Θερμοπύλες 480 π.Χ. αιώνια δόξα του Ελληνισμού…

Το στενό των Θερμοπυλών αποτελούσε ανέκαθεν την βασική αμυντική τοποθεσία στον άξονα εισβολής Βορρά- Νότου στην Ελλάδα. Στην περιοχή έχουν λάβει χώρα δεκάδες μάχες, αρχικά μεταξύ Θεσσαλών και Φωκέων, αργότερα μεταξύ Ελλήνων και Περσών, Ρωμαίων και Ελλήνων, Ελλήνων και Τούρκων, Αυστραλών και Γερμανών, το 1941. Στο στενό αυτό λοιπόν οι Έλληνες επέλεξαν να σταματήσουν την περσική κάθοδο.

Η τοποθεσία προσφερόταν καλύτερα από οποιαδήποτε άλλη, ειδικά εκείνη την εποχή, που το μικρότερο, από τα τρία στενά της τοποθεσίας, χωρούσε μόλις ένα άρμα, είχε δηλαδή πλάτος μικρότερο των 4 μέτρων ! Το όλο μήκος της στενωπού έφτανε τα 7 χλμ. Το πρώτο στενό βρισκόταν 2 χλμ. νοτιοανατολικά της σημερινής γέφυρας της Αλαμάνας. Το δεύτερο στενό 1χλμ. ανατολικά των σημερινών λουτρών και το τρίτο στην περιοχή των Αλπινών.

Στο δεύτερο στενό οι Φωκείς είχαν κτίσει, από τον 6ο αιώνα π.Χ. ένα τείχος, για να προστατεύονται από τις επιδρομές των Θεσσαλών. Το τείχος αυτό, γνωστό ως Φωκικό Τείχος, αποτέλεσε κατά τη μάχη των Θερμοπυλών, το σημείο στηρίγματος των δυνάμεων του Λεωνίδα. Το τείχος αυτό ανακαλύφθηκε τυχαία το 1897, όταν άνδρες του Μηχανικού εκτελούσαν οχυρωματικές εργασίες στην περιοχή. Τότε ανακαλύφθηκαν και οι τάφοι των νεκρών ανδρών του Λεωνίδα.

Άμυνα στα στενά

Μετά τη λήψη της απόφασης για άμυνα στα στενά των Θερμοπυλών συγκροτήθηκε μια μικτή ελληνική δύναμη, που είχε ως αποστολή των κατάληψη της οχυρής θέσης και την συγκράτηση εκεί των Περσών, για όσο το δυνατόν περισσότερο, μέχρι να επιστρατευθούν οι στρατοί και των άλλων ελληνικών πόλεων.

Η δύναμη λοιπόν που θα έπαιρνε θέση στις Θερμοπύλες δεν ήταν παρά μια προκαλυπτική δύναμη. Για τον λόγο αυτό δε χρειαζόταν να είναι και ιδιαιτέρως ισχυρή. Επικεφαλής της τάχθηκε ο Σπαρτιάτης βασιλιάς Λεωνίδας.

Η δύναμη που διοικούσε περιλάμβανε 300 Σπαρτιάτες της βασιλικής φρουράς, δηλαδή την αφρόκρεμα του σπαρτιατικού στρατού, 500 Τεγεάτες, 500 Μαντινείς, 1.120 άλλους Αρκάδες, 80 Μυκηναίους, 200 Φλιάσιους, 400 Κορίνθιους, 700 Θεσπιείς, 400 Θηβαίους, 1.000 Οπούντιους Λοκρούς και 1.000 Φωκείς, συνολικά 6.200 οπλίτες.

Πιθανότατα, στη δύναμη αυτή θα πρέπει να προστεθούν και 1.000 τουλάχιστον ελαφρά οπλισμένοι ψιλοί – υπηρέτες, και ακόλουθοι των οπλιτών. Οι λιγοστοί Έλληνες έλαβαν θέσεις στο Φωκικό Τείχος, αφού πρώτα το επισκεύασαν. Απέναντί τους άρχισε σταδιακά να συγκεντρώνεται η τρομακτικά τεράστια στρατιά του Ξέρξη.

Ο Ηρόδοτος αναφέρει χαρακτηριστικά ότι στην πεδιάδα της Τραχίνας, στην σημερινή Λαμία, συγκεντρώθηκαν 3.000.000 άνδρες του Ξέρξη. Ενώπιον του πλήθους των εχθρών οι Έλληνες σκέφτηκαν αρχικά να αποχωρήσουν.

Οι Λοκροί και οι Φωκείς όμως ικέτευσαν τους συμπατριώτες τους να μην τους εγκαταλείψουν. Φαίνεται πάντως πως την τελική απόφαση έλαβε ο ίδιος ο Λεωνίδας, συντασσόμενος με την προτροπή των Φωκέων και των Λοκρών, εξηγώντας προφανώς την αναγκαιότητα της παραμονής τους στα στενά των Θερμοπυλών.

Αμέσως μετά ο Σπαρτιάτης βασιλιάς ανέπτυξε το τμήμα του στο Φωκικό Τείχος, στέλνοντας μόνο τους 1.000 Φωκείς οπλίτες να φρουρούν την Ανοπαία οδό, ένα ημιορεινό μονοπάτι, το οποίο περνούσε από το όρος Καλλίδρομο και παρέκαμπτε, από δυτικά, τη στενωπό των Θερμοπυλών.

Οι Έλληνες, όταν έλαβαν θέσεις στα στενά, γνώριζαν ότι η τοποθεσία τους μπορούσε να υπερφαλαγγιστεί, υπολόγιζαν όμως στην άγνοια της τοπογραφίας της περιοχής, από τους Πέρσες και στο ορεινό τους εδάφους.

Από τη θάλασσα η υπερφαλάγγιση της τοποθεσίας δεν ήταν δυνατή, εφόσον ο ελληνικός συμμαχικός στόλος είχε λάβει θέσεις στο Αρτεμίσιο της Εύβοιας, αποκλείοντας τον Μαλλιακό κόλπο για τα περσικά σκάφη.

Ο Λεωνίδας, με τους 5.000 περίπου οπλίτες που διέθετε κατέλαβε το δεύτερο στενό και περίμενε την εχθρική επίθεση. Σκόπευε να πολεμήσει έξυπνα, εκμεταλλευόμενος στο έπακρο τα πλεονεκτήματα που του παρείχε το έδαφος, χρησιμοποιώντας κάθε φορά λίγους άνδρες στη μάχη και εναλλάσσοντάς τους τακτικά, ώστε να υπάρχει πάντα ένα ξεκούραστο, εφεδρικό τμήμα, έτοιμο να επέμβει, μόλις χρειαστεί. Αφού δόθηκαν οι απαραίτητες διαταγές οι Έλληνες άφησαν φρουρά στο τείχος και αναπαύθηκαν.

Περιμένοντας τους Έλληνες να λογικευτούν…

Ο Ξέρξης, την ίδια ώρα, έστειλε έναν ιππέα ανιχνευτή για να κατοπτεύσει τους Έλληνες. Ο Πέρσης ιππέας πλησίασε ανενόχλητος τις ελληνικές θέσεις. Εκείνη την ώρα έτυχε να εκτελούν καθήκοντα φρουράς οι Σπαρτιάτες. Ο ιππέας πλησίασε και άλλο. Έκπληκτος είδε τους Σπαρτιάτες να μην ασχολούνται καθόλου μαζί του. Άλλοι ακόνιζαν τα όπλα τους, άλλοι γυάλιζαν τις ασπίδες τους και άλλοι λούζονταν και χτένιζαν τα μαλλιά τους.

Ο Πέρσης, μη πιστεύοντας στα μάτια του, αποχώρησε σε λίγο και ανέφερε τα όσα είδε στον Ξέρξη. Όταν ο Ξέρξης άκουσε την αναφορά παραξενεύτηκε. Θεώρησε γελοιότητες όσα έκαναν οι Σπαρτιάτες και ζήτησε να παρουσιαστεί ενώπιόν του ο εξόριστος βασιλιάς της Σπάρτης, ο Δημάρατος, που τον συνόδευε.

Πράγματι ο Δημάρατος εμφανίστηκε, άκουσε τον Ξέρξη να του μεταφέρει τα όσα είδε ο ανιχνευτής και είπε: «Σου είχα μιλήσει για τους άνδρες αυτούς, αλλά εσύ τότε γελούσες. Τώρα άκουσέ με και πάλι. Οι άνδρες αυτοί έχουν έρθει εδώ για να πολεμήσουν για την κατοχή του περάσματος και για αυτό ακριβώς προετοιμάζονται. Είναι δε έθιμο να καλλωπίζονται όταν πρόκειται να πολεμήσουν μέχρι το θάνατο».

Ο Ξέρξης, στο άκουσμα των λόγων αυτών, εξέφρασε και πάλι τις αμφιβολίες του για το πως ήταν δυνατόν τόσο λίγοι άνδρες να του αντισταθούν. Ο Δημάρατος τον κοίταξε κατάματα και του είπε: «Βασιλιά, θεώρησέ με ψεύτη, αν όσα σου είπα δε βγουν αληθινά». Ο Ξέρξης και πάλι δεν πείστηκε και αποφάσισε να περιμένει λίγο, δίνοντας χρόνο στους Έλληνες να λογικευτούν.

Πέρασαν τρεις μέρες. Ο Ξέρξης, θεωρώντας ότι ήδη είχε αφήσει πολύ χρόνο στους Έλληνες φρουρούς των στενών, αποφάσισε να συντρίψει τη «γελοία» αντίστασή τους. Διέταξε μάλιστα τους άνδρες του να συλλάβουν ζωντανούς τους άνδρες του Λεωνίδα!

Αποφάσισε μάλιστα να αναθέσει την τιμή της πρώτης επίθεσης στους Μήδους και ειδικότερα στους απογόνους των πεσόντων στον Μαραθώνα. Οι Μήδοι, μαζί με τους Πέρσες ήταν οι πλέον επίλεκτοι πολεμιστές της αυτοκρατορίας. Ο χρόνος θα έδειχνε το εάν θα μπορούσαν να συγκριθούν με τους Έλληνες οπλίτες.

Τρομερός θόρυβος κάλυψε ολόκληρη την πεδιάδα της Τραχίνας. Σάλπιγγες, τύμπανα, ιαχές, συντάρασσαν την ατμόσφαιρα. Οι Μήδοι ετοιμάζονταν. Λάμβαναν θέσεις για την επίθεση, υπό τις επευφημίες ολόκληρου του στρατού. Οι Έλληνες, χωρίς φωνές, ατάραχοι, απάντησαν συνασπιζόμενοι μπροστά από το τείχος.

Σύμφωνα με την παράδοση ο Ξέρξης είχε στείλει αγγελιαφόρο να ζητήσει από τους Έλληνες την παράδοση των όπλων τους, λέγοντας ότι μόνο από τα βέλη που θα ριχτούν εναντίον τους θα σκοτεινιάσει το φως του ήλιου. Ο Σπαρτιάτης Διηνέκης απάντησε τότε: «Καλά νέα μας φέρνεις ξένε, γιατί θα πολεμήσουμε στη σκιά». Την τελική απάντηση όμως έδωσε ο ίδιος ο Λεωνίδας λέγοντας το περίφημο «Μολών Λαβέ».

Ύστερα από αυτό οι Μήδοι επιτέθηκαν. Αν και ήταν πολλές χιλιάδες, μόνο λίγες εκατοντάδες πέρασαν από το πρώτο στενό και πλησίασαν το δεύτερο. Οι Έλληνες τους περίμεναν με προτεταμένα τα δόρατα, με τις ασπίδες να εφάπτονται, με τα κράνη και τις κνημίδες να αστράφτουν στο λαμπερό φως του καλοκαιρινού ήλιου. Ένα χάλκινο τείχος ορθωνόταν ενώπιον των Μήδων. Οι Μήδοι προχώρησαν λίγο. Κατόπιν σταμάτησαν και άρχισαν να ρίχνουν βέλη μανιασμένα.

Σφαγή βαρβάρων

Ο ουρανός πραγματικά σκεπάστηκε, σύμφωνα με την «προφητεία» του Πέρση αγγελιαφόρου. Οι Έλληνες όμως δε λύγισαν. Υπέμειναν με θάρρος το μηδικό «μπαράζ». Αμέσως μετά εφόρμησαν. Οι Μήδοι ακολούθησαν και σε λίγες στιγμές είχαν εμπλακεί σε μάχη σώμα με σώμα με τους Έλληνες.

Οι τελευταίοι, με αργό, ρυθμικό βήμα προσέγγισαν. Ύψωσαν τα δόρατα σε υψηλή λαβή και σαν ένας άνθρωπος ρίχτηκαν με τις ασπίδες τους πάνω στους απέναντί τους Μήδους, από τους οποίους μόνο οι άνδρες του πρώτου ζυγού έφεραν μεγάλες ποδήρεις ασπίδες.

Με αυτές σχημάτιζαν ένα φράγμα, πίσω από το οποίο οι άνδρες των λοιπών ζυγών έβαλαν με τα τόξα τους. Οι Έλληνες, με την τεχνική του ωθισμού, διέσπασαν το εχθρικό φράγμα των ασπίδων και άρχισαν να θερίζουν τους άτυχους Μήδους.

Τα κοντά δόρατα και οι ακινάκες (μικρά σπαθιά) των Μήδων ελάχιστη εντύπωση προκαλούσαν στους θωρακισμένους Έλληνες οπλίτες, τα δόρατα των οποίων σκόρπιζαν το θάνατο. Οι Μήδοι πολέμησαν γενναία, απεγνωσμένα γενναία. Τίποτα όμως δεν κατάφεραν. Σιγά – σιγά ένας μακάβριος σωρός από μηδικά κουφάρια άρχισε να σχηματίζεται, σε όλη την έκταση μεταξύ του πρώτου και του δεύτερου στενού.

Οι Έλληνες, απωθώντας συνεχώς τους αντιπάλους τους, πατώντας πάνω σε κομματιασμένες ανθρώπινες σάρκες, σε ακρωτηριασμένους Μήδους που σπαρταρούσαν, τους πέταξαν έξω από τη στενωπό. Υπό την πίεση της μάζας όμως οι Μήδοι δε σταμάτησαν τον αγώνα. Όσοι ήταν μπροστά δε μπορούσαν να υποχωρήσουν, πιεζόμενοι από τους χιλιάδες που βρίσκονταν πίσω τους.

Πίσω δε από όλους βρισκόταν αξιωματικοί με μαστίγια που κτυπούσαν κάθε ταλαίπωρο που προσπαθούσε να ξεφύγει από το σφαγείο αυτό. Ακόμα και υπό τις συνθήκες αυτές όμως οι Μήδοι τελικά τσακίστηκαν. Χιλιάδες έπεσαν από τα ελληνικά όπλα και χιλιάδες ποδοπατήθηκαν. Όσοι επέζησαν τράπηκαν τελικά σε φυγή.

Ο Ξέρξης φυσικά θορυβήθηκε, αλλά διέταξε τους Κίσσιους και τους Σάκες να επιτεθούν εναντίον των Ελλήνων. Οι Έλληνες, μετά την εξόντωση των Μήδων είχαν υποχωρήσει και πάλι στις αρχικές τους θέσεις, αφήνοντας και τα νέα κύματα των ορδών του Ξέρξη να παγιδευτούν στο στενό. Το ίδιο σκηνικό επαναλήφθηκε. Και οι Κίσσιοι με τους Σάκες αφανίστηκαν με τον ίδιο τρόπο, στρώνοντας με τα νεκρά κορμιά τους την ελληνική γη.

Αυτή τη φορά ο Ξέρξης πετάχτηκε από το θρόνο του. Άφριζε μανιασμένος και ακατανόητες λέξεις έβγαιναν από το στόμα του. Φώναξε κοντά του τον Υδάρνη, τον διοικητή της προσωπικής του φρουράς, των 10.000 Αθανάτων, των καλύτερων πολεμιστών ολόκληρης της αυτοκρατορίας του.

Αυτή τη φορά θα νικούσε. Ήταν βέβαιος. Ο Υδάρνης παρέταξε τους άνδρες του και επιτέθηκε με τον ίδιο τρόπο, όπως και τα προηγούμενα περσικά σώματα. Οι Έλληνες του απάντησαν επίσης με τον ίδιο ακριβώς τρόπο. Οι Αθάνατοι, οι καλύτεροι πολεμιστές της Περσικής Αυτοκρατορίας, φάνηκαν πολύ λίγοι απέναντι στους Έλληνες και ειδικά απέναντι στους Σπαρτιάτες Ομοίους, τους καλύτερους πολεμιστές του Αρχαίου Κόσμου.

Οι επίλεκτοι άνδρες των δύο στρατών συγκρούονταν για πρώτη φορά. Οι Σπαρτιάτες πραγματοποίησαν άθλους. Ωθούσαν, χτυπούσαν με τα δόρατα , σκότωναν, πατούσαν πάνω από τους νεκρούς και συνέχιζαν. Οι Αθάνατοι, με φανατισμό άντεχαν. Προσπαθούσαν να απαντήσουν. Έπεφταν όμως πάνω στο ορειχάλκινο τείχος των ασπίδων. Τσακίζονταν, καταπατούνταν.

Ο Ξέρξης έζησε την υπέρτατη ντροπή. Είδε τους φρουρούς του να κομματιάζονται. Τρόμαξε, φοβήθηκε, έβραζε από οργή. Τελικά με σκυμμένο κεφάλι διέταξε την υποχώρηση όσων Αθανάτων είχαν επιζήσει. Έτσι τελείωσε η πρώτη μέρα της μάχης, της τιτανομαχίας των Θερμοπυλών.

Πίσω στα στενά ο Λεωνίδας, αφού εγκατέστησε τη συνήθη φρουρά, άφησε να αναπαυτούν οι κατάκοποι, αλλά νικητές άνδρες του. Το ηθικό των ανδρών του δεν ήταν απλώς υψηλό. Οι στιγμές ήταν μεγαλειώδεις και οι Έλληνες το γνώριζαν. Μόνο ο Ακαρνάνας μάντης , ο Μεγιστίας, σύμφωνα με τη διήγηση του Ηροδότου, ο οποίος μαζί με τον γιο του συνόδευαν εθελοντικά το ελληνικό τμήμα, ήταν σκεπτικός.

Ο Λεωνίδας τον ρώτησε τι είχε και ο μάντης απάντησε ότι στις θυσίες που είχε τελέσει είχε δει μονάχα θάνατο. Ο Λεωνίδας, με απόλυτη ψυχραιμία δεν είπε τίποτα. Τον παρακάλεσε μόνο να μην αναφέρει σε κανέναν άλλον το γεγονός.

Την επομένη, 19η Αυγούστου, ο Ξέρξης διέταξε τους άνδρες του να εξαπολύσουν νέα επίθεση κατά των υπερασπιστών του περάσματος. Υπολόγιζε ότι οι λίγοι Έλληνες θα είχαν αποκάμει από την ολοήμερη μάχη της προηγούμενης ημέρας και πως εύκολα πια θα υπέκυπταν.

Ο Λεωνίδας όμως είχε διαφορετική άποψη. Εναλλάσσοντας συνεχώς τα διάφορα τμήματα, αντιμετώπισε με απόλυτη επιτυχία τις συνεχείς περσικές επιθέσεις. Οι Πέρσες, όπως και την προηγουμένη, σφαγιάστηκαν κατά χιλιάδες.

Ο Ηρόδοτος αναφέρει ότι ο Ξέρξης 3 φορές αναπήδησε από τον θρόνο του, ενώπιον του μεγέθους της καταστροφής. Οι Έλληνες πάντως, από κάποια στιγμή και έπειτα, αρνήθηκαν να εναλλάσσουν τους ζυγούς τους και όλοι μαζί ρίχτηκαν με φονική ορμή στους εχθρούς, “αποδιδόμενοι σε άμιλλα ανδρείας”, όπως χαρακτηριστικά αναφέρει ο Διόδωρος ο Σικελιώτης. Έτσι έληξε και η δεύτερη μέρα της μάχης των Θερμοπυλών.

Προδοσία

Τον Ξέρξη ανέλαβε να βγάλει όμως από το αιματηρό αδιέξοδο, στο οποίο είχε παγιδευτεί, δυστυχώς ένας Έλληνας, ο Τραχίνιος Εφιάλτης. Αυτός, με αντάλλαγμα το περσικό χρυσάφι, υπέδειξε στους εχθρούς την Ανοπαία οδό, την ύπαρξη της οποίας έως τότε αγνοούσαν. Αμέσως ο Ξέρξης διέταξε τον Υδάρνη να βαδίσει με 20.000 άνδρες μέσα στη νύκτα, ώστε το επόμενο πρωί να βρίσκεται στα νώτα των Ελλήνων υπερασπιστών του στενού.

Έτσι και έγινε. Αλλά και ο Λεωνίδας ενημερώθηκε για την προδοσία από έναν Έλληνα αυτόμολο, τον Τυρραστιάδα, από την Αιολική Κύμη, «άνδρας φιλόκαλος τε και τον τρόπον αγαθός», κατά τον Διόδωρο.

Ο Τυρραστιάδας εξήγησε στο Λεωνίδα ότι μέχρι το επόμενο πρωί θα είχαν περικυκλωθεί. Αμέσως, ο ηλικιωμένος βασιλιάς της Σπάρτης συγκάλεσε πολεμικό συμβούλιο, εξηγώντας στους επικεφαλής των τμημάτων την κατάσταση. Αφού άκουσε όλες τις γνώμες, ο Λεωνίδας έλαβε την απόφασή του.

Ο ίδιος με τους 300 Σπαρτιάτες θα έμενε στο στενό. Οι υπόλοιποι σύμμαχοι θα αποχωρούσαν. Η απόφαση του Λεωνίδα ήταν απόλυτα λογική και πρακτική. Δεν είχε επίσης σε τίποτε να κάνει με τους σπαρτιατικούς νόμους, οι οποίοι, φυσικά, δεν απαγόρευαν την υποχώρηση, όταν δεν υπήρχε περίπτωση επιτυχίας.

Ο Λεωνίδας θα έμενε για να καλύψει την υποχώρηση των συμμάχων, εφόσον σε διαφορετική περίπτωση, με το πρώτο φως της ημέρας, το περσικό ιππικό θα προλάβαινε στην ανοικτή πεδιάδα τους Έλληνες που υποχωρούσαν και θα τους κατάκοβε. Αυτός είναι ο λόγος που ο Λεωνίδας αποφάσισε να παραμείνει και να θυσιαστεί, ως πραγματικός ηγέτης, με τους άνδρες του.

Με κοινή τους απόφαση, στο πλάι των Σπαρτιατών, αποφάσισαν να πεθάνουν και οι 700 Θεσπιείς, έχοντας επικεφαλής τον Διθύραμβο. Ο Λεωνίδας κράτησε, με τη βία, μαζί του και τους 400 Θηβαίους.

Όλοι οι υπόλοιποι πολεμιστές άρχισαν να αποχωρούν από τις πρώτες βραδινές ώρες, ύστερα από έναν συγκινητικό αποχαιρετισμό με τους μελλοθάνατους συμπολεμιστές τους. Επίσης, δίπλα στον Σπαρτιάτη βασιλιά παρέμεινε εθελοντικά ο μάντης Μεγιστίας, αφού έστειλε πίσω τον γιο του.

Το ίδιο βράδυ, όπως αναφέρει ο Διόδωρος, ένα επίλεκτο απόσπασμα Ελλήνων, επιτέθηκε κρυφά στο περσικό στρατόπεδο, με σκοπό να σκοτώσει τον Ξέρξη. Το επεισόδιο αυτό δεν αναφέρεται πουθενά από τον πολύ κοντινότερο στα γεγονότα Ηρόδοτο, και γενικά η ιστορικότητά του αμφισβητείται. Σύμφωνα με την διήγηση του Διόδωρου πάντως, το εγχείρημα έγινε, αλλά απέτυχε, με τον Ξέρξη να γλιτώνει την τελευταία στιγμή.

Επί θανάτου έξοδος… μάχη μέχρι τελευταίας ρανίδος

Καθώς η νύκτα προχωρούσε οι δυνάμεις του Υδάρνη βάδιζαν, με οδηγό τον Εφιάλτη, στο μονοπάτι. Βαδίζοντας έφτασαν στις θέσεις των Φωκέων φρουρών του μονοπατιού. Οι τελευταίοι, βρέθηκαν ξαφνικά ενώπιον χιλιάδων εχθρών και αποτραβήχτηκαν λίγο ψηλότερα στο βουνό, όπου και έλαβαν θέσεις, έτοιμοι για τον μέχρις εσχάτων αγώνα.

Οι Πέρσες όμως τους αγνόησαν και ο όγκος τους συνέχισε να βαδίζει κατά μήκος του μονοπατιού. Γύρω στις 07.00 το πρωί της 20ης Αυγούστου ο Ξέρξης είχε επίσης ετοιμάσει τους άνδρες του για κατά μέτωπο επίθεση. Ο Λεωνίδας και οι άνδρες του ήταν, όμως, ήδη έτοιμοι.

Με απίστευτη ορμή οι 1.000 Έλληνες επιτέθηκαν, ψάλλοντας τον παιάνα, κατά των εκατοντάδων χιλιάδων εχθρών, στο χώρο μεταξύ του πρώτου και του δεύτερου στενού. Ήταν η «επί θανάτου έξοδος» που αναφέρει ο Ηρόδοτος.

Κάνοντας θραύση στους εχθρούς, οι Έλληνες κατόπιν υποχώρησαν μέσα στο στενό. Εκεί δέχτηκαν την περσική επίθεση, την οποία απέκρουσαν και καταδίωξαν μάλιστα τους εχθρούς και πάλι έξωθεν του στενού. Οι μελλοθάνατοι ήρωες πολεμούσαν με παραφροσύνη.

Τα δόρατα έσπασαν, τα σπαθιά σύρθηκαν από τα θηκάρια και σκόρπιζαν τον θάνατο. Τέσσερις φορές οι ζωντανοί νεκροί έστρεψαν τα περσικά ανθρώπινα κύματα σε φυγή. Μέσα στο χαλασμό ο μέγας της Σπάρτης βασιλιάς, ο Λεωνίδας, έπεσε. Οι Πέρσες προσπάθησαν να αρπάξουν το σώμα του. Οι άνδρες του όμως κατάφεραν και τράβηξαν τον νεκρό βασιλιά πίσω, αφού τσάκισαν την εχθρική απόπειρα, σκοτώνοντας και δύο αδελφούς του Ξέρξη.

Τότε όμως ήταν που φάνηκε ο Υδάρνης με το τμήμα του. Αμέσως όσοι Έλληνες ζούσαν ακόμα υποχώρησαν βιαστικά και πήραν θέσεις σε έναν μικρό λοφίσκο, πίσω από το Φωκικό Τείχος. Εκεί θα έδιναν την τελευταία τους μάχη, την τελευταία τους πνοή. Το γνώριζαν, αλλά δε δείλιασαν.

Με τα σπασμένα τους δόρατα, τις κατατρυπημένες τους ασπίδες, τα σπαθιά, με το καυτό αίμα των εχθρών ακόμα επάνω τους, με το δικό τους αίμα να τρέχει άφθονο από τις δεκάδες πληγές που ο καθένας τους έφερε στο σώμα, οι Έλληνες των Θερμοπυλών, τάχθηκαν για την τελική άμυνα. Οι Θηβαίοι μόνο έσπευσαν να παραδοθούν.

Οι Πέρσες, εκατοντάδες χλστιάδες από αυτούς, κύκλωσαν τους ήρωες. Εκείνοι τους κοιτούσαν με βλέμμα αγέρωχο. Τι είχαν να φοβηθούν. Ακόμα και το θάνατο είχαν νικήσει. Μια βροχή από βέλη και όλα τελείωσαν. Οι βάρβαροι δεν τόλμησαν καν να τους αποτελειώσουν με τα όπλα.

Η μάχη των Θερμοπυλών είχε λήξει. Οι βάρβαροι πέρασαν τελικά. Οι υπερασπιστές, έπεσαν όλοι, έχοντας σκοτώσει τουλάχιστον 20.000 από τους άνδρες του Ξέρξη. Ο ξεπεσμένος εκείνος βασιλιάς, για να μειώσει τις εντυπώσεις και τον τρόμο που είχε καταβάλει το στρατό του, διέταξε να γδυθούν οι νεκροί και παρουσίασε τους χιλιάδες δικούς του νεκρούς για Έλληνες και τους λίγους Έλληνες νεκρούς για Πέρσες.

Οι νεκροί ήρωες ενταφιάστηκαν εκεί που έπεσαν. Ο Ηρόδοτος αναφέρει επίσης ότι ο Ξέρξης διέταξε την αποκοπή του κεφαλιού του Λεωνίδα, το οποίο κάρφωσε σε ένα κοντάρι. Μετά την οριστική εκδίωξη των Περσών οι ευγνώμονες Έλληνες ανέγειραν προς τιμήν τους μνημεία.

Στο κενοτάφιο των Σπαρτιατών αναγράφηκε το περίφημο επίγραμμα του Σιμωνίδη: «Ο ξείν αγγέλειν Λακεδαιμονίοις, ότι τήδε κείμεθα, τοίς κοίνων ρήμασι πειθόμενοι», δηλαδή «Ξένε, ανήγγειλε στους Λακεδαιμόνιους, ότι εδώ είμαστε θαμμένοι, πιστοί στον κοινό μας Νόμο».

Ένα άλλο μνημείο δημιουργήθηκε για τον μάντη Μεγιστία. Το επίγραμμα στον τάφο του αναφέρει: «Το μνήμα αυτό κλείνει μέσα του τον Μεγιστία που τον σκότωσαν οι Μήδοι όταν πέρασαν το Σπερχειό. Αυτός, ως μάντης, γνώριζε τι θα συμβεί. Δεν εγκατέλειψε όμως της Σπάρτης τον ηγέτη».

Ο Ηρόδοτος αναφέρει επίσης, ότι ο Σπαρτιάτης Εύρυτος, αν και είχε τυφλωθεί, ζήτησε από τον υπηρέτη του να τον οδηγήσει στη μάχη. Εκεί προσπάθησε να πολεμήσει, δια της ακοής και φυσικά σκοτώθηκε αμέσως. Δύο ακόμα Σπαρτιάτες επέζησαν της μάχης.

Ο πρώτος, ο Αριστόδημος, δεν βρισκόταν στο πεδίο της μάχης, για άγνωστο λόγο. Επέστρεψε στη Σπάρτη, όπου αντιμετώπισε τη γενική περιφρόνηση. Εξιλεώθηκε μαχόμενος ηρωικά και πέφτοντας στη μάχη των Πλαταιών.

Ο δεύτερος, ο Παντίτης, αυτοκτόνησε από ντροπή. Και οι δύο πάντως δεν έλαβαν μέρος στην τελική φάση της μάχης, για λόγους πέραν της θέλησής τους. Σε ό,τι αφορά τον προδότη Εφιάλτη, οι Έλληνες τον επικήρυξαν με ένα μεγάλο χρηματικό ποσό. Τελικά τον σκότωσαν συντοπίτες του, για να ξεπλύνουν την ντροπή που αντιπροσώπευε για την πόλη τους.

Με «βροχή» προσφυγών προσπαθούν οι οκτώ προφυλακιστέοι κατηγορούμενοι στην υπόθεση της διακίνησης του χρυσού να παρακάμψουν την εκκωφαντική σιωπή της Εισαγγελίας στην ανάκληση των ενταλμάτων προσωρινής τους κράτησης που ζήτησε η ανακρίτρια προκειμένου να αφεθούν ελεύθεροι.

Την ώρα που ο ενεχυροδανειστής Ριχάρδος μεταφερόταν στις φυλακές Ναυπλίου, οι συνήγοροί του κατακεραύνωναν τις απανωτές «γκάφες» στην υπόθεση, θέτοντας μάλιστα ευθέως θέμα απόδοσης των ποσοτήτων χρυσού που του έχουν κατασχεθεί.

Τον «γόρδιο δεσμό» στο θέμα όπως φαίνεται, θα κληθεί να λύσει το αρμόδιο δικαστικό συμβούλιο που θα αποφανθεί επί των προσφυγών που καταθέτουν οι κατηγορούμενοι.

Για «σενάριο που δημιουργήθηκε από το Τμήμα Ασφαλείας Αμαρουσίου» αλλά και για σκόπιμη κατασκευή εντυπώσεων με το χαρακτηρισμό της υπόθεσης ως λαθρεμπορία χρυσού, κάνουν λόγο οι υπερασπιστές του ενεχυροδανειστή.

Με την προσφυγή του στο Συμβούλιο Πλημμελειοδικών, ο γνωστός, από τις τηλεοπτικές του εμφανίσεις, ενεχυροδανειστής καταλογίζει «σκόπιμη προχειρότητα» στους αστυνομικούς για το κατηγορητήριο που δεν πληροί καν «την αντικειμενική υπόσταση της λαθρεμπορίας».

Στην προσφυγή αναφέρεται μεταξύ άλλων :«Είναι βέβαιον ότι κατά την εξαγωγή χρυσού από την Ελλάδα προς την Τουρκία δεν οφείλονται εξαγωγικοί δασμοί» υποστηρίζει στην προσφυγή του ο ενεχυροδανειστής ο οποίος επικαλείται και τις σχετικές αναφορές της ΑΑΔΕ. Παράλληλα, στρέφει τα βέλη του στο Τμήμα Ασφαλείας Αμαρουσίου που διενήργησε την προανάκριση υπογραμμίζοντας πως «ενώ όφειλε και μπορούσε να αναζητήσει τα έγγραφα των αρμόδιων υπηρεσιών σχετικά με το θέμα της λαθρεμπορίας προκειμένου να τα συμπεριλάβει στη δικογραφία δεν το έπραξε με αποτέλεσμα αυτή την τεράστια κινητοποίηση και την ταλαιπωρία δεκάδων ανθρώπων χωρίς καν να υπάρχει αξιόποινη πράξη».

Ο ενεχυροδανειστής εκλαμβάνει το γεγονός ότι δεν έχει απαντήσει ακόμη η εισαγγελική αρχή ως διαφωνία με την ανακρίτρια επισημαίνοντας πως «όσοι είχαν την τύχη να απολογηθούν στις 3/12/2018, συνολικά 23 άτομα, αποφυλακίσθηκαν με βάση την απάντηση της ΑΑΔΕ, ενώ εγώ που είχα την ατυχία να απολογηθώ στις 2/12/2018, παραμένω προσωρινά κρατούμενος». Όπως επισημαίνει ο κατηγορούμενος «το Ελληνικό Δημόσιο που φέρεται ως παθόν στην υπόθεση, επίσημα δήλωσε ότι δεν έχει απαίτηση δασμών και φόρων από την αποδιδόμενη στους κατηγορουμένους πράξη λαθρεμπορίας, διότι δεν πρόκειται περί λαθρεμπορίας αλλά περί απλής τελωνειακής παράβασης, άρα το Ελληνικό Δημόσιο δεν είναι παθόν και συνεπώς δεν υπάρχει ούτε ποινικό αδίκημα ούτε κάποιο δημόσιο συμφέρον που να δικαιολογεί τη συνέχιση της ταλαιπωρίας όσων άδικα προφυλακίστηκαν». Μάλιστα, εκφράζει τη βεβαιότητα πως το δημόσιο θα ζημιωθεί στην περίπτωση που ο ίδιος παραμείνει στη φυλακή.

«Είναι πράγματι τραγικά αντιφατικό το γεγονός ότι, ενώ το Ελληνικό Δημόσιο δεν έχει καμία απαίτηση εναντίον μου από τις δικαζόμενες πράξεις, ελλοχεύει ο κίνδυνος να μείνουν απλήρωτες οι υποχρεώσεις μου προς το Ελληνικό Δημόσιο από την επιχειρηματική μου δραστηριότητα σε περίπτωση συνεχίσεως της προσωρινής μου κράτησης. Συνεπώς αυτό που προκαλεί αυτή τη στιγμή κίνδυνο βλάβης των συμφερόντων του Ελληνικού Δημοσίου δεν είναι οι διερευνώμενες πράξεις μου, αλλά η άδικη και συνεχιζόμενη προσωρινή μου κράτηση!!!» τονίζει.

Ο γνωστός ενεχυροδανειστής επαναλαμβάνει πως δεν έχει διαπράξει καμία αξιόποινη πράξη καθώς, όπως λέει, «η επιχείρησή μου προέβαινε αποκλειστικά και μόνο σε νόμιμες εξαγωγές χρυσού μέσω του τελωνείου του αερολιμένα «Ελ. Βενιζέλος»» και βάζει εκ νέου στο κάδρο τον Τούρκο συγκατηγορούμενο του. «Δεν είχα πραγματικά κανένα λόγο και κανένα κίνητρο έστω και να διανοηθώ να προβώ σε παράνομη εξαγωγή χρυσού» αναφέρει χαρακτηριστικά.

Επιπλέον, ζητεί να αφεθεί ελεύθερος καθώς εκτός από το γεγονός, όπως λέει, ότι δεν συντρέχουν οι προϋποθέσεις για να παραμείνει κρατούμενος έχει υποχρέωση να στηρίξει τα 5 παιδιά του αλλά και την επιχείρησή του η οποία «ως ατομική επιχείρηση δεν μπορεί να λειτουργήσει αποτελεσματικά χωρίς τον προσωπικό μου έλεγχο και την προσωπική μου καθοδήγηση, ειδικά μάλιστα αφού μετά την παρούσα υπόθεση είναι αναγκαία η διευθέτηση πολλών οργανωτικών ζητημάτων».

«Δυστυχώς η τεράστια αρνητική δημοσιότητα που έχω υποστεί αυτές τις ημέρες μετά τη σύλληψή μου, έχει σοβαρές επιπτώσεις στα καταστήματά μου με την ουσιαστική παύση προσέλευσης πελατών, αφού επλήγη η αξιοπιστία και η εντιμότητά μου έναντι του κοινού, και αν δεν ανατραπεί αυτή η κατάσταση με την αποφυλάκισή μου, υπάρχει σοβαρός κίνδυνος να κλείσουν τα καταστήματα, να απολυθεί το προσωπικό και να βρεθούν 100 οικογένειες στο δρόμο, αλλά και να μείνουν απλήρωτες οι υποχρεώσεις μου προς τους ιδιοκτήτες των καταστημάτων, το δημόσιο και τα ασφαλιστικά ταμεία, οι οποίες αυτή τη στιγμή δεν είναι ληξιπρόθεσμες, αλλά θα γίνουν στο άμεσο μέλλον και δεν θα μπορούν να καλυφθούν με την επιχείρηση σε ουσιαστική παύση λειτουργίας» υποστηρίζει καταλήγοντας «Ήδη με την απολογία μου σας έχω προσκομίσει όλες τις ρυθμίσεις των οφειλών μου προς την εφορία, οι οποίες είναι ενήμερες μέχρι και το μήνα Νοέμβριο, αλλά προφανώς θα βρεθώ σε παντελή αδυναμία πληρωμής τους, αν συνεχιστεί η προσωρινή μου κράτηση και η δια αυτής δυσφήμησή μου ως επιχειρηματία και ατόμου».

Προφυλακίστηκα άδικα

«Αδικία» χαρακτηρίζει την προσωρινή της κράτηση η στενή συνεργάτιδα του ενεχυροδανειστή σε προσφυγή που κατέθεσε στο Δικαστικό Συμβούλιο ζητώντας να αφεθεί ελεύθερη.

Η κατηγορούμενη, μητέρα δυο ανήλικων παιδιών, οδηγήθηκε στη φυλακή μετά την απολογία της καθώς οι αρχές της απέδωσαν κομβικό ρόλο στο κύκλωμα. Η ίδια, ωστόσο, από την πρώτη στιγμή αρνείται την εμπλοκή της στην υπόθεση υποστηρίζοντας πως εργάζεται ως υπάλληλος στο ενεχυροδανειστήριο «αμειβόμενη με μηνιαίο μισθό και παρέχουσα τις απολύτως νόμιμες υπηρεσίες της, με τους απαιτούμενους νόμιμους τύπους, σε νόμιμες δραστηριότητες κατά τη λειτουργία της επιχείρησης αυτής, πάντοτε υπό τις εντολές και οδηγίες του εργοδότη της, πάντοτε με την έκδοση των νομίμων παραστατικών, χωρίς να έχει διαπιστώσει ή αντιληφθεί κάποια δήθεν «μη νόμιμη» δραστηριότητα».

Στην προσφυγή που κατέθεσε, μέσω του συνηγόρου της, η κατηγορούμενη υπογραμμίζει πως «απεδείχθη ότι δεν επιβάλλονται, ούτε υπάρχουν, δασμοί σε εξαγωγές προς την Τουρκία, οπότε είναι πρόδηλον ότι δεν υφίσταται το έγκλημα της (ανύπαρκτης) «λαθρεμπορίας», του επί των δήθεν «διαφυγόντων» ανυπάρκτων «δασμών» ερειδομένης δήθεν «νομιμοποίησης εσόδων από εγκληματικές δραστηριότητες» και βεβαίως ούτε και «της συγκρότησης και ένταξης σε εγκληματική οργάνωση» για τα οποία η ίδια προφυλακίστηκε. Επικαλείται, μάλιστα, το έγγραφο της ανακρίτριας η οποία ζητεί την ανάκληση των προφυλακίσεων καθώς, όπως λέει, η δικαστική λειτουργός «ΟΜΟΛΟΓΗΣΕ ότι «ΔΕΝ ΣΥΝΤΡΕΧΟΥΝ ΠΛΕΟΝ ΟΙ ΛΟΓΟΙ για τους οποίους επιβλήθηκαν οι ΠΡΟΣΩΡΙΝΕΣ ΚΡΑΤΗΣΕΙΣ».

«Συνιστά άκρα αδικία η εξακολούθηση της προσωρινής κρατήσεώς της κατηγορουμένης – εντολέως μου, μολονότι μητέρας δύο ανήλικων τέκνων εν όψει μάλιστα και των εξελίξεων της 3.12.2018, οπότε, λόγω των ανωτέρω Δημοσίων εγγράφων, όλοι οι απολογηθέντες (συγ)κατηγορούμενοι αφέθησαν ελεύθεροι» αναφέρεται , μεταξύ άλλων, στην προσφυγή της.

«Τρεις μέρες να είχε καθυστερήσει ο Βαγγέλης να πάει στο Memorial στη Νέα Υόρκη και δεν θα τα είχε καταφέρει…»

Ο Πέτρος Πολυχρονίδης μιλά στην «Espresso» για το βαφτιστήρι του, για το οποίο είχε κινήσει γη και ουρανό πριν από ενάμιση χρόνο προκειμένου να συγκεντρωθούν τα χρήματα που χρειάζονταν για τη μεταφορά και τη νοσηλεία του σε νοσοκομείο της Αμερικής, ώστε να νικήσει τον καρκίνο.

Τον Ιούνιο του 2017, μέσω της εφημερίδας μας, ο παρουσιαστής του «Τροχού της τύχης» οργάνωσε φιλανθρωπική εκστρατεία και ο μικρός αγωνιστής Βαγγέλης Ελευθεριάδης ταξίδεψε τελικά στην άλλη μεριά του Ατλαντικού, καταφέρνοντας, όπως μας λέει τώρα ο νονός του, να νικήσει την αρρώστια του! Ο Πέτρος είχε αποκαλύψει το πρόβλημα του μικρού στις 12 Ιουνίου, και στις 17 Ιουνίου είχαν συγκεντρωθεί -και μάλιστα μέσα στα capital controls- τα 500.000 δολάρια που χρειάζονταν!

Ανταποκρίθηκε

«Ο Βαγγέλης βρίσκεται στην Αμερική, σε καλή κατάσταση και είναι καθαρός από τον καρκίνο. Ετσι λένε οι γιατροί. Σε ένα χρόνο από τώρα θα έχει βγει από το νοσοκομείο. Με το που θα έρθει στην Αθήνα, το πρώτο πράγμα που θα κάνω είναι να τον πάρω και να τον φέρω στην “Espresso” για να γνωρίσει όλους εσάς εκεί και να φωτογραφηθεί μαζί σας. Ο Βαγγέλης είναι πλέον επτά χρονών και, παρά τις δυσκολίες, το ανοσοποιητικό του σύστημα ανταποκρίθηκε. Είναι δυνατός για όλους τους Ελληνες» μας λέει ο παρουσιαστής, με τη χαρά διάχυτη στον τόνο της φωνής του, και προσθέτει: «Αν δεν ήταν η “Espresso”, ώστε μέσα σε 33 μέρες να μπορέσουμε να ξεπεράσουμε τον σκόπελο της γραφειοκρατίας και να συγκεντρωθεί το ποσό που χρειαζόταν, τώρα ο Βαγγέλης δεν θα ήταν μαζί μας. Η γρήγορη μεταφορά από το νοσοκομείο του Λονδίνου στην Αμερική τον έσωσε».

Ο αγαπητός παρουσιαστής, όμως, δεν σταματά στις ευχαριστίες: «Ο Βαγγέλης δεν είναι μόνο το δικό μου παιδί και των γονιών του, της Δήμητρας και του Στέλιου. Είναι παιδί όλων μας. Αυτό που έκανε η Espresso απέδειξε τη δύναμη του Τύπου και πώς μπορεί να παρουσιαστεί ένα θέμα με αξιοπρέπεια και αγάπη. Ακόμη και τα 5 ευρώ που μπορεί να έδωσε κάθε ελληνική οικογένεια έδωσαν πνοή ζωής στον Βαγγέλη. Είναι στο χέρι μας, λοιπόν, να σώσουμε όλοι μαζί και άλλα παιδιά, αξιοποιώντας τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης και τα ΜΜE» μας λέει ο Πέτρος Πολυχρονίδης.

Νευροβλάστωμα

Να σημειωθεί ότι ο μικρός Βαγγέλης από τον Εβρο έχει υποβληθεί σε 21 χημειοθεραπείες, ακτινοβολίες, μεταμοσχεύσεις και επί τρία συνεχή χρόνια έβγαινε νικητής στη μάχη με τον επιθετικό καρκίνο -νευροβλάστωμα- κατά τη διάρκεια νοσηλείας του στο Ογκολογικό Νοσοκομείο Ελπίς και στο Νοσοκομείο Παίδων «Αγλαΐα Κυριακού».

Στη συνέχεια νοσηλεύτηκε και στη Ηarley Street Clinic του Λονδίνου. Τότε ήταν που ο νονός του άνοιξε τη σελίδα «Fight for Evangelos Live» στο facebook και μαζί με την «Espresso» έκανε έκκληση άμεσης βοήθειας για τον Βαγγέλη, φοβούμενος μήπως υποτροπιάσει.

Τα χρήματα βρέθηκαν σε χρόνο-ρεκόρ και το παιδί ταξίδεψε στην Αμερική, όπου στο νοσοκομείο Memorial υποβλήθηκε σε μια θεραπεία που του έδινε 85% πιθανότητες να ζήσει!

Το θαύμα, λοιπόν, έγινε με την πίστη στον Θεό και την αγάπη των ανθρώπων

Ο ηθοποιός Λαέρτης Βασιλείου (Laerti Vasili), από Αλβανό πατέρα και Ελληνίδα μάνα, που πρόσφατα χαρακτήρισε “σοβινιστές” και “φασίστες” όσους παρέστησαν στην κηδεία του Κωνσταντίνου Κατσίφα στους Βουλιαράτες, επειδή κρατούσαν ελληνικές σημαίες στα χέρια τους, δηλώνει έτοιμος να… χύσει το αίμα του για την “εθνική” ένωση Αλβανίας – Κοσόβου.

Προσκεκλημένος στην εκπομπή “360 μοίρες” του αλβανικού Ora News, ο Βασιλείου δεν υπεραμύνθηκε μόνο του δικαιώματος ένωσης του Κοσόβου με την Αλβανία -“εθνική ένωση” την αποκαλούν οι Αλβανοί- αλλά, ξεπερνώντας ακόμη και ακραίες εθνικιστικές φωνές, ζήτησε να χυθεί ακόμη και αίμα, προκειμένου να επιτευχθεί αυτός ο στόχος.

Ο επίμαχος διάλογος του Βασιλείου με τον Ιλίρ Κούλα, σύμβουλο του Αλβανού προέδρου Ιλίρ Μέτα, και του δημοσιογράφου του Ora News, έχει ως εξής:

– Λαέρτης Βασιλείου: Εγώ νομίζω πως σήμερα, περισσότερο από άλλοτε είναι ιστορική στιγμή. Η εθνική ένωση είναι μία ανάγκη που μένει στάσιμη για πάνω από ένα αιώνα. Είναι ο καιρός ώστε οι Αλβανοί να το συνειδητοποιήσουν. Εάν θέλουμε την ένωση με το Κόσοβο, τότε ας ακολουθήσουμε ανθρώπους που διέπονται από αυτό το ιδεώδες. Ας τους παρέχουμε την στήριξή μας.

– Δημοσιογράφος: Θα ήσουν σύμφωνος να πληρώνουμε έναν οικονομικό φόρο για την ένωση;

– Λαέρτης Βασιλείου: Εγώ δεν πιστεύω πως πρέπει να καταβάλλεται φόρος. Κάθε νίκη επιτυγχάνεται με αίμα. Ο φόρος είναι πολύ λίγος. Πρέπει να είμαστε έτοιμοι να χύσουμε αίμα, εάν είναι αναγκαίο για αυτήν την εθνική ένωση. Ο φόρος είναι πολύ λίγος.

– Ιλίρ Κούλα: Έχεις ιδέα εσύ πόσο στοιχίζει ένας πόλεμος; Εάν χυθεί το αίμα, το αίμα από τον πόλεμο έρχεται.

Ο κατά τ’ άλλα φιλήσυχος καλλιτέχνης Λαέρτης Βασιλείου, με μεγάλη καριέρα στην Ελλάδα που πλέον έχει εγκατασταθεί μόνιμα στα Τίρανα, φιλοξενείται τακτικά σε αλβανικά τηλεοπτικά πάνελ, καταγγέλλοντας συνήθως Έλληνες και ομογενείς Βορειοηπειρώτες για εθνικισμό, την ίδια ώρα που “χαϊδεύει” τα αυτιά ακραίων εθνικιστικών κύκλων της Αλβανίας. Η στάση αυτή οφείλεται και στην πρόθεσή του, σύμφωνα με τα αλβανικά ΜΜΕ, να ασχοληθεί και με την πολιτική στην Αλβανία.

«Επλήγη η αξιοπιστία μου και η εντιμότητά μου έναντι του κοινού» εξαιτίας της «τεράστιας αρνητικής δημοσιότητας που έχω υποστεί αυτές τις ημέρες» τονίζει ο γνωστός ενεχυροδανειστής, Ριχάρδος που παραμένει κρατούμενος για την υπόθεση της φερόμενης λαθρεμπορίας χρυσού στην προσφυγή που κατέθεσε για την αποφυλάκισή του.

«Αν δεν ανατραπεί αυτή η κατάσταση με την αποφυλάκισή μου, υπάρχει σοβαρός κίνδυνος να κλείσουν τα καταστήματα, να απολυθεί το προσωπικό και να βρεθούν 100 οικογένειες στο δρόμο», σημειώνει ο ενεχυροδανειστής, ο οποίος μαζί με αρκετούς ακόμα από τους οκτώ προσωρινά κρατούμενους προσέφυγαν στα αρμόδια δικαστικά όργανα ζητώντας την αποφυλάκισή τους.

Οι κατηγορούμενοι ζητούν την άρση της προσωρινής τους κράτησης, επικαλούμενοι τα έγγραφα της Ανεξάρτητης Αρχής Δημοσίων Εσόδων βάσει των οποίων και η ανακρίτρια Διαφθοράς που χειρίζεται την υπόθεση, ζήτησε χθες την άμεση απόλυση τους.

Στην προσφυγή του, ο γνωστός ενεχυροδανειστής επαναλαμβάνει πως προφυλακίστηκε καθώς τα επίμαχα έγγραφα της ΑΑΔΕ δεν είχαν φθάσει στο ανακριτικό γραφείο κατά την ημέρα απολογίας του, ενώ την επομένη, οπότε η ανακρίτρια ενημερώθηκε από την Αρχή, όλοι οι κατηγορούμενοι αφέθηκαν ελεύθεροι: «Δηλαδή όσοι είχαν την τύχη να απολογηθούν στις 3/12/2018, συνολικά 23 άτομα, αποφυλακίσθηκαν με βάση την απάντηση της ΑΑΔΕ, ενώ εγώ που είχα την ατυχία να απολογηθώ στις 2/12/2018, παραμένω προσωρινά κρατούμενος» .

Ο κατηγορούμενος, που μεταφέρθηκε στις φυλακές Ναυπλίου, υπογραμμίζει επίσης μεταξύ άλλων, πως εφόσον δεν τίθεται καν ζήτημα λαθρεμπορίας χρυσού, «εντελώς παράνομα κατασχέθηκαν οι πλάκες χρυσού και ασημιού που βρίσκονταν στο κεντρικό μου κατάστημα επί της οδού Πατησίων 32 εντός ειδικών κιβωτίων εξαγωγής, καθόσον δεν αποτελούν λαθρεμπόρευμα».

Επιπλέον, σχολιάζοντας τα δεδομένα που απέστειλε στο ανακριτικό γραφείο η Αρχή, ο ενεχυροδανειστής αναφέρει: «Το Ελληνικό Δημόσιο που φέρεται ως παθόν στην υπόθεση, επίσημα δήλωσε ότι δεν έχει απαίτηση δασμών και φόρων από την αποδιδόμενη στους κατηγορουμένους πράξη λαθρεμπορίας, διότι δεν πρόκειται περί λαθρεμπορίας αλλά περί απλής τελωνειακής παράβασης, άρα το Ελληνικό Δημόσιο δεν είναι παθόν και συνεπώς δεν υπάρχει ούτε ποινικό αδίκημα, ούτε κάποιο δημόσιο συμφέρον που να δικαιολογεί τη συνέχιση της ταλαιπωρίας όσων άδικα προφυλακίστηκαν».

Τονίζει επίσης, ότι με την παράταση της κράτησής του, «ενώ το ελληνικό Δημόσιο δεν έχει καμία απαίτηση εναντίον μου από τις δικαζόμενες πράξεις, ελλοχεύει ο κίνδυνος να μείνουν απλήρωτες οι υποχρεώσεις μου προς το ελληνικό Δημόσιο από την επιχειρηματική μου δραστηριότητα σε περίπτωση συνεχίσεως της προσωρινής μου κράτησης. Συνεπώς, αυτό που προκαλεί αυτή τη στιγμή κίνδυνο βλάβης των συμφερόντων του ελληνικού Δημοσίου, δεν είναι οι διερευνώμενες πράξεις μου, αλλά η άδικη και συνεχιζόμενη προσωρινή μου κράτηση».

Στην προσφυγή για αποφυλάκισή της, η γραμματέας του ενεχυροδανειστή, μητέρα δύο ανήλικων παιδιών, χαρακτηρίζει «άκρα αδικία» την εξακολούθηση της προσωρινής της κράτησης, ενώ τονίζει πως είναι εργαζόμενη στην εταιρία του, «αμειβόμενη με μηνιαίο μισθό και παρέχουσα τις απολύτως νόμιμες υπηρεσίες της, με τους απαιτούμενους  νόμιμους τύπους, σε νόμιμες δραστηριότητες κατά τη λειτουργία της επιχείρησης αυτής…χωρίς να έχει διαπιστώσει ή αντιληφθεί κάποια  δήθεν ‘μη νόμιμη’ δραστηριότητα, ούσα τελείως άμεμπτος».

Πέρα από το αστυνομικό και δικαστικό «φιάσκο» στο θέμα του ενεχυροδανειστή Ριχάρδου και των υπόλοιπων που προφυλακίστηκαν για την υπόθεση της «μαφίας του χρυσού», η υπόθεση εξελίσσεται και σε προσωπικό φιάσκο του πρωθυπουργού, ο οποίος έσπευσε από την πρώτη στιγμή που έγινε γνωστό το θέμα να υιοθετήσει τις κατηγορίες χωρίς να γνωρίζει τι περιελάμβανε η δικογραφία.

To χειρότερο; Το αποτέλεσμα των κυβερνητικών ενεργειών είναι να χρυσώσουν στην κυριολεξία τόσο τον Ριχάρδο Μυλωνά όσο και τους υπόλοιπους επτά εμπλεκόμενους στην ιστορία του χρυσού οι οποίοι προφυλακίστηκαν, καθώς θα διεκδικήσουν δικαστικά –και εκ των πραγμάτων θα κερδίσουν- αποζημίωση για την προσβολή , δυσφήμιση και ηθική ζημιά που υπέστησαν από τις ενέργειες των οργάνων του Ελληνικού Δημοσίου, δηλαδή των αστυνομικών και δικαστικών.

Με άλλα λόγια ο Έλληνας φορολογούμενος, μέσω των υπερφόρων που αναγκάζεται να καταβάλλει, θα πληρώσει στον Ριχάρδο Μυλωνά την αποζημίωση που θα διεκδικήσει δικαστικά για τα λάθη των κυβερνητικών και μη στελεχών.

Κατ΄ αρχάς, είναι αναγκαίο να επισημανθεί ότι ο πρωθυπουργός Αλέξης Τσίπρας κατόπιν διαβεβαιώσεων των στενών συνεργατών του από το βήμα της Βουλής είχε μιλήσει για εξάρθρωση κυκλώματος λαθρεμπορίας χρυσού, κατονομάζοντας μάλιστα τον γνωστό ενεχυροδανειστή Ριχάρδο.

Η αναφορά του Πρωθυπουργού έγινε σε μια προεκλογική προσπάθεια να αναδείξει τις επιτυχίες της Κυβέρνησής του, σε αντίθεση με τις παλαιότερες κυβερνήσεις που κουκούλωναν ανάλογες υποθέσεις.

Όπως επεσήμανε ο Πρωθυπουργός, ξεκινώντας την τοποθέτησή του στη συζήτηση για την ψήφιση φοροελαφρύνσεων πολιτών και επιχειρήσεων τόνισε ότι «αναφέρομαι σε ένα δίκτυο ενεχυροδανειστηρίων σε όλη την Ελλάδα, το γνωστό δίκτυο “Ριχάρδος”, που είχε ξεζουμίσει, τα πρώτα χρόνια της κρίσης κυρίως, δεκάδες χιλιάδες συμπολίτες μας που είδαν εν μία νυκτί τα εισοδήματά τους να καταρρακώνονται, να μένουν άνεργοι, να βρίσκονται στην ανέχεια, στην απελπισία, και μέσα στην απελπισία τους προσπαθήσανε πολλοί εξ αυτών να βρουν τη δυνατότητα έστω ενός πρόσκαιρου βοηθήματος, ξεπουλώντας τα τιμαλφή τους σε τιμή ευκαιρίας». Αυτές, είχε προσθέσει ο πρωθυπουργός «είναι οι επιτυχίες των τελευταίων ημερών».

Οι εξελίξεις όχι μόνο εξέθεσαν τον Πρωθυπουργό αλλά οδήγησαν για ακόμη μια φορά στενούς συνεργάτες του να αναγκαστούν να μεταφέρουν τις ευθύνες σε άλλα στρατόπεδα σε μια προσπάθεια να καλύψουν τις ατέλειες τους.

Το δικαστικό-αστυνομικό σκέλος

Αφού καταναλώθηκαν τόνοι χαρτιού και μελανιού , αλλά και ατελείωτου τηλεοπτικού και ραδιοφωνικού χρόνου, εξελίχθηκε σε θρίλερ η αποφυλάκιση των 8 κατηγορουμένων οι οποίοι φέρονται να εμπλέκονται σε κύκλωμα διακίνησης χρυσού.

Ειδικότερα, την Τρίτη η ανακρίτρια Σταυρούλα Μπελδέκα απέστειλε έγγραφο προς την Εισαγγελία Πρωτοδικών Αθηνών στο οποίο γνωστοποιεί ότι δεν συντρέχουν οι λόγοι κράτησης των 8 προφυλακισμένων για το φερόμενο κύκλωμα διακίνησης χρυσού και ζήτησε τη σύμφωνη γνώμη της Εισαγγελίας για την άρση των περιοριστικών όρων.

Όμως, μέχρι στιγμής η Εισαγγελία δεν έχει δώσει ακόμη τη σύμφωνη γνώμη για την αποφυλάκιση των 8 κατηγορουμένων και προσπαθεί να μεταφέρει το πρόβλημα στο δικαστικό συμβούλιο.

Υπό αυτά τα δεδομένα οι 8 κατηγορούμενοι επί του παρόντος παραμένουν σε καθεστώς κράτησης.

Το έγγραφο της ανακρίτριας προς την Εισαγγελία Πρωτοδικών Αθηνών αναφέρει μεταξύ των άλλων, τα εξής:

«Κατόπιν προφορικού αιτήματός μας την Τρίτη 3.12.2018 προς την ΑΑΔΕ Γενική Διεύθυνση Τελωνείων και ΕΦΚ Διεθνής Στρατηγικής Τελειωνειακών Ελέγχων και Παραβάσεων σχετικά με το ζήτημα αν οφείλονται δασμοί και φόροι κατά την εξαγωγή χρυσού προς τρίτη χώρα καθώς και αν η εν λόγω εξαγωγή στοιχειοθετεί λαθρεμπορία, διαβιβάστηκαν σε εμάς δύο εξερχόμενα έγγραφα της Διεύθυνσης Τελωνειακών Διαδικασιών και της Διεύθυνσης Δασμολογικών Θεμάτων αυθημερόν και περί ώρα 17:08 μέσω φαξ τα οποία απαντών σχετικώς και σας προσκομίζω.

Έτσι, κατόπιν των ανωτέρω προέκυψε ότι δεν συντρέχουν πλέον οι λόγοι για οποίους επιβλήθηκαν οι προσωρινές κρατήσεις τους και για το λόγο τούτο παρακαλούμε να μας γνωρίσετε εγγράφως αν συμφωνείτε στην άρση της προσωρινή κράτησής τους, σύμφωνα με το άρθρο 286 ΚΠΔ».
Κατόπιν αυτών, η επόμενη δικονομική κίνηση που αναμένεται να υλοποιήσουν σήμερα οι συνήγοροι των 8 είναι η κατάθεση προσφυγής στο Συμβούλιο Πλημμελειοδικών Αθηνών για την άρση της προσωρινής τους κράτησης.

Η απάντηση της ΑΑΔΕ (υπουργείο Οικονομικών) αποτελείται από έγγραφα που αφορούν ανάλογες υποθέσεις το 2013 και 2015, σύμφωνα με τα οποία «ο χρυσός δεν υπόκειται κατά την εξαγωγή του ούτε σε δασμούς και φόρους ούτε σε οποιονδήποτε περιορισμό», καθώς και «η εξαγωγή χρυσού από τη χώρα μας χωρίς να τηρηθούν οι οριζόμενες από το νόμο διατυπώσεις δεν στοιχειοθετούν λαθρεμπορία αλλά απλή τελειωνιακή παράβαση του άρθρου 147 παρ5 το νόμου 2960/2001 και μόνο εφόσον πρόκειται για εμπορικό χρυσό

Στην περίπτωση αυτή το αίτημα αποφυλάκισης θα κριθεί τις επόμενες μέρες από τα μέλη του δικαστικού συμβουλίου.

Σύμφωνα με πληροφορίες η εισαγγελική αρχή φέρεται να σταθμίζει διαφορετικά τα στοιχεία της υπόθεσης επικαλούμενη αντίθετες αποφάσεις σε υποθέσεις εξαγωγής χρυσού. Η διαφορετική αυτή προσέγγιση σύμφωνα με πηγές από το χώρο της Δικαιοσύνης αποτυπώνει τη νομική διάσταση απόψεων που έχει προκύψει για την υπόθεση αυτή.

Υπουργείο Προστασίας του Πολίτη

Στο μεταξύ μετά από αυτές τις εξελίξεις πηγές του υπουργείου Προστασίας του Πολίτη (διάβαζε Όλγα Γεροβασίλη) ανέφεραν χθες ότι για την πρόοδο της δικογραφίας για την υπόθεση λαθρεμπορίας χρυσού υπήρχε συνεχής ενημέρωση των αρμοδίων εισαγγελέων, οι οποίοι επόπτευαν την προανακριτική έρευνα και διαδικασία σε όλα τα στάδια.

Συγκεκριμένα οι ίδιες πηγές έκαναν ανέφεραν ότι για την πρόοδο της δικογραφίας υπήρχε συνεχής ενημέρωση των αρμοδίων εισαγγελέων, οι οποίοι επόπτευαν την προανακριτική έρευνα και διαδικασία σε όλα τα στάδια. Οι ίδιες πηγές, μάλιστα, ανέφεραν ότι η επιχείρηση της αστυνομίας πραγματοποιήθηκε μετά το πράσινο φως των εισαγγελέων, οι οποίοι προηγουμένως ενημερώθηκαν για το σύνολο του προανακριτικού υλικού της δικογραφίας, συγχαίροντας μάλιστα τόσο οι ίδιοι, όσο και η αρμόδια ανακρίτρια τους αστυνομικούς για τον άρτιο χειρισμό της υπόθεσης.

Μάλιστα, δεν παρέλειψαν να αναφέρουν οι ίδιες πηγές του υπουργείου Προστασίας του Πολίτη ότι η επιχείρηση αρχικά είχε προγραμματιστεί για τις 25 Οκτωβρίου 2018 αλλά αναβλήθηκε την τελευταία στιγμή επειδή υπήρχαν κενά στη δικογραφία.

Παράλληλα, πηγές του υπουργείου Προστασίας του Πολίτη ρίχνουν την αποκλειστική ευθύνη στη Δικαιοσύνη, καθώς με διαρροές κατέστησαν σαφές ότι η υπόθεση από την αρχή έως το τέλος βρισκόταν υπό την εποπτεία και την καθοδήγηση εισαγγελέων.

Από την άλλη πλευρά κύκλοι των δικαστικών αρχών κάνουν λόγο ότι όλοι οι δικαστές δεν είναι του «Δέκα» και κάτω από το βάρος των Πρωθυπουργικών εξαγγελιών και τις χρονικής πίεσης ότι μέσα σε 5 μέρες πρέπει να καθοριστεί η τύχη 66 εμπλεκομένων προσώπων, δικαιολογούνται άθελα λάθη και πολύ περισσότερο όταν γίνονται μεταγενέστερες κινήσεις αποκατάστασης των πραγμάτων.