Τα περιστέρια ζουν σε κάθε μεγάλη πόλη και δεν μπορούμε να τα αποφύγουμε: γρήγορα και ευκίνητα έγιναν νόμιμοι κάτοικοι των μεγαλουπόλεων εδώ και καιρό. Αλλά ας είμαστε ειλικρινείς: θυμάστε να έχετε δει ποτέ μικρά περιστέρια; Έστω και μια φορά;
Το μυστικό λοιπόν αποκαλύφθηκε! Δείτε παρακάτω, γιατί δεν βλέπουμε ποτέ μικρά περιστέρια.
Το μυστήριο έχει μια απλή και λογική εξήγηση: το μυστικό είναι στο που βρίσκεται η φωλιά των περιστεριών. Αν και έχουμε συνηθίσει τα περιστέρια να ζουν ανάμεσά μας εκείνα επιλέγουν φωλιές μακριά από τα αδιάκριτα μάτια: εγκαταλελειμμένα κτίρια και σπίτια, στέγες, χώρους κάτω από γέφυρες.
Παρεμπιπτόντως, τα περιστέρια είναι πολύ καλοί γονείς. Δεν διώχνουν τα παιδιά τους μακριά από την φωλιά τους και τους φέρνουν φαγητό μέχρι να γίνουν 40 ημερών. Αυτή η περίοδος είναι αρκετή, ώστε να μπορέσει ένα περιστέρι να μεγαλώσει και να μοιάζει με ώριμο. Ωστόσο, μπορούμε να καταλάβουμε, ότι είναι πολύ νέα, επειδή δεν έχουν πράσινα και μωβ φτερά γύρω από τον λαιμό τους.
Για αυτό δεν βλέπουμε μικρά περιστέρια στους δρόμους. Ωστόσο, αν τα βλέπαμε θα ήταν πολύ αστεία, γιατί είναι αδέξια και χαριτωμένα.
Όταν ο Τάιλερ Γουίλσον εντόπισε ένα Λαμπραντόρ να περιπλανιέται κοντά στο σπίτι του στο Κεντάκι σκέφτηκε, ότι ο σκύλος είχε χαθεί. “Έχω δει τον σκύλο εδώ και 2 βδομάδες στην περιοχή. Έτσι, όταν μια μέρα ήρθε και κάθισε δίπλα μου στο βενζινάδικο σκέφτηκα, ότι αυτό το σκυλί είχε χαθεί”, ανέφερε ο Τάιλερ.
Ο Γουίλσον ανακουφίστηκε, όταν είδε ότι το σκυλί είχε μια ταυτότητα στο λουρί του, αλλά ποτέ δεν θα μπορούσε να μαντέψει αυτό που διάβασε: “Το όνομά μου είναι Ντιου. Δεν έχω χαθεί. Μου αρέσει να περιφέρομαι. Πες μου να πάω σπίτι.”
“Μόλις το είδα, κοιτάξαμε ο ένας τον άλλον και ήξερα ότι ήταν εντάξει. Ήταν τόσο γλυκός. Τον χάιδεψα και τον αγκάλιασα. Βράχηκα λίγο εξαιτίας της βροχής, αλλά άξιζε τον κόπο”, ανέφερε ο Γουίλσον.
Τελικά, αποδείχθηκε ότι ο Ντιου ήταν μια μικρή διασημότητα, γνωστός για τις βόλτες του και τις γνωριμίες του με καινούργιους ανθρώπους. Μετά τις περιπέτειες του πάντα γυρίζει σε μια κοντινή φάρμα που ζει μαζί με την οικογένειά του. “Ο Ντιου λατρεύει να κάνει καινούργιους φίλους. Ευτυχώς, φοράει τσιπάκι οπότε πάντα ξέρουμε που βρίσκεται. Του αρέσει να μοιράζει την αγάπη του”, ανέφεραν οι ιδιοκτήτες του.
Όταν ο Τάιλερ Γουίλσον εντόπισε ένα Λαμπραντόρ να περιπλανιέται κοντά στο σπίτι του στο Κεντάκι σκέφτηκε, ότι ο σκύλος είχε χαθεί.
“Έχω δει τον σκύλο εδώ και κανά δυο βδομάδες στην περιοχή.”
“Οπότε όταν ήρθε και κάθισε δίπλα μου σκέφτηκα, ότι αυτός ο σκύλος είχε χαθεί.”
Ο Ντιου φορούσε μια ταυτότητα που έγραφε “Το όνομά μου είναι Ντιου. Δεν έχω χαθεί. Μου αρέσει να περιπλανιέμαι. Πες μου να πάω σπίτι.”
“Όταν το είδα, κοιταχτήκαμε και ήξερα, ότι είναι καλά.”
“Τον χάιδεψα και τον αγκάλιασα.”
Τελικά, αποδείχθηκε ότι ο Ντιου ήταν μια τοπική διασημότητα, γνωστός για τις βόλτες του και τις γνωριμίες του με καινούργιους ανθρώπους.
Μετά τις περιπέτειες του πάντα γυρίζει σε μια κοντινή φάρμα που ζει μαζί με την οικογένειά του.
“Ο Ντιου λατρεύει να κάνει καινούργιους φίλους…”Ευτυχώς, φοράει τσιπάκι.”
“Πάντα ξέρουμε που είναι…Απλά του αρέσει να μοιράζει την αγάπη του.”
Η φωτογράφος ζώων, Αϊλόνα Χάουζ από το Οντάριο, δημιούργησε τη συλλογή “BLOW” (αέρας/φύσημα), μια μοναδική και παράλληλα ξεκαρδιστική σειρά φωτογραφιών. Η συλλογή αυτή εξερευνά τη διασκέδαση και καταγράφει τους τρόπους που αλληλεπιδρούν οι σκύλοι με τον αέρα που προέρχεται από τους ανεμιστήρες.
Χρειάστηκαν 3 ολόκληρα χρόνια για τη δημιουργία της, αφού η Αϊλόνα είναι μια πολυάσχολη φωτογράφος ζώων, που εργάζεται με ιδιώτες και εμπορικούς πελάτες παγκοσμίως. Η ιδέα της ήρθε μία καλοκαιρινή μέρα, όταν ο αέρας του ανεμιστήρα της κυμάτιζε τη γούνα του σκύλου της, Μέρικ. Έψαχνε για μήνες τον κατάλληλο ανεμιστήρα, τον έβαψε και ξεκίνησε τη διαδικασία επιλογής των μοντέλων της.
Ήταν σημαντικό για εκείνη, το πρότζεκτ της να είναι δημιουργικό και καλλιτεχνικό και να είναι μοναδική κάθε λήψη των σκύλων. Έπρεπε να κάνει κάτι περισσότερο από το να τοποθετήσει απλά έναν ανεμιστήρα δίπλα από έναν σκύλο. Ήθελε να υπάρχει εμπλοκή κάθε προσωπικότητας ξεχωριστά. Μελέτησε πολύ καλά τις αντιδράσεις κάθε σκύλου, αλλά και του τριχώματός τους στον αέρα.
Η Μικαέλα Πέντρος είναι μια καλλιτέχνης με βάση το Λονδίνο και έχει βρει έναν τρόπο να σώσει τα πεταμένα πλαστικά μπουκάλια και αυτό ακριβώς παρουσιάζει στο έργο της “Ενώνουμε Μπουκάλια.”
“Και τα δυο υλικά, ξύλο και πλαστικά μπουκάλια υπάρχουν άφθονα στις πόλεις και σε άλλα μέρη. Κάθονται ως σκουπίδια και περιμένουν να αποκατασταθούν από τους ανθρώπους. Το “Ενώνουμε Μπουκάλια” επιδιώκει να συμβάλει σε νέες πεποιθήσεις που βασίζονται στο τι μπορούμε να κάνουμε ως άτομα και ως κοινότητα”, δηλώνει η Πέντρος.
Στο πρότζεκτ η Πέντρος παρουσιάζει πως μαζεύει τα πεταμένα μπουκάλια από τους δρόμους και με την βοήθεια της θερμότητας τα μετατρέπει σε λειτουργικές κατασκευές, όπως τραπέζια. Υπέροχος τρόπος για να κάνουμε τα πλαστικά μπουκάλια που αποκαλούμε “σκουπίδια” και πάλι χρήσιμα.
O Ντόναλντ Τραμπ υπέγραψε προσφάτως το διάταγμα για την ανέγερση του τείχους στα σύνορα των ΗΠΑ με το Μεξικό, όπως είχε υποσχεθεί προεκλογικά, ξεσπώντας διαμάχη για το ποιος θα αναλάβει τελικά το τεράστιο κόστος της ανέγερσής του.
Ο πρόεδρος της Βουλής των Αντιπροσώπων των Ηνωμένων Πολιτειών, Πολ Ράιαν δήλωσε μετά την υπογραφή του διατάγματος, πως ο Λευκός Οίκος είναι έτοιμος να αναλάβει το κόστος για την κατασκευή του.
Παράλληλα, ανέφερε πως αν χρειαστεί να πείσουν το Μεξικό να συνεισφέρει στην κατασκευή του “υπάρχουν πολλοί τρόποι” για να το κάνουν.
Την ίδια στιγμή, ο Ντόναλντ Τραμπ καθησύχασε τους Μεξικανούς που μετανάστευσαν στις ΗΠΑ όταν ήταν παιδιά ότι δεν κινδυνεύουν με απέλαση, λέγοντας πως “Έχω μία μεγάλη καρδιά.
Θα τους φροντίσουμε όλους. Όταν έχεις καλούς ανθρώπους, που ζουν εδώ και κάνουν καλά τη δουλειά τους, δε θα πρέπει ν’ ανησυχούν.”
Σήμερα, μια εταιρία αρχιτεκτόνων με έδρα την Γουαδαλαχάρα παρουσίασε ένα βίντεο για το πως θα δείχνει το τείχος που ετοιμάζεται να χτίσει ο Ντόναλντ Τραμπ.
Σύμφωνα με τους υπολογισμούς των αρχιτεκτόνων το τείχος, που σχεδιάζεται με ροζ χρώμα, θα καλύπτει μια απόσταση 1.954 μιλίων.
Ο σχεδιαστής Νορμπέρτο Μιράντα, μιλώντας στο Business Ιnsider, εκτιμά πως το κόστος για την ανέγερση του τείχους, που θα χωρίζει τις ΗΠΑ στα δύο, θα φτάσει τα 25 δισεκατομμύρια δολάρια.
Αυτός ο αδένας παράγει την ορμόνη μελατονίνη, η οποία παράγεται μόνο όταν είναι σκοτάδι και ρυθμίζεται από τους κιρκαδικούς ρυθμούς του σώματος.
Κάποια ψάρια, αμφίβια και ερπετά έχουν ένα βρεγματικό ή τρίτο μάτι αντί για επίφυση. Αντιλαμβάνεται διαφορετικά επίπεδα έντασης του φωτός, αλλά δεν μπορεί να παράγει εικόνες. Έχει έναν αμφιβληστροειδή και το ισοδύναμο ενός φακού, αλλά οι λειτουργίες του είναι συγκρίσιμες με εκείνες της επίφυσης στους ανθρώπους: την ρύθμιση των κιρκαδικών ρυθμών.
Είναι απόλυτα πιθανό οι εσωτερικιστές, όταν μιλούν για το τρίτο μάτι να εννοούν την επίφυση.
Πολλοί άνθρωποι γνωρίζουν, ότι ο κόκκυγας στο ανθρώπινο σώμα είναι μια υποτυπώδης ουρά, αλλά λίγοι ξέρουν ότι έχει μια σημαντική σειρά λειτουργιών. Βοηθά στον καθορισμό πολλών μυών και των συνδέσμων που σχετίζονται με την λειτουργία των εντέρων και του ουροποιητικού συστήματος.
Επίσης, ο κόκκυγας παίζει σημαντικό ρόλο στην σωστή κατανομή των φορτιών, όταν αλλάζουμε θέση σώματος.
Η σκωληκοειδής απόφυση, είναι ένα μικρό τμήμα του παχέος εντέρου, υπό τύπον ενός μικρού κινητού σωληνίσκου (μήκους 8–12 cm), ο οποίος κρέμεται από το αρχικό τμήμα του παχέος εντέρου (κοντά στο σημείο συνδέσεως λεπτού και παχέος εντέρου).
Υπάρχουν ορισμένα είδη βακτηρίων που ζουν μέσα σε φυτοφάγα ζώα, τα οποία βοηθούν το τελευταίο να χωνέψει την κυτταρίνη. Ωστόσο, στους ανθρώπους τα βακτήρια αυτά έχουν πολύ λιγότερη σημασία. Φυσικά, η απόφυση πάντα κινδυνεύει να μολυνθεί και σε αυτή την περίπτωση απαιτείτε η επείγουσα αφαίρεσή της.
Εξαιτίας αυτού η αφαίρεση της απόφυσης κατά την γέννηση ήταν πάγια πολιτική στις ΗΠΑ. Ωστόσο, αποδείχτηκε ότι τα παιδιά τότε ήταν επιρρεπή σε πιο αργή σωματική και πνευματική ανάπτυξη και αρρώσταιναν πιο εύκολα.
Η απόφυση είναι ένα μοναδικό είδος “εκμετάλλευσης” των ωφέλιμων βακτηρίων που ζουν στο εσωτερικό των εντέρων μας. Οι άνθρωποι που έχουν αφαιρέσει την απόφυσή τους συχνά δυσκολεύονται να αναρρώσουν από δηλητηριάσεις και το ανοσοποιητικό τους σύστημα είναι αδύναμο.
Είναι ένα μέρος του ανοσοποιητικού που ο σημερινός άνθρωπος δεν χρειάζεται.. Οι αμυγδαλές είναι μια συσσώρευση των αδενοειδών εκβλαστήσεων ιστών που βρίσκονται στον επιφάρυγγα.
Καμιά φορά, αν οι αμυγδαλές μείνουν πρησμένες για πολύ καιρό μπορούν να γίνουν πηγή μόλυνσης και να σταματήσουν να προστατεύουν το σώμα. Σε τέτοιες περιπτώσεις οι γιατροί προτείνουν την αφαίρεσή τους.
Ωστόσο, ο πλήρης ανοσολογικό ρόλος των αμυγδαλών παραμένει ένα μυστήριο.
Κατά το σχηματισμό του εμβρύου όλοι κληρονομούν γονίδια τόσο από την μητέρα τους, όσο και από τον πατέρα τους. Ωστόσο, όλοι ξεκινούν σαν θηλυκά. Εκείνο που στην πορεία τα κάνει αγόρια είναι το χρωμόσωμα Υ. Οι θηλές είναι ένα χαρακτηριστικό που κληρονόμησαν από την πλευρά της μητέρας τους, το οποίο οι άνδρες τυγχάνει να κρατούν, παρά το γεγονός ότι η παρουσία τους δεν εξυπηρετεί κανένα πραγματικό σκοπό.
Οι παραρρίνιοι κόλποι είναι χώροι γεμάτοι με αέρα που βρίσκονται μέσα στο κεφάλι μας και έχουν σαν αποστολή να χρησιμεύουν κυρίως ως αντηχεία της φωνής, όπως υποστηρίζει η επικρατέστερη θεωρία από αυτές που προσπαθούν να ερμηνεύσουν την ύπαρξή τους.
Δεν υπάρχει ακόμα ομόφωνη γνώμη σχετικά με τις λειτουργίες των παραρρινίων κόλπων. Σύμφωνα με διάφορες θεωρίες, τα ιγμόρεια βοηθάνε:
Μειώνουν το σχετικό βάρος των οστών του κρανίου
Παράγουν την φωνή του ανθρώπου, λειτουργώντας ως ηχείο
Ο θύμος αδένας είναι εξειδικευμένο όργανο του ανοσοποιητικού συστήματος. Στο θύμο ωριμάζουν τα Τ-λεμφοκύτταρα (Τ-κύτταρα), τα οποία είναι σημαντικά για το ανοσοποιητικό σύστημα. Ονομάζονται δε Τ-λεμφοκύτταρα, λόγω του ότι ωριμάζουν στον θύμο αδένα («thymus» στα Αγγλικά).
Συγκεκριμένα ο θύμος αδένας παρέχει ένα επαγωγικό περιβάλλον για την ανάπτυξη των Τ-λεμφοκυττάρων από τα προγονικά αιμοποιητικά κύτταρα. Κάθε Τ-λεμφοκύτταρο επιτίθεται σε μία ξένη ουσία την οποία περιορίζει μέσω του υποδοχέα του.
Τα Τ-κύτταρα έχουν υποδοχείς, οι οποίοι ενεργοποιούνται με τυχαία ανακατάταξη τμημάτων του γονιδίου. Κάθε Τ-κύτταρο επιτίθεται σε ένα διαφορετικό αντιγόνο. Τα Τ-κύτταρα τα οποία επιτίθενται στις πρωτεΐνες του σώματος αποβάλλονται στον θύμο αδένα μέσω του προγραμματισμένου κυτταρικού θανάτου (απόπτωση).
Αυτό το όργανο είναι πολύ καλά ανεπτυγμένο στα ζώα. Με τη βοήθειά του μπορούν να αντιλαμβάνονται τις πτητικές χημικές ουσίες, οι οποίες δεν είναι αισθητές μέσω της όσφρησης. Επίσης, το χρησιμοποιούν για να πάρουν φερομόνες. Ίσως έχετε παρατηρήσει, ότι η γάτα σας μυρίζει κάτι με το στόμα ανοιχτό. Αυτό οφείλεται στο υνιορρινικό όργανο.
Και οι άνθρωποι έχουν αυτό το όργανο, αλλά δεν είναι τίποτα παραπάνω από μια κατάπτωση στην ρινική κοιλότητα. Δεν γνωρίζουμε, αν εξυπηρετεί κάποιο σκοπό για τους ανθρώπους.
Τα εστιατόρια και άλλοι χώροι εστίασης και πώλησης αναψυκτικών στη Γαλλία απαγορεύεται εφεξής να διαθέτουν απεριόριστο αριθμό αναψυκτικών που περιέχουν ζάχαρη, με την αγορά ενός μόνο τέτοιου προϊόντος, σε μία προσπάθεια καταπολέμησης της παχυσαρκίας, όπως αναφέρει το BBC.
Σύμφωνα με τον νέο νόμο, ο οποίος τίθεται σήμερα σε ισχύ, καθίσταται παράνομη η πώληση απεριόριστης πόσοτητας αναψυκτικού σε προκαθορισμένη τιμή ή η απεριόριστη προσφορά τους δωρεάν.
Ο νέος νόμος βάζει στο στόχαστρό του τα αναψυκτικά — περιλαμβανομένων των αθλητικών ποτών — που περιέχουν ζάχαρη ή γλυκαντικές ουσίες.
Το μέτρο αφορά όλους τους χώρους μαζικής εστίασης αλλά και πώλησης τροφίμων και αναψυκτικών — από τα ταχυφαγεία ως τις σχολικές καντίνες.
Πριν από την απαγόρευση, η Γαλλία επέβαλε φόρο στα αναψυκτικά ενώ οι αυτόματοι πωλητές αναψυκτικών απαγορεύονται στα σχολεία.
Στόχος του νόμου είναι να “περιορίσει, ειδικά μεταξύ των νέων, τους κινδύνους από την παχυσαρκία και τον διαβήτη” και να εναρμονιστεί με τις συστάσεις του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας (ΠΟΥ).
Ο ΠΟΥ συστήνει την φορολόγηση των αναψυκτικών με ζάχαρη, τα οποία συνδέει με την παχυσαρκία και τον διαβήτη.
Τα self-service μηχανήματα διάθεσης αναψυκτικών βρίσκονται εδώ και πολλά χρόνια σε εστιατόρια και καφέ πολλών χωρών, όπως το Ηνωμένο Βασίλειο όπου τον επόμενο χρόνο πρόκειται να επιβληθεί φόρος στα αναψυκτικά.
Φόρος 10% που επιβλήθηκε στο Μεξικό, όπου τα αναψυκτικά τύπου cola είναι τόσο δημοφιλή ώστε να χρησιμοποιούνται για το μαγείρεμα του κρέατος, οδήγησε στη μείωση της κατανάλωσής τους κατά 6% τον πρώτο χρόνο αποσπώντας τους επαίνους του ΠΟΥ.
Το 2013 δικαστήριο της Νέας Υόρκης ανέτρεψε την απαγόρευση των πωλήσεων αναψυκτικών με ζάχαρη μεγάλου μεγέθους που επρόκειτο να ισχύσει στην πόλη και η οποία θα επέβαλε το μισό λίτρο ως όριο στο μέγεθος του αναψυκτικού που πωλείται σε χώρους όπως τα εστιατόρια και τα γήπεδα.
Το επίπεδο του ποσοστού παχυσαρκίας στη Γαλλία μεταξύ των ενηλίκων είναι κοντά στον μέσο όρο για την ΕΕ.
Πρόσφατη έρευνα της Eurostat για την παχυσαρκία στους ενήλικες τοποθετεί τους Γάλλους στο 15,3%, το οποίο είναι κατά τι μικρότερο από τον μέσο όρο της ΕΕ (15,9%). Η Γαλλία είναι πιο αδύνατη από το Ηνωμένο Βασίλειο (20,1%) αλλά παχύτερη από την Ιταλία (10,7%).
Μετά την ηλικία των 30, σχεδόν το 57% των γάλλων ανδρών είναι υπέρβαροι ή παχύσαρκοι, σύμφωνα με μία έκθεση που δημοσιεύτηκε τον Οκτώβριο στην γαλλική ιατρική επιθεώρηση Bulletin Epidemiologique Hebdomadaire.
Περίπου το 41% των γυναικών της ίδιας ηλικιακής κατηγορίας είναι παχύσαρκες ή υπέρβαρες, σύμφωνα με την ίδια έρευνα.
Ανοίξτε το πορτοφόλι σας… για όσο δηλαδή μέχρι να το ξοδέψετε σε λογαριασμούς και λοιπά ευχάριστα: στις 4 Απριλίου κυκλοφορεί το νέο χαρτονόμισμα των 50 ευρώ.
Σύμφωνα με σχετική ανακοίνωση της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας, ο αριθμός των πλαστών τραπεζογραμματίων παραμένει πολύ μικρός σε σχέση με τον αυξανόμενο αριθμό των γνήσιων τραπεζογραμματίων που βρίσκονται σε κυκλοφορία (πάνω από 19 δισεκατομμύρια κατά το δεύτερο εξάμηνο του 2016).
Ειδικότερα, το δεύτερο εξάμηνο του 2016 αποσύρθηκαν από την κυκλοφορία περίπου 353.000 πλαστά τραπεζογραμμάτια ευρώ, δηλαδή σημειώθηκε ελαφρά αύξηση συγκριτικά με το πρώτο εξάμηνο του 2016 και μείωση κατά 20,7% συγκριτικά με το δεύτερο εξάμηνο του 2015.
Από τότε που εκδόθηκε η πρώτη σειρά τραπεζογραμματίων ευρώ, το Ευρωσύστημα – δηλ. η ΕΚΤ και οι 19 εθνικές κεντρικές τράπεζες της ζώνης του ευρώ – παροτρύνει τους πολίτες να ελέγχουν προσεκτικά τα τραπεζογραμμάτια που λαμβάνουν.
Τα γνήσια τραπεζογραμμάτια μπορούν να αναγνωρίζονται χάρη στην απλή μέθοδο των τριών ελέγχων («έλεγχος με την αφή, οπτικός έλεγχος και εξέταση υπό γωνία») που περιγράφεται στην ενότητα του δικτυακού τόπου της ΕΚΤ για το ευρώ, καθώς και στους δικτυακούς τόπους των εθνικών κεντρικών τραπεζών του Ευρωσυστήματος.
Στο διάστημα αυτό παρατηρήθηκαν τα εξής:
Τα τραπεζογραμμάτια των 20 και των 50 ευρώ εξακολούθησαν να καταγράφουν τα υψηλότερα ποσοστά παραχάραξης. Σε σύγκριση με το πρώτο εξάμηνο του 2016, το ποσοστό των πλαστών τραπεζογραμματίων των 20 ευρώ αυξήθηκε και το αντίστοιχο ποσοστό των 50 ευρώ μειώθηκε. Οι δύο αυτές ονομαστικές αξίες αντιστοιχούσαν μαζί στο 80,3% του συνόλου των πλαστών τραπεζογραμματίων.
Η πλειονότητα (93,6%) των πλαστών τραπεζογραμματίων εντοπίστηκαν σε χώρες της ζώνης του ευρώ. Περίπου 5,4% εντοπίστηκαν σε κράτη μέλη της ΕΕ που δεν συμμετέχουν στη ζώνη του ευρώ και 1% εντοπίστηκε σε άλλα μέρη του κόσμου.
Ο σχηματισμός του «αλβανικού αετού» από νεοσύλλεκτους στρατιώτες στο Μεσολόγγι δημιούργησε μεγάλες αντιδράσεις, με αρκετούς πολίτες και πολιτικούς να ζητούν τις μεγαλύτερες ποινές για τους νεαρούς. Στο διαδίκτυο, δεν έλειψαν οι ρατσιστικοί χαρακτηρισμοί και το ψηφιακό «λιντσάρισμα» της ελληνοαλβανικής κοινότητας. Μεγάλο μέρος όμως των Αλβανών που ζουν στην Ελλάδα καταδικάζει το μεμονωμένο αυτό περιστατικό.
«Φίλε Έλληνα το καταδικάζω και εγώ!», γράφει ο Bardhyl Taulant στην ιστοσελίδα της ελληνοαλβανικής κοινότητας. Θέλοντας να καταδικάσει το περιστατικό και να υπερασπιστεί τους ξένους υπηκόους που σέβονται και αγαπούν την Ελλάδα, ο φιλέλληνας Αλβανός, όπως αυτοαποκαλείται, εξηγεί τους λόγους για τους οποίους πιστεύει ότι οι νεοσύλλεκτοι προέβησαν σε αυτή την ενέργεια.
Συγκεκριμένα έγραψε:
«Παρακολουθώ μέρες το θέμα με τους νεαρούς αλβανούς οι οποίοι φορώντας την ελληνική στρατιωτική ενδυμασία σχημάτισαν τον “αετό” (σύμβολο της αλβανικής σημαίας). Όταν πρωτοείδα την εικόνα σκεφτικά δεν μπορεί πλάκα μου κάνουν, photoshop είναι ρε παιδιά, μετά την ξαναβλέπω και τελικά, ήταν όντως μια αλήθεια. Μια αλήθεια η οποία πραγματικά πόνεσε.
Πόνεσε γιατί ένα μάτσο παιδαρέλια δεν σεβάστηκαν τα ρούχα που φόραγαν. Δεν σεβάστηκαν τους φίλους Έλληνες που έχουν, δεν σεβάστηκαν τον καθηγητή Έλληνα που είχαν, ο οποίος τους έμαθε να “βλέπουν” με το μυαλό(από τι φαίνεται όμως αυτοί εδώ είχαν κλειστό μυαλό και ανοιχτή τηλεόραση)», γράφει ο Taulant και συνεχίζει:
«Από μικρο παιδί αναρωτιέμαι γιατί οι λίγοι να κερδίζουν τους πολλούς;! Γιατί η ηλιθιότητα των λίγων συμπατριωτών μου να καταδικάζει τους πολλοίς κάλους συμπατριώτες μου;
Είμαστε πολλοί γιατί δεν μπορούμε να «κερδίσουμε» τους λίγους; Γιατί η ηλιθιότητα των λίγων να μην με αφήνει να λέω με χαρά «ναι φίλε μου είμαι από την Αλβανία και ζω την όμορφη Ελλάδα».
Φίλε Έλληνα το καταδικάζω και εγώ και το μεγαλύτερο κομμάτι των συμπατριωτών μου. Πριν σε παρασύρει το κάθε media για να σε φανατίσει σκέψου ότι υπάρχει και αυτή η πλευρά.
Η ιστορία του Οδυσσέα Σίτη όπως τη διηγήθηκε στην Κορίνα Πετρίδη του VICE
Στα 18 μπήκα σε μία σχολή στο Ηράκλειο Κρήτης και για τρία χρόνια σπούδαζα εκεί. Μέχρι να φύγω από την Κρήτη, δεν μπήκα στη διαδικασία να βρω δουλειά. Έκανα φοιτητική ζωή. Στο τρίτο έτος σταμάτησα τη σχολή, πήγα για έναν χρόνο στρατό στην Κύπρο και μετά μπήκα πάλι στη διαδικασία των Πανελλαδικών, για να περάσω σε κάποια σχολή στην Αθήνα, κυρίως για οικονομικούς λόγους.
Όταν τελείωσα τον στρατό, στα 22, έπιασα δύο δουλειές σε delivery, μία πρωινή και μία βραδινή. Τον Φεβρουάριο που ξεκίνησα τα ιδιαίτερα για τις Πανελλαδικές, έκοψα την πρωινή δουλειά για να προλαβαίνω να διαβάζω. Η περίοδος εκείνη ήταν παρανοϊκή: Το πρωί πήγαινα στο μάθημα, γυρνούσα σπίτι, έλυνα τις ασκήσεις και μετά πήγαινα για δουλειά. Φέτος, μπήκα στο Τμήμα Ψηφιακών Συστημάτων στο πανεπιστήμιο του Πειραιά.
Δεν επέλεξα να γίνω ντελιβεράς
Ξεκίνησα να ψάχνω για δουλειά, επειδή ο πατέρας μου ήταν άνεργος και έπρεπε να καλύπτω τα δικά μου έξοδα. Προτού καταλήξω στο delivery, έψαξα για διάφορες δουλειές, αλλά χωρίς επιτυχία. Προτιμούσα να δουλεύω σερβιτόρος, μπουφετζής ή σε εξωτερικές δουλειές κτλ. Δεν ήταν επιλογή μου να γίνω ντελιβεράς.
Κλείνω σχεδόν ένα χρόνο που δουλεύω σε delivery. Το ωράριο που δουλεύω δεν είναι φιξ. Το καλοκαίρι υπήρχαν μέρες που δούλευα μέχρι και 12 ώρες. Τώρα δουλεύω έξι μέρες την εβδομάδα, περίπου πέντε με έξι ώρες την ημέρα. Συνήθως, πιάνω δουλειά στις 7 και τελειώνω κατά τις 12:30 το βράδυ. Δεν είναι εύκολα. Μου λείπει πολύ η φοιτητική ζωή.
O δρόμος
Υπάρχουν ημέρες που γυρίζω σπίτι και σκέφτομαι ότι είμαι τυχερός που τη γλίτωσα. Η αδιαφορία που υπάρχει στον δρόμο για τα μηχανάκια, είναι πολύ πιο έντονη όταν δουλεύεις ως ντελιβεράς.
Έχω φοβηθεί πάρα πολλές φορές για τη ζωή μου. Το χειρότερο που θυμάμαι, είναι που οδηγούσα με 50 χλμ./ώρα και ένα αυτοκίνητο έστριψε, εκτοπίζοντάς με στο περιθώριο του δρόμου. Χρειάστηκε να κάνω ένα πολύ μεγάλο ελιγμό για να γλιτώσω.
Το βράδυ
Το βράδυ έχει πολλές δυσκολίες. Λόγω της μειωμένης κυκλοφορίας, ο κίνδυνος στο δρόμο αυξάνεται. Πηγαίνουν ανάποδα, στρίβουν παράνομα, περνάνε με κόκκινο και το χειρότερο, οδηγούν μεθυσμένοι.
Σε κάποιους συναδέλφους έχει τύχει να τους κλέψουν το ταμείο απειλώντας τους με μαχαίρι και να χρειαστεί να τα βάλουν από την τσέπη τους. Σε άλλoυς έχουν κλέψει τις παραγγελίες μέσα από το κουτί.
Ο καιρός
Η κακοκαιρία είναι ένα από τα χειρότερα πράγματα σε αυτή τη δουλειά. Φέτος που ο χειμώνας είναι βαρύς, αναγκάζομαι να πηγαίνω στη δουλειά με διπλές φόρμες, διπλές μπλούζες και διπλά φούτερ, για να την παλέψω. Χρειάζονται επίσης γάντια και ένα καλό αδιάβροχο μπουφάν, για να μην περνάει το νερό.
Ο εξοπλισμός, από το μηχανάκι μέχρι τα γάντια, είναι δικός μας. Σχεδόν κανένα μαγαζί δεν παρέχει στους ντελιβεράδες εξοπλισμό. Τα περισσότερα μαγαζιά δεν πληρώνουν καν τις βενζίνες.
Ο χειρότερος καιρός για να δουλεύεις, για μένα, είναι η πολλή βροχή με κρύο. Η βροχή μειώνει την ορατότητα, το νερό ποτίζει τα ρούχα σου και τα χέρια σου σκάνε και ματώνουν από το κρύο.
Τα καλοκαίρια είναι επίσης ζόρικα. Έχει χρειαστεί πολλές φορές να πάω μακρινή παραγγελία με θερμοκρασία 40 βαθμούς Κελσίου. Παίρνω πάντα μαζί μου πέντε μπουκάλια νερό για το δρόμο. Στο τέλος της ημέρας με πιάνει ημικρανία από τον ήλιο και τη ζέστη.
Φέτος, πέρα από τα συνηθισμένα, έπρεπε να διαχειριστούμε και το χιόνι. Έπρεπε να πηγαίνουμε σιγά, επειδή ο δρόμος ήταν ολισθηρός. Εμείς ήμασταν τυχεροί, καθώς οι εργοδότες μας εκείνες τις μέρες μας έδωσαν τα αμάξια τους για να κάνουμε κάποιες παραγγελίες.
Δεν υπάρχει κάτι που να μην είναι δύσκολο σε αυτήν τη δουλειά. Από τη στιγμή που δέχεσαι να κάνεις delivery είσαι προετοιμασμένος για τα πάντα.
Οι πελάτες
Δεν είναι όλοι οι πελάτες ίδιοι. Υπάρχουν εκείνοι που τις μέρες που έχει κακοκαιρία σε βρίζουν επειδή άργησες. Ή σε βρίζουν, επειδή παραγγέλνουν από το ίντερνετ και δεν ξέρουν ότι το μαγαζί βρίσκεται στην άλλη άκρη της πόλης. Σε αυτούς λέω ένα ξερό «καληνύχτα».
Κάποιοι, βέβαια, καταλαβαίνουν. Με αυτούς πιάνω κουβέντα και μερικές φορές κάνουμε και πλάκα. Μ’ αρέσει να μιλάω με αυτούς τους πελάτες.
Όσο κάνω αυτή τη δουλειά μου έχουν τύχει και διάφορα περίεργα πράγματα. Με έχουν καλέσει από ξενοδοχείο ημιδιαμονής. Έχω πάει παραγγελίες σε πελάτες που είναι μαστουρωμένοι και αρνούνται ότι παρήγγειλαν. Έχω πάει παραγγελία σε κότερο στη μαρίνα Φλοίσβου.
Η πιο περίεργη ιστορία όμως, ήταν αυτή: ανεβαίνω στον όροφο του διαμερίσματος που είχε παραγγείλει και βλέπω ανοιχτή την πόρτα. Από πίσω παίζει μία περίεργη μουσική. Χτυπάω το κουδούνι, χτυπάω την πόρτα, δεν έρχεται κανείς. Κάποια στιγμή φωνάζω, «Η παραγγελία σας» και εμφανίζεται ένας ολόγυμνος άνδρας, με κοιτάζει και μου λέει, «Ωχ, συγγνώμη, περίμενα παρέα. Δώστε μου μισό λεπτό». Επέστρεψε, πάλι γυμνός, για να μου δώσει τα λεφτά.
Οι συνάδελφοι
Το καλό είναι ότι δουλεύουμε πολλά παιδιά στο delivery και έτσι κανονίζουμε τις ημέρες και τις ώρες με τους υπόλοιπους συναδέλφους. Έχουμε καλές σχέσεις μεταξύ μας και με διευκολύνουν στις περιόδους της εξεταστικής. Με πολλούς έχουμε γίνει και φίλοι.
Εντάξει, όπως σε όλες τις δουλειές, κάποιες φορές υπερισχύει και ο νόμος της ζούγκλας. Για παράδειγμα, μπορεί να υπάρχουν δύο έτοιμες παραγγελίες, μία μακρινή και μία κοντινή και να γίνεται χαμός για το ποιος θα πάρει την κοντινή. Δεν το παίζω αθώος, το έχω κάνει και εγώ.
Δεν υπάρχει κάτι που να μην είναι δύσκολο σε αυτή τη δουλειά. Από τη στιγμή που δέχεσαι να κάνεις delivery, είσαι προετοιμασμένος για τα πάντα. Από ένα σημείο και μετά συμβιβάζεσαι. Αυτό που δεν μπορώ να συνηθίσω όμως, είναι ότι θέτεις τη ζωή σου σε κίνδυνο για ψίχουλα.
Προς το παρόν, θα συνεχίσω να δουλεύω ως ντελιβεράς, αλλά αυτό που θέλω πραγματικά, είναι να ασχοληθώ με αυτό που σπουδάζω. Θέλω να αλλάξω επαγγελματικό προσανατολισμό, ακόμη και αν βγάζω λιγότερα χρήματα. Είναι διαφορετικό να δουλεύεις μέσα και με ασφάλεια. Θέλω να κάνω κάτι πιο δημιουργικό, κάτι που να με εμπνέει.
