Αθώος δήλωσε ο Δημήτρης Λιγνάδης ενώπιον του Μικτού Ορκωτού Δικαστηρίου της Αθήνας. «Αρνούμαι όλες τις κατηγορίες, είμαι αθώος» είπε, απαντώντας στην ερώτηση της προέδρου για το τι δηλώνει σχετικά με τις κατηγορίες.
Η διαδικασία άρχισε στο Μικτό Ορκωτό Δικαστήριο με αίτημα να αποχωρήσει από την αίθουσα ο Βασίλης Κυπαρισσοπουλος -ο οποίος είχε μηνύσει τον Δημήτρη Λιγνάδη αλλά η υπόθεση είχε παραγραφεί- που βρισκόταν στην αίθουσα ως συνεργάτης, της εκ των συνηγόρων της πολιτικής αγωγής Μαρίας Κουρτέση.
Ο συνήγορος του Δημήτρη Λιγνάδη, Αλέξης Κούγιας ζήτησε να βρεθεί εκτός δικαστικής αίθουσας το συγκεκριμένο πρόσωπο, διατυπώνοντας την πεποίθηση ότι θα ενημερώνει τους μάρτυρες που βρίσκονται ακριβώς απ’ έξω, αφήνοντας αιχμές για στήσιμο της υπόθεσης από τον συγκεκριμένο άνθρωπο.
Η πολιτική αγωγή δεν διατύπωσε αντίρρηση στο αίτημα, ενώ ο εισαγγελέας της έδρας πρότεινε να αποχωρήσει από την αίθουσα καθώς υπάρχει περίπτωση να ζητηθεί η κατάθεση του στο μέλλον και δεν επιτρέπεται να έχει παρακολουθήσει τη δίκη στην περίπτωση αυτή.
Το δικαστήριο δέχτηκε το αίτημα να μη βρίσκεται εντός της αίθουσας, ενώ ο Αλέξης Κούγιας ζήτησε να καταθέσει ως μάρτυρας ο Βασίλης Κύπαρισσοπουλος.
Το μεσημέρι της Πέμπτης (14/7) λίγο μετά τις 14:00, ο Δημήτρης Λιγνάδης πέρασε την πύλη των φυλακών Κορυδαλλού. Μετά από 17 μήνες προφυλάκισης και την επομένη της καταδίκης του χωρίς ελαφρυντικά σε 12 χρόνια για δυο βιασμούς, ο ηθοποιός και σκηνοθέτης αφέθηκε ελεύθερος με περιοριστικούς όρους.
Συνοδευόμενος από τον συνήγορό του, Αλέξη Κούγια, ο Λιγνάδης έκανε τις πρώτες του δηλώσεις στις τηλεοπτικές κάμερες που περίμεναν απ’ έξω, τονίζοντας πως είναι πεπεισμένος ότι θα δικαιωθεί στο Εφετείο.
Δεν είναι η στιγμή να πω πολλά. Ποτέ δεν πίστευα ότι η ελληνική Δικαιοσύνη θα παρασυρθεί όπως και δεν παρασύρθηκε. Ίσως να παρασύρθηκε μέρος της κοινής γνώμης. 1,5 χρόνο έπαιζαν μπάλα μόνοι τους. Τώρα δικαιούμαι να μιλήσω κι εγώ. Πιστεύω, θα δικαιωθώ στο Εφετείο και θα αποκατασταθεί η αλήθεια» είπε αρχικά ο Δημήτρης Λιγνάδης.
Δείτε το βίντεο με τις δηλώσεις
Επέμβαση Εισαγγελέα μετά την απόφαση για αποφυλάκιση
Στο μεταξύ, στο «μικροσκόπιο» της εισαγγελίας Εφετών μπαίνει η απόφαση του Μικτού Ορκωτού Δικαστηρίου που καταδίκασε τον Δημήτρη Λιγνάδη σε κάθειρξη 12 ετών για δύο βιασμούς ανηλίκων, ενώ έκανε δεκτό το αίτημα του για αναστολή εκτέλεσης της ποινής του μέχρι να δικαστεί σε δεύτερο βαθμό.
Η προϊσταμένη της Εισαγγελίας Εφετών Αθηνών Μαρία Γκανέ με επείγουσα παραγγελία, ζήτησε την άμεση διαβίβαση των πρακτικών της δίκης προκειμένου να εξεταστεί το ενδεχόμενο άσκησης έφεσης.
Η εισαγγελική λειτουργός ζήτησε, επιπλέον από τον εισαγγελέα της έδρας Κωνσταντίνο Κούντρια να της διαβιβάσει αναφορά του στην οποία θα περιλαμβάνονται τόσο οι προτάσεις του επί της ενοχής, των ποινών και της αναστολής εκτέλεσης της ποινής όσο και οι αποφάσεις και οι μειοψηφίες τους.
Αυτό σημαίνει ότι θα εξεταστούν όλα τα στάδια της χθεσινής διαδικασίας για την έκδοση της απόφασης και συγκεκριμένα θα μελετηθεί εάν σωστά αξιολογήθηκε το αποδεικτικό υλικό και εάν είναι επαρκώς αιτιολογημένες οι αποφάσεις της πλειοψηφίας των δικαστών τόσο για την αθώωση του σκηνοθέτη για τον ένα από τους 2 βιασμούς που απηλλάγει, για τις ποινές που επιβλήθηκαν για τους 2 βιασμούς που καταδικάστηκε και για την αποφυλάκιση του μετά την καταδίκη, με την χορήγηση αναστολής εκτέλεσης της ποινής του μέχρι να δικαστεί από το Εφετείο.
H που μπαίνει στην Porsche του Κούγια και φεύγει από τις φυλακές:
«Θα πεθάνω, Θάνατε, όχι όταν θελήσεις εσύ, αλλά όταν εγώ θα θελήσω». Όταν εξαφανίστηκε ήταν 56 ετών…
Την 1η Ιουνίου 1998 το πρωί ο καθηγητής φιλολογίας, Δημήτρης Λιαντίνης φεύγει από το σπίτι του στη Ν.Κηφισιά. Στο γραφείο του έχει αφήσει ένα γράμμα για την κόρη του Διοτίμα στο οποίο γράφει:…
«Διοτίμα μου,…
Φεύγω αυτοθέλητα. Αφανίζομαι όρθιος, στιβαρός και περήφανος. Ετοίμασα τούτη την ώρα βήμα- βήμα ολόκληρη τη ζωή μου, που υπήρξε πολλά πράγματα, αλλά πάνω από όλα εστάθηκε μια προσεκτική μελέτη θανάτου. Τώρα που ανοίγω τα χέρια μου και μέσα τους συντρίβω τον κόσμο, είμαι κατάφορτος με αισθήματα επιδοκιμασίας και κατάφασης….
Πεθαίνω υγιής στο σώμα και στο μυαλό, όσο καθαρό είναι το νωπό χιόνι στα όρη και το επεξεργασμένο γαλάζιο διαμάντι….
Να ζήσεις απλά, σεμνόπρεπα, και τίμια, όπως σε δίδαξα. Να θυμάσαι ότι έρχουνται χαλεποί καιροί για τις νέες γενεές. Και είναι άδικο και μεγάλο παράξενο να χαρίζεται τέτοιο το δώρο της ζωής στους ανθρώπους, και οι πλείστοι να ζούνε μέσα στη ζάλη αυτού του αστείου παραλογισμού….
Η τελευταία μου πράξη έχει το νόημα της διαμαρτύρησης για το κακό που ετοιμάζουμε εμείς οι ενήλικοι στις αθώες νέες γενεές που έρχουνται. Ζούμε τη ζωή μας τρώγοντας τις σάρκες τους. Ένα κακό αβυσσαλέο στη φρίκη του. Η λύπη μου γι” αυτό το έγκλημα με σκοτώνει…….
Λιαντίνης…
Τη μέρα που θα πέσω έδωσα εντολή να στεφανωθούν οι μορφές** Σολωμού στη Ζάκυνθο κ” Λυκούργου στη Σπάρτη.»…
Το 1998 ήταν η 14η φορά που o Λιαντίνης ανέβαινε στον Ταύγετο. Το προηγούμενο βράδυ της εξαφάνισης του ο Λιαντίνης είχε διαβάσει το βιβλίο «Η ζωή εν τάφω» του Μυριβήλη. φωτογραφία: liantinis.org…
Ο Λιαντίνης ταξίδεψε στην Σπάρτη, άφησε το αυτοκίνητό του κοντά στη βιβλιοθήκη της πόλης και πήρε ένα ταξί με προορισμό τον Ταύγετο. Στον ταξιτζή είπε ότι θα συναντούσε κάποιους Γερμανούς στο ορειβατικό καταφύγιο του βουνού….
Από εκείνη την ημέρα τα ίχνη του εξαφανίστηκαν. Μόλις η γυναίκα του βρήκε το γράμμα, ενημέρωσε τις αρχές αναφέροντας πως φοβόταν για τη ζωή του, καθώς σκεφτόταν από καιρό τον θάνατό του. Οι αστυνομικοί έστρεψαν τις έρευνές τους στην περιοχή της Σπάρτης….
Ο Λιαντίνης ήταν ένας καθηγητής πολύ αγαπητός στους φοιτητές του Πανεπιστημίου. Όταν έκανε μάθημα το αμφιθέατρο ήταν πάντα γεμάτο και όλοι τον άκουγαν με προσοχή. Μιλούσε για την παρακμή της σημερινής κοινωνίας, το αρχαιοελληνικό ιδεώδες, για τη θεώρηση του θανάτου και την ποίηση.
Το 1978-1979 παρακολούθησε μαθήματα φιλοσοφίας στο Πανεπιστήμιο της Χαϊδελβέργης και έγραψε συνολικά εννέα βιβλία. Περισσότερα στοιχεία για τη ζωή και τον θάνατο του καθηγητή μπορείτε να βρείτε στη βιογραφία του με τίτλο «»Έζησα έρημος και ισχυρός»..
Το πραγματικό του όνομα ήταν Δημήτρης Νικολακάκος και το άλλαξε σε Λιαντίνης από τη γενέτειρά του, το χωριό Λιαντίνα της Λακωνίας. Γεννήθηκε στις 23 Ιουλίου 1942 και πήγε σχολείο στην Σπάρτη. Σπούδασε Φιλολογία και Φιλοσοφία στην Αθήνα και εργάστηκε ως εκπαιδευτικός στους Μολάους Λακωνίας. Αρχές της δεκαετίας του ’70 σπούδασε γερμανική γλώσσα στο Μόναχο και όταν επέστρεψε στην Ελλάδα ξεκίνησε την ακαδημαϊκή του καριέρα στο Πανεπιστήμιο Αθηνών. Εκείνη την εποχή παντρεύτηκε με την καθηγήτρια της Θεολογικής Σχολής, Νικολίτσα Γεωργοπούλου και απέκτησαν μια κόρη, τη Διοτίμα.
Παράλληλα, έγραφε βιβλία και ήταν λάτρης της ποίησης. Μελετούσε τα έργα του Σεφέρη, του Σολωμού, του Ελύτη και των αρχαίων Ελλήνων συγγραφέων. Έως την ημέρα που εξαφανίστηκε, ο Λιαντίνης ήταν καθηγητής στο Παιδαγωγικό τμήμα του Πανεπιστημίου.
Το σημείο που βρέθηκε το 2005 η σορός του σε υψόμετρο 2.350 μέτρων. Φωτογραφία: liantinis.org
Τον Ιούλιο του 2005, εφτά χρόνια μετά την εξαφάνισή, η σορός του Λιαντίνη βρέθηκε κοντά στην κορυφή Προφήτη Ηλία στον Ταύγετο.
Ο καθηγητής είχε κρυφτεί σε μια κοιλότητα του εδάφους που ήταν φραγμένη από πέτρες και ήταν αδύνατο να εντοπιστεί από τις αρχές. Το σημείο που θα άφηνε την τελευταία του πνοή το είχε βρει σε μια ανάβαση του στο βουνό το 1994.
Ο άνθρωπος που ανακάλυψε το μέρος που βρισκόταν η σορός του καθηγητή ήταν ο συγγενής του Παναγιώτης Νικολακάκος, ο οποίος οδήγησε στη σπηλιά την κόρη του με τον σύζυγό της. Ήταν ο μοναδικός που γνώριζε που βρισκόταν ο Λιαντίνης, αλλά είχε υποσχεθεί στον καθηγητή ότι δεν θα το αποκάλυπτε έως ότου να περάσουν επτά χρόνια, όπως και έγινε….
Ο ιατροδικαστής που εξέτασε τον σκελετό δεν κατάφερε να εντοπίσει τα αίτια ούτε την ακριβή ημερομηνία θανάτου, αλλά κατέληξε με απόλυτη βεβαιότητα ότι ήταν ο καθηγητής.
Όπως ανέφερε ο ίδιος στο γράμμα προς την κόρη του, όλη του τη ζωή ετοίμαζε το θάνατο του και ήταν αποφασισμένος να πεθάνει όπως εκείνος επιθυμούσε, «όρθιος, στιβαρός και περήφανος».
Οι συγγενείς του σεβάστηκαν την επιθυμία του. Ο Λιαντίνης άφησε πίσω του σπουδαίο έργο από βιβλία και χειρόγραφα. Για τους μαθητές και τους συναδέλφους του ήταν ένας από τους καλύτερους καθηγητές που πέρασαν από τα έδρανα του Πανεπιστημίου….
“Πιστεύεις στο θεό;” Απόσπασμα από το “Γκέμμα” του Δημήτρη Λιαντίνη
Αυτή είναι η ξακουστή Ερώτηση της Μαργαρίτας*.
Το βάρος και την αξία της, που την έκαμαν οδηγητική για τη μέθοδο έρευνας του προβλήματος του θεού από τη σκοπιά της επιστήμης, η ερώτηση τα οφείλει στην απόκριση κυρίως που έδωκε ο Φάουστ.
Με άλλα λόγια είναι, όχι η ερώτηση της Μαργαρίτας αλλά η απόκριση του Φάουστ που γεννά το βαθύπλουτο του προβλήματος.
Παρόμοια, όπως είναι, όχι ο έρωτας του Δία για τη Λήδα στον Ευρώτα που γέννησε την αθάνατη Ιλιάδα, αλλά η Ελένη. Η απάντηση, δηλαδή, που έδωκε η Λήδα στον έρωτα του Δία.
Ποιος τολμάει να ειπεί πιστεύω στο θεό;
Ποιος τολμάει να ειπεί δεν πιστεύω στο θεό;**
Έτσι αποκρίθηκε ο Φάουστ στην ερώτηση της Μαργαρίτας.
Η θέση αυτή ανθρώπινα συνιστά τη μόνη δυνατή απόκριση που μπορεί να δοθεί στο ερώτημα. Είναι η απόκριση, σύμφωνα με τη Λογική επιστήμη, που καταργώντας την αρχή της αντίφασης δέχεται το τρίτο, καθώς αλληλοαναιρεί το πρώτο και το δεύτερο. Όπως έδειξε και στη Φυσική εντελώς πρόσφατα η αρχή της Απροσδιοριστίας. Στο tertium non datur ο Φάουστ θα απαντήσει: tertium datur, “τρίτον χωρεί”. Κάπου ανάμεσα Τρίτη και Τετάρτη πρέπει να παράπεσε η αληθινή σου μέρα, που είπε ο Ελύτης προτού γεράσει. Και τα χάσει.
Εάν είμαι άνθρωπος, κατά την έννοια ότι έχω συνείδηση των ορίων μου και επίγνωση του πόσο βαθύ είναι το πρόβλημα του όντος, δεν είναι δυνατό να δώσω άλλη απόκριση στην ερώτηση της Μαργαρίτας.
Όταν στην ερώτηση αποκριθώ, ναί! Πιστεύω στο θεό, γίνομαι αυτοστιγμεί μωρός. Γιατί δέχομαι στενόκαρδα και στενόμυαλα, κάτι που δεν το ξέρω, σαν αληθινό. Καταντώ δογματικός. Και η επιστήμη θα με πετάξει αυτόματα έξω από τα όρια της με την παρατήρηση: διότι λες ανοησίες.
Όταν στην ερώτηση αποκριθώ, όχι! Δεν πιστεύω στο θεό, γίνομαι αυτοστιγμεί μωρός. Γιατί δέχομαι στενόκαρδα και στενόμυαλα, κάτι που δεν το ξέρω, σαν αληθινό. Καταντώ δογματικός. Και η επιστήμη θα με πετάξει αυτόματα έξω από τα όρια της με την παρατήρηση: διότι λες ανοησίες.
Τι απομένει να αποκριθώ; Αυτό ακριβώς είναι το λεπτό σημείο, που γεννά την ανεξάντλητη γονιμότητα του προβλήματος.
Το πνεύμα και το νεύμα του Γκαίτε είναι το εξής. Ό,τι σου μένει και ό,τι σου δίνεται είναι εκείνο το σημείο, το άπειρα ελάχιστο ανάμεσα στο όχι και το ναι, να το ευρύνεις, να το πλατύνεις, να το βαθύνεις, να το εκτείνεις. Να το μεταχειριστείς μ’ έναν τέτοιο τρόπο απόπειρας, και δοκιμασίας, και βασανισμού, και αγωνίας, ώστε από το απειροελάχιστο σημείο να δημιουργήσεις διάσταση, και έκταση, και διάρκεια, χώρο και χρόνο.
Να πλάσεις, δηλαδή, από το ανάμεσα στο ναι και στο όχι ζωή, αλήθεια, και ύπαρξη.
Είναι χρεία το σημείο το ελάχιστο της αδυνατότητας και της ουτοπίας ανάμεσα στο ναι και στο όχι να το κοιτάξουμε έτσι, ώστε να απορροφήσει σε όλη τη ζωή τη ζωή μας. Τη βιοτική μας μέριμνα, δηλαδή, την πνευματική ορμή, την υπαρκτική ετοιμότητα, την ηθική πράξη.
Σ’ ένα επίπεδο σημάνσεων μυθικών, το πνεύμα και το νεύμα του Γκαίτε θα το μεταγλώττιζα ως εξής:
Είσαι μέσα στις Συμπληγάδες πέτρες της αναζήτησης σου, που ανοιγοκλείνουν ακατάπαυστα. Κάμε να μη σε συντρίψουν. Μαζί με τους Αργοναύτες.
Ανεβάζεις το βράχο της απορίας σου από τη βάση του όρους στην κορυφή, και γκρεμίζεται ακατάπαυστα. Κάμε να μην παραιτηθείς. Μαζί με το Σίσυφο.
Δεμένος πιστάγκωνα σκύβεις στη λίμνη να πιείς, και κάτωθέ σου το νερό υποχωρεί ακατάπαυστα. Κάμε να μην πεθάνεις από τη δίψα σου. Μαζί με τον Τάνταλο.
Και σ’ ένα πλαίσιο καταλογισμού ευθυνών αναφορικά με την ατομική μας προαίρεση, στην ερώτηση της Μαργαρίτας η απόκριση του Φάουστ θα είχε να μας ειπεί:
Όποιος πιστεύει στο θεό, έχει μέσα του ένα νεκρό θεό. Όποιος δεν πιστεύει στο θεό, έχει μέσα του ένα νεκρό άνθρωπο.
Όποιος πιστεύει αλλά και δεν πιστεύει στο θεό, έχει μέσα του ζωντανό το νόμο της φύσης. Απλά, καταληπτά, και στα μέτρα του ανθρώπου ζει το θαύμα του κόσμου.
Το κρίνω απλό και αυτονόητο, πως εκείνος ο θεός, στην αναζήτηση του οποίου μας προάγει η Ερώτηση της Μαργαρίτας, δεν έχει καμία σχέση με τους θεούς φαντάσματα, που κατά καιρούς έπλασαν οι ποικίλες ιστορικές θρησκείες.
Οι πολυώνυμοι, δηλαδή, όπως ο Δίας στους έλληνες και ο διάβολος στους ινδούς, εκείνοι Μωυσής, και Μωάμεθ, και Βούδας και Κομφούκιος, και Μαρδούκ και Κυβέλη και Μίθρας, και Βάαλ και Αστάρτη και Λούθηρος. Οι βραχμάνες, οι ραββίνοι, οι μουφτήδες, οι μουλάδες, ο πατριάρχης κι ο πάπας. Ο Πετράκης κι ο Παυλάρας, μ’ ένα λόγο. Εκείνοι οι γυρολόγοι με τη λατέρνα.
Το άρωμα του ζητούμενου θεού, που αναδίνεται από το λουλούδι της Μαργαρίτας, απευθύνεται στο δίκαιο άνθρωπο. Στο φρόνιμο, δηλαδή, το λογικό και τον πάσχοντα.
Εάν η υπαρκτική μας εφόπλιση, η λογική δηλαδή το βίωμα η φαντασία η διαίσθηση το συναίσθημα και τα πάθη μας, δεν υπερβαίνει τη χωρητικότητα των φυσικών μας ορίων* εάν γνωρίζει και καταφέρνει να μας συγκρατεί στα μέτρα της φυσικής μας κατασκευής* εάν δε διαχέεται στο χάος της υπερβολής, σ’ εκείνη την τύφλα που οι έλληνες τραγικοί την είπανε Ύβρι, τότε δεν υπάρχει άλλος δρόμος, παρά να παραδεχτεί την απόκριση που έδωκε ο Φάουστ στη Μαργαρίτα:
Ζήτα το άγνωστο. Χτύπα να σου ανοίξει να περάσεις ο τοίχος που δεν έχει πόρτα. Κάμε να μεταλλάξεις την απορία σου σε δημιουργία, και το ανθρωπινό σου σε λύτρωση.
Γιατί ο θεός για τα μέτρα του ανθρώπου είναι και δεν είναι να υπάρχει, που λέει ο Φάουστ. Έχει και δεν έχει όνομα***, που είπε ο Ηράκλειτος. Βρίσκεται άγνωστος, και τέτοιος θα παραμένει, όπως μας παρακινεί η επιγραφή στη βάση του βωμού στην Αγορά της αρχαίας Αθήνας: τῷ Ἀγνώστῳ.
Για το δίκαιο άνθρωπο ο θεός, το υπέρτατο ον, θα μένει ανάμεσα στο ναι και στο όχι. Θα δηλώνει το σημείο της αιώνιας αναζήτησης, και της αιώνιας απορίας. Θα είναι το ον, τό ἀεὶ ζητούμενον καί ἀεὶ ἀπορούμενον****, που γράφει ο Αριστοτέλης στα “Μετά τά Φυσικά” του.
Αυτόν το δίκαιο, που στέκεται στο χαλεπό μεταίχμιο του ναι και του όχι, οι άλλοι άνθρωποι του καιρού του και του τόπου του, άνθρωποι μικρόνοες και μίζεροι, χαμοζωήδες και θελωζήσηδες στη γλώσσα του Λασκαράτου*****, θα τον δικάζουνε για άθεο. Όπως δικάσανε το δίκαιο Σωκράτη, και το δίκαιο Αριστοτέλη, και το δίκαιο Τζορντάνο Μπρούνο.
Δύο γενεές μετά το Γκαίτε, που χάραξε στην πέτρα του μόνιμου την Ερώτηση της Μαργαρίτας, ένας άλλος ευρωπαίος ποιητής, ίδιο μπόι και ίδιο σθένος, θα επαναλάβει στερεότυπα την ερώτηση, τραβώντας τον ιδικό του κακοτράχαλο δρόμο.
Ο σλάβος Ντοστογιέβσκι στην ερώτηση της Μαργαρίτας θα δώσει την ίδια απόκριση που έδωσε και ο Γκαίτε:
Εάν ο Σταυρόγκιν πιστεύει, δεν πιστεύει ότι πιστεύει•
εάν ο Σταυρόγκιν δεν πιστεύει, δεν πιστεύει ότι δεν πιστεύει.******
Ο Σταυρόγκιν, λοιπόν, ο πρίγκιπας Νικολάι Σταυρόγκιν. Ο Σταυρόγκιν με το καθαρό ήθος. Ο Σταυρόγκιν, που νέος τριάντα χρονώ αρπάζει με το χέρι το ηλεκτροφόρο καλώδιο της αυτοκτονίας του, πιστεύει, ή δεν πιστεύει;
Μιλάμε για το Σταυρόγκιν, την ώρα που κοιτάει στα μάτια έναν άλλο δαίμονα. Τον αριστογείτονα Κυρίλωφ, το μηχανικό.
Αλλά δεν ενεούργησαν ούτε ο Γκαίτε, ούτε ο Ντοστογιέβσκι. Και οι δύο στο ερώτημα των ερωτημάτων διάβηκαν πύλες ανοιχτές.
Είκοσι αιώνες παλαιότερα και τους δύο τους είχε προφτάξει ένας μεγάλος έλληνας. Την Ερώτηση της Μαργαρίτας την απάγγειλε πρώτος σε ιαμβικά μέτρα ο Ευριπίδης ο αθηναίος στην τραγωδία του Ελένη:
Τί είναι θεός, και τί μη θεός, και τί ανάμεσα τους;
Ποιος άνθρωπος τό ‘ψαξε, και βρήκε μακρυνότερο τέλος;*******
Ο θεός του Ευριπίδη είναι το “πιστεύω” του Φάουστ και του Σταυρόγκιν.Ο μη θεός του Ευριπίδη είναι το “δεν πιστεύω” του Φάουστ και του Σταυρόγκιν. Και το ανάμεσα στο θεός και μη θεός του Ευριπίδη είναι το ανάμεσα στο ναι και στο όχι του Φάουστ και του Σταυρόγκιν. Είναι ο άνθρωπος της γης που, καθώς βρίσκεται ανάμεσα σε ζωή και σε θάνατο, αγωνίζεται να κατανοήσει το νόημα της ύπαρξής του μέσα στο σύμπαν.»
Δημήτρης Λιαντίνης – “Γκέμμα”.
________________________
* Βλ. Goethe, Faust Ι, 3426.
** Βλ. οππ. 3432-36:
*** Βλ. Ηράκλειτος Frg. 32 (Diels – Kranz)
**** Βλ. Αριστoτ., Μετά τα Φυσικά, 1028b.
***** Ένα βράδυ πού γύριζε στο σπίτι του ο Λασκαράτος κάποιος πέταξε από το παράθυρό του πεντ’ έξι κέρατα. Καθώς τα είδε να πέφτουν μπροστά στα πόδια του ο Λασκαράτος, σήκωσε το κεφάλι ψηλά και είπε: – Ασημάκη, χτενίζεσαι;
Έτερο απόσπασμα από το τελευταίο του βιβλίο, Γκέμμα:
”Γιατί η διαφορά η τρομερή εστάθηκε ότι οι ποιητές, που μοιάζαν την αλήθεια, είπανε ψέματα. Εγώ όμως, που μοιάζει με τα ψέματα, έζησα την αλήθεια.
Θα πεθάνω, Θάνατε, όχι όταν θελήσεις εσύ, αλλά όταν εγώ θα θελήσω. Σε τούτη την έσχατη ολική πράξη , δεν θα γίνει το δικό σου, αλλά το δικό μου. Παλεύω τη θέλησή σου. Παλεύω τη δύναμή σου. Σε καταπαλεύω ολόκληρον.Μπαίνω μέσα στη γη, όταν εγώ αποφασίσω, όχι όταν αποφασίσεις εσύ. Και σένα σε αφήνω ρέστο και ταπί. Με βλέπεις κατεβασμένο στον Άδη αφ’εαυτού μου και αυτοθέλητα. Και ανατριχιάζεις εσύ και το βασίλειό σου. Ο τάφος, η ταφόπλακα, το σκοτάδι, το “ποτέ πια” και όλα σου τα υπάρχοντα μπροστά στην πράξη μου και στην επιλογή μου μένουν εμβρόντητα και χάσκουν.
Ο έρωτας είναι γνώση. Ο έρωτας είναι ευγένεια και αρχοντιά.Είναι το μειδίαμα της σπατάλης ενός φρόνιμου Άσωτου, Πως η φύση ορίζει το αρσενικό να γίνεται ατέλειωτη προσφορά και θεία στέρηση για το θηλυκό.Το θηλυκό να κυνηγάει τις τύψεις του. Στον έρωτα όλα γίνονται για το θηλυκό. Η μάχη και η σφαγή του έρωτα έχει το νόημα να πεθάνεις το θηλυκό, και να το αναστήσεις μέσα στα λαμπρά ερείπια των ημερών σου. Πάντα σου μελαγχολικός και ακατάδεχτος…
Στη σωστή ερωτική ομιλία, το θηλυκό δίνει το ύφος της σάρκας και το αρσενικό τη σύνεση της δύναμης. Μιλώ για τα καράτια κοντά στα εικοσιτέσσερα. Για στήσιμο πολύ μεταξωτό. Και το μετάξι μόνο ζωικό παρακαλώ. …
Το πρώτο λοιπόν είναι πως όταν το θηλυκό είναι θηλυκό, την ευθύνη για να γίνει και να μείνει ως το τέλος σωστή η ερωτική σμίξη την έχει ο άντρας.Πάντα όταν φεύγει η γυναίκα, θα φταίει ο άντρας. Να το γράψετε να μείνει στον αστικό κώδικα.
Κάθε φορά που ερωτεύονται δύο άνθρωποι, γεννιέται το σύμπαν. Ή, για να μικρύνω το βεληνεκές, κάθε φορά που ερωτεύουνται δύο άνθρωποι γεννιέται ένας αστέρας με όλους τους πρωτοπλανήτες του.
Και κάθε φορά που πεθαίνει ένας άνθρωπος, πεθαίνει το σύμπαν. Ή, για να μικρύνω το βεληνεκές, κάθε φορά που πεθαίνει ένας άνθρωπος στη γη, στον ουρανό εκρήγνυται ένας αστέρας supernova. Έτσι , από την άποψη της ουσίας ο έρωτας και ο θάνατος δεν είναι απλώς στοιχεία υποβάθρου. Δεν είναι δύο απλές καταθέσεις της ενόργανης ζωής.
Πιο πλατιά, και πιο μακρυά, και πιο βαθιά, ο έρωτας και ο θάνατος είναι δύο πανεπίσκοποι νόμοι ανάμεσα στους οποίους ξεδιπλώνεται η διαλεκτική του σύμπαντος. Το δραστικό προτσές δηλαδή ολόκληρης της ανόργανης και της ενόργανης ύλης. Είναι το Α και το Ω του σύμπαντος κόσμου και του σύμπαντος θεού. Είναι το “είναι” και το “μηδέν” του όντος. Τα δύο μισά και αδελφά συστατικά του. Έξω από τον έρωτα και το θάνατο πρωταρχικό δεν υπάρχει τίποτα άλλο. Αλλά ούτε είναι και νοητό να υπάρχει. Τα ενενήντα δύο στοιχεία της ύλης εγίνανε, για να υπηρετήσουν τον έρωτα και το θάνατο.
Και οι τέσσερες θεμελιώδεις δυνάμεις της φύσης, ηλεκτρομαγνητική, ασθενής, ισχυρή, βαρυτική, λειτουργούν για να υπηρετήσουν τον έρωτα και το θάνατο.Όλα τα όντα, τα φαινόμενα, και οι δράσεις του κόσμου είναι εκφράσεις, σαρκώσεις, μερικότητες, συντελεσμοί, εντελέχειες του έρωτα και του θανάτου. Γι αυτό ο έρωτας και ο θάνατος είναι αδελφοί και ομοιότητες, είναι συμπληρώματα, και οι δύο όψεις του ιδίου προσώπου.”
Δημήτρης Λάλος – Μαριλίτα Λαμπροπούλου: Για πρώτη φορά μαζί στο θέατρο μετά τον Σασμό και τις φήμες για σχέση
Μαριλίτα Λαμπροπούλου και Δημήτρης Λάλος συναντήθηκαν το βράδυ της Κυριακής 6 Οκτωβρίου θεατρικά για πρώτη φορά στην σκηνή του Ηρωδείου, με αφορμή την παράσταση «Ζωρζ & Φρέντρικ: Ποιητές του Ονείρου». Πρόκειται για ένα έργο, ύμνο στον άνθρωπο, το συναίσθημα και την πνευματική δημιουργία.
Οι δύο ηθοποιοί που αγαπήθηκαν από το κοινό για τους ρόλους τους στη σειρά «Σασμός», καταχειροκροτήθηκαν από το κοινό όπου βρέθηκε στο Ηρώδειο για να παρακολουθήσει από κοντά την παράσταση.
«Ο Δημήτρης είναι ένας εξαιρετικός καλλιτέχνης και ιδιαίτερα ταλαντούχος και πιστεύω ότι μέσα από τον τρόπο που ερμηνεύει, δίνει ένα συγκεκριμένο ύφος στους ρόλους του. Νομίζω ότι αναδεικνύεται η προσωπικότητά του και η λάμψη του και η καλοσύνη του μέσα από τον τρόπο που ερμηνεύει», δήλωσε η Μαριλίτα Λαμπροπούλου σε πρόσφατη συνέντευξή της στην εκπομπή Super Κατερίνα.
Ο φωτογραφικός του TLIFE βρέθηκε το Ηρώδειο και εξασφάλισε φωτογραφίες του Δημήτρη Λάλου με την Μαριλίτα Λαμπροπούλου στη σκηνή, όπου μάγεψαν με την ερμηνεία τους το κοινό.
Άνθρωποι που βρέθηκαν στα παρασκήνια πριν από την έναρξη της παράστασης μαρτυρούν ότι ο Δημήτρης Λάλος και η Μαριλίτα Λαμπροπούλου, ήταν ιδιαίτερα τρυφεροί ο ένας με τον άλλο, παρά το άγχος τους. «Λίγα λεπτά πριν βγουν στη σκηνή, η Μαριλίτα έπιασε το χέρι του Δημήτρη, κι εκείνος το δικό της και είπαν ότι όλα θα πάνε καλά», λέει άνθρωπος που βρισκόταν δίπλα τους στα παρασκήνια.
Δείτε τα στιγμιότυπα από το Ηρώδειο:
Αξίζει να αναφέρουμε, πως στις αρχές του Μαρτίου, η Μαριλίτα Λαμπροπούλου χώρισε από τον σύζυγό της, Γιάννη Νταλιάνη, ενώ και ο Δημήτρης Λάλος επέλεξε να τραβήξει χωριστούς δρόμους με την Ελένη Μαυρίδου.
Έναν εντελώς διαφορετικό ρόλο από αυτόν που έχουμε συνηθίσει να τον βλέπουμε καθημερινά για τις ανάγκες της τηλεοπτικής σειράς του Alpha, «Σασμός», πραγματοποίησε ο Δημήτρης Λάλος για τις ανάγκες ενός διαφημιστικού.
Συγκεκριμένα, ο ηθοποιός που έχει λατρευεί μέσα από τον ρόλο του «Μαθιού», πρωταγωνιστεί σε διαφημιστικό για τις ανάγκες ενός συνεδρίου και μοιάζει με τον Τζέιμς Μποντ!
Η διαφήμιση για ένα τουριστικό συνέδριο, πραγματοποιήθηκε στη Σαντορίνη, όπου και θα γίνει η εκδήλωση, με τον Δημήτρη Λάλο να εμφανίζεται ντυμένος στα μαύρα, να οδηγεί ένα υπερλούξ σκάφος, αλλά και πανάκριβα αυτοκίνητα και ελικόπτερο και να περιηγείται στο πανέμορφο νησί.
Μια νέα ανάρτηση στον προσωπικό του λογαριασμό στο Instagram έκανε ο Δημήτρης Λάλος σήμερα Δευτέρα 10 Φεβρουαρίου και ανακοίνωσε πως υποδέχθηκε ένα νέο μέλος στην οικογένειά του.
Συγκεκριμένα, ο γνωστός ηθοποιός δημοσίευσε μια φωτογραφία και έδειξε στους διαδικτυακούς του φίλους το πανέμορφο σκυλάκι που υιοθέτησε.
Στην εν λόγω εικόνα, ο Δημήτρης Λάλος πόζαρε χαρούμενος με τον τετράποδο φίλο του.
Να σημειώσουμε σε αυτό το σημείο, πως ο Δημήτρης Λάλος τη φετινή σεζόν πρωταγωνιστεί στη σειρά του Alpha “Ο Τιμωρός”, ενώ στην προσωπική του ζωή, βρίσκεται σε σχέση με τη Μαριλίτα Λαμπροπούλου.
Ο Δημήτρης Λάλος διατηρεί έναν πολύ ενεργό λογαριασμό στα social media και συγκεκριμένα στο instagram, ωστόσο τις περισσότερες φορές θα τον δούμε να δημοσιεύει αναρτήσεις από το θέατρο, τις σειρές που παίζει και γενικότερα από τα καλλιτεχνικά του σχέδια.
Την Παρασκευή 29/12 ο ηθοποιός έκανε μια εξαίρεση και έτσι δημοσίευσε μια φωτογραφία από το αρχείο του παρελθόντος του. Έτσι λοιπόν, όλοι όσοι έχουν την απορία για το πως ήταν ο ηθοποιός πριν από μια εικοσαετία η απάντηση βρίσκεται πιο κάτω.
Ο Δημήτρης Λάλος λοιπόν μοιράστηκε με τους διαδικτυακούς του φίλους μια προσωπική φωτογραφία του πριν από πολλά χρόνια. Όπως βλέπουμε ο ηθοποιός είχε ξανθά μακριά μαλλιά, ήταν πιο αδύνατος και φυσικά είχε μια πιο αθώα, νεανική όψη
Αδημοσιεύτη φωτογραφία του Δημήτρη Λάλου από το παρελθόν του
Ο Δημήτρης Λάλος είναι ηθοποιός, σκηνοθέτης και δάσκαλος υποκριτικής. Αποτελεί ιδρυτικό μέλος του θεάτρου «Επί Κολωνώ», αλλά και μέλος της Ελληνικής Ακαδημίας Κινηματογράφου. Από το 2000 πρωταγωνιστεί σε θέατρο, κινηματογράφο και τηλεόραση.
Τα πρώτα χρόνια
Γεννήθηκε στο Βόλο. Σε ηλικία 8 χρονών πήγε με την οικογένειά του στη Γερμανία, όπου και έμεινε έως τα 18 του. Αφότου επέστρεψε στην Ελλάδα, έτυχε να παρακολουθήσει την παράσταση «Suburbia» της Ελένης Σκότη, στο θέατρο Φούρνος και τότε πήρε την απόφαση να ασχοληθεί με την υποκριτική. Σε συνεργασία με την Ελένη Σκότη και τον Γιώργο Χατζηνικολάου έχτισαν το θέατρο «Επί Κολωνώ». Στα χρόνια που ακολούθησαν πρωταγωνίστησε σε έργα του παγκοσμίου ρεπερτορίου, υπό τις σκηνοθετικές οδηγίες της Ελένης Σκότη κυρίως, αλλά και του Γιώργου Παλούμπη. Χαρακτηριστικές παραστάσεις στις οποίες έχει πρωταγωνιστήσει είναι: «Bug» του Tracy Letts, «Rottweiler» του Guillermo Heras, «La Chunga» του Mario Vargas Llosa, «Κίεβο» του Sergio Blanco, «Αλεπούδες» της Dawn King κ.α.
Για την παράσταση «La Chunga» τιμήθηκε, το 2012, με το Βραβείο «Δημήτρης Χορν», το οποίο απονέμεται στον καλύτερο νέο ηθοποιό της σεζόν που πέρασε. Το 2014, συμμετείχε στα Θεατρικά Βραβεία Κοινού από το Αθηνόραμα, όπου και έλαβε το Βραβείο Καλύτερου Ηθοποιού, για την παράσταση «Αλεπούδες».
Εθνικό Θέατρο
Ακολούθησαν δύο συνεργασίες με το Εθνικό Θέατρο, με σκηνοθέτες τους διεθνούς φήμης Ludovic Lagarde και Olivier Py, στις παραστάσεις «Δυτική Αποβάθρα» και «Βιτριόλι» αντίστοιχα. Το «Βιτριόλι», μάλιστα, αποτέλεσε την πρώτη συμμετοχή του Εθνικού Θεάτρου στο Φεστιβάλ της Αβινιόν.
Επίδαυρος
Το 2015 ήρθε η ώρα για τον Δημήτρη Λάλο να επισκεφθεί το Αρχαίο Θέατρο της Επιδαύρου με την παράσταση «Ορέστης» του Ευριπίδη, με τον ίδιο στον ομώνυμο ρόλο και σε σκηνοθεσία Σίμου Κακάλα. Το 2017 συμμετείχε στην παράσταση «Οιδίπους επί Κολωνώ» του Σοφοκλή, ερμηνεύοντας τον ρόλο του Πολυνείκη, εκ νέου στο Θέατρο της Επιδαύρου.
Το Tempus Verum – Εν Αθήναις
Η ανάγκη του για έρευνα και πειραματισμό, τον οδήγησε στη δημιουργία της δικής του θεατρικής στέγης. Το 2016 ίδρυσε την εταιρεία Tempus Verum, θέλοντας να ανακαλύψει μια νέα γλώσσα και προσέγγιση για την Τέχνη του Θεάτρου.
Έδρα του αποτελεί μέχρι και σήμερα το θέατρο «Εν – Αθήναις» , το οποίο έχει μετονομαστεί σε «Tempus Verum – Εν Αθήναις».
Κινηματογράφος
Παράλληλα με την ενασχόληση του με το Θέατρο, αφιερώθηκε και στην, άλλη, μεγάλη του αγάπη, τον Κινηματογράφο. Αποτελεί μέλος της Ελληνικής Ακαδημίας Κινηματογράφου, ενώ σημαντικότερες ταινίες στις οποίες έχει πρωταγωνιστήσει είναι:
«Kala azar», σε σκηνοθεσία Janis Ραφαηλίδου
«Μικρά Όμορφα Άλογα», σε σκηνοθεσία Μιχάλη Κωνσταντάτου
«Αγέλη Προβάτων», σε σκηνοθεσία Δημήτρη Κανελλόπουλου
«Οι Αισθηματίες», σε σκηνοθεσία Νίκου Τριανταφυλλίδη
«Σκύλοι, Γάτες και Ποντίκια» σε σκηνοθεσία Αδριανού Γεωργαντά
«Ο Σκύλος» (μικρού μήκους), σε σκηνοθεσία Νίκου Labot
«Δυτικά της Εδέμ» (μικρού μήκους), σε σκηνοθεσία Ζαφείρη Χαϊτίδη
«Άβαλον» (μικρού μήκους), σε σκηνοθεσία Δημήτρη Παπαναστασίου
Το 2006, σκηνοθέτησε την πρώτη του, μικρού μήκους ταινία, με τίτλο «Without», η οποία συμμετείχε στο Επίσημο Διαγωνιστικό του Διεθνούς Φεστιβάλ Ταινιών Μικρού Μήκους Δράμας.
Το 2009, τιμήθηκε με το Βραβείο Ερμηνείας Καλύτερου Άνδρα Ηθοποιού, στο Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου Πάτρας, για την ταινία «Δυτικά της Εδέμ», ενώ η ταινία «Kala azar», απέσπασε το Bραβείο KNF στο Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου του Rotterdam.
Τηλεόραση
Πέρα από τη συμμετοχή του σε κινηματογραφικές παραγωγές, έχει συμμετάσχει και σε αξιόλογες τηλεοπτικές παραγωγές. Χαρακτηριστικά παραδείγματα αποτελούν οι σειρές : «Σιωπηλός Δρόμος», «Ματωμένα Χώματα», κ.α.
Σκηνοθεσία
Το 2015, η ίδια χρονιά κατά την οποία πρωτοεμφανίστηκε στην Επίδαυρο, αποτέλεσε και την εναρκτήρια χρονιά ενασχόλησής του με τη Σκηνοθεσία. Στο θέατρο «Ακαδημία Πλάτωνος», σκηνοθέτησε την παράσταση «Η Στέλλα με τα Κόκκινα Γάντια» του Ιάκωβου Καμπανέλλη. Κατόπιν, ακολούθησε «Το Τάβλι» του Δημήτρη Κεχαΐδη, αρχικά στο ίδιο θέατρο και μετέπειτα στο θέατρο «Αποθήκη».
Από το 2016 , όταν και ίδρυσε το «Tempus Verum – Εν Αθήναις», θέλησε να εξερευνήσει διαφορετικά μονοπάτια από εκείνα του ρεαλισμού. Έτσι, στις επόμενες σκηνοθεσίες του, όπως «Η Αρρώστια της Νιότης» του Ferdinand Bruckner, «Οι Πνεύμονες» του Duncan Macmillan, «Ο Άσχημος» του Marius von Mayenburg, αλλά και «Νιζίνσκι – Η Προφητεία της Φωτιάς» του Χριστόφορου Χριστοφή, θέλησε να πειραματιστεί με μια πιο κινηματογραφική οπτική του θεατρικού γεγονότος, φέρνοντας σε πρώτο πλάνο τον Γραπτό Λόγο. Θέλησε να επαναπροσεγγίσει τη σχέση θεατή και παραστατικού γεγονότος, καθιστώντας τον Θεατή ουσιαστικό – και σε κάποιες περιπτώσεις ενεργό – μέλος της παράστασης.
Στον τομέα της Αρχαίας Τραγωδίας, όσον αφορά τη σκηνοθεσία, ασχολείται με την επαναπροσέγγιση της , όχι όμως με την έννοια της εκμοντέρνισης της, αλλά της αποκωδικοποίησης της, θέλοντας και εδώ να φωτίσει τον Λόγο του κειμένου. Παράδειγμα αυτής της σκηνοθετικής έρευνας αποτελεί η παράσταση «Αντιγόνη» του Σοφοκλή, που παρουσιάστηκε στο Δημοτικό Θέατρο Πειραιά.
Διδασκαλία
Από το 2014 πραγματοποιεί σεμινάρια και εργαστήρια υποκριτικής, τα οποία έχουν ερευνητικό χαρακτήρα και κινούνται σε όλο το φάσμα της Υποκριτικής του Θεάτρου (από τραγωδία μέχρι Arthur Miller και Σύγχρονο Θέατρο), ενώ διεξάγει και σεμινάρια Υποκριτικής στην Κάμερα. Στο κέντρο της ερευνητικής διδασκαλίας του είναι η επίτευξη της σκηνικής αλήθειας και η διαχείριση του Λόγου.
Μικρή Ακαδημία
Το 2018, στο πλαίσιο της επιθυμίας του για Έρευνα και Πειραματισμό στους τομείς του Θεάτρου και του Κινηματογράφου, ίδρυσε, τη «μικρή ακαδημία». Αποτελεί έναν οργανωμένο εκπαιδευτικό φορέα καλλιτεχνικής εκπαίδευσης μεταπτυχιακού επιπέδου, καθώς απευθύνεται σε επαγγελματίες ηθοποιούς, σπουδαστές και απόφοιτους δραματικών σχολών, καθώς και σε ενεργούς καλλιτέχνες των παραστατικών τεχνών εν γένει. Σε συνεργασία με καταξιωμένους ηθοποιούς, σκηνοθέτες και δασκάλους του Θεάτρου και του Κινηματογράφου, η «μικρή ακαδημία», στηρίζει τη δια βίου μάθηση των καλλιτεχνών, δίνοντας τη δυνατότητα στους μαθητές να συνεχίσουν την εκπαίδευση τους πέρα από τη Σχολή, ενώ ταυτόχρονα επιτρέπει στους εισηγητές (οι οποίοι είναι και οι ίδιοι ενεργοί επαγγελματίες) να ερευνήσουν και να πειραματιστούν, έχοντας στα χέρια τους ήδη εκπαιδευμένους καλλιτέχνες.
Προσωπική ζωή
Είναι παντρεμένος με την Έλενα Μαυρίδου, η οποία είναι και αυτή ηθοποιός. Το ζευγάρι έχει αποκτήσει μαζί μία κόρη.
Για την εμπειρία τους στη σειρά “Σασμός” μίλησαν ο Δημήτρης Λάλος και η Μαριλίτα Λαμπροπούλου στη συνέντευξη που παραχώρησαν στο περιοδικό “ΟΚ!”.
Τους έχουν αιφνιδιάσει κάποιες αντιδράσεις ή σχόλια τηλεθεατών; Η Μαριλίτα Λαμπροπούλου απάντησε αρχικά: “Εμένα μου έστελναν συλλυπητήρια για πολύ καιρό για τον Νικηφόρο (σ.σ τον γιο της στη σειρά Σασμός). Μου έγραφαν μηνύματα συμπαράστασης και συμπόνιας. Για τον Μαθιό μου στέλνουν πιο πολύ συγχαρητήρια, γιατί πια ολοκληρώθηκε ο Σασμός”.
Τότε, ο Δημήτρης Λάλος ανέφερε: “Εμένα βρήκαν ευκαιρία με τον θάνατο του ρόλου, για να μου πουν “ευχαριστώ” για όλη τη διαδρομή του. “Δεν έπρεπε να πεθάνει ο Μαθιός, ευχαριστούμε πολύ”. Ακόμη με βλέπουν πολλά παιδάκια και σοκάρονται. “Πώς βγήκε αυτός έξω από την οθόνη;”. Αλλά και μεγαλύτεροι με ρωτούσαν: “Πώς από δω;”, “Για δουλειές ήρθες στην Αθήνα;”“.
Η Μαριλίτα Λμαπροπούλου συμπλήρωσε από τη μεριά της: “Επειδή οι ερμηνείες στη σειρά ήταν ρεαλιστικού τύπου, οι τηλεθεατές νόμιζαν ότι αυτό που έβλεπαν συμβαίνει πραγματικά. Τα παιδάκια δεν μπορούσαν να καταλάβουν ότι δεν με λένε στ’ αλήθεια Βασιλική“.
Δημήτρης Λάλος και Μαριλίτα Λαμπροπούλου, ο Οδυσσέας Χαριτάκης και η Αρετή Τριανταφύλλου από τη δημοφιλή σειρά του MEGA, «Μια νύχτα μόνο» ταξίδεψαν στην Καστοριά και το TLIFE εξασφάλισε αποκλειστικά στιγμιότυπα από μία σκηνή που θα συγκινήσει στο επεισόδιο της επόμενης εβδομάδας.
Πιο συγκεκριμένα, μετά την παραίτησή της από την ERGAN, η Αρετή ταξιδεύει μακριά από όλους και όλα για να απομονωθεί, με τον Οδυσσέα να την αναζητά εναγωνίως.
Δείτε τις φωτογραφίες από τη συγκινητική σκηνή, όπου ο Οδυσσέας εντοπίζει την Αρετή:
Αναλυτικότερα, τη Δευτέρα 26 Ιανουαρίου θα δούμε:
Η Αρετή, σοκαρισμένη από την επίθεση της Κατερίνης, έχει κλειστεί στον εαυτό της ενώ η επιμονή του Οδυσσέα να έρθει σε επαφή μαζί της, την αναγκάζει να φύγει από την Αθήνα σε μυστικό προορισμό προκειμένου να μείνει λίγο μόνη της. Όπως έχουμε ήδη δει, στο γράμμα στον Οδυσσέα που συνόδευε και την παραίτησή της από την ERGAN, η Αρετή ξεκαθάρισε δεν είναι διατεθειμένη να περάσει ξανά την ίδια αμφισβήτηση και πόλεμο από τους συγγενείς του αγαπημένου της (όπως είχε συμβεί και με τον μακαρίτη τον άνδρα της δηλαδή).
Οι μόνοι άνθρωποι που γνωρίζουν που βρίσκεται είναι η Τάνια, η γυναίκα που κρατά τον γιο της, αλλά και ο επιστήθιος φίλος της, ο Χάρης. Ωστόσο, όπως θα παρακολουθήσουμε στα νέα επεισόδια της επόμενης εβδομάδας, ο Οδυσσέας δεν είναι διατεθειμένος να καταθέσει τα όπλα. Θυμάται πως σε μια συζήτηση με την Αρετή, εκείνη του είχε αναφέρει πως η καταγωγή της είναι από την Καστοριά. Αποφασίζει λοιπόν να ταξιδέψει στην όμορφη πόλη και να την αναζητήσει, με την ελπίδα πως θα την πείσει να αλλάξει γνώμη και να είναι και πάλι μαζί.
Στη Νάξο βρίσκεται ο Δημήτρης Λάλος με τη Μαριλίτα Λαμπροπούλου (από εκεί και η καλοκαιρινή φωτογραφία της Μαριλίτας που δημοσιεύουμε, την οποία ανήρτησε στον προσωπικό της λογαριασμό στο Instagram).
Ο γοητευτικός πρωταγωνιστής, ο οποίος φέτος καθήλωσε τους πάντες με την ερμηνεία του στην σειρά του Alpha «Ο τιμωρός», κάνει τις διακοπές του, με την εδώ και δυο περίπου χρόνια σύντροφο και συνάδελφό του, μιας και οι δυο χώρισαν πρόπερσι από τους τότε συντρόφους τους.
Τη νέα σεζόν ο Δημήτρης θα αφοσιωθεί στο θέατρο, ενώ η Μαριλίτα θα πρωταγωνιστήσει στη σειρά του Alpha «Good Doctor».
