Αποτελεί ίσως την μεγαλύτερη τουριστική, μη ξενοδοχειακή, επένδυση που πραγματοποιήθηκε στην χώρα μας. Εχει καταφέρει να συγκεντρώσει το ενδιαφέρον του διεθνούς Τύπου. Εκεί που επικεντρώνονται κυρίως είναι η τεράστια πισίνα, η μεγαλύτερη παραθαλάσσια στην Ευρώπη που γεμίζει με θαλασσινό νερό.
Ο λόγος για την εγκατάσταση SantAnna στην παραλία της Παράγκας στην Μύκονο. Πρόκειται για ένα συγκρότημα συνολικής επιφάνειας 10.000 τ.μ. που διατηρεί την κυκλαδίτικη αρχιτεκτονική.
Το δημιούργημα των Δημήτρη Χριστοφίδη – ομογενής επιχειρηματίας από την Αμερική και του σεφ Χρήστου Αθανασιάση σχεδιάστηκε από την ASPA S.A και κατασκευάστηκε από την Liberty Construction and Development. Επικεφαλής της Liberty και ένας από τους συνεταίρους του SantAnna είναι ο Χάρις Καραμεσίνης.
Όπως προαναφέρθηκε την παράσταση στο SantAnna, που διαθέτει εστιατόριο με ελληνική – μεσογειακή κουζίνα sushi & raw bar και πληθώρα καταστημάτων, κλέβει η εντυπωσιακή πισίνα.
Περιμετρικά της υπάρχουν bars και ξαπλώστρες καθώς και επιλογές για φαγητό ενώ στο κέντρο της βρίσκονται VIP νησίδες με lounge αλλά και πριβέ σουίτα κάτω από την επιφάνεια όπου τα παράθυρα τους βλέπουν στο εσωτερικό της πισίνας.
Η συνολική επιφάνεια της πισίνας ανέρχεται σε 280 τ.μ. και το θαλασσινό νερό που χρειάζεται για να γεμίσει ξεπερνάει τα 840 χιλιόλιτρα.
Είτε εμφανίζονται σε ταινίες, βίντεο κλιπ ή εξώφυλλα περιοδικών, οι διάσημες γυναίκες σπάνια βγαίνουν χωρίς μακιγιάζ και αρκετό φώτοσοπ. Ωστόσο, όπως θα δείτε στη λίστα που συγκεντρώσαμε παρακάτω, πολλές διάσημες γυναίκες μερικές φορές βαριούνται όλη αυτή την προετοιμασία και θέλουν απλά να είναι φυσιολογικοί άνθρωποι.
Από τη Λέιντι Γκάγκα μέχρι τη Σοφία Βεργκάρα και την Αν Χάθαγουεϊ, οι γυναίκες που θα δείτε παρακάτω, όσο διάσημες και αν είναι, δεν διαφέρουν καθόλου από εμάς.
Η Βαλ και ο Τιμ είναι συνιδρυτές του “Λεωφορείου Νομάδων”. Μαζί με το παιδί, τον σκύλο και τους επισκέπτες τους, εξερευνούν την Ευρώπη.
Μετά από ένα καλοκαίρι στην Ισπανία και έναν χειμώνα στην Αυστρία, τώρα οδηγούν μέσω της Νορβηγίας. Έχουν έξι κρεβάτια για τους επισκέπτες, μια σόμπα ξύλου για να τους κρατήσει ζεστούς το χειμώνα, μια καταπληκτική οροφή και όλες τις ανέσεις που θα μπορούσε ενδεχομένως να επιθυμήσει κάποιος.
Το καθιστικό μπορεί να μετατραπεί σε καναπέ. Η κατασκευή είναι ίδια και από τις δύο πλευρές. Μπορεί επίσης να γίνει ένα μεγάλο τραπέζι ή ένα μεγάλο κρεβάτι.
Μια αξιολάτρευτη καμπίνα που χτίστηκε για να μοιάζει με κουκουβάγια, είναι πλέον έτοιμη για κατασκηνωτές στην περιοχή Μπορντό της ΝοτιοδυτικήςΓαλλίας.
Το σημαντικό είναι πως δεν κοστίζει τίποτα για να μείνει εκεί κάποιος μια νύχτα, καθώς είναι μέρος μιας πρωτοβουλίας που ενθαρρύνει τους κατοίκους των πόλεων να κάνουν μια αλλαγή και να έρθουν πιο κοντά στη φύση.
Το καταφύγιο από κόντρα πλακέ περιέχει τρεις ορόφους, κυκλικά λευκά κρεβάτια και ένα παρακείμενο πεζόδρομο με θέα στους κοντινούς υγροτόπους.
Το σπίτι-καταφύγιο ονομάζεται Les Guetteurs (οι παρατηρητές). Σχεδιάστηκε και κατασκευάστηκε από την κατασκευάστρια σύγχρονης τέχνης Zébra3, όταν της το ανέθεσε η καλλιτεχνική-αρχιτεκτονική ομάδα Bruit de Frigo, ως μέρος της εκστρατείας τους για τις περί-αστικές εκτάσεις.
Αν σχεδιάζετε ένα ταξίδι στο Μπορντό στο εγγύς μέλλον, μπορείτε να κάνετε κράτησηγια δωρεάν διαμονή στο Les Guetteurs ή σε μια από τις πολλές άλλες μοναδικές κατασκηνώσεις στην περιοχή.
Ποιος δεν θα ήθελε να αφήσει τους εξαντλητικούς ρυθμούς της πόλης ώστε να ζήσει για λίγο σε αυτό το σπίτι σε σχήμα κουκουβάγιας;
Οι συμβουλές σχετικά με τις δουλειές του σπιτιού είναι πάντα χρήσιμες και ευπρόσδεκτες. Παρακάτω θα δείτε μερικά κόλπα και συμβουλές, που βοηθούν τους εργαζόμενους των ξενοδοχείων να επιτύχουν εξαιρετικά αποτελέσματα πλύσης.
Η ιδανική επιλογή είναι να γεμίσετε τον κάδο στο 80% της χωρητικότητάς του. Αν βάλετε πολλά ρούχα, δεν θα πλυθούν σωστά. Αν από την άλλη πλευρά βάλετε πολύ λίγα ρούχα στο πλυντήριο, ενδέχεται να δημιουργηθεί πρόβλημα.
Η θερμοκρασία 40-60 °C θεωρείται η καλύτερη για την απολύμανση των λευκών ρούχων και για την απομάκρυνση της βρωμιάς. Το πλύσιμο σε κρύο νερό δεν καταστρέφει τα βακτήρια και τα ακάρεα της σκόνης σε σεντόνια και πετσέτες, ενώ το καυτό νερό μπορεί να βλάψει τα υφάσματα.
Τα μαλακτικά ρούχων, τείνουν να συσσωρεύονται στο ύφασμα και τελικά κάνουν τις πετσέτες άκαμπτες. Για να αποφύγουν αυτό το πρόβλημα, οι εργαζόμενοι στα ξενοδοχεία χρησιμοποιούν λευκό ξύδι. Απλά προσθέστε 85 μιλιλίτρα κατά τη διάρκεια του ξεβγάλματος, για να κάνετε μαλακά τα υφάσματα και να αφαιρέσετε τα ίχνη βρωμιάς.
-Για να απαλλαγείτε από τους φρέσκους λεκέδες λαδιού, πασπαλίστετους με γλυκαντικά ή άμυλο. Στη συνέχεια, απλά πλύνετε το ύφασμα.
–Οι χυμοί ή η σάλτσα ντομάτας μπορούν εύκολα να αφαιρεθούν με μερικές σταγόνες αντισκωριακού σπρέι. Εφαρμόστε το στο λεκέ και αφήστε το για 5-10 λεπτά. Κατόπιν, πλύνετε το ύφασμα με κρύο νερό.
-Για την εξάλειψη των λεκέδων από ιδρώτα σε λευκά ρούχα, χρησιμοποιήστε υγρό πρόπλυσης με οποιοδήποτε απορρυπαντικό στους 40 °C. Στη συνέχεια προγραμματίστε έναν κύκλο πλύσης με λευκαντικό.
-Για την αφαίρεση λεκέδων από καφέ και κρασί, μουσκέψτε τα ρούχα σε ένα διάλυμα νερού και αλατιού (1 κουταλιά της σούπας ανά περίπου 1 λίτρο νερού) για μια ώρα. Στη συνέχεια πλύνετε τα ρούχα.
-Χρησιμοποιήστε μαγειρική σόδα για να απαλλαγείτε από το κιτρίνισμα στα λευκά ρούχα και να αφαιρέσετετις δυσάρεστες μυρωδιές. Προσθέστε μισό φλιτζάνι μαγειρικής σόδας στη σκόνη πλύσης ή στο σαπούνι και πλύνετε τα ενδύματα με ζεστό νερό.
Οι ειδικοί συνιστούν να στεγνώνετε έξω τα πλυμένα ρούχα, εκθέτοντάς τα στο ηλιακό φως. Αν πρέπει να χρησιμοποιήσετε το στεγνωτήριο, βάλτε μια μπάλα του τένιςμέσα στον κάδο, για να κάνετε τις πετσέτες σας μαλακές και αφράτες.
Τα πουλιά πετούν ή τουλάχιστον τα περισσότερα από αυτά. Ωστόσο, δεν πετούν χωρίς να κινούν τα φτερά τους. Όπως όμως μπορείτε να δείτε παρακάτω, μερικές φορές η φύση είναι γεμάτη μυστήρια.
Η κάμερα ασφαλείας ενός σπιτιού κατέγραψε ένα απίστευτο στιγμιότυπο που προβλήθηκε περισσότερες από 250.000 φορές στο YouTube, σε μόλις 24 ώρες. Δημοσιεύτηκε από τον χρήστη Ginger Beard, αλλά δεν υπάρχουν περισσότερες πληροφορίες σχετικά με την προέλευσή του.
Πώς κατάφερε να δείχνει ότι αιωρείται το μικρό πουλάκι; Είναι απλό! Τα φτερά του κατάφεραν τυχαία να συγχρονιστούν τέλεια με το ρυθμό από τα καρέ της κάμερας, δημιουργώντας μια παράξενη οπτική ψευδαίσθηση.
Δείτε παρακάτω το βίντεο με το χαριτωμένο πουλί, που προκάλεσε αίσθηση στο διαδίκτυο.
Παρατηρείται αύξηση του πληθυσμού των μεγάλων θηλαστικών σε ολόκληρη την Ελλάδα, αλλά και την Ευρώπη.
Πριν από λίγο καιρό στην περιφερειακή οδό της Θεσσαλονίκης, μετά το τούνελ, δηλαδή σε σημείο από όπου περνούν καθημερινά χιλιάδες αυτοκίνητα και μία ανάσα από τα τελευταία σπίτια της Άνω Τούμπας, το τοπικό δασαρχείο τοποθέτησε πινακίδες που ενημερώνουν τους οδηγούς: «Προσοχή, διέλευση αγριογούρουνων».
Θα μπορούσε να ήταν φάρσα ή αστικό πείραμα, όμως δεν είναι. Ο πληθυσμός των αγριόχοιρων στο περιαστικό δάσος της Θεσσαλονίκης έχει αυξηθεί σε βαθμό που κατεβαίνουν σε κατοικημένες περιοχές για να βρουν τροφή.
Βίντεο από την περιοχή Πεύκα στη Θεσσαλονίκη, το οποίο ανάρτησε στο Youtube ο χρήστης katrgeo
Προκαλούν ωστόσο ζημιές σε αγροτικές καλλιέργειες, επιτίθενται σε οικόσιτα ζώα κι επιπλέον δεν θέλεις να χτυπήσεις με το αυτοκίνητο ένα ζώο βάρους 100 κιλών.
Επικοινώνησα με την Κυνηγετική Ομοσπονδία Μακεδονίας Θράκης (ΚΟΜΑΘ), οι άνθρωποι της οποίας επιβεβαίωσαν την αύξηση του πληθυσμού αγριόχοιρων πέριξ του αστικού ιστού της Θεσσαλονίκης. «Δεν υπάρχει κάποια επιστημονική έρευνα κι έτσι οδηγούμαστε από τη λογική και την εμπειρία. Μία βασική αιτία για την αύξηση του πληθυσμού είναι ο υβριδισμός του είδους.
Τη δεκαετία του ’90 επιδοτήθηκε η ελεύθερη βοσκή οικόσιτων χοίρων, η λεγόμενη και “βιολογική εκτροφή”, με αποτέλεσμα τα οικόσιτα γουρούνια να έρθουν σε επαφή και να διασταυρωθούν με πληθυσμούς αγριογούρουνων.
Ο αγριόχοιρος γεννά δύο με τέσσερα μικρά, ενώ το υβρίδιο έξι έως δέκα, με αποτέλεσμα αφενός να αυξηθεί ο πληθυσμός και αφετέρου να μολυνθεί γενετικά το είδος εις βάρος της πολύτιμης φυσικής του βιοποικιλότητας», σημειώνουν ο Πρόεδρος της ΚΟΜΑΘ, Ιωάννης Πολυχρόνης, και ο επιστημονικός συνεργάτης της Ομοσπονδίας, Θεοφάνης Καραμπατζάκης. Η διασταύρωση είναι προφανώς ο λόγος που τα αγριογούρουνα τα οποία καταγράφηκαν εντός κατοικημένων περιοχών έχουν παρδαλά χρώματα.
Οι άνθρωποι της ΚΟΜΑΘ επισημαίνουν μία ακόμη παράμετρο: «Την τελευταία 20ετία στη χώρα μας επικράτησε η άποψη ότι όσες περισσότερες προστατευόμενες περιοχές ιδρύουμε, τόσο καλύτερα προστατεύουμε το περιβάλλον.
Αυτό, σε συνδυασμό με την άποψη ότι το κυνήγι ως δραστηριότητα δεν είναι “συμβατή” με την προστασία του περιβάλλοντος, οδήγησε κάθε αρμόδιο και μη, να προτείνει αφειδώς απαγορεύσεις κυνηγιού σε πολύ μεγάλες εκτάσεις, χωρίς αντικειμενικό σκοπό.
Αγριογούρουνα δροσίζονται σε στέρνα κοντά σε κατοικημένη περιοχή. Πηγή: ΚΟΜΑΘ
Το αποτέλεσμα είναι οι αγριόχοιροι να βρίσκουν “άσυλο” στις περιοχές αυτές και να αυξάνονται ακόμη περισσότεροι οι πληθυσμοί τους. Σε περιπτώσεις δε που απαγορευμένες για κυνήγι περιοχές γειτνιάζουν με καλλιεργούμενες αγροτικές εκτάσεις, τότε οι ζημιές είναι αναπόφευκτες».
Ενδεικτικά, αγριογούρουνα κατεβαίνουν από τον Χορτιάτη προς τις λίμνες Κορώνεια και Βόλβη στη Θεσσαλονίκη και ποδοπατούν εκτάσεις με καλαμπόκια και ηλιοτρόπια. Σε αντίθεση με όσα ισχύουν για τις αρκούδες και τους λύκους, οι καταστροφές από αγριογούρουνα δεν αποζημιώνονται από τον ΕΛΓΑ.
Είναι επομένως η απελευθέρωση των ορίων κυνηγιού ρεαλιστικό μέτρο για την αντιμετώπιση του φαινομένου; Η κυνηγετική ομοσπονδία προτείνει πέντε μέτρα, μεταξύ των οποίων η χωροθέτηση με φειδώ των απαγορευμένων ζωνών, το ενδεχόμενο άρσης της απαγόρευσης κυνηγιού ή μείωσης της έκτασης των των απαγορευμένων ζωνών σε περιπτώσεις που το πρόβλημα είναι οξύ κι επίσης η σωστή περίφραξη και εκτροφή των οικόσιτων χοίρων ελευθέρας βοσκής.
Διασταυρωμένα αγριογούρουνα με το χαρακτηριστικό χρώμα βόσκουν ανέμελα στο δάσος του Σέιχ Σου στη Θεσσαλονίκη. Πηγή: ΚΟΜΑΘ
Από την άλλη, είναι κατηγορηματικά αντίθετοι σε οποιαδήποτε αλλαγή της χρονικής περιόδου κατά την οποία το κυνήγι είναι ελεύθερο. «Ειδικά η επέκταση της κυνηγετικής περιόδου πριν τις 15 Σεπτεμβρίου (έναρξη) και μετά τις 20 Ιανουαρίου (λήξη) θα ήταν άκρως αντιεπιστημονική και αντιδεοντολογική», λένε οι ίδιοι οι κυνηγοί, «καθώς τότε η κυνηγετική περίοδος θα συμπίπτει με την αναπαραγωγική κι επομένως θα θηρεύονται νεαρής ηλικίας ή κυοφορούνται άγρια ζώα».
Ο εκπρόσωπος τηςπεριβαλλοντικής οργάνωσης «Καλλιστώ», Γιώργος Θεοδωρίδης, σημειώνει ότι η αύξηση του πληθυσμού των μεγάλων θηλαστικών παρατηρείται σε ολόκληρη την Ελλάδα, αλλά και την Ευρώπη. «Αυτό συμβαίνει διότι, πρώτον, φαίνεται ότι εφαρμόζονται σωστά οι οδηγίες για την προστασία της βιοποικιλότητας, και δεύτερον εξαιτίας της αστυφιλίας, που έχει ως αποτέλεσμα οι ανθρώπινες δραστηριότητες στην ύπαιθρο να έχει μειωθεί κι έτσι η φύση να έχει επανακάμψει». Εκτός από το παράδειγμα των αγριογούρουνων πέριξ της Θεσσαλονίκης, ο ίδιος αναφέρει επίσης την αύξηση του πληθυσμού των λύκων στην Πάρνηθα, των αλεπούδων και των πουλιών σε ολόκληρη την ελληνική επικράτεια.
«Τα αγριογούρουνα πράγματι έχουν αυξηθεί πολύ τα τελευταία χρόνια και προκαλούν και πολλές ζημιές στις καλλιέργειες. Για να καταλάβετε την έκταση των ζημιών, να σας πω κάτι που μπορεί να σας φανεί αστείο, αλλά είναι τραγικό, στην πραγματικότητα. Τηλεφωνούν στα γραφεία της Καλλιστώς αγρότες και ζητούν να μεταφέρουμε λύκους σε περιοχές όπου υπάρχουν αγριογούρουνα και προκαλούν ζημιές στις καλλιέργειές τους. Θέλω να ξεκαθαρίσω ότι φυσικά κάτι τέτοιο δεν γίνεται ούτε από εμάς, ούτε από καμία άλλη οργάνωση. Πρώτα από όλα δεν είναι σωστό επιστημονικά να γίνει, διότι θα διατάρασσε την φυσική ισορροπία. Για αυτό και δεν θέλουμε να κάνουμε κάτι τέτοιο. Επιπλέον, ακόμα και στην ακραία περίπτωση που θα θέλαμε να κάναμε κάτι τέτοιο, δεν θα μπορούσαμε, τόσο γιατί μια τέτοια πράξη είναι πρώτα από όλα παράνομη, όσο και επειδή είναι υπερβολικά δύσκολη να πραγματοποιηθεί από πλευράς τεχνικών-διαχειριστικών, αλλά και οικονομικών.
»Η διαχείριση των πληθυσμών των άγριων ζώων είναι ένα πολύ πολυδιάστατο θέμα, που δεν μπορεί να αντιμετωπιστεί με τη λογική “1+1=2”. Πριν καταρτιστεί οποιοδήποτε σχέδιο διαχείρισης ενός φυσικού φαινομένου, πρέπει να προηγηθεί μια επιστημονική μελέτη η οποία θα αποκαλύψει τις –συνήθως πολλές και σε αλληλεπίδραση μεταξύ τους-αιτίες του φαινομένου, και θα μας οδηγήσει στις βέλτιστες λύσεις.
»Θέλω τέλος να αναφέρω ότι πρέπει να αλλάξει το καθεστώς αποζημιώσεων για τους αγρότες που έχουν ζημιές από αγριόχοιρους. Αυτό που ισχύει τώρα είναι ότι οι ζημιές αυτές αποζημιώνονται μόνο όταν η καλλιέργειες βρίσκονται εντός περιοχών όπου προστατεύονται από τη συνθήκη RAMSAR. Αυτό το καθεστώς πρέπει να αλλάξει», λέει ο κ.Θεοδωρίδης.
Την ίδια άποψη εκφράζει και ο επιστημονικός υπεύθυνος του «Αρκτούρου», Αλέξανδρος Καραμανλίδης. «Η διαχείριση πρέπει να γίνεται πάντα με επιστημονικά κριτήρια, λαμβάνοντας με προσοχή όλες τις παραμέτρους και τους κανόνες της φύσης. Ο,τιδήποτε άλλο είναι επικίνδυνο και αναποτελεσματικό. Είναι σαν να προσπαθεί κάποιος να λύσει το πρόβλημα χρέους μιας χώρας, χωρίς να τού έχει ανατεθεί και χωρίς να γνωρίζει τα βασικά της οικονομικής θεωρίας», προσθέτει ο κ. Καραμανλίδης.
Κι άλλα επιστημονικά δεδομένα αποδεικνύουν πόσο σημαντική είναι η αγκαλιά για τα παιδιά.
Όλοι οι γονείς λατρεύουμε να κρατάμε τα μωρά μας στην αγκαλιά μας. Και τώρα έχουμε έναν ακόμα σημαντικό λόγο για να το κάνουμε όσο περισσότερο μπορούμε!
Σύμφωνα με μια έρευνα που έγινε πρόσφατα, η φυσική επαφή ενός παιδιού με τους γονείς του, ιδιαίτερα στη βρεφική ηλικία όπου αναπτύσσεται με απίστευτα γρήγορους ρυθμούς έχει τεράστια σημασία, καθώς φαίνεται πως όσο πιο πολύ το αγκαλιάζουμε τόσο περισσότερο αναπτύσσεται ο εγκέφαλός του!
Αυτό διαπίστωσαν επιστήμονες από το Νοσοκομείο Παίδων του Οχάιο στις ΗΠΑ, ύστερα από έρευνα με τη συμμετοχή 125 βρεφών από τα οποία κάποια είχαν γεννηθεί πρόωρα.
Σύμφωνα με τα αποτελέσματα, ο εγκέφαλος των βρεφών στα οποία για τις ανάγκες της έρευνας προσφέρθηκαν περισσότερες εκφράσεις στοργής εκ μέρους των γονιών ή του προσωπικού των νοσοκομείου, έδειξε πιο έντονα σημάδια ανταπόκρισης.
Οι επιστήμονες εκτιμούν ότι αυτό αποτελεί ένδειξη του ότι κάποιες απλές κινήσεις, όπως να κρατάμε το μωρό έτσι ώστε να έχει επαφή με το δέρμα μας ή να το λικνίζουμε απαλά στα χέρια μας, μπορεί να επηρεάσουν σημαντικά τον τρόπο με τον οποίο αναπτύσσεται ο εγκέφαλός του.
Όπως λέει η επικεφαλής της έρευνας δρ. Nathalie Maitre η έκφραση στοργής είναι ζωτικής σημασίας για την ανάπτυξη του εγκεφάλου. Γι’ αυτό πάρτε αγκαλιά τα μωρά σας όσο περισσότερο μπορείτε -και μην ξεχάσετε να κάνετε share αυτή την είδηση για να μάθουν κι άλλοι πόσο σημαντικό είναι να εκφράζουμε την αγάπη μας στα παιδιά μας.
5 σημαντικοί λόγοι να πάρετε (άλλη) μια αγκαλιά το παιδί σας τώρα:
1. Τα επίπεδα της ωκυτοκίνης –γνωστής και ως «ορμόνη της αγάπης»- αυξάνονται σημαντικά. Η ορμόνη αυτή μας βοηθά να αντιμετωπίζουμε τα αρνητικά συναισθήματα, όπως ο θυμός και η απόρριψη.
2. Ταυτόχρονα, ανεβαίνουν τα επίπεδα της σεροτονίνης –γνωστής και ως «ορμόνη της ευτυχίας, αφού βελτιώνει τη διάθεση και μας κάνει να νιώθουμε χαρά.
3. Ενισχύεται το ανοσοποιητικό σύστημα. Η αγκαλιά έχει διαπιστωθεί ερευνητικά ότι κινητοποιεί το θύμο αδένα που είναι υπεύθυνος για την παραγωγή των λευκών αιμοσφαιρίων, τα οποία με τη σειρά τους αποτελούν τη γραμμή άμυνας του οργανισμού ενάντια στα μικρόβια και τους ιούς.
4. Αυξάνεται η αυτοπεποίθηση. Το άγγιγμα και η αγκαλιά των γονιών ήδη από τις πρώτες στιγμές μετά τη γέννηση του μωρού καταγράφεται στον εγκέφαλό του ως συνώνυμο της αγάπης. Αυτή η σύνδεση θα παραμείνει και στην ενήλικη ζωή του. Σχετικές έρευνες έδειξαν ότι τα παιδιά που στερήθηκαν στο άγγιγμα στην παιδική ηλικία (επειδή, για παράδειγμα, μεγάλωσαν σε ιδρύματα) είχαν λιγότερη αυτοπεποίθηση και περισσότερο στρες όταν μεγάλωσαν.
5. Το μυικό σύστημα χαλαρώνει. Η αγκαλιά απελευθερώνει την ένταση από τους μυς και βοηθάει στην καταπολέμηση του πόνου, καθώς αυξάνει την κυκλοφορία του αίματος.
Ο καλλιτεχνικός διευθυντής, Αλέσαντρο Μισέλ, του οίκου μόδας Gucci είναι γνωστός για την έντονη δόση σουρεαλισμού που δίνει στις δημιουργίες του.
Στις φωτογραφίες που έδωσε στην δημοσιότητα ο οίκος μόδας για την αντρική κολεξιόν για το 2018 βλέπουμε κάτι το διαφορετικό ρούχα που μοιάζουν από παλιές εποχές συνδυασμένα με σύγχρονες ροκ τάσεις με πολύ έντονα χρώματα, γούνα, χρυσά στεφάνια σε φόντο που θυμίζει Αρχαία Ελλάδα.
Αθήνα. Μια πόλη, χιλιάδες αναμνήσεις και άπειρες εικόνες χαραγμένες στο μυαλό μου. Δεν θα πω ότι δε μου φέρθηκε γενναιόδωρα- δεν θέλω να είμαι άδικη μαζί της- αλλά δυστυχώς δεν κατάφερε να με κρατήσει.
Μεγάλωσα στην Καστοριά και η ζωή μου σήμερα, μάλλον, θα ήταν πολύ διαφορετική αν δεν είχα τη νονά μου (ή αλλιώς το είδωλό μου) η οποία, βλέποντας το ζήλο μου να συνεχίσω τις σπουδές μου και ειδικά όταν έμαθε ότι με δέχτηκαν στο Χαροκόπειο για μεταπτυχιακό στα οικονομικά, έκανε τα πάντα για να με πείσει να «κατέβω» στην Αθήνα. Τελικά, τα κατάφερε. Θα την ευγνωμονώ για πάντα γιατί χωρίς αυτή (και την «πίεση» της) δεν θα είχα να διηγηθώ τίποτα από τα παρακάτω.
Πηγαίνοντας στο μεταπτυχιακό, εκτός από ένα σωρό χρήσιμα πράγματα, μου δόθηκε η ευκαιρία να γνωρίσω ανθρώπους που καθόρισαν τη ζωή μου. Ένας από αυτούς είναι σήμερα ο σύζυγός μου! Αγαπήσαμε και οι δύο την Αθήνα- ίσως επειδή μας ένωσε- κι έτσι, αφού ολοκληρώσαμε τις σπουδές μας, επιλέξαμε να εγκατασταθούμε σε αυτή και να αναζητήσουμε εκεί δουλειά.
Ξεκινήσαμε γεμάτοι ενθουσιασμό και αισιοδοξία για να καταλήξουμε απογοητευμένοι και χωρίς ελπίδες. Οι θέσεις που βρίσκαμε, εκτός του ότι δεν ανταποκρινόντουσαν ακριβώς στις σπουδές μας, ήταν εξαιρετικά χαμηλόμισθες.
Αυτό που λέγαμε συνεχώς στους εαυτούς μας και ο ένας στον άλλον ήταν«λίγο ακόμα, να προσπαθήσουμε λίγο ακόμα». Έτσι για ενάμιση χρόνο συμβιβαστήκαμε σε μια κατάσταση που δεν μας ικανοποιούσε (προσωπικά, εργαζόμουν στο τμήμα Μάρκετινγκ ενός εκδοτικού οίκου), αλλά μας παρείχε κάποια βασικά πράγματα.
Κανείς δεν μπορεί να καταλάβει πόσο μεγάλη είναι η δύναμη που κρύβει μέσα του μέχρι να χρειαστεί να τη χρησιμοποιήσει. Μπορεί να είναι μια διαδικασία που γίνεται υποσυνείδητα, αλλά, αργότερα, όταν την αντιλαμβάνεσαι, εκπλήσσεσαι με τον ίδιο σου τον εαυτό.
Κάποια στιγμή, τόσο εξαιτίας της απώλειας ενός πολύ αγαπημένου μου προσώπου, όσο και λόγω προσωπικής αφύπνισης, συνειδητοποιήσαμε ότι οι κόποι μας ήταν δυσανάλογοι όσων κερδίζαμε. Κάπως έτσι, αποφασίσαμε να μετακομίσουμε στην όμορφη Καρδίτσα. Δεδομένου ότι από εκεί κατάγεται ο άντρας μου, θεωρήσαμε ήταν ίσως να ήταν πιο «ασφαλής» επιλογή, τόσο από θέμα προσαρμογής, όσο και από θέμα εύρεσης δουλειάς. Επιπλέον, αναζητούσαμε έναν πιο ποιοτικό τρόπο ζωής και κάτι μας έλεγε ότι εκεί θα το πετυχαίναμε.
Η αλήθεια βέβαια είναι ότι στην Καρδίτσα δεν είχα ξαναπάει και, προσωπικά, δεν θα ήξερα κανέναν, οπότε είχα κάποιους δισταγμούς. Ευτυχώς, όμως, ξεπεράστηκαν πολύ γρήγορα. Έκανα πολύ καλούς φίλους οι οποίοι με βοήθησαν να να φτιάξω το δικό μου κοινωνικό κύκλο. Επιπλέον, θυμάστε που σας έλεγα για ποιοτική ζωή; Ε λοιπόν στην Καρδίτσα, αυτό γίνεται πραγματικότητα. Μετά από πολλά χρόνια, ξαναγόρασα ποδήλατο και πλέον κυκλοφορώ μόνο με αυτό. Παράλληλα, ο Θωμάς, ο άντρας μου, βρήκε μια πολύ καλή δουλειά πάνω στο αντικείμενο του.
Όλα αυτά με έκαναν να αγαπήσω την Καρδίτσα, ακόμα κι αν στην αρχή δεν είχα ιδιαίτερη τύχη στα επαγγελματικά. Μέχρι που μια μέρα, καθώς κοιτούσα ένα σάιτ με αγγελίες εργασίας, έπεσα πάνω σε μια που περιέγραφε ακριβώς τη δουλειά που πάντα ήθελα να κάνω.
Χωρίς να το πολυσκεφτώ, συνέταξα το μέιλ, επισύναψα το βιογραφικό μου και πάτησα «αποστολή». Το μείλ είχε σταλεί επιτυχώς.
Για άλλη μια φορά, μέσα σε μικρό χρονικό διάστημα, η ζωή μου άλλαξε ολοκληρωτικά, αλλά αυτή η φορά ήταν ακόμα καλύτερη από την προηγούμενη. Δέκα μέρες μετά την αποστολή εκείνου του μέιλ βρισκόμουν στην Χαλκιδική, στο καινούριο μου πόστο: να διοργανώνω εκδηλώσεις για ένα πεντάστερο ξενοδοχείο.
Η δουλειά μου είναι έτσι όπως την ονειρευόμουν: δημιουργική και επικοινωνιακή. Ταυτόχρονα, χρειάζεται απίθανη υπομονή και επιμονή. Το να διοργανώσεις ένα γάμο, για παράδειγμα, εγκυμονεί πολλά απρόβλεπτα, τα οποία εσύ καλείσαι να προβλέψεις (και ας μην τα είχες σκεφτεί ποτέ ξανά πιο πριν), πράγμα που, για μένα, είναι μια συνεχης πρόκληση.
Φυσικά, όταν δουλεύεις έχοντας μόνιμα για θέα την θάλασσα και τα απογευτινό ηλιοβασίλεμα, οποιαδήποτε κούραση, άγχος και ένταση έχεις νιώσει μέσα στην ημέρα εξαφανίζονται.
Η απόλυτη ικανοποίηση είναι όταν ακούς, τόσο τον πελάτη, όσο και τους καλεσμένους του να σε επιβραβεύουν για τον κόπ σου, λέγοντας σου ότι όλα όσα οργάνωσες όντως τους έκαναν να περάσουν ένα αξέχαστο βράδυ. Είναι το σημείο που καταλαβαίνεις πως αυτό για το οποίο τόσο καιρό παλεύεις, επιτέλους αποδίδει. Στιγμές σαν κι αυτές, νιώθω ευτυχισμένη και γεμάτη, μια πληρότητα που στην Αθήνα ίσως και να μην ένιωθα ποτέ.
Φυσικά, τίποτα απ’ όλα αυτά δεν ήταν το ίδιο αν δεν είχα το Θωμά, ο οποίος όχι απλώς στηρίζει κάθε μου βήμα, αλλά με σπρώχνει στο επόμενο και σε ό,τι θεωρεί πως θα με κάνει καλύτερη και πιο ευτυχισμένη. Είμαστε ανήσυχα πλάσματα τελικά!
