
*Οι πρόσφυγες ανακοίνωσαν ότι δίνουν διορία μία εβδομάδα στον υπουργό Γιάννη Μουζάλα να ικανοποιήσει τα αιτήματά τους, διαφορετικά θα επιστρέψουν σε κινητοποιήσεις, όπως η αποχή συσσιτίου. Τα αιτηματα των προσφύγων του Ελληνικού είναι τα εξής:
– Καθαρισμός, απολύμανση, απεντόμωση και μυοκτονία, καθαρισμός αρουραίων.
– Ζεστό νερό και πράγματα προσωπικής υγιεινής.
– Πλυντήρια ρούχων και απορρυπαντικά.
– Ιατρικές υπηρεσίες και φροντίδα υγείας.
– Μετεγκατάσταση σε σπίτια και κατοικίες (όχι σε σκηνές)
– Ρούχα και παπούτσια για όλους τους πρόσφυγες.
– Μαθήματα γλώσσας για όλους τους πρόσφυγες.
– Καλής ποιότητας φαγητό και φρούτα για τους πρόσφυγες και τα παιδιά τους.
– Κουβέρτες και χαλιά για όλους στον καταυλισμό.
«Σούπερ μάρκετ» για όλα τα αρρωστημένα γούστα παραμένει, παρά τις κατά καιρούς προσπάθειες των αρμόδιων φορέων, το πολύπαθο Πεδίον του Αρεως. Λιγότερα από δύο χιλιόμετρα μακριά από τη Γενική Αστυνομική Διεύθυνση Αττικής το οργανωμένο έγκλημα «ανθεί», με τους επιτήδειους να σπρώχνουν στην αγορά όχι μόνο ναρκωτικά, αλλά και ανήλικα παιδιά, βορά σε όσους πληρώνουν όσο όσο για να ικανοποιήσουν τις ορέξεις τους.
Το «Εθνος της Κυριακής» κατάφερε να διεισδύσει στα κυκλώματα που εκμεταλλεύονται ανήλικα αλλοδαπά αγόρια και κορίτσια για εξευτελιστικά ποσά και κατέγραψε πώς κάτω από τη «μύτη» της ΕΛ.ΑΣ. εκδίδουν αθώες παιδικές ψυχές σε «συνεργαζόμενα» ξενοδοχεία στο κέντρο της Αθήνας.
Επειτα από τηλεφωνική επικοινωνία, συναντήσαμε τον Χ.Α.Α. -όπως μας συστήθηκε- ή αλλιώς Αλί (ένα από τα ψευδώνυμα που χρησιμοποιεί) μέσα στο άλσος. Το ραντεβού μας είχε δοθεί για τις 18:30 της Τετάρτης στο άγαλμα της Αθηνάς. Οταν φτάσαμε ο -κατά δήλωσή του- 36χρονος Κούρδος, ιρακινής καταγωγής, ήταν ήδη εκεί. Μαζί του, όπως είχε υποσχεθεί, είχε φέρει ένα 15χρονο αγόρι, αλλά και ένα 14χρονο κορίτσι, που μόλις είχε «ψωνιστεί» από κάποιον κύριο. Αφού μας υπέβαλε σε αναγνωριστικές ερωτήσεις, έκανε νεύμα στο ανήλικο αγόρι να έρθει πιο κοντά.
Ο 36χρονος Κούρδος προαγωγός διαφη-μίζει… με κινητά την «πραμάτειά» του. Υπόσχεται να βρει ό,τι θέλει ο πελάτης. Παιδιά από το Ιράν, τη Ρουμανία, τη Βουλγαρία και την Αλβανία μέχρι προσφυγόπουλα από το Αφγανιστάν και τη Συρία.
«Τα κάνω όλα»
«Με λένε Μ.», είναι τα πρώτα λόγια του ανηλίκου από τη Βουλγαρία. Μιλά σπαστά ελληνικά και προσπαθεί να μας πείσει ότι είναι ο κατάλληλος για να τον «αγοράσουμε». «Στην Ελλάδα είμαι εδώ και τρία χρόνια. Δύο χρόνια δουλεύω έτσι. Τα κάνω όλα», μας λέει. Ο Αλί του κάνει ξανά νεύμα, στέλνοντάς του με την κίνησή του αυτή το μήνυμα «τώρα μιλάω εγώ».
«Αυτό το παιδί το ξέρω καλά. Θα είστε ασφαλείς. Σε αυτά τα πράγματα δεν πρέπει να εμπιστεύεστε τον οποιοδήποτε. Είναι μωρό ακόμα και λίγο φοβάται. Μπορεί να είναι νέος, όμως ξέρει πώς να παίζουν οι μεγάλοι μαζί του. Ο Μ. είναι εγγύηση», τονίζει ο 36χρονος Ιρακινός «ντίλερ», που πρώτη φορά ήρθε στη χώρα μας τη δεκαετία του ’90 και στη συνέχεια έζησε σε Ιταλία και Μεγάλη Βρετανία, πριν γυρίσει πίσω στο Ιράκ. Στην Ελλάδα επέστρεψε πριν από δύο μήνες μαζί με τη γυναίκα και την 2,5 ετών κόρη τους και παρά τη μακροχρόνια απουσία του από τη χώρα μας βρήκε πολύ γρήγορα τη θέση του στα κυκλώματα του υποκόσμου.
Σε μία από τις φωτογραφίες στο κινητό του υπήρχε ένας ανήλικος Αλβανός, τον οποίο όπως υποστήριζε έχουν ερωτευθεί όλες οι γυναίκες…
«Μπορείτε να τον πάρετε τώρα και να φύγετε. Θα σας φτιάξω. Απέναντι είναι ένα ξενοδοχείο ημιδιαμονής. Θα σας χρεώσει 15 ευρώ την ώρα. Ξέρουν καλά τι γίνεται. Το σεξ είναι business, σωστά; Και αυτό το ξενοδοχείο δουλεύει έτσι χρόνια τώρα. Μην έχετε κανένα άγχος. Δεν θα έχετε καθόλου μπλεξίματα. Και μπορώ να σας βρω και ό,τι άλλο θέλετε. Μαριχουάνα, κοκαΐνη…», συνεχίζει.
Ο Μ. δεν μιλά. Οση ώρα γίνεται η «διαπραγμάτευση» μας κοιτά νευρικός. Αν τον απορρίψουμε απόψε δεν θα έχει «μεροκάματο». «Πόσα χρήματα θα πρέπει να δώσουμε για τον πάρουμε;», ρωτάμε. «Για εσάς 30 ευρώ για τρεις ώρες. Αλλά αυτός εδώ πιάνει και 40 και 50 ευρώ. Ξέρω τι σας δίνω», απαντά ο Αλί, που μένει έκπληκτος όταν απορρίπτουμε τον 15χρονο από τη Βουλγαρία. «Μα, τι ψάχνετε;», ρωτά εμφανώς απογοητευμένος ο ανήλικος.
Οι ναρκομανείς παίρνουν τη δόση τους ανενόχλητοι μέρα μεσημέρι.
Ο Αλί του κάνει νόημα με τα μάτια και αναλαμβάνει αυτός τις συζητήσεις. Του ζητάμε ακόμα μικρότερα σε ηλικία παιδιά, αγόρια και κορίτσια, που να μη μιλούν ελληνικά και να είναι «νέα» στο «επάγγελμα». «Ναι, όλα μπορώ να τα βρω. Ξέρω κάποιον και θα σας φτιάξω. Αλλά για πιο μικρά παιδιά -όπως δεκάχρονα ή ακόμα και οκτάχρονα- θέλω χρόνο. Απόψε μπορώ να σας βολέψω με τον Μ. Δείτε τον, είναι κούκλος και γνωρίζει πώς να ικανοποιεί όλα τα γούστα», επιμένει ο 36χρονος νταβατζής.
Οταν λαμβάνει ξανά αρνητική απάντηση, διώχνει τον 15χρονο, που χάνεται πίσω από τους θάμνους έτοιμος να βάλει τα κλάματα από την απόρριψη. «Πάμε και εμείς. Εχει και άλλα παιδιά εκεί, θα σας δείξω», μας λέει λίγα λεπτά αργότερα ο Αλί. Η απάντηση είναι αρνητική και τότε βγάζει έξω το κινητό του τηλέφωνο μέσα στο οποίο διατηρεί αρχείο από φωτογραφίες ανηλίκων που εμπορεύεται.
«Ορίστε. Δείτε εδώ. Είναι 15-16 χρόνων. Κατάγεται από την Αλβανία και όλοι οι πελάτες είναι ικανοποιημένοι μαζί του. Μπορώ να σας βρω ό,τι θέλετε από το Ιράν, τη Ρουμανία, τη Βουλγαρία και την Αλβανία. Οι Αφγανοί δεν είναι καλοί και οι Σύροι είναι πολύ άτακτοι. Αλλά, αν μου δώσετε χρόνο, όλα θα τα βρω. Αυτός εδώ είναι κούκλος. Οι γυναίκες που έχουν πάει μαζί του τον έχουν ερωτευτεί. Μπορώ να σας τον κλείσω για αύριο», τονίζει ο Κούρδος μαστροπός, καθώς μας δείχνει τον ανήλικο Αλβανό να ποζάρει μαζί του στο άγαλμα της Αθηνάς.
Το ραντεβού μας έλαβε τέλος, έπειτα από μιάμιση ώρα, με τον 36χρονο να είναι εκνευρισμένος για την έκβασή του. «Δώστε μου κάτι. Ο,τι κάνω είναι για το παιδί μου, για να μπορώ να του πάρω γάλα. Αργότερα θα σας στείλω φωτογραφίες να διαλέξετε και ό,τι πάρετε θα σας το φέρω εδώ αύριο να το δείτε και από κοντά», μας λέει πριν τον καληνυχτίσουμε.
Στο άλσος, ανάμεσα στους θάμνους, είναι πεταμένα από προφυλακτικά και σύριγγες μέχρι… εσώρουχα.
Εικόνες ντροπής
Το «Εθνος» επισκέφθηκε και το μεσημέρι της Πέμπτης το Πεδίον του Αρεως, προκειμένου να καταγράψει τι συμβαίνει μέσα στο άλσος και την ημέρα. Στην πλατεία μετά το άγαλμα του Κωνσταντίνου, στη βασική είσοδο, συναντήσαμε τον κύριο Γιώργο που κάθε ημέρα μαζί με άλλους συνταξιούχους μαζεύονται και παίζουν τάβλι, για να περνά ευχάριστα η ώρα τους.
«Ζω εδώ και 40 χρόνια στην περιοχή. Τα τελευταία χρόνια η κατάσταση έχει γίνει άθλια.
Οπως βλέπετε γύρω μας υπάρχουν ναρκομανείς που χτυπάνε μέρα μεσημέρι τη δόση τους. Πιο μέσα στους θάμνους, βρίσκεις χρησιμοποιημένα προφυλακτικά. Η εικόνα που αντικρίζουμε είναι ντροπιαστική. Ποια μάνα θα έφερνε εδώ το παιδί της να παίξει;», μας λέει. Και τις δύο ημέρες που επισκεφθήκαμε το άλσος δεν είδαμε να περνούν άνδρες της Αστυνομίας από το σημείο.
Υπεύθυνη για τη φύλαξη του Πεδίου του Αρεως έχει οριστεί από τον περασμένο Δεκέμβριο από την Περιφέρεια Αττικής μία εταιρεία σεκιούριτι. Τα μέτρα προστασίας της εταιρείας περιλαμβάνουν ανά βάρδια τέσσερις φύλακες για όλο το πάρκο. Η φύλαξη είναι 24ωρη. Σύμφωνα με πηγές από την ΕΛ.ΑΣ., γίνονται «κατά προτεραιότητα και σχεδόν σε καθημερινή βάση έλεγχοι, ενώ πραγματοποιούνται συχνά ενισχυτικές δράσεις». Με βάση τα στοιχεία που ανεβάζει στην ιστοσελίδα της η Περιφέρεια Αττικής, ωστόσο, από την 1η έως την 9η Φεβρουαρίου έχουν γίνει δύο εξορμήσεις από την Αστυνομία στο Πεδίον του Αρεως.
Ειδικότερα την Τρίτη (07/02) από τις 18:00 μ.μ. έως τις 20:30 μ.μ. και την Πέμπτη (09/02) από τις 8:00 π.μ. έως τις 10:00 π.μ. ελέγχθηκαν συνολικά 24 Ελληνες και 44 αλλοδαποί. Από τους πρώτους προσήχθησαν οι οκτώ και από τους δεύτερους οι 29, οι οποίοι μετά την εξακρίβωση των στοιχείων τους αφέθηκαν ελεύθεροι.
Μπήκε στο νοσοκομείο για μια λαπαροσκοπική «επέμβαση ρουτίνας», όπως τη διαβεβαίωσε ο καθηγητής ιατρός της, γιατί ήθελε να χάσει κάμποσα περιττά κιλά, αλλά τελικά έχασε τη ζωή της.
Η 33χρονη γυναίκα, που μέχρι τότε ήταν υγιέστατη και οριακά παχύσαρκη, εισήχθη σε μεγάλο νοσοκομείο στη Β. Ελλάδα με εσφαλμένη ένδειξη, ως πάσχουσα από «νοσογόνο παχυσαρκία», πράγμα που σημαίνει ότι δεν χρειαζόταν να υποβληθεί σε επέμβαση, αλλά θα έπρεπε προηγουμένως να εξαντληθούν άλλες μέθοδοι για απώλεια βάρους μέσω ειδικής δίαιτας κ.λπ., κάτι που, ωστόσο, δεν της υπέδειξε ο ιατρός της.
Χωρίς να γίνει καμία καταγραφή της εισαγωγής της στα εξωτερικά ιατρεία ή στα επείγοντα περιστατικά, καθώς ο καθηγητής και διευθυντής της χειρουργικής κλινικής τότε θα έκανε την επέμβαση με «φακελάκι», έναντι προσωπικής αμοιβής 5.000 ευρώ, η άτυχη γυναίκα υπέστη τα πάνδεινα, μπαινοβγαίνοντας 4 φορές στο χειρουργείο, εξαιτίας τραγικών λαθών (ο ιατρός δεν «έκλεισε» καλά την τομή της), εσφαλμένων διαγνώσεων και εκτιμήσεων για τις επιπλοκές που ακολούθησαν, οδηγούμενη σε πολυοργανική ανεπάρκεια και καταλήγοντας δραματικά μετά από βαρύτατη μόλυνση.
«Ανοιξαν στόματα»
Οι αρχικές ΕΔΕ, καταθέσεις και πραγματογνωμοσύνες δεν είχαν εντοπίσει για καιρό κανένα λάθος, εκτός από την καταβολή του χρηματικού ποσού, που οδήγησε σε πειθαρχικές και ποινικές διαδικασίες, αλλά αργότερα «άνοιξαν κάποια στόματα» και η Δικαιοσύνη, με ανατροπή των μέχρι τότε αρνητικών αποφάσεών της, επιτέλεσε το έργο της, επιβάλλοντας αυστηρή ποινική καταδίκη (18μηνη φυλάκιση), αλλά και μεγάλη αποζημίωση στην άτυχη οικογένεια, που μπορεί να ξεπεράσει τα 600.000 ευρώ συνολικά, με τους νόμιμους τόκους.
Ολα πήγαν στραβά από την αρχή και ίσως το σημείο-κλειδί για την πορεία προς το μοιραίο να ήταν το γεγονός ότι στο ξεκίνημα της επέμβασης προέκυψε απρόβλεπτο τεχνικό πρόβλημα με το λαπαροσκόπιο, καθώς χάλασε ο φωτισμός του ενδοσκοπίου και έτσι η λαπαροσκοπική τεχνική μετατράπηκε σε ανοιχτή, με μικρή τομή.
Από εκεί και πέρα ακολούθησε όμως μια απίστευτη σειρά ιατρικών λαθών και παραλείψεων, τα οποία στη συνέχεια επιχειρήθηκε να συγκαλυφθούν και σε πρώτο βαθμό η Δικαιοσύνη απέρριψε την αγωγή αποζημίωσης σε βάρος του καθηγητή και του νοσοκομείου, αφού δεν μπορούσε να στηριχθεί σε κάποια στοιχεία.
Ωστόσο, οι καταγγελίες που ακολούθησαν από άλλους ιατρούς, με αναφορά και στην Εισαγγελία ΑΠ, μπόρεσαν να «φωτίσουν» την υπόθεση, δείχνοντας ότι δεν έφταιγε μόνο το φωτάκι του ενδοσκοπίου.
Every Stock
Ενώ αρχικά η Δικαιοσύνη είχε δεχθεί ότι η γυναίκα έπασχε από νοσογόνο παχυσαρκία και υποβλήθηκε με τη συναίνεσή της στην επέμβαση (μολονότι οι δικοί της υποστήριζαν ότι είχαν αλλοιωθεί το βάρος και το ύψος της για να δείχνουν την εσφαλμένη αυτή εικόνα), τελικά τον καθηγητή τον «έκαψε» το δικό του σύγγραμμα, όπου τα μεγέθη (ύψους-βάρους) που περιέγραφε συνηγορούσαν υπέρ της άποψης ότι δεν έπρεπε να γίνει επέμβαση.
Αποκρούοντας τους αντίθετους ισχυρισμούς του νοσοκομείου ότι δεν υπήρχε καμία ιατρική ευθύνη, ότι η ίδια συμφώνησε για όλα λόγω της σφοδρής της επιθυμίας για απώλεια βάρους, το Δ. Εφετείο δέχθηκε ότι ο καθηγητής όφειλε να απέχει από τη διενέργεια της επέμβασης και να την παραπέμψει σε ενδοκρινολόγο και διαιτολόγο, καθώς πρέπει προηγουμένως να εξαντλούνται όλες οι πιθανότητες αντιμετώπισης του προβλήματος με συντηρητική μέθοδο (δίαιτα, άσκηση κλπ.).
Το γεγονός ότι η άτυχη γυναίκα επιχείρησε 2-3 φορές να κάνει δίαιτα, χωρίς ιατρική παρακολούθηση και βοήθεια, εγκαταλείποντάς την, όπως συνήθως κάνουν οι περισσότεροι άνθρωποι, δεν σημαίνει ότι εξαντλήθηκαν όλες οι μη επεμβατικές μέθοδοι, όπως αβάσιμα προβάλλει το νοσοκομείο, σημείωσε η δικαστική απόφαση.
Και στη συνέχεια απέκρουσε τον ισχυρισμό ιατρού και νοσοκομείου ότι όλα έγιναν με τη συναίνεσή της, καθώς το δικαστήριο με τις πρωτοποριακές σκέψεις του δέχθηκε ότι δεν μπορεί να γίνει λόγος για συναίνεση, αφού εκείνη συμφώνησε χωρίς να έχει ιατρικά ορθή ενημέρωση, χωρίς δηλαδή να γνωρίζει ότι μπορούσε να αποφύγει την επέμβαση, ότι δεν είχαν εξαντληθεί άλλα ηπιότερα μέσα, πειθόμενη και στην παραπλανητική, όπως αποδείχθηκε εκ των υστέρων, διαβεβαίωση ότι επρόκειτο για επέμβαση ρουτίνας.
Κακή συρραφή
Το πρώτο μεγάλο λάθος έγινε στο κλείσιμο της τομής, όπου η συρραφή δεν ήταν καλή και υπήρξε διαφυγή του περιεχομένου του στομαχιού, κάτι που ο ιατρός δεν μπόρεσε να αντιληφθεί εγκαίρως, παρά τα παράπονα της ασθενούς για τη μετεγχειρητική της πορεία και το γεγονός ότι τέτοιες επιπλοκές περιγράφονταν και στο σύγγραμμα.
Αντίθετα με όσα υποστηρίχθηκαν, το δικαστήριο κατέληξε ότι η συρραφή δεν έγινε κατά τους κανόνες της ιατρικής επιστήμης, ότι ο καθηγητής κατάλαβε τη διαφυγή 5 μέρες μετά την αρχική επέμβαση, όταν είχε ξεκινήσει πια η μόλυνση του οργανισμού (που επίσης δεν έγινε αντιληπτή), ενώ το πρόβλημα επιχειρήθηκε να αντιμετωπισθεί με άλλες τρεις διορθωτικές επεμβάσεις (χωρίς να κρατηθεί η ασθενής στην εντατική, παρά μόνο για 7 ώρες), που αντί να προσφέρουν στην αποκατάσταση της υγείας της, επιβάρυναν και εξασθένησαν ακόμα περισσότερο τον οργανισμό της από ενδονοσοκομειακό μύκητα, που μολονότι ήταν εφικτό, δεν διαγνώστηκε.
EUROKINISSI
Στην απόφαση τονίζεται ότι η φλεγμονώδης κατάσταση (αναφέρεται ότι είχε ταχυκαρδία, διέγερση, αίσθημα επικείμενου θανάτου, γενικευμένη φλεγμονή, πυρετό και ήταν σε προθάλαμο για σηψαιμία) δεν αντιμετωπίστηκε έγκαιρα, με αποτέλεσμα την απαρχή της πολυοργανικής ανεπάρκειας, που οδήγησε στη μη αναστρέψιμη κατάσταση, με συνέπεια η γυναίκα να καταλήξει την 13η ημέρα μετά την επέμβαση.
Το Δ. Εφετείο έκρινε ότι πρέπει να αποζημιωθούν οι κοντινοί συγγενείς της για την ψυχική ταλαιπωρία και οδύνη τους για την απώλεια της γυναίκας, ενώ η υπόθεση έφθασε στο ΣτΕ, που επικύρωσε ότι τα χρηματικά ποσά πρέπει να δοθούν με τους νόμιμους τόκους και τώρα απομένει, σχεδόν 10 χρόνια μετά το τραγικό συμβάν, ο τελικός προσδιορισμός τους και πάλι από το Δ. Εφετείο.
Το Photoshop είναι γνωστό ότι κάνει θαύματα. Στην παρούσα όμως συλλογή, μάλλον φέρνει… εφιάλτες, αφού οι δημιουργοί (λόγω έλλειψης γνώσης), δεν κατάφεραν να προχωρήσουν σε θετικά αποτελέσματα…
Αν κάποιος είχε δείξει σε αυτούς τους άνδρες τις φωτογραφίες τους από την παιδική ηλικία και το πώς θα γίνονταν μετά την ενηλικίωση, δεν θα πίστευαν στα μάτια τους.
Παρακάτω θα δείτε μια λίστα με διάσημους άνδρες που από σπασικλάκια και ασχημόπαπα, μεταμορφώθηκαν σε γοητευτικούς κύκνους.
Ήταν ένας μικροκαμωμένος νεαρός με μεγάλα μάτια που πλέον εκτός από ταλαντούχος ηθοποιός, είναι και επαγγελματίας καρδιοκατακτητής. Συνήθως βρίσκεται στην κορυφή της λίστας με τους πιο όμορφους εργένηδες στον κόσμο. Έχει κάνει σχέση με πολλές γυναίκες του Χόλιγουντ αλλά καμία δεν έχει καταφέρει να κατακτήσει την καρδιά του για τα καλά.
Άρχισε να εμφανίζεται σε ταινίες στην ηλικία των 11 ετών, όταν ξεκίνησε να απαλλάσσεται από τα παχουλά μάγουλά του. Η κορυφή της καριέρας του ήρθε με το ρόλο του Ρομπ Σταρκ, στην τηλεοπτική σειρά «Game of Thrones».
Μπορεί να μοιάζει απίστευτο πως ο δασύτριχος και αδέξιος Ντέιβ από την ταινία «Kick-Ass» και ο όμορφος Βρόνσκι από την ταινία «Άννα Καρένινα» είναι ο ίδιος ηθοποιός.
Ο Ζαν είναι μόνο 29 ετών, αλλά μπορεί να καυχηθεί για μια καριέρα 15 ετών με διάφορες ταινίες. Από τη μια εμφάνιση ως την άλλη, απλά γίνεται όλο και πιο όμορφος.
Ο Μάθιου μεγάλωσε μπροστά στα μάτια των θεατών μιας και συμμετείχε στις ταινίες του Χάρι Πότερ ως Νέβιλ Λονγκμπότομ. Το παχουλό αγόρι με τα άνισα δόντια, μετατράπηκε σε γοητευτικό άνδρα και συμμετέχει σε διαφημίσεις της εταιρίας Ούγκο Μπος.
Ποιος φανταζόταν πως αυτός ο συνηθισμένος έφηβος θα έπαιζε στις ταινίες «Κάπτεν Αμέρικα» και «Οι Εκδικητές»; Από παιδί ονειρευόταν να παίξει σε ταινίες και είναι ένας από τους λίγους τυχερούς που το κατάφερε.
Από έφηβος, ο Ρουμανο-Αμερικανός ηθοποιός, εμφανίστηκε σε μέτριους ρόλους της τηλεόρασης. Σήμερα, αποτελεί αναπόσπαστο μέρος του κινηματογραφικού σύμπαντος της Μάρβελ. Υποδύεται τον Μπάκι Μπαρνς στην ταινία «Οι Εκδικητές».
Κάποτε ήταν ένας μέτριος έφηβος που έπαιζε επεισοδιακούς χαρακτήρες σε τηλεοπτικές σειρές. Πλέον, είναι απτόητος από κάθε ρόλο, συμπεριλαμβανομένου και του θεού Άρη στην ταινία «Αθάνατοι».
Έγινε διάσημος παίζοντας τον παχουλό έφηβο στην κωμική σειρά Ντρέικ & Τζος. Μια μέρα, προσέλαβε προσωπικό γυμναστή, έκανε διατροφή και σύντομα μετατράπηκε σε έναν όμορφο και λεπτό άνδρα. Οι τελευταίοι ρόλοι του Τζος περιλαμβάνουν χαρακτήρες στις ταινίες «Χυμαδιό» και «Κόκκινη Αυγή».
Σε νεαρή ηλικία πρωταγωνίστησε με τον Χιου Γκραντ στην ταινία «Για Ένα Αγόρι». Πιο πρόσφατα, ο Νίκολας εμφανίστηκε στις ταινίες «Θερμά Σώματα» και «X-Men».
Είναι μόνιμος οικοδεσπότης της τηλεοπτικής εκπομπής «American Idol». Το 2009 ήταν ο υψηλότερα αμειβόμενος παρουσιαστής τηλεοπτικής εκπομπής στην ιστορία υπογράφοντας συμβόλαιο ύψους 45 εκατομμυρίων δολαρίων.
Ως έφηβος, δεχόταν τον αποδοκιμασμό των συμμαθητών του. Στα 12, μπήκε σε ομάδα μπάσκετ και σήμερα είναι ένα από τα 5 μέλη της διάσημης βρετανικο-ιρλανδικής μπάντας «One Direction».
Κοιτάζοντας τις φωτογραφίες από την παιδική του ηλικία, είναι δύσκολο να πιστέψουμε πως μεγαλώνοντας ομόρφυνε και έγινε ένας από τους μεγαλύτερους καρδιοκατακτητές του Χόλιγουντ.
Από αδύνατος γυαλάκιας, έχει γίνει πλέον ένας από τους πιο όμορφους ηθοποιούς στο Χόλιγουντ. Οι επιτυχίες του περιλαμβάνουν σειρές όπως το «True Blood» και ταινίες όπως: «Magic Mike» και «Justice League». Είναι παντρεμένος με την ηθοποιό Σοφία Βεργκάρα.
Όταν ο Τζάστιν ξεφορτώθηκε τις μπούκλες, η καριέρα του απογειώθηκε. Είναι ένας από τους πιο πετυχημένους μουσικούς του πλανήτη. Επιπλέον είναι και ταλαντούχος ηθοποιός, χορευτής, συνθέτης και ευτυχισμένος σύζυγος και πατέρας.
Είναι δύσκολο να πιστέψει κανείς πως σε αυτές τις φωτογραφίες είναι το ίδιο άτομο. Ο Βρετανός τραγουδιστής και τραγουδοποιός κατέκτησε τη μουσική βιομηχανία ενώ κέρδισε τον αγώνα με τον εαυτό του και απέκτησε ένα τέλειο σώμα.
Το πρόσωπο της Ελένης Χριστάκη αντανακλάται πάνω σε μια κορνίζα με παλιά φωτογραφία της, όταν ήταν 17 ετών.
