Το Μάτι Αττικής ήταν ένας παραθεριστικός οικισμός της Ανατολικής Αττικής, στα διοικητικά όρια της Δημοτικής Ενότητας Νέας Μάκρης, στο νοτιότερο σημείο των συνόρων με τη Ραφήνα. Την ονομασία του έλαβε, πιθανώς, λόγω της επιβλητικής θέας προς τη θάλασσα.
Στο βίντεο που αποτελεί ιστορική καταγραφή μετά την καταστροφική φωτιά βλέπουμε την καταπράσινη περιοχή του Ματιού που πια δεν υπάρχει.
Δείτε το βίντεο
Απίστευτο κι όμως …ελληνικό!
Αδιανόητη μαρτυρία από εθελοντή πυροσβέστη: Άφησα το σπίτι μου να καεί για να σώσω ζωές – “Μένω στον πυροσβεστικό σταθμό που έσωσα από τη φωτιά και κοιμάμαι σε ράντζο” – “Χθες μείναμε νηστικοί 23 άνθρωποι γιατί ξέχασαν να μας φέρουν φαγητό” – “Πληρώνουμε εμείς τα τέλη κυκλοφορίας των πυροσβεστικών”
«Η βάρδια της ημέρας, 23 άνθρωποι έμειναν νηστικοί γιατί ξέχασαν να μας φέρουν φαγητό» δήλωσε σήμερα το πρωί με παράπονο, ο εθελοντής πυροσβέστης της Νέας Μάκρης, ο οποίος άφησε το σπίτι του να καεί από τη φονική φωτιά, επιλέγοντας να μείνει πίσω προκειμένου να σώσει τον πυροσβεστικό σταθμό και επομένως, ανθρώπινες ζωές…
«Στον πυροσβεστικό σταθμό μένω πια, που δεν έχει ούτε ρεύμα, σε ένα ράντζο… Οι συνθήκες είναι δύσκολες. Υπάρχουν εδώ παιδιά της Ακαδημίας και είναι 17 ετών και 16 ετών και τα οποία μένουν και αυτά εδώ. Προχθές έπιασαν και κλέφτη στην περιοχή του Βουτζά με αποτέλεσμα να σώσουν και κάποιους να σώσουν και κάποιους άλλους κατοίκους από τις κλοπές. Καμαρώνω για το έργο αυτών των ανθρώπων, οι οποίοι στο πλευρό μου κάνουν ό,τι καλύτερο για το κοινωνικό σύνολο» ανέφερε μεταξύ άλλων ο εθελοντής πυροσβέστης, στην εκπομπή του Γιώργου Αυτιά, στο ΣΚΑΪ.
Και πρόσθεσε:
«Για τα πυροσβεστικά πληρώνουμε εμείς τέλη κυκλοφορίας. Για την κοινωνική προσφορά πληρώνουμε τέλη κυκλοφορίας. Και ένα πυροσβεστικό έχει τέλη από 300 έως 700 ευρώ»…
Ακούστε τις απίστευτες καταγγελίες του ανθρώπου, σχετικά με τα όσα ζουν οι ήρωες της Νέας Μάκρης, οι οποίοι κατόρθωσαν να διασώσουν τόσες ανθρώπινες ζωές την στιγμή της μεγάλης καταστροφής στο βίντεο που ακολουθεί:
Στις 29 Ιουλίου πρόκειται να βαπτιστεί ένα αγοράκι στον ιερό ναό Κοιμήσεως της Θεοτόκου στα Περιβολάκια Ραφήνας.
Δυστυχώς η οικογένεια του μικρού (γονείς, θείοι, παππούδες) που μένανε όλοι μαζί, έχασαν το μόνιμο σπίτι τους, όταν ξέσπασε πυρκαγιά στα Σκουφέικα Ραφήνας.
Η γιαγιά του πήγε και ενημέρωσε τον πάτερ Χ…. ότι δεν έχουν χρήματα ούτε για σιτιση-ένδυση και δεν μπορούνε να πληρώσουν την εκκλησία για την ήδη από καιρό προγραμματισμένη βάπτιση του εγγονού της, καθώς έχασαν όλα τους τα υπάρχοντα στις φωτιές. Ο πάτερ Χ…, λοιπόν, ήταν ανένδοτος και της είπε να δώσει τα χρήματα η νονά. Μόλις τον ενημέρωσε ότι νονά θα είναι η θεία του παιδιού και ότι και εκείνη μαζί τους έμενε στο ίδιο σπίτι που κάηκε, της είπε να απευθυνθεί στον Δήμο, ώστε να της δώσει χρήματα και να τους τα δώσει για τη βάπτιση του εγγονού της ώστε «να πληρωθούν οι ψαλτες», όπως είπε!!!
Η γυναίκα βρέθηκε σε δύσκολη θέση και έτυχε να μιλήσει σημερα στις 28/7 το μεσημέρι σε μια κυρία που δουλεύει σε σούπερ μάρκετ της Ραφήνας (Γαλαξίας) και να της εξιστορήσει όλα όσα συνέβησαν.
Παρακαλώ ας βρεθεί κάποιος πιο δυνατός από μένα, για να βοηθήσει την κατάσταση. Μαζί με εναν ακόμα εθελοντή πήγαμε και βρήκαμε την υπάλληλο του σούπερ μάρκετ, αφού μας ενημέρωσε για το γεγονός αυτό μια γυναίκα νωρίτερα που βρέθηκε μπροστά στη συζήτηση στο σούπερ μάρκετ κατά την καταγραφή ζημιών που κάναμε σε σπίτια στη Ραφήνα, ως εθελοντες.
[singleparent] [facebook]
Τάκης Τσουκαλάς και Άκης σε φουλ επίθεση κατά Τσίπρα και Κυβέρνησης.
«Που είναι οι ΜΚΟ και η αλληλεγγύη. Μόνο για τους Πακιστανούς»;
«Η Βουλή γιατί δεν ντύθηκε στο χρώμα της Ελλάδας; Μόνο για τους γκέι»
Συνεχίζονται οι έρευνες των Αρχών για την αναζήτηση αγνοούμενων από τις φονικές πυρκαγιές. Οι διασώστες ερευνούν σπιθαμή προς σπιθαμή τα καμένα οικόπεδα και σπίτια.Οι έρευνες συνεχίζονται και δια θαλάσσης από σκάφη του λιμενικού, του Πολεμικού Ναυτικού και ιδιωτικά πλεούμενα.
Ο αριθμός των αγνοούμενων παραμένει αδιευκρίνιστος. Σαφέστερη εικόνα για τον αριθμό των αγνοούμενων θα υπάρξει αφού ολοκληρωθεί η αναγνώριση των νεκρών. Πενήντα-μια ένα νεκρά σώματα που βρέθηκαν στις πυρόπληκτες περιοχές της ανατολικής Αττικής είχαν ταυτοποιηθεί έως το βράδυ του Σαββάτου τους ιατροδικαστές.
Στους 88 ανέρχονται συνολικά οι νεκροί Σήμερα Κυριακή έλαβε εξιτήριο ένα παιδί που νοσηλευόταν στο νοσοκομείο Παίδων. Στο νοσοκομείο παραμένει ένα ακόμα παιδί, που αναμένεται να πάρει εξιτήριο τα επόμενα 24ωρα.
Νοσηλεύονται επίσης 43 ενήλικες. Σε σοβαρή κατάσταση και διασωληνωμένοι είναι 10 εγκαυματίες.
Το πρωί της Κυριακής στο Μάτι, τελέστηκε λειτουργία στο Εκκλησάκι της Κοιμήσεως της Θεοτόκου εις μνήμην των νεκρών.
Τόσο στην Ελλάδα όσο και στο εξωτερικό η κοινή γνώμη παρακολουθεί από την πρώτη στιγμή με κομμένη την ανάσα τις εξελίξεις από την Αθήνα. Για τα παιδιά που δεν βρέθηκαν ζωντανά, που δεν κατόρθωσαν να ξεφύγουν …
Η αλήθεια των αριθμών είναι αβάσταχτα σκληρή και κυνικά απρόσωπη. Κι είναι πάντα αυτό που μένει, έπειτα από μία τεράστια καταστροφή, όπως αυτή που συντελείται αυτές τις ημέρες μετά τη φονική πυρκαγιά στο Μάτι. Απαράλλακτος στον …
Μετά την ταυτοποίηση του 13χρονου Δημήτρη, επιβεβαιώθηκαν οι χειρότεροι φόβοι και για την περίπτωση της 35χρονης Πόπης Σιαπκαρά. Η 35χρονη Πόπη η οποία είχε βρεθεί στο Μάτι μαζί με τον σύζυγό της και το τριών ετών παιδί τους, Σύμφωνα με …
Λίγες ώρες μετά τη φονική πύρινη λαίλαπα που χτύπησε το Μάτι, ο δημοσιογράφος του People, Γιώργος Πράτανος, επισκλεφθηκε την περιοχή για ένα ρεπορτάζ που όλοι οι δημοσιογράφοι απεύχονται να ζήσουν. Οι περιγραφές του και οι μαρτυρίες …
Μία καθοριστική μαρτυρία κατέθεσε στον τηλεοπτικό σταθμό ΣΚΑΙ ο επικεφαλής των 40 ανδρών της Ομάδας Υποβρυχίων Αποστολών που έσωσαν εκατοντάδες κόσμου στην παραλία στο Μάτι, δίνοντας νέα δεδομένα στην τραγωδία.Όπως ανέφερε κατά τη διάρκεια τηλεοπτικής του …
Συντετριμμένος ο πατέρας του άτυχου Δημήτρη, Αναστάσιος Αλεξόπουλος, μίλησε στο κεντρικό δελτίο ειδήσεων του Star έπειτα την τραγική κατάληξη.
«Η θλίψη μου είναι πάρα πολύ μεγάλη. Ελπίζω να βγουν μαθήματα από αυτή την κατάσταση και ο πόνος αυτός να μην πάει στράφι. Να μην πονέσει άλλος, όπως πονάω εγώ σήμερα. Εκεί είναι μια παγίδα θανάτου, ούτως ή άλλως για την οποία δεν έχει δώσει κανείς καμία βαρύτητα και πεθαίνουν άνθρωποι χωρίς πραγματικό λόγο» σημείωσε ο κ. Αλεξόπουλος.
Μια φωτογραφία στην οποία ο πατέρας αναγνώρισε σε αυτή το παιδί μαζί με τη γιαγιά του είχε δώσει ελπίδες στην οικογένεια και σε όλους τους Έλληνες οι οποίοι από την πρώτη στιγμή καρδιοχτύπησαν για την τύχη του 13χρονου Δημήτρη. Χθες βράδυ εκδόθηκε missing alert από το Χαμόγελο του Παιδιού. Μερικές ώρες μετά όλα τελείωσαν.
«Θέλω να ευχαριστήσω όλον τον δημοσιογραφικό κόσμο, ο οποίος με συγκίνησε πραγματικά με την προσπάθεια του να συνδράμει το δράμα που έχω ζήσει και να πω ότι πραγματικά στην Ελλαδα η δημοσιογραφία λειτουργεί σε αντίθεση με πολλούς άλλους τομείς της κοινωνικής ζωής μας. Οι λειτουργίες των θεσμών δεν είναι οι πρέπουσες τώρα. Από εκεί και πέρα τις ευθύνες πώς θα τις αναλογιστούμε ποινικά, πολιτικά, ηθικά κοινωνικά νοητικά αυτά πρέπει όλα να τα αναλογιστούμε μόνοι μας και να δούμε τι θα κάνουμε» δήλωσε ο άτυχος πατέρας.
Η ανάρτηση της ηθοποιού στο Instagram έγινε viral για έναν πολύ απλό λόγο: αρθρώνει καθαρά και ξάστερα όσα δεν καταφέραμε να αρθρώσουμε ακόμα εμείς, έτσι μουδιασμένοι και σαστισμένοι που είμαστε από το καλοκαίρι του πένθους
Οι σκληρές αλήθειες της Σμαράγδας Καρύδη για το Μάτι
Λένε ότι δεν υπάρχει τίποτα πιο «επικίνδυνο» από μία γυναίκα που είναι και όμορφη και έξυπνη ταυτόχρονα. Η έκφραση που χρησιμοποιεί η θεατρική πιάτσα όταν ένας ηθοποιός είναι καλός, είναι η εξής: «τα λέει». Η Σμαράγδα Καρύδη, με την πρόσφατη ανάρτησή της στα social media, έγινε viral επειδή έχει το χάρισμα να «τα λέει» όχι μόνο επί, αλλά και εκτός σκηνής.
Κάτι τέτοιο, είναι πολύ σημαντικό σε μέρες που κυκλοφορούμε όλοι σαστισμένοι στον δρόμο, βιώνοντας με διαφορά, το πιο βάναυσο καλοκαίρι της ζωής μας.
Πολλοί έχουν τοποθετηθεί για όσα συνέβησαν, πολλοί θα συνεχίσουν να τοποθετούνται· άλλωστε αυτή είναι η κατάρα και ευλογία των social media: ο καθένας έχει πλέον το δικό του βάθρο.
Τα όσα έγραψε όμως η Καρύδη, έχουν ξεχωριστό αντίκτυπο, όχι μόνο επειδή είναι μία φωτογενής και δημοφιλής ηθοποιός, η οποία για καλή —ή κακή;— της τύχη έγινε γνωστή στο πανελλήνιο ως «Ντάλια» του «Παρά πέντε» και όχι μόνο.
Είναι κι επειδή άρθρωσε με μοναδική διαύγεια όσα όλοι οι υπόλοιποι είναι ακόμη πολύ μουδιασμένοι για να αγγίξουν: μήπως είναι μοιρολατρικό και μάταιο το «#PrayForGreece»; Γιατί το σώμα μας έχει πάρει το σχήμα του καναπέ; Γιατί ξεσπάμε στο Twitter και συνεχίζουμε τις ζωές μας σα να μην συμβαίνει τίποτα; Γιατί βγαίνουμε στους δρόμους για τη Μακεδονία που είναι ελληνική και όχι και για τον Μαραθώνα και τον Βουτζά και το Μάτι που είναι κι αυτά ελληνικά;
Ας πάρουμε τον χρόνο να διαβάσουμε τα όσα έγραψε μία ηθοποιός που δεν μας έχει συνηθίσει σε κορώνες, γι’αυτό ακριβώς τα όσα γράφει έχουν ξεχωριστή σημασία. Στο «Παρά πέντε» υποδυόταν μία ζάμπλουτη που μόλις έμαθε ότι ο πατέρας της είχε βγάλει όλα αυτά τα λεφτά μέσα από κομπίνες που στοίχισαν τη ζωή σε ανθρώπους όπως σκηνοθετημένα αεροπορικά δυστυχήματα, πήρε τους άλλους τέσσερις φίλους της από την γνωστή πεντάδα και άρχισαν να πετάνε διακοσάευρα από την ταράτσα ενός κτιρίου για να τα βρει όποιος τα είχε ανάγκη.
Σε μια χώρα που δεν βρέχει λεφτά αλλά μόνο εθνικές καταστροφές τον τελευταίο καιρό, ίσως αντί να προσευχόμαστε, θα πρέπει να κάνουμε κάτι πιο αποτελεσματικό: να υποσχεθούμε ότι αυτή τη φορά, έστω γι’ αυτή τη μοναδική φορά, δεν θα ξεχάσουμε. Γιατί όπως λέει και η Σμαράγδα Καρύδη: «Θα συνεχίζουμε τη ζωή μας. Γιατί δεν κάηκε το δικό μας παιδί. Ακόμα».
Ας κάνουμε φόκους σε αυτό το «ακόμα» λοιπόν…
«Μήπως το πιο φοβιστικό πράγμα που κυκλοφορεί αυτές τις μέρες είναι αυτό το #prayforGreece; Αυτό το μοιραίο και μοιρολατρικό pray; Γιατί όχι ένα χάσταγκ με το change, το work, το responsibility; το πως το λέτε εσείς εκεί γιατί δε θυμάμαι και πως το λέμε εμείς εδώ; Μόνο εμένα ανατριχιάζει; Τι σημαίνει pray; Ότι Αφού ούτως η άλλως δε μπορεί ν αλλάξει τίποτα, Αφού θα ψηφίζουμε όπως πάντα τους ανίκανους, τους πονηρούς, αφού διαχρονικά θα καίμε τα δάση, θα χτίζουμε όπου και όπως να ναι, αφού και οι επόμενοι που θα ψηφίσουμε θα μας τα νομιμοποιήσουν όπως κι οι προηγούμενοι, αφού θα μπαζώνουμε τα ρέματα, αφού έτσι κι αλλιώς θα αδιαφορούμε για τα σκουπίδια μας για τους δρόμους μας, για το πως οδηγούμε για το που παρκάρουμε, για την κακοποίηση των ζώων, αφού θα αφήνουμε τον συγκυβερνήτη να μας μαλώνει που καήκαμε-γιατί που είχαμε το μυαλό μας;
» Αφού θα ακούμε τους αρμόδιους να αυτοσυγχαίρωνται για το πόσο αλάνθαστα και τέλεια έδρασαν και μετά απλώς θα ξεσπάμε στο τουίτερ και θα συνεχίζουμε τη ζωή μας. Χωρίς να ενεργοποιείται το σώμα μας που έχει πάρει το σχήμα του καναπέ. Χωρίς να ξεσηκωθεί ο παραμορφωμένος μας αντίχειρας απ’ το πληκτρολόγιο. Χωρίς να επαναστατεί ο αυχένας μας σκυμμένος στην οθόνη. Χωρίς να ξεθολώσει το μάτι μας. Θα συνεχίζουμε τη ζωή μας. Αφού δε κάηκε το δικό μας παιδί. Ακόμα.
» Αφού το δικό μας σπίτι είναι ακόμα στη θέση του. Αφού όπως κλαίμε τώρα έτσι σε λίγο θα ξεχάσουμε.
Αφού θα βγαίνουμε πάλι στους δρόμους μόνο να μη πειραχτούν τα δικά μας προνόμια κι όχι για το περιβάλλον μας, ποτέ για να αναδασωθούν τα καμένα μας, για το πάρκο μας που ρημάζει, δε θα απαιτήσουμε ποτέ να πάψουν τα πανεπιστήμια μας να είναι το λημέρι του κάθε εγκληματία, ποτέ τα νοσοκομεία μας να γίνουν ανάλογα των εισφορών που πληρώνουμε, ποτέ για καλύτερα σχολεία γιατί δε μας ενδιαφέρει να μάθουμε αλλά να να διοριστούμε, αφού το μεγαλύτερο ταμπού μας είναι η αυτοκριτική και η ανάληψη ευθυνών, αφού το αίσθημα ότι όλα είναι μάταια έχει εγκατασταθεί μόνιμα μέσα μας σαν αυτοάνοσο, αφού είμαστε τρομερά συναισθηματικοί και καθόλου ευαίσθητοι, αφού δε θα προστατέψουμε τον ανήμπορο, τον ανάπηρο, τον διπλανό, μόνο θα λυπηθούμε αφού θα έχει καταστραφεί και θα κάνουμε εράνους για να νιώσουμε καλοί και αλληλέγγυοι, αφού δε θα απαιτήσουμε να νομοθετήσουν ΤΩΡΑ τα απαραίτητα μέτρα για να μην ξαναέρθει η συμφορά. ΤΩΡΑ που ξέρουμε ότι αν καεί το σπίτι του γείτονα θα καεί και το δικό μας, ΤΩΡΑ που ο είδαμε ότι ο πλησίον κι εμείς είμαστε ένα, αφού ενώθηκαν αγκαλιασμένες οι στάχτες των σωμάτων μας για πάντα, αφού δεν κάνουμε και τώρα το πρώτο βήμα της αποδοχής και της αυτογνωσίας μπας και μπορέσουμε να κάνουμε ποτέ και τα υπόλοιπα, αν δεν νιώσουμε την ομορφιά του να αναλαμβάνεις την ευθύνη, τότε ας προσευχηθούμε. Κι αν δε πιάσει κι αυτό ας ξεματιαστούμε ή ας φτύσουμε στον κόρφο μας.
Ίσως πράγματι για το μόνο που είμαστε καλοί είναι η προσευχή. Η προσευχή να μη βρει εμάς το κακό
Η προσευχή να μην είναι δικό μας το παιδί που κάηκε. Η προσευχή να είμαστε απ τη μεριά αυτών που δεν έχασαν τίποτα αλλά οργίζονται στο τουιτερ. Και θα βγούμε ξανά θυμωμένοι στους δρόμους για τα εθνικά μας θέματα αλλά όχι γι αυτό το όμορφο γεμάτο ζωή και χαρά κορίτσι που πήδηξε στο γκρεμό. Όχι για τον εννιάχρονο αδερφό της. Όχι για το πατέρα τους; Για την ανείπωτη δυστυχία της μάνας τους. Όχι για αυτά τα δίδυμα παιδιά. Για τους γονείς τους που δε θα σταματήσουν ποτέ να τα ψάχνουν.
Για αυτή τη γυναίκα με κινητικά προβλήματα που δεν μπόρεσε να τρέξει.
Για τον αντρα της που δεν την άφησε κι έφυγαν μαζί αγκαλιασμένοι.
Δε θα βγούμε για τη Χρυσα, το Δημήτρη, τον Αντρεα, την Αγγελική, το Βικτωρα, την Εβελίνα και τη Μαριλια
Αυτοι οι άνθρωποι για τους οποίος κηρύτουμε εθνικό πένθος δεν είναι θέμα μας εθνικό;
Ω Ναι! Η Μακεδονία είναι ελληνική.
Όπως και το Μάτι, ο Μαραθώνας, ο Νέος Βουτζάς, το Πικέρμι, η Ραφήνα
Όπως κι η Ελλάδα
Η Ελλάδα είναι ελληνική. Δυστυχώς».
Η Σμαράγδα τα λέει. Σπουδαία ηθοποιός, σπουδαίος άνθρωπος, είχε, κατά την άποψή μου, την ατυχία να γίνει διάσημη μέσα από το σαχλό «Παρά Πέντε» του Καπουτζίδη. Αλλά μέσα από αυτό είχε την τύχη να απευθυνθεί σε μάζες. Σε ανθρώπους που αλλιώς κανείς δεν θα κατάφερνε να προσεγγίσει. Και τώρα τους λέει την αλήθεια που δεν θα ήθελαν να ακούσουν.
«Η Ελλάδα είναι ελληνική. Δυστυχώς»…
Σώσαμε πάνω από 465 άτομα εμείς και πάνω από 700 τα ιδιωτικά σκάφη – Πήραμε το πρώτο σήμα να επέμβουμε για αποκλεισμένους ανθρώπους στην παραλία στις 18:30 το απόγευμα – Είδαμε νεκρούς στο δρόμο για Αργυρά Ακτή και ενημερώθηκε ο Αρχηγός του Λιμενικού
Καταλυτική είναι η μαρτυρία του επικεφαλής των 40 ανδρών της Ομάδας Υποβρυχίων Αποστολών που έσωσαν εκατοντάδες ανθρώπους στην παραλία της κολάσεως στο Μάτι.
Σύμφωνα με τον κ. Μπαλτάκο, η ομάδα του εντόπισε τους νεκρούς πολύ έγκαιρα, και συγκεκριμένα, όπως διευκρίνισε, πριν νυχτώσει, γεγονός για το οποίο ενημέρωσαν τον αρχηγό που αποβιβάστηκε στο ξενοδοχείο Ραμάντα λίγο αφότου έπεσε το σκοτάδι.
«Εντοπίσαμε τους πρώτους νεκρούς πριν βραδιάσει και το αναφέραμε στον αρχηγό»
Αποκαλυπτικά είναι τα όσα ανέφερε ο κ. Μπαλτάκος σε συνέντευξή του στο ΣΚΑΪ για τον χρόνο που η ομάδα του εντόπισε τους πρώτους νεκρούς στο σημείο.
«Εντοπίσαμε τους πρώτους νεκρούς πριν βραδιάσει. Δεν είχε πέσει το σκοτάδι. Μάλιστα πολύ σύντομα, αφότου έπεσε το σκοτάδι, ήρθε στο χώρο και ο αρχηγός του Λιμενικού Σώματος, αποβιβάστηκε στο ξενοδοχείο Ραμάντα και αφενός συντόνιζε και αφετέρου βοηθούσε τους ανθρώπους που ήταν εκεί ψυχολογικά. Οπότε ο πρώτος ο οποίος στον οποίο αναφέραμε αυτό το θέμα ήταν ο αρχηγός λίγο αφότου βράδιασε. Και λίγο αργότερα ήρθε κι ο κύριος υφυπουργός στο λιμάνι και ενημερώθηκε κι εκείνος», ανέφερε. Μάλιστα, ως επικεφαλής της ομάδας συνεχώς ενημέρωνε την ηγεσία του υπουργείου Ναυτιλίας για όσα συνέβαιναν στο σημείο.
Ωστόσο, ήταν άποψη της πολιτικής ηγεσίας είπε, να μην μιλήσουμε για νεκρούς για να μην επιβαρύνουμε το κλίμα.
Σε κάθε περίπτωση, οι πληροφορίες λένε ότι η κατάσταση των σορών ήταν τέτοια που οι άνδρες των ΟΥΚ δεν ήταν σε θέση μέσα στη γενική ατμόσφαιρα που επικρατούσε να επιβεβαιώσουν αν επρόκειτο για άνδρες, γυναίκες ή παιδιά. Οι αστυνομικοί πάντως που μίλησαν δια του εκπροσώπου των ειδικών φρουρών στην ίδια εκπομπή επιβεβαίωσαν ότι εντόπισαν τον πρώτο νεκρό στις 19.40.
Ουδείς μίλησε για θύματα στην ενημέρωση του πρωθυπουργού
Παρόλα αυτά στις 11.30 το βράδυ, στην ενημέρωση του πρωθυπουργού στο Χαλάνδρι, ουδείς μίλησε για θύματα. Μιλούσαν για κάποια σπίτια που καίγονταν και για λίγους ανθρώπους που ήταν σε ένα λιμανάκι. Μολονότι όπως σύμφωνα με τον κ. Μπαλτάκο, η πολιτική και η φυσική του ηγεσία είχαν αμέσως ενημερωθεί, στο συντονιστικό ουδείς γνώριζε (ή ουδείς μίλησε) για την ύπαρξη νεκρών.
Εκατοντάδες άνθρωποι στοιβαγμένοι στη θάλασσα και την παραλία
Ο κ. Μπαλτάκος ανέφερε ότι το Λιμεναρχείο Ραφήνας ειδοποιήθηκε στις 6.30 το απόγευμα ότι υπήρχαν αποκλεισμένοι άνθρωποι στα λιμανάκια στο Μάτι. Πήραν διαταγή από το κέντρο επιχειρήσεων κατόπιν εντολής από τον αρχηγό του Λιμενικού Σώματος και ξεκίνησαν από τον Άγιο Κοσμά.
Έφτασαν στο σημείο λίγο μετά τις 7 («δεν κοιτούσα την κρίσιμη εκείνη ώρα το ρολόι μου» είπε χαρακτηριστικά) και ρίχτηκαν στη μάχη, ενώ όπως διευκρίνισε, υπήρχε έντονη δυσκολία από τον καιρό και πολύ ψηλά κύματα.
«Από τον Άγιο Κοσμά έφυγαν δύο σκάφη και στη Ραφήνα βρήκαμε πολλά πλωτά του Λιμενικού Σώματος που κατά τη διάρκεια της νύχτας έγιναν μέχρι και 13 και τουλάχιστον 20 σκάφη ιδιωτών που είχε συντονίσει το λιμεναρχείο της Ραφήνας και ακόμα περισσότερα που είχαν κινητοποιηθεί αυτοβούλως», περιέγραψε ο κ. Μπαλτάκος.
Όταν έφτασε στο σημείο, η ομάδα άρχισε να βλέπει τις εστίες που υπήρχαν και τα προβλήματα. «Υπήρχαν τρεις παραλίες κι ένα ξενοδοχείο. Η παραλία με το μεγαλύτερο πρόβλημα ήταν η γνωστή παραλία του Κάβου, όπου υπήρχαν εκατοντάδες άνθρωποι στοιβαγμένοι. Υπήρχαν άλλες δύο παραλίες με κόσμο κι ένα ξενοδοχείο με τουλάχιστον 200 άτομα», διευκρίνισε ο κ. Μπαλτάκος.
Οι αξιωματικοί προσπάθησαν παρά τις δυσκολίες να επιβιβάσουν όσους περισσότερους ανθρώπους πάνω στα φουσκωτά.
«Δεκάδες άνθρωποι είχαν χάσει τη ζωή τους στον δρόμο προς το Λιμανάκι»
«Το θέαμα ήταν ιδιαίτερα απόκοσμο. Υπήρχαν εκατοντάδες άνθρωποι στη θάλασσα, υπήρχαν άνθρωποι οι οποίοι ήταν σε πολύ άσχημη ψυχολογική κατάσταση στην παραλία, υπήρχαν άνθρωποι που δεν άφηναν τα σπίτια τους με τίποτα, παρότι είχαν καεί, άνθρωποι που έψαχναν τους δικούς τους και υπήρχαν δεκάδες άνθρωποι που είχαν χάσει τη ζωή τους στον δρόμο προς το Λιμανάκι», ανέφερε.
Τα ΟΥΚ έσωσαν 465 άτομα και το Λιμενικό πάνω από 700 άτομα
Ο κ. Μπαλτάκος σημείωσε ότι η ομάδα των ΟΥΚ έσωσε και μετέφερε στο λιμάνι της Ραφήνας 465 άτομα, ενώ το Λιμενικό έσωσε πάνω από 700 άτομα.
Στην επιχείρηση, όπως είπε, πήραν μέρος και έξι άνδρες της ομάδας ΔΙΑΣ της Αστυνομίας που είχαν φτάσει μέσα από τις φλόγες στην παραλία και αυτοί με αυτοθυσία βοήθησαν τον αποκλεισμένους στην παραλία της κολάσεως να επιβιβαστούν στα φουσκωτά.
Συνολικά στο απόγειο της επιχείρησης πήραν μέρος πάνω από 13 σκάφη του Λιμενικού και 20 ιδιωτών που συντονίζονταν από τον Λιμενάρχη της Ραφήνας, όμως στη συνέχεια βρέθηκαν στο σημείο και άλλα σκάφη ιδιωτών που έσπευσαν με δική τους πρωτοβουλία για να βοηθήσουν.
Η συγκλονιστική φωτογραφία από το Μάτι την ώρα της πυρκαγιάς, που έχει κάνει τον γύρο του κόσμου μέσα από τα social media, έχει πίσω της μια ακόμα πιο συγκλονιστική ιστορία.
Μια ιστορία θάρρους και γρήγορων αντανακλαστικών ενός 14χρονου αγοριού, του μικρού Βασίλη που έσωσε την οικογένεια του και βοήθησε να σωθούν κι άλλοι.
Μακάρι να είχε και η Πολιτεία τα ίδια γρήγορα αντανακλαστικά. Όντας στενή οικογενειακή τους φίλη και νονά της αδελφής του, σας αφηγούμαι την ιστορία όπως την άκουσα, με την ελπίδα ότι θα την ακούσουν και τα αυτιά των αρμοδίων.
«Έπαιζα στο σπίτι των γειτόνων μου και παιδικών μου φίλων όταν είδαμε μακριά στο βουνό (στο Νέο Βουτσά) τον καπνό. Καταλάβαμε πως είχε αρπάξει κάπου φωτιά κι εγώ είπα: ‘Δεν θα καταφέρει να μας φτάσει’. Πόσο λάθος έκανα. Σε λιγότερο από 10 λεπτά μας είχε φτάσει.
Έγινε μπλακ-ουτ και μαζί κόπηκε και το νερό. Η γιαγιά των γειτόνων μας ζήτησε να πάμε κοντά της να είμαστε όλοι μαζί. Πήρα τηλέφωνο τον πατέρα μου (στη δουλειά του) αλλά δεν είχε σήμα.
Αμέσως μετά, με κάλεσε πίσω και του είπα: ‘Μπαμπά, έχει φωτιά’. Εκείνος μου απάντησε: ‘Δεν φαντάζομαι να μου κάνεις πλάκα;’ ‘Όχι μπαμπά’ πρόλαβα μόνο να πω’ και πάλι έπεσε το σήμα.
Έτρεξα σπίτι παρακινώντας τους γείτονες να πάμε όλοι στη θάλασσα.
Το δικό μας εξοχικό είναι πάνω στο παραλιακό μονοπάτι.
Μπήκα στο σπίτι, έκλεισα τα παράθυρα και τις πόρτες (ευτυχώς γιατί έτσι τη γλύτωσε το παπαγαλάκι μας ο Λάκι από τους καπνούς) και τότε άκουσα έναν γείτονα να ουρλιάζει ‘φωτιά’. Τότε ανατρίχιασα. Ήταν η στιγμή που φοβήθηκα.
Είδα από το παράθυρο τα αγριόχορτα δίπλα στο πορτάκι του κήπου να αρπάζουν φωτιά και κατάλαβα πως έπρεπε να τρέξουμε για τη θάλασσα. Ήταν ή τότε ή ποτέ. Άρπαξα από το χέρι την αδελφή μου την Κάτια και τη γιαγιά μου τη Δήμητρα, που είχαν παγώσει από το φόβο τους και τρέξαμε μαζί στον κήπο.
Κατεβήκαμε την πέτρινη σκάλα, όπως ήμασταν.
Τελευταία στιγμή πήρα μαζί μου την τσάντα που είχαμε μέσα κομπιούτερ, κινητά τηλέφωνα, τάμπλετ.
Κάτω στη στενή παραλία μας έπνιγαν οι καπνοί. Δεν μπορούσε ο ένας να δει τον άλλο.
Με πήραν οι φίλοι μου που είχαν βάλει τα καναρίνια τους μέσα σε πορτοφόλια και τα είχαν μαζί τους στη θάλασσα. Κάθονταν δίπλα μου, αλλά δεν τους έβλεπα.
Ξαφνικά το πεύκο που υπήρχε στο φρύδι του βράχου πήρε φωτιά. Τα κλαδιά του ήταν πάνω από τα κεφάλια μας. Κατάλαβα ότι αν δεν το σβήναμε, κι έπεφτε στο νερό θα μας προκαλούσε ασφυξία ο καπνός.
Πήραμε την πρωτοβουλία, με τους φίλους μου και σβήσαμε τις φλόγες. Με ό,τι είχαμε. Σακούλες, μπλούζες. Από τις 7.00 μμ μέχρι τις 10.30 μμ. ήμασταν μέσα στη θάλασσα, πάνω στα βραχάκια, 60 άνθρωποι σε μια παραλία που δεν χωρά ούτε δέκα.
Ήρθε μια ψαρόβαρκα με άνδρες του λιμενικού. Μας είπαν ‘πέστε στη θάλασσα να κολυμπήσετε’ αλλά δεν μπορούσαν όλοι. Είχαμε ηλικιωμένους, έγκυες.
Ευτυχώς είχαν ένα κανό κι έπαιρναν τον κόσμο από τα βράχια. Βοήθησα κι εγώ τους ηλικιωμένους και τις εγκύους να μπουν μέσα και βούτηξα.
Ήμουν ο μόνος που πήγα στην ψαρόβαρκα κολυμπώντας.
Μας έβγαλαν στο λιμάνι της Ραφήνας. Ήταν εκεί ο πατέρας μου και πέσαμε ο ένας στην αγκαλιά του άλλου. Τότε για πρώτη φορά, μίλησε η γιαγιά. Κοίταξε τον μπαμπά (τον γιο της) και του είπε: ‘Ο αέρας ήταν δαιμονικός’. Έπειτα μας έσφιξε στην αγκαλιά της, δυνατά για να διώξει τους δαίμονες».
Με μία ανάρτησή της στον προσωπικό της λογαριασμό στο Facebook η βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ, Αννέτα Καββαδία ζητά “σιωπή απ’ όσους ουρλιάζουν νυχθημερόν” για τις φονικές πυρκαγιές που έπληξαν την περασμένη Δευτέρα την ανατολική Αττική.
Μάλιστα, τονίζει ότι “όπως δεν αποδράσαμε ποτέ από τις ευθύνες μας, δε θα το κάνουμε ούτε και τώρα”.
Η ανάρτηση της Αννέτας Καββαδία
Αναρωτιέμαι ειλικρινά : εσείς που ουρλιάζετε νυχθημερόν – βλέποντας στην εθνική μας τραγωδία, την ευκαιρία να πλήξετε την κυβέρνηση – έχετε,άραγε, βιώσει την οδυνηρή, βίαιη, απροσδόκητη απώλεια; Έχετε,άραγε, έρθει αντιμέτωποι με τον ξαφνικό θάνατο δικού σας ανθρώπου; Έχετε αναλογιστεί τι αισθήματα προκαλει; Θα ξέρατε τότε, ότι το μόνο που αποζητάς είναι σιωπή και σεβασμός. Όχι ουρλιαχτά και κραυγές “ιερής αγανάκτησης”. Δεν καταλαβαίνετε ότι ασχημονείτε;;
ΥΓ : ´Οπως δεν αποδράσαμε ποτέ από τις ευθύνες μας, δεν θα το κάνουμε ούτε και τώρα. Με απόλυτο σεβασμό στη μνήμη όλων όσοι τόσο άδικα χάθηκαν, αναλαμβάνουμε πλήρως την πολιτική ευθύνη και μαζί τη δέσμευση για την εξάλειψη χρόνιων, κληρονομημένων παθογενειών. Και όπως είπε ο Πρωθυπουργός της χώρας #tsipras : “εδώ είμαστε και δεν έχουμε σκοπό να δραπετεύσουμε”.