Ένας γάμος αλά…Ελληνικά στην Ναύπακτο που δεν ήταν καθόλου συνηθισμένος, αφού οι συνάδελφοί οδηγοί λεωφορείων του γαμπρού Πέτρου Ντότσικα τον συνόδευσαν στην εκκλησία με 19 λεωφορεία για να παντρευτεί με την αγαπημένη της καρδιά του, τα οποία είχαν στολιστεί και κατάλληλα.
Τα λεωφορεία με τις κόρνες τους,ξεκίνησαν από την οικία του γαμπρού και αφού διέσχισαν την περιμετρική της Ναυπάκτου,πέρασαν από το λιμάνι της πόλης δημιουργώντας εκκωφαντικό θόρυβο.
Το μυστήριο τελέστηκε σε εκκλησία της Ναυπάκτου και το Nafpaktianews σας μεταφέρει εικόνα από την ασυνήθιστη πομπή των λεωφορείων στους δρόμους της πόλης.
Ξανά στα περίπτερα μετά από λίγες απουσίας Τα Νέα. Η εποχή Μαρινάκη ξεκίνησε και η ιστορική εφημερίδα και Το Βήμα της Κυριακής επανακυκλοφορεί από σήμερα (20.08.2017).
Τα Νέα επιλέγουν αντιπολιτευτική γραμμή και πρώτο θέμα έχουν τα σχέδια της κυβέρνησης ενόψει ΔΕΘ και ανασχηματισμού. «Σχέδια με κάρβουνο» είναι ο τίτλος του πρώτου φύλλου της νέας εποχής στα Νέα. «Απόπειρα απόδρασης από το φιάσκο των πυρκαγιών με εξαγγελίες στη Θεσσαλονίκη και ασκήσεις για νέο κυβερνητικό σχήμα» γράφει η εφημερίδα.
Στο φύλλο των Νέων υπάρχει άρθρο του νέου ιδιοκτήτη του ΔΟΛ, Βαγγέλη Μαρινάκη, ο οποίος στον πλειοδοτικό διαγωνισμό που έγινε πριν από μερικές εβδομάδες απέκτησε το πλειοψηφικό πακέτο των μετοχών του ιστορικού Οργανισμού. «Γιατί βγήκα μπροστά» είναι ο τίτλος του άρθρου.
Το άρθρο του Βαγγέλη Μαρινάκη:
Αυτό που φαινόταν άπιαστο όνειρο πριν από μερικούς μήνες, έγινε πραγματικότητα: «ΤΟ ΒΗΜΑ» και «ΤΑ ΝΕΑ» επέζησαν – χωρίς να χάσουν την ψυχή τους. Και μαζί τους σώθηκε και το Αρχείο τους, ο καθρέπτης της Ελληνικής Ιστορίας των τελευταίων ενενήντα χρόνων.
Λόγω των κρίσιμων συγκυριών ο τόπος έχει ανάγκη όσο ποτέ την έγκυρη ανεξάρτητη ενημέρωση, με ιστορικό βάρος, άποψη και πρόταση. Αυτό ακριβώς που ο Αναγνώστης περιμένει από «ΤΟ ΒΗΜΑ» και «ΤΑ ΝΕΑ». Τις λίγες μέρες που δεν εκδόθηκαν νιώσαμε όλοι τι έλειψε από τον δημόσιο διάλογο στην Ελλάδα. Και αναμετρούμε τι θα σήμαινε για τον τόπο, εάν αυτή η απουσία ήταν οριστική. Ή αν συνέχιζαν την έκδοσή τους αποξενωμένες από το πνεύμα τους και τις αρχές τους, εξαρτώμενες ή εκβιαζόμενες από τον οιονδήποτε ισχυρό.
Για να μην γίνει αυτό βγήκα μπροστά. Μέσα από μια διάφανη διαδικασία και με απόλυτο σεβασμό στις αρχές και τους νόμους που έχουν θεσμοθετηθεί για τα ΜΜΕ. Και με την θέληση να εξασφαλίσω την οικονομική επιβίωση και περαιτέρω ανάπτυξή τους πάνω σε υγιείς βάσεις.
Ποτέ και για κανέναν λόγο δεν αναζήτησα την εύνοια κυβερνητικών ή άλλων παραγόντων ούτε έχω οιεσδήποτε δεσμεύσεις απέναντι στον οιονδήποτε. Δραστηριοποιούμαι διεθνώς στον τομέα της Ναυτιλίας και ουδέποτε συνδέθηκα με αναθέσεις έργων που καλύπτονται από τις δημόσιες επενδύσεις, ούτε ωφελήθηκα από την παραχώρηση οιασδήποτε πλουτοπαραγωγικής πηγής της χώρας.
«ΤΟ ΒΗΜΑ» και «ΤΑ ΝΕΑ» είναι κάτι ξεχωριστό- ενσαρκώνουν τις καλύτερες παραδόσεις της Ιστορίας του Ελληνικού Τύπου. Και θα συνεχίσουν την παράδοσή τους με τις ίδιες αρχές, με πρώτες τη Δημοκρατία, την Ελευθερία και την Κοινωνική Δικαιοσύνη. Με Όραμα και χωρίς εξαρτήσεις από ποικίλα συμφέροντα και παρέες. Με γνώμονα την προκοπή του τόπου και των ανθρώπων του, που τους θέλουμε δυνατούς και περήφανους, να μπορούν να προσφέρουν στον τόπο, να μπορούν να διεκδικούν ό,τι τους ανήκει στο πλαίσιο των καθορισμένων κανόνων. Με πίστη σε μια Δημοκρατία χωρίς αδιέξοδα, εκβιασμούς, σκευωρίες και πιέσεις, όπου Μικροί και Μεγάλοι θα έχουν τα ίδια δικαιώματα και θα απολαμβάνουν τον ίδιο σεβασμό. Με αίσθημα Ευθύνης και με Ευαγγέλιο την έγκυρη και σφαιρική ενημέρωση πληροφόρηση του Αναγνώστη για ό,τι συμβαίνει στην Ελλάδα και στον Κόσμο σε όλους τους τομείς της ανθρώπινης δραστηριότητας. Με μαχητικότητα αλλά χωρίς φανατισμό- δίνοντας βήμα και στην διαφορετική αλλά τεκμηριωμένη και με ευπρέπεια διατυπωμένη γνώμη. Ακριβώς όπως το περιμένει ο Αναγνώστης από «ΤΟ ΒΗΜΑ»και «ΤΑ ΝΕΑ». Που δύναμή τους είναι οι Αναγνώστες τους- οι άνθρωποι που η γνώμη τους μετράει. Θα κάνουμε το παν για να μην τους απογοητεύσουμε.
Αγαπάμε τον ανήφορο, τον δύσκολο δρόμο. Είμαστε δυνατοί. Έχουμε πίστη. Είμαστε Ελεύθεροι.
Βαγγέλης Μαρινάκης
Το editorial
Στην επανέκδοση των Νέων αναφέρεται και το editorial της εφημερίδας, με τίτλο «Η Επιστροφή».
«Στον σχεδόν έναν αιώνα της αδιάλειπτης παρουσίας τους, «ΤΑ ΝΕΑ» και «ΤΟ ΒΗΜΑ» πορεύτηκαν με βάση ένα αταλάντευτο σύστημα αρχών. Δεν υπηρέτησαν κόμματα αλλά ιδέες. Δεν στήριξαν συστήματα εξουσίας αλλά αξίες – τις αξίες της δημοκρατίας, της κοινωνικής δικαιοσύνης, της προόδου και φυσικά της ενημέρωσης. Έκαναν δύσκολες επιλογές και – αλίμονο αν δεν ήταν έτσι – λάθη. Πρόσφεραν όμως πάντα στο αναγνωστικό τους κοινό δημοσιογραφία κύρους και δημοσιογραφικό λόγο υψηλής ποιότητας.
Πάνω σε αυτόν τον καμβά χτίστηκε η παράδοση ενός εκδοτικού οργανισμού που άφησε βαθύ το αποτύπωμά του σε αυτόν τον τόπο. Και πάνω σε αυτήν την παγιωμένη κουλτούρα, σε αυτήν την αδιαπραγμάτευτη αντίληψη, ξεκινάμε σήμερα από την αρχή αλλά όχι από το μηδέν. «ΤΑ ΝΕΑ» είναι πλέον πολύ παλιά για να απεμπολήσουν τις αξίες τους, να περιφρονήσουν την παράδοσή τους. Αλλά συγχρόνως παραμένουν πάντα πολύ νέα για να κλείνουν τα μάτια τους απέναντι στις νέες ιδέες και – κυρίως – τις νέες προκλήσεις που αντιμετωπίζουν η χώρα μας και ο κόσμος.
Οι αναγνώστες μας γνωρίζουν ότι το παλιό και το νέο δεν είναι πάντα δυο αντίρροπες δυνάμεις. Πολλές φορές λειτουργούν συμπληρωματικά. Εκείνο το παλιό, αταλάντευτο σύστημα αξιών εγγυάται σήμερα ο Βαγγέλης Μαρινάκης που μας εξασφαλίζει τα μέσα για να προχωρήσουμε σε συνθήκες σταθερότητας, ελευθερίας και ανεξαρτησίας. Τον σεβασμό στην Ιστορία αυτού του εκδοτικού οργανισμού υπηρετούμε εμείς, παλιοί και νέοι δημοσιογράφοι αυτής της εφημερίδας που από σήμερα και κάθε μέρα θα κρατάτε στα χέρια σας.
«ΤΑ ΝΕΑ» επιστρέφουν, φίλε αναγνώστη, έπειτα από ένα αναγκαστικό διάλειμμα λίγων ημερών. Επιστρέφουν με την υπόσχεση ότι άλλη απουσία δεν πρόκειται να υπάρξει. Επιστρέφουν για να μείνουν για πάντα».
Ο Γιάννης Αντετοκούνμπο δεν θα ενισχύσει την Εθνική Ανδρών στο Ευρωμπάσκετ, όπως ενημέρωσε ο ίδιος μέσω Facebook. «Είμαι τραυματίας, οι πόνοι δεν έχουν υποχωρήσει, πρέπει να γίνω καλά», έγραψε.
Αυτό που φοβόντουσαν όλοι, έγινε. Ο Γιάννης Αντετοκούνμπο δεν θα ενισχύσει την Εθνική Ανδρών στο Ευρωμπάσκετ λόγω τραυματισμού.
Ο σούπερ σταρ των Milwaukee Bucks ενημέρωσε το φίλαθλο μέσω της επίσημης σελίδας του στο Facebook πως δεν θα δώσει το «παρών» αυτό το καλοκαίρι στην «επίσημη αγαπημένη», αφού εξακολουθεί να πονάει στο γόνατο.
Η ανάρτηση του Γιάννη Αντετοκούνμπο:
Θέλω όλοι να ενημερωθούν από μένα πως δεν θα μπορέσω να ενισχύσω την εθνική μας ομάδα στο Ευρωμπάσκετ. Όλο αυτό τον καιρό πιέζω τον εαυτό μου για να κάνω προπόνηση. Προσπαθώ να τον ξεγελάσω πως δεν πονάω πολύ και θα είμαι έτοιμος για τα παιχνίδια. Η θέλησή μου επηρέασε την κρίση μου, αλλά στο τεστ που έκανα εδώ στη Κίνα με τους Bucks ήρθε η ώρα της αλήθειας.
Απέτυχα να βγάλω με επιτυχία τις ασκήσεις στις οποίες με υπέβαλαν και ο πόνος με σταματούσε από τα πρώτα δευτερόλεπτα. Πρέπει να αποδεχτώ την αλήθεια και να την αντιμετωπίσω ώριμα. Οφείλω να δουλέψω και να βελτιώσω όσο περισσότερο μπορώ, το πρόβλημα που αντιμετωπίζω στο γόνατό μου.
Πέρυσι είχα την επιλογή να “παγώσω” την συμφωνία για το νέο μου συμβόλαιο. Φέτος δεν έχω επιλογή. Είμαι τραυματίας, οι πόνοι δεν έχουν υποχωρήσει και πρέπει να γίνω καλά.
Είναι με διαφορά η μεγαλύτερη απογοήτευση που έχω νιώσει ως τώρα στη καριέρα μου. Θέλω μέσα από την καρδιά μου να ευχηθώ καλή επιτυχία σε όλους τους συμπαίκτες μου και τους προπονητές μου. Η εθνική ομάδα είναι η αγαπημένη μου ομάδα και στο μέλλον θα αποδείξω πως μαζί με τους συμπαίκτες μου μπορούμε να την πάμε ψηλά και να κάνουμε χαρούμενους όλους τους Έλληνες.
Τώρα, όμως, προέχει το παρόν. Παρακαλώ όλο το κόσμο να μη δώσει στην απουσία μου μεγαλύτερη διάσταση από την πραγματική και να επικεντρωθούμε στα παιδιά που θα παλέψουν στο Ευρωμπάσκετ για μια επιτυχία που μας λείπει χρόνια. Την ιστορία την γράφουν πάντα οι παρόντες κι εγώ με μεγάλη στεναχώρια πρέπει να αποδεχτώ και να ανακοινώσω πως θα είμαι απών.
Αν ονειρευόσασταν πάντα να δαμάσετε τα κύματα, αλλά δεν είχατε την αυτοπεποίθηση αυτός ο χρήσιμος οδηγός που θα δείτε παρακάτω θα σας βοηθήσει να κολυμπάτε σαν ψάρι.
Μπόνους
Αν κολυμπάτε στην θάλασσα και παρασυρθείτε από μια παλίρροια, μην χάσετε την ψυχραιμία σας. Προσπαθήστε να ελέγξετε την αναπνοή σας, μην πανικοβληθείτε και προσπαθήστε να φτάσετε στην ακτή, κολυμπώντας παράλληλα στην παλίρροια.
Λίγες ώρες μετά την απόφαση Κοντονή η Ελλάδα να είναι η μόνη χώρα της ΕΕ που δεν θα θα συμμετάσχει στο διεθνές συνέδριο που διοργανώνει η Εσθονική Προεδρία της ΕΕ σχετικά με «τα εγκλήματα από τα κομμουνιστικά καθεστώτα», η η Γενική Γραμματέας Διαφάνειας και Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων Μαρία Γιαννακάκη έκανε ένα βήμα παραπάνω χαρακτηρίζοντας τους Εσθονούς ως φιλοναζί.
Με αφορμή μια ανάρτηση που αλίευσε από το twitter στην οποία αναφέρεται ότι «υπάρχει ένας όρος για όσους λένε ότι “και οι δύο πλευρές είναι κακές” όταν η μια πλευρά είναι οι ναζί.
Αποκαλούνται φιλοναζί» η ΓΓ Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων σχολίασε ότι «Γράφτηκε για τον Τραμπ και το #Charlottesville, αλλά ταιριάζει απόλυτα και στους Εσθονούς και στο Συνέδριό τους».
ύζο, τσικουδιά, τσίπουρο, ράκη. Τα ελληνικά ποτά διατηρούν το δικό τους φανατικό κοινό που τα προτιμά έναντι των ξενόφερτων αλκοολούχων. Η ιστορία τους, άλλωστε, στον ελλαδικό χώρο χρονολογείται αιώνες πίσω.
Πόσοι όμως γνωρίζουν τι διαφορές έχουν ως προς τη σύσταση, αλλά και την παραγωγή τους;
Ο Λουκάς Λυγνός, ιδιοκτήτης της ποτοποιίας – αποσταγματοποιίας «Κάναβα Σαντορινή», αναλαμβάνει να μας μυήσει στα μυστικά των ελληνικών ποτών. Η βιοτεχνία του παράγει ούζο, τσικουδιά, καθώς κι άλλα λικέρ. Για την ακρίβεια, η «Κάναβα Σαντορίνη» βγάζει το μοναδικό ούζο του νησιού. Κίνηση αρκετά τολμηρή, δεδομένου ότι μερικά ναυτικά μίλια μακρύτερα βρίσκεται το νησί που το όνομά του έχει ταυτιστεί όσο κανενός άλλου με το ούζο. Μιλάμε φυσικά για τη Λέσβο και το Πλωμάρι.
Ο Λουκάς, ωστόσο, πιστεύει πως το προϊόν που παράγει, έχει τις δικές του αρετές. «Κάθε τόπος έχει και τα δικά του χαρακτηριστικά. Εμείς καταφέραμε να βάλουμε πινελιές από τη θηραϊκή γη, όπως τη χρήση σταφίδας, κι αυτό του δίνει μια ιδιαίτερη γεύση», εξηγεί, δίχως καμία διάθεση αυταρέσκειας. Ο ίδιος χρησιμοποιεί για το ούζο μια συνταγή από τη Σμύρνη, που φυσικά δεν αποκαλύπτει.
«Ο πατέρας μου ξεκίνησε από το ’66-’69 να πειραματίζεται και έφτιαχνε ούζο. Ήταν ναυτικός και κάποια στιγμή έφτασε στα χέρια του μια παλιά σμυρνέικη συνταγή από έναν παππού. Οι ρίζες της συνταγής είναι πάρα πολύ παλιές και την ίδια χρησιμοποιούμε ακόμη και σήμερα, παρόλα τα σύγχρονα μέσα και μηχανήματα».
«Ούζο, το κατεξοχήν ελληνικό προϊόν»
Ρωτώντας για την προέλευση του ούζου, μαθαίνουμε ότι «είναι το κατεξοχήν ελληνικό προϊόν».
«Οι ρίζες του είναι πανάρχαιες», προσθέτει ο Λουκάς.
Στο ερώτημα τι προτιμούν οι ξένοι τουρίστες, μεταξύ ούζου και τσικουδιάς, ο ίδιος εμφανίζεται κατηγορηματικός: «Ο κόσμος αγοράζει κυρίως ούζο. Είμαστε σε ένα τουριστικό νησί. Το ούζο είναι εξ ολοκλήρου ελληνικό προϊόν. Οπότε ο επισκέπτης που έρχεται στην Ελλάδα, θέλει να δοκιμάσει ένα καθαρά ελληνικό προϊόν».
Πώς γίνεται όμως η παραγωγή του; «Παίρνουμε καθαρή αλκοόλη γεωργικής προέλευσης την οποία την τροφοδοτεί το κράτος. Εμείς παίρνουμε την αλκοόλη και την αρωματίζουμε. Τη βάζουμε στο καζάνι και προσθέτουμε το γλυκάνισο και διάφορα αρωματικά βότανα. Γίνεται ο βρασμός κι έτσι παίρνεις τα αρωματικά που έχεις προσθέσει. Ο ατμός υγροποιείται και παίρνουμε το αποτέλεσμα που θέλουμε», εξηγεί ο Λουκάς, δείχνοντας παράλληλα το σχετικό εξοπλισμό…
Αξίζει να σημειωθεί ότι το ούζο του Λουκά έχει διακριθεί και στο εξωτερικό, αποσπώντας μάλιστα χρυσό μεταλλείο σε διαγωνισμό στη Γερμανία. «Κάποιος φίλος που πιστεύει στα προϊόντα μας, έστειλε το δικό μου και πήρε το χρυσό μετάλλιο ανάμεσα σε πολλά ούζα. Αυτό άνοιξε πολλές πόρτες. Σιγά-σιγά άρχισαν να παίρνουν τηλέφωνο από τη Γερμανία και να ρωτούν “πού μπορούμε να το βρούμε;” Δεν χρειάστηκε καμία προώθηση. Η καλύτερη προώθηση είναι η ποιότητα του προϊόντος και ο καταναλωτής που το δοκιμάζει», λέει ο ιδιοκτήτης της βιοτεχνίας, αν και όπως διευκρινίζει το 90% της παραγωγής καταλήγει στη Σαντορίνη και μόνο το 10% σε Αθήνα και εξωτερικό.
Τι διαφορά έχει το ούζο με την τσικουδιά;
Ωστόσο, ο Λουκάς Λυγνός δεν περιορίζεται στο ούζο. Αυτό φανερώνει άλλωστε και ο χαρακτηρισμός της βιοτεχνίας «Κάναβα Σαντορινή» ως ποτοποιία – αποσταγματοποιία: Ποτοποιία λόγω της παραγωγής ούζου και λικέρ και αποσταγματοποιία λόγω της τσικουδιάς, κάτι που μας φέρνει στη διαφορά των δύο παραδοσιακών ποτών.
Ο Λουκάς αναλαμβάνει να εξηγήσει: «Η διαφορά με το ούζο, είναι ότι το ούζο είναι 70% απόσταγμα, ενώ η τσικουδιά είναι 100% απόσταγμα, την παράγουμε εμείς. Το υπόλοιπο 30% στο ούζο είναι με προσθήκη νερού».
Σε αντίθεση λοιπόν με το ούζο, που ο ίδιος παίρνει έτοιμη την αλκοόλη, για την τσικουδιά αναλαμβάνει να την παρασκευάσει ο ίδιος με πρώτη ύλη όσα μένουν μετά τη διαδικασία της οινοποίησης, δηλαδή τα στέμφυλα και υπολείμματα του κρασιού. «Η απόσταξη συνδέεται με την οινοποίηση. Χωρίς οινοποίηση δεν υπάρχει απόσταξη καθώς όλα τα προϊόντα μας παράγονται από τα στέμφυλα. Παρόλο που εγώ δεν παράγω κρασί, παίρνω τα υπολείμματα του σταφυλιού ή τα υπολείμματα του κρασιού, την οινολάσπη, ή και το κρασί ακόμη -τις “πιέσεις”- και τα αποστάζω».
Δείχνοντάς μας το αποστακτήριο, συνεχίζει: «Βάζουμε τα στέμφυλα που έχουν γύρω στους 11-12% βαθμούς αλκοόλη και θα βγάλουμε το αποτέλεσμα που θέλουμε με το βρασμό, καθώς το οινόπνευμα που είναι ελαφρύ, είναι εκείνο που φεύγει πρώτο. Γίνεται ατμός. Ελέγχουμε τη θερμοκρασία του ατμού πάνω από τα φινιστρίνια, ώστε να μην περάσουν κατάλοιπα από το οινόπνευμα. Ο ατμός πηγαίνει μέσα στον ‘λουλά,’ στον ψύκτη. Εκεί ψύχεται και περνά στις δεξαμενές αυτόματα».
Το αποστακτήριο ήταν σφραγισμένο καθώς η διαδικασία εποπτεύεται από τις αρμόδιες αρχές. «Το τελωνείο θα έρθει να το ξεσφραγίσει ώστε να πάρουμε το προϊόν. Όταν κάνεις παραγωγή σου έχουν ανοιχτή την πόρτα του καζανιού. Είναι το φορολογικό καθεστώς…»
Τσικουδιά, τσίπουρο και ράκη (ή ρακί)
Ακούγοντας τον Λουκά να αναφέρεται στην τσικουδιά, η συζήτηση έρχεται στο… προαιώνιο ερώτημα: τι διαφορά έχει η τσικουδιά, το τσίπουρο και η ράκη; «Είναι η προσωπική μου άποψη», σπεύδει να επισημάνει ο Λουκάς πριν δώσει μιαν απάντηση.
«Υπάρχει ένας διχασμός. Ο χώρος που βγαίνει η τσικουδιά λέγεται ρακιδιό. Έτσι στην Κρήτη το ονόμασαν ρακή. Η τσικουδιά, το τσίπουρο και η ράκη είναι για μένα το ίδιο ακριβώς πράγμα. Η διαφορά στο τσίπουρο είναι ότι παλιά πρόσθεταν μέσα δεύτερο προϊόν εκτός από σταφύλι για να κάνουν βρασμό, πχ. γλυκάνισο, πορτοκάλι, μαστίχα. Όταν λοιπόν δεν είναι από καθαρό σταφύλι, τότε λέγεται τσίπουρο. Απλώς στη Βόρεια Ελλάδα το έχουν κάνει τώρα τσίπουρο με γλυκάνισο, τσίπουρο χωρίς γλυκάνισο. Το τσίπουρο χωρίς γλυκάνισο, η τσικουδιά και η ρακή είναι ακριβώς το ίδιο πράγμα».
Στο ερώτημα γιατί ονομάζει το δικό του προϊόν «τσικουδιά», εξηγεί ότι «εδώ στη Σαντορίνη, τα υπολείμματα του σταφυλιού, τα στέμφυλα, τα λέγαν τσίκουδα. Η νομοθεσία μάς έδωσε την επιλογή “τσίπουρο ή τσικουδιά” έτσι κι εγώ κράτησα αυτή την ονομασία».
Οι δεξαμενές αποθήκευσης, η εμφιάλωση και τα γαλλικά βαρέλια παλαίωσης
Συνεχίζοντας την ξενάγηση στη βιοτεχνία «Κάναβα Σαντορίνη», αφήνουμε τα αποστακτήρια -τα οποία σημειωτέον μπορούν να δουν οι επισκέπτες του μουσείου που ο Λουκάς έχει φτιάξει- και πηγαίνουμε στο χώρο των δεξαμενών και της εμφιάλωσης.
Το προϊόν της απόσταξης θα μεταφερθεί στις δεξαμενές όπου στην περίπτωση του ούζου θα «κάτσει» για έναν με ενάμιση μήνα προκειμένου να «ηρεμήσει» και να δέσουν τα υλικά του.
Από εκεί, θα οδηγηθεί στα ειδικά φίλτρα και κατόπιν είτε στα εμφιαλωτικά μηχανήματα για να γεμιστούν χειροκίνητα ορισμένα μπουκάλια με ιδιαίτερο σχήμα, είτε στην αυτόματη γραμμή εμφιάλωσης όπου τα μπουκάλια πλένονται, γεμίζονται, σφραγίζονται και τοποθετείται η ετικέτα.
Εδώ τα μπουκάλια γεμίζονται με το χέριΗ αυτόματη γραμμή εμφιάλωσης
Ένα μέρος της τσικουδιάς, ωστόσο, δεν θα καταλήξει στα μπουκάλια, αλλά σε βαρέλια γαλλικής κατασκευής, στον χώρο παλαίωσης. Εκεί θα παραμείνει για μερικά χρόνια προκειμένου να βγει ένα ιδιαίτερο προϊόν. «Έχουμε μια ποικιλία γαλλικών βαρελιών διαφόρων εταιριών, με το καθένα να αφήνει τα δικά του στοιχεία, τα δικά του χαρακτηριστικά. Παίρνουμε από όλα τα βαρέλια το ποσοστό που θέλουμε ώστε να έχει το γευστικό αποτέλεσμα που θέλουμε και κάνουμε ένα χαρμάνι από 5-7 βαρέλια».
Με ή χωρίς πάγο;
Πριν τελείωσε η ξενάγηση, μένουν δύο ερωτήματα να απαντήσει ο Λουκάς. «Ούζο ή τσικουδιά;» είναι το πρώτο.
«Αναλόγως την εποχή κι αναλόγως τον μεζέ που έχεις. Το καλοκαιράκι περισσότερο το ούζο, το χειμώνα τσικουδιά».
«Με ή χωρίς πάγο;» το επόμενο ερώτημα.
«Το ούζο πάντα θέλει πάγο. Πρέπει να μπει πρώτα το νεράκι και μετά ο πάγος ώστε να μην ψυχθεί απότομα και διαχωριστεί ο γλυκάνισος και να το πιεις πριν λιώσει ώστε να μην αλλοιωθεί η γεύση», εξηγεί ο ειδικός, έναν χαρακτηρισμό που ο ίδιος μάλλον δε θα αποδεχόταν. «Δεν υπάρχουν απόλυτοι γνώστες. Καθημερινά διδασκόμαστε και μαθαίνουμε κι εμείς. Κανένας δεν γεννήθηκε και τα ξέρει όλα».
Ο Λουκάς Λυγνός
Περισσότερα για τη διαδικασία της απόσταξης, όπως γίνεται σήμερα, αλλά και στις αρχές του προηγούμενου αιώνα, μπορεί κανείς να μάθει εάν επισκεφτεί το μουσείο του Λουκά Λυγνού στην «Κάναβα Σαντορίνη».
Η «αντιπαροχή του Καραμανλή» δεν υπήρξε ποτέ, είναι μύθος.
Αν και υπάρχουν πολλοί λόγοι για να δαιμονοποιήσει κανείς τον γαλάζιο «εθνάρχη» (έκανε πολλά λάθη στη μακρά πορεία του), εντούτοις ο Κωνσταντίνος Καραμανλής δεν είναι αυτός που ευθύνεται (αποκλειστικά) για την αντιπαροχή που κατέστρεψε αισθητικά την Αθήνα και γκρέμισε τις όμορφες βίλες και τα ιστορικά σπίτια του παρελθόντος, αντικαθιστώντας τα με άμορφες πολυκατοικίες.
Τι είναι η αντιπαροχή; Είναι ότι επετράπη να αρχίσει η κατεδάφιση πολλών νεοκλασικών μεγάρων και ωραίων μεσοπολεμικών κτιρίων της Αθήνας (οικία Αμβροσίου Ράλλη στην Κλαυθμώνος, Δημοτικό Θέατρο στην πλατεία Κοτζιά, οικία Ζωγράφου, Πανεπιστημίου και Αμερικής) και στη θέση τους να εξαπλωθεί μια άμορφη και άσχημη πολεοδομική δόμηση.
Εκατοντάδες χιλιάδες Ελληνες από την επαρχία γέμισαν ασφυκτικά τις πολυκατοικίες που φύτρωναν σαν μανιτάρια και κατέστρεψαν την Αθήνα του 19ου αιώνα.
Φταίει ο Καραμανλής; «Οχι», απαντούν οι ειδικοί. Η πολεοδομική καταστροφή της πρωτεύουσας άρχισε με την έλευση των προσφύγων από τη Μικρά Ασία, μετά το 1922, αλλά και σε όλη τη διάρκεια της δεκαετίας του 1930.
Τότε γκρεμίστηκαν τα περισσότερα δίπατα αρχοντικά της Αθήνας, βυθίζοντας σε βαθιές σκιές άλλοτε ηλιόλουστους δρόμους, σκεπάζοντας αυλές και κήπους και ξηλώνοντας την παλιά φυσιογνωμία της πόλης.
H κατεδάφιση και η καταστροφή επεκτάθηκαν από την Αθήνα σε όλη την επικράτεια: ολόκληρη η Ελλάδα θυμίζει πανομοιότυπο σκηνικό, με τις ίδιες σχεδόν πολυκατοικίες.
Η καταστροφή της Αθήνας συνεχίστηκε μετά τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο και τον Εμφύλιο. Στις μεταπολεμικές κυβερνήσεις, ζητούμενο άμεσης προτεραιότητας ήταν η επίλυση του στεγαστικού, καθώς τα ρημαγμένα χωριά από τη δεκαετία του 1940 είχαν αλλάξει την ανθρωπογεωγραφία και την οικονομική κατανομή. Και επίσης, ένας πολύ μεγάλος αριθμός κτιρίων της κεντρικής Αθήνας είχε καταστραφεί στα Δεκεμβριανά (1944), με αποτέλεσμα ακόμα και το 1950 πολλά σημεία της πρωτεύουσας να είναι σε άθλια κατάσταση. Χωματόδρομοι, κοινωνική ανισότητα, σπίτια λαβωμένα, κακή υγιεινή.
Φωτογραφία του Ντμίτρι Κέσελ για το περιοδικό Life – «Ελλάδα 1944»:
Το κτίριο της οδού Πατησίων 32 αμέσως μετά τη λήξη των Δεκεμβριανών, με εμφανή τα ίχνη από τις μάχες – Αρχείο Γεωργίου Βήχου, ΕΛΙΑ-ΜΙΕΤ:
Οι περισσότερες κατεδαφίσεις παλιών σπιτιών στις συνοικίες συνεχίστηκαν μετά το 1960. Στα μέσα της δεκαετίας η οικοδομή ήταν παντοκρατορία. Κοντά της, βιοτεχνίες, βιομηχανίες και καταστήματα λιανικού εμπορίου θέρμαιναν μία μεγάλη αλυσίδα παραγωγής, ζήτησης και κατανάλωσης. Η Ελλάδα αποκτούσε για πρώτη φορά καταναλωτική κοινωνία σε πλατιά βάση.
Τα έργα αναμόρφωσης της πλατείας Ομονοίας το 1957. Καταργείται η παλαιά μορφή και ετοιμάζεται ο σχεδιασμός με το σιντριβάνι:
Ο Καραμανλής στο «Paris Match»: Ο Κωνσταντίνος Καραμανλής φωτογραφίζεται για το γνωστό γαλλικό περιοδικό. «Πού έπρεπε να τους βάλω, στο κεφάλι μου;» είχε απαντήσει όταν τον ρώτησαν για την αντιπαροχή (Μ. Litran/ Paris Match/ Getty Images/ Ideal Image)
«Οσοι σχολιάζουν αρνητικά την Αθήνα ως “καραμανλικό” έργο, αγνοούν ότι είναι στη διάρκεια απουσίας του Καραμανλή από την Ελλάδα (1963-1974) που η αντιπαροχή γνώρισε τη μεγαλύτερη δόξα. Αγνοείται επίσης ότι αν σήμερα χαιρόμαστε το έργο Πικιώνη στην Ακρόπολη, ένα από τα πολλά δημόσια έργα της δεκαετίας του ’50, αυτό οφείλεται στον Καραμανλή», έγραψε ο Ν. Βατόπουλος στην «Καθημερινή».
Ωστόσο, κανείς στην Ελλάδα (πολιτικοί και πολίτες) δεν ενδιαφέρθηκε ποτέ για την διαφύλαξη του ιστορικού, έστω, κέντρου της πρωτεύουσας και ορισμένων μεγάλων δρόμων και δρομίσκων περιμετρικά των Εξαρχείων, της Πατησίων, του Μεταξουργείου: μοναδική έγνοια ήταν το στοίβαγμα Ελλήνων της επαρχίας και το άμεσο κέρδος από την οικοδομή.
Ενα θλιβερό παράδειγμα είναι η βίλα Μαργαρίτα που βρισκόταν στη συμβολή των λεωφόρων Βασιλίσσης Σοφίας (τότε Κηφισίας) και Μεσογείων. Κατά τη δεκαετία του ’60 μεγάλο μέρος των κήπων του απαλλοτριώνεται για τη διαπλάτυνση των λεωφόρων. Το 1970 κατεδαφίστηκε και στη θέση του σήμερα βρίσκεται το 9ώροφο κτίριο της Εθνικής Τράπεζας.
Η Οικία Σαριπόλου βρισκόταν στη βορειοδυτική γωνία Πατησίων και Χαλκοκονδύλη. Κατεδαφίστηκε επί Κωνσταντίνου Καραμανλή, το 1956, για να δώσει τη θέση του σε ένα ακόμα απρόσωπο και κακοσυντηρημένο κτίριο γραφείων, από αυτά που γέμισαν την Πατησίων μετά το 1960:
Οπως έγραψε ο γνωστός μηχανολόγος (πρώην στέλεχος του Ποταμιού) Θανάσης Σκόκος στο protagon, δεν φταίει η αντιπαροχή για την ελληνική πολεοδομική αναρχία και αρχιτεκτονική μετριότητα, παρότι είναι μια ιδέα τόσο δημοφιλής.
«Στη δημιουργία του δομημένου περιβάλλοντος της πατρίδας μας κύριο ρόλο έπαιξαν οι καταπατητές, οι διεφθαρμένες κυβερνήσεις και η συναλλαγή με μεγάλες ομάδες του πληθυσμού, η Μικρασιατική Καταστροφή, ο τραγικός εμφύλιος, η αυθαίρετη δόμηση και φυσικά η συλλογική πολιτισμική μας ταυτότητα» έγραψε.
Και προσθέτει για τους κατασκευαστές που έχουν μεγάλες ευθύνες: «Τώρα θα μου πείτε πολλοί από αυτούς ήταν ανοργάνωτοι, τυχάρπαστοι, απατεώνες, κακότεχνοι, κακόγουστοι. Να συμφωνήσω. Το κράτος όφειλε να έχει μητρώο, έλεγχο, προϋποθέσεις για να γίνεις κατασκευαστής. Να έχει εξαρχής επιβάλει ουσιαστικό αρχιτεκτονικό έλεγχο. Να είχε επιλέξει την αποτρεπτική επιβολή ιδιαίτερα μειωμένων συντελεστών στα ιστορικά κέντρα των πόλεων. Δεν φταίει όμως η αντιπαροχή, ως σύστημα, για όλα αυτά».
Όταν σκέφτεστε τις υπερβολικά πλούσιες γυναίκες, ποιες εικόνες σας έρχονται στο μυαλό; Μήπως μια παγκοσμίου φήμης ηθοποιός, ένα τοπ μόντελ ή η σύζυγος ενός πολύ πλούσιου επιχειρηματία;
Εμείς αποφασίσαμε να σπάσουμε τα στερεότυπα για τις πλούσιες γυναίκες και να σας δείξουμε ότι αυτές οι γυναίκες ξέρουν πολύ καλά πώς να τα βγάζουν πέρα μόνες τους.
Η πανέμορφη Σίκχα Μοζάχ Μπιντ Νασέρ Αλ-Μισνέντ, είναι η δεύτερη σύζυγος του Εμίρη του Κατάρ και μητέρα 7 παιδιών. Η Σίκχα όχι μόνο είναι κοινωνική και πολιτική ακτιβίστρια, αλλά υποστηρίζει και την επιστημονική και τεχνολογική πρόοδο στη χώρα της. Της έχουν απονεμηθεί πολλές τιμητικές διδακτορικές διατριβές και έχει ψηφιστεί ως μια από τις “πιο κομψές πρώτες κυρίες του κόσμου”.
Παρόλο που η μεγαλύτερη κόρη του Ντόναλντ Τραμπ θα μπορούσε να βασιστεί στα χρήματα του πατέρα της για να ζει μια ανέμελη ζωή, αποφάσισε να γίνει και η ίδια μια πετυχημένη επιχειρηματίας. Της ανήκουν πολλές εταιρίες, κάνει συχνές εμφανίσεις στην τηλεόραση και έχει γράψει ένα βιβλίο. Παρά το γεμάτο της πρόγραμμα, πάντα βρίσκει χρόνο για την οικογένεια και τον εαυτό της.
Η Πάνσι Χο είναι κόρη του δισεκατομμυριούχου Στάνλεϊ Χο, γνωστός και ως “ο βασιλιάς του Τζόγου”. Η Πάνσι είναι η πιο πλούσιο από τα 17 παιδιά της οικογένειας Χο. Τώρα που έχει περισσότερα χρήματα από τον πατέρα της, εκείνος πρέπει να είναι πολύ περήφανος για την κόρη του.
Η Μαργκαρίτα Λούις-Ντρέιφους (γεννημένη ως Μαργκαρίτα Μπογκντάνοβα) είναι η πιο πλούσια Ρωσίδα επιχειρηματίας του κόσμου. Μετά τον θάνατο του συζύγου της, έγινε πρόεδρος του Ομίλου Λούις-Ντρέιφους και ιδιοκτήτρια της ποδοσφαιρικής ομάδας Olympique de Marseille. Πρόσφατα ξαναπαντρεύτηκε και γέννησε δίδυμα κοριτσάκια.
Η οικογενειακή επιχείρηση (μία από τις μεγαλύτερες ιδιωτικές πετρελαϊκές εταιρείες) πέρασε στην Κάρι μετά τον θάνατο του συζύγου της, Ουμπέρτ Περόντο, το 2006. Τώρα, η εταιρία διοικείται από τον γιο τους και η Κάρι περνάει τον περισσότερο χρόνο της, κάνοντας φιλανθρωπίες.
Η Σάρλοτ Κασιράγκι είναι 8η στην σειρά για τον θρόνο του Μονακό. Η εγγονή της Γκρέις Κέλι εργάζεται σαν δημοσιογράφος και στον ελεύθερο χρόνο της κάνει ιππασία. Προφανώς, η Σάρλοτ εκτός από τους βασιλικούς θησαυρούς, κληρονόμησε και την ομορφιά της γιαγιάς της.
Η χήρα του Τζον Γουάλτον, του γιου του ιδρυτή των καταστημάτων Γουόλμαρτ, κατείχε κάποια στιγμή τον τίτλο της πλουσιότερης γυναίκας στον κόσμο. Παρόλο που ο τραπεζικός της λογαριασμός σταδιακά γίνεται λιγότερο εντυπωσιακός, παραμένει μια από τις γυναίκες με τη μεγαλύτερη επιρροή στις φιλανθρωπίες.
Η Ίρις κληρονόμησε την περιουσία της από τον σύζυγό της. Είναι η πλουσιότερη γυναίκα στη Χιλή και διευθύνει με επιτυχία την οικογενειακή επιχείρηση. Επίσης, πρέπει να παραδεχτούμε ότι δείχνει πολύ εντυπωσιακή για την ηλικία της.
H χήρα του ιδρυτή της Apple έχει προσελκύσει τα φώτα της δημοσιότητας τελευταία. Όταν κληρονόμησε τις μετοχές του άντρα της στην Apple, έγινε μια από τις πλουσιότερες γυναίκες του κόσμου. Διευθύνει την επιχείρηση και συμμετέχει σε πολλές φιλανθρωπικές οργανώσεις.
Η επικεφαλής μιας φαρμακευτικής εταιρίας, Σουζάν Κλάτεν, μαζί με τον αδερφό της, έχουν το 50% των μετοχών της BMW. Η πιο πλούσια γυναίκα της Γερμανίας διευθύνει με επιτυχία την επιχείρησή της και περνάει τον ελεύθερο χρόνο της με την οικογένειά της.
Άλλη μια δισεκατομμυριούχος που οφείλει την περιουσία της στα καταστήματα Γουόλμαρτ. Η κόρη του ιδρυτή, Σαμ Γουάλτον, είναι λάτρης της τέχνης και έχει τη δική της ιδιωτική συλλογή. Γιατί να μην κάνεις αυτό που σου αρέσει, όταν έχεις τόσα πολλά χρήματα;
Παρά την ηλικία της, η βασίλισσα της L’oreal έχει στην κατοχή της ένα φιλανθρωπικό ίδρυμα και εξακολουθεί να δουλεύει πολύ σκληρά. Δεν προκαλεί καμία έκπληξη που στα 94 της είναι η πλουσιότερη γυναίκα στον κόσμο!
Απαντήσεις για το πού βρισκόταν ο πρωθυπουργός τις μέρες που μαίνονταν φωτιές σε διάφορα σημεία της χώρας, ζητά η Νέα Δημοκρατία.
Σε ανακοίνωση του γραφείου Τύπου της αξιωματικής αντιπολίτευσης σημειώνεται ότι «μετά και τα σημερινά ρεπορτάζ για το μυστικό μέρος των διακοπών του κ. Τσίπρα, οι συνήθως λαλίστατοι κύκλοι του Μαξίμου οφείλουν να σπάσουν τη σιωπή τους.
Να ενημερώσουν υπεύθυνα τους πολίτες για το που ήταν ο κ. Τσίπρας όταν στη χώρα μαίνονταν οι καταστροφικές πυρκαγιές και κανείς δεν γνώριζε πού βρίσκεται ο πρωθυπουργός.
Ο κ. Τσίπρας έχει την στοιχειώδη υποχρέωση να απαντήσει συγκεκριμένα:
Ποιος είναι ο τόπος των διακοπών του;
Πού βρισκόταν τις ημέρες που μαίνονταν οι φωτιές σε διάφορα σημεία της χώρας;
Πού βρέθηκε στις 15 Αυγούστου και γιατί εμφανίστηκε στην περιοχή της Ανατολικής Αττικής μετά την κατάσβεση της καταστροφικής πυρκαγιάς;
Βάσει ποιων στοιχείων οι υπουργοί του μιλούσαν για οργανωμένο σχέδιο αποσταθεροποίησης της κυβέρνησής του, την ίδια στιγμή που εκείνος έκανε διακοπές;
Διαψεύδει τα δημοσιεύματα που τον φέρουν να έχει μετακινηθεί με στρατιωτικό ελικόπτερο από τον τόπο διακοπών του, προκειμένου να επισκεφθεί τις πυρόπληκτες περιοχές της Ανατολικής Αττικής μετά την κατάσβεση της πυρκαγιάς;
Αναμένουμε τις απαντήσεις», καταλήγει η ανακοίνωση της Νέας Δημοκρατίας.
Η Ζωή βοηθούσε χωρίς να το ξέρει κανείς την οικογένεια του Ανδρέα Μπάρκουλη και ο γιος του ηθοποιού δεν θα μπορούσε να μην την αποχαιρετίσει με αυτά τα ξεχωριστά λόγια
Άφατη θλίψη προκάλεσε ο ξαφνικός θάνατος της αγαπημένης ηθοποιού Ζωής Λάσκαρη. Ανάμεσα σ΄αυτούς που θέλησαν να την αποχαιρετήσουν μέσω των social media είναι και ο γιος του Ανδρέα Μπάρκουλη, Νίκος, αλλά και η σύζυγος του αξέχαστου ηθοποιού που πέθανε πριν ένα χρόνο, Μαίρη Μπάρκουλη.
Ο γιος του ηθοποιού συγκινεί λέγοντας πως αποχαιρετά τη γυναίκα που τον μεγάλωσε. Όπως αποκάλυψε η Μαίρη Μπάρκουλη, η Ζωή βοηθούσε χωρίς να το ξέρει κανείς την οικογένεια της και ο Νίκος δεν θα μπορούσε να μην την αποχαιρετίσει με αυτά τα ξεχωριστά λόγια.
«Ήρθε η ώρα λοιπόν να πω αντίο στην γυναίκα που με μεγάλωσε …κάλο παράδεισο..σε περιμένει πάνω ο μπαμπάς… Αντίο Ζωή».
