Τετάρτη 14 Ιανουαρίου 2026
Blog Σελίδα 992

Το συγκλονιστικό μήνυμα του Βασίλη Δοσούλα 29 χρόνια μετά το τραγικό ατύχημα: «Γιορτάζω τη ζωή μου…»

0

Με ένα συγκλονιστικό μήνυμα ο Βασίλης Δοσούλας έδωσε μαθήματα ζωής, 29 χρόνια μετά το τραγικό ατύχημα που είχε στη θάλασσα όταν ένα ιπτάμενο δελφίνι τον χτύπησε και του έκοψε τα δύο πόδια.

«Γιορτάζω τη ζωή μου οποτεδήποτε μπορώ μόνος μου ή με ανθρώπους που με αγαπούν. Το ατύχημα με δίδαξε ότι η ζωή είναι μικρή και εύθραυστη για αυτό ζήσε και εκτίμησε την κάθε στιγμή της!» έγραψε σε story του στο instagram.

Δείτε το εδώ:

230806144246 89

Ήταν Αύγουστος του 1994 στο Τολό και ι Βασίλης Δοσούλας, ο πατέρας του και ο θείος του βρίσκονται σε μία βάρκα.

Ξαφνικά βλέπουν ένα ιπτάμενο δελφίνι να έρχεται καταπάνω τους με ταχύτητα 32 κόμβων με την σύγκρουση να γίνεται μέσα σε λίγα δευτερόλεπτα. Οι έλικες του υδροπτέρυγου ακρωτηριάζουν τα δύο πόδια και το δεξί χέρι του 10χρονου τότε Βασίλη, το οποίο οι γιατροί κατάφεραν να «συγκολλήσουν» στο ΚΑΤ λίγες ώρες μετά.

«Θυμάμαι να έρχεται καταπάνω μας το ιπτάμενο δελφίνι και τον πατέρα μου να ωρύεται. Τα υπόλοιπα τα έχει διαγράψει η μνήμη μου. Άλλαξε δρομολόγιο το δελφίνι και πήγαινε προς τα βράχια, στην ξηρά. Δεν υπήρχε σωτηρία. Δεν είχε μειώσει κόμβους, πέρασε ανάμεσα από δύο ψαρόβαρκες και έπεσε πάνω μας. Μετά από εμάς ήταν τα βράχια. Όταν είδαμε να έρχεται καταπάνω μας το δελφίνι, πηδήξαμε στη θάλασσα. Εμένα με βρήκε με το κεφάλι μέσα στο νερό να κρατιέμαι από τη σημαδούρα. Με χτύπησε. Είναι το τελευταίο πράγμα που θυμάμαι. Όπως μου είπαν μετά, με έβαλαν σε μια βάρκα και μου έδεσαν τα κομμένα μέλη με ζώνες. Οι δύτες στη συνέχεια βούτηξαν για να βρούνε τα πόδια και το χέρι μου. Κατάφεραν να εντοπίσουν το χέρι, να είναι καλά οι άνθρωποι. Βρήκαν το ένα πόδι, αλλά ήταν σε άθλια κατάσταση. Όλα έγιναν σε μια στιγμή. Μετά με έβαλαν στην καρότσα ενός αγροτικού και με πήγαν στο νοσοκομείο. Όσον καιρό βρισκόμουν στην εντατική, δεν ήξερα τι είχε συμβεί. Δεν με άφηναν καν να πάω τουαλέτα. Όταν άλλαξα κρεβάτι και δωμάτιο, τότε κατάλαβα. Ψύχραιμος ρώτησα: «Τώρα τι θα κάνουμε;» έχει πει σε παλαιότερη συνέντευξή του, ο Βασίλης Δοσούλας.

Το συγκλονιστικό μήνυμα της Μαρινέλλας μέσα από την εντατική

0

Μαρινέλλα: Αποκάλυψη μέσα από την εντατική – «Δεν ήρθε η ώρα μου ακόμα»!

Με όλη την Ελλάδα στο πλευρό της, η Μαρινέλλα δίνει την μάχη της από την ΜΕΘ του «ΥΓΕΙΑ»

Η Μαρινέλλα δίνει την μεγαλύτερη μάχη της ζωής της, μετά από το εγκεφαλικό που υπέστη στη σκηνή του Ηρώδειου το βράδυ της Τετάρτης.

Ωστόσο, η μεγάλη κυρία του ελληνικού τραγουδιού δεν σταματά να παλεύει και τις τελευταίες ώρες μάλιστα η κατάστασή της δείχνει να βελτιώνεται. Ελάχιστα, αλλά βελτιώνεται.

Σύμφωνα με τον ΑΝΤ1, η Μαρινέλλα επικοινωνεί με το περιβάλλον της. Μίλησε με την κόρη της, Τζωρτίνα, στην οποία είπε ξεκάθαρα «Δεν είναι η ώρα μου ακόμα»!

Δείτε το βίντεο:







Μαρινέλλα: Τι φέρεται να ζήτησε η κόρη της Τζωρτίνα Σερπιέρη από τους γιατρούς, μετά το εγκεφαλικό της μητέρας της

Η Μαρινέλλα συνεχίζει να δίνει μάχη για τη ζωή της, στην εντατική του νοσοκομείου Υγεία. Σταθερά στο πλευρό της, βρίσκεται η κόρη της Τζωρτίνα Σερπιέρη, που ήταν στο Ηρώδειο όταν κατέρρευσε η μητέρα της.

Η κόρη της 86χρονης ερμηνεύτριας, Τζωρτίνα Σερπιέρη, περιμένει μόνο ευχάριστες ειδήσεις από τα χείλη των γιατρών. Το βράδυ (27-09-2024) συμπληρώνονται τα πρώτα δύο κρίσιμα 24ωρα, από τη στιγμή που η Μαρινέλλα, υπέστη εγκεφαλικό. Οι γιατροί που παρακολουθούν συνεχώς την κατάσταση της υγείας της, θεωρούν πως αν το πρόβλημα δεν επεκταθεί, οι ελπίδες για τη ζωή της «μεγάλης κυρίας» του ελληνικού τραγουδιού, θα αυξηθούν σημαντικά.

kori eggoni 3 scaled 1

Όλα αυτά την ώρα που έρχονται στο φως πληροφορίες για τα όσα έγιναν στο νοσοκομείο Υγεία, το βράδυ της περασμένης Τετάρτης (25-09-2024), όταν η Μαρινέλλα έφτασε με ασθενοφόρο από το Ηρώδειο, μία ώρα μετά το εγκεφαλικό που υπέστη επί σκηνής.

Η Τίνα Μεσσαροπούλου ανέφερε στο Happy Day του Alpha πως σύμφωνα με τις δικές της πληροφορίες η κόρη της Μαρινέλλας, Τζωρτίνα Σερπιέρη, ζήτησε από τον νευροχειρούργο να μην προχωρήσουν σε κάποια χειρουργική επέμβαση καθώς όπως ανέφερε, ότι ο οργανισμός της θα μπορούσε να επιβαρυνθεί ακόμα περισσότερο και να μην αντέξει η καρδιά της.

kori eggoni 1 scaled 1

Στη συνέχεια, στη συζήτηση μπήκε και η Ματίνα Παγώνη που εξήγησε πόσο σημαντικό είναι να περάσουν τα πρώτα κρίσιμα 24ωρα για να αποφασιστούν οι επόμενες κινήσεις των γιατρών.

Η Μαρινέλλα που είχε παραπονεθεί για έντονο πονοκέφαλο ώρα πριν ξεκινήσει η συναυλία, ανέβηκε κανονικά πάνω στη σκηνή, ωστόσο, κατά τη διάρκεια του τρίτου τραγουδιού, δεν άντεξε και κατέρρευσε μπροστά στα μάτια χιλιάδων θεατών. Ανάμεσα σε εκείνους που βρέθηκαν από την πρώτη στιγμή στο πλευρό της, ήταν η κόρη της, Τζωρτίνα Σερπιέρη, καθώς και η εγγονή της Μελίνα Δασκαλοπούλου.

Μαμά και κόρη βρίσκονταν στις πρώτες θέσεις του αρχαίου θεάτρου, προκειμένου να απολαύσουν τη μητέρα και γιαγιά τους αντίστοιχα, χωρίς να περιμένουν τη δυσάρεστη αυτή εξέλιξη που ακολούθησε λίγη ώρα μετά.

kori eggoni 2 scaled 1

Οι δυο γυναίκες πόζαραν χαμογελαστές στο φακό λίγη ώρα πριν η Μαρινέλλα καταρρεύσει στη σκηνή. Αμέσως μετά έτρεξαν στη σκηνή και παρακολουθούσαν τις προσπάθειες να σηκώσουν την 86χρονη ερμηνεύτρια.

Το συγκλονιστικό μήνυμα της Κατερίνας Ζαρίφη: «Δεν πιάνει πια χώρο η χοντρή της τάξης σου»

0

Η Κατερίνα Ζαρίφη έθιξε τον τραγικό χαμό της 14χρονης Γωγώς σκιαγραφώντας τα αίτια του θανάτου της με βαθιά κοινωνική σκοπιά.

Το μόλις 14 χρονών κορίτσι έφυγε από την ζωή από ιατρικό λάθος, όπως καταγγέλλει ο πατέρα της Πάτερ Βησσαρίων Καντούνης. Στη Γωγώ τοποθετήθηκε γαστρικός δακτύλιος γιατί ήθελε να απαλλαγεί από τα περιττά της κιλά. Το κοριτσάκι μετά από δύο μέρες κατέληξε, αφού υπέφερε από φρικτούς πόνους. Γιατί όμως η μικρή Γωγώ να υποβάλλει τον εαυτό της σε μία τέτοια διαδικασία εξ αρχής;

Η Κατερίνα Ζαρίφη μέσα από μία ανάρτησή της στο instagram απάντησε σε αυτό το ερώτημα δείχνοντας με το δάχτυλο τους ηθικους αυτουργούς. Δήλωσε λοιπόν πως η Γωγώ δεν άντεξε την κοροϊδία για το σώμα της από τους συμμαθητές της. Στην Γωγώ έμαθαν από νωρίς “να μην αντέχει τον εαυτό της” σε σημείο πού “δεν ήθελε πια να φοράει τον εαυτό της”. Η Κατερίνα Ζαρίφη έστειλε ένα ι μήνυμα σε όσους για εκείνη άσκησαν ψυχολογική πίεση στο νεαρό κορίτσι για τα παραπάνω κιλά του: “Δεν πιάνει χώρο “η χοντρή” της τάξης σου. Σου άδειασε την γωνιά”.

Το συγκλονιστικό μήνυμα της γυναικείας ομάδας βόλεϊ της ΑΕΚ για την παιδική κακοποίηση

0

Οι αθλήτριες της γυναικείας ομάδας βόλεϊ της ΑΕΚ έστειλαν το δικό τους μήνυμα για την υπόθεση της 12χρονης κοπέλας στον Κολωνό, που συντάραξε το πανελλήνιο.

Συγκεκριμένα πριν από την έναρξη της σημερινής προπόνησης, κράτησαν ένα πανό το οποίο έγραφε: “Κάνουμε ησυχία μόνο όταν τα παιδιά κοιμούνται, όχι όταν βιάζονται και κακοποιούνται”, στέλνοντας το δικό τους μήνυμα για την ευαισθητοποίηση σε περιστατικά παιδικής κακοποίησης.

Το συγκλονιστικό μήνυμα στο facebook με τα χιλιάδες likes και κοινοποιήσεις υπέρ του “ΟΧΙ”.

0

Ένα status – κόλαφος μας περίμενε στη σελίδα του Georgios Mavridis, του γνωστού tattoo artist και παρουσιαστή της εκπομπής World Party ο οποίος προσπάθησε να εμπνεύσει τους 200.000 fans του και να τους πείσει να ψηφίσουν «ΟΧΙ» στο επερχόμενο δημοψήφισμα, χρησιμοποιώντας συγκεκριμένα επιχειρήματα.

Τι ακριβώς έγραψε; (πατήστε στο δείτε περισσότερα για να δείτε όλο το κείμενο)

Εδω και 2 μέρες θέλω να σχολιάσω τα γεγονότα πού συμβαίνουν στην χώρα μας. Η αλήθεια είναι ότι αυτό που με κρατούσε πί…

Posted by Georgios Mavridis on Δευτέρα, 29 Ιουνίου 2015

Το συγκλονιστικό μήνυμα από έναν γορίλα: «Οι άνθρωποι είναι ηλίθιοι, καταστρέφουν την γη»

0

Η Κόκο είναι ένας γορίλας που έχει μάθει να συνεννοείται με τους ανθρώπους με τη νοηματική γλώσσα από την ηλικία του ενός έτους . Για τη νέα χρονιά έχει ένα μήνυμα για την ανθρωπότητα: Το πόσο ανόητη είναι που κάνει κακό στην γη.

2FB5EF0B00000578-0-image-a-1_1451680941814Το βίντεο διαρκεί 60 λεπτά και είναι πραγματικά καθηλωτικό. Η 44χρονη Κόκο λέει ότι αγαπάει την φύση, τους ανθρώπους και την γη.

2FB5EF3300000578-0-image-a-2_1451680946751

Αλλά, όπως λέει μέσω της νοηματικής, ο άνθρωπος είναι ηλίθιος και πρέπει να βιαστεί εάν θέλει να βοηθήσει και προστατέψει τη γη.

2FB5EF4300000578-0-image-a-3_1451680952074

Το σενάριο του μηνύματος γράφτηκε από την περιβαλλοντική οργάνωση NOE Conservation που εδρεύει στη Γαλλία και το ίδρυμα για τους γορίλες The Gorilla Foundation  στην Καλιφόρνια, όπου ζει η Κόκο από το 1979.

Δείτε το βίντεο

Πηγή: dailymail.co.uk

Το συγκλονιστικό μήνυμα «του 20χρονου Εύελπι» στους γονείς του, εκ μέρους φίλου του

0

Στην Κύπρο μεταφέρεται σήμερα το πτώμα του Ευέλπιδος Γιώργου Χατζηιωνά, ο οποίος πέθανε την Παρασκεύη (30/06) κατά τη διάρκεια στρατιωτικής άσκησης στο στρατόπεδο της περιοχής της Ρεντίνας.  

Ειδικότερα, υπενθυμίζεται ότι το περιστατικό σημειώθηκε κατά τη διάρκεια πορείας 7 χιλιομέτρων στην οποία συμμετείχε ο άτυχος Γιώργος Χατζηιωνάς.

Μάλιστα, σύμφωνα με πληροφορίες, ο άτυχος 20χρονος είχε υποβληθεί σε όλες τις  προβλεπόμενες υγειονομικές εξετάσεις.

Σημειώνεται ότι η οικογένεια του 20χρονου βρέθηκε από το απόγευμα της Παρασκευής στη Θεσσαλονίκη, όπου και ενημερώθηκε για τις ακριβείς συνθήκες του τραγικού περιστατικού.

Η κηδεία του 20χρονου Γιώργου Χατζιωνά, θα τελεστεί αύριο στις 11:00 στον Ιερό Ναός της του Θεού Σοφίας δημοσία δαπάνη.

Θλίψη και συγκλονισμός για την οικογένεια των αξιωματικών

Είναι ένα δυσάρεστο γεγονός για την οικογένεια των αξιωματικών που έχει σκορπίσει απέραντη θλίψη και συγκλονισμό, είπε ο Πρόεδρος του Συνδέσμου Αξιωματικών Κυπριακού Στρατού Κύπρος Κυπριανού στο Μέρα Μεσημέρι του ΑΝΤ1. Συμπλήρωσε πως είναι κρίμα να χάνουμε στην ειρήνη εύελπις και Αξιωματικούς που δίνουν το παρών τους για να έχουμε ισχυρές ένοπλες δυνάμεις.

Αναφερόμενος στο περιστατικό που στοίχισε τη ζωή στον άτυχο Γιώργο Χατζηιωνά, ο κ. Κυπριανού είπε πως βρισκόταν σε διαγωνιστική πορεία στα πλαίσια θερινής εκπαίδευσης στο Κέντρο Εκπαίδευσης Ανορθόδοξου Πολέμου. Ο 20χρονος Εύελπις, βρισκόταν σε μία επίλεκτη ομάδα και έκαναν προετοιμασία για ένα διαγωνισμό που θα διεξαχθεί στις ΗΠΑ.

Σύμφωνα με τον Πρόεδρο του Συνδέσμου Αξιωματικών ο άτυχος Εύελπις έχασε το δρομολόγιο της πορείας, λιποθύμησε και ανακάλυψαν μετά από δύο ώρες ότι δεν ήταν μαζί με τους υπόλοιπους στην πορεία. Όταν το αντιλήφθηκαν και ξεκίνησαν έρευνες ήταν αργά.

Μαύρη μέρα για τη Λύση και την Κύπρο

Ο Δήμαρχος Λύσης Αντρέας Καουρής μίλησε στο Μέρα Μεσημέρι του ΑΝΤ1 γιατον αδαμάντιο και ακέραιο χαρακτήρα του Γιώργου Χατζηιωνά.

Ο κ. Καουρής είπε πως ο άτυχυς Εύελπις τύγχανε καθολικής εκτίμησης όπου και να πήγαινει, ήταν κοντά στη θρησκεία, διακρινόταν για τα μαθήματα του και όλοι τον αγαπούσαν το ήθος και τον χαρακτήρα του.

Ο Δήμαρχος κάλεσε τους Λυσιώτες να προσέλθουν στην εξόδιο ακολουθία ως ελάχιστο φόρο τιμής στον Λυσιώτη Γιώργο Χατζηιωνά.

Συγκίνηση προκαλεί η ανάρτηση φίλου του άτυχου Ευέλπι

Συγκίνηση προκαλούν οι αναρτήσεις για τον θάνατο του 20χρονου Εύελπι, Γιώργου Χατζηιωνά, από τη Λύση, που έχασε την ζωή του κατά τη διάρκεια άσκησης στο κέντρο εκπαίδευσης ανορθόδοξου πολέμου στην Ρεντίνα.

Ανάρτηση έκανε και ο φίλος και συ κατασκηνωτής του στην Σχολή Ευέλπιδών, ο οποίος έγραψε λόγια αποχαιρετισμού προς την οικογένεια, φίλους και συγγενείς, που συγκλονίζουν, που όπως χαρακτηρίζει θα ήθελε να πει ο άτυχος Εύελπις.

Συγκεκριμένα αναγράφει:

«Μάνα, πατέρα, αδέλφια, φίλοι, συγγενείς, δεν επρόλαβα να σας αποχαιρετίσω… το μήνυμα μου αυτό δεν σας το στέλνω εγώ, διότι εγκατέλειψα τον πρόσκαιρο κενόδοξο κόσμο… σας το στέλνει ένας παλιός φίλος μου, συγκατασκηνωτής σε διπλανό κρεβάτι, το ψαλτούιν ο Νικόλας, αλλά είμαι σίγουρος ότι θα αποδώσει αυτά που θα σας έλεγα, αν ήμουν ακόμη εν ζωή… Εβρίσκομαι στην αιωνιότητα, στο πραγματικό φως, την έλλαμψη του Χριστού μας.[…] Μην με κλαίτε! Κλάματα κι οδυρμοί δεν μου πρέπουν. Είμαι καλά! Αλήθεια, είμαι καλά! Αναπαύομαι νηφάλιος κοντά στον Κύριό μου, στην Παναγιά μου, γνωρίζω Αγίους, ήρωες κι αγωνιστές που ήταν τα πρότυπά μου, ακούω ψαλμωδίες αγγελικές, τέρπομαι, αγάλλομαι»!

Το συγκλονιστικό κείμενο του Δ. Καμπουράκη για την παρέα της κόρης του

0

Ένα κείμενο “γροθιά στο στομάχι” (μια έκφραση κλισέ που εδώ όμως ταιριάζει απόλυτα), δημοσίευσε ο γνωστός δημοσιογράφος Δημήτρης Καμπουράκης, για την “χαμένη γενιά”, στο έλεος της ανεργίας και των χαμένων ονείρων.

Ο γνωστός δημοσιογράφος περιγράφει την παρέα της κόρης του, που είναι σήμερα 26 χρονών, σπούδασε στο Ηράκλειο και κατόρθωσε να βρει δουλειά στην Ελλάδα της κρίσης. Από την παρέα της ωστόσο, όπως λέει, είναι η μόνη που μπορεί να κάνει όνειρα επαγγελματικά και προσωπικά.

Δείτε γιατί και πώς, στο άρθρο που δημοσιεύτηκε στο liberal.gr και αξίζει να το διαβάσετε μέχρι τέλους

“Η κόρη μου είναι 26 χρονών. Έβγαλε δημόσιο σχολείο, σπούδασε λογιστικά στο Ηράκλειο, αρνήθηκε να φύγει στο εξωτερικό. Ένα μέσο παιδί μιας μέσης οικογένειας. Βρήκε με τα χίλια ζόρια μια απλή δουλειά στην ειδικότητα της στον ιδιωτικό τομέα. Δουλεύει πολύ, πληρώνεται στοιχειωδώς αλλά τουλάχιστον με πλήρη ασφάλιση. Απ’ την παρέα της, είναι η μόνη που δουλεύει. Δυστυχώς.

Η παρέα της αποτελείται από καμιά δεκαριά συνήλικους και συνήλικες της, όλα παιδιά της γειτονιάς και παλιοί συμμαθητές, σπουδαγμένα και με μυαλό. Πολυτεχνεία, οικονομικές σχολές, φυσικομαθηματικές, παιδαγωγικά. Από τους δέκα, μόνο η κόρη μου δουλεύει σε κανονική δουλειά, όλοι οι υπόλοιποι είναι είτε εντελώς άνεργοι, είτε ψευτοαπασχολούνται ως σερβιτόροι σε καφετέριες και ως πωλητές σε supermarkets με εργασία part time.

Κοιτάζω καμιά φορά αυτή την παρέα και με πιάνει η ψυχή μου. Βλέπω παιδιά με σοβαρά προσόντα και με όρεξη να κάνουν πράγματα, να κάθονται γύρω-γύρω απ’ το τραπεζάκι του σαλονιού και να μετράνε τα φραγκοδίφραγκα για να πάρουν μια πίτσα στο σπίτι που μαζεύονται. Το έξω κοστίζει βλέπετε. Αν ποτέ πέσετε πάνω τους, καλύτερα να μην τα ρωτήσετε που μένουν. Θα στεναχωρηθείτε. Και τα δέκα μένουν στο παιδικό τους δωμάτιο. Αγόρια θηρία μέχρι εκεί πάνω και κοπέλες σαν τα κρύα τα νερά, αντί ν’ ανοίξουν τα φτερά τους στην προσωπική και επαγγελματική τους ζωή, αγκαλιάζουν το παιδικό τους μαξιλαράκι το βράδυ που κοιμούνται.

Έχουν ήδη ψάξει όλα για δουλειά επί χρόνια. Έστειλαν βιογραφικά με το τσουβάλι, σε όποια δουλειά μπορεί κανείς να φανταστεί. Τίποτα. Έδωσαν δεκάδες συνεντεύξεις, καμιά δεν καρποφόρησε. Τώρα πια αμφισβητούν και την αξία του βιογραφικού και την σημασία της συνέντευξης. Όταν ήταν φοιτητές (γιατί τα γνωρίζω από μικρά) και λίγο μετά το πτυχίο, τα άκουγες να κάνουν όνειρα για το μέλλον. Τώρα οι συζητήσεις αυτές έχουν κοπεί. Ζουν με το ‘’μέρα μπαίνει, μέρα βγαίνει’’. Η έννοια της καριέρας όλο και σβήνει απ’ το μυαλό τους. Βλέπουν παλιότερους τους να βρίσκονται στην ίδια μοίρα μ’ αυτά και νεότερους να έρχονται να συνωστίζονται από πίσω τους. Δεν βλέπουν φως.

Τα περισσότερα απ’ αυτά έχουν πια τις σχέσεις τους. Παλιότερα σ’ αυτές τις ηλικίες άρχιζαν σιγα-σιγά τα σχέδια για να φτιάξουν οικογένειες. Τώρα αυτό δεν υπάρχει καν στον ορίζοντα. Αν κάτι ονειρεύονται για το μακρινό μέλλον, δεν είναι πια ο γάμος και τα παιδιά, αλλά η δυνατότητα τους να φύγουν κάποτε από το πατρικό τους για έναν δικό τους χώρο. Κι όλο σχεδιάζουν να μαζέψουν τίποτα λεφτά για να ζήσουν –έστω- μονάχα τους και στο τέλος του μήνα πάντα καταλήγουν στην μαμά και στην γιαγιά για να συμπληρώσουν το φραγκοδίφραγκο για την πίτσα στο σπίτι.

Η πολιτική γι αυτά δεν υπάρχει. Είναι κάτι χειρότερο απ’ την χολέρα, κάτι μακρινό, βρώμικο και συλλήβδην ανήθικο. Δυο δεκαετίες που τα παρακολουθώ τώρα (μερικά από το νηπιαγωγείο) μόνο μια φορά τα είδα να δείχνουν κάποιο ενδιαφέρον για την πολιτική: Την περίοδο του δημοψηφίσματος. Κάποια ψιλοτσακώθηκαν κιόλας τότε. Η αναλογία τους ήταν ακριβώς 60-40 τότε. Μετά, όχι μόνο δεν ξαναμίλησαν για πολιτική, αλλά την σιχάθηκαν χειρότερα. Πλέον, δεν ελπίζουν τίποτα απ’ αυτήν και δεν θέλουν να έχουν σχέση μαζί της. Στις επόμενες εκλογές δεν ξέρω ούτε αν θα πάνε να ψηφίσουν, ούτε τι θα ψηφίσουν.

Είναι παιδιά που βλέπουν την ζωή να περνά δίπλα τους δίχως να τα ακουμπά, είναι μια γενιά που βλέπει τα χρόνια να περνούν ερήμην της. Τη μνημονεύω την γενιά αυτή στο σημερινό μου σημείωμα, διότι είδα το αναιμικό 1,4% ανάπτυξη, καθώς και μια έρευνα της ΔΙΑΝΕΟΣΙΣ με ζοφερά στοιχεία. Σκέφτηκα να προσωποποιήσω αυτά τα δυο δεδομένα στον μικρό μου κοινωνικό κύκλο. Αν κάποιος πολιτικός θέλει να κάνει κάτι καλό για τούτο τον τόπο, ας δώσει λίγη έμπνευση και μία κάποια προοπτική σ’ αυτά τα άξια και άτυχα παιδιά…”

Πηγή: liberal.gr

Το συγκλονιστικό κείμενο που είχε γράψει ο Μάνος Αντώναρος για τον θάνατο: «Γινόμαστε ανάμνηση»

0

Ενα συγκλονιστικό κείμενο για τον θάνατο – που τώρα πια αποκτά άλλη αξία – είχε γράψει πέντε χρόνια πριν ο Μάνος Αντώναρος, ο οποίος «έφυγε» χτες (13/07), σε ηλικία 62 ετών.

Ο δημοσιογράφος είχε προβληματιστεί με την ερώτηση που του έκανε η πρώην γυναίκα του για να τον προετοιμάσει αν τον ρωτούσε η κόρη τους: «Τι γίνεται όταν φεύγουμε από αυτή τη ζωή;». Το προαιώνιο ερώτημα «στοίχειωσε» τον Μάνο Αντώναρο, μέχρι να βρει την απάντηση. Και την βρήκε.

Η πρώην σύζυγός του ανέβασε το άρθρο μαζί με ένα συγκινητικό αποχαιρετιστήριο μήνυμά της για την απώλειά του.

Το κείμενο αυτό, ο Μάνος Αντώναρος, το είχε γράψει πριν πέντε, ακριβώς, χρόνια, στις 12 Ιουλίου 2013 και είχε τον τίτλο «Σε θυμάμαι».

«Δυστυχώς στη ζωή υπάρχουν πολλά «δυστυχώς». Με ρώτησε τις προάλλες η γυναίκα μου η Ολιβ κάτι, που προετοιμαζόμουν να απαντήσω όταν θα με ρωτούσε η 3,5χρονη κόρη μου, η Αθηνά:

-Τι γίνεται αφότου φύγουμε απ ‘ αυτή τη ζωή;

Αιφνιδιάστηκα.

Το μυαλό μου από τη θέση “parking” ξαφνικά έσπασε το φράγμα του ήχου.

Ο,τι ξέρω από τη ζωή συμπυκνώθηκε σε μια λέξη:

-Τίποτα!

-Τι τίποτα; Η Αθηνά (δλδ η Ολιβ) συνέχισε να ρωτά.

Ε, δεν πιστεύω ότι όταν κάποιος πεθαίνει, συμβαίνει μετά κάτι. Πεθαίνει. Τέλος. Κοιμάται και δεν ξαναξυπνά. Του συμβαίνει ακριβώς αυτό που συμβαίνει σε ένα σκύλο, καμηλοπάρδαλη, κατσαρίδα, σαλιγκάρι.

Τι επιλεκτικός Θεός είναι αυτός που ΜΟΝΟ στον άνθρωπο δίνει την πολυτέλεια της Κόλασης ή του Παράδεισου. … της μετά θάνατον ζωής…

Ισως να μην μας αρέσει να θυμόμαστε ότι είμαστε συγκλονιστική μειοψηφία σ’ αυτόν τον πλανήτη, για να ορίζουμε και τους κανόνες.

Βέβαια υπάρχουν και μερικές εκατοντάδες εκατομμύρια άνθρωποι που πιστεύουν στην μετεμψύχωση. Μπράβο τους…μόνο που κανένας μέχρις στιγμής δεν το’χει επιβεβαιώσει.

Υπάρχουν λοιπόν μερικοί που πιστεύουν έτσι , άλλοι που πιστεύουν αλλιώς και μερικοί –όπως εγώ- που πιστεύουμε στο τέλος.

Από τη στιγμή μάλιστα που έγινα πρώτη φορά πατέρας πείστηκα ότι η συνέχεια είναι τα παιδιά μας.

Αυτή είναι η απάντηση μου…. Αλλά μεταξύ μας: αν και την πιστεύω, δεν μου πολύ-αρέσει (ως απάντηση)

Τι σημαίνει το «μετά τη ζωή τίποτα»!

Πολύ μηδενιστικό αδελφέ μου…

Χθες το βράδυ με την Ολιβ, τα παιδιά και τον φίλο μας τον Θωμά, που επιστρέφει στη Σαλονίκη, πήγαμε στη «Μαργαρώ» στον Πειραιά για γαρίδες. Είναι δίπλα ακριβώς στην είσοδο της Σχολής Ναυτικών Δοκίμων στο Χατζηκυριάκειο. Πηγαίνω πάνω από 25 χρόνια εκεί… με ξέρουν και τους ξέρω… και καμαρώνω όταν η Αθηνά μασουλάει τις καλύτερες γαρίδες στον Πειραιά… ή θέλει να δοκιμάσει λίγο από την παπάρα που΄χω κάνει στην απίστευτη χωριάτικη…

Πηγαίνω από τότε που ήμουν νεαρός.

Πήγαινα με τη Λιάνα Κανέλη που ήταν φιλαράκι μου όταν δουλεύαμε μαζί στον Σκάι. Ακόμα την αγαπώ πολύ μόνο που δεν την συναντώ πια… και η αλήθεια είναι ότι μου λείπει.

Πήγαινα όμως και με τον αδελφικό μου φίλο, τον Δημήτρη Καρύδη… που μεγαλώσαμε μαζί… που γελάσαμε μαζί… που αγαπήσαμε μαζί… που παίξαμε χαρτιά μαζί… που μεθούσαμε μαζί… μέχρι που ένα πρωινό…πριν μερικά χρόνια…. μου τηλεφώνησε ο κολλητός-κολλητός του, ο Μιχάλης Νομικός και μου είπε:

-Μάνο, ο Δημήτρης έφυγε!

Η Ολιβ καμάρωνε τον Αρχέλαο που μασουλούσε μια φέτα ψωμί.

Την κοίταξα.

Με κοίταξε και χαμογέλασε.

-Τι;

-Τίποτα!

Δεν ήταν η ώρα να της πώ ότι τελικά όταν φεύγουμε απ’ αυτή τη ζωή δεν γινόμαστε «τίποτα»… αλλά γινόμαστε: ανάμνηση.

Αυτή είναι η βασική διαφορά του ανθρώπου από τα υπόλοιπα ζώα.

Αφήνει πίσω το αποτύπωμα του στο μυαλό των άλλων.

Την ανάμνηση δλδ.

Ναι, ήταν και ο Δημήτρης στο τραπέζι αφού τον σκέφτηκα.

Και δεν ήταν μόνο ο Δημήτρης, αλλά και ο Νίκος.

Ο Νίκος Χρυσαφόπουλος, συνάδελφος μου… τον γνώρισα στις αρχές της δεκαετίας του ’80. Στον «Ελεύθερο Τύπο»… Εκείνος πολιτικός συντάκτης εγώ ελεύθερο ρεπορτάζ.

Με το που τον είδα τον αγάπησα βαθειά.

Οσοι τον συνάντησαν τον αγάπησαν βαθειά. Ολοι!

Δεν έχω ματασυναντήσει (έστω και αν γεννήθηκα σε ένα σπίτι που οι επαγγελματίες ιερά τέρατα του χιούμορ μόνο που δεν στρατοπέδευαν) άνθρωπο με πιο δημιουργικό χιούμορ. Το όπλιζε κατά βούληση. Υψηλού επιπέδου πλάκα αντιληπτή από όλους… απίστευτα ελιτίστικη, αν ήθελε.

Δεν βρίσκω λέξεις. Οσοι τον γνώρισαν καταλαβαίνουν τι εννοώ.

Αυτός με πρωτοπήγε στην «Μαργαρώ». Πηγαίναμε συχνά πάλι όταν δουλεύαμε μαζί στον Σκάι.

Ένα βράδυ έπεσε για ύπνο και δεν ξύπνησε ποτέ. Καρδιακή προσβολή.

Η Αθηνά κουρασμένη σκαρφαλώνει στην αγκαλιά μου.

Σας δίνω τον λόγο της συνείδησης μου….εκείνη τη στιγμή δεν ήθελα τίποτα περισσότερο από το να την κάνω πάσα στην αγκαλιά του Νίκου… που και εκείνος καθόταν στη παρέα μας. Να του τη συστήσω.

Χθες παρήγγειλα κρασί.

Δεν πίνω κρασί… αλλά πίνανε εκείνοι.

Αναμνήσεις γινόμαστε Ολιβ μου… αναμνήσεις.

ΥΓ. Το τελευταίο πόστο του Νίκου Χρυσαφόπουλου ήταν αρχισυντάκτης στην εκπομπή της Λιάνας Κανέλη.

Η ζωή είναι κέντημα.

Δεν είναι;»

Το συγκλονιστικό κείμενο μιας 15χρονης για την ομοφυλοφιλία στην Ελλάδα.

0

Η Μελίνα είναι 15 χρόνων και μας έστειλε αυτό το κείμενο, που επίσης μπορείτε να το βρείτε στο προσωπικό της ιστολόγιο εδώ:

Εσύ, που σε ενοχλούν οι ομοφυλόφιλοι. Εσύ, που τους κατακρίνεις επειδή το θεωρείς ανήθικο και εξωπραγματικό. Εσύ, που ενώ έχεις ορκιστεί παππάς, βγάζεις λόγο υποστηρίζοντας την εξαφάνισή τους από τον πλανήτη γη.

Εσύ, που αν τους πετύχεις στον δρόμο θα κλείσεις τα μάτια του μικρού σου παιδιού, θεωρώντας ότι αποτελούν κακό παράδειγμα. Εσύ, που ζεις στον πιο σύγχρονο αιώνα, όπως ο ίδιος υποστηρίζεις, και δεν έχεις μάθει ακόμα να αποδέχεσαι το διαφορετικό. Ναι, σε εσένα απευθύνομαι.

Που πιστεύεις ότι αυτός ο κόσμος θα πάει μπροστά με τέτοιου είδους αντιλήψεις. Που έχεις πεισθεί ότι οτιδήποτε διαφορετικό από εσένα, είναι ταυτόχρονα αφύσικο. Θα σου θέσω μια ερώτηση λοιπόν. Ποιος είσαι εσύ που θα κρίνεις ποιο είναι το φυσιολογικό; Ποιος είσαι εσύ που θα βάλεις τα όρια στην αγάπη; Θα σου πω κάτι που μπορεί να σε σοκάρει. Είναι ά ν θ ρ ω π ο ι. Όπως εγώ και εσύ.

Όπως το παιδί που θα κρατήσεις μια μέρα στην αγκαλιά σου. Όπως οι άνθρωποι που βλέπεις στις ταινίες και θαυμάζεις. Τίποτα απολύτως δεν τους διαφοροποιεί από τους ετερόφυλους. Και ναι, είμαι 15 χρονών. 15 χρόνια μου πήρε να καταλάβω πόσο σάπιος είναι ο κόσμος στον οποίο ζω.

Όμως όχι. Δεν θα σου κάνω την χάρη και δεν θα κλείσω τα μάτια μου και τα αυτιά μου σε όλα αυτά που γίνονται. Και τώρα, θα λες από μέσα σου, “Όταν θα κάνεις παιδί και θα σου βγει γκέι, θα καταλάβεις”.

Φίλε ομοφοβικέ, εάν γεννήσω παιδί και έρθει μια μέρα να μου πει συνειδητά και με ωριμότητα πως είναι ομοφυλόφιλος, τότε θα το πάρω μια αγκαλιά και θα του πω το εξής: “Μέσα σε έναν κόσμο πλημμυρισμένο από στερεότυπα και οργή στο διαφορετικό, είμαι χαρούμενη που βρίσκεις το θάρρος να αποδέχεσαι αυτό που νιώθεις.” Και ξέρεις γιατί θα είμαι χαρούμενη;

Γιατί αυτοί οι άνθρωποι φοβούνται να το εκφράσουν αυτό που νιώθουν. Και ο λόγος; Εσύ και οι όμοιοί σου. Εσύ που αυτομάτως τους τοποθετείς όλους αυτούς σε μία μειονότητα που όλοι την μισούν. Εσύ που τον μαθαίνεις στο σχολείο, πως αυτό που νιώθει είναι λάθος.

Ο άνθρωπος λοιπόν που θα βρει το θάρρος να εκφράσει και να υποστηρίξει μία γνώμη διαφορετική από όλες τις άλλες, για εμένα έχει κερδίσει στην ζωή. Λυπάμαι που δεν είναι αυτονόητο και αναγκάζομαι να το πω.

Κάτι τελευταίο όμως. Αν κάτι δικαιώνει τον λόγο ύπαρξής μας στον πλανήτη γη, είναι η ανθρωπότητα. Γι’αυτό, την επόμενη φορά που θα γυρίσεις την πλάτη σου στην εικόνα ενός γκέι ζευγαριού, βρίσκοντάς το αηδιαστικό, θυμίσου αυτά που είπα, αλλά και αυτό: Η ομοφυλοφιλία βρίσκεται σε περισσότερα από 450 είδη. Η ομοφοβία μονάχα σε 1. Τι σου φαίνεται αφύσικο τώρα;

Μελίνα Μακρυνάκη