Ο ηθοποιός Χρήστος Συριώτης σε συνέντευξή του «άνοιξε την καρδιά» του μίλησε για τον καρκίνο, για τις οδυνηρές στιγμές που έζησε αλλά και η πίστη που τον βοήθησε να «παλέψει» με την ανίατη ασθένεια.

«Ήμουν στην 50ή χημειοθεραπεία, από το σύνολο των 60 που έκανα. Είχα πάθει θρόμβωση από τις θεραπείες και αναγκάστηκα να μεταφερθώ από το σπίτι ξανά στο νοσοκομείο, γιατί είχα λιποθυμικές τάσεις. Είχαν πέσει πολύ τα λευκά μου αιμοσφαίρια. Οι γονείς μου ήταν πάνω μου. Οι πόνοι ήταν φρικτοί. Κάποια στιγμή, είδα τον πατέρα μου, για πρώτη φορά στη ζωή μου, να κλαίει. Του είπα: “Δεν αντέχω άλλο! Θέλω να πεθάνω”. Μου απάντησε λοιπόν: “Μην τολμήσεις να το ξαναπείς αυτό”.

Εκείνη την ώρα ψέλλισα: “Θέλω τότε να ξαναγυρίσω πίσω, να βρεθώ στη μήτρα της μητέρας μου, να ξαναγεννηθώ”. Όταν συνήλθα πήρα μολύβι και χαρτί και ξεκίνησα να γράφω. Η πρώτη φράση που βγήκε ήταν:

“Τι κοιτάτε ρε; Και εσείς έτσι ήσαστε στην κοιλιά της μάνα σας, γυμνοί και μόνοι”. Έβαλα αυτό το πλάσμα, που είναι μέσα στη μήτρα να μιλάει. Δεν βλέπει, αλλά ακούει και αισθάνεται ότι συμβαίνει».

Αισθάνθηκε «γυμνός» απέναντι στον καρκίνο; « Όχι, για να νικήσεις τον καρκίνο, πρέπει να τον ονοματίσεις, να τον κοιτάξεις κατάματα και να δεις τους ανθρώπους που σε αγαπούν και σε στηρίζουν. Ήταν απίστευτη η αγάπη των ανθρώπων που με στήριξαν και η δύναμη που μου έδωσαν.

Πολλοί φίλοι μου λένε: “Είσαι ήρωας”. Δεν είμαι ήρωας. Δεν είμαι τίποτα. Στον καρκίνο δεν έχεις άλλη επιλογή. Έφτασα στο σημείο να πω ότι δεν αντέχω άλλο, ότι δεν μπορώ να κάνω άλλο κύκλο θεραπείας, ότι δεν μπορώ να βάλω άλλη χλωρίνη μέσα μου. Έβλεπα τα φάρμακα που έμπαιναν στον οργανισμό μου σαν χλωρίνη, σαν μπουγάδα. Καίνε τα σωθικά σου, τα μάτια σου, τον ιδρώτα σου, τα έντερά σου.

Είναι τρομερό συναίσθημα. Δεν περιγράφεται. Δεν άντεχα». Ο ηθοποιός είχε καρκίνο στον έναν όρχι. «Ναι, κάποια στιγμή ψηλάφισα κάτι. Αν δεν είχα αποτανθεί σε γιατρό, σήμερα μπορεί να μη ζούσα. Δεν υπάρχει ενημέρωση γύρω από την ανάγκη αυτοεξέτασης στους όρχεις» δήλωσε στο περιοδικό «ΕΓΩ».

Πώς αισθάνθηκε όταν τον ενημέρωσαν ότι πάσχει από καρκίνο; «Όταν έγινε ο υπέρηχος και άκουσα ότι είναι καρκίνος, σκέφτηκα να αυτοκτονήσω. Έβλεπα το παράθυρο ανοιχτό και σκεπτόμουν να πέσω από κάτω. Σας το λέω αληθινά. Όταν μου είπε ο ακτινολόγος στο υπέρηχο τη λέξη “καρκίνος”, πριν πάω στο γιατρό για να με καθησυχάσει, ένιωσα τη γη να χάνεται κάτω από τα πόδια μου. Αποφάσισα να μιλήσω για αυτό, παρόλες τις κατηγορίες που δέχθηκα ότι “διαφημίζω” την αρρώστια μου. Ναι τη διαφημίζω με σκοπό να ενημερώσω ότι ο καρκίνος λέγεται καρκίνος και όχι επάρατη νόσος. Προλαμβάνεται και σώζεσαι!».

Όταν ξεκίνησε τις χημιοθεραπείες ήταν πολύ δύσκολη περίοδος. «Εκείνη την περίοδο, κάναμε υπερεντατικές πρόβες με τον Πέτρο Φιλιππίδη στην “Ειρήνη”. Του
είπα μια μέρα, ότι θέλω να πάω στο γιατρό, γιατί ψηλάφισα κάτι. Έκανα τον υπέρηχο και δύο ημέρες μετά, ζήτησα από το γιατρό μου να χειρουργηθώ. Έκανα
αφαίρεση του όρχεως και, δύο ημέρες μετά ζήτησα από το γιατρό μου να χειρουργηθώ. Έκανα αφαίρεση του όρχεως και την τέταρτη μέρα, συνέχισα κανονικά
τις πρόβες.

Έκανα βέβαια συνεχώς εξετάσεις. Μερικούς μήνες αργότερα, είχε και πέντε μεταστάσεις στους παραόρτιους λεμφαδένες και είχαν εμφανιστεί και δύο όζοι στον πνεύμονα. Πάλι η πρόληψη με έσωσε. Ξεκίνησα τις επιθετικές θεραπείες και εξαφανίστηκε. Ήταν γολγοθάς. Η περίοδος των θεραπειών είναι κάθοδος στην κόλαση. Δεν υπάρχει άλλος τρόπος να σας το περιγράψω. Είχα φτάσει να κάνω 40 εμετούς την ημέρα. Ήμουν συνέχεια με ορούς».

Την δύναμη την βρήκε μέσα από την πίστη του στον Άγιο Εφραίμ. «Προσωπικά, δεν έχω σχέση με θρησκείες, πίστεψα όμως στον Θεό και με βοήθησε. Ο Άγιος Εφραίμ μου έδωσε δύναμη και οφείλω τώρα, όσο μπορώ από τη θέση μου να δώσω δύναμη και κουράγιο». Όσο για το τι τον δίδαξε αυτή η εμπειρία είπε: «Η αγάπη των άλλων με στήριξε.

Άλλαξα πολύ. Τώρα ας πούμε, δεν έχω να πληρώσω τίποτα. Χρωστάω παντού. Αν αυτό μου συνέβαινε πριν ένα χρόνο, θα ήμουν άρρωστος, που δεν έχω να βάλω ούτε βενζίνη στο αυτοκίνητό μου. Τώρα πια σκασίλα μου. Ζω! Λέω πολύ εύκολα τις αλήθειες μου. Αγαπώ τη θάλασσα, τον ήλιο, τη ζωή, τους φίλους, τα γέλια, τους γονείς μου, τα αδέλφια μου».

Πηγή: ekklisiaonline

Χρήστος Συριώτης: Δεν είναι εύκολο να ανοίγεται κανείς δημοσίως και να μιλά για τις δύσκολες στιγμές στην ζωή του. Αλλά και την περιπέτεια υγείας που είχε, η οποία φαίνεται να τον έκανε πιο δυνατό και να αποκτήσει περισσότερη πίστη.

Ένας όμως από τους οποίους, βρήκε το κουράγιο να μιλήσει δημόσια για την δική του μάχη, είναι ο ηθοποιός Χρήστος Συριώτης. Πιο αναλυτικά σε συνέντευξή του «άνοιξε την καρδιά» του μίλησε για τον καρκίνο. Για τις οδυνηρές στιγμές που έζησε αλλά και η πίστη που τον βοήθησε να «παλέψει» με την ανίατη ασθένεια.

«Ήμουν στην 50ή χημειοθεραπεία, από το σύνολο των 60 που έκανα. Είχα πάθει θρόμβωση από τις θεραπείες και αναγκάστηκα να μεταφερθώ από το σπίτι ξανά στο νοσοκομείο, γιατί είχα λιποθυμικές τάσεις. Είχαν πέσει πολύ τα λευκά μου αιμοσφαίρια.

Χρήστος Συριώτης: “Θέλω τότε να ξαναγυρίσω πίσω, να βρεθώ στη μήτρα της μητέρας μου, να ξαναγεννηθώ”.
Οι γονείς μου ήταν πάνω μου. Οι πόνοι ήταν φρικτοί. Κάποια στιγμή, είδα τον πατέρα μου, για πρώτη φορά στη ζωή μου, να κλαίει. Του είπα: “Δεν αντέχω άλλο! Θέλω να πεθάνω”. Μου απάντησε λοιπόν: “Μην τολμήσεις να το ξαναπείς αυτό”.

Εκείνη την ώρα ψέλλισα: “Θέλω τότε να ξαναγυρίσω πίσω, να βρεθώ στη μήτρα της μητέρας μου, να ξαναγεννηθώ”. Όταν συνήλθα πήρα μολύβι και χαρτί και ξεκίνησα να γράφω. Η πρώτη φράση που βγήκε ήταν:

“Τι κοιτάτε ρε; Και εσείς έτσι ήσαστε στην κοιλιά της μάνα σας, γυμνοί και μόνοι”. Έβαλα αυτό το πλάσμα, που είναι μέσα στη μήτρα να μιλάει. Δεν βλέπει, αλλά ακούει και αισθάνεται ότι συμβαίνει».

Αισθάνθηκε «γυμνός» απέναντι στον καρκίνο; « Όχι, για να νικήσεις τον καρκίνο, πρέπει να τον ονοματίσεις, να τον κοιτάξεις κατάματα και να δεις τους ανθρώπους που σε αγαπούν και σε στηρίζουν. Ήταν απίστευτη η αγάπη των ανθρώπων που με στήριξαν και η δύναμη που μου έδωσαν.

Περισσότερες δηλώσεις του Χρήστου Συριώτη

Πολλοί φίλοι μου λένε: “Είσαι ήρωας”. Δεν είμαι ήρωας. Δεν είμαι τίποτα. Στον καρκίνο δεν έχεις άλλη επιλογή. Έφτασα στο σημείο να πω ότι δεν αντέχω άλλο, ότι δεν μπορώ να κάνω άλλο κύκλο θεραπείας, ότι δεν μπορώ να βάλω άλλη χλωρίνη μέσα μου. Έβλεπα τα φάρμακα που έμπαιναν στον οργανισμό μου σαν χλωρίνη, σαν μπουγάδα. Καίνε τα σωθικά σου, τα μάτια σου, τον ιδρώτα σου, τα έντερά σου.

Είναι τρομερό συναίσθημα. Δεν περιγράφεται. Δεν άντεχα». Ο ηθοποιός είχε καρκίνο στον έναν όρχι. «Ναι, κάποια στιγμή ψηλάφισα κάτι. Αν δεν είχα αποτανθεί σε γιατρό, σήμερα μπορεί να μη ζούσα. Δεν υπάρχει ενημέρωση γύρω από την ανάγκη αυτοεξέτασης στους όρχεις» δήλωσε στο περιοδικό «ΕΓΩ».

Πώς αισθάνθηκε όταν τον ενημέρωσαν ότι πάσχει από καρκίνο; «Όταν έγινε ο υπέρηχος και άκουσα ότι είναι καρκίνος, σκέφτηκα να αυτοκτονήσω. Έβλεπα το παράθυρο ανοιχτό και σκεπτόμουν να πέσω από κάτω. Σας το λέω αληθινά. Όταν μου είπε ο ακτινολόγος στο υπέρηχο τη λέξη “καρκίνος”, πριν πάω στο γιατρό για να με καθησυχάσει, ένιωσα τη γη να χάνεται κάτω από τα πόδια μου. Αποφάσισα να μιλήσω για αυτό, παρόλες τις κατηγορίες που δέχθηκα ότι “διαφημίζω” την αρρώστια μου. Ναι τη διαφημίζω με σκοπό να ενημερώσω ότι ο καρκίνος λέγεται καρκίνος και όχι επάρατη νόσος. Προλαμβάνεται και σώζεσαι!».

Όταν ξεκίνησε τις χημιοθεραπείες ήταν πολύ δύσκολη περίοδος. «Εκείνη την περίοδο, κάναμε υπερεντατικές πρόβες με τον Πέτρο Φιλιππίδη στην “Ειρήνη”. Του είπα μια μέρα, ότι θέλω να πάω στο γιατρό, γιατί ψηλάφισα κάτι. Έκανα τον υπέρηχο και δύο ημέρες μετά, ζήτησα από το γιατρό μου να χειρουργηθώ.

Ο Άγιος Εφραιμ στην περιπέτεια υγείας του Χρήστου Συριώτη

Έκανα αφαίρεση του όρχεως και, δύο ημέρες μετά ζήτησα από το γιατρό μου να χειρουργηθώ. Έκανα αφαίρεση του όρχεως και την τέταρτη μέρα, συνέχισα κανονικά τις πρόβες.

Συνεχώς εξετάσεις. Μερικούς μήνες αργότερα, είχε και πέντε μεταστάσεις στους παραόρτιους λεμφαδένες και είχαν εμφανιστεί και δύο όζοι στον πνεύμονα. Πάλι η πρόληψη με έσωσε. Ξεκίνησα τις επιθετικές θεραπείες και εξαφανίστηκε. Ήταν γολγοθάς. Η περίοδος των θεραπειών είναι κάθοδος στην κόλαση. Δεν υπάρχει άλλος τρόπος να σας το περιγράψω. Είχα φτάσει να κάνω 40 εμετούς την ημέρα. Ήμουν συνέχεια με ορούς».

Την δύναμη την βρήκε μέσα από την πίστη του στον Άγιο Εφραίμ. «Προσωπικά, δεν έχω σχέση με θρησκείες, πίστεψα όμως στον Θεό και με βοήθησε. Ο Άγιος Εφραίμ μου έδωσε δύναμη και οφείλω τώρα, όσο μπορώ από τη θέση μου να δώσω δύναμη και κουράγιο». Όσο για το τι τον δίδαξε αυτή η εμπειρία είπε: «Η αγάπη των άλλων με στήριξε.

Άλλαξα πολύ. Τώρα ας πούμε, δεν έχω να πληρώσω τίποτα. Χρωστάω παντού. Αν αυτό μου συνέβαινε πριν ένα χρόνο, θα ήμουν άρρωστος, που δεν έχω να βάλω ούτε βενζίνη στο αυτοκίνητό μου. Τώρα πια σκασίλα μου. Ζω! Λέω πολύ εύκολα τις αλήθειες μου. Αγαπώ τη θάλασσα, τον ήλιο, τη ζωή, τους φίλους, τα γέλια, τους γονείς μου, τα αδέλφια μου».

πηγη vimaorthodoxias.gr

«Ξυπνάνε εφιαλτικές μνήμες από τη συγκεκριμένη συνεργασία. Τολμώ να πω πως δεν είναι ό,τι χειρότερο έχω ζήσει στο θέατρο, αλλά ό,τι χειρότερο έχω ζήσει στη ζωή μου».
Με αυτά τα λόγια ο Χρήστος Συριώτης περιγράφει στην «Εspresso» την «εφιαλτική» συνεργασία που είχε με τον Πέτρο Φιλιππίδη το 2011 στην «Ειρήνη» του Αριστοφάνη, όταν έδινε γενναία μάχη με τον καρκίνο, προχωρώντας μάλιστα και σε επίσημη καταγγελία κατά του ηθοποιού (μιας και ο πρωταγωνιστής της TV και του θεάτρου γνώριζε τα πάντα για την υγεία του).

• Από τον Βαγγέλη Καράλη – espressonews.gr

Ο Χρήστος Συριώτης, γιος του σπουδαίου ηθοποιού Θόδωρου Συριώτη, έχει αφιερώσει τη ζωή του στην τέχνη και στο θέατρο. Πραγματικός μαχητής της ζωής, περιγράφει την «κόλαση» που πέρασε αντιμετωπίζοντας τον καρκίνο, με τον αγιο Εφραίμ να του σώζει τη ζωή, όπως μας εξομολογείται. Ο αγαπημένος ηθοποιός, που πρωταγωνιστεί στην παράσταση «Μικρές Αλεπούδες», σε μια συνέντευξη «ποταμό» μιλάει για όλους και για όλα.

Πώς θυμάστε τα παιδικά σας χρόνια;

Μαγικά, όμορφα χρόνια! Ανέμελα! Η μητέρα μου, αριστοκράτισσα Αιγυπτιώτισσα, μεγαλωμένη στην Αλεξάνδρεια, αδελφική φίλη της Φλέρυς Νταντωνάκη, και ο πατέρας της -ο παππούς μου- φίλος ή καλύτερα «αδελφός» του Βασίλη Λογοθετίδη. Ολοι οι θίασοι που επισκέπτονταν τότε την Αλεξάνδρεια στα μεγάλα στούντιο που υπήρχαν εκεί έμεναν, έτρωγαν, έπιναν και πάνω από όλα γλεντούσαν στο σπίτι της μητέρας μου. Ο πατέρας μου, ηθοποιός του Εθνικού Θεάτρου, κάθε καλοκαίρι έκανε πρόβες στο αρχαίο θέατρο της Επιδαύρου. Τότε δεν υπήρχε ακόμη το ωράριο εργασίας. Ξεκινούσαν οι πρόβες στο κοίλον το απόγευμα και τελείωναν την άλλη μέρα το πρωί, μόλις ανέτελλε ο ήλιος. Τα πρώτα χρόνια η μητέρα μου μας τύλιγε με κουβέρτες και μας κοίμιζε, εμένα και την αδελφή μου, στις κερκίδες του θεάτρου. Λίγα χρόνια αργότερα πήραμε ένα τροχόσπιτο και μέναμε στο κάμπινγκ της Επιδαύρου. Γνώριζα μάλιστα και τους υπόλοιπους πρωταγωνιστές, αφού τα πρωινά κάναμε μπάνιο μαζί ή τρώγαμε παρέα τα μεσημέρια. Ο Αλέξης Μινωτής, η Κάκια Παναγιώτου, η Μελίνα, ο Τσαρούχης, η Μαρία Χορς, ο Θεόδωρος Μορίδης, που κάθε πρωί μας έφερνε τα χταπόδια που είχε ψαρέψει, και τόσοι άλλοι. Ολοι μιλούσαν συνέχεια για τέχνη, για θέατρο. Ακουγα… έβλεπα… και δεν χόρταινα.

Τι έχετε αποκομίσει από τον πατέρα σας;

Ο πατέρας μου είναι ο ήρωάς μου. Οχι μόνο γιατί είναι ηθοποιός -και για μένα, αν θέλετε τη γνώμη μου, σπουδαίος, τη «σαρώνει» τη σκηνή με το ταλέντο του και την ενέργειά του-, αλλά κυρίως γιατί κατάφερε μέσα σε αυτό το τόσο δύσκολο επάγγελμα, σε δύσκολα χρόνια, να μας μεγαλώσει με ήθος και αρχές, δίχως να μας λείψει τίποτα.

Ηταν αυστηρός κριτής στα πρώτα σας βήματα;

Στα πρώτα μου βήματα όχι, καθόλου. Βέβαια, προσπάθησε επίμονα, με νύχια και με δόντια, να με αποτρέψει να ασχοληθώ με την υποκριτική. Μου μιλούσε συνεχώς για τις δυσκολίες και τα προβλήματα της δουλειάς του ηθοποιού. Δίκιο είχε! Οταν ολοκλήρωσα πια τις σπουδές μου στην υποκριτική, με συμβούλευε και με βοηθούσε. Ακόμη και σήμερα έχει την έγνοια μου. Μου τηλεφωνεί κάθε βράδυ να με ρωτήσει πώς πήγε η πρόβα.

Ποιος ο λόγος που τα τελευταία χρόνια δεν σας βλέπουμε τηλεοπτικά;

Δεν έχω κάνει πολλή τηλεόραση. Ελάχιστα και μικρά πράγματα σε σχέση με το θέατρο. Δεν την κυνήγησα κι εγώ, να σας πω την αλήθεια. Μου είχε γίνει στο παρελθόν μια πρόταση για έναν βασικό ρόλο σε μια κωμική σειρά, ήμουν πολύ ενθουσιασμένος, γιατί είχε «ζουμί» τόσο το σενάριο όσο και ο ρόλος, αλλά έκλεισε τότε το Mega και η σειρά δεν έγινε ποτέ. Δεν σας κρύβω πως θέλω πολύ να κάνω κάποιον τηλεοπτικό ρόλο, ειδικά σε κωμωδία. Δεν ξέρω, ίσως οι τηλεοπτικοί σκηνοθέτες να πιστεύουν πως δεν κάνω για την τηλεόραση. Μπορεί και να έχουν δίκιο. Μακάρι να υπάρξει κάτι ωραίο και να μου το προτείνουν.

Με δύναμη ψυχής έχετε μιλήσει για τη γενναία μάχη που δώσατε με τον καρκίνο, βγαίνοντας νικητής. Σήμερα πώς βλέπετε και αντιμετωπίζετε τη ζωή μετά την περιπέτειά σας;

Η ζωή μας είναι ένα παιχνίδι, με αρχή, μέση και τέλος. Ας πάψουμε να αναζητούμε ποιο είναι το νόημα της ζωής μας κι ας της δώσουμε εμείς το νόημα. Εδωσα νόημα στη ζωή μου, στη μετά καρκίνον ζωή μου, γιατί σταμάτησα να μαραζώνω για το αν θα έχω ή όχι δουλειά. Στην προ καρκίνου ζωή μου «καίγονταν τα σωθικά μου» στη σκέψη της πιθανής ανεργίας. Εδωσα νόημα στη ζωή μου, στη μετά καρκίνον ζωή μου, γιατί έπαψε να με νοιάζει τι πρέπει να κάνω, πώς πρέπει να το κάνω και τι θα σκεφτούν οι άλλοι. Στην προ καρκίνου ζωή μου το «φαίνεσθαι» είχε μεγαλύτερη σημασία από το «είναι». Βλέπετε, οι «ρωγμές» είναι χρήσιμες στη ζωή. Πολύ χρήσιμες. Κάπως έτσι αποκωδικοποίησα εγώ τη «ρωγμή» του καρκίνου μου. Είδα το ποτήρι μισογεμάτο, όχι μισοάδειο.

Εχετε πει σε συνέντευξή σας ότι βρήκατε δύναμη στην πίστη σας στον άγιο Εφραίμ. Πώς σας βοήθησε ο άγιος;

Με έσωσαν η πίστη, η επιστήμη και η γιατρός μου, η σπουδαία επιστήμονας ογκολόγος Αντιγόνη Παπαχαραλάμπους. Χωρίς αυτή τη γυναίκα, δίχως την επιμονή της, την αγάπη της για τους ανθρώπους και τη δουλειά της δεν θα ζούσα σήμερα. Δεν προέρχομαι από θρησκευόμενη οικογένεια. Η σχέση μου με την εκκλησία ήταν μόνο κάθε Πάσχα, τη Μεγάλη Παρασκευή και την Ανάσταση. Για κάποιο λόγο, που ποτέ δεν μπόρεσα να εξηγήσω, λίγο καιρό πριν αρχίσει η περιπέτεια της υγείας μου βρέθηκα στο μοναστήρι του Αγίου Εφραίμ στη Νέα Μάκρη. Οδηγούσα μόνος στη λεωφόρο Μαραθώνος, είδα την ταμπέλα που οδηγούσε στη μονή και έστριψα προς τα εκεί. Μπήκα μέσα και από τότε, χωρίς και πάλι να μπορώ να δώσω κάποια εξήγηση, νιώθω την ανάγκη να πηγαίνω συχνά εκεί. Σ’ αυτό το μέρος ηρεμεί η ψυχή μου. Οσοι δεν το έχετε κάνει, σας προτρέπω να το πράξετε, ακόμη και αν δεν πιστεύετε. Θα με θυμηθείτε! Εκτοτε είδα πολλές φορές τον άγιο στον ύπνο μου. Η αύρα του και η πίστη μου σε αυτόν έγιναν πολύτιμο στήριγμα στην κόλαση των χημειοθεραπειών μου. Η πίστη μου χτίστηκε με δουλειά εσωτερική και αγώνα. Αλλά και ο άγιος με ώθησε στη γιατρό μου, υποδεικνύοντάς μου τη σωτηρία στην επιστήμη. Τα λέω αυτά και τα τονίζω, διότι υπάρχουν άνθρωποι που την πίστη τους την περιορίζουν στο «κουτί» της θρησκοληψίας, ρισκάροντας πολλές φορές άδικα ακόμη και τη ζωή τους.

Εχετε συνεργαστεί με τον Πέτρο Φιλιππίδη, όταν μάλιστα είχατε καρκίνο. Σας στήριξε στο πρόβλημα υγείας σας; Περιμένατε αυτές τις αποκαλύψεις για τον ηθοποιό;

Ειλικρινά, δεν ξέρω τι να σας απαντήσω σε αυτή την ερώτηση. Ξυπνάνε εφιαλτικές μνήμες από τη συγκεκριμένη συνεργασία. Τολμώ να πω πως δεν είναι ό,τι χειρότερο έχω ζήσει στο θέατρο, αλλά ό,τι χειρότερο έχω ζήσει στη ζωή μου. Πονάει το στομάχι μου, η ψυχή μου. Ηταν λάθος μου που πίστεψα πως η παραμονή μου στο καλοκαιρινό σχήμα της περιοδείας εκείνης θα βοηθούσε την καταρρακωμένη ψυχολογία μου. Επρεπε να είχα σταματήσει και να είχα αποχωρήσει όταν έμαθα για το σοβαρό πρόβλημα υγείας μου με τον καρκίνο και όταν έκανα το πρώτο χειρουργείο κατά τη διάρκεια των προβών. Πίστεψα όμως πως η παραμονή μου στις πρόβες θα μου έκανε καλό στην ψυχή. Και έπειτα, σκεφτόμουν ως επαγγελματίας ηθοποιός. «Στρατιώτης οφείλω να είμαι στη δουλειά μου, ό,τι και αν μου συμβαίνει» είπα. Πού να ‘ξερα όμως αυτά που θα ζούσα, αυτά που θα ζούσαμε εκείνο το φριχτό καλοκαίρι; Ούτε στους χειρότερους εφιάλτες μου δεν πίστευα πως σε μια επαγγελματική συνθήκη θα βιώναμε μια κόλαση εξευτελισμών της ύπαρξης και του επαγγέλματός μας. Ντροπή, πόνος και θλίψη!

Μου είναι αδιανόητο, ακόμη και σήμερα που έχουν ακουστεί όλα αυτά, να σκεφτώ πώς ένας άνθρωπος που θέλει να ονομάζεται καλλιτέχνης και μάλιστα θεωρεί τον εαυτό του υπερταλαντούχο ασκεί σε τέτοιο βαθμό τη βία της εξουσίας. Επαρση, οίηση, αλαζονεία και ένα συνεχές εξουσιαστικό «εγώ». Και, να σας πω την αλήθεια, δεν με νοιάζει για μένα, αλλά θεώρησα χρέος μου να μιλήσω για κάποιον συνάδελφο που πόνεσε τότε πολύ και σήμερα δεν βρίσκεται πια στη ζωή. Ετσι, εδώ και αρκετό καιρό από τότε που ξέσπασε το #ΜeΤoo, έχουμε κάνει μαζικά ορισμένοι συνάδελφοι μια καταγγελία στο ΣΕΗ. Το οφείλαμε στη μνήμη του. Συγχωρήστε με, μα δεν θέλω να σας πω κάτι παραπάνω για αυτό. Εχουμε απευθυνθεί για τα δέοντα στα αρμόδια όργανα και αν ποτέ με καλέσει η Δικαιοσύνη, θα καταθέσω. Δεν σας κρύβω πως μιλώντας για όλα αυτά σκέφτομαι πολύ και τον Δημήτρη, τον γιο του Πέτρου Φιλιππίδη. Στενοχωριέμαι που ακούγονται όλα αυτά για τον πατέρα του και συναισθάνομαι την όποια απόγνωσή του. Ας με συγχωρήσει. Ο ίδιος δεν φταίει σε κάτι.

Κλείνοντας, θα ήθελα να μιλήσουμε για την πετυχημένη παράσταση όπου πρωταγωνιστείτε, «Μικρές Αλεπούδες», στο studio Μαυρομιχάλη.

Πρόκειται για ένα υπέροχο έργο, σκηνοθετημένο από τον Κωστή Καπελώνη με μια σπάνια αισθητική προσέγγιση. Τα σκηνικά και τα κοστούμια του Ανδρέα Σαραντόπουλου το απογειώνουν. Είναι ένα έργο φτιαγμένο με αγάπη και μεράκι, ένα έργο από αυτά που εγώ προσωπικά αποκαλώ «χειροποίητα». Υπέροχοι συνεργάτες, συνάδελφοι ηθοποιοί και φίλοι, τους οποίους θαυμάζω και νιώθω περήφανος που παίζω δίπλα τους, δίπλα στην ιστορία και στο ταλέντο τους: Γιώργος Κροντήρης, Δέσποινα Πόγκα, Μαρία Μακρή, Βέρα Χατζηιακώβου, Πέτρος Πέτρου, Πάρις Σκαρτσολιάς, Εύη Τσάφου. Περήφανος! Οι «Μικρές Αλεπούδες», λοιπόν, είναι ένα ρεαλιστικό δράμα. Αφορά σε μια οικογένεια που κατασπαράζεται γιατί ταυτίζει την ευτυχία με το κυνήγι του χρήματος. Φιλαργυρία, έλλειψη αξιών, δίψα για εξουσία, μέχρι και φόνος! Ο Οσκαρ Χάμπαρντ, ο ρόλος που υποδύομαι στο έργο αυτό, χτυπάει βίαια και εξευτελίζει τη σύζυγό του, ωθεί τον γιο του στην παρανομία και για να ικανοποιήσει τη ματαιοδοξία του θα σκότωνε ακόμη και τα ίδια του τα αδέλφια. Εργο-γροθιά, με ένα καθρέφτισμα της σύγχρονης κοινωνίας μας, της τόσο αδυσώπητης.

Ο Χρήστος Συριώτης σε σπάνια συνέντευξη του μιλάει για την μεγάλη και δύσκολη μάχη που έδωσε με τον καρκίνο, τις δύσκολες στιγμές που πέρασε αλλά και την πίστη του που τον βοήθησε να παλέψει κόντρα στο τέρας του καρκίνου.

Η εξομολόγηση του ηθοποιού

«Ήμουν στην 50ή χημειοθεραπεία, από το σύνολο των 60 που έκανα. Είχα πάθει θρόμβωση από τις θεραπείες και αναγκάστηκα να μεταφερθώ από το σπίτι ξανά στο νοσοκομείο, γιατί είχα λιποθυμικές τάσεις.

Είχαν πέσει πολύ τα λευκά μου αιμοσφαίρια. Οι γονείς μου ήταν πάνω μου. Οι πόνοι ήταν φρικτοί. Κάποια στιγμή, είδα τον πατέρα μου, για πρώτη φορά στη ζωή μου, να κλαίει. Του είπα: “Δεν αντέχω άλλο! Θέλω να πεθάνω”. Μου απάντησε λοιπόν: “Μην τολμήσεις να το ξαναπείς αυτό”.

Η φράση που έγραψε όταν συνήλθε

Εκείνη την ώρα ψέλλισα: “Θέλω τότε να ξαναγυρίσω πίσω, να βρεθώ στη μήτρα της μητέρας μου, να ξαναγεννηθώ”. Όταν συνήλθα πήρα μολύβι και χαρτί και ξεκίνησα να γράφω. Η πρώτη φράση που βγήκε ήταν:

“Τι κοιτάτε ρε; Και εσείς έτσι ήσαστε στην κοιλιά της μάνα σας, γυμνοί και μόνοι”. Έβαλα αυτό το πλάσμα, που είναι μέσα στη μήτρα να μιλάει. Δεν βλέπει, αλλά ακούει και αισθάνεται ότι συμβαίνει».

Η συμβουλή που δίνει

Αισθάνθηκε «γυμνός» απέναντι στον καρκίνο; « Όχι, για να νικήσεις τον καρκίνο, πρέπει να τον ονοματίσεις, να τον κοιτάξεις κατάματα και να δεις τους ανθρώπους που σε αγαπούν και σε στηρίζουν. Ήταν απίστευτη η αγάπη των ανθρώπων που με στήριξαν και η δύναμη που μου έδωσαν.

Πολλοί φίλοι μου λένε: “Είσαι ήρωας”. Δεν είμαι ήρωας. Δεν είμαι τίποτα. Στον καρκίνο δεν έχεις άλλη επιλογή. Έφτασα στο σημείο να πω ότι δεν αντέχω άλλο, ότι δεν μπορώ να κάνω άλλο κύκλο θεραπείας, ότι δεν μπορώ να βάλω άλλη χλωρίνη μέσα μου. Έβλεπα τα φάρμακα που έμπαιναν στον οργανισμό μου σαν χλωρίνη, σαν μπουγάδα. Καίνε τα σωθικά σου, τα μάτια σου, τον ιδρώτα σου, τα έντερά σου.

Είναι τρομερό συναίσθημα. Δεν περιγράφεται. Δεν άντεχα». Ο ηθοποιός είχε καρκίνο στον έναν όρχι. «Ναι, κάποια στιγμή ψηλάφισα κάτι. Αν δεν είχα αποτανθεί σε γιατρό, σήμερα μπορεί να μη ζούσα. Δεν υπάρχει ενημέρωση γύρω από την ανάγκη αυτοεξέτασης στους όρχεις» δήλωσε στο περιοδικό «ΕΓΩ».

Οι πρώτες σκέψεις όταν έμαθε ότι ήταν καρκίνος

Πώς αισθάνθηκε όταν τον ενημέρωσαν ότι πάσχει από καρκίνο; «Όταν έγινε ο υπέρηχος και άκουσα ότι είναι καρκίνος, σκέφτηκα να αυτοκτονήσω. Έβλεπα το παράθυρο ανοιχτό και σκεπτόμουν να πέσω από κάτω. Σας το λέω αληθινά. Όταν μου είπε ο ακτινολόγος στο υπέρηχο τη λέξη “καρκίνος”, πριν πάω στο γιατρό για να με καθησυχάσει, ένιωσα τη γη να χάνεται κάτω από τα πόδια μου.

Αποφάσισα να μιλήσω για αυτό, παρόλες τις κατηγορίες που δέχθηκα ότι “διαφημίζω” την αρρώστια μου. Ναι τη διαφημίζω με σκοπό να ενημερώσω ότι ο καρκίνος λέγεται καρκίνος και όχι επάρατη νόσος. Προλαμβάνεται και σώζεσαι!».

Το ξεκίνημα των χημειοθεραπειών

Όταν ξεκίνησε τις χημιοθεραπείες ήταν πολύ δύσκολη περίοδος. «Εκείνη την περίοδο, κάναμε υπερεντατικές πρόβες με τον Πέτρο Φιλιππίδη στην “Ειρήνη”. Του είπα μια μέρα, ότι θέλω να πάω στο γιατρό, γιατί ψηλάφισα κάτι. Έκανα τον υπέρηχο και δύο ημέρες μετά, ζήτησα από το γιατρό μου να χειρουργηθώ. Έκανα αφαίρεση του όρχεως και, δύο ημέρες μετά ζήτησα από το γιατρό μου να χειρουργηθώ. Έκανα αφαίρεση του όρχεως και την τέταρτη μέρα, συνέχισα κανονικά τις πρόβες.

Έκανα βέβαια συνεχώς εξετάσεις. Μερικούς μήνες αργότερα, είχε και πέντε μεταστάσεις στους παραόρτιους λεμφαδένες και είχαν εμφανιστεί και δύο όζοι στον πνεύμονα. Πάλι η πρόληψη με έσωσε. Ξεκίνησα τις επιθετικές θεραπείες και εξαφανίστηκε. Ήταν γολγοθάς. Η περίοδος των θεραπειών είναι κάθοδος στην κόλαση. Δεν υπάρχει άλλος τρόπος να σας το περιγράψω. Είχα φτάσει να κάνω 40 εμετούς την ημέρα. Ήμουν συνέχεια με ορούς».

Η πίστη στον Άγιο Εφραίμ

Την δύναμη την βρήκε μέσα από την πίστη του στον Άγιο Εφραίμ. «Προσωπικά, δεν έχω σχέση με θρησκείες, πίστεψα όμως στον Θεό και με βοήθησε. Ο Άγιος Εφραίμ μου έδωσε δύναμη και οφείλω τώρα, όσο μπορώ από τη θέση μου να δώσω δύναμη και κουράγιο». Όσο για το τι τον δίδαξε αυτή η εμπειρία είπε: «Η αγάπη των άλλων με στήριξε.

Άλλαξα πολύ. Τώρα ας πούμε, δεν έχω να πληρώσω τίποτα. Χρωστάω παντού. Αν αυτό μου συνέβαινε πριν ένα χρόνο, θα ήμουν άρρωστος, που δεν έχω να βάλω ούτε βενζίνη στο αυτοκίνητό μου. Τώρα πια σκασίλα μου. Ζω! Λέω πολύ εύκολα τις αλήθειες μου. Αγαπώ τη θάλασσα, τον ήλιο, τη ζωή, τους φίλους, τα γέλια, τους γονείς μου, τα αδέλφια μου».

O Υπουργός Οικονομικών, Χρήστος Σταϊκούρας σήμερα (14/1) ήταν καλεσμένος στο κεντρικό δελτίο ειδήσεων του Kontra News 10 με τον Γιώργο Μελιγγώνη και άνοιξε τα χαρτιά του για την πανδημία, τις αντοχές της οικονομίας, τον προϋπολογισμό, την αντιμετώπιση της ακρίβειας, αλλά και τη μείωση του ΦΠΑ.

Αισιόδοξος για την πορεία της οικονομίας ήταν ο κ. Σταϊκούρας λέγοντας χαρακτηριστικά ότι “η μεγάλη είναι εικόνα είναι, ότι η οικονομία πάει καλά και έχει θετικές προοπτικές”. Νωρίτερα ανέλυσε την γενικότερη εικόνα της οικονομίας, λέγοντας χαρακτηριστικά ότι “η οικονομία ανέκαμψε ισχυρότατη το 2021. Καλύψαμε ουσιαστικά το σύνολο των απωλειών του 2020. Με λίγα λόγια ο τζίρος των επιχειρήσεων το 2021, προσέγγισε τον τζίρο των επιχειρήσεων του 2019, βάζοντας στην άκρη, όλα αυτά τα μέτρα στήριξης που δώσαμε ”

και συνέχισε λέγοντας “Πως αποδεικνύεται αυτό; Πως εξηγείται ότι μέσα στην πανδημία οι καταθέσεις και των πολιτών και των νοικοκυριών και των επιχειρήσεων, κάθε μήνα, μέχρι και τον Νοέμβριο που έχουμε στοιχεία αυξάνονται κατά 31 δισεκατομμύρια ευρώ την τελευταία διετία”

“Η ανεργία μειώθηκε κατά 3 ποσοστιαίες μονάδες, το οικονομικό κλίμα βελτιώθηκε, η βιομηχανική παραγωγή, μέχρι και τον Νοέμβριο για 14 συνεχόμενους μήνες ανοδικά, η μεταποίηση για 16 συνεχόμενους μήνες ανοδικά. Αυτή είναι η πραγματικότητα, η μεγάλη εικόνα”

Δείτε την συνέντευξη:

Ο υπουργός Οικονομικών κ. Χρήστος Σταϊκούρας κατά την ομιλία του απευθυνόμενος στον κ. Τσίπρα και τον ΣΥΡΙΖΑ σημείωσε: Οι πολίτες έχουν κατανοήσει την απόγνωση και την απελπισία σας κ. Τσίπρα.

Ο υπουργός Οικονομικών κ. Χρήστος Σταϊκούρας κατά την ομιλία του στη βουλή απευθυνόμενος στον κ. Τσίπρα και τον ΣΥΡΙΖΑ σημείωσε: Οι πολίτες έχουν κατανοήσει την απόγνωση και την απελπισία σας κ. Τσίπρα. Ο κ. Σταίκούρας ανέφερε οι επενδύσεις έχουν τη  δεύτερη μεγαλύτερη αύξηση στην ευρωζώνη και οι εξαγωγές είναι στο μεγαλύτερο δυνατό επίπεδο, το διαθέσιμο εισόδημα των νοικοκυριών είναι αυξημένο κατά 3,5 δις σε σχέση με το 2019.

Ποιοι οι 4 άξονες οικονομικής πολιτικής

• 1ος Άξονας: Υλοποιούμε μόνιμα μέτρα στήριξης του διαθέσιμου εισοδήματος των πολιτών, τα οποία διακρίνονται σε 3 κατηγορίες.

1η. Υλοποιούμε μειώσεις φόρων και ασφαλιστικών εισφορών, ενισχύοντας κυρίως τα λαϊκά στρώματα της κοινωνίας, όπως είναι:

• η μείωση του ΕΝΦΙΑ,
• η μείωση του φόρου εισοδήματος φυσικών και νομικών προσώπων,
• η μείωση της προκαταβολής φόρου,
• η μείωση των ασφαλιστικών εισφορών,
• η κατάργηση – για μία διετία – της ειδικής εισφοράς αλληλεγγύης,
• η επέκταση μειωμένων συντελεστών ΦΠΑ σε κλάδους της οικονομίας.

Υλοποιούμε παρεμβάσεις αύξησης του κατώτατου μισθού.

Η πρώτη ήδη εφαρμόζεται, και θα ακολουθήσει δεύτερη τον Μάιο. Και αυτές καθίστανται εφικτές, διότι επιτυγχάνεται υψηλή και διατηρήσιμη ανάπτυξη και βελτιώνεται η ανταγωνιστικότητα της οικονομίας. Η συνολική αύξηση του κατώτατου μισθού πρέπει να είναι σημαντική αλλά και ρεαλιστική, ώστε να επιτυγχάνεται, ταυτόχρονα, και ο στόχος της περαιτέρω μείωσης της ανεργίας.

3η. Υλοποιούμε πολιτικές αύξησης της απασχόλησης, όπως είναι:

• τα προγράμματα του ΟΑΕΔ, για τη δημιουργία θέσεων εργασίας,
• η επέκταση επιδότησης της εργασίας, με πλήρη κάλυψη των ασφαλιστικών εισφορών,
• το «Πρώτο Ένσημο», για την ένταξη νέων στην αγορά εργασίας.

2ος Άξονας: Εφαρμόζουμε, και θα συνεχίζουμε να το κάνουμε για όσο χρειαστεί, βραχυπρόθεσμα μέτρα αντιμετώπισης της ενεργειακής κρίσης.

Μέτρα συνολικού ύψους 1,35 δισ. ευρώ, για το τελευταίο 4μηνο του 2021, στα οποία προστέθηκαν 400 εκατ. ευρώ τον Ιανουάριο, επεκτείνοντας τις παρεμβάσεις, πέρα από τα νοικοκυριά και τους αγρότες, και στις επιχειρήσεις.

Περιορίζουμε έτσι τις δυσμενείς συνέπειες, περισσότερο από άλλες ευρωπαϊκές χώρες, αλλά – να είμαστε ειλικρινείς – δεν μπορούμε να καλύπτουμε το σύνολο της επιβάρυνσης.

3ος Άξονας: Επεκτείνουμε μέτρα στήριξης, όπως είναι:

• η μετάθεση της – σημαντικά μειωμένης – πληρωμής της επιστρεπτέας προκαταβολής,
• η επέκταση των προγραμμάτων των παγίων δαπανών, του «ΣΥΝ-ΕΡΓΑΣΙΑ» και του «ΓΕΦΥΡΑ»,
• η επέκταση προσωρινών αναστολών εργασίας,
• η διαμόρφωση ειδικού προγράμματος ενίσχυσης επιχειρήσεων,
• η παράταση προθεσμίας υπαγωγής σε ευνοϊκό πλαίσιο ρύθμισης οφειλών.

Και στηρίζουμε το δημόσιο σύστημα υγείας. Μέτρα συνολικού ύψους 3,7 δισ. ευρώ το 2022.

4ος Άξονας: Υλοποιούμε διαρθρωτικές αλλαγές, ψηφιοποιούμε το Κράτος και αξιοποιούμε πόρους του Ταμείου Ανάκαμψης και του ΕΣΠΑ.

Το Εθνικό Σχέδιο Ανάκαμψης και Ανθεκτικότητας «Ελλάδα 2.0» βρίσκεται σε πλήρη εξέλιξη:

• Έχουν ήδη ενταχθεί 103 έργα, με προϋπολογισμό που υπερβαίνει τα 6 δισ. ευρώ.
• Έχουμε λάβει την υψηλότερη προχρηματοδότηση στην Ευρώπη.
• Έχουμε υποβάλει το πρώτο αίτημα πληρωμής.
• Έχουμε υπογράψει επιχειρησιακές συμφωνίες με πιστωτικά ιδρύματα και διεθνείς τραπεζικούς φορείς, για την αξιοποίηση του δανειακού χαρτοφυλακίου του Ταμείου.