Κάθε χρόνο, εμφανίζονται στην αγορά όλο και πιο εκπληκτικές και χρήσιμες συσκευές. Μπορούν να διευκολύνουν τη ζωή μας και να μας βοηθήσουν να εξοικονομήσουμε χρόνο.
Παρακάτω θα έχετε την ευκαιρία να δείτε μερικές από αυτές τις καινοτόμες εφευρέσεις.
Η ηλεκτρονική συσκευή PreVueμε εύκαμπτη οθόνη, προσαρμόζεται στην κοιλιά της μητέρας με τη βοήθεια ενός μαλακού επιδέσμου και επιτρέπει να παρακολουθείτε το μωρό μέσα σας. Οι μελλοντικοί γονείς θα μπορούν να παρακολουθούν τα μωρά τους να μεγαλώνουν, να κοιμούνται, να κινούνται και να αντιδρούν σε διάφορους ήχους σε πραγματικό χρόνο, ακόμα και πριν από τη γέννησή τους.
#2 Ένα βραχιόλι προτζέκτορας
Η εταιρεία Cicretπροσφέρει ένα βραχιόλι που ξεχωρίζει από τα άλλα. Διαθέτει μίνι προβολέα, αισθητήρες και οθόνη που μπορεί να προβάλλεται ακριβώς πάνω στο χέρι σας. Μπορείτε να μετακινήσετε και να εκτελέσετε διάφορες ενέργειες στο δέρμα σας.
#3 Σίδερο ισιώματος που ανοίγει το χρώμα των μαλλιών
Τώρα είναι ακόμα πιο εύκολο να γίνετε ξανθιά. Η αμερικανική εταιρεία Pravanaέχει δημιουργήσει ένα σίδερο ισιώματος που ανοίγει το χρώμα στα μαλλιά, σε μερικά λεπτά. Επιπλέον, είναι ασφαλέστερο από τις συνηθισμένες βαφές μαλλιών.
#4 Touch-Hear: ψηλαφιστό λεξικό
Οι επιστήμονες του Εθνικού Πανεπιστημίου της Σιγκαπούρης, δημιούργησαν το λεξικό αναγνώρισης κειμένου Touch-Hear. Αποτελείται από 2 μέρη: έναν μικρό αισθητήρα που συνδέεται με τις άκρες των δακτύλων σας και ένα ηχείο που είναι προσαρτημένο στο αφτί σας. Μόλις αγγίξετε μια λέξη που βρίσκεται σε ένα βιβλίο με το σαρωτή, θα ακούσετε τη σημασία της. Επίσης, η συσκευή δεν ενοχλεί άλλους ανθρώπους: μόνο εσείς μπορείτε να την ακούσετε.
Το Thyncείναι μια έξυπνη συσκευή που χρησιμοποιεί ηλεκτρικές ωθήσεις για να σας βοηθήσει να ανακουφιστείτε από το στρες, να χαλαρώσετε μετά από μια δύσκολη μέρα ή να αναζωογονηθείτε. Έχει διάφορους τρόπους λειτουργίας: «Ώθηση», «Βαθιά Χαλάρωση», «Ηρεμία», «Βαθύς ύπνος», ακόμη και «Ευδαιμονία», για να νιώσετε μια ελαφριά μεθυστικότητα.
Αν σας δάγκωσε ένα φίδι και δεν μπορείτε να πάτε στο νοσοκομείο αμέσως, αυτή η συσκευή μπορεί να σώσει τη ζωή σας. Είναι επίσης χρήσιμη μετά το τσίμπημα από μέλισσα, σφήκα, κουνούπι ή δάγκωμα αράχνης. Η αντλία θα αφαιρέσει τουλάχιστον ένα μέρος του δηλητηρίου και θα μειώσει την πιθανότητα σοβαρής δηλητηρίασης.
Αυτή η θαυμάσια μάσκαθα σας απαλλάξει από την άμεση εφαρμογή κρέμας στο πρόσωπό σας. Έχει φώτα LED: μπλε για την καταπολέμηση βακτηρίων και κόκκινο για τη μείωση της φλεγμονής. Συνιστάται να τοποθετείτε τη μάσκα κάθε μέρα για ένα μήνα, για τουλάχιστον 10 λεπτά κάθε φορά.
#8 Μάσκα για την αϋπνία
Οι κατασκευαστές αυτής της συσκευής, υπόσχονται να λύσουν τα προβλήματα εκείνων που στριφογυρίζουν στο κρεβάτι, δεν μπορούν να κοιμηθούν, βιώνουν άγχος, σκέφτονται τα προβλήματά τους και αποσπούνται από εξωτερικά ερεθίσματα. Οι λυχνίες LED στη μάσκα, χρησιμοποιούν το λαμπερό φως που μοιάζει με ακτίνες ηλιοβασιλέματος όταν πρόκειται να κοιμηθείτε και μια απαλή μπλε λάμψη όταν ξυπνάτε.
Όποιος έχει χάσει ποτέ τα κλειδιά του, πιθανώς σκέφτηκε ότι είναι κρίμα που δεν μπορεί να τα καλέσει για να τα βρει. Τώρα υπάρχει ένα μπρελόκπου σας διευκολύνει να βρείτε τα κλειδιά: μπορείτε να το καλέσετε από το κινητό σας. Μπορείτε να το επισυνάψετε σε οτιδήποτε, όπως στο περιλαίμιο του σκύλου, το σακίδιο ή ακόμα και το τηλεχειριστήριο.
#10 Ένα έξυπνο σουτιέν που εντοπίζει τον καρκίνο του μαστού στα πρώτα στάδια
Ένας νεαρός Μεξικανός, εμπνεύστηκε από τη μητέρα του που κόντεψε να χάσει τη ζωή της λόγω λανθασμένης διάγνωσης και δημιούργησε ένα «έξυπνο» σουτιέν. Ονομάζεται EVAκαι είναι εξοπλισμένο με αισθητήρες που παρακολουθούν τη θερμοκρασία και το βάρος των μαστών.
Οι αλλαγές σε αυτές τις παραμέτρους, δείχνουν ότι μια μεγάλη ποσότητα αίματος ρέει στα στήθη, πράγμα που σημαίνει ότι τα αγγεία «τρέφουν» κάτι άλλο, πιθανώς ένα από τα είδη καρκίνου. Τα δεδομένα που συλλέγονται, μεταφέρονται σε μια ειδική εφαρμογή και μπορούν να εμφανιστούν σε ένα κινητό τηλέφωνο ή έναν υπολογιστή.
Η βιομηχανία της μόδας μας συστήνει διαρκώς γυναίκες που φαίνεται να έχουν κατέβει στη γη από άλλο πλανήτη.
Κλόντια Σίφερ, Ζιζέλ Μπούντχεν, Αντριάνα Λίμα, Κένταλ Τζένερ είναι μερικά από τα σούπερμοντελ τα οποία η φύση προίκισε με υπέροχες αναλογίες και εξωτική ομορφιά.
Ολες τους έχουν γίνει μούσες διάσημων, χαρισματικών σχεδιαστών. Εχουν υπογράψει συμβόλαια με τα μεγαλύτερα brands, είναι περιζήτητες και ακριβοπληρωμένες.
Ομως, η ομορφιά τους ποτέ δεν ήταν τόσο κοντά στα χαρακτηριστικά μιας ψεύτικης κούκλας και πιο συγκεκριμένα της αγαπημένης σου Barbie, με αποτέλεσμα να τρώνε τη σκόνη ενός νεαρού μοντέλου που κάνει θραύση στο ίντερνετ τις τελευταίες ημέρες.
Η Ντάκι Θοτ έκανε τον κόσμο να παραμιλά. Το νεαρό μοντέλο με καταγωγή από την Αυστραλία και το Σουδάν δεν κεντρίζει το ενδιαφέρον απλά και μόνο λόγω της εντυπωσιακής της εικόνας, αλλά λόγω της απίστευτης ομοιότητα της με την Barbie.
Οι χρήστες αυτής της πλατφόρμας κοινωνικής δικτύωσης αντέδρασαν αμέσως και μάλιστα με μεγάλη έκπληξη, αφού όλοι πίστεψαν αρχικά πως πρόκειται για μια νέα εκδοχή της κλασικής Barbie.
Ενας χρήστης του Instagram σχολίασε χαρακτηριστικά: «Ειλικρινά, πίστεψα πως ήσουν η Barbie».
Η Ντάκι Θοτ έγινε γνωστή όταν συμμετείχε στο Next Top Model της Αυστραλίας. Στους προσωπικούς της λογαριασμούς στα social media ακολουθείται από χιλιάδες θαυμαστές, οι οποίοι της ζητούν να δημιουργήσει το δικό της μοντέλο Barbie και εκείνη δείχνει να το σκέφτεται σοβαρά.
Σύμφωνα με το Teen Vogue μια από τις προσδοκίες της καλλονής είναι να υπάρξει μεγαλύτερη εκπροσώπηση των μαύρων γυναικών στο χώρο του μόντελινγκ.
Η Ντάκι Θοτ έχει περπατήσει μεταξύ άλλων στην πασαρέλα για λογαριασμό των DSquared2 S/S 18 Show, Naeem Khan S/S 17 Show και Fenty x Puma F/W 17 Show, ενώ έχει πάρει μέρος ως πρόσωπο και στη Sephora Collection S/S 17.
Τα αποκαλυπτήρια του μνημείου «Μνήμες και χρέος» κατά του «μαύρου» στην ΕΡΤ πραγματοποιήθηκαν το μεσημέρι της Δευτέρας, έξω από το ραδιομέγαρο της Αγίας Παρασκευής.
Στην εκδήλωση παραβρέθηκαν, στελέχη της διοίκησης της ΕΡΤ, εργαζόμενοι καθώς και μέλη της Λαϊκής Ενότητας και η Ραχήλ Μακρή.
Τα πνεύματα οξύνθηκαν, τόσο όταν προσπάθησε να μιλήσει ο γενικός γραμματέας Ενημέρωσης και Επικοινωνίας, Λευτέρης Κρέτσος, όσο και κατά την διάρκεια της ομιλίας του προέδρου της ΕΡΤ, Διονύση Τσακνή.
Τον πρόεδρο της ΕΡΤ διέκοψε η Ραχήλ Μακρή, φωνάζοντας παρατεταμένα: «είστε άνανδροι και ξετσίπωτοι που δεν δίνετε το λόγο σε αυτούς που αγωνίστηκαν για την ΕΡΤ».
Μη αφήνοντάς τον να ολοκληρώσει ο κ. Τσακνής, φανερά εκνευρισμένος είπε στην Ραχήλ Μακρή: «Θα βγάλετε το σκασμό επιτέλους, βγάλτε το σκασμό. Σκάσε, σκάσε».
Σε ένα δρόμο του Νοτιοανατολικού Λονδίνου, ξέσπασε ένας άγριος καβγάς ανάμεσα σε έναν οδηγό φορτηγού και έναν οδηγό αυτοκινήτου. Οι δύο άνδρες επιτίθονταν με γροθιές αλλά και με τη ζώνη του παντελονιού, κατά τη διάρκεια του διαπληκτισμού τους.
Το βίντεο δείχνει έναν γεροδεμένο άνδρα να χτυπά σκληρά και επανειλημμένα κάποιον μέσα από το ανοιχτό παράθυρο ενός αμαξιού. Το φορτηγό του βρίσκεται ακριβώς πίσω από το αμάξι του άνδρα και το σκηνικό απαθανατίστηκε από τους διερχόμενους οδηγούς.
Το θύμα, είναι ένας άνδρας που βγαίνοντας από το αμάξι του, δέχεται τα χτυπήματα του γεροδεμένου οδηγού. Μη μπορώντας να αντεπιτεθεί ανάλογα, βγάζει τη ζώνη που φορούσε στο παντελόνι του, ώστε να τη χρησιμοποιήσει.
Ωστόσο, ο οδηγός του φορτηγού ήταν τόσο εξοργισμένος, που η ζώνη δεν τον αποθάρρυνε από το να συνεχίσει την επίθεσή του, επαναλαμβάνοντας τα χτυπήματα. Ο καβγάς συνεχίζεται προς τα μεταλλικά κάγκελα και το πεζοδρόμιο, επιστρέφοντας και πάλι στο δρόμο και διακόπτοντας την κυκλοφορία.
Ένας άγριος καβγάς ξέσπασε στο Νοτιοανατολικό Λονδίνο, στη μέση του δρόμου, από έναν θυμωμένο οδηγό φορτηγού και έναν οδηγό αυτοκινήτου.
Ένας ποδηλάτης προσέγγισε τους άνδρες και μπήκε ανάμεσά τους για να προσπαθήσει να ηρεμήσει την κατάσταση.
Μετά από μια μικρή διακοπή, οι άνδρες συνέχισαν το διαπληκτισμό τους και στο τέλος ο μεγαλόσωμος οδηγός ανέβηκε στο φορτηγό του. Η αστυνομία δήλωσε πως κλήθηκε στο σημείο αλλά όταν έφτασε, οι άνδρες είχαν ήδη αποχωρήσει.
Ο οδηγός με την πράσινη μπλούζα βγαίνει από το αυτοκίνητο, βγάζει τη ζώνη του και χτυπά τον άλλον άνδρα. Ωστόσο, εκείνος αποτρέπει τα χτυπήματα.
Ένας εκπρόσωπος της Μητροπολιτικής Αστυνομίας δήλωσε ότι κλήθηκαν για τη διαταραχή που αφορούσε δύο οδηγούς, αλλά κατά την άφιξή τους κανείς δεν αναγγέλθηκε. «Οι αξιωματικοί πραγματοποίησαν έρευνα στην περιοχή, αλλά δεν υπήρχε ίχνος των εμπλεκόμενων ατόμων», αναφέρουν.
Ωστόσο, ο μεγαλόσωμος άνδρας επιτίθεται ξανά και σπρώχνει τον άλλον οδηγό προς τα κάγκελα.
Στο διαδίκτυο, μετά την προβολή του βίντεο, πολλοί άνθρωποι σχολίασαν πως πρόκειται για ρατσιστική επίθεση, μιας και οι δύο άνδρες είχαν διαφορετικό χρώμα δέρματος. Ωστόσο, κάποιος άνδρας με το όνομα Σάιμον Μπόνσκι, έγραψε: «Δεν έχει σημασία το χρώμα του δέρματος, αυτό ισχύει για τους ρατσιστές. Όταν είσαι μικρόσωμος, δεν ξεκινάς καβγά με έναν πιο μεγαλόσωμο άνδρα. Το κλειδί είναι οι διαφορές βάρους.»
Ο καβγάς συνεχίστηκε στο δρόμο, μέχρι που οι δύο άνδρες φάνηκε να συνομιλούν.
Δείτε στο παρακάτω βίντεο τον καβγά ανάμεσα στους δύο άνδρες.
Το 2017, ο τομέας της αεροπορίας κυριαρχείται ακόμα από άντρες.
Ωστόσο, υπάρχει ένας μεγάλος αριθμός γυναικών που θέλει να το αλλάξει αυτό στο Instagram. Oι φωτογραφίες τους από το πιλοτήριο και τα ταξίδια τους σε όλο τον κόσμο, κερδίζουν τις εντυπώσεις και χιλιάδες ακολούθους.
Είναι πραγματικά ελπιδοφόρο το να βλέπουμε γυναίκες σε παραδοσιακά αντρικά επαγγέλματα και να ενθαρρύνουν και άλλες γυναίκες να κυνηγήσουν τα όνειρά τους.
Δείτε παρακάτω τις εντυπωσιακές φωτογραφίες τους!
Η 31χρονη Εύα Κλαιρ Μαρσέιλ έχει 33,7 χιλιάδες ακολούθους στο Instagram.
Κάνει αναρτήσεις με ενθαρρυντικά αποφθέγματα, που ακολουθεί και η ίδια στην καριέρα της, όπως το: “Η απόσταση μεταξύ ονείρων και πραγματικότητας ονομάζεται πειθαρχία”.
Το μέλλον είναι και επίσημα εδώ. Φέτος, η εταιρεία ThyssenKrupp θα εγκαταστήσει τον πρώτο ανελκυστήρα πολλαπλών κατευθύνσεων χωρίς σχοινιά, στο Βερολίνο της Γερμανίας.
Όπως γνωρίζετε, οι ανελκυστήρες λειτουργούν μετακινώντας την καμπίνα προς τα πάνω και προς τα κάτω σε μια αυστηρά κάθετη γραμμή, χρησιμοποιώντας καλώδια. Το Multi από την άλλη πλευρά, κάνει το ασανσέρ να μοιάζει περισσότερο με ένα σύστημα μετρό. Οι καμπίνες ταξιδεύουν προς τα πάνω και προς τα κάτω, καθώς και προς τα πλάγια. Κάθε σύστημα ενσωματώνει πολλαπλές καμπίνες, που τροφοδοτούνται ξεχωριστά από γραμμικούς ηλεκτροκινητήρες επαγωγής. Αυτός ο ανελκυστήρας μπορεί να κινηθεί προς τα πλάγια!
Ο ανελκυστήρας μιμείται το σύστημα του μετρό
Οι καμπίνες λειτουργούν σε ένα σύνολο από ράγες, σαν ένα σύστημα μετρό. Ενώ οι καμπίνες είναι μικρότερες και πιο αργές από ένα παραδοσιακό ασανσέρ, η δυνατότητα για πολλαπλές καμπίνες σημαίνει πολύ σύντομες περιόδους αναμονής. Σε ένα βίντεο που κυκλοφόρησε η εταιρεία, μπορείτε να δείτε ένα κλιμακωτό μοντέλο του πολυκατευθυνόμενου ανελκυστήρα, που λειτουργεί με καμπίνες που κινούνται γύρω από ένα κομμάτι. Όταν θέλει να μετακινηθεί οριζοντίως, το ένα τμήμα ράγας περιστρέφεται και η καμπίνα μετακινείται πλευρικά.
Το Multi χρησιμοποιεί μια τεχνολογία μαγνητικής ανύψωσης, γνωστή ως maglev. Πρόκειται για μια παρόμοια τεχνολογία με αυτή που χρησιμοποιείται σε ορισμένα συστήματα σιδηροδρόμων και αφήνει τις καμπίνες να αιωρούνται στις ράγες, παρά να κυλούν.
Το Multi έχει τη δυνατότητα να μειώσει το αποτύπωμα των κτιρίων
«Τα κτίρια γίνονται σαν κάθετες πόλεις και χρειάζονται ένα ευέλικτο σύστημα μεταφορών, παρόμοιο με το μετρό. Η ταχύτητα κατά μήκος δεν επιλύει τις προκλήσεις που δημιουργούν τα ψηλά κτίρια», αναφέρειστην ιστοσελίδα της ThyssenKrupp ο Μάρκους Τζέτερ, ο επικεφαλής ερευνών της εταιρείας.
Αυτός ο ανελκυστήρας είναι και πολύ καλός για το περιβάλλον. Θα μειώσει το κόστος ενέργειας στα κτίρια, ενσωματώνοντας ένα σύστημα που μειώνει τη ζήτηση ισχύος ως και 60%, δίνοντάς τους την ευκαιρία να μειώσουν τις εκπομπές τους.
Δημιουργούνται νέες αρχιτεκτονικές ευκαιρίες με την ενσωμάτωση του νέου συστήματος μεταφοράς
Τα ασανσέρ που γνωρίζουμε ως σήμερα, δημιουργήθηκαν το 1854, δίνοντας τη δυνατότητα δημιουργίας ψηλότερων ουρανοξυστών. Το Multi θα κάνει το ίδιο για τη σύγχρονη αρχιτεκτονική. Ο Άντονι Γουντ, εκτελεστικός διευθυντής της οργάνωσης Council on Tall Buildings and Urban Habitat, δήλωσε: «Αυτό έχει την ικανότητα να αλλάξει γενικότερα τη βιομηχανία, αλλάζοντας τον τρόπο με τον οποίο σχεδιάζονται τα ψηλά κτίρια και επιτρέποντας πολύ πιο αποδοτικά εσωτερικά σχέδια, καθώς και καλύτερη συνδεσιμότητα.»
Το πρώτο σύστημα θα εγκατασταθεί στο Βερολίνο
Η εταιρεία είχε κάνει αναφορά στο σύστημα του Multi το 2014 και τελικά αποκάλυψε την πλήρη σχεδίασή του πρόσφατα. Η πρώτη πλήρης έκδοση του πολυκατευθυντικού ανελκυστήρα θα εγκατασταθεί στο νέο κτίριο East Side Tower Building από το μεσιτικό γραφείο OVG, στο Βερολίνο.
Το «East Side Tower» θα είναι ένα κορυφαίο περιβαλλοντικό και καινοτόμο κτίριο. Θα βρίσκεται σε ύψος 140 μέτρων και θα είναι ένα πολυτελές πολυκατάστημα, που αναμένεται να ολοκληρωθεί το 2020.
Αυτή είναι και η περίπτωση του “Beautiful Maria of my soul” της ταινίας “Mambo Kings” που κέρδισε υποψηφιότητα για καλύτερο τραγούδι στα Όσκαρ, τις Χρυσές Σφαίρες και τα βραβεία Grammy.
Η μουσική του… εκπληκτική… Οι στίχοι του φανερώνουν έναν έρωτα μοναδικό. Μια αγάπη που όσα χρόνια και αν περάσουν θα παραμείνει το ίδιο δυνατή… Για εκείνη την “όμορφη Μαρία της ψυχής”…
Η ιστορία του τραγουδιού είναι βασισμένη στην υπόθεση του κινηματογραφικού έργου.
Στις αρχές του 1950 στην Κούβα, ο Σίζαρ και ο Νέστορ Καστίγιο, αναγκάζονται να εγκαταλείψουν την Αβάνα και να μεταναστεύσουν στις ΗΠΑ. Είναι δυο αδέλφια με εντελώς διαφορετικούς χαρακτήρες. Ο Νέστωρ- ο μικρότερος αδελφός- είναι συναισθηματικός, τρυφερός, δειλός και ονειροπόλος.
Το αντίθετο ακριβώς του αδελφού του Σίζαρ με την ακατανίκητη γοητεία στις γυναίκες- είναι ερωτιάρης, εξωστρεφής, ορμητικός, τολμηρός και ζει και χαίρεται τη ζωή με όλες του τις αισθήσεις. Έχουν όμως ένα κοινό σημείο. Το πάθος και το ταλέντο τους για τη μουσική. Φτάνοντας από την Κούβα στη Νέα Υόρκη δεν θ’ αργήσουν να κατακτήσουν τη μουσική σκηνή και να γίνουν γνωστοί ως οι Mambo Kings και οι επιτυχίες τους διαδέχονται η μία την άλλη. Η καριέρα τους συνεχίζεται μέσα σ’ ένα στρόβιλο ερωτικών περιπετειών του Σίζαρ, ενώ ο Νέστωρ συνεχίζει να είναι συναισθηματικά προσκολλημένος στη Μαρία, την πρώτη αγάπη των νεανικών του χρόνων που του ράγισε την καρδιά πίσω στο μεγάλο νησί…
Η σκηνοθεσία είναι του πρωτοεμφανιζόμενου Αρν Γκλίµτσερ– πρώην εμπόρου έργων τέχνης- που έχει δώσει μεγάλη σημασία στις εικαστικές και μουσικές λεπτομέρειες.
Η ταινία του αποτελεί φόρο τιμής στο Mambo πετυχαίνοντας πλήρως το στόχο της. Το σενάριο είναι της Σύνθια Σιντρέ (βασισμένο σε βιβλίο του Όσκαρ Ιχουέλος) και πρωταγωνιστούν οι : Αντόνιο Μπαντέρας, Αρμάν Ασάντε, Κάθι Μοριάρτι, Σκοτ Κοέν
Beautiful Maria Of My Soul
In the sunlight of your smile
In the summer of our life
In the magic of love
Storms above scattered away
Lovers dreaming in the night
Reaching for paradise
But as the dark shadows fade
Love slips away
On an empty stretch of beach
In the pattern of the waves
Drawing pictures with my hand
In the sand, I see your face
Skipping pebbles on the sea
Wishing for paradise
Sand castles crumble below
The restless tides ebb and flow
Listening to a shell
Hoping for your voice
Beautiful Maria of my soul
Though we`ll always be apart
Locked forever in a dream
If I ever love again
Even then, nothing will change
And the taste of you remains
Clinging to paradise
But as the distance from you grows
All that my heart ever knows
Hunger for your kiss
Longing for your touch
Beautiful Maria of my soul
Filling all my nights
Haunting all my days
Beautiful Maria of my soul
«Έχω πατήσει το πόδι μου εδώ και δύο ώρες στην Αθήνα και είμαι στο κομπιούτερ για να δω την Δευτέρα το κονέξιον του Καναδά για τη νήσο Σαμπλ ή για το Λαμπραντόρ» λέει ο πιο πολυταξιδεμένος άνθρωπος του πλανήτη, Μπάμπης Μπίζας.
Μόλις είχε επιστρέψει από Σιβηρία μετά από ταξίδι 12 ωρών, και όχι μόνο δεν αισθάνεται καθόλου κουρασμένος αλλά ήδη σχεδιάζει το επόμενο ταξίδι του. Για αυτόν τον ορκισμένο ταξιδιώτη η προσαρμογή είναι μάλλον μία άγνωστη λέξη…
– Πώς ξεκίνησαν τα ταξίδια;
«Νομίζω ότι δεν είναι ένα πράγμα που έχει ημερομηνία έναρξης είναι μία συσσωρευμένη κατάσταση. Ας πούμε όμως ότι όταν έφτασε η ώρα του επαγγελματικού προσανατολισμού τότε είπα “εγώ δεν θέλω να γίνω τίποτα από όλα αυτά που γινόντουσαν οι συμμαθητές μου και οι συμφοιτητές μου. Θέλω να κάνω κάτι που μου επιτρέπει να ταξιδεύω”. Είχα κάνει ήδη ταξίδια με σακίδιο στην πλάτη στην Ασία, στο Νεπάλ, στο Μπαγκλαντές, στην Ινδία, στην Αφρική όταν ήμουν φοιτητής. Το 1980 πήρα το πτυχίο μου. Είχα τελειώσει πολιτικές επιστήμες και βαλκανικές γλώσσες. Είχα διάφορες προτάσεις πεζές και αδιάφορες για τα δικά μου γούστα και κατάλαβα ότι θέλω να κάνω κάτι που θα μου επιτρέπει να ταξιδεύω. Προσπάθησα 2-3 πράγματα που δίνουν αυτήν την εντύπωση, από καπετάνιος μέχρι διπλωματικός υπάλληλος και στο τέλος κατέληξα να γίνω αρχηγός εκδρομών στα τουριστικά γραφεία της Ελλάδας. Και επειδή είχα ταξιδέψει αρκετά ήδη μόνος μου ως φοιτητής, είχα ένα βιογραφικό εμπειρίας που δεν υπήρχε το 1980. Μπήκα λοιπόν σε αυτήν την λεγόμενη αγορά εργασίας: ή θα κλεινόμουν σε ένα γραφείο και θα γινόμουν δημόσιος ή ιδιωτικός υπάλληλος ή θα έκανα κάτι μου θα μου άνοιγε τα φτερά. Λοιπόν έκανα το δεύτερο.
Και στη συνέχεια όμως μου λέγανε “δεν θέλεις να γίνεις διευθυντής και να σταματήσεις να ταξιδεύεις;” “Όχι δεν θέλω να γίνω διευθυντής και να σταματήσω να ταξιδεύω, θέλω να είμαι κλητήρας και να ταξιδεύω”. Ο Μπάμπης ο Μπίζας ήταν ο άνθρωπος που οργάνωνε πρωτοποριακά ταξίδια στην Ελλάδα. Τότε που τα ταξιδιωτικά γραφεία είχαν μόνο Μαγιόρκα και Σεβίλλη, Μπανγκόγκ και τα πιο προηγμένα Μπαλί, εγώ έκανα γκρουπ στην Ινδονησία και την Ακτή Ελεφαντοστού.
Άλλαξα τον ταξιδιωτικό χάρτη της Ελλάδας. Με τα δικά μου ταξίδια και το δικό μου πάθος άνθρωποι της διπλανής πόρτας, συνταξιούχοι είδαν πράγματα και μέρη που δεν υπήρχε καμία περίπτωση να τα δούνε εάν δεν ξεκινούσα εγώ σαν σημαιοφόρος και να λέω ακολουθήστε με: “Πηγαίνουμε Ουγκάντα, Ρουάντα, Μπουρούντι, Ανατολική Τανζανία, Τουρκάνα. Έχω πατήσει το πόδι μου εδώ και δύο ώρες στην Αθήνα και είμαι στο κομπιούτερ για να δω την Δευτέρα το κονέξιον του Καναδά για τη νήσο Σαμπλ ή για το Λαμπραντόρ».
– Δεν σας κουράζει;
«Καθόλου! Έχει περάσει στο DNA πια. Περνάω πιο πολλές ώρες στα αεροπλάνα παρά στη στεριά».
– Πολλοί από εμάς πάμε διακοπές και μετά από αρκετές μέρες λέμε «μου έχει λείψει το σπίτι μου»…
«Με καμία κυβέρνηση δεν θα το ακούσετε από εμένα αυτό. Βεβαίως γυρνάω γιατί πρέπει να πληρώσω την εφορία, είμαι και διαχειριστής πολυκατοικίας τρομάρα μου».
– Πόσες μέρες δίνετε διορία στον εαυτό σας ότι αντέχετε στην Ελλάδα;
«Το τριήμερο το καταφέρνω».
– Το Γκίνες πώς προέκυψε;
«Χωρίς να το έχω επιδιώξει να γίνω ο πιο ταξιδεμένος άνθρωπος στον κόσμο, είμαι. Αλλά εγώ ταξίδευα και ταξιδεύω πάντα για μένα. Το 2002 κάποια στιγμή είπα να μετρήσω σε πόσες χώρες έχω πάει. Και τις έβγαλα 185. Έμεναν άλλες 10 και είπα “ας τις κάνω ρε παιδί μου. Και για μένα θα είναι μία ικανοποίηση ότι έχω πάει παντού”. Μέσα σε δύο χρόνια, μέχρι το 2004 πήγα σε Σομαλία, Ρουάντα, Μπουρούντι, Λιβερία, Σιέρα Λεόνε… Δεν πάταγε άνθρωπος εκεί πέρα. Εγώ έφυγα από την Λιβερία 36 ώρες πριν μπουν οι αντάρτες και ανατραπεί η κυβέρνηση. Και πέρασα και μία λαχτάρα διότι σταμάτησαν οι πτήσεις και δεν μπορούσα να φύγω. Αλλά κάποια στιγμή ήρθε ένα αεροπλάνο μάζεψε τους τελευταίους μέσα στους οποίους κι εγώ και έφυγα. Οπότε μου έμεναν δύο μακρινές. Η μία ήταν η Σαουδική Αραβία, η οποία δεν έδινε άδεια για τουρισμό, αλλά εκείνη την περίοδο πέρασε μία κρίση και είπε “να κάνουμε ένα πείραμα και να δώσουμε μερικές άδειες” και βρέθηκα στη Σαουδική Αραβία που μου έλειπε από τα μέρη που ήθελα να πάω. Τελευταίο ήταν το Ανατολικό Τιμόρ. Μόλις είχε φρεσκοανακηρυχθεί ανεξάρτητο. Κι έτσι έφτασα 194 χώρες, τόσες ήταν οι χώρες το 2004.
Τότε υπήρχε λήμμα στο Γκίνες “ποιος έχει πάει στα πιο πολλά μέρη”. Μετά όμως οι Αμερικάνοι έβαλαν μέσα πολιτικά κριτήρια και το χαλάσανε και είπαν “όχι να μην υπολογίζετε την Ταιβάν σαν χώρα γιατί δεν είναι αναγνωρισμένη από τον ΟΗΕ κλπ αλλά να υπολογίζετε η τάδε χώρα κλπ.”
Κι έτσι το Γκίνες τα “πήρε” και είπε “δεν ξανασχολούμαστε με το κεφάλαιο ταξίδι”. Τώρα μετράνε ποιος έφαγε τη μεγαλύτερη πίτσα» λέει και συνεχίζει:
«Το 2011 χωρίστηκε το Σουδάν στα δύο. Κι έχουμε το κλασικό Σουδάν που ξέρουμε και το νότιο Σουδάν. Τώρα να μην πας; Για την τιμή των όπλων… Πήρα τη βαλίτσα μου και πήγα.
Τώρα έχουμε 2017. Έχουν περάσει 13 χρόνια από τότε που πήγα σε όλες τις χώρες του πλανήτη. Δεν βάζω την παρεμβολή του 2011 γιατί αν αύριο έχουμε μία νέα χώρα θα πάω. Τι κάνει ένας άνθρωπος που έχει δει όλες τις χώρες του κόσμου από το 2004; Σταματάει και γράφει τα απομνημονεύματά του; Εγώ ούτε που σκεφτόμουν να γράψω ένα βιβλίο. Πρόπερσι ήταν τα capital controls που δεν είχα που να πάω γιατί δεν μας άφηναν να αξιοποιήσουμε χρήματα κλπ. Εγώ σηκώθηκα και πήγα στη Ρωσία και με την πιστωτική κάρτα χτένισα όλη τη Ρωσία και είδα πράγματα που δεν είχα ξαναδεί. Τι κάνω λοιπόν τα τελευταία χρόνια; Ξαναταξιδεύω στον κόσμο και πλέον δεν πηγαίνω στις πρωτεύουσες, αλλά πάω σε ένα νησί που συνδέεται με τον έξω κόσμο κάθε 45 μέρες με πλοίο. Πήγα και πέρασα 40 μέρες σε ένα νησί του Ειρηνικού, με φιλοξένησε ο παπάς του χωριού. Άλλη διάσταση ούτε μπάνιο ούτε παραλία».
– Μόνος σας ταξιδεύετε συνήθως;
«Ναι μόνος μου… Συνήθως όπως το λέτε. Δεκατρία χρόνια μετά ξαναανακαλύπτω τον κόσμο κάτω από άλλο πρίσμα. Το 2014 πήγα στο Νότιο Πόλο και ύψωσα τη σημαία. Ωραίο συναίσθημα είναι.
– Ποιο μέρος ξεχωρίζετε και ποιο σας απογοήτευσε;
«Η Ανταρκτική είναι το ωραιότερο μέρος. Δεν χρειάζεται να σκεφτώ πολύ. Η Ανταρκτική είναι το Νο 1 μέρος. Να πάρεις το πλοίο, να αρχίζεις να βλέπεις την ακτογραμμή της Ανταρκτικής, χιλιάδες πιγκουίνους, χιλιάδες φώκιες, θαλασσοπούλια, φάλαινες κλπ αυτό είναι υπερθέαμα. Έχει 46.000 τουρίστες το χρόνο η Ανταρκτική. Στο δεύτερο σκέλος της ερώτησή σας σας απαντώ ότι εγώ δεν βρήκα κανένα ενδιαφέρον στη Ζάμπια. Μου φάνηκε πολύ επίπεδο μέρος. Δεν μου είπε τίποτα».
-Το πρώτο σας ταξίδι το θυμάστε;
«Και βέβαια το θυμάμαι. Έχω 43 διαβατήρια και τα έχω κρατήσει όλα. Το πρώτο μου ταξίδι ήταν στην Βουλγαρία. Ήμουν τότε στη Θεσσαλονίκη κι έκανα βαλκανικές γλώσσες. Τι πιο εύκολο να πας στην Βουλγαρία. Το δεύτερο ταξίδι ήταν στην Κωνσταντινούπολη. Εάν κάποιος με ρωτήσει “θέλω να πάω ένα ωραίο ταξίδι κι έχω αυτό τον προϋπολογισμό και θέλω να γυρίσω με εμπειρίες, πού να πάω;”
Θα του πω το Μαρόκο. Και η Αίγυπτος είναι ωραία, είναι και δίπλα μας. Η Ελλάδα είναι σε ένα καλό μέρος που μπορείς να πας παντού χωρίς να ταξιδεύεις πολλές ώρες. Κι αν δεν είχαμε τους πολέμους θα σας έλεγα άλλα δέκα μέρη. Η Ιορδανία είναι μία άλλη επιλογή και δεν χρειάζεται να καταχρεωθείς. Εάν βάλεις λίγο περισσότερο το χέρι στην τσέπη μπορείς να πας στην Αφρική ή στην Αιθιοπία. Παλιότερα ήταν η Υεμένη αλλά τώρα είναι επικίνδυνα δεν πας».
– Κινδυνέψατε ποτέ;
«Ποτέ δεν βρέθηκα ανάμεσα σε πυρά, δεν κινδύνεψα. Βρέθηκα σε χώρες με ένοπλους στο δρόμο αλλά ποτέ δεν έσκασε σφαίρα δίπλα μου».
– Ποια χώρα έχει το ωραιότερο φαγητό;
«Το Αζερμπαϊτζάν έχει την Νο 1 κουζίνα στον κόσμο. Άγνωστη. Πέρα από το Αζερμπαϊτζάν δεν την ξέρει κανένας. Γιατί είναι η καλύτερη στον κόσμο; Ακολουθεί μία τελετουργία στην διαδικασία του φαγητού ακόμα κι αν πρόκειται για απλά πιάτα. Διαχέονται αρώματα στο στόμα σου. Μιλάμε για γεύσεις που σε πλημμυρίζουν. Τρως μία κουταλιά και λες “τι τρώω ρε παιδί μου;”»
– Οι πιο ωραίες γυναίκες ποιες είναι;
«Για μένα είναι οι Σομαλές. Λεπτόκορμες, λυγερές, με ωραία χαρακτηριστικά και σοκολατί χρώμα. Τι είναι η Ναόμι Κάμπελ, δεν είναι Σομαλή; Βλέπεις γυναίκες στο δρόμο με τις μαντίλες και τα τσεμπέρια και από μέσα κρύβονται καλλονές. Ωραία κορμοστασιά, ωραίες αναλογίες και ωραία πρόσωπα.
Δεύτερες είναι οι Νορβηγίδες και στην ίδια κατηγορία είναι και οι Ρωσίδες. Οι Σομαλοί οι άντρες είναι πιο χύμα, οι Νορβηγοί είναι ωραίες άντρες. Εάν ήμουν γλύπτης και ήθελα να ζωγραφίσω έναν ωραίο άντρα θα ζωγράφιζα έναν Νορβηγό».
– Υπήρξε όλα αυτά τα χρόνια κάποια χώρα που σας κέρδισε;
«Θα σας μιλήσω ειλικρινά. Επειδή είμαστε άνθρωποι του δυτικού κόσμου, είμαστε όμηροι των αναγκών του δυτικού πολιτισμού. “Α να κάνω αυτό, να μην αργήσω, να μην καθυστερήσω”. Φέτος για πρώτη φορά ένιωσα ότι άφησα ένα μέρος της ψυχής μου πίσω στο νησί Νιουαφόου (Niuafou) στην Τόνγκα. Δεν πήγα για τρεις μέρες όπως πάω συνήθως πήγα για 13 μέρες, βίωσα το χώρο. Συνυπήρξα με τους ανθρώπους, έμεινα στο σπίτι του παπά, πήγα στην εκκλησία σε ένα νησάκι 500 ατόμων γρήγορα σε μαθαίνουν. Ο μόνος ξένος ήμουν. Δεν υπήρχε ούτε ένας άλλος. Όταν έφυγα το μυαλό μου έκανε πολύ καιρό να ξεκολλήσει. Το μυαλό μου πάντα ξαναγυρνάει. Έχω γίνει λίγο ιμπρεσιονιστής στα ταξίδια μου. Εμένα πια στα ταξίδια μου δεν με νοιάζει να δω το αξιοθέατο αλλά να δω τα μάτια των ανθρώπων, να τους χαιρετήσω, να γελάσω, να ταυτιστώ».
– Τι απαντάτε σε αυτούς που λένε ότι θέλεις πολλά λεφτά για να κάνεις ταξίδια;
«Αυτοί δεν είναι ταξιδιωτικοί τύποι. Θέλουν το ωραίο τους ξενοδοχείο, θέλουν να μην κουραστούν, θέλουν ανέσεις. Εμένα πονάνε τα κόκαλά μου αλλά αυτό είναι μάλλον ευχαρίστηση παρά δυσαρέσκεια».
Ο Βαγγέλης Χατζής, είναι γνωστός ως Cobra στο χώρο του μποξ. Και είναι ο μοναδικός αθλητής της επαγγελματικής πυγμαχίας που αγωνίζεται με ένα χέρι.
Χρειάστηκε να τον ακρωτηριάσουν όταν λίγο μετά τη γέννησή του οι γιατροί στη Βοστώνη διέγνωσαν κακοήθη όγκο.
Τον αμφισβήτησαν και κάποιοι τον χλεύασαν για τη μονοχειρία του, κυρίως στα παιδικά του χρόνια.
Γεννημένος το 1987. Αρκετά μικρός για να έχει τόσο γεμάτο βιογραφικό ζωής. Έζησε στην Αμερική και στην Αγγλία, αλλά επιμένει να μένει στην Ελλάδα, για όσο αντέξει, όπως παραδέχεται.
Πηγαίνει παντού για την ΑΕΚ. Την ομάδα που λέει ότι στα μάτια του μοιάζει με οικογένεια. Για εκείνον είναι το σπίτι των διωγμένων και των αδύναμων. Ελπίζει ότι κάποια στιγμή η ομάδα θα έχει δικό της γήπεδο. Διδάσκει πυγμαχία στην ΑΕΚ, στης οποίας το δυναμικό ανήκει και ως αθλητής.
Το Cobra προέκυψε από ένα χτύπημα του δασκάλου muay thai, Master Toddy.
Ο ίδιος θέλει να μεταδώσει στάση ζωής. Προτρέπει τους νεότερους να μπουν στον αθλητισμό. «Αυτό είναι κυρίως που με ενδιαφέρει να περάσω», λέει στη συνέντευξη. «Όχι τα άσχημα που κατά καιρούς με ταλαιπώρησαν».
Η συνέντευξη του Βαγγέλη Χατζή:
– Βαγγέλη θα ήθελα να ξεκινήσεις, περιγράφοντας την πορεία σου από την Αμερική, όταν χρειάστηκε να υποβληθείς σε επέμβαση σε πολύ μικρή ηλικία…
«Η ιστορία ξεκινάει από τη Βοστώνη. Οι γιατροί εντόπισαν μόλις γεννήθηκα – αν και θυμάμαι πολύ λίγα πράγματα -, έναν κακοήθη όγκο. Χρειάστηκε να ακρωτηριάσουν το δεξί μου χέρι. Πιθανολόγησαν τότε ότι είχα προσβληθεί από ποσότητα ραδιενέργειας λόγω του ατυχήματος στο εργοστάσιο του Τσέρνομπιλ.
– Ποια ήταν η στάση των δικών σου απέναντι σε ό,τι συνέβη;
«Για έναν γονιό είναι μεγάλο πλήγμα να αντιμετωπίσει ένα τόσο σοβαρό πρόβλημα υγείας το πρωτότοκο παιδί του. Δεν είμαι στη θέση τους βέβαια. Ήταν όμως ένα μεγάλο χτύπημα για εκείνους».
– Με πείσμα ωστόσο κατάφερες να ξεπεράσεις αρκετές δύσκολες καταστάσεις… Η πυγμαχία ήταν ένα μέσο που σε βοήθησε σε αυτό;
«Δεν το έκανα σκόπιμα. Δεν διάλεξα σκόπιμα αυτό το άθλημα θέλοντας να αποδείξω κάτι σε κάποιον. Το επέλεξα γιατί μου ταίριαζε. Από την ημέρα που ξεκίνησα, το αγάπησα. Και μέσα από το μποξ αντιμετώπισα κάποια προβλήματα που είχα».
– Ένα από αυτά τα προβλήματα ήταν και η επιθετικότητα;
«Διάφορα προβλήματα… Δεν θέλω όμως να μπω σε περισσότερες λεπτομέρειες. Ως έφηβος αντιμετώπισα διάφορες δυσκολίες, τις οποίες μέσα από τον αθλητισμό κατάφερα να αφήσω πίσω μου».
– Θα πιαστώ από τα λεγόμενα του αδερφικού σου φίλου, του Παναγιώτη, ο οποίος βρίσκεται δίπλα σου σε πολλές στιγμές της ζωής σου και είναι μαζί μας σήμερα. Ο ίδιος έλεγε προηγουμένως ότι κάποιοι αμφισβήτησαν τις δυνάμεις σου και τις δυνατότητές σου. Τι εννοούσε με αυτό;
«Πολλοί μπορούν να εκφράσουν μία γενική άποψη για εμένα. Ωστόσο φροντίζω τις απαντήσεις μου να τις δίνω εκεί που πρέπει και τη στιγμή που χρειάζεται.
Αυτή τη στιγμή είμαι ο μοναδικός επαγγελματίας μονόχειρας πυγμάχος και διαθέτω κάρτα επαγγελματικής πυγμαχίας».
– Πόσο σε δυσκόλεψε να πάρεις τη σχετική άδεια από την Παγκόσμια Ομοσπονδία Πυγμαχίας;
«Τον πρώτο καιρό δυσκολεύτηκα αρκετά. Υπήρξαν αρκετοί ενδοιασμοί. Τόσο στην Ελλάδα, αλλά και πολύ περισσότερο στην Καλιφόρνια, βρήκα αρκετά εμπόδια.
Μετά από δοκιμές στις οποίες υποβλήθηκα στην Αμερική, με είδαν κάποιοι άνθρωποι καθώς και το προπονητικό μου επιτελείο στην Αμερική. Σταδιακά άλλαξαν γνώμη για εμένα.
Στην Αμερική πήγε ο μάνατζέρ μου να τους μιλήσει κάποια στιγμή για εμένα, κι ακούστηκε λίγο παράξενο στ’ αυτιά τους. Νόμιζαν μάλλον ότι τους έκανε πλάκα. Το καταλαβαίνω βέβαια από μία πλευρά… Όταν όμως πήγα ο ίδιος και έβλεπαν ότι δεν έχανα ούτε μέρα προπόνηση, την τρίτη μέρα με κάλεσε η υπεύθυνη του γυμναστηρίου, λέγοντάς μου : «Είμαστε πολύ χαρούμενοι που είσαι εδώ. Εάν καταφέρεις να βγάλεις επαγγελματική κάρτα, θα σου κάνουμε συμβόλαιο με το γυμναστήριο. Μπορείς να περάσεις από τη μπουτίκ του γυμναστηρίου καθώς θα φεύγεις. Έχεις ως δώρο από εμάς μία τσάντα και τρεις μπλούζες».
– Πού πήγες σχολείο;
«Στο νυχτερινό των Αγίων Αναργύρων».
– Με τον κολλητό σου – τον Παναγιώτη – εκεί γνωριστήκατε;
«Μέναμε στην ίδια περιοχή. Θυμάμαι ότι ήμαστε μικροί, όταν με είδε να χορεύω brake dance στο πολιτιστικό κέντρο. Ήρθε τότε ο Παναγιώτης κοντά, μου έδωσε το χέρι και μου είπε: «Πω πω ρε τρελέ! Τι κάνεις! Συγχαρητήρια!».
Έχουμε περάσει πολλά μαζί. Από εκεί ξεκινήσαμε κοινή πορεία και η φιλία μας μετράει ήδη 15 χρόνια».
– Παναγιώτη εσύ γιατί τον πλησίασες;
«Γιατί κι εγώ για τον κόσμο έχω μία αναπηρία, λόγω ψυχολογικών προβλημάτων που αντιμετώπιζα. Έχω κάνει όμως ψυχανάλυση και προχωράω. Είμαι ευαίσθητο παιδί και πιστεύω ότι η επιβράβευση για έναν άνθρωπο που παλεύει και προσπαθεί είναι πολύ σημαντική. Το αποτέλεσμα λοιπόν δεν έχει καμία σημασία. Μόνο η προσπάθεια είναι αυτή που μετράει.
Και ο Βαγγέλης είναι χαρισματικό παιδί. Έχω γνωρίσει κι άλλο ένα άτομο που είχε πρόβλημα στο πόδι του λόγω του Τσέρνομπιλ. Αυτοί οι άνθρωποι έχουν μεγάλη δύναμη ψυχής. Μοιάζουν να έχουν προχωρήσει ένα βήμα παραπέρα στη ζωή τους, εκτιμώντας τις πραγματικές αξίες. Η στάση ζωής τέτοιων ανθρώπων με βοηθάει να προχωράω και το μόνο που μπορώ να κάνω από την πλευρά μου, είναι να τους βοηθάω κι εγώ όπου μπορώ».
– Βαγγέλη είδες στον Παναγιώτη κάτι που δεν έβλεπες σε όλους όσους κατά καιρούς φρόντισαν να δυσκολέψουν τη ζωή σου;
«Σίγουρα. Με τον Παναγιώτη μας ένωναν πολλά κοινά στοιχεία. Ήμαστε ξεχωριστά παιδιά με ιδιαίτερη προσωπικότητα. Δεν έχω μάθει όμως να κοιτάζω ποιοι δεν είναι δίπλα μου. Γι’ αυτούς δεν διαθέτω ούτε λεπτό από το χρόνο μου. Με ενδιαφέρουν μόνο οι άνθρωποι που βρίσκονται κοντά μου. Από τους άλλους δεν περιμένω κάτι και γι’ αυτό δεν με ενδιαφέρει η άποψή τους».
– Υπήρξαν άνθρωποι που σε πρόσβαλαν, που προσπάθησαν να σε υποβιβάσουν με διάφορους τρόπους;
«Πολλές φορές και σε διαφορετικές ηλικίες. Όπως με πείραζαν όμως, τους πείραζα κι εγώ».
– Τους πείραζες με τα λόγια ή με τη βία;
«Δεν είμαι πάντα πολύ καλός με τις λέξεις…»
– Έπεφτε και ξύλο κάποιες φορές;
«Όπου χρειαζόταν».
– Πώς σε αντιμετωπίζουν ως αθλητή;
«Η πλειονότητα των ανθρώπων μου φέρεται πλέον με πολύ σεβασμό και αγάπη. Είδα μετά από χρόνια να ανταμείβεται ο κόπος μου. Ωστόσο η αμφισβήτηση υπήρξε πολύ έντονη. Οι αληθινοί χαρακτήρες όμως με εκτιμούσαν πάντα».
– Βγαίνουν χρήματα από το μποξ;
«Αυτή την περίοδο είμαι τραυματίας. Έχω πάθει μία ζημιά στο χέρι μου και εάν δεν υπήρχε ο χορηγός μου, τα Ελληνικά Πετρέλαια, θα περνούσα πολύ δύσκολα. Πρέπει να πω όμως ότι όλοι οι άνθρωποι πρέπει να έχουν πρόσβαση στην εργασία. Για να μπορούν να πορευθούν με κάποιο τρόπο, να κάνουν οικογένεια. Σκέψου ότι δεν παίρνω κανένα επίδομα αναπηρίας και ενώ το ποσοστό αναπηρίας ήταν 67% το μετέτρεψαν σε 50% χωρίς ούτε να μεγαλώσει, ούτε να μικρύνει το χέρι μου.
Ούτε πάσο για λεωφορεία δεν έχω. Πρέπει να πληρώνω τα εισιτήρια για να πηγαινοέρχομαι με τα μέσα μεταφοράς.
Ο κάθε εργαζόμενος έχει δικαίωμα να θωρακίζεται νομικά, για να μπορεί να εργάζεται με αξιοπρέπεια. Στην Αγγλία όπου έχω ζήσει κατά το παρελθόν κάθε εταιρεία είχε υποχρέωση μεταξύ των εργαζομένων που προσλαμβάνει, το 20% να είναι άτομα με ειδικές ανάγκες. Εδώ δεν υπάρχει τίποτα. Και επειδή τα πράγματα είναι πολύ σκληρά στον εργασιακό τομέα, δεν εργάζομαι».
– Πώς βρέθηκες στην Αγγλία;
«Θυμάμαι τον πρώτο μου προπονητή, Τόνι Λανγκ να μπαίνει στο γυμναστήριο και να μου λέει: «Γιατί δεν ξεκινάς πυγμαχία; Έλα αύριο στο τμήμα μου!».
Από εκείνη τη στιγμή δεν σταμάτησα ποτέ να ασχολούμαι με το μποξ. Αυτός ήταν η αρχή του… κακού. Στη συνέχεια κόλλησα. Μ’ αρέσει πολύ αυτό το σπορ, το αγαπάω πολύ. Αυτό που θέλω να κάνω στο μέλλον είναι να με αξιώσει ο θεός να βοηθάω κόσμο με τις δικές μου δυνάμεις. Να ωθώ νέους ανθρώπους να στραφούν προς τον αθλητισμό και την πυγμαχία για να έχουν ένα κίνητρο ζωής».
– Άφησες πίσω σου τις άσχημες καταστάσεις που έζησες; Ή απλά αποφεύγεις να τα συζητάς;
«Πλέον τα έχω αφήσει όλα πίσω. Και όπως ξαναείπα αφιερώνω χρόνο μόνο σ’ εκείνους που τον αξίζουν. Πάντα επιδίωκα να γίνω καλύτερος για τον εαυτό μου. Ζω όμως σε μία κοινωνία, ρατσιστική ως προς τη διαφορετικότητα. Έχω να αντιμετωπίσω μία συγκεκριμένη κακή συμπεριφορά από διάφορους ανθρώπους, κάτι που με έκανε να βρίσκομαι πολλές φορές σε άμυνα».
– Μόνο η Ελλάδα είναι έτσι; Στο εξωτερικό είναι παράδεισος δηλαδή;
«Ο κοινωνικός ρατσισμός κυριαρχεί στην Ελλάδα. Στην Αγγλία για παράδειγμα είχα και σπίτι να μείνω καθώς και αναγνωρισμένα δικαιώματα. Εργαζόμουν κανονικά και με βοήθησαν να ενταχθώ στο κοινωνικό σύστημα. Αντιθέτως στη χώρα μου παρά το γεγονός ότι πρωτοπορώ, καθώς αγωνίζομαι κόντρα σε αρτιμελείς αθλητές, δεν μπορώ ούτε να εργαστώ.
Βέβαια και οι Άγγλοι είναι φυλετικά ρατσιστές απέναντι στις διαφορετικές εθνικότητες. Δεν θέλουν τους ξένους. Στην Ελλάδα εάν δεν έχω να φάω, μπορεί μία γιαγιούλα να μου κόψει τη μισή φραντζόλα και να μου δώσει να φάω. Εκεί εάν δεν είχα να φάω, μπορεί να μου έδιναν μία κλωτσιά να πάω πιο κάτω».
– Είσαι ευαίσθητος ή δυνατός;
«Έχουμε μπερδέψει λίγο τα συναισθήματα και τον ορισμό τους. Μπορεί κάποιος να είναι ευαίσθητος και δυνατός ταυτόχρονα. Η ευαισθησία είναι αυτή που με κάνει δυνατό.
Θέλω να μεταδώσω σε μικρότερα παιδιά τον τρόπο και τη δύναμη να μην τα παρατάνε ποτέ και να πολεμούν με κάθε τρόπο που μπορούν. Επειδή μας έχουν βάλει σε ένα άσχημο τρυπάκι που όλοι φαίνονται να έχουν κατεβάσει το κεφάλι, θέλω να τους φωνάξω και να τους πω να σταθούν στα πόδια τους.
Σημασία έχει να πολεμάμε γι’ αυτά που αγαπάμε και να διεκδικούμε αυτά που αξίζουμε.
Εάν ποτέ βγάλω λεφτά, θα αγοράσω ένα εγκαταλελειμμένο εργοστάσιο, θα δημιουργήσω κοιτώνες και θα φιλοξενήσω δωρεάν όλα τα παιδιά που είναι άστεγα ή ορφανά».
– Γιατί μένεις στην Ελλάδα;
«Μένω στην Ελλάδα γιατί είμαι περήφανος που είμαι Έλληνας. Θεωρώ ότι δεν πρέπει να τα παρατάμε ποτέ. Κάποια στιγμή όμως εάν δω ότι δεν αντέχω, θα φύγω. Γιατί πολλές φορές φτάνω στο αμήν και δυσκολεύομαι πολύ να αποδεχτώ κάποιες καταστάσεις. Μας υποχρεώνουν να μπούμε σε μία άρρωστη κοινωνία, που μας τα παίρνουν όλα και μας ξεπουλάνε καθημερινά χωρίς να φταίμε. Δεν μπορώ να συμβιβαστώ με την αδικία που βιώνουμε καθημερινά. Θα ήμουν ψεύτης λοιπόν, εάν έλεγα ότι όλο αυτό με ικανοποιεί και θέλω να μείνω εδώ. Παρόλ’ αυτά προσπαθώ να δείξω με τον τρόπο ζωής μου ότι δεν τα παρατάω».
– Το όνειρό σου είναι η οικογένεια.
«Αυτή είναι η ουσία της ζωής. Να κάνει κανείς οικογένεια. Όσους τίτλους και αν κατακτήσω, η ολοκλήρωση για κάθε ανθρώπινο ον θεωρώ ότι είναι η δημιουργία οικογένειας».
– Σε έχουν ενοχλήσει ποτέ δημοσιογράφοι με κάτι που έγραψαν ή είπαν;
«Θυμάμαι ότι στον πρώτο αγώνα που έπαιξα στην Ελλάδα, είχε έρθει μία γνωστή δημοσιογράφος. Στη συνέντευξη που μου πήρε, ρωτούσα επίμονα να της πω πώς έχασα το χέρι μου. Εκείνη την περίοδο δεν ήθελα να το πω. Για δικούς μου λόγους δεν ήθελα να κάνω καμία αναφορά.
Με κατηγόρησε ότι κρατάω δικλείδες ασφαλείας και αποφεύγω να μιλήσω. Της απάντησα ήταν ότι είναι δικαίωμά μου να μη θέλω να μιλήσω. Δεν έχω συμβόλαιο με κανέναν, και δεν είμαι υποχρεωμένος να λέω ότι θέλει κάποιος να ακούσει. Τελικά η δημοσιογράφος επικοινώνησε με τη γυναίκα που διοργανώνει τους αγώνες, λέγοντάς της ότι εάν δεν έλεγα πώς έχασα το χέρι μου, δεν επρόκειτο να βγει το θέμα.
Αυτό που απάντησα ήταν ότι δεν με ενδιέφερε. Επιδίωξή μου δεν ήταν να γίνω διάσημος. Ποτέ μου δεν το ζήτησα. Κι όσοι με ξέρουν το γνωρίζουν καλά αυτό που λέω. Το μόνο που με ενδιαφέρει, είναι να είμαι χαρούμενος με αυτό που κάνω. Και από τη στιγμή που είμαι χαρούμενος δεν με ενδιαφέρει ούτε η δημοσιότητα ούτε τίποτα. Η συνέντευξη δεν έπαιξε ποτέ…»
– Τι θα κάνεις το καλοκαίρι;
Θα πάω στο χωριό μου στη Σπάρτη. Ψάρεμα, φαγητό, ύπνος και προπόνηση. Το μέρος έχει πολύ έντονη ενέργεια. Αυτό που αγαπάω πιο πολύ είναι να βλέπω τη θάλασσα. Πεθαίνω για τη θάλασσα.
Μεράκλωσαν οι θαμώνες στο χορό του θρυλικού Α.Ο. Ροπωτού προ εβδομάδος και άνοιξαν… κιβώτια σαμπάνιες.
Οι θαμώνες του μαγαζιού βρέθηκαν στο τσακίρ κέφι στο χορό του Α.Ο. Ροπωτού προ εβδομάδος και άνοιξαν… κιβώτια σαμπάνιες. Για την ακρίβεια 600 σύμφωνε με το Trikalavoice.
Όλες για τον δημοτικό τραγουδιστή Γιώργο Βελισσάρη. Όλες στα πόδια του δημοτικοί αοιδού Γιώργου Βελισσάρη, ο οποίος τους συνεπήρε με τις επιτυχίες του.
![makri-ert2-1 Διονύσης Τσακνής σε Ραχήλ Μακρή: Σκάσε επιτέλους! [ εικόνες & βίντεο]](https://www.tilestwra.com/wp-content/uploads/2017/07/f42f7d4666756e7a4674173a9a4e6cf7.jpg "Διονύσης Τσακνής σε Ραχήλ Μακρή: «Σκάσε επιτέλους!» 17")
![makri-ert-1 Διονύσης Τσακνής σε Ραχήλ Μακρή: Σκάσε επιτέλους! [ εικόνες & βίντεο]](https://www.tilestwra.com/wp-content/uploads/2017/07/bbe0d1a17c36409f5e898dc92f4b3cd0.jpg "Διονύσης Τσακνής σε Ραχήλ Μακρή: «Σκάσε επιτέλους!» 18")
![ert-mnimeio-1 Διονύσης Τσακνής σε Ραχήλ Μακρή: Σκάσε επιτέλους! [ εικόνες & βίντεο]](https://www.tilestwra.com/wp-content/uploads/2017/07/d4aa49b3c35dc803be73aacbe5735ba1.jpg "Διονύσης Τσακνής σε Ραχήλ Μακρή: «Σκάσε επιτέλους!» 19")
![tskanis-ert-1 Διονύσης Τσακνής σε Ραχήλ Μακρή: Σκάσε επιτέλους! [ εικόνες & βίντεο]](https://www.tilestwra.com/wp-content/uploads/2017/07/ca5c10ee2f297200cf3245a326a6f5d5.jpg "Διονύσης Τσακνής σε Ραχήλ Μακρή: «Σκάσε επιτέλους!» 20")
– Οι πιο ωραίες γυναίκες ποιες είναι;
– Τι απαντάτε σε αυτούς που λένε ότι θέλεις πολλά λεφτά για να κάνεις ταξίδια;
