Με μια καταιγιστική ανάρτηση στον προσωπικό του λογαριασμό στο Facebook, ο σεισμολόγος Άκης Τσελέντης εμφανίζεται έξαλλος για την κίνηση να αφαιρεθούν όπως λέει τα εικονίσματα από τα δωμάτια νοσηλείας.
Οργισμένος ο καθηγητής σεισμολογίας, διευκρινίζει ότι δεν στρέφεται κατά των μεταναστών αλλά ότι ενοχλείται από την κατάργηση των θρησκευτικών συμβόλων:
«Αἰδώς Ἀργεῖοι
Μήπως πρέπει να μας βάλουν και ένα χαλάκι να προσευχόμαστε κοιτώντας προς τη Μέκκα;
Με έκπληξη διαπίστωσα ότι έχουν βγάλει τα εικονίσματα από τα δωμάτια νοσηλείας. Αυτό είναι ένα μεγάλο αίσχος και πρέπει να απαιτήσουμε να ξανά Μπουν εδώ είναι Ελλάδα και όχι Μωαμεθανιστάν. Εμείς οι χριστιανοί ορθόδοξοι Έλληνες θα πολεμήσουμε αν χρειαστεί και και μόνο εμείς.
Κάπου με ενοχλεί αυτός ο δήθεν πολύ πολιτισμός όπου το ανώμαλο γίνεται ομαλό και τα θρησκευτικά μας σύμβολα καταργούνται.
Κάποιοι θα μας αποκαλέσουν ρατσιστές μπορεί και να με αποκλείσουν πάλι από το facebook οι γνωστές κλίκες των ΜΚΟ. Δεν έχω τίποτα με τους μετανάστες απλώς δεν δέχομαι να μου καταργούν τα θρησκευτικά σύμβολα οι δήθεν προοδευτικοί» καταλήγει στην ανάρτηση του.
Η πανέμορφη κόρη του Μάικλ Τζάκσον και η παρέα της τιμούν την πανσέληνο με τελετουργία και δίχως ρούχα
Η 23χρονη καλλονή και τέσσερις φίλες της αποφάσισαν να περάσουν μία νύχτα κάτω από τα αστέρια και το απόλαυσαν.
Ουσιαστικά η Αμερικανίδα ηθοποιός και οι φίλες της γιόρτασαν την πανσέληνο, πραγματοποιώντας τελετουργία. Φόρεσαν τα εσώρουχά τους, αφήνοντας το πάνω μέρος του κορμιού τους ελεύθερο, χωρίς σουτιέν ή κάποια μπλούζα. Άναψαν κεριά, ευχαριστήθηκαν τη φύση και πόζαραν στο φωτογραφικό φακό. Έπειτα, δημοσίευσαν υπέροχα στιγμιότυπα από την εμπειρία τους στο Instagram. Όπως ήταν αναμενόμενο, τα πέντε κορίτσια, με τα καλλίγραμμα κορμιά, «έβαλαν φωτιά» στα social media, με τα likes και τα θετικά σχόλια να «πέφτουν βροχή».
Να σημειωθεί ότι όσοι συμμετέχουν στις τελετές πανσέληνου, επιδιώκουν την εκπλήρωση κάποια επιθυμία τους, να γιατρέψουν ένα ψυχικό τους τραύμα, να απομακρύνουν έναν εχθρό τους ή να κάνουν αυτόν που ποθούν να τους ερωτευτεί.
Φήμες θέλουν την Πάρις Τζάκσον να βρίσκεται σε σχέση με την Κάρα Ντελεβίν. Η τελευταία, η οποία είναι μοντέλο, ηθοποιός και τραγουδίστρια αγγλικής καταγωγής, απουσίαζε από την τελετή πανσελήνου.
Η Πάρις Τζάκσον, κόρη του αείμνηστου Μάικλ Τζάκσον και της Ντέμπι Ρόου, όπως είχε τονίσει στο παρελθόν, δεν έχει σeξουαλική ταυτότητα, πράγμα που σημαίνει ότι δεν χαρακτηρίζει τον εαυτό της ούτε ετερόφυλο ούτε ομοφυλόφιλο. Από την άλλη, η 29χρονη Κάρα Ντελεβίν έχει δηλώσει πανσeξουαλ.
Η κυβέρνηση της Νέας Ζηλανδίας θα προχωρήσει στην άρση του lockdown για την αποτροπή της εξάπλωσης του κορονοϊού μόνο αφού έχει εμβολιαστεί πλήρως το 90% του πληθυσμού. Αυτό ανακοίνωσε σε πρόσφατες δηλώσεις της, η πρωθυπουργός Τζασίντα Αρντέρν.
Μέχρι πρότινος υπόδειγμα στην πολιτική εξάλειψης του κορονοϊού, η ΝέαΖηλανδία δεν έχει μπορέσει να διαχειριστεί με τον ίδιο τρόπο το πιο πρόσφατο ξέσπασμα, που αποδίδεται στην πιο μολυσματική μετάλλαξη Δέλτα κι έχει επίκεντρο το Όκλαντ. Η εξέλιξη της επιδημιολογικής κατάστασης ανάγκασε την πρωθυπουργό Τζασίντα Αρντέρν να αλλάξει προσέγγιση και από τη στρατηγική εξάλειψης του ιού να επικεντρώνεται πλέον στον εμβολιασμό.
Η πρωθυπουργός εξήγησε πως αφού φθάσουν στο 90% όλες οι περιφερειακές διευθύνσεις η χώρα του νότιου Ειρηνικού θα έχει ένα από τα υψηλότερα επίπεδα ανοσοποίησης έναντι του κορονοϊού στον κόσμο. Ως αυτό το στάδιο, έχει εμβολιαστεί πλήρως το 68% των Νεοζηλανδών, ενώ το 86% έχει λάβει τουλάχιστον μια δόση.
«Σε τελευταία ανάλυση, εξισορροπούμε την επιθυμία να ξανανοίξουμε γρήγορα με την ανάγκη να μείνει ο κόσμος ασφαλής», εξήγησε η κυρία Αρντέρν κατά τη διάρκεια συνέντευξης Τύπου που παραχώρησε στην πρωτεύουσα, την Ουέλινγκτον.
Αφού η χώρα επιτύχει τον στόχο, θα εφαρμοστεί νέο σύστημα, που παρομοιάζεται με φωτεινό σηματοδότη, για τη διαχείριση ξεσπασμάτων κατά τόπους. Τα πιστοποιητικά πλήρους εμβολιασμού θα επέχουν κεντρική θέση στο νέο σύστημα, που θα σημάνει το οριστικό τέλος των lockdowns εθνικής εμβέλειας.
Σήμερα επιβεβαιώθηκαν 129 κρούσματα του SARS-CoV-2, ρεκόρ για τρίτη φορά μέσα στην τρέχουσα εβδομάδα, παρότι το Όκλαντ παραμένει σε lockdowns για πάνω από δύο μήνες. Στην υπόλοιπη χώρα των 5 εκατομμυρίων κατοίκων, εφαρμόζονται πιο χαλαρά μέτρα.
Συνολικά, η Νέα Ζηλανδία έχει καταγράψει 28 θανάτους εξαιτίας της COVID-19 επί 2.389 εργαστηριακά επιβεβαιωμένων μολύνσεων από τον SARS-CoV-2, αριθμούς που παραμένουν αξιοζήλευτοι σε διεθνές επίπεδο.
Ωστόσο οι νεοζηλανδικές υγειονομικές αρχές έχουν προειδοποιήσει πως τα κρούσματα δεν αποκλείεται να αυξηθούν κι άλλο, μέχρι το επίπεδο της εμβολιαστικής κάλυψης να ανέβει.
Τον έλεγαν Τζόναθαν Σμιθ, ήταν 61 ετών συνταξιούχος εργαζόμενος στο εθνικό σύστημα υγείας της Βρετανίας και έμενε στη Σκωτία. Η είδηση του θανάτου σκόρπισε θλίψη καθώς έχασε τη ζωή του προσπαθώντας να σώσει τα δύο εγγόνια του που κινδύνευαν από τα μανιασμένα κύματα της θάλασσας στις Γούβες στην Κρήτη.
Όλα ξεκίνησαν όταν δύο αγοράκια, ηλικίας 7 και 10 ετών, που παραθέριζαν στην Κρήτη με τον παππού και τη γιαγιά τους, μπήκαν στη θάλασσα, η οποία ήταν άκρως ακατάλληλη για κολύμπι στις Γούβες Ηρακλείου και συγκεκριμένα στην περιοχή του Αγίου Κωνσταντίνου. Τα παιδιά κινδύνεψαν να παρασυρθούν από τα κύματα και ο παππούς τους, που αντιλήφθηκε την κατάσταση, έπεσε στη θάλασσα για να τα σώσει.
Ο κυματισμός, μαζί με τα ισχυρά θαλάσσια ρεύματα που υπήρχαν στο βραχώδες σημείο έκαναν το έργο του πολύ δύσκολο. Σύμφωνα με πληροφορίες, το 10χρονο αγόρι κατάφερε να βγει από τη θάλασσα σχεδόν μόνο του, ενώ ο παππούς, μετά την υπερπροσπάθεια που έκανε για να βγάλει και τον 7χρονο εγγονό του, και αφού το παιδί ήταν σε ασφαλή χέρια δύο εργαζομένων παρακείμενου beach bar, έπεσε -σύμφωνα με αυτόπτες μάρτυρες- στη θάλασσα με το πρόσωπο. Στο σημείο μπροστά από την περιοχή όπου συνέβη το περιστατικό, έφτασε σκάφος του Λιμενικού Σώματος, το οποίο προσπάθησε να προσεγγίσει το σημείο, κάτι που αποδείχθηκε ιδιαίτερα δύσκολο, λόγω των καιρικών συνθηκών που επικρατούσαν.
ένας ναυαγοσώστης έπεσε στη θάλασσα και εντόπισε τον άτυχο άνδρα, τον οποίο με μεγάλη δυσκολία επιχείρησε να τον μεταφέρει προς το σκάφος. Την ίδια ώρα οι λιμενικοί κατέβαλαν μεγάλη προσπάθεια ώστε να παραλάβουν το (άψυχο όπως αποδείχθηκε) σώμα του παππού, χωρίς να θέσουν σε κίνδυνο την ζωή του ναυαγοσώστη καθώς ο υψηλός κυματισμός έκανε ιδιαίτερα δύσκολο τον χειρισμό του σκάφους. Τα δύο παιδιά, που μεταφέρθηκαν με ασθενοφόρα του ΕΚΑΒ στο Βενιζέλειο Νοσοκομείο, είναι καλά στην υγεία τους.
«Δεν πιστεύω ότι δεν θα μπορέσω να τον ξαναδώ» δήλωσε συντετριμμένος στη Sun ο γιος του άτυχου 61χρονου. Ο ίδιος περιέγραψε τον 61χρονο πατέρα του ως έναν αφοσιωμένο οικογενειάρχη που είχε πρόσφατα συνταξιοδοτηθεί. «Τον αγαπούσα πολύ. Ήταν ο ήρωάς μου. Ακόμα δεν μπορώ να πιστέψω ότι δεν θα τον ξαναδώ μετά τις διακοπές του στην Κρήτη». Εν τω μεταξύ, στην Κρήτη παραμένουν η 60χρονη σύζυγος του άτυχου άνδρα και η κόρη του και μητέρα των δύο παιδιών προκειμένου να κάνουν τις τελευταίες συνεννοήσεις για τη μεταφορά της σορού του στη Σκωτία.
Διεγράφη, τελικά, από τον Πανελλήνιο Ιατρικό Σύλλογο (ΠΙΣ) ο Φαίδων Βόβολης, ο γιατρός που είχε πρωτοστατήσει σε πολλές συγκεντρώσεις αντιεμβολιαστών, ενώ σε δηλώσεις του έχει κάνει λόγο για «πειραματικά εμβόλια».
Σύμφωνα με πληροφορίες, το διοικητικό συμβούλιο του ΠΙΣ έλαβε την απόφαση χθες, Τετάρτη, σε μία συνεδρίαση με αποκλειστικό θέμα την περίπτωση του κ. Βόβολη.
Μάλιστα, όπως αναφέρει το protagon.gr, ο ΠΙΣ ακολούθησε διαδικασία-εξπρές, καθώς πρόκειται για σημαντικό θέμα που αφορά τη δημόσια υγεία. Μετά την απόφαση του ΠΙΣ, και για έξι μήνες, ο κ. Βόβολης δεν θα μπορεί να ασκήσει το επάγγελμα του γιατρού. Πρόκειται για τον πρώτο γιατρό στη χώρα μας ο οποίος παραπέμπεται από ιατρικό σύλλογο στον ΠΙΣ για αφαίρεση της άδειάς του.
Υπενθυμίζεται ότι τον περασμένο Ιούλιο, το πειθαρχικό του Ιατρικού Συλλόγου Αθηνών (ΙΣΑ) κάλεσε τον κ. Βόβολη, προκειμένου να εισηγηθεί στον ΠΙΣ την προσωρινή αναστολή της άσκησης του ιατρικού του επαγγέλματος, επειδή από τη συμπεριφορά και τις ενέργειές του «ενδεχόμενα υφίσταται κίνδυνος και ανάγκη προστασίας για τη δημόσια υγεία».
Ο πατέρας Αντώνιος, εδώ και 23 χρόνια, μεταλαμπαδεύει την αισιοδοξία του σε άπορες οικογένειες και παραμελημένα παιδιά
Η Κιβωτός του Κόσμου, με την καθοδήγηση του πατέρα Αντωνίου Παπανικολάου, εδώ και 23 χρόνια φροντίζει τα απροστάτευτα παιδιά, τις μητέρες, τις οικογένειες που βρίσκονται σε ανάγκη.
Στηρίζει μονογονεϊκές οικογένειες, άπορες, παραμελημένα παιδιά, από τη βρεφική ηλικία μέχρι την ενηλικίωσή τους. Αποβλέπει κυρίως στη θεραπεία του τραύματος της παιδικής ψυχής και όχι μόνο στη στέγη, τροφή και εκπαίδευσή τους. Διαθέτει δώδεκα σπίτια
ολοήμερης φιλοξενίας παιδιών, όπου διαμένουν 250 παιδιά κατόπιν εισαγγελικής εντολής και ανάθεσης της επιμέλειας σε Αθήνα, Ηπειρο, Βόλο, Καλαμάτα και Χίο. Στο κέντρο
ημέρας της Αθήνας εξυπηρετεί 310 οικογένειες, 400 παιδιά, με σίτιση, οικονομική ενίσχυση, περίθαλψη. Η «δημοκρατία» με τον πατέρα Αντώνιο, καθισμένοι σε μια κερκίδα του νέου γηπέδου, στη δομή της Κιβωτού του Κόσμου στον Αίπο στη Χίο, μέσα στην ομίχλη και τη συννεφιά έκαναν μια συζήτηση καρδιάς που φώτισε τις ψυχές μας και έβγαλε τη σύγχυση και τη θολούρα της εποχής μας.
Με οδηγό την αγάπη προς τον συνάνθρωπο και την πίστη στον Χριστό, ο πατέρας Αντώνιος, ο οποίος το 2018 βραβεύτηκε στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο στις Βρυξέλλες ως ο καλύτερος Ευρωπαίος πολίτης, είναι ο πιο απλός, γλυκός, προσηνής και χαμογελαστός άνθρωπος… Και με μια δυνατή χειραψία και ένα χαμόγελο ξεκινά η κουβέντα μας.
Πατέρα Αντώνιε, τι το διαφορετικό έχει αυτό το σπιτικό της Κιβωτού του Κόσμου, στον Αίπο Χίου;
Το διαφορετικό είναι ότι παραμένουν μαζί τα αδέρφια μιας οικογένειας που οι γονείς τους δεν μπόρεσαν να τα φροντίσουν σωστά. Τα αδερφάκια, λοιπόν, της κάθε οικογένειας που αντιμετωπίζει διάφορα προβλήματα μένουν μαζί και δεν χωρίζουν, αλλά στηρίζουν το ένα το άλλο και μεγαλώνουν μαζί. Δεν χωρίζονται σε αγόρια και κορίτσια ή σε παιδιά με βάση την ηλικία τους μέχρι 12 ετών, όπως στις άλλες δομές. Εδώ έχουν τη δυνατότητα τα παιδιά που έχασαν τους γονείς τους να μεγαλώσουν από το πιο μικρό μέχρι το πιο μεγάλο μαζί με τα αδέρφια τους. Αυτή είναι η μοναδική δομή στο Αιγαίο που μπορεί να φιλοξενήσει αρκετά μικρά παιδάκια, και αγόρια και κορίτσια, και να τα συνδράμει με το κατάλληλο επιστημονικό προσωπικό. Από εκπαιδευτικούς, ψυχολόγους, κοινωνικούς λειτουργούς, γυμναστές, θεατρολόγους, μουσικούς, γιατρούς, λογοθεραπευτές, ειδικούς παιδαγωγούς.
Σε αυτήν τη δομή στον Αίπο έχουμε πάνω από σαράντα παιδιά, τα οποία πάνε σχολείο, στις σχολικές εγκαταστάσεις του χωριού Βροντάδος. Εχουμε δύο παιδιά που πάνε στο λύκειο και βγάζουν πάνω από 19 στον έλεγχό τους και αυτό είναι σπουδαίο. Τα παιδάκια που βρίσκονται σε αυτή τη δομή είναι από οικογένειες που έμεναν σε νησιά του βορείου
Αιγαίου, αλλά έχουμε και παιδάκια από τη Ρόδο. Τα παιδιά που έρχονται στις δομές μας, έρχονται κατόπιν εισαγγελικής παραγγελίας και ο στόχος και ο σκοπός μας είναι να θεραπεύσουμε το τραύμα της ψυχής, που δεν είναι άλλο από το ότι ο φυσικός τους γονιός είναι αυτός που τα έβλαψε.
Πώς αντιμετωπίζετε αυτά τα παιδιά; Τι είναι αυτό που τα ρωτάτε πρώτα;
Τι ποδοσφαιρική ομάδα είναι – και έτσι σπάω τον πάγο… Οταν έρχεσαι αντιμέτωπος με ένα κακοποιημένο παιδί θέλει να έχεις έναν οργανισμό δυνατό και έναν ατσάλινο χαρακτήρα. Γιατί το παιδί είναι σφουγγάρι και ρουφάει μέσα του το πώς θα το δεις, αρνητικά ή θετικά. Το θέμα μου είναι λοιπόν να κρύψω τα όποια μου συναισθήματα και να αρχίζω να δουλεύω με την κοινωνικοποίηση του παιδιού. Οπότε η δουλειά μου είναι να θεραπεύσω την πληγή του παιδιού ώστε όταν βγει έξω να κάνει μια όμορφη και σωστή οικογένεια. Γιατί ένα τραυματισμένο παιδί, όταν ενηλικιωθεί θα τραυματίσει και άλλους έξω. Η προσφορά της Κιβωτού του Κόσμου έγκειται στο ότι παιδιά που δεν θα άνοιγε εύκολα κάποιος την πόρτα του να τα πάρει, γιατί είναι όλα έφηβοι, μεγάλα παιδιά, δεν λέω για τα μικρά παιδιά που λειτουργεί ο θεσμός της αναδοχής, εμείς τα φροντίζουμε, τους δείχνουμε τον δρόμο προς την επαγγελματική αποκατάσταση, τους λέμε ότι έχουν χώρο για να ανήκουν.
Με τη βοήθεια του κόσμου, του Θεού, αγωνιζόμαστε. Δεν είναι τυχαίο που επιλέξαμε αυτόν τον τόπο, τη μυροβόλο και μαστιχοφόρο Χίο. Είμαστε μέσα στο δάσος, μέσα στη φύση, μέσα στα ζώα και η επαφή αυτή των παιδιών με ένα ήρεμο περιβάλλον έχει θετικά αποτελέσματα.
Τα παιδιά πώς είναι μεταξύ τους, αναπτύσσονται κοινωνίες μικρότερες με την ευλογία του Κυρίου μας;
Τα παιδιά, μεταξύ τους, έχουν ένα συνδετικό σημείο πολύ δυνατό. Αντέχουν τον ίδιο πόνο. Σου λείπει ο γονιός σου, μου λείπει και ο δικός μου. Μέσα από τις δυσκολίες της ζωής μπορούμε να ζούμε όμως… Σήμερα, την ημέρα της εκδήλωσης για τα εγκαίνια του γηπέδου ποδοσφαίρου στη δομή της Κιβωτού βρέχει από το πρωί. Μέσα στην ομίχλη, τους έλεγα«πρέπει να το ζήσουμε και αυτό». Την ομίχλη και τη βροχή. Είναι ένα ωραίο φυσικό φαινόμενο του Θεού και αυτό. Ο ευγνώμων άνθρωπος είναι ο ευτυχισμένος άνθρωπος. Αυτός που βρίσκει πάντα μέσα από μια δυσκολία πράγματα για να χαρεί και να ζήσει. Και όχι να περιμένω πότε θα τελειώσουν τα προβλήματά μου για να μπορέσω να ζήσω. Θα πρέπει να μάθω να ζω με τα προβλήματά μου και να μη χάνω ούτε μία ημέρα από τη ζωή. Αυτό τους λέει και η πρεσβυτέρα, η σύζυγός μου η Σταματία, η οποία τόσα χρόνια στην Ακαδημία Πλάτωνος, όπου βρέθηκα ιερέας με αντικείμενο τα θέματα νεότητας, είναι μαζί μου και πορευόμαστε στη ζωή.
Οταν βρέθηκα ιερέας στο κέντρο της Αθήνας, μια υποβαθμισμένη περιοχή, πήγαινα στα γήπεδα μπάσκετ, ποδοσφαίρου, για να βρω και να μιλήσω σε παιδιά. Φτιάξαμε τότε έναν χώρο και μαζευόμασταν, μιλούσαμε, παίζαμε, ζωγραφίζαμε. Ρώτησα τότε τα παιδιά πώς να τον πούμε αυτόν τον χώρο και επειδή τους έλεγα όλο για την Κιβωτό του Νώε, μου απάντησαν μέσα από τα γράμματά τους, Κιβωτό του Κόσμου. Και έτσι κι έγινε.
Υπάρχουν παιδιά που μεγάλωσαν μαζί σας σε δομές και γύρισαν πίσω σεεσάς, θέλοντας να δουλέψουν μέσα στη δομή ως δάσκαλοι, ως προπονητές, σεφ, γεωργοί;
Οι βιωματικοί παιδαγωγοί μας είναι οι σημαντικότεροι. Το πιο σπουδαίο κομμάτι της όλης δουλειάς μας είναι να βρούμε τους κατάλληλους ανθρώπους που θα μπορούν να αντέξουν και να έχουν αυτό το θυσιαστικό πνεύμα. Δόξα τω Θεώ, υπάρχει ανταπόκριση. Ξέρετε, αυτές τις εκδηλώσεις, όπως αυτή σήμερα στον Αίπο Χίου, τις επιδιώκουμε, γιατί είμαστε ένας εξωστρεφής οργανισμός, οπότε και η ομάδα ποδοσφαίρου της Κιβωτού του Κόσμου σε αυτό αυτοσκοπεί, να έρχονται αθλητές εδώ να παίζουν με τα παιδιά. Και για αυτό εγκαινιάσαμε και τις εγκαταστάσεις γηπέδου, για να είναι η έδρα μας η Χίος. Τα παιδιά στον Αίπο κάνουν μόνο έναν ύπνο. Ολες οι άλλες δραστηριότητές τους, σχολείο, αθλήματα, είναι έξω από τη δομή.
Πώς νιώθετε που είστε πατέρας τόσων παιδιών, πέρα από τον δικό σας γιο, που πάει Ε’ Δημοτικού;
Μεγάλο βάρος και μεγάλη ευθύνη, αλλά και χαρά μεγάλη. Κάθε ημέρα βλέπω αυτά τα παιδιά να εξελίσσονται, να ανθίζουν, να θεραπεύονται. Από τον πρώτο μήνα θεραπεύονται. Αλλά θέλει πίστη. Και εμείς την έχουμε αυτήν την πίστη. Το παλεύουμε.
Ο Χριστός έχει χαράξει στα παιδιά αυτά τον δρόμο;
Και βέβαια. Εμείς εδώ δίνουμε στα παιδιά αυτά την πνευματική ζωή, αυτήν που δεν γνώριζαν από τα σπίτια τους. Επίσης τις αξίες, τις αρχές. Τη ζωή με αρετές. Ξεκινάμε από το άλφα. Πολλά είχαν βαφτιστεί χριστιανοί ορθόδοξοι, αλλά χωρίς να έχουν κατήχηση και καθοδήγηση χριστιανική. Είναι ένας όμορφος δρόμος όταν βλέπεις αυτά τα παιδιά να προοδεύουν. Η δύναμή μου για να κάνω όλα αυτά είναι ο Χριστός. Τα μυστήρια της Εκκλησίας. Αυτό το έργο δεν είναι δικό μου.Είναι του Θεού. Πολλές φορές μπαίνω μπροστά και δεν φοβάμαι. Το αντίθετο της αγάπης είναι ο φόβος. Αυτό πρέπει να μαθαίνουμε στα παιδιά, να αγαπούν και να βλέπουν μπροστά με την υπομονή που έδειξε η Παναγία μας. Εχουμε δώδεκα δομές φιλοξενίας παιδιών σε όλη την Ελλάδα, ενώ θα εγκαινιαστεί και στη Θεσσαλονίκη τον Δεκέμβριο μία νέα δομή. Φιλοξενούμε 250 παιδιά, ενώ στηρίζουμε με σίτιση και φροντίδα άλλα 200 παιδιά οικογενειών στο κέντρο της Αθήνας που είναι παραμελημένα. Με το κατάλληλο επιστημονικό προσωπικό, το οποίο εκπαιδεύουμε, θέλουμε να δώσουμε σε αυτά τα παιδιά μια χαραμάδα ελπίδας.
Ο πατέρας μου, ξέρετε, είναι από τη Σάμο, η μητέρα μου από τη Λέσβο και εγώ γεννήθηκα εδώ στη Χίο, άρα για μένα το να πράττω και στην πατρίδα μου είναι τιμή μεγάλη. Με αξίωσε ο Θεός.
Επουλώνονται τα τραύματα;
Για να σβήσει ένα αρνητικό τραυματικό γεγονός σε ένα ζώο, σύμφωνα με τους ερευνητές θέλει τριάντα με σαράντα θετικά γεγονότα και συμβάντα. Σκεφτείτε με την ψυχή ενός παιδιού. Ενός ορφανού παιδιού. Μιλάμε για τραυματισμένα παιδιά που πρέπει να επουλώσουμε τις πληγές για να μπορούν να κοιτάξουν το μέλλον στα μάτια. Να βγουν ως ώριμοι συναισθηματικά ενήλικες, για να μην αφήσουν συναισθηματικές αναπηρίες και στα δικά τους παιδιά. Η Κιβωτός του Κόσμου σφυρηλατεί ώριμους ενήλικες από το 1998 που ιδρύθηκε, δηλαδή από τότε που ήμουν 26χρονος ιερέας στην Αθήνα. Μια σφυριά δίνουμε, μια σφυριά παίρνουμε, αλλά στο τέλος πάντα νικά ο διάλογος αγάπης. Μέλημά μας είναι τα παιδιά να νιώσουν την παιδική τους ηλικία για να αγαπήσουν τη ζωή. Η αγάπη είναι το μεγαλύτερο εφόδιο στη ζωή.
Ποιες είναι οι συμβουλές που τους δίνετε;
Οτι ο ευγνώμων άνθρωπος είναι ο ευτυχισμένος άνθρωπος. Οτι στη ζωή πρέπει να ξεφύγουμε από το «εμείς» και να πάμε στο «εγώ». Οτι το καλό βρίσκεται μέσα μας και ο χειρότερος εχθρός είναι ο κακός εαυτός μας. Τους λέω πολλές φορές, αν δεν έχουμε στη ζωή αυτό που αγαπάμε, ας αγαπήσουμε αυτό που έχουμε! Να βγάζουμε το καλό από το καθετί και να μη γινόμαστε εγωκεντρικοί και να λέμε «γιατί σε μένα, Θεέ μου». Στη ζωή ήρθαμε για να αγωνιστούμε, να παίξουμε, να ζήσουμε. Είναι μεγάλο δώρο η ζωή. Η απελπισία είναι εγωισμός και διαβολική πλάνη. Γιατί να παραπονεθώ; Επειδή σκοτείνιασε ο ουρανός και έβρεξε; Επειδή δεν έχω το τάδε ρούχο, το τάδε φαγητό; Γιατί χάνουμε την εμπιστοσύνη μας στον Θεό; Αν ο Θεός φροντίζει τα πουλιά και τα λουλούδια, δεν θα φροντίσει τους ανθρώπους, το αγαπημένο του δημιούργημα; Η ζωή είναι όμορφη και να την αφήνουμε να ρέει χωρίς να αγανακτούμε. Αλλωστε η Ορθοδοξία είναι Αναστάσιμη και Λαμπρή. Εορταστική και χαρούμενη.
Τι θέλει η ζωή;
Στη ζωή θέλει θάρρος. Να ελπίζεις. Να επιμένεις. Να ζητάς και να λαμβάνεις, με ωραίο πάντα τρόπο. Παρά τις δυσκολίες να έχεις χαρά, γαλήνη και ηρεμία μέσα σου. Η πιο μεγάλη επανάσταση είναι να μη σε λυγίσει η κατάθλιψη. Η όποια δοκιμασία είναι ευκαιρία και δώρο από τον Θεό για πρόοδο πνευματική και μετάνοια. Φώτιση και αλλαγή. Η υπερευαισθησία δεν είναι καλή, βάζεις στο κέντρο του κόσμου τον εαυτό σου. Οι άγιοί μας και οι μάρτυρες της πίστης μας στεφανώθηκαν όχι μόνο για την ομολογία πίστης τους προς τον Χριστό μας, αλλά και τη γενναία τους καρδιά, την αισιοδοξία τους, τη μεγαλοψυχία, θυσιάστηκαν με χαρά. Ο χριστιανός δεν είναι σκυθρωπός, είναι χαρούμενος άνθρωπος, γιατί πιστεύει στο θέλημα του Θεού, στη θεία οικονομία και στην αιώνια ζωή.
Οι εναέριες ακαθαρσίες έπεσαν στον κήπο του καλύπτοντας τα πάντα
Τον τίτλο του πιο… άτυχου της χρονιάς διεκδικεί Βρετανός που τον περασμένο Ιούλιο, έπεσε θύμα εναέριων ακαθαρσιών που έφυγαν από τουαλέτες αεροσκάφους.
Το συμβάν έλαβε χώρα μερικές χιλιάδες πόδια πάνω από το αεροδρόμιο του Χίθροου, το οποίο γνωστοποίησε ένας σύμβουλος αερομεταφορών σε φόρουμ.
Ο άτυχος Βρετανός που ζει κοντά στο Κάστρο του Ουίντσορ, είδε τις ακαθαρσίες να καλύπτουν τον κήπο του σπιτιού του, τις ομπρέλες, τα τραπεζοκαθίσματα, δημιουργώντας ένα ομολογουμένως αποκρουστικό σκηνικό. «Ήταν έξω, στον κήπο του εκείνη τη στιγμή», είπε ο σύμβουλος Karen Davis για να περιγράψει το σκηνικό με όσο λιγότερες λεπτομέρειες γινόταν: «Ήταν μία φρίκη. Πραγματική φρίκη».
Το περιστατικό βέβαια, στάθηκε αφορμή για να συζητηθεί ο μηχανισμός με τον οποίο απορρίπτονται τα λύματα από τις τουαλέτες των αεροπλάνων, αλλά και να εξεταστεί η πιθανότητα για επανάληψη του περιστατικού στο μέλλον.
Ένας άλλος σύμβουλος, ο John Bowden, σύμφωνα με τον Guardian, το χαρακτήρισε ως «μία στο δισεκατομμύριο», για να βρει τη σύμφωνη γνώμη ενός συναδέλφου του (Geoff Paxton), ο οποίος απέδωσε την ατυχία στο χαμηλό υψόμετρο που ενδεχομένως «έβγαλε τα λύματα από τον εξαερισμό», τονίζοντας πως, από την 40ετή εμπειρία του θεωρεί ότι ο κίνδυνος τέτοια φαινόμενα να επαναληφθούν είναι μάλλον απίθανος.
Σε μία παράδοξη και ημιτελή ασφαλτόστρωση προχώρησε ο Δήμος των Σερρών, καθώς η μία πλευρά του δρόμου έχει ασφαλτοστρωθεί κανονικά ενώ η άλλη έχει σταματήσει δίπλα στα παρκαρισμένα οχήματα.
Στην οδό Σιδηροκάστρου ο δρόμος έμεινε μισός και παρόλο που υπήρχε σχετικό έγγραφο και κορδέλες για την ενημέρωση των πολιτών να μην παρκάρουν τα οχήματα τους, φαίνεται πως δεν τους επηρέασε ιδιαίτερα. Όλα έγιναν σύμφωνα με το πρόγραμμα που βόλευε τον καθένα.
Ο δήμος έχει ενημερωθεί για το παράδοξο γεγονός και αναμένεται η σχετική απόφαση για το πώς θα προχωρήσουν από δω και πέρα.
Η τελευταία σύζυγος του Ανδρέα Μπάρκουλη,Μαίρη φιλοξενήθηκε στην εκπομπή «Super Κατερίνα» μαζί με τον γιο της, Νικόλα.
«Ήταν τόσο ζωντανός, ζωηρός που πολλές φορές δεν μπορούσα εγώ να ακολουθήσω τη ζωή του. Γνωριστήκαμε σε μία περίοδο που δεν είχε καθόλου χρήματα. Δεν ήθελα να παντρευτούμε και πήγε κρυφά στο δημαρχείο και είπε το παράπονό του ότι δεν θέλω να τον παντρευτώ και μου είπαν ότι “το Σάββατο στις 12 παντρεύεστε. Άφησα τη δουλειά μου για να μείνω μόνιμα στην Πάρο με τον Ανδρέα επειδή μου το ζήτησε. Επειδή είχε δημιουργήσει χρέη από τον προηγούμενο γάμο του δούλεψα και προσπαθήσαμε να ξεχρεώσουμε, γιατί ήθελα να αποκτήσει πάλι την αξιοπρέπειά του στο νησί.
Κάποια στιγμή ξεμείναμε. Ανοίξαμε το ψυγείο κι είχε μέσα ένα αβγό. Μου λέει ότι δεν πεινάει και του είπα “ούτε εγώ”. Το έφτιαξα να το φάμε μισό μισό και την ώρα εκείνη έκλαιγα. Και ήρθε κοντά μου και μου λέει “βρε χαζό γιατί κλαις έλα εδώ να σε χορέψω και μου τραγούδησε το “χρόνια σε περίμενα”. Ποια πείνα.
Δυστυχώς, τα δύσκολα συνεχίστηκαν εξαιτίας των προβλημάτων υγείας που εμφάνισε στα τελευταία χρόνια της ζωής του ο ηθοποιός. Ο γιος του, Νίκος, από πολύ νωρίς ανέλαβε τον ρόλο του προστάτη της οικογένειας σηκώνοντας ασήκωτα «βάρη» για ένα παιδί. Έκανα μία επέμβαση και χρειάστηκε προσωρινά να μπει ο Ανδρέας σε γηροκομείο. Εκεί ένας μου είπε “το παιδί σου δουλεύει στα μνημόσυνα και έλεγε “Για να μαζέψω λεφτά να βγάλω τον μπαμπά μου μια ώρα αρχύτερα. Τη τελευταία φορά που μπήκε στο νοσοκομείο ο Ανδρέας το παιδί ήταν μόνο του στο σπίτι και έβγαλε άφτρα στο στόμα και μου έδωσαν γέλη για τους καρκινοπαθείς ώστε α καταπιεί έστω νερό το παιδί. Έβγαζε για να δει πώς τηγανίζουν τα αβγά για να μπορέσει να επιβιώσει».
Και συμπλήρωσε συγκινημένη: «Μακάρι να ζούσε κι άλλο. Όσο κι αν περιμένεις κάτι, όταν το βλέπεις μπροστά σου… Δεν μπορούσα να συνειδητοποιήσω ότι είναι αλήθεια».
Η Pamela Rauseo είναι 37 ετών. Σταματά με το αυτοκίνητό της. Ξαπλώνει στην άσφαλτο ένα μωρό και το δίνει το φιλί της ζωής. Μάλιστα, φωνάζει για βοήθεια. Το μωρό ήταν το ανιψάκι της.
Κάποια στιγμή σταμάτησε να κλαίει και έπειτα να αναπνέει μέσα στο αυτοκίνητο. H Pamela δήλωσε «Είχε μελανιάσει και ήταν μαλακός, ήταν τρομερό. Δεν ξέρω πώς θυμήθηκα τι πρέπει να κάνουμε σε τέτοιες περιπτώσεις. Ήξερα ότι δεν μπορούσα να τον αφήσω να πεθάνει. Δεν μπορούσα να αφήσω να συμβεί κάτι στο παιδί. Η αδερφή μου μου το είχε εμπιστευθεί. Από εκεί και πέρα, η Lucila Godoy σταμάτησε το όχημά της και κατέβηκε να βοηθήσει την Pamela.
Ο φωτογράφος Al Diaz από τη μεριά του απαθανάτισε τη στιγμή, ενώ τόνισε «Άκουσα την Pamela να ουρλιάζει ότι το μωρό δεν μπορούσε να αναπνεύσει».
«Ο Diaz έτρεξε για βοήθεια και βρήκε και τον αστυνόμο Amauris Bastidas ο οποίος έφθασε αστραπιαία στο σημείο και όσο η θεία του έδινε το φιλί της ζωής, αυτός έκανε μαλάξεις. Το σήκωσα και άρχισε να εισπνέει τον αέρα και να κλαίει».
Η Pamela, ο Diaz και ο Bastidas ξεκίνησαν να πραγματοποιούν καρδιοπνευμονική αναζωογόνηση και έθεσαν τους πνεύμονες του παιδιού σε λειτουργία. Τότε, κατέφθασαν, οι πρώτες βοήθειες. Δύο πυροσβέστες του Μαϊάμι επιβεβαίωσαν πως οι αεραγωγοί του παιδιού ήταν βατοί και ανέλαβαν τη μεταφορά του στο νοσοκομείο.
Αξίζει να αναφερθεί επίσης πως το μωρό είχε γεννηθεί πρόωρα, λόγω αναπνευστικών προβλημάτων.
