Η Ελπίδα Νίνου βρίσκεται στο πλευρό του Πέτρου Φιλιππίδη εδώ και πολλά χρόνια. Το ζευγάρι έχει έναν γιο, τον Δημήτρη

Η σύζυγος του Πέτρου Φιλιππίδη, Ελπίδα Νίνου, ασχολείται και εκείνη με τον καλλιτεχνικό χώρο, καθώς είναι χορογράφος – χορεύτρια.

Η γνωριμία με τον Φιλιππίδη

Η ίδια είχε δηλώσει παλαιότερα σε συνέντευξη της στο «People» για τον Πέτρο Φιλιππίδη:

«Ο Πέτρος εμφανίστηκε, νεαρός ηθοποιός τότε, όταν δουλεύαμε μαζί στο θέατρο Παρκ. Εγώ χόρευα με τον Φωκά Ευαγγελινό και ήμουν στη φάση που σκεφτόμουν, επιτέλους, να νοικιάσω το δικό μου σπίτι, να φύγω από το πατρικό μου. Είκοσι χρόνια πριν. Με προσέγγισε εκείνος, εγώ στα ντροπαλά μου για ακόμη μία φορά. Ήταν πολύ αυθόρμητος, ό,τι είχε στο κεφάλι του το έλεγε. Και με ασυγκράτητο χιούμορ. Στο φλερτ δεν έπεσα εύκολα, με κυνήγησε πολύ. Όχι επειδή δεν μου άρεσε, αλλά επειδή εκείνη την περίοδο είχα στοχοπροσήλωση με τη δουλειά.

Ήμουν διστακτική, γνωρίζοντας ότι, αν έμπαινε κάτι δυνατό στη ζωή μου, θα έχανα τον στόχο μου. Ο Πέτρος, όμως, είναι οδοστρωτήρας.Ενέδωσα και ήταν ό,τι καλύτερο μπορούσε να συμβεί στη ζωή μου, λόγω του αυθορμητισμού, του ταλέντου και της εξυπνάδας του. Μετά από τρία χρόνια σχέσης ήρθε ο γάμος. Οι γονείς μου, όταν ήρθε να με πάρει πρώτη φορά από το σπίτι, το μόνο που ρώτησαν ήταν αν είμαι καλά κι ερωτευμένη».

Το βιογραφικό της

Η Ελπίδα Νίνου γεννήθηκε στον Πειραιά από Κερκυραίους γονείς και έτσι μεγάλωσε σε ένα περιβάλλον όπου κυριαρχούσαν η μουσική και η αγάπη για τις τέχνες. Άρχισε από πολύ μικρή να ασχολείται με τη ζωγραφική, το σχέδιο και τον χορό. Οι σπουδές της στον χορό ξεκίνησαν παράλληλα με το σχολείο, στη σχολή χορού Ρ. Γιαννιώτη – Α .Κοσκινίδου, όπου σπούδασε, με υποτροφία, κλασικό αλλά και σύγχρονο χορό.

Τελειώνοντας το σχολείο ξεκίνησε προετοιμασία για να δώσει στη Σχολή Καλών Τεχνών, γρήγορα όμως μετάνιωσε, αφού την κέρδισε ο χορός. Αποφάσισε να δώσει στην Κρατική Σχολή Χορού το 1981, και ήταν μία από τους 18 που επέτυχαν σε σύνολο 250 υποψηφίων. Κατά τα χρόνια της σχολής δεν περιορίστηκε στις σπουδές της, αλλά συμμετείχε και σε πολιτιστικούς συλλόγους, όπως η Κινηματογραφική Λέσχη και ο Εξωραϊστικός Πολιτιστικός Σύλλογος Πειραιά.

To 1984 ήταν μέσα στους εννέα που αποφοίτησαν τελικά από την Κρατική Σχολή Χορού και συνέχισε τις σπουδές της συμμετέχοντας σε σεμινάρια σύγχρονου χορού στην Ελλάδα και στο εξωτερικό, πάνω στις τεχνικές Martha Graham, Jose Limon, Character, Contact, jazz, flamengo, κ.ά. Είναι επίσης κάτοχος πτυχίου του συστήματος Orff, όπως και κάθε απόφοιτος της Κρατικής.

Το 1985, αμέσως μετά την αποφοίτησή της από την Κρατική Σχολή Χορού, παρακολούθησε για έναν μήνα σεμινάρια χορού στο Λονδίνο, στη Βασιλική Ακαδημία Χορού. Ξεκίνησε πλέον να ασχολείται επαγγελματικά με τον χορό, αρχικά ως καθηγήτρια, για 15 χρόνια στη σχολή από την οποία και η ίδια ξεκίνησε αλλά και σε άλλες, ενώ συμμετείχε σε διάφορες χορευτικές παραστάσεις στην Αθήνα και στην υπόλοιπη Ελλάδα.

Έχει διδάξει στις δραματικές σχολές Θεατρικό Εργαστήρι του Κώστα Καζάκου και στον Ίασμο του Σταύρου Δελλή. Το 1991 ξεκίνησε η συνεργασία της με τον Φωκά Ευαγγελινό, ως βοηθός του και χορεύτρια στο θέατρο, στις επιθεωρήσεις «Φιέστα κι άστα» (θέατρο Βέμπο) και «Πόθεν αίσχος» (θέατρο Παρκ) και στην τηλεόραση στα τηλεοπτικά σόου «Ciao», «Bravo» και «Bravissimo».

Η ενασχόληση με τις τσάντες

Τα τελευταία χρόνια η Ελπίδα Νίνου είχε ασχοληθεί με τη δημιουργία τσαντών. Έναυσμα γι’ αυτή την επιλογή της ήταν μια επίσκεψη σε μια φίλη της που ασχολούνταν με τα υφάσματα.

Στον χώρο όπου βρισκόταν υπήρχαν υφάσματα που δεν θα χρησιμοποιούνταν ξανά και έτσι της ήρθε η ιδέα να τα ανακυκλώσει και να δημιουργήσει κάτι νέο.

Στόχος της ήταν να δημιουργήσει πρακτικές τσάντες για τις γυναίκες, που θα μπορούσαν να τις κουβαλούν από το πρωί μέχρι το βράδυ.

Μετά την καταγγελία της Ηλιάνας Αραβή «έσκασε» και άλλη καταγγελία στο Σωματείο Ελλήνων Ηθοποιών εις βάρος του Παύλου Χαϊκάλη για σεξουαλική παρενόχληση.

Το γεγονός έγινε γνωστό χθες μέσα από την εκπομπή “Ευτυχείτε” στο “Open”, όπου τόνισαν ότι η καταγγελία που κατατέθηκε από μια ηθοποιό της οποίας δεν έχει γίνει γνωστό το όνομα μέχρι στιγμής “είναι πολύ πιο σοβαρή από αυτήν της Ηλιάνας Αραβή”.

Σύμφωνα με σημερινό ρεπορτάζ της ίδιας εκπομπής, η συγκεκριμένη κοπέλα είχε εμφανιστεί με τη φωνή της στο κεντρικό δελτίο ειδήσεων της ΕΡΤ1 πριν από λίγες μέρες και είχε περιγράψει τις εφιαλτικές στιγμές -όπως αναφέρει η ίδια- που έζησε στα χέρια του ηθοποιού πριν από 31 χρόνια.

Σε μια από τις δυσκολότερες στιγμές της ζωής της, ανέφερε στην ΕΡΤ, και έχοντας μόλις υποβληθεί σε χειρουργείο μαστού, η 25χρονη τότε ηθοποιός συνάντησε στο σπίτι του γνωστό κωμικό με τον οποίο διατηρούσε φιλική σχέση για να συζητήσουν για μια νέα ταινία. Εκείνος, όπως καταγγέλλει, της επιτέθηκε. Την άφησε μόνο όταν εκείνη λιποθύμησε, καθώς με το χέρι του τη χτύπησε σε πρόσφατη τομή που είχε από επέμβαση στο μαστό.

Η καταγγελία της ηθοποιού στην ΕΡΤ

Η περιγραφή του τι έχει συμβεί στη συγκεκριμένη γυναίκα είναι ανατριχιαστική. Η ίδια δεν συγκρατεί τα δάκρυά της, μιλώντας για το συγκεκριμένο περιστατικό:

“Μου έφτιαξε καφέ, ήπια δυο τρεις γουλιές και με βούτηξε και με φίλησε. Είδα έναν άλλον άνθρωπο ξαφνικά, δεν ήταν ο φίλος που τα λέγαμε, το αγόρι της φίλης μου. Σαν να είχε σαλτάρει εκείνη τη στιγμή. Στην πάλη μας με έπιασε από το λαιμό και με έσφιγγε. Τα χέρια του ήταν σαν ζωγραφιά στον λαιμό μου για πολλές μέρες. Με χτύπησε με τον αγκώνα του πάνω στην τομή κι εγώ λιποθύμησα και αυτός τρόμαξε, τρομοκρατήθηκε, συνειδητοποίησε προφανώς ότι είναι εκτός και έφερε νερό.

Δεν ξέρω πώς σηκώθηκα και έφυγα, δεν ξέρω πώς μπήκα στο ταξί. Αυτό που θυμάμαι είναι ότι ο δικός μου άνθρωπος με βρήκε στις σκάλες λιπόθυμη. Αυτός έκλαιγε στα πόδια μου, ο πατέρας μου πήγε να τον πιάσει να τον σκοτώσει.

Οι συγγενείς της πήγαν στο αστυνομικό τμήμα της περιοχής. Οι αστυνομικοί – όπως λέει – πήγαν στο τμήμα και τον ηθοποιό. “Αυτός έκλαιγε στα πόδια μου. Ο πατέρας μου πήγε να τον πιάσει να τον σκοτώσει. (…) Έκλαιγε στα πόδια μου και του είπα ότι δεν έχω πειράξει ούτε μυρμήγκι στη ζωή μου αλλά αυτός που θα τον τιμωρήσει είναι ο Θεός. Μετάνιωσα πάρα πολλές φορές από εκείνη τη στιγμή που δεν το προχώρησα”,

“Με όλη μου την ψυχή αν χρειαστεί, θα στηρίξω και άλλες καταγγελίες γυναικών αν προχωρήσουν σε δίκη γιατί πίστευα ότι οι άνθρωποι αλλάζουν, αλλά τελικά δεν αλλάζουν και μετάνιωσα για την τότε απόφασή μου, που δεν μίλησα (…) Πρέπει να καταλάβουν κάποια καθάρματα ότι το όχι οποιασδήποτε γυναίκας είναι ΌΧΙ” τόνισε η καταγγέλλουσα. Λίγο καιρό μετά, η ηθοποιός εγκατέλειψε τον χώρο της Τέχνης.

«Δεν υπάρχει μεγάλος καλλιτέχνης αν δεν είναι πρώτα σπουδαίος άνθρωπος» είπε ο ορμητικός σκηνοθέτης σε μια συνέντευξη που πρέπει να διαβάσετ

Ο σκηνοθέτης Σωτήρης Τσαφούλιας μίλησε στο «Πρωινό» και ήταν ιδιαίτερα ορμητικός απαντώντας σε όλους όσους τα βάζουν με τα θύματα βίας εντός και εκτός καλλιτεχνικού χώρου.

«Ο λόγος που βγαίνω και μιλάω είναι για να προστατέψω αυτούς έχουν το θάρρος και βγαίνουν και μιλάνε απέναντι στις φωνές παλαιότερων που δεν αρθρώνουν τον λόγο που θα έπρεπε στην παρούσα κατάσταση. Εγώ δεν έχω ακούσει κάποιο από τα θύματα να βγαίνει εκτός ορίων ούτε αυτούς που μιλάνε υπέρ τους. Βλέπω μια απίστευτη ηρεμία και αγάπη. Θα σταθούμε με αγάπη και στους θύτες γιατί κι εκείνοι έχουν παράπλευρες απώλειες γιατί στα θύματα θα πρέπει να υπολογίζουμε και τα παιδιά και τις γυναίκες των ανθρώπων που έκαναν αυτές τις αποτρόπαιες πράξεις. Όμως δεν είναι ώρα να ασχοληθούμε με αυτούς είναι ώρα να ασχοληθούμε με τους πληγωμένους» είπε αρχικά ο σκηνοθέτης.

«Δεν μπορώ να συνέλθω από τη συνέντευξη του κυρίου Μοθωναίου και δεν ξέρω μήπως η συνέντευξη θα έπρεπε να ξαναπαίξει και αντί να βλέπουμε τον κύριο Μοθωναίο να βλέπουμε μια φωτογραφία του όταν ήταν 6 ετών για να μπορέσουν να καταλάβουν και αυτοί που δεν καταλαβαίνουν και λένε το “κάτσε φρόνιμα”, “δεν ξέρω ποια είναι η κυρία”, “στηρίζω μεν τα θύματα αλλά” κοκ.

Είμαι ευτυχής που ξεκινάει όλο αυτό από τον χώρο του θεάτρου» είπε χαρακτηριστικά και παρομοίασε την κατάσταση με την «Αντιγόνη» του Σοφοκλή, την πάλη αξίας και Αρχής, όπως είπε.

«Επειδή άκουσα τον όρο “ανθρωποφαγία” που δεν τον άκουσα στην περίπτωση του Ζακ Κωστόπουλου, δεν το άκουσα όταν γίνονταν καταγγελίες την εποχή που η κοινωνία δεν ήταν έτοιμη η κοινωνία. Αν αυτό που κάνετε εσείς τώρα λέγεται τηλεδίκη, το να αυτοϊκανοποιείσαι μπροστά σε μία έντρομη γυναίκα που προσπαθεί να βγει από πόρτες που έχεις κλειδώσει και εσύ μπροστά σε αυτό το θέαμα όχι μόνο να διατηρείς τη στύση σου αλλά να φτάνεις και σε κορύφωση αυτό πώς ονομάζεται; Όταν βλέπεις ένα παιδί 6 ετών και γυρνάμε και λέμε ότι παραγράφηκε το αδίκημα αλλά δεν έχει παραγραφεί το δικαίωμα του δράστη να μηνύσει για συκοφαντική δυσφήμιση, το τραύμα στην ψυχή του Μοθωναίου στα πόσα χρόνια παραγράφεται;

Ακούω να μιλάμε για ανθρώπους που φέρονται να έχουν κάνει τις πράξεις αυτές και αποκαλούνται μεγάλοι καλλιτέχνες. Ποιος είναι ο μεγάλος καλλιτέχνης; Δεν υπάρχει μεγάλος καλλιτέχνης αν δεν είναι πρώτα σπουδαίος άνθρωπος. Τα έργα πρέπει να μετράς και όχι τα χρόνια» είπε χαρακτηριστικά επικαλούμενος την Αντιγόνη.
«Ποιο θέατρο κινδυνεύει; Μετράει 3000 χρόνια. Ο Λιάγκας και ο Τσαφούλιας που δεν είναι καλά σαν άνθρωποι επειδή το πάτησαν για 30-40 χρόνια θα κινδυνέψει το θέατρο από αυτούς. Το θέατρο είναι οι άνθρωποί του» είπε.

«Το ζητούμενο είναι να προσέξουμε τι λέμε απέναντι σε αυτούς που υψώνουν ανάστημα. Το “κάτσε φρόνιμα” λοιπόν πρέπει να πάει σε όσους αδυνατούν να διαχωρίσουν το φλερτ από την παρενόχληση, σε αυτούς που απέναντι σε βιασμένες ψυχές και κορμιά αναζητούν ευκαιρίες να ξεθάψουν την καριέρα τους, σε αυτόν που δεν μπορεί να παραδεχτεί το λάθος του και να ζητήσει μια συγγνώμη» τόνισε.

«Γιατί τώρα; Άκουσα ότι ένας άνθρωπος που φέρεται να έχει κάνει όλα αυτά θα αποταθεί σε κλινική απεξάρτησης από το σεξ. Εδώ κολλάει το γιατί τώρα; Γιατί δεν αποτάθηκε στην κλινική όταν ένιωσε την πρώτη ορμή; Μετά τον πρώτο βιασμό; Μετά τον δεύτερο, τον τρίτο. Γιατί τώρα;» είπε ακόμα.
«Αγαπάμε τη Δικαιοσύνη αλλά φτιάχτηκε από ανθρώπους και είναι ατελής» είπε ο σκηνοθέτης και το πλατό ξέσπασε σε συγχαρητήρια.

«Ο σκηνοθέτης που τραυματίζει τον ηθοποιό δεν είναι σκηνοθέτης, είναι οπερατέρ. Καλλιτέχνης δεν είναι επάγγελμα, καλλιτέχνης είναι η εξέλιξη του ανθρώπου. Ο κύριος Μοθωναίος είναι τεράστιος καλλιτέχνης όχι γιατί ασκεί την υποκριτική αλλά διότι έχει υποστεί τόση ασχήμια από το ανθρώπινο είδος και ξυπνάει κάθε πρωί και λέει στον εαυτό του ότι αξίζει τη χαρά και δέχεται την αγκαλιά ενός ανθρώπου. Αυτό είναι καλλιτεχνία. Δεν είναι να στέκεσαι στην Επίδαυρο και να τραβάς μονολόγους και να συντονίζονται οι πέτρες. Οι πέτρες και τα σανίδια δεν είναι τίποτα χωρίς τους ανθρώπους » είπε με έμφαση.