Για την πρώτη φορά που έκανε σ@ξ είχε μιλήσει στο παρελθόν ο Γιάννης Πάριος αποκαλύπτοντας πως το γνώρισε από μια χήρα σε ηλικία 16 ετών.
Με την ευκαιρία, αυτός ήταν ο άντρας που έκανε τη Σοφία Αλιμπέρτη να τον ξεπεράσει.
Πιο συγκεκριμένα, ο γνωστός τραγουδιστής αποκάλυψε στη Real:
«Το σεξ γνώρισα από μια χήρα. Στα 16 μου. Μια νύχτα στο κατάστρωμα ενός καραβιού που πήγαινε από τη Σύρο στην Πάρο και χόρευε από την τρικυμία. Σε μια κουβέρτα οι δυο μας τυλιγμένοι. Ήξερα ότι πριν από μένα την είχε κι ένας φίλος μου»
«Μετά από αυτή τη πρώτη φορά, άρχισα να παριστάνω στους άλλους τον «ωραίο τύπο» και ας ήμουν πάντα ο σοβαρός και ο σκεπτόμενος της παρέας»
«Βόμβα» από Χάρη Βαρθακούρη: «Ο Πάριος έχει εκατομμύρια»
Πριν μερικά χρόνια ο Χάρης Βαρθακούρης σε συνέντευξή του είχε πετάξει…βόμβα, αποκαλύπτοντας πως ο πατέρας του, Γιάννης Πάριος, έχει εκατομμύρια.
Με την ευκαιρία, αυτή είναι η άγνωστη αδερφή της Αντελίνας Τελώνη και κουνιάδα του.
Μπορεί να κάνει οποιαδήποτε δουλειά αν χρειαστεί για να ζήσει την οικογένειά του.
«Επειδή είμαι γιος του Πάριο σου λέει τι ανάγκη έχει. Ο Πάριος έχει εκατομμύρια που ενδεχομένως να έχει. Εγώ δεν έχω εκατομμύρια. Τα δικά του είναι δικά του και τα δικά μου είναι δικά μου. Αλλά δεν μπορώ να πω ψέματα ότι έχω χρειαστεί τον πατέρα μου και ήταν εκεί. Αλίμονο! Ποτέ δεν μου έχει αρνηθεί βοήθεια. Αλλά είμαι περήφανος και πρέπει να φτάσω στο χείλος του γκρεμού για να ζητήσω βοήθεια».
Πώς είναι ο Γιάννης Πάριος ως παππούς;
«Δεν είναι ο κλασικός παππούς. Αν του τα πάμε εμείς εντάξει αλλά εκείνος δεν θα έρθει. Μένουμε και μακριά δεν ξέρω αν αυτό είναι δικαιολογία. Στο κινητό του έχει μπροστά φωτογραφία τις κόρες μου. Φαντάζομαι είναι περήφανος. Η μεγάλη επειδή είναι φτυστή εγώ και βλέπει στην κόρη μου και την μητέρα του, ξέρω ότι είναι πολύ ευτυχισμένος. Είναι χαρούμενος που μια γυναίκα κατάφερε να μου βάλει τα δύο πόδια σε μια παντόφλα. Όποτε είναι με τα παιδιά είναι χαζομπαμπάς».
Για πολλούς ηλικιωμένους, το να φορούν κάλτσες μέσα στο σπίτι μπορεί να φαίνεται περιττό.
Ωστόσο, αυτή η απλή καθημερινή συνήθεια μπορεί να έχει ισχυρές επιδράσεις στην υγεία και την άνεση. Καθώς μεγαλώνουμε, η κυκλοφορία του αίματος επιβραδύνεται, το δέρμα μας γίνεται πιο λεπτό και χάνουμε τη θερμότητα του σώματος πιο εύκολα.
Γι’ αυτό, η διατήρηση των ποδιών ζεστών και προστατευμένων μπορεί να βοηθήσει στη βελτίωση της κυκλοφορίας, να υποστηρίξει τον βαθύτερο ύπνο και ακόμη και να προλάβει επώδυνες παθήσεις των ποδιών. Μερικές φορές, οι μικρές συνήθειες φέρνουν τα μεγαλύτερα οφέλη.
1. Καλύτερη κυκλοφορία και ζεστασιά
Τα κρύα πόδια είναι συχνό φαινόμενο στους ηλικιωμένους, λόγω μειωμένης ροής αίματος. Όταν τα πόδια είναι κρύα, τα αιμοφόρα αγγεία συστέλλονται, δυσκολεύοντας την κυκλοφορία του αίματος. Αυτό μπορεί να επιδεινώσει καταστάσεις όπως ο διαβήτης, η αρθρίτιδα ή το πρήξιμο.
Η χρήση απαλών, αναπνεύσιμων καλτσών από φυσικά υλικά —όπως βαμβάκι, μπαμπού ή μαλλί— βοηθά στη διατήρηση της ζεστασιάς χωρίς υπερθέρμανση. Όταν τα πόδια μένουν ζεστά, το αίμα ρέει πιο ελεύθερα, μειώνοντας τη δυσκαμψία και την ενόχληση. Η σωστή κυκλοφορία ενισχύει τη γενική καρδιαγγειακή υγεία, κάνοντας τις κάλτσες έναν απλό αλλά αποτελεσματικό τρόπο φροντίδας του σώματος.
2. Καλύτερος ύπνος και χαλάρωση
Γνωρίζατε ότι τα ζεστά πόδια μπορούν να σας βοηθήσουν να αποκοιμηθείτε πιο γρήγορα; Έρευνες δείχνουν ότι όταν τα πόδια είναι άνετα ζεστά, τα αιμοφόρα αγγεία διαστέλλονται, στέλνοντας στο σώμα το μήνυμα ότι είναι ώρα για ξεκούραση. Αυτή η διαδικασία, γνωστή ως αγγειοδιαστολή, βοηθά στη ρύθμιση της εσωτερικής θερμοκρασίας και προάγει τη χαλάρωση.
Για τους ηλικιωμένους που δυσκολεύονται να κοιμηθούν ή ξυπνούν συχνά τη νύχτα, το να φορούν καθαρές, ελαφριές κάλτσες στο κρεβάτι μπορεί να βοηθήσει στη διατήρηση της θερμότητας, στη βελτίωση της ποιότητας του ύπνου και στη μείωση των νυχτερινών κραμπών στα πόδια. Είναι μια φυσική, χωρίς φάρμακα λύση για καλύτερη ξεκούραση.
3. Προστασία του δέρματος και ασφάλεια
Με την ηλικία, το δέρμα των ποδιών γίνεται πιο λεπτό και ευαίσθητο. Το περπάτημα ξυπόλητοι σε σκληρά ή κρύα πατώματα μπορεί να προκαλέσει σκασίματα, ξηρότητα ή ακόμα και μολύνσεις. Οι κάλτσες λειτουργούν ως απαλή ασπίδα, προστατεύοντας τα πόδια από την τριβή και τα βακτήρια.
Για τους ηλικιωμένους με διαβήτη, αυτή η προστασία είναι ιδιαίτερα σημαντική, καθώς ακόμα και ένα μικρό κόψιμο μπορεί να οδηγήσει σε σοβαρές επιπλοκές. Επιπλέον, οι αντιολισθητικές κάλτσες μπορούν να βοηθήσουν στην αποφυγή πτώσεων — ενός συχνού κινδύνου για τους ηλικιωμένους. Προσφέρουν σταθερότητα σε λείες επιφάνειες και προσθέτουν ένα επίπεδο ασφάλειας σε κάθε βήμα.
4. Υγιεινή και σωστές επιλογές κάλτσας
Καθαρές κάλτσες σημαίνουν υγιή πόδια. Αλλάζετέ τες καθημερινά και πλένετέ τες με ζεστό νερό για να απομακρύνετε τον ιδρώτα και τα βακτήρια. Αποφύγετε τις πολύ σφιχτές ή με λάστιχα κάλτσες που περιορίζουν την κυκλοφορία του αίματος και προτιμήστε σχέδια “φιλικά προς διαβητικούς” ή “ελαφριάς συμπίεσης”, τα οποία προσφέρουν στήριξη χωρίς πίεση. Επιλέξτε κάλτσες χωρίς ραφές για να αποφύγετε τον ερεθισμό και βεβαιωθείτε ότι εφαρμόζουν άνετα — ούτε πολύ χαλαρά ούτε πολύ σφιχτά. Μερικά ζευγάρια καλών, ποιοτικών καλτσών είναι μια εύκολη επένδυση για την υγεία και την άνεσή σας.
Συμπέρασμα – Μια απλή συνήθεια με μεγάλη διαφορά
Το να φοράτε κάλτσες στο σπίτι μπορεί να φαίνεται κάτι μικρό, αλλά μπορεί να βελτιώσει την κυκλοφορία, να προστατεύσει το ευαίσθητο δέρμα, να ενισχύσει τον ύπνο και να προλάβει επικίνδυνες πτώσεις. Για τους ηλικιωμένους, η άνεση και η ασφάλεια συχνά ξεκινούν από τα πόδια.
Έτσι, την επόμενη φορά που θα χαλαρώνετε στο σπίτι, φορέστε ένα ζεστό ζευγάρι κάλτσες. Αφήστε αυτή τη γλυκιά ζεστασιά να σας θυμίσει ότι η φροντίδα της υγείας σας μπορεί να είναι απλή — και να ξεκινά από κάτι τόσο μικρό όσο τα πόδια σας.
Αυτή είναι υποτίθεται η απόλυτη σπαζοκεφαλιά των οπτικών ψευδαισθήσεων.
Σκέφτηκες ότι το παζλ της τίγρης της περασμένης εβδομάδας ήταν ιδιαίτερα δύσκολο; Εκατοντάδες χρήστες των μέσων κοινωνικής δικτύωσης προσπαθούν να λύσουν την νέα viral οπτική ψευδαίσθηση με βάση τα ζώα που φέρεται να μπορεί να λύσει μόνο το 1% των ανθρώπων.
«Μόνο το 1% των ανθρώπων μπορεί να βρει το δεύτερο ζώο σε αυτή την εικόνα», δηλώνει ο γνώστης της ψευδαίσθησης @pasillusion σε ένα viral βίντεο που περιγράφει λεπτομερώς τον συλλογισμό πίσω από το παζλ.
Η συνοδευτική εικόνα που… “λιώνει” το μυαλό δείχνει ένα δελφίνι να τρώει ένα ψάρι με ένα πλοίο σε απόσταση και φαινομενικά να μην φαίνεται άλλο ζώο.
Όμως το οπτικό παζλ παραπλάνησε πολλούς στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης και πίστεψαν λανθασμένα ότι το ψάρι ήταν το δεύτερο ζώο στην εικόνα.
Ωστόσο, το δεύτερο ζώο είναι στην πραγματικότητα ένα πουλί που τρώει ένα ψάρι.
Για να τα δουν, σύμφωνα με το κλιπ, οι χρήστες πρέπει απλώς να γυρίσουν το τηλέφωνό τους ανάποδα.
Εκτός από το ότι είναι κρίσιμο σε καταστάσεις έκτακτης ανάγκης, η γνώση της ομάδας αίματος θα μπορούσε επίσης να διαδραματίσει ρόλο στη διαχείριση μακροπρόθεσμων καταστάσεων που αφορούν την υγεία, ιδιαίτερα του καρκίνου, σύμφωνα με ορισμένους ειδικούς.
Μελέτες έδειξαν ότι μόνο ένας από τους τέσσερις τύπους αίματος συνδέθηκε με χαμηλότερο κίνδυνο ανάπτυξης ορισμένων τύπων καρκίνου. Ποιο όμως;
Πώς να μάθετε τον τύπο αίματος σας
Είναι αξιοσημείωτο ότι οι περισσότεροι άνθρωποι μαθαίνουν τον τύπο αίματός τους μόνο όταν υποβάλλονται σε ιατρική θεραπεία για μια συγκεκριμένη πάθηση.
Υπάρχουν τέσσερις κύριες ομάδες αίματος:
Α
Β
ΑΒ
Ο
Κάθε μία από αυτές μπορεί να ταξινομηθεί ως θετική ή αρνητική, ανάλογα με την παρουσία μιας πρωτεΐνης που ονομάζεται παράγοντας Rh. Αυτό σημαίνει ότι θα μπορούσατε να είστε θετικός σε Α, Β-αρνητικός, Ο-αρνητικός, θετικός ΑΒ και ούτω καθεξής.
Ποια ομάδα αίματος έχει μικρότερο κίνδυνο καρκίνου;
Με τα χρόνια, οι ερευνητές έχουν διερευνήσει εάν ορισμένες ομάδες αίματος επηρεάζουν την πιθανότητα εμφάνισης συγκεκριμένων ασθενειών.
Για παράδειγμα, πρόσφατες αναφορές δείχνουν ότι τα άτομα με ομάδα αίματος Ο μπορεί να έχουν χαμηλότερο κίνδυνο καρδιακής νόσου. Αυτό θα μπορούσε να συνδέεται με το γεγονός ότι άλλοι τύποι αίματος φέρουν ορισμένους παράγοντες πήξης που συμβάλλουν στην πήξη του αίματος.
Δυστυχώς για τα άτομα με τύπους Α, Β και ΑΒ, οι μελέτες έχουν βρει υψηλότερη συσχέτιση μεταξύ αυτών των ομάδων αίματος και αυξημένο κίνδυνο καρκίνου του στομάχου. Η μελέτη έδειξε ότι το αίμα τύπου Ο συσχετίστηκε με χαμηλότερη πιθανότητα διάγνωσης καρκίνου του στομάχου, αν και είναι σημαντικό να σημειωθεί ότι δεν βρέθηκε σημαντική σχέση μεταξύ της ομάδας αίματος και των ποσοστών επιβίωσης από καρκίνο.
Παρόμοιο μοτίβο παρατηρήθηκε στον καρκίνο του παγκρέατος, όπου οι τύποι Α, Β και ΑΒ βρέθηκαν να έχουν αυξημένο κίνδυνο.
Από την άλλη, ο τύπος αίματος Ο έχει συνδεθεί με μειωμένο κίνδυνο καρκίνου του παχέος εντέρου.
Ο Δρ Sanjay Aggarwal, γενικός γιατρός στο Holistic Healthcare Center στο Δελχί, σχολίασε πρόσφατα: «Μπορεί να είναι πιο ακριβές να πούμε ότι τα άτομα με ομάδα αίματος Ο διατρέχουν χαμηλότερο κίνδυνο για καρκίνο του παγκρέατος, δεδομένης της εργασίας που κάνουν οι ερευνητές για τη βακτηριακή λοίμωξη».
Εάν σας ρωτούσαν γιατί κάποιοι άνθρωποι τρώνε τα νύχια τους, οι περισσότεροι από εσάς θα το περιγράφατε μάλλον σαν μια νευρική συνήθεια.
Αλλά, σύμφωνα με μια νεότερη έρευνα, το άγχος μπορεί να μην είναι η κινητήρια δύναμη πίσω από το φάγωμα των νυχιών και άλλες ‘επαναλαμβανόμενες συμπεριφορές’, που επικεντρώνονται στο σώμα.
‘Πιστεύουμε ότι τα άτομα με αυτές τις επαναλαμβανόμενες συμπεριφορές μπορεί να είναι τελειομανείς, που σημαίνει ότι δεν είναι σε θέση να χαλαρώσουν και να εκτελέσουν τα καθήκοντα σε κανονικό ρυθμό’, δήλωσε η συγγραφέας της μελέτης Dr Kieron O’Connor. ‘Επομένως, είναι επιρρεπείς στην απογοήτευση, στην ανυπομονησία και στην δυσαρέσκεια όταν δεν επιτύχουν τους στόχους τους.’
Με άλλα λόγια, δεν είναι το άγχος που τους κάνει να τρώνε τα νύχια. Είναι η απογοήτευση.
Οι ερευνητές μελέτησαν 48 συμμετέχοντες. Οι μισοί από αυτούς ήταν άτομα που είχαν επαναλαμβανόμενες συμπεριφορές, όπως το φάγωμα των νυχιών.
Οι συμμετέχοντες έπρεπε να συμπληρώσουν μια σειρά από τεστ με σκοπό να μελετηθεί η οργανωτική συμπεριφορά τους και πως ρύθμιζαν το συναίσθημα.
Τελικά, αυτοί που έτρωγαν τα νύχια ταυτοποιήθηκαν σαν οργανωτικοί τελειομανείς. Όπως αναφέρεται στο Scientific American, η οργανωτική τελειομανία χαρακτηρίζεται από μια τάση για πολλά σχέδια, πολλή εργασία και μεγάλη απογοήτευση λόγω έλλειψης δραστηριότητας.
Το δάγκωμα των νυχιών βοηθά τους τελειομανείς να αισθάνονται λιγότερο απογοητευμένοι στην παρούσα στιγμή. Όπως μπορείτε να φανταστείτε, αυτό τους βοηθά να απελευθερώσουν μέρος αυτής της ενέργειας και της πρόθεσης.
Ωστόσο, αυτή η ικανοποίηση δεν κρατά πολύ και γρήγορα αντικαθίστανται με πόνο ή και αμηχανία.
Πιθανός αντίκτυπος της Μελέτης
Ενώ το δάγκωμα των νυχιών μπορεί να φαίνεται σαν μια σχετικά ακίνδυνη πράξη, έχει την δυνατότητα να προκαλέσει αρκετές βλάβες, μακροπρόθεσμα.
Σύμφωνα με το WebMD, το δάγκωμα των νυχιών μπορεί να οδηγήσει σε λοιμώξεις, αποδυνάμωση των δοντιών και στην ντροπή που προκαλεί η παραμόρφωση των νυχιών.
Οι κίνδυνοι αυτοί, μαζί με την αυτή καθ’ αυτή κακή συνήθεια του φαγώματος των νυχιών , αποτελούν τον βασικό στόχο για τους ψυχοθεραπευτές, οι οποίοι προσπαθούν να βοηθήσουν τους ασθενείς τους να ξεπεράσουν αυτήν την συμπεριφορά.
Αυτή η νέα μελέτη έχει τη δυνατότητα να βοηθήσει αυτούς τους θεραπευτές να κατανοήσουν καλύτερα τους ασθενείς τους και τι προκαλεί αυτήν την συμπεριφορά τους.
‘Τα ευρήματα αυτά υποδηλώνουν ότι τα άτομα που πάσχουν από επαναλαμβανόμενες συμπεριφορές με στόχο το σώμα, θα μπορούσαν να επωφεληθούν από τις θεραπείες που σχεδιάζονται για να μειώσουν την απογοήτευση και την ανία και να τροποποιήσουν τις τελειομανείς πεποιθήσεις’, δήλωσε η Sarah Roberts, μια από τους συντάκτες της μελέτης.
Τρώτε συχνά τα νύχια σας; Θα θεωρούσατε ότι είστε τελειομανείς;
Περισσότερα συμπτώματα της τελειομανίας:
Νομίζεις ότι όλα είναι μαύρο και άσπρο, ‘όλα ή τίποτα’.
Είσαι πολύ σκληρός με τον εαυτό σου.
Όταν δεν επιτευχθεί ένας στόχος, παθαίνεις κατάθλιψη.
Ακόμα και όταν επιτευχθεί ένας στόχος, η επιτυχία δεν είναι αρκετή για να σε κάνει ευτυχισμένο.
Ποτέ δεν ξεκινάς ένα έργο, μέχρι την ‘σωστή ’στιγμή – η οποία φαίνεται συχνά να μην έρχεται.
Τα καλά νέα είναι ότι, όταν γίνεται σωστή διαχείριση, η τελειομανία μπορεί πραγματικά να σας κάνει ένα απίστευτα ταλαντούχο άτομο.
Δεν θα μας αφήσει η Παναγία στην πείνα. Μόνο κάντε τα σπίτια σας…
Για την ιδιαίτερη φροντίδα της Κυρίας και Δεσποίνης ημών Θεοτόκου, οι Πατέρες της ιεράς Νέας Σκήτης, μου διηγήθηκαν το ακόλουθο γεγονός:
Το έτος 1942, που η Γερμανική κατοχή, είχε επιφέρει μεγάλη συμφορά στην Πατρίδα μας και η πείνα και στέρηση των υλικών αγαθών και ιδιαίτερα η έλλειψη τροφίμων θέριζε κυριολεκτικά τους αδελφούς μας Έλληνες, οι Μοναχοί του Αγίου Όρους, από την φροντίδα και μέριμνα της Παναγίας Μητέρας μας και μητέρας όλου του κόσμου δεν αισθάνθηκαν την έλλειψη των αγαθών, όπως οι άλλοι αδελφοί μας στον κόσμο βρισκόμενοι, που από την πείνα πέθαιναν κάθε μέρα και τους μάζευαν από τον δρόμο τα κάρα και ομαδικά τους ενταφίαζαν.
Έτσι λοιπόν δυο χρόνια υστέρα από τον Αλβανικό πόλεμο με τους Ιταλούς, που οι Γερμανοί κατέλαβαν την Πατρίδα μας και είχαμε γενικό αποκλεισμό από τρόφιμα, οι Πατέρες της Νέας Σκήτης μου είπαν, δεν είχαμε αλεύρι παρά μόνο για δυο ζύμες, το οποίο άμα θα τελείωνε, τι θα γινόμαστε τότε; Είχαμε στην συνοδεία μας εκτός από τον πατέρα Θεοφύλακτο και τον μακαρίτη τον Γερο – Γαλακτίωνα στο σπίτι μας, είπε ο Παπά Ιωακείμ ο Σπετσέρης. ότι στην συνοδεία μας είχαμε ακόμη ένα άτομο και φτάσαμε σε τρομερή απογοήτευση.
Αυτός ο μακαρίτης τώρα και τότε γέροντας μας Ιωακείμ, άνθρωπος του Θεού με πολλή μεγάλη πίστη στον Θεό και γενναία ψυχή, προικισμένος με πνεύμα υπομονής, Πίστεως και αγάπης προς όλον τον κόσμο, μας έδινε θάρρος και μας έλεγε: «Μη λυπήστε παιδιά μου, δεν θα μας αφήσει ο Θεός, εμείς έχουμε την Παναγία μητέρα του Θεού, βοηθό, η οποία, σύμφωνα με την υπόσχεσή της, θα φροντίσει για μας.
Αλλά εάν παραχωρήσει ο Θεός να στερηθούμε τα υλικά αγαθά και να πεινάσουμε δεν θα πάθουμε τίποτε μεγάλο κακό, γιατί αν με υπομονή καί δίχως γογγυσμό υποφέρουμε ο,τι κακό θα μας βρει, τούτο θα είναι καλό και ωφέλιμο για την ψυχική μας σωτηρία.
Εμείς σαν Μοναχοί, πρέπει να κάνουμε κουράγιο, να έχουμε την ελπίδα μας στο θεό και στην Κυρία Θεοτόκο και με το υπόδειγμά μας να δίνουμε θάρρος και στον άλλο κόσμο που υποφέρει πολύ περισσότερο από μας». Από τις ζύμες το αλεύρι, με πολλή μεγάλη οικονομία καί μέτρο, περάσαμε από τον Απρίλη μέχρι τον Αύγουστο, οπόταν άρχισαν οι καθημερινές Παρακλήσεις της Παναγίας για το 15) Αύγουστο.
Ψωμί δεν είχαμε πλέον καθόλου, ο τότε γείτονας μας Πάτερ Αρσένιος Μαντζαρόλας, που τον είχε η Σκήτη μυλωνά, εκτός του ότι αυτός δεν είχε καθόλου ψωμί, αλλά είχε πάρει δανεικά και χρωστούσε στον έναν και στον άλλον, ολόκληρη φουρνιά 15—20 ψωμιά, χωρίς να μπορεί να τα επιστρέψει. Στο δικό μας σπίτι αυτός, λέγει η Συνοδεία του πατρός Ιωακείμ Σπετσέρη, πολύ σπάνια ερχόταν, σχεδόν ποτέ, γιατί ο Γέροντας μου πάντα τον συμβούλευε και του έλεγε να σταματήσει τα ταξίδια που συχνά έκανε στον κόσμο, για το νεαρό της ηλικίας του και για τους κινδύνους που διατρέχει ο μοναχός στον κόσμο περιφερόμενος.
Η Παναγία έφερε σιτάρι
Ήτανε δώδεκα του μηνός Αυγούστου, η ώρα έξι (6) το μεσημέρι, ώρα Βυζαντινή (ή οποία κατά την δύση του ηλίου θα πρέπει πάντοτε σε όλες τίς εποχές του έτους να δείχνει ο ωροδείκτης 12), ακούμε να κτυπάει η πόρτα. Έτρεξε ο Πάτερ Ιάκωβος για να ανοίξει. Είδε τον Πατέρα Αρσένιο Μαντζαρόλα να κτυπάει, του άνοιξε και στην ερώτηση που του έκανε:
«Πώς τέτοια ώρα πάτερ Αρσένιε, τι σου συμβαίνει; η οσιότητά σου δεν ερχότανε τον καλό καιρό και τώρα μεσημεριάτικα τι συμβαίνει;». Εκείνος σχεδόν κλαμένος του απάντησε: «Σώπα, π. Ιάκωβε, και έλα έξω στην απλωταριά — στην βεράντα— στον εξώστη, να δεις τα θαύματα της Κυρίας Θεοτόκου καί την φροντίδα που έχει για μας τους Μοναχούς της η Παναγία μας.
Πράγματι βγήκαμε και οι δυο στην απλωταριά και είδαμε τα κατάρτια ενός πλοίου. Ιδού μου λέγει, π. Ιάκωβε, η Παναγιά μας έφερε σιτάρι! Εγώ είπα: «Πώς το έμαθες αυτό Π. Αρσένιε; πήγες στην παραλία, κατέβηκες κάτω και το είδες;». Ο Αρσένιος τότε μου είπε: «Πάτερ μου εγώ δεν πήγα στην παραλία, αλλά επειδή, όπως γνωρίζεις, δεν έχω καθόλου ψωμί και χρωστάω τόσα στους Πατέρες και ντρέπομαι να τους δω, αποφάσισα αύριο τα ξημερώματα να φύγω και με τα πόδια σιγά σιγά από τη στεριά να φτάσω στην πατρίδα μου την Σπάρτη.
Έτσι, με τη σκέψη αυτή, ξάπλωσα στο ντιβάνι μου να ξεκουραστώ νηστικός και πολύ στενοχωρεμένος. Μόλις αποκοιμήθηκα ή μισο-ξύπνιος ήμουνα, βλέπω την μάνα μου, η οποία ήρθε και μου είπε, τι έχεις παιδί μου και είσαι έτσι λυπημένος; «Μάνα, της είπα, τι άλλο θέλεις να έχω, δεν έχω καθόλου ψωμί, μάνα πεινώ. Κι αυτή μου είπε πάλι: «Και γι’ αυτό θέλεις να φύγεις από το Όρος; της είπα, ναι, γι’ αυτό.
Και που λογαριάζεις να πας παιδί μου; δυστυχισμένο παιδί, δεν είμαι εγώ η Κυβερνήτης του Όρους;
Τόσους αιώνες το προστάτευα, το συντηρώ και το διαφυλάττω, το Όρος ολόκληρο και τους εν αυτώ υπομένοντας πατέρες, δεν τους έχω και τους φροντίζω σαν τέκνα μου αγαπητά; Και πώς είναι δυνατόν να αθετήσω την υπόσχεσίν μου αυτήν; Ιδού σας έφερα κάτω ένα Καΐκι με σιτάρι, σήκω κατέβα και πάρε».
Εγώ σε αυτά είπα: «Μητέρα μου, πώς θα πάρω το σιτάρι αφού δεν έχω χρήματα; Κι αυτή μου είπε: «Το γνωρίζω κι αυτό παιδί μου, αλλά εδώ κάτω είναι ο Γέρο – Συμεών ο δούλος μου με την συνοδεία του, κι αυτός δεν έχει σιτάρι και στενοχωριέται, πλην όμως σε μένα έχουν την ελπίδα τους. Πήγαινε σ’ αυτούς και θα σου δώσουν χρήματα και να τους πεις να κατέβουν κι αυτοί κι όλοι οι Πατέρες να πάρουν.
Αυτά μου είπε κι έφυγε Π. Ιάκωβε. Έλα λοιπόν κι εσύ πάμε μαζί κάτω να πάρουμε σιτάρι. Να το Καΐκι. Όπως βλέπεις δεν ήταν αυτή η μητέρα μου, αλλά ολοφάνερα ήταν η Παναγία η μεγάλη μας Μητέρα. Ο Πατήρ Ιάκωβος έτρεξε στον Γέροντα μας και του είπε «δώσε Γέροντα στον Παντελεήμονα χρήματα και σακιά, κι εμείς με τον Π. Αρσένιο φεύγουμε για την παραλία να προλάβουμε να πάρουμε λίγο σιτάρι, μήπως μας φύγει το Καΐκι.
Όταν κατεβήκαμε στην θάλασσα, βρήκαμε τους Καπεταναίους στην Καλαμιά, εκεί που τώρα είναι ο αρσανά του Παπα – Βαρλαάμ. Οι ναυτικοί ήταν καθισμένοι και έλεγαν: «Πατέρες εμείς δεν έχουμε σιτάρι για πούλημα. Εμάς, από την Καβάλα μας αγγάρευαν οι Γερμανοί να πάμε είδη πολέμου στον Κολυνδρό και μας επέτρεψαν να πάρουμε σιτάρι 300 οκάδες για κάθε οικογένεια. Αυτό έχουμε, αλλά επειδή κι εσείς δεν έχετε καθόλου θα σας δώσουμε να πάρετε από 30 οκάδες κάθε άτομο, για οικονομηθήτε τώρα».
Ρώτησαν τον Π. Αρσένιο, πόσοι μοναχοί είστε εσείς; Ο Π. Αρσένιος είπε εγώ είμαι μόνος μου. Καλά είπαν θα πάρεις 30 οκάδες. Ο π. Αρσένιος είπε, σας ευχαριστώ. Εσείς Π. Ιάκωβε πόσοι είστε; Αυτός απάντησε, εμείς είμαστε πέντε (5) γιατί είχαμε και τον Γερο – Βαρθολομαίο. Εσείς τότε θα πάρετε, είπαν οι Καπεταναίοι, εκατόν πενήντα (150) οκάδες. Και είπαμε δόξα να έχει ο Θεός, σας ευχαριστούμε. Φύγανε τότε όλοι κι εγώ έμεινα εκεί. Οι άλλοι με την βάρκα πήγανε στο Καΐκι ζύγισαν το σιτάρι και το φέρανε έξω στην παραλία.
Οι Γερμανοί αξιωματικοί, δεν τους «είπαν τίποτε. Όταν ήρθαν έξω, τότε οι άνθρωποι που είχαν το Καΐκι είπαν: «Πατέρες, οι Γερμανοί φοβούνται και δεν θέλουνε να φύγουμε τώρα που είναι ακόμη ημέρα, αλλά θέλουν να φύγουμε τα μεσάνυχτα, γι’ αυτό μήπως μπορούσαμε, με την ευκαιρία αυτή, εμείς να προσκυνήσουμε τα άγια Λείψανα που έχετε εδώ στην Σκήτη σας;
Ο Π. Ιάκωβος τους είπε: «ευχαρίστως μπορείτε, βεβαίως, να έρθετε επάνω». Ο Δίκαιος μας, που τότε ήταν ο Γέρο – Ανατόλιος, ο οποίος έμενε στην Καλύβη του αγίου Σπυρίδωνος, είναι δικός μας και θα σας αφήσει να προσκυνήσετε, ελατέ πάμε. Τους πήρε κι ανεβήκαμε όλοι μαζί.
Όταν φτάσαμε στο προσκυνητάρι λέει ο Καπετάνιος:
«Πατέρες μήπως μπορούσατε να μας δώσετε λίγο καφέ, μια-δυο οκάδες και να σας δώσουμε σιτάρι; Εμείς τους είπαμε πολύ καλά να σας δώσουμε, για τόσο λίγο πράγμα δεν γίνεται λόγος. Ο Καπετάνιος τότε είπε, καλά, αλλά με τι τιμή θα μας τον δώσετε;
Εμείς, τους είπαμε, τώρα τελευταία αδελφοί, τον καφέ τον αγοράσαμε προς 50 δραχμές την οκά και το σιτάρι έχει δέκα δραχμές, εσείς θα μας δώσετε πέντε οκάδες σιτάρι για κάθε οκά καφέ. Ο Καπετάνιος τότε είπε: «όχι Πατέρες αυτό δεν είναι δίκαιο, αλλά θα σας δώσουμε για κάθε οκά του καφέ είκοσι οκάδες σιτάρι, έτσι πάει, αυτή είναι ή τιμή του τώρα.
Ο Π. Ιάκωβος τους είπε, όχι αδελφοί, αυτό είναι αισχροκέρδεια και δεν το θέλει ο Δεσπότης Χριστός, δεν είναι σωστό πράγμα και εκείνοι είχανε τις αντιρρήσεις τους, για να μας δώσουν όσο αυτοί θα κρίνουν σωστό, αυτό και έγινε για να ικανοποιηθούν όλοι.
Τότε εγώ είπα, Πάτερ Ιάκωβε, τι καθόμαστε, πάμε σύντομα επάνω, γιατί αργήσαμε κι ο Γέροντας μας θα ανησυχεί και θα νομίζει πως πάθαμε τίποτε. Ο ναύκληρος τότε είπε: «Έχετε κι άλλον Γέροντα; του είπαμε ναι, έχουμε και είναι άγιος άνθρωπος, τότε αυτός είπε: «Πατέρες όλο το σιτάρι που έχουμε στο Καΐκι μας θα μείνει εδώ για όλους τους αδελφούς σας».
Πήγαμε στο Κυριακό της Σκήτης, προσκύνησαν οι ναυτικοί τα άγια Λείψανα κι εμείς κάναμε θερμή δοξολογία και ευχαριστία με παράκληση και με ολονύχτια αγρύπνια, ευχαριστήσαμε την προστάτιδα του Αγίου Όρους, Κυρία και Δέσποινα Θεοτόκο και την παρακαλέσαμε με πίστη και θερμά δάκρυα να καταπαύσουν οι πόλεμοι και να ειρηνεύσει ο κόσμος και έτσι οί ναυτικοί με τους Γερμανούς έφυγαν κατασυγκινημένοι και πολύ ευχαριστημένοι, όπως μας βεβαίωσαν.
Δεν θα μας αφησει η Παναγια στην πεινα. Καντε τα σπιτια σας Αγιον Ορος Πηγή: www.pigizois.net – yiorgosthalassis.blogspot.com
Νίκος Σταυρίδης: Οι γάμοι, η αδυναμία στην κόρη του & η απόπειρα αυτοκτονίας
Στις 12 Δεκεμβρίου του 1987, έφυγε από τη ζωή ένας σπουδαίος κωμικός, ο οποίος έγραψε ιστορία στον χώρο του θεάτρου και του ελληνικού κινηματογράφου. Ο λόγος για τον ηθοποιό Νίκο Σταυρίδη, ο οποίος πρωταγωνίστησε σε 120 ταινίες.
Γνωρίζοντας τον ηθοποιό Νίκο Σταυρίδη – Το βιογραφικό του
Γεννήθηκε το 1910 στο Βαθύ της Σάμου
Τα παιδικά του χρόνια τα πέρασε βοηθώντας τον πατέρα στο μπακάλικο που διατηρούσε, ενώ μετέπειτα εργάστηκε ως βοηθός καραγκιοζοπαίχτη και ως βοηθός μηχανικού προβολής
Μετακόμισε στην Αθήνα το 1928 και παρόλες τις καλλιτεχνικές ανησυχίες που είχε στην αρχή εργάστηκε σε μια αποθήκη υλικού πολέμου στον Πειραιά, όπου έβαζε αρβύλες κατά μέγεθος. Η οικονομική του κατάσταση ήταν αρκετά δύσκολή και μόλις μετά βίας τα έβγαζε πέρα
Αφορμή για να αποφασίσει να ασχοληθεί με το θέατρο ήταν μία παράσταση στο θέατρο «Έντεν» και αποφασισμένος, την επόμενη χρονιά πείθοντας με το ταλέντο του, πρωτοεμφανίστηκε στη σκηνή στο έργο «Λοβιτούρα», ως λούτρος, ο οποίος γυάλιζε τα παπούτσια του Βασίλη Αυλωνίτη
Η χαρακτηριστική του φωνή και το ταλέντο στο να αυτοσχεδιάζει, του άνοιξαν τις πόρτες στον καλλιτεχνικό χώρο
Το 1939 ασχολήθηκε με την οπερέτα, αλλά από το 1942 και μετά, σχημάτισε θιάσους επιθεώρησης σε συνεργασία με δημοφιλείς ηθοποιούς, όπως οι: Μαρίκα Νέζερ, Τάκης Μηλιάδης, Διονύσης Παπαγιαννόπουλος, Καίτη Ντιριντάουα, Ρένα Βλαχοπούλου, Σοφία Βέμπο, Κώστας Χατζηχρήστος κ.ά. συμμετέχοντας σε περισσότερες από 100 παραστάσεις, οι οποίες απογείωσαν την επιθεώρηση.
Η απόπειρα αυτοκτονίας σε νεαρή ηλικία – τον έσωσε το ποτό
Όταν Νίκος Σταυρίδης ήταν ακόμα νεαρός και έψαχνε δουλειά στο θέατρο, του δόθηκε μία ευκαιρία να εμφανιστεί σε έναν μικρό ρόλο με την Κούλα Γκιουζέπε στο θέατρο «Έντεν». Απέτυχε παταγωδώς… Αυτή του η αποτυχία του κόστισε τόσο πολύ, που ο ηθοποιός αποφάσισε να βάλει τέλος στη ζωή του. Πήρε ένα μπουκάλι ούζο και ανέβηκε στην Ακρόπολη με σκοπό να αυτοκτονήσει. Έτσι όπως ήταν μεθυσμένος, όμως, έπειτα από την υπερβολική κατανάλωση αλκοόλ, ξέχασε για ποιον λόγο κατευθύνθηκε στον Ιερό Βράχο και έτσι το σχέδιό του ναυάγησε και έτσι γλίτωσε…
Οι τρεις γάμοι και η αδυναμία στη μοναχοκόρη του, Δανάη
Ο Νίκος Σταυρίδης, παρόλο που δεν ήταν όσο γοητευτικός όσο άλλοι ηθοποιοί της γενιάς του, παντρεύτηκε τρεις φορές και παραδεχόταν ότι οι γυναίκες ήταν η αδυναμία του. Ωστόσο, η τραγική απώλεια της πρώτης του συζύγου τον σημάδεψε. Όταν πρωτοπαντρεύτηκε με την 27χρονη ηθοποιό Ντόρα Καριώτου, ανακάλυψαν ότι έχει όγκο στο κεφάλι. Παρόλες τις προσπάθειες για θεραπεία, τελικά δεν τα κατάφερε.
Ο Νίκος Σταυρίδης, συντετριμμένος, είχε εξομολογηθεί: «Πέθανε στην Αγγλία, μετά από μία εγχείρηση όγκου στο κεφάλι. Εγώ γύρισα στη Θεσσαλονίκη σωστό ράκος. Έπαιζα τότε στο Μετροπόλ. Βγήκα στη σκηνή. Το θέατρο ήταν κατάμεστο. Το γεγονός του θανάτου της γυναίκας μου είχε μαθευτεί. Ξαφνικά την είδα σαν όραμα μπροστά μου. Έχασα τα λόγια μου. Στην πλατεία φάνηκαν τα πρώτα μαντίλια που σφούγγιζαν κλαμένα μάτια. Έπαιζα κωμωδία και αντί να γελάει ο κόσμος, έκλαιγε, και μάλιστα με λυγμούς. Πλησίαζε στο τέλος το νούμερό μου, όταν άρχισε να φτάνει στην πλατεία ένα βουητό “Φτάνει, φτάνει, φτάνει…”. Και μετά ένα ξέφρενο χειροκρότημα».
Ο Νίκος Σταυρίδης παντρεύτηκε άλλες δυο φορές και στον τελευταίο του γάμο απέκτησε τη μοναχοκόρη του Δανάη, στην οποία είχε απίστευτη αδυναμία. Εκείνη μετακόμισε στο εξωτερικό, όπου παντρεύτηκε και απέκτησε τέσσερα παιδιά. Παρόλα αυτά, ο Νίκος Σταυρίδης γηροκομήθηκε από τη Μαρίνα Παυλίδη, κόρη της τελευταίας του συντρόφου, στο σπίτι του στην Κάτω Κηφισιά, έχοντας ως εγγόνια του τα δύο της παιδιά.
Οι ταινίες που άφησαν ιστορία και το ταλέντο του στον αυτοσχεδιασμό
Το ταλέντο του Νίκου Σταυρίδη ήταν πηγαίο και ο τρόπος που υποδυόταν τους ρόλους του, ήταν αβίαστος και αυθεντικός. Είχε ένα χαρακτηριστικό γέλιο, δυνατό και κοφτό, το οποίο μπορούσε να διαχειριστεί όπως επιθυμούσε, ανάλογα με την περίσταση. Εκεί, δηλαδή, που ξεκαρδιζόταν, εκεί απότομα σοβάρευε.
Οι ταινίες οι οποίες ξεχώρισαν και αγαπήθηκαν πολύ από το κοινό ήταν οι: Η Ωραία των Αθηνών (1954), Οι παπατζήδες (1954), Γραφείο συνοικεσίων (1956), Μπαρμπαγιάννης ο Κανατάς (1957), Η Φτώχεια Θέλει Καλοπέραση (1958), Τα κίτρινα γάντια (1960), Η Χιονάτη και τα 7 γεροντοπαλίκαρα (1960), Σταμάτης και Γρηγόρης (1962), Η Αθήνα την νύχτα (1962), Κορόιδο Γαμπρέ (1962), Ζητείται τίμιος (1963), Ο αδελφός μου ο τροχονόμος (1963), Ο Εξυπνάκιας (1966), Ψυχραιμία Ναπολέων (1968), Ξύπνα καημένε Περικλή (1969), Ο άνθρωπος ρολόι (1972) κ.ά.
Η αξιοπρεπής αποχώρηση από τον καλλιτεχνικό χώρο και το παράπονο
Σε συνέντευξη που είχε δώσει στα τέλη της δεκαετίας του 1970, στην εφημερίδα «Ακρόπολις», είχε αποκαλύψει ότι η αποχώρησή του από τη σκηνή θα σήμαινε και το τέλος της ζωής του. Η κατώτερη σύνταξη που του αναλογούσε τότε ήταν 7.000 δραχμές.
Εκείνος, είχε εξομολογηθεί με παράπονο ότι: «Δεν θέλω σύνταξη παρηγοριάς. Προτιμώ να πεθάνω, πριν αναγκαστώ να πάρω αυτά τα χρήματα. Θα είναι μια ζωή χωρίς αξιοπρέπεια. Δεν θα μπορέσω να ζήσω».
Η Μις Υφήλιος, Sienna Weir, έφυγε από την ζωή σε ηλικία 23χρονών, μετά από πτώση που είχε με το άλογο της.
Η οικογένεια του άτυχου μοντέλου από το Σίδνεϊ επιβεβαίωσε την είδηση του τραγικού θανάτου της, εκφράζοντας την θλίψη και την απόγνωσή τους.
Σύμφωνα με πληροφορίες, αποφασίστηκε να βγει από τη μηχανική υποστήριξη, μετά από ατύχημα που είχε πριν από μερικές εβδομάδες όταν η άτυχη κοπέλα έπεσε από το άλογό της, με αποτέλεσμα να τραυματιστεί βαριά.
Τα «αντίο» στην 23χρονη φιναλίστ των Μις Υφήλιος
Φίλοι και συγγενείς πήγαν στην τελευταία της ανάρτηση στο Instagram, την οποία μοιράστηκε τον Απρίλιο, για να εκφράσουν τα συλλυπητήριά τους. «Αγαπιόμασταν με μια αγάπη που ήταν κάτι περισσότερο από αγάπη», δήλωσε ο σύντροφός της, Tom Bull.
Ένας φίλος έγραψε: «Ο ουρανός απέκτησε σήμερα τον πιο όμορφο άγγελο. Θα μου λείψουν τα πάντα για σένα Sienna, σε αγαπώ». «Μου λείπεις πολύ», είπε ένας φίλος, ενώ ένας άλλος συντετριμμένος φίλος της σχολίασε: «Αναπαύσου εν ειρήνη, άγγελέ μου».
Το πρακτορείο της, Scoop Management, μοιράστηκε ένα βίντεο που περιέχει μια σειρά από φωτογραφίες της φιναλίστ των Μις Υφήλιος:
Το μοντέλο είχε δύο πτυχία, ένα στην αγγλική λογοτεχνία και ένα στην ψυχολογία από το Πανεπιστήμιο του Σίδνεϊ. Ήλπιζε να μετακομίσει στο Λονδίνο, για να βρεθεί με την οικογένειά της καθώς και για να αναπτύξει τα επαγγελματικά και κοινωνικά της δίκτυα.
Η 23χρονη ήταν μία από τις 27 φιναλίστ του αυστραλιανού διαγωνισμού Miss Universe το 2022. Σε παλιά της συνέντευξη στο Gold Coast Magazine, είχε μιλήσει για την αγάπη της για την ιππασία:
«Η οικογένειά μου δεν είναι απόλυτα σίγουρη από πού προήλθε αυτό το πάθος, αλλά κάνω ιππασία από τότε που ήμουν 3 ετών και δεν μπορώ να φανταστώ τη ζωή μου χωρίς αυτήν. Πηγαίνω στην εξοχή 2-3 φορές την εβδομάδα για να προπονηθώ και κάθε δεύτερο Σαββατοκύριακο αγωνίζομαι στη Νέα Νότια Ουαλία ή στην ευρύτερη Αυστραλία».
Ο γνωστός πλέον παρουσιαστής, ανέβασε στον προσωπικό του λογαριασμό μια φωτογραφία από τη δεκαετία του ’90, όπου ποζάρει μαζί με την Καίτη Γαρμπή και τον Διονύση Σχοινά.
Μάλιστα συνόδευσε την ανάρτησή του με την εξής λεζάντα: «Είμαστε δεκαετία ’90, δεν θυμάμαι χρονιά, στο αεροδρόμιο Heathrow στο Λονδίνο και επιστρέφουμε με τη μάνα μου, η οποία εντοπίζει το ζεύγος και με τα διπλωματικά τερτίπια της και το χαμόγελό της το πλησιάζει και πιάνει την κουβεντούλα! “Έλα Θάνο να βγεις μια φώτο, έλα αγόρι μου να έχουμε μια φώτο με την Καίτη και τον Διονύση!” και ιδού τι ξέθαψα».
Η Χάρις Αλεξίου, πολύ πριν γίνει γνωστή για το ταλέντο της στο τραγούδι, είχε κάνει το πέρασμά της από την ταινία «Χτυποκάρδια στο θρανίο» ως κομπάρσα ηθοποιός.
Η τραγουδίστρια βρέθηκε καλεσμένη στην εκπομπή «Watch Next» και αποκάλυψε για πρώτη φορά, ότι έπαιξε στη δημοφιλή ταινία με την Αλίκη Βουγιουκλάκη.
Όπως είπε: «Έχω κάνει κομπαρσιλίκι στην Αλίκη Βουγιουκλάκη, στο “Χτυποκάρδια στο θρανίο”. Μια γειτονοπούλα μου έκανε κομπαρσιλίκι, και μου λέει “θέλεις να έρθεις κι εσύ σήμερα που θα πάμε στο Μαρούσι;”»
Δείτε το βίντεο
Συνέχισε, λέγοντας ότι: «Ήμουν 12, και πήγα μαζί της. Και έζησα όλο αυτό, το όλη μέρα στο προαύλιο του σχολείου με τις ποδιές. Ήμουν μαθήτρια όχι στην ίδια τάξη, στο μπούγιο εκεί πέρα που τρέχουνε τα κορίτσια, που τη χαιρετάνε, στο φινάλε. Δεν θα με δεις, εκτός και αν υπάρχει τρόπος κάποιος να το ψάξει εκεί».
Χτυποκάρδια στο θρανίο: Το σπάνιο καρέ από τη μοναδική σκηνή που έπαιξε η Χάρις Αλεξίου
Το Χτυποκάρδια στο Θρανίο ήταν μία από τις καλύτερες ταινίες της Αλίκης Βουγιουκλάκη σε παραγωγή του Κλέαρχου Κονιτσιώτη και σε σκηνοθεσία Αλέκου Σακελλάριου που έκανε πρεμιέρα το 1963. Η Χάρις Αλεξίου είχε αποκαλύψει πριν από μερικά χρόνια ότι εμφανίστηκε ως κομπάρσος στην θρυλική ταινία.
Ήμουν μαθήτρια όχι στην ίδια τάξη, στο μπούγιο
Η Χάρις Αλεξίου, έχει περάσει τις εξετάσεις, εκτός από το τραγούδι και με το υποκριτικό της ταλέντο. Είχε εμφανιστεί στο «Χτυποκάρδια στο θρανίο» ως κομπάρσος.
Όπως είχε πει: «Έχω κάνει κομπαρσιλίκι στην Αλίκη Βουγιουκλάκη, στο “Χτυποκάρδια στο θρανίο”. Μια γειτονοπούλα μου έκανε κομπαρσιλίκι, και μου λέει “θέλεις να έρθεις κι εσύ σήμερα που θα πάμε στο Μαρούσι;”»
Συνέχισε, λέγοντας ότι: «Ήμουν 12, και πήγα μαζί της. Και έζησα όλο αυτό, το όλη μέρα στο προαύλιο του σχολείου με τις ποδιές. Ήμουν μαθήτρια όχι στην ίδια τάξη, στο μπούγιο εκεί πέρα που τρέχουνε τα κορίτσια, που τη χαιρετάνε, στο φινάλε. Δεν θα με δεις, εκτός και αν υπάρχει τρόπος κάποιος να το ψάξει εκεί».
Δείτε παρακάτω ένα σπάνιο καρέ από τη σκηνή στην οποία αναφέρθηκε:
Η σκηνή του φινάλε! Όταν Παπαμιχαήλ και Βουγιουκλάκη φεύγουν από το σχολείο και οι μαθήτριες τρέχουν για να χαιρετήσουν.
Η αγαπημενη Χάρις Αλεξίου ως μαθήτρια:
Η υπόθεση της ταινίας:
Η Λίζα Πετροβασίλη (Αλίκη Βουγιουκλάκη), μια νεαρή τελειόφοιτος του γυμνασίου και μοναχοκόρη ενός ζευγαριού αστών, αποφασίζει ένα πρωινό να προφασιστεί ασθένεια για να αποφύγει το σχολείο. Αρωγός της στην προσπάθειά της για σκασιαρχείο αναδεικνύεται ένας καθηγητής ιατρικής ονόματι Δημήτρης Παπαδόπουλος (Δημήτρης Παπαμιχαήλ), που πραγματοποιεί κατ’ οίκον επίσκεψη και καλύπτει την νεαρά μαθήτρια, η οποία τελικά ερωτεύεται κεραυνοβόλα τον μεσήλικα γιατρό.
Το ζευγάρι σύντομα παντρεύεται και κατόπιν ενός ωραίου μήνα του μέλιτος στα Πριγκιπόννησα, εκκινεί μια κοινή ζωή, στηριγμένη σε τυπικές, αστικές, κοινωνικές συμβάσεις. Η νεαρά Λίζα, όμως, κατατρώγεται από την επιθυμία να επιστρέψει στο σχολείο και να ολοκληρώσει την φοίτησή της σε αυτό.
Η Λίζα επιστρέφει στο σχολείο εν αγνοία του συζύγου της και, συνεπεία αυτού, αποτυγχάνει να αντεπεξέλθει στο ρόλο τόσο της μαθήτριας, όσο και της συζύγου. Δέχεται λοιπόν τη βοήθεια του Ιωάννη Λάβδα (Γιώργος Κωνσταντίνου), ενός προγυμναστή που της σύστησε ο φιλόλογός της, ο κύριος Νικητέας (Διονύσης Παπαγιαννόπουλος). Σύντομα όμως οι συχνές απουσίες της από το σπίτι κινούν τις υποψίες του άντρα της, που νομίζει ότι τον απατάει και οι κρυφές συναντήσεις της με τον καθηγητή, που την προγυμνάζει για το σχολείο φαίνονται να επιβεβαιώνουν τις υποψίες του. Έπειτα από μια σειρά αλλεπάλληλων κωμικοτραγικών παρεξηγήσεων, ο Δημήτρης πληροφορείται τα πειραγμένα της Λίζας, τελικά όμως τη συγχωρεί, εφόσον η σύζυγος-μαθήτρια κυοφορεί πια τον καρπό του έρωτά τους. Η εγκυμοσύνη παρουσιάζεται έτσι ως λύση στο πρόβλημα του ζευγαριού, τονίζοντας τον πρωταρχικό ρόλο της γυναίκας ως μητέρας που κυριαρχούσε στα ήθη της εποχής εκείνης.
