«Βουβός» πόνος και θλίψη επικρατούσαν στον ιερό ναό «Άξιον Εστί» στην Λεύκα Αγρινίου όπου τελέστηκε η κηδεία του 20χρονου Άκη που έχασε την ζωή του στο σφοδρό τροχαίο στο Αγρίνιο το βράδυ του περασμένου Σαββάτου.
Το φέρετρο του νεαρού ήταν λευκό ενώ στην εκκλησία μοιράζονταν κουφέτα. Την εξόδιο ακολουθία τέλεσε ο Μητροπολίτης Αιτωλίας και Ακαρνανίας Δαμασκηνός.
Στο δυστύχημα τραυματίστηκε σοβαρά η 18χρονη αδερφή του άτυχου νεαρού η οποία δίνει μάχη για να κρατηθεί στην ζωή στην ΜΕΘ του νοσοκομείου Αγρινίου.
(φωτογραφίες agriniopress.gr, sinidisi.gr)
Έχει καταχωρηθεί στο βιβλίο Γκίνες ως το βαθύτερο φαράγγι σε αναλογία με το πλάτος του. Ταυτόχρονα με μήκος 20 χλμ περίπου (ξεκινάει από τη γέφυρα του Κόκορου και τελειώνει στη γέφυρα του Βοϊδομάτη) και μέγιστο ύψος 1000 μ. είναι ένα από τα βαθύτερα φαράγγια του κόσμου. Το πλάτος του κυμαίνεται από 30 μέχρι 100 μέτρα και οι πλαγιές του είναι κατάφυτες από σπάνια λουλούδια και βότανα.
Η γεωγραφική απομόνωση της περιοχής, η σχετικώς μικρή ανθρώπινη επίδραση και η μεγάλη ποικιλότητα τύπων οικοτόπων και μικροκλιματικών συνθηκών, ευνοούν την ανάπτυξη διαφορετικών φυτικών ειδών. Έτσι, η περιοχή είναι ένα μέρος όπου συγκεντρώνονται και διατηρούνται πολλά σπάνια φυτά, 5 από αυτά δεν απαντώνται πουθενά αλλού στον κόσμο..
Υπάρχουν αρκετά σημεία που προσφέρουν πανοραμική θέα, ξεδιπλώνοντας όλο το μεγαλείο του φαραγγιού, ωστόσο ο καλύτερος δρόμος για τη γνωριμία είναι η διάσχιση του μέσω ενός καλά σηματοδοτημένου μονοπατιού, το οποίο ξεκινάει από το χωριό Μονοδένδρι και καταλήγει στο χωριό Βίκος.
Το φαράγγι της Σαμαριάς βρίσκεται στη δυτική Κρήτη, στην οροσειρά Λευκά Όρη. Είναι το μακρύτερο φαράγγι της Ευρώπης με 18 χμ. μήκος.
Το φαράγγι ξεκινάει από το Ξυλόσκαλο (υψόμετρο 1227 μ.), στο οροπέδιο του Ομαλού και καταλήγει στο παραθαλάσσιο χωριό Αγία Ρουμέλη στη νότια Κρήτη.
Η χλωρίδα και η πανίδα στον Εθνικό Δρυμό της Σαμαριάς είναι εξαιρετικά πλούσιες. Στο φαράγγι θα συναντήσετε μοναδικά είδη φυτών και ζωών που προστατεύονται από διεθνείς συμβάσεις.
Αναφέρεται ότι στο φαράγγι υπάρχουν 450 είδη φυτών και σύμφωνα με το νόμο δεν επιτρέπεται να αφαιρεθεί οτιδήποτε από το χώρο της Σαμαριάς, ούτε καν ένα λουλούδι.
Μην το δείτε σαν ένα αυστηρό νόμο, αλλά σαν το μοναδικό τρόπο να προστατευτεί το ευαίσθητο οικοσύστημα της Σαμαριάς για να συνεχίσουν να το θαυμάζουν χιλιάδες επισκέπτες κάθε χρόνο.
Στη Σαμαριά θα θαυμάσετε τα δάση της με τα πελώρια πεύκα και τα κυπαρίσσια, μια εικόνα από το παρελθόν της Κρήτης, όταν το νησί καλυπτόταν από δάση ονομαστά για την καλής ποιότητας ξυλεία τους, ιδανική για να φτιάχνονται γερά καράβια.
Μέσα στο φαράγγι δεν αποκλείεται να συναντήσετε τους διάσημους κάτοικους του, τα αγριοκάτσικα της Κρήτης, αυτά που οι ντόπιοι αποκαλούν «αγρίμια» και οι τουρίστες «κρι – κρι».
Το αγριοκάτσικο είναι είδος ενδημικό στην Κρήτη και το πιθανότερο είναι να συναντήσετε μερικά στο χωριό της Σαμαριάς, καθώς συχνά πλησιάζουν τα τελευταία σπίτια του χωριού.
Το χωριό της Σαμαριάς βρίσκεται λίγο πριν τη μέση του φαραγγιού κι εκκενώθηκε το 1962, όταν ανακηρύχθηκε η ίδρυση του Εθν. Δρυμού. Τα παλιά σπίτια εξακολουθούν να υπάρχουν και χρησιμοποιούνται από τους φύλακες του δρυμού.
Το χωριό Σαμαριά είναι μία καλή ευκαιρία να θαυμάσετε την παραδοσιακή κρητική αρχιτεκτονική.Επίσης είναι ένα σημείο ξεκούρασης περίπου στο μέσο της απόστασης. Ευκαιρία λοιπόν για τόνωση δυνάμεων με κάποιο σάντουιτς που θα κρατάτε μαζί σας.
Λίγο πιο κάτω από το χωριό βρίσκεται η εκκλησία της Οσίας Μαρίας (14ος αιώνας), απ’ όπου με παραφθορά προέρχεται το όνομα Σαμαριά.
Το μονοπάτι στη Σαμαριά είναι άριστα σηματοδοτημένο σε όλο το μήκος του και θεωρείται το πιο περπατημένο μονοπάτι σε ολόκληρη την Ελλάδα (δεύτερο είναι το μονοπάτι στον Ολυμπο). Να χαθείτε είναι μάλλον αδύνατο μια και ούτως ή άλλως κινείστε διαρκώς σ’ ένα ανθρώπινο ρεύμα. Υπάρχουν βρύσες σε διάφορα σημεία, όπως και τουαλέτες.
Η Σαμαριά δεν μπορεί να χαρακτηριστεί ένας απλός περίπατος για όσους δεν είναι εξοικειωμένοι με την πεζοπορία. Όλοι μπορούν να διασχίσουν το φαράγγι, αρκεί να μην υπάρχουν σοβαρά προβλήματα υγείας, αλλά θα πρέπει να είναι προετοιμασμένοι για ένα γερό πιάσιμο στα πόδια την επόμενη μέρα. Ενα καλό ζευγάρι παπούτσια πεζοπορίας είναι απαραίτητο, όπως επίσης αντηλιακό και καπέλο.
Το πιο κουραστικό τμήμα της διαδρομής είναι τα τελευταία 3 χμ. μετά την έξοδο σας από τον Εθνικό Δρυμό. Εδώ γίνεται ξανά έλεγχος εισιτηρίων για να μην μείνει κάποιος επισκέπτης μέσα στο φαράγγι τη νύχτα, είτε επειδή είχε κάποιο ατύχημα είτε επειδή το θέλησε.
Το τοπίο μετά την έξοδο από το φαράγγι γίνεται ξερό, χωρίς καθόλου σκιά. Αν ξεκινήσατε νωρίς το πρωί το περπάτημα, θα φτάσετε στο σημείο αυτό νωρίς το απόγευμα, όταν η ζέστη της ημέρας είναι πιο αισθητή.
