Ενώ μέχρι σήμερα οι πολυεκατομμυριούχοι και οι δισεκατομμυριούχους επιλέγουν να ζουν στις οικονομικές πρωτεύουσες του Λονδίνου, το Τόκιο και τη Νέα Υόρκη, αυτό αναμένεται σύντομα να ανατραπεί αφού πολλοί έχουν αρχίσει να μεταναστεύουν σε πόλεις με τις αναδυόμενες αγορές προκειμένου να αυξήσουν την περιουσία τους.
Και μπορεί να μην σας γέμιζαν τα μάτι μέχρι σήμερα, ωστόσο, πόλεις όπως το Βελιγράδι, ο Παναμάς, το Γιανγκόν είναι πιθανό να εξελιχθούν σύντομα σε παγκόσμιες οικονομικά καταφύγια για τους δισεκατομμυριούχους σύμφωνα με την συμβουλευτική εταιρεία ακινήτων Knight Frank.
Βελιγράδι-Σερβία
Το Βελιγράδι, το οικονομικό και επιχειρηματικό κέντρο της Νοτιοανατολικής Ευρώπης, είδε μια σταθερή αύξηση κατά 12% των πλουσίων από το 2007 έως το 2014.
Ο αριθμός τωνδισεκατομμυριούχων αναμένεται τώρα να αυξηθεί κατά 72% σε σχέση με το επόμενη δεκαετία, ιδίως αν τα φορολογικά κίνητρα και οι επιχορηγήσεις συνεχίζουν να προκαλούν άμεσες ξένες επενδύσεις.
Παναμάς
Η στρατηγική θέση μέσα στο κανάλι στην οποία βρίσκεται ο Παναμάς, ο οποίος γεφυρώνειτη Λατινική Αμερική και τη Βόρεια Αμερική, τον έχει ευνοήσει ιδιαίτερα. Από το 2007, έχει σχεδόν διπλασιαστεί ο πληθυσμός των δισεκατομμυριούχων.
Το υψηλής ποιότητας δίκτυο μεταφορών, το βελτιωμένο σύστημα υγείας που διαθέτει, καθώς και το ανταγωνιστικό φορολογικό περιβάλλον αναμένεται να προσελκύσουν πάνω από 7.000δισεκατομμυριούχους μέχρι το 2024.
Αντίς Αμπέμπα, Αιθιοπία
Η Αιθιοπία είναι η ταχύτερα αναπτυσσόμενη οικονομία της Αφρικής, και οι κροίσοι το ξέρουν ήδη. Ο πληθυσμός των δισεκατομμυριούχων έχει σχεδόν διπλασιαστεί από το 2007 στην Αντίς Αμπέμπακαι αναμένεται να διπλασιαστούν ξανά μέχρι το 2024.
Ως η έδρα της Αφρικανικής Ένωσης, η έδρα της Οικονομικής Επιτροπής των Ηνωμένων Εθνών για την Αφρική, καθώς και μια σειρά από άλλους εθνικούς και διεθνείς οργανισμούς, η Αντίς Αμπέμπα θεωρείται συχνά ως το πολιτικό κεφάλαιο της Αφρικής.
Γιανγκόν, Μιανμάρ
Η πρώην πρωτεύουσα της Μιανμάρ και η μεγαλύτερη πόλη,η Γιανγκόν, είναι ένα κλασικό παράδειγμα όπου μια αναδυόμενη αγορά προσεγγίζει όλο και περισσότερο αριθμό δισεκατομμυριούχων.
Τώρα, η Μιανμάρ επωφελήθηκε από τις δημοκρατικές μεταρρυθμίσεις και το σταδιακό άνοιγμα της οικονομίας της. Η Γιανγκόν αντιπροσωπεύει πάνω από το ένα πέμπτο της συνολικής οικονομικής παραγωγής της Μιανμάρ, και ο αριθμός των κροίσων αναμένεται να διπλασιαστεί τα επόμενα 10 χρόνια.
Πρόκειται για τις σπανιότερες και λιγότερο γνωστές απεικονίσεις της Θεοτόκου.
Εικόνες που ελάχιστοι αγιογράφοι «τόλμησαν» να δημιουργήσουν ξεφεύγοντας από την «πεπατημένη» της ορθόδοξης αγιογραφίας.
Μια μοναδική απεικόνιση της Θεοτόκου είναι αυτή όπου εμφανίζεται χτυπημένη από έξι σπαθιά. Αν και κανείς δεν ξέρει τι ήταν αυτό που ενέπνευσε τον αγιογράφο θεωρείται πως απεικονίζει τον πόνο της μητέρας Παναγίας την στιγμή της Σταύρωσης όπως τον είχε προφητεύσει ο Άγιος Συμεών ο Θεοδόχος.
Η πρωτότυπη, γιατί ακολούθησαν πολλά αντίγραφα, βρίσκεται στη Ρωσία. Λέγεται πως είναι θαυματουργή και πως έχει δακρύσει τις παραμονές μεγάλων καταστροφικών γεγονότων όπως ήταν το χτύπημα της 11ης Σεπτεμβρίου, η βύθιση του ρωσικού υποβρυχίου Κούρσκ κ.α.
Οι ντόπιοι λένε πως όταν το 1830 οι ιερείς έκαναν λιτανεία της εικόνας στη πόλη Βολόγκντα όπου υπήρχε επιδημία χολέρας, το φαινόμενο σταμάτησε.
Η εικόνα της Παναγίας εγκύου
Σπανιότατη και ελάχιστα γνωστή. Αρκετοί θεολόγοι την θεωρούν «αιρετική» αφού ξεφεύγει από την θεολογικά αποδεκτή απεικόνιση της συγκεκριμένης περιόδου της ζωής της Θεοτόκου.
Ωστόσο η δυναμική που βγαίνει από την εικόνα αυτή είναι αν μη τι άλλο ιδιαίτερα ισχυρή, αφού «αποθεώνει» την μητρότητα.
Αντίστοιχης διαφορετικότητας, είναι η εικόνα των «πρώτων βημάτων».
Είναι η εικόνα που απαθανατίζει τα πρώτα βήματα του Ιησού. Η παλαιότερη γνωστή απεικόνιση είναι το 18ου αιώνα και βρίσκεται σε μοναστήρι των Μεγάρων.
Ωστόσο δεν ήταν λίγοι οι νεότεροι αγιογράφοι που εμπνεύστηκαν από αυτήν για να κάνουν τις δικές τους δημιουργίες.
Η μοναδική εικόνα της Παναγίας με τα τρία χέρια
Μάρτυρας ενός θαύματος που ελάχιστοι ίσως θα πίστευαν σήμερα, αποτελεί η ταξιδεμένη εικόνα της Παναγίας της Τριχερούσας που τους τελευταίους αιώνες φυλάσσεται στη Μονή του Χιλανδαρίου στο Άγιον Όρος. Η Τριχερούσα, είναι μια όχι σπάνια αλλά μοναδική εικόνα της Θεοτόκου.
Απεικονίζει την Παναγία στην κλασική απεικόνιση της με τον Ιησού στα χέρια της. Η διαφορά της όμως είναι πως κάτω από δεξί χέρι της, στην αριστερή πλευρά της εικόνας όπως την κοιτά κάποιος υπάρχει ένα ακόμη χέρι.
Το χέρι αυτό είναι και η αιτία που στην εικόνα δόθηκε το προσωνύμιο «Τριχερούσα», η Παναγία δηλαδή με τα τρία χέρια.
ΤΟ ΘΑΥΜΑ
Η αρχική εικόνα ανήκε στην οικογένεια του Ιωάννη του Δαμασκηνου, ο οποίος έζησε τον έβδομο αιώνα στη Δαμασκό (εξ ου και το Δαμασκηνός) της Συρίας. Ο Ιωάννης ήταν Χριστιανός. Ταυτόχρονα ήταν σύμβουλος του Χαλίφη Ουαλίδ της Συρίας για θέματα που αφορούσαν τον χριστιανικό πληθυσμό.
Λέγεται πως οι θέσεις του κατά των εικονομάχων προκάλεσαν την αντίδραση του παλατιού στην Κωνσταντινούπολη. Εξαιτίας αυτής της στάσης του ήταν να πλεχθεί πλεκτάνη εις βάρος του και στο τέλος να συλληφθεί.
Ο Χαλιφης βέβαιος ότι ο Ιωάννης τον είχε προδώσει διέταξε να του κόψουν το χέρι όπως κι έγινε. Μπροστά σε αυτήν την εικόνα της Παναγίας, ο Ιωάννης προσευχόταν συνεχώς ζητώντας από την Θεοτόκο να τον θεραπεύσει. Γοναστισμένος μπροστά στο εικόνισμα είχε κοντά του το ακρωτηριασμένο μέλος και προσευχόταν με ένταση.
Το επόμενο πρωί, όταν ξύπνησε το χέρι του είχε θεραπευτεί. Θέλοντας να ευχαριστήσει την Παναγία, έφτιαξε ένα ασημένιο αντίγραφο του κομμένου του χεριού και το εναπέθεσε στην εικόνα.
Από τότε έμεινε στην εικόνα και κατ επέκταση στην Παναγία το προσωνύμιο «Τριχερούσα»
ΤΟ ΤΑΞΙΔΙ ΤΗΣ ΕΙΚΟΝΑΣ
Ο Ιωάννης μετά το θαύμα που έζησε, αποφάσισε να γίνει μοναχός. Πήγε στη Λαύρα του Αγίου Σάββα στην Παλαιστίνη. Μαζί του πήρε και την εικόνα, που πλέον δεν ήταν ένα «απλό» οικογενειακό κειμήλιο Σύμφωνα με την παράδοση, ο Ιωάννης στην διαθήκη του ζήτησε να χαριστεί η εικόνα σε όποιον Επίσκοπο με το όνομα Σάββας θα επισκεπτόταν το μοναστήρι μετά τον θάνατο του.
Το 1217 πέρασε στα χέρια του Σέρβου Αρχιεπισκόπου Σάββα. Η εικόνα έμεινε στη Σερβία για αρκετά χρόνια μέχρι τις αρχές του 15ου αιώνα οπότε μεταφέρθηκε στο Άγιον όρος για να μην πέσει στα χέρια των Τούρκων. Από τότε η εικόνα βρίσκεται στη σέρβικη Μονή του Χιλανδαρίου.
Θεωρείται η Ηγούμενος της Μονής αλλά και η Προστάτιδα του λαού της Σερβίας. Υπολογίζεται ότι πάνω στο χρυσό «πουκάμισο» της εικόνας, υπάρχουν περίπου 5.000 πολύτιμοι λίθοι.
Στη Μονή Χιλανδαρίου υπάρχει κτίσμα οι αγιογραφίες του οποίου απεικονίζουν την ιστορία της εικόνας. Μάλιστα υπάρχει επιγραφή στην οποία αναφέρεται:
«Αύτη η τιμία εικών της Υπεραγίας Θεοτόκου, εν η Ιωάννης ο Δαμασκηνός δια συκοφαντίας Λέοντος του Εικονομάχου τμηθείς την χείρα προσπεσών θαυμασίως ιάθη. Μεθ’ ο την θείαν εικόνα λαβών την εν Παλαιστίνη Λαύραν Σάββα του Ηγιασμένου απελθών εμόνασε.
Καιρού δε ικανού παρελθόντος παρά των εκεί εδωρήθη τω εν Αγίοις Αρχιεπισκόπω Σερβίας Σάββα, απελθόντι εκεί χάριν προσκυνήσεως και εις Σερβίαν ταύτην μετακομίσας τω αυταδέλφω αυτού Κράλη Σερβίας Στεφάνω δώρον προσήνεγκεν.
Υποταχθείσης δε της Σερβίας τω εκ της Άγαρ και Ναών και Μοναστηρίων ερημωθέντων, θαυμασίως ευρέθη αύτη η εικών έμπροσθεν της Ιεράς Μονής του Χιλιανδαρίου. Οι δε τότε πατέρες εξεστηκότες μετ’ ευλαβείας ταύτην λαβόντες ένδον του θείου Βήματος του Ναού ταύτην ετέθηκαν.
Αλλ’ εκείθεν εν τω ηγουμενικώ θρόνω παραδόξως ευρέθη, καίτοι δύο που και τρις εν τω Ιερώ παρά των Πατέρων μετέθητο. Εφάνη γαρ εν οράματι τω Ηγουμένω η Κυρία Θεοτόκος λέγουσα προς τούτον ότι ουκ ήλθον του φυλαχθήναι με υφ’ υμών αλλ’ υμάς υπ’ εμού. Ενθέν τοι και ευπρεπίσαντες τον θρόνον επέθηκαν την ιεράν εικόνα ποιούντες κοινήν παράκλησιν έκτοτε μέχρι της σήμερον κατά παν Σάββατον.
Ήτις και Τριχερούσα εκλήθη δια το προς τον Ιωάννην Δαμασκηνόν ρηθέν τερατούργημα, αργυράν χείρα τη εικόνι ανατιθέντα εις ανάμνησιν του θαύματος. 1809 Οκτωβρίου 29ην».
ΠΑΝΑΓΙΑ ΠΟΡΤΑΪΤΙΣΣΑ ΤΩΝ ΙΒΗΡΩΝ –Η πιο πολύτιμη εικόνα του Αγίου Όρους και η απίστευτη ιστορία της
Πρόκειται για το πιο σημαντικό κειμήλιο του Αγίου Όρους μαζί με την εικόνα του «Άξιον Εστίν». Η Παναγία η Πορταΐτισσα των Ιβήρων και η ιστορία της έχει κάνει πολλούς να δακρύσουν αλλά και να πιστέψουν.
Αυτήν την μοναδική εικόνα προσκύνησε και ο Πατριάρχης της Ρωσίας κ. Κύριλλος, αποδίδοντας φόρο τιμής στην Κυρά του Άθωνα.
Η ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΗΣ ΕΙΚΟΝΑΣ
Σύμφωνα με την παράδοση αλλά και μαρτυρίες, η εικόνα ανήκε σε μια οικογένεια που ζούσε στη Νίκαια της Μικράς Ασίας τον 8ο αιώνα. Το 829 μεσούσης της «εικονομαχίας» η γυναίκα πουν την είχε αναγκάστηκε να την ρίξει στην θάλασσα για να μην καταστραφεί από τους εικονομάχους.
Επί 170 χρόνια η εικόνα ήταν χαμένη. Μέχρι το 1004. Τότε καλόγεροι της Μονής Ιβήρων είδαν στην θάλασσα ένα φως. Το φως αυτό ήταν ορατό κι από άλλες Μονές.
Περίεργοι να δουν τι συμβαίνει στη θάλασσα πολλοί μοναχοί μπήκαν στις βάρκες και πήγαν προς το φως, όπου διέκριναν μια εικόνα. Όσο πλησίαζαν όμως η εικόνα απομακρυνόταν. Αδυνατώντας να την πλησιάσουν, επέστρεψαν στη Μονή Ιβήρων όπου προσευχήθηκαν.
Η απάντηση του Θεού δόθηκε μέσω ενός ασκητή, του Γαβριήλ ο οποίος λένε πως άκουσε τη φωνή της Παναγίας να του δίνει συγκεκριμένες εντολές.
«Πήγαινε στο Μοναστήρι σου και πες στον ηγούμενο ότι ήρθα για να τους δώσω την εικόνα μου. Μετά, βάδισε στη θάλασσα, για να γνωρίσουν όλοι την αγάπη και πρόνοια που έχω στο Μοναστήρι σας.» Έτσι κι έγινε.
Ο Γαβριήλ πήγε στη θάλασσα και η εικόνα τον πλησίασε. Επί τρία μερόνυχτα οι Μοναχοί έψαλλαν δοξολογίες προς την Παναγία για το Θαύμα, το οποίο όμως δεν είχε ολοκληρωθεί.
Η εικόνα μεταφέρθηκε στο καθολικό της Μονής Ιβήρων. Παραδόξως όμως χανόταν και εμφανιζόταν στην πόρτα της Μονής.
Οι μοναχοί την επέστρεφαν στο καθολικό και η ιστορία επαναλαμβανόταν.
Μέχρι που ο Γαβριήλ άκουσε ξανά τη φωνή της Παναγίας «Πες στον ηγούμενο να παύσετε να με πειράζετε, διότι δεν ήρθα στο Μοναστήρι για να με φυλάτε σεις, αλλά ήρθα για να γίνω εγώ φύλακας και φρουρός σας και σ’ αυτήν και στην μέλλουσα ζωή. Και όσοι θα ζήσουν με ευλάβεια και φόβο Θεού και δεν αμελούν στην απόκτηση των αρετών, και τελειώσουν την πρόσκαιρη ζωή τους σ’ αυτόν τον τόπο, ας έχουν θάρρος και να μη φοβούνται την κόλαση διότι αυτή τη χάρη ζήτησα από τον Θεό και Υιό μου και την πήρα. Ως επιβεβαίωση των λόγων μου σας δίνω αυτό το σημείο: Όσο βλέπετε την εικόνα μου στο Μοναστήρι σας, δεν θα λείψη απ’ το Όρος τούτο η χάρις και το έλεος του Υιού μου και Θεού» (ε’ 143).
Με εντολή του τότε Ηγουμένου, κτίστηκε ειδικό παρεκκλήσιο έξω από την πόρτα της Μονής και εκεί απέθεσαν την ιερή εικόνα.
ΘΑΥΜΑΤΑ ΚΑΙ ΘΡΥΛΟΙ
Από το 1004 που βρέθηκε μέχρι σήμερα η εικόνα της Παναγίας δεν έχει βγεί ποτέ από το Άγιον Όρος. Ο θρύλος λέει πως όσο η εικόνα παραμένει στη θέση της το Άγιον Όρος θα είναι άτρωτο.
Άλλος θρύλος λέει πως όταν η εικόνα χαθεί θα είναι σημάδι ότι πλησιάζει η Δευτέρα Παρουσία.
Μάρτυρες των θαυμάτων της Παναγίας είναι τα δεκάδες πολύτιμα αφιερώματα. εγκόλπια αρχιερέων, μετάλλια πρωταθλητών και ολυμπιονικών αλλά και παράσημα ηρώων, κοσμούν το εικόνισμα Της.
Για τους Αγιορείτες και ειδικότερα για τους Ιβηρίτες η Παναγία η Πορταΐτισσα είναι κάτι παραπάνω από ένα απλό εκκλησιαστικό κειμήλιο είναι η ζωντανή παρουσία της Θεοτόκου ανάμεσά τους.
Ο ΑΓΙΟΣ… ΒΑΡΒΑΡΟΣ
Όπως λένε οι Μοναχοί, την εποχή που στη Μεσόγειο δρούσαν πειρατικοί στόλοι, η Μονή των Ιβήρων έγινε στόχος του Άραβα πειρατή Ραχάι. Η παράδοση λέει πως όταν οι πειρατές πλησίασαν τη Μονή για να την λεηλατήσουν δεν τα κατάφεραν.
Επιστρέφοντας στο πλοίο είπαν στον Ραχάι πως μια γυναίκα τους είχε εμποδίσει. Ο ίδιος δοκίμασε να δείξει στους άνδρες του πως όλα ήταν της φαντασίας τους. Φθάνοντας στη Μονή, είδε μπροστά του την εικόνα της Παναγίας. Τότε έβγαλε το ξίφος του και τη χτύπησε στο πρόσωπο. Παραδόξως το εικόνισμα άρχισε να αιμορραγεί στο σημείο που χτυπήθηκε.
Το σημάδι στο εικόνισμα όπως και το αίμα που έχει ξεραθεί με τα χρόνια, φαίνονται
Τότε ο πειρατής, κατάλαβε πως δεν είχε να κάνει με κάτι άψυχο. Οι αγιορείτικες παραδόσεις τον θέλουν να μένει στη Μονή των Ιβήρων, όπου βαπτίστηκε Χριστιανός και έγινε μοναχός.
Του έδωσαν το όνομα Δαμασκηνός, αλλά εκείνος θέλοντας να ταπεινωθεί ζητούσε από τους ανθρώπους να τον φωνάζουν Βάρβαρο. Έζησε όλη του τη ζωή μπροστά από την εικόνα της Παναγίας.
Η Εκκλησία τον ανακήρυξε Άγιο, όχι όμως με το βαπτιστικό του όνομα αλλά ως «Άγιο Βάρβαρο». Γιορτάζει στις 15 Μαΐου
Μια άλλη σπάνια εικόνα της Παναγίας Μητέρας του Κυρίου να Τον κανακεύει σαν μωρό και να γνέθει για να Του πλέξει ρουχαλάκια.
Η Εικόνα βρίσκεται στην Πατριαρχική Μονή του Αγίου Γεωργίου Καΐρου.
Οι πόλεις που έχουν αντέξει στη δοκιμασία του χρόνου, δε φέρουν απλά τα σημάδια της ιστορίας. Αντανακλούν την επιρροή -θετική και αρνητική- του ανθρώπινου πολιτισμού.
Οι αρχαιότερες πόλεις στον κόσμο, διαθέτουν όμορφη αρχιτεκτονική και εκπληκτικές ιστορίες, αλλά εξαιρετικά λίγες αρχαίες πόλεις ξεχωρίζουν σήμερα. Αρχαιολογικά ευρήματα που ήρθαν στο φως, αποδεικνύουν ότι οι πρώτοι οικισμοί στην ιστορία, ήταν εγκατεστημένοι στη Μεροποταμία-αντιστοιχεί σε μεγάλο βαθμό στο σημερινό Ιράκ, νοτιοανατολική και νοτιοδυτική Τουρκία και το Ιράν.
Παρακάτω είναι λίστα μας από τις 10 παλαιότερες πόλεις του κόσμου.
Ιεριχώ, ιδρύθηκε περίπου το 9.000 π.Χ. Η αραβική πόλη που βρίσκεται κοντά στον Ιορδάνη στη Δυτική Όχθη των Παλαιστινιακών περιοχών, καταλήφθηκε από το Ισραήλ το 1967 και κατοικήθηκε λόγω των πολλών πηγών της. Επειδή βρίσκεται αρκετά κάτω από το επίπεδο της θάλασσας (περίπου 260 μέτρα) 16 χλμ. βορείως της Νεκράς Θάλασσας, είναι το χαμηλότερο σημείο του πλανήτη με μόνιμους κάτοικους.
Σύμφωνα με αρχαιολογικές έρευνες, η Ιεριχώ, μία από τις παλαιότερες συνεχώς κατοικούμενες πόλεις, έχουν ανακαλυφθεί τα κατάλοιπα πάνω από 20 διαδοχικών εγκαταστάσεων στην πόλη, η πρώτη από τις οποίες είναι 11.000 ετών (9000 π.Χ).
Η Ιεριχώ, στην Παλαιά Διαθήκη περιγράφεται ως «Πόλη των Φοινικόδεντρων» και στην ιουδαιοχριστιανική παράδοση είναι γνωστή ως ο τόπος επιστροφής των Ισραηλιτών μετά την φυγή από την Αίγυπτο, οδηγούμενοι από τον Ιησού του Ναυή, διάδοχο του Μωυσή.
Βύβλος, ιδρύθηκε περίπου το 5.000 π.Χ Είναι γνωστή και ως Τζουμπάιλ στους Φοίνικες ενώ Βύβλος ονομάστηκε από τους Έλληνες. Η πόλη του Λιβάνου είναι, πιθανολογείται, ο παλαιότερος οικισμός του κόσμου που κατοικείται συνεχώς από την ίδρυσή του. Υπήρξε μεγάλο ναυτιλιακό και εμπορικό κέντρο κατά τους φοινικικούς χρόνους και σήμερα αποτελεί Μνημείο Παγκόσμιας Κληρονομιάς της UNESCO.
Όπως αναφέρει ο μύθος, η αρχαία αιγυπτιακή θεότητα Ίσιδα πήγε στη Βύβλο προκειμένου να βρει τα μέλη του νεκρού συζύγου της Όσιρι. Τα νερά ξέβρασαν το κιβώτιο με τα μέλη του Όσιρι στις ακτές της Φοινίκης, όπου και χώθηκε στη ρίζα ενός δένδρου. Το δένδρο αναπτύχθηκε ταχύτατα και έκρυψε το κιβώτιο στον κορμό του. Όταν όμως το έκοψαν για την υποστύλωση της στέγης του βασιλικού ανακτόρου, το δένδρο άρχισε να διαχέει εξαιρετική ευωδία.
Ακούγοντας η Ίσιδα το γεγονός ταξίδεψε στη Βύβλο. Εκεί μεταμορφωμένη σε βρεφοκόμο, η βασίλισσα της εμπιστεύθηκε την ανατροφή του νεογέννητου γιου της. Η Ίσιδα δέχτηκε και θα έκανε το παιδί αθάνατο, αν η μητέρα του δεν ταραζόταν, όταν είδε τη θεά κάποιο βράδυ να λούζει το παιδί στις καθαρτήριες φλόγες.
Για να την καθησυχάσει, η Ίσιδα της αποκάλυψε ποια ήταν και τον λόγο που την έφερε στη Φοινίκη. Ο βασιλέας της παρέδωσε τον πολύτιμο στύλο και η θεά απέσπασε το φέρετρο του συζύγου της, το κατάβρεξε με τα δάκρυά της και το μετέφερε στην Αίγυπτο. Εκεί το έκρυψε στα έλη της Βουτούς, μακριά από το μίσος του Σετ.
Χαλέπι, ιδρύθηκε περίπου το 4300 π.Χ
Είναι η μεγαλύτερη πόλη της Συρίας με πληθυσμό περί τους 2.132.100 κατοίκους. Η μεγαλύτερη σε πληθυσμό πόλη της Συρίας-ακόμα και από την πρωτεύουσα της χώρας, τη Δαμασκό-, Βρίσκεται στις πεδιάδες της βόρειας Συρίας ανάμεσα στους ποταμούς Ευφράτη και Ορόντη.
Από την πλούσια ιστορία της, το Χαλέπι κατακτήθηκε τον 16ο αιώνα π.Χ. από τους τότε κυρίαρχους της Ασίας Μιτάννι, αλλά και από τους Έλληνες του Μεγάλου Αλεξάνδρου. Οι αρχαίοι Έλληνες ονόμασαν την πόλη Βέροια λόγω των εποίκων με τους οποίους έχτισε την νεότερη πόλη ο βασιλιάς των Σελευκιδών της Συρίας Σέλευκος Α’ Νικάτωρ από την Βέροια της ελληνικής Μακεδονίας.
Δαμασκός, ιδρύθηκε περίπου το 4300 π.Χ.
Η πρωτεύουσα της Συρίας με πληθυσμό βρίσκεται σε υψόμετρο 600-700 μέτρα στις αρχές της ερήμου και στους πρόποδες του Αντιλίβανου. Οι πρώτες αναφορές για την ύπαρξη για την ύπαρξη της Δαμασκού είναι από τον 16ο αιώνα όταν ακόμη βρισκόταν κάτω από την κυριαρχία των Φαραώ της Αιγύπτου. Αν και είναι μια από τις παλαιότερες πόλεις, δεν έχει χάσει το παραδοσιακό της χρώμα και δεν έχει «διαβρωθεί» η πολεοδομία και η αρχιτεκτονική της.
Τον 10ο αιώνα περίπου π.Χ. έγινε το κέντρο του βασιλείου της Δαμασκού. Κατά την εποχή των Σελευκιδών, η πόλη -ή μέρος της- μετονομάστηκε σε Δημητριάδα. Την εποχή του Χριστού αναφέρεται σαν μεγάλο εμπορικό και πολιτιστικό κέντρο, γνωστή άλλωστε και από την ιστορία του Απόστολου Παύλου.
Μετά την επικράτηση της ισλαμικής θρησκείας, η Δαμασκός γίνεται πρωτεύουσα του Χαλιφάτου των Ομμεϋαδών. Το 1920, όταν η Συρία βρισκόταν κάτω από τη γαλλική κατοχή, έγινε πρωτεύουσα του κράτους και παρέμεινε και μετά την απελευθέρωση της Συρίας από τους Γάλλους. Στη Δαμασκό βρίσκεται από το 1343 η έδρα του Πατριαρχείου Αντιοχείας.
Σούσα, ιδρύθηκε περίπου το 4200 π.Χ.
Τα Σούσα, ήταν μία από τις τέσσερις πρωτεύουσες της αρχαίας Περσικής Αυτοκρατορίας, στη σημερινή περιοχή του Ιράν. Τα πρώτα ίχνη οικισμού, χρονολογούνται γύρω στο 7000 π.Χ. Τα Σούσα αναφέρονται στα Αγιόγραφα των Εβραϊκών Γραφών, κυρίως στο Βιβλίο της Εσθήρ, αλλά και στο Βιβλίο του Νεεμία και του Δανιήλ. Η Εσθήρ έγινε εκεί βασίλισσα κι έσωσε τους Ιουδαίους από γενοκτονία.
πόλη κυριεύτηκε το 538 π.Χ. από τη Δυναστεία των Αχαιμενιδών υπό τον Κύρο το Μέγα, ενώ υπό τη βασιλεία του γιου του, Καμβύση Β’, η πρωτεύουσα της Αυτοκρατορίας μεταφέρθηκε από τις Πασαργάδες στα Σούσα. Το 331 π.Χ., κυριεύτηκε από τον Αλέξανδρο το Μέγα, που κατέλυσε έτσι την Περσική Αυτοκρατορία.
Διαδοχικά, πέρασε στη Δυναστεία των Σελευκιδών και μετονομάστηκε σε Σελεύκεια. Η πόλη καταστράφηκε και ανασυγκροτήθηκε τρεις φορές, αρχικά το 647 π.Χ. από τον Ασουρμπανιπάλ, έπειτα το 638, όταν ο μουσουλμανικός στρατός κυρίευσε για πρώτη φορά την Περσική Αυτοκρατορία, και τελικά το 1218, όταν καταστράφηκε ολοσχερώς από επιδρομή των Μογγόλων.
Φαγιούμ, ιδρύθηκε περίπου το 4000 π.Χ.
Ο Αιγυπτιακός οικισμός χτίστηκε πάνω σε ένα τμήμα της αρχαίας Κροκοδειλόπολης (Ασινόη) που ήταν αφιερωμένη στη λατρεία ενός ιερού κροκόδειλου. Υπήρξε ένα από τα κορυφαία θρησκευτικά κέντρα της αρχαίας Αιγύπτου, όπου λατρευόταν ο θεός Σομπέκ και η ονομασία της προέρχεται από το αιγυπτιακό pA y-m, που σημαίνει λίμνη ή θάλασσα. Στα βόρεια της πόλης υπάρχουν ερείπια από την ελληνορωμαϊκή νεκρόπολη της Αρσινόης, γνωστή από τον Ηρόδοτο ως Κροκοδείλων πόλις.
Σιδώνα, ιδρύθηκε περίπου το 4000 π.Χ.
Είναι η τρίτη μεγαλύτερη πόλη του Λιβάνου, υπήρξε το κέντρο της αυτοκρατορίας των Φοινίκων και λέγεται ότι την είχαν επισκεφτεί ο Ιησούς, ο Απόστολος Παύλος και ο Μέγας Αλέξανδρος. Σύμφωνα με τον Ιώσηπο, το όνομά της προέρχεται από το μεγαλύτερο γιο του Χαναάν, ενώ άλλοι υποστηρίζουν ότι οφείλεται στα πολλά της ψάρια.
Από τα εδάφη της πέρασαν πολλοί κατακτητές ενώ υποτάχτηκε και στη στρατιά του Μεγάλου Αλεξάνδρου, για να γνωρίσει στα επόμενα χρόνια μεγάλη ακμή πρώτα από τους Πτολεμαίους και στη συνέχεια από τους Σελευκίδες.
Κατακτήθηκε και κατά την Α’ Σταυροφορία το 1110 και τελικά καταστράφηκε από του Σαρακηνούς το 1249. Κατά τον Α’ Παγκόσμιο Πόλεμο οι Βρετανοί πήραν την Σιδώνα, και μετά τον πόλεμο έγινε μέρος του Γαλλικού Προτεκτοράτου της Ανατολικής Μεσογείου.
Φιλιπούπολη, ιδρύθηκε περίπου το 4000 π.Χ.
Η δεύτερη πολυπληθέστερη πόλη της Βουλγαρίας, είναι ηλικίας χιλιάδων ετών κάτι που αποδεικνύεται και από την ανακάλυψη αγγείων και άλλων αντικειμένων της καθημερινής εποχής που χρονολογούνται από τη Νεολιθική εποχή. Το 342 π.Χ. καταλήφθηκε από τον Φίλιππο Β΄ της Μακεδονίας, τον πατέρα του Μεγάλου Αλεξάνδρου, που τη μετονόμασε Φιλιππόπολις.
Ακολούθως καταλήφθηκε από τους Θράκες που την ονόμασαν Πουλπουδέβα (που είναι μετάφραση του «Φιλιππόπολις». Καταλήφθηκε και από τους Ρωμαίους, τον Ρωμαίο στρατηγό Μάρκο Λούκουλο, αλλά γρήγορα επέστρεψε στον έλεγχο των Θρακών. Η πόλη ενσωματώθηκε τελικά στη Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία το 46 μ.Χ. από τον αυτοκράτορα Κλαύδιο.
Γκαζίαντεπ, ιδρύθηκε το 3650 π.Χ.
Είναι η πρωτεύουσα της επαρχίας Γκαζιαντέπ στην Τουρκία και βρίσκεται κοντά στα σύνορα με τη Συρία. Ιδρύθηκε από τους Χετταίους και θανολογείται ότι στη θέση της βρισκόταν η σελευκιδική Αντιόχεια του Ταύρου. Το Γκαζιαντέπ είναι σήμερα γνωστό για τον μπακλαβά που παράγεται στην πόλη και τα πράσινα φιστίκια.
Βηρυτός, ιδρύθηκε το 3000 π.Χ.
Το όνομα της πόλης, προέρχεται από τη λέξη «Be’ erot» που στη γλώσσα των Χαναναίων, σημαίνει «πηγάδια». Η πρωτεύουσα του Λιβάνου, είναι γνωστή και ως το «Παρίσι της Μέσης Ανατολής» λόγω της διεθνούς ατμόσφαιρας που τη διαπνέει. Γεωγραφικά.
Κατά τον εμφύλιο πόλεμο μεταξύ του σφετεριστού του θρόνου και στρατηγού Διοδότου Τρύφωνος και του Αντιόχου Ζ’ Σιδήτη, ο πρώτος κατέστρεψε την πόλη το 140 π.Χ. Αργότερα ο Αντίοχος Ζ’ την επανίδρυσε ως Λαοδίκεια η εν Φοινίκη, τιμώντας την Λαοδίκη, μητέρα του Σελεύκου Α’.
Λαμπερές άκρως εντυπωσιακές και αφοσιωμένες στο καθήκον βρέθηκαν στο Ηράκλειο και τράβηξαν επάνω τους όλα τα βλέμματα.
Με την παρουσία τους και τον «αέρα» τους οι αστυνομικίνες από όλο τον κόσμο κατάφεραν να… μαγέψουν το Ηράκλειο, έστω και για λίγες μέρες όσο, δηλαδή διήρκησε το συνέδριο.
Οι αστυνομικίνες που επισκέφθηκαν το Ηράκλειο, σύμφωνα με το cretepost, μετείχαν στην Συνδιάσκεψη Γυναικών Αστυνομικών του Κόσμου που πραγματοποιήθηκε στις αρχές του Οκτώβρη και εντυπωσίασαν με την ομορφιά τους, καταφέρνοντας να γίνουν πόλος έλξης για όλους.
Θέμα της συνδιάσκεψης ήταν: «Η γυναίκα αστυνομικός και οι σύγχρονες προκλήσεις. Ανάδειξη της κοινωνικής προσφοράς μέσω της Ι.Ρ.Α.».
Σημειώνεται ότι από την 1η Οκτώβρη ως τις 5 του μήνα, βρέθηκαν στο Ηρακλειο, γυναίκες αστυνομικινες από 62 χώρες του κόσμου, οι οποίες παρακολούθησαν τη συνδιάσκεψη που πραγματοποιήθηκε στη Χερσόνησο.
Τη συνδιάσκεψη οργάνωσε η Διεθνής Ένωση Αστυνομικών (παράρτημα Ηρακλείου).
Ρίχνοντας μια ματιά στα τελευταία χρόνια, διαπιστώνουμε ότι τα σύνορα αλλάζουν και νέες χώρες δημιουργούνται, ανεξαρτητοποιούνται και αλλάζουν το χάρτη.
Το δημοψήφισμα της Σκωτίας τον περασμένο Σεπτέμβριο μπορεί να έδειξε ότι οι Σκωτσέζοι δεν επιθυμούν να ανεξαρτητοποιηθούν από το Ηνωμένο Βασίλειο δημιουργώντας το δικό τους, ανεξάρτητο κράτος, σε άλλες περιπτώσεις, όμως, το βήμα έγινε και νέα κράτη δημιουργήθηκαν.
Νότιο Σουδάν, Ιούλιος 2011
Το Νότιο Σουδάν διακήρυξε την ανεξαρτησία του στις 9 Ιουλίου 2011, μετά τον εμφύλιο με τον αραβικό Βορρά που διήρκησε δεκαετίες. Περίπου το 99% των ψηφοφόρων απάντησαν «ναι» στην ανεξαρτησία στο σχετικό δημοψήφισμα και το νέο κράτος αναγνωρίστηκε από τη διεθνή κοινότητα.
Η ανεξαρτησία, όμως, δεν πήρε τα προβλήματα μακριά, αφού το Νότιο Σουδάν αντιμετωπίζει υψηλό δείκτη φτώχιας, πείνας, θανάτων, ενώ η έλλειψη κοινού εχθρού έχει οδηγήσει σε εσωτερικές διαμάχες.
Κόσοβο, Φεβρουάριος 2008
Το Κόσοβο ανεξαρτητοποιήθηκε μονομερώς από τη Σερβία στις 17 Φεβρουαρίου 2008, ενώ από το 1999 βρίσκεται υπό την προσωρινή διοίκηση του ΟΗΕ και τη στρατιωτική προστασία του ΝΑΤΟ, μετά τους βομβαρδισμούς στη Σερβία και τον εξαναγκασμό του Σλόμπονταν Μιλόσεβιτς να απομακρύνει τα στρατεύματα από την περιοχή.
Παρ’ όλο που μικρή πλειοψηφία των Ηνωμένων Εθνών αναγνωρίζει το Κόσοβο, το κράτος δεν έχει κάνει αίτηση για να γίνει μέλος του Ο.Η.Ε., ενώ κι εδώ τα προβλήματα συνεχίζονται με εθνικές εντάσεις, οργανωμένο έγκλημα και υποανάπτυκτη οικονομία.
Σερβία και Μαυροβούνιο, Ιούνιος 2006
Το ομόσπονδο κράτος Σερβίας και Μαυροβουνίου που δημιουργήθηκε μετά την κατάρρευση της Γιουγκοσλαβίας το 1991, διασπάστηκε το 2006 σε 2 διαφορετικά κράτη, με το Μαυροβούνιο να δίνει τέλος σε αυτή τη σχέση, με το δημοψήφισμα της 21ης Μαΐου του 2006.
Το αποτέλεσμα έδειξε ότι ποσοστό μεγαλύτερο του 55% επιθυμούσε αυτή τη διαίρεση, η οποία επήλθε τον Ιούνιο του 2006. Στις 3 Ιουνίου, το Μαυροβούνιο διακήρυξε την ανεξαρτησία του και ακολούθησε και η Σερβία, με το πρώτο να σημειώνει καλές κριτικές για την οικονομική πορεία του μετά την ανεξαρτησία.
Ανατολικό Τιμόρ, Μάιος 2002
Στις 20 Μαΐου 2002, το Ανατολικό Τιμόρ κέρδισε την ανεξαρτησία του από την Ινδονησία, παρ’ όλο που το δημοψήφισμα είχε δείξει χρόνια νωρίτερα ότι ο λαός δεν επιθυμούσε «ειδική αυτονομία» μέσα στο πλαίσιο της Ινδονησίας.
Μετά το δημοψήφισμα υπήρξαν έντονα κρούσματα βίας στην περιοχή, όπου οι απλοί πολίτες δέχονταν επιθέσεις από το στρατό και τα Ηνωμένα Έθνη παρενέβησαν για να αποκαταστήσουν την ηρεμία. Η χώρα αρχικά υπήρξε πορτογαλική αποικία από τον 16ο αιώνα και όταν το 1975 κέρδισε την ανεξαρτησία της, εισέβαλε σε αυτήν η Ινδονησία.
Τσεχία και Σλοβακία, Ιανουάριος 1993
Την 1η Ιανουαρίου του 1993 η Τσεχοσλοβακία διαιρέθηκε σε 2 χώρες και μετά το τέλος της «Βελούδινης Επανάστασης» και την πτώση του κομμουνιστικού καθεστώτος, ήρθε και το «Βελούδινο Διαζύγιο».
Αμέσως μετά τη διάσπαση κυριάρχησε ο φόβος, η σύγχρονη οπτική όμως δείχνει ότι η απόφαση αυτή ήταν επιτυχημένη. Η μετάβαση ήταν ήπια και οι δύο χώρες μπήκαν στην Ευρωπαϊκή Ένωση, σημειώνοντας σταθερές οικονομίες από την ανεξαρτησία κι έπειτα.
Παλάου, Οκτώβριος 1994
Γεωγραφικά αποτελεί μέρος της Μικρονησίας στο δυτικό Ειρηνικό Ωκεανό, όπως επίσης και την λιγότερο κατοικημένη χώρα της λίστας με λιγότερους από 21 χιλιάδες κατοίκους σε 250 νησιά. Ανεξαρτητοποιήθηκε την 1η Οκτωβρίου του 1994, 15 χρόνια μετά την απόφασή του να μην αποτελεί μέρος της Μικρονησίας, λόγω πολιτισμικών και γλωσσικών διαφορών.
Τα νησιά που το απαρτίζουν πέρασαν από διάφορα χέρια τα προηγούμενα χρόνια, ενώ σήμερα, διατηρεί με τις Η.Π.Α. ελεύθερη σύνδεση, οι οποίες του προσφέρουν οικονομική βοήθεια και διατηρούν στρατιωτική εξουσία. Σήμερα, η χώρα είναι μια από τις πιο πλούσιες των νησιών του Ειρηνικού και έχει ανεπτυγμένη την τουριστική βιομηχανία.
Ερυθραία, Απρίλιος 1993
Τα Ηνωμένα Έθνη όρισαν την Ερυθραία ως αυτόνομη περιοχή στην Αιθιοπία το 1952, προσαρτήθηκε, όμως, ξανά στην Αιθιοπία το 1962 υπό τον Χαϊλέ Σελασιέ, πυροδοτώντας εμφύλιο που κράτησε 30 χρόνια.
Το 1991, όμως, το Απελευθερωτικό Μέτωπο των ανθρώπων της Ερυθραίας διακήρυξε την ανεξαρτησία της μετά από δημοψήφισμα κι έκτοτε η Ερυθραία είναι ανεξάρτητο κράτος, που βρίσκεται σε αρκετές διαμάχες με την Αιθιοπία, με τα δύο κράτη να αλληλοκατηγορούνται για βομβιστικές επιθέσεις από το ένα στο έδαφος του άλλου.
Εμπρός της δεν υποκλίνονται μόνο οι πολίτες της Ιορδανίας, αλλά και όλος ο κόσμος, χάρη στη σπάνια ομορφιά της, αλλά και την έντονη δράση της. Δεν είναι όμως η μοναδική.
Στον κόσμο υπάρχουν αρκετές «γαλαζοαίματες» που εντυπωσιάζουν με την εμφάνισή τους. Βασίλισσες, πριγκίπισσες και δούκισσες, που κόβουν την ανάσα και κερδίζουν… πιστούς ακόμη και μακριά από το «βασίλειό» τους. Αυτές είναι 15 από τις πιο όμορφες, όπως τις επέλεξε η ιστοσελίδα chacha.com.
Σαρλότ Καζιράγκι Η 29χρονη Σαρλότ Μαρί Πομελίν Καζιράγκι είναι ιππέας και δημοσιογράφος, κόρη της πριγκίπισσας Καρολίνας και του Στέφανο Καζιράγκι.
Είναι η πέμπτη στη σειρά διαδοχής για το θρόνο του Μονακό. Είναι ανύπαντρη, αλλά έχει ένα γιο με το σύντροφό της, Γκαντ Ελμαλεχ.
Πριγκίπισσα Βεατρίκη του Γιορκ Η Βεατρίκη Ελίζαμπεθ Μέρι, 27 ετών, είναι το πρώτο παιδί του δούκα του Γιορκ Αντριου και της δούκισσας Σάρα. Είναι έκτη στη διαδοχή για το βρετανικό θρόνο.
Θεοδώρα Η 32χρονη είναι κόρη του Κωνσταντίνου Γλύξμπουργκ, ενώ νονά της είναι η βασίλισσα Ελισάβετ. Το 2010 εγκαταστάθηκε στις ΗΠΑ, επιδιώκοντας καριέρα στην υποκριτική.
Βασίλισσα Λετίθια της Ισπανίας Η 43χρονη είναι κόρη μεσοαστών, σπούδασε δημοσιογραφία, έγινε επιτυχημένη ρεπόρτερ και παντρεύτηκε τον πρίγκιππα Φίλιππο το 2003. Το 2014 έγινε η πρώτη «θνητή» βασίλισσα της Ισπανία.
Δούκισσα Κέιτ του Κέμπριτζ
Ισως η πιο διάσημη γαλαζοαίματη της εποχής, μετά από το γάμο της με τον πρίγκιπια Ουίλιαμ.
Κέισα Ομιλάνα, πριγκίπισσα της Νιγηρίας
Η σύζυγος του πρίγκιπα Κούνλε Ομιλάνα γεννήθηκε στην Καλιφόρνια, σπούδασε σχέδιο μόδας και αργότερα έγινε μοντέλο, πριν γνωρίσει τον «γαλαζοαίματο».
Πριγκίπισσα Αμίρα μπιν Αϊντάν μπιν Ναγιέφ ΑλΤαβέλ Αλ-Οτάιμπι Ηταν μία απλή μαθήτρια όταν πήρε συνέντευξη από τον πρίγκιπα Αλβαλίντ Μπιν Ταλάλ. Αφού συζήτησαν για ώρες, ήρθαν πιο κοντά και εννιά μήνες αργότερα παντρεύτηκαν, με εκείνη να γίνεται πριγκίπισσα μόλις στα 19 της. Τελικά οι δύο τους χώρισαν, αλλά η Αμίρα προσπαθεί ακόμη να βελτιώσει την εικόνα των γυναικών στη Σαουδική Αραβία.
Βασίλισσα Ράνια Αλ Αμπντουλάχ της Ιορδανίας Γεννήθηκε στο Κουβέιτ το 1970 και έγινε βασίλισσα της Ιορδανίας το 1999. Γνωρίστηκε με τον πρίγκιπα Αμπντουλάχ μπιν Αλ- Χουσεΐν σε ένα δείπνο και δύο μήνες αργότερα αρραβωνιάστηκαν.
Πριγκίπισσα Σιριβαναβάρι Ναριρατάνα της Ταϊλάνδης Η 28χρονη είναι το μόνο κορίτσι ανάμεσα στα πέντε παιδιά του πρίγκιπα Μάχα Βαϊραλονγκόρν.
Γιασμίν Παχλάβι Η Γιασμίν Ετεμάντ Αμίνι γεννήθηκε στο Ιράν το 1968 και παντρεύτηκε τον τελευταίο πρίγκιπα του Ιράν, Ρέζα Παχλάβι, για να γίνει πριγκίπισσα, το 1986. Το ζευγάρι και οι τρεις κόρες του ζουν εξορισμένοι στις ΗΠΑ.
Πριγκίπισσα Σαρλίν του Μονακό Η πρώην κολυμβήτρια, που είχε πάρει μέρος και σε Ολυμπιακούς αγώνες εκπροσωπώντας τη Νότια Αφρική, γνώρισε τον πρίγκιπα Αλβέρτο το 2001. Παντρεύτηκαν δέκα χρόνια αργότερα και πρόσφατα απέκτησαν δίδυμα.
Πριγκίπισσα Χάγια μπιν Αλ Χουσεΐν της Ιορδανίας Κόρη του βασιλιά της Ιορδανίας Χουσεΐν, σπούδασε στην Οξφόρδη, έχει πάρει μέρος σε διεθνείς αγώνες ιππασίας και παντρεύτηκε τον Σεΐχη Μοχάμεντ μπιν Ρασίντ Αλ Μακτούμ.
Πριγκίπισσα Μαντλίν, δούκισσα του Χάλσινγκλαντ και Γκάστρικλαντ Η 33χρονη είναι το δεύτερο παιδί του βασιλιά Καρλ Γκούσταφ και της βασίλισσας Σίλβια της Σουηδίας. Είναι τέταρτη στη διαδοχή για το θρόνο.
Πριγκίπισσα Ναντί Ζουλού Είναι μία από τις πολλές πριγκίπισσες της βασιλικής οικογένειας Ζουλού, που μετρά 1.000 χρόνια ιστορίας.
Πριγκίπισσα Αλεξάνδρα του Λουξεμβούργου Η Αλεξάντρα Ζοζεφίν Τερέσα Σαρλότ Μαρί Βελχεμίν είναι κόρη του μεγάλου δούκα Ανρί και της μεγάλης δούκισσας Μαρία Τερέζα. Η 24χρονη είναι τέταρτη στη διαδοχική του θρόνου.
Ένα παγωμένο αεράκι φυσά έξω από το παράθυρο και ένα ζεστό καταφύγιο μας περιμένει σε κάποια γωνιά του πλανήτη…
Αν έχετε διάθεση για περιπλάνηση και σας περισσεύουν χρήματα, εμείς βρήκαμε και σας προτείνουμε μερικούς από τους ωραιότερους χειμερινούς προορισμούς στην Ευρώπη.
Από το πολικό Βορρά, με το χιόνι και τις ανήλιες εβδομάδες, στο μεσογειακό νότο, με την παρατεταμένη ηλιοφάνεια και ήπιο κλίμα, και στην κεντρική Ευρώπη με τα cozy cafe, τα απίστευτα μουσεία, την σπουδαία αρχιτεκτονική και την μαγευτική ατμόσφαιρά των Χριστουγέννων.
Τον χειμώνα αξίζει να επισκεφτείς τις μεγάλες μητροπόλεις της αλλά και τα γραφικά χωριά της Ευρώπης.
Τσεχία, Γερμανία, Ιταλία, ολόκληρη η Ευρώπη μοιάζει βγαλμένη από παραμύθι το χειμώνα!
Δείτε φωτογραφίες από χιονισμένα χωριά της Γηραιάς Ηπείρου.
Για πρώτη φορά ειδικοί από το Imperial College του Λονδίνου κατέταξαν τις εθιστικές ουσίες βάση της ισχυρότητας της δράσης τους. Οι παράγοντες που χρησιμοποίησαν για την κατάταξη ήταν τρεις: η απόλαυση που προκαλεί, η ψυχολογική εξάρτηση και η σωματική εξάρτηση.
1η θέση: Ηρωίνη
Ο εγκέφαλος μετατρέπει την ηρωίνη σε μορφίνη και τη δεσμεύει στα κύτταρά του. Η ευφορία που προκαλεί, αλλά και η αναλγητική της δράση, οφείλεται στη σύναψη τους με τους ενδορφινικούς υποδοχείς, οι οποίοι χρησιμοποιούνται για να εμποδίζουν τα ερεθίσματα του πόνου και να διεγείρουν τα κέντρα ευχαρίστησης του εγκεφάλου. Ως εκ τούτου, αν δεν πάρεις τη δόση σου σύντομα, είσαι δυστυχισμένος και πονάς.
2η θέση: Κοκαΐνη
Η κοκαΐνη σχετίζεται άμεσα με τη δοπαμίνη του εγκεφάλου που μεταφέρει μηνύματα από τον ένα νευρώνα στον άλλο. Σε πειράματα σε ζώα, η κοκαΐνη προκάλεσε αύξηση των επιπέδων δοπαμίνης πάνω από τρεις φορές από τα επίπεδα αναφοράς. Η ευχαρίστηση που προκαλεί είναι επιθυμητή, αλλά δεν προκαλεί τα στερητικά σωματικά σύνδρομα που προκαλεί η ηρωίνη. Περίπου το 21% που δοκιμάζουν έστω και μια φορά, θα εθιστούν κάποια στιγμή στη ζωή τους.
3η θέση: Νικοτίνη
Το βασικό συστατικό του τσιγάρου που προκαλεί εθισμό βρίσκεται στην τρίτη θέση της κατάταξης των ειδικών. Η νικοτίνη δίνει μικρές δόσεις ευτυχίας στον εγκέφαλο και με αυτόν τον τρόπο γίνεται εθιστική. Αν την κόψει κάποιος μελαγχολεί λόγω μείωσης της ουσίας που προκαλεί χαρά.
4η θέση: Βαρβιτουρικά
Τα βαρβιτουρικά είναι φάρμακα καταπραϋντικά και υπνωτικά, ουσίες ηρεμιστικές, που σε μεγαλύτερες δόσεις δρουν σαν τα υπνωτικά χάπια. Τα πρώτα βαρβιτουρικά πουλήθηκαν το 1903 και από τότε έχουν κυκλοφορήσει πάνω από 2.500 διαφορετικά είδη στην αγορά. Αν και δεν βρίσκονται πια στην προτίμηση ούτε των γιατρών αλλά ούτε και των χρηστών, ένα μικρό ποσοστό έχει χρησιμοποιήσει τις ουσίες αυτές για μη ιατρικούς σκοπούς, μερικές φορές για να εξουδετερώσουν τις επιδράσεις της αμφεταμίνης ή για να ενισχύσουν την επίδραση της ηρωίνης.
5η θέση: Αλκοόλ
Το αλκοόλ έχει διάφορες επιπτώσεις στον εγκέφαλο όπως έχει αποδειχτεί και σε εργαστηριακά πειράματα. Επιπλέον, σύμφωνα με την έρευνα περίπου το 22% των ανθρώπων που καταναλώνουν αλκοόλ θα αναπτύξουν εξάρτηση σε κάποια στιγμή της ζωής τους.
Ποιες πατάτες έχουν τα λιγότερα ή καθόλου φυτοφάρμακα
Βιολογικές πατάτες ή συμβατικής καλλιέργειας: Ποιες δεν κρύβουν κινδύνους για την υγεία και ποιες δεν περιέχουν βλαβερές ουσίες Το Γερμανικό περιοδικό καταναλωτών “Saldo” διερεύνησε αυτό το ερώτημα και ανέλυσε 9 δείγματα συμβατικές πατάτες.
Η απάντηση είναι ξεκάθαρη: Χημικές ουσίες που μπορεί να είναι επιβλαβείς για τον άνθρωπο, τα ζώα ή το περιβάλλον ανιχνεύτηκαν σε τέσσερα από τις εννέα δείγματα. Ωστόσο δεν εντοπίστηκαν χημικές ουσίες στις εισαγόμενες βιολογικές πατάτες (προέλευσης Ελβετίας).
Το κυρίαρχο φυτοφάρμακο που βρέθηκε στις πατάτες συμβατικής καλλιέργειας, ήταν το propamocarb και δεύτερο το το fluxapyroxad, ένα μυκητοκτόνο που ανήκει στην ομάδα των φυτοφαρμάκων PFAS που λέγονται και «για πάντα χημικά» καθώς δεν διασπώνται στο περιβάλλον. Σε μία πατάτα ανιχνεύθηκε επίσης 1,4-διμεθυλναφθαλίνιο. Το ευχάριστο είναι ότι η παρουσία των φυτοφαρμάκων δεν ξεπέρασε σε κανένα δείγμα το ανώτατο επιτρεπτό όριο.
Πάντως το θέμα δεν αφορά μόνο τη Γερμανία. Σε ελέγχους του Ελληνικού Υπουργείου Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων έχουν βρεθεί πατάτες με υπερβάσεις υπολειμμάτων φυτοπροστατευτικών προϊόντων, ενώ πριν από λίγες ημέρες οι Αρχές της Σλοβενίας ανακοίνωσαν την ανάκληση πατάτας προέλευσης Κύπρου καθώς ανιχνεύτηκε υπέρβαση της μέγιστης οριακής τιμής του φυτοφαρμάκου imidacloprid.
Έρευνα της σχολής Δημόσιας Περιβαλλοντικής και Αναπαραγωγικής Υγείας (EARTH) του Πανεπιστήμιου Harvard T.H. Chan, διαπίστωσε μία απρόσμενη σύνδεση μεταξύ της κατανάλωσης τροφίμων με υψηλή περιεκτικότητα σε φυτοφάρμακα και προβλημάτων γονιμότητας στους συμμετέχοντες.
Η πιο σχετική πρόσφατη έρευνα έδειξε ότι μετά από μόνο 6 ημέρες κατανάλωσης βιολογικών προϊόντων, υπήρξε σημαντική μείωση στα επίπεδα συνθετικών φυτοφαρμάκων που μετρήθηκαν στα ούρα καταναλωτών, σε σχέση με τις μετρήσεις που έγιναν κατά την κατανάλωση συμβατικών προϊόντων.
Οι βιολογικές πατάτες είναι πιο υγιεινές από τις συμβατικές
Συμπερασματικά οι βιολογικές πατάτες είναι πιο υγιεινές όπως έδειξε και Γαλλική Μελέτη στο JAMA Internal Medicine σύμφωνα με την οποία η κατανάλωση βιολογικών τροφών συνδέεται με την καλύτερη υγεία.
«Και ιστορία οι παρέες»… Κάπως έτσι περιέγραψε κάποτε ο Διονύσης Σαββόπουλος τον τρόπο που συχνά στην Ελλάδα μικρές ομάδες ανθρώπων, με χαρακτηριστικά διαπροσωπικής και όχι θεσμικής σχέσης, έχουν αφήσει το δικό τους χάσμα και έχουν γράψει ιστορία.
Ο χώρος της πολιτικής δεν θα μπορούσε να είναι εξαίρεση από αυτόν τον κανόνα, έστω και εάν συχνά σημαντικές προσωπικότητες της νεότερης ιστορίας, όπως ο Κωνσταντίνος Καραμανλής χαρακτηρίζονταν ακριβώς από το ότι δεν είχαν «παρέα».
Ο χώρος του ΣΥΡΙΖΑ από την άλλη ήταν κατεξοχήν ένας χώρος όπου οι παρέες, δηλαδή ομάδες ανθρώπων που γνωρίστηκαν κάποια στιγμή και ακολούθησαν κοινή διαδρομή έπαιζε πάντα σημαντικό ρόλο.
Η παρέα της Καισαριανής
Το στοιχείο αυτό ήρθε στο προσκήνιο με το θόρυβο που προκλήθηκε για τον Μανώλη Πετσίτη και τα ερωτήματα για τον ιδιαίτερο ρόλο ενός ανθρώπου που βρέθηκε στο Μαξίμου, ενώ λίγο πριν ήταν ένα γκαρσόνι που εξελίχτηκε σε κάποιον που εισέπραξε δεκάδες χιλιάδες ευρώ από σημαντικούς επιχειρηματίες, ανάμεσά τους και τον Λαυρέντη Λαυρεντιάδη.
Και αυτό γιατί ο Πετσίτης ήταν τμήμα της «παρέας της Καισαριανής», δηλαδή μιας ομάδας στελεχών που γνωρίζονται από τον τοπική του ΣΥΡΙΖΑ στην Καισαριανή και η οποία ήταν κοντά στο Νίκο Παππά. Τμήμα αυτής της παρέας και ο έτερος πρώην στενός συνεργάτης του Λαυρεντιάδη Θόδωρος Κιτσάκος, ο οποίος στη συνέχεια βρέθηκε στη θέση του διευθύνοντος συμβούλου της ΔΕΠΑ, πριν απομακρυνθεί από αυτή τη θέση στα τέλη του 2017 και βρεθεί τελικά κατηγορούμενο για τη σκανδαλωδώς προνομιακή μεταχείριση που είχε από τη ΔΕΠΑ η εταιρεία ELFE, συμφερόντων του Λαυρεντιάδη. Πετσίτης και Παππάς στα μαθητικά τους χρόνια ήταν κολλητοί φίλοι αλλά τους χώρισε η ζωή. Ο υπουργός πήγε για σπουδές στο εξωτερικό, ο Πετσίτης έμεινε περιμένοντας την ημέρα που θα δικαιώνονταν οι αγώνες των… ανθρώπων που πίστεψαν ότι θα αλλάξουν τον κόσμο. Και τον άλλαξαν μέσω… Λαυρεντιάδη.
Η παρέα της Κομοτηνής
Κοντά στον Νίκο Παππά ήταν και μια άλλη «παρέα» του ΣΥΡΙΖΑ, η λεγόμενη «παρέα της Κομοτηνής». Εδώ το κλειδί ήταν το κοινό πέρασμα διαφόρων τη Νομική Σχολή του Δημοκρίτειου Πανεπιστήμιου Θράκης.
Εξέχουσα μορφή της παρέας της Κομοτηνής ο νυν υφυπουργός Αθλητισμού Γιώργος Βασιλειάδης, ο οποίος μάλιστα φρόντισε να τοποθετήσει διαφόρους συμφοιτητές του σε καίριες θέσεις. Μάλιστα, και ένας διδάσκων της Νομικής Σχολής του ΔΠΘ, ο Δημοσθένης Κασσαβέτης τοποθετήθηκε στη θέση του ειδικού γραμματέα του Σώματος Επιθεωρητών-Ελεγκτών Δημόσιας Διοίκησης.
Η παρέα του ΕΜΠ
Ο Αλέξης Τσίπρας, φοιτητής στο ΕΜΠ και μεταπτυχιακός στην πολεοδομία – χωροταξία, δεν θα μπορούσε να ξεχάσει τους παλιούς του φίλους, ειδικά τους καθηγητές που τον βοήθησαν να πάρει το πτυχίο. Μέντοράς του ο καθηγητής Α. Μπαλτάς που πέρασε μια περίοδο από την κυβέρνηση, αλλά και η νυν υφυπουργός Εργασίας, Θεανώ Φωτίου, επίσης καθηγήτρια. Αλλά και ο Νίκος Μπελαβίλας, πάντα κοντά στον ΣΥΡΙΖΑ και σήμερα υποψήφιος για το δήμο Πειραιά. Στην παρέα από τα φοιτητικά χρόνια και ο Ν. Πρωτονοτάριος ο οποίος γνωρίζει στον Τσίπρα τον τότε πρόεδρο του ΤΕΕ, Χρ. Σπίρτζη, σήμερα υπουργό Μεταφορών και Υποδομών. Με τον Πρωτονοτάριο μάλιστα συγκροτούν την παρέα της Νάξου όπου εκεί πηγαίνουν διάφοροι άλλοι. Ο Αντώνης Πρωτονοτάριος, πατέρας του Νίκου (ο οποίος διορίστηκε στο γραφείο του Σπίρτζη), γίνεται και στέλεχος της τράπεζας Αττικής το 2015.
Η παρέα της Σκωτίας
Καμιά φορά παρέες και φιλίες χτίζονται και στο εξωτερικό. Εκεί για παράδειγμα σφυρηλατήθηκε η φιλία του Νίκου Παππά με τον Λευτέρη Κρέτσο, φιλία αρκετά έντονη ώστε ο Παπάς να του εμπιστευθεί νευραλγικές θέσεις στο χώρο της κυβερνητικής πολιτικής για τα ΜΜΕ, παραβλέποντας το γεγονός ότι η επιστημονική ειδίκευση του Κρέτσου δεν είναι η επικοινωνία αλλά οι εργασιακές σχέσεις.
Η παρέα της Αίγινας
Μια από τις πιο γνωστές παρέες του ΣΥΡΙΖΑ θα είναι φυσικά και η «παρέα της Αίγινας». Αφορμή εδώ το γεγονός ότι συχνά ο πρωθυπουργός προτιμούσε να πηγαίνει στην Αίγινα όπου εκτός όλων των άλλων παραθερίζει και ο υπουργός Επικρατείας Αλέκος Φλαμπουράρης. Η «παρέα της Αίγινας» είχε διάφορες συνθέσεις, εάν αναλογιστούμε ότι π.χ. και ο Γιάνης Βαρουφάκης χρησιμοποιούσε το νησί του Σαρωνικού για τις «αποδράσεις του».
Πρόσωπο κλειδί πάντα εδώ ο Αλέκος Φλαμπουράρης, που καθόλου τυχαία θα αναλάβει σε κυβερνητικό επίπεδο ρόλο επικοινωνίας του Μαξίμου με επενδυτές, επιχειρηματίες αλλά και τις τράπεζες.
Μάθημα από Μπαλτά σε Τσίπρα, Σακελλαρίδη, Τζανακόπουλο
Όμως, στην «παρέα της Αίγινας» ανήκε και ο βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ Χριστόφορος Παπαδόπουλος με τη σύζυγό του Όλγα Χαρίτου. Η τελευταία που από φλογερή συνδικαλίστρια στη δεκαετία του 1980 στην τότε τράπεζα Πίστεως εξελίχτηκε σε υψηλόβαθμο στέλεχος της τράπεζας, είναι πλέον και μέλος της διοίκησης του Υπερταμείου. Σπίτι στο νησί έχει και η Θ. Φωτίου ενώ από εκεί τα πρώτα χρόνια της διακυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ περνούσαν σχεδόν όλοι οι φίλοι του Αλέξη, ο Τ. Κορωνάκης, ο Γ. Μπουρνούς, ο Χρ. Σπίρτζης κ.λπ.
Κούλουμα στην Αίγινα με Πολάκη, Φλαμπουράρη κ.λπ.
Οι διακοπές στην Κρήτη και ο Παύλος Πολάκης
Πάντως ειδικά οι παρέες του πρωθυπουργού και σε άλλα μέρη παραθερισμού κάποιες φορές αποκτούν και πολιτική διάσταση. Για παράδειγμα είναι γνωστό ότι για χρόνια ο πρωθυπουργός προτιμούσε να περνά τις διακοπές του στο γραφικό Ροδάκινο στη νότια Κρήτη, κοντά σχετικά στα μέρη του Παύλου Πολάκη.
Η συμπάθεια του πρωθυπουργού για το δήμαρχο Σφακίων θα αποτυπωθεί και αργότερα με τη συμμετοχή του όχι μόνο στα ψηφοδέλτια του ΣΥΡΙΖΑ αλλά και στη κυβέρνηση, όπως και στην ανοχή που απολαμβάνει ο κρητικός πολιτικός για όλες τις περιπτώσεις που εμφανώς ξεπερνά τα όρια μιας παραδοσιακής αντίληψης της πολιτικής ευπρέπειας.
Η παρέα των «Ρηγάδων»
Άλλες παρέες μέσα στον ΣΥΡΙΖΑ πάλι ακολουθούν περισσότερο κλασικές κομματικές διαδρομές. Για παράδειγμα η ιδιότυπη τάση των «παλαιών Ρηγάδων» που περιλαμβάνει τον Πρόεδρο της Βουλής Νίκο Βούτση, τον Νίκο Φίλη και τον νυν γενικό γραμματέα του ΣΥΡΙΖΑ Πάνο Σκουρλέτη, προέκυψε μέσα από δεσμούς που σφυρηλατήθηκαν από την εποχή που ήταν τα στελέχη του «Ρήγα Φεραίου» που ήταν κατεξοχήν κοντά στον αείμνηστο Γιάννη Μπανιά. Είναι η παρέα με τους «Νέστορες» του ΣΥΡΙΖΑ που παίζουν το ρόλο του… θεματοφύλακα των αριστερών ιδεών, για τα μάτια του κόσμου τις πιο πολλές φορές.
Οι παρέες της νεολαίας
Όμως, υπάρχουν και άλλα πεδία όπου διαμορφώνονται παρέες. Για παράδειγμα είναι σαφές ότι μια ιδιότυπη δικτύωση υπάρχει μεταξύ των διαφόρων στελεχών που πέρασαν από το χώρο της νεολαίας, από τον Δημήτρη Τζανακόπουλο και την Έφη Αχτσιόγλου μέχρι τον Νάσο Ηλιόπουλο, ιδίως εάν αναλογιστούμε ότι πέρασαν και σημαντικό μέρος της νεότητας τους σε κοινά κομματικά όργανα. Υπήρχαν κι άλλοι από τη νεολαία που έμειναν (ο Μπουρνούς) ή αποχώρησαν πικραμένοι (Κορωνάκης, Σακελλαρίδης).
Σε κάθε περίπτωση, για ένα κόμμα που υποτίθεται ότι έρχεται από μια αριστερή παράδοση που αποδίδει μεγαλύτερη σημασία στις διαδικασίας παρά στις προσωπικές σχέσεις ο ΣΥΡΙΖΑ έχει θα έλεγε κανείς ικανό αριθμό από «παρέες», θυμίζοντας κάπως τα παραδοσιακά κόμματα όπου οι προσωπικοί μηχανισμοί συχνά είναι σημαντικότεροι από τα κομματικά όργανα.