Ο πρωθυπουργός Κυριάκος Μητσοτάκης, από το Καρπενήσι όπου βρίσκεται στο πλαίσιο περιοδειών που πραγματοποιεί σε όλη τη χώρα, αναφέρθηκε στο ζήτημα του ΟΠΕΚΕΠΕ.

Ο κ. Μητσοτάκης τόνισε «στο σημερινό διεθνές περιβάλλον η χώρα στέκεται ισχυρή, σταθερή και με αυτοπεποίθηση. Σε ένα περιβάλλον αστάθειας δεν χρειαζόμαστε πόλωση, λογικές εξολόθρευσης του αντιπάλου και ποινικοποίησης της πολιτικής ζωής», θυμίζοντας τη φράση του Παύλου Μπακογιάννη «Μπορούμε να διαφωνούμε γιατί μπορούμε να συνυπάρχουμε», δείχνοντας το ΠΑΣΟΚ και τα υπόλοιπα κόμματα της αντιπολίτευσης.

«Θα πάρουμε πίσω τα λεφτά από τους κλέφτες»

Ανέφερε ακόμη: «Πρώτοι ζητήσαμε εξεταστική για τον ΟΠΕΚΕΠΕ, όχι μόνο για να αποδώσουμε ευθύνες, αλλά για το πώς θα γίνουμε καλύτεροι, θα αξιοποιήσουμε τις ευρωπαϊκές επιδοτήσεις προς όφελος των πραγματικών αγροτών – θα πάρουμε πίσω τα λεφτά από τους κλέφτες».

Ο χαιρετισμός του πρωθυπουργού σε συγκέντρωση πολιτών στο Καρπενήσι

Καλημέρα σας. Κύριε Περιφερειάρχα, κύριοι Δήμαρχοι, κύριε Πρόεδρε, φίλες και φίλοι, με πολύ μεγάλη χαρά, με πολύ μεγάλη συγκίνηση βρίσκομαι σήμερα στο Καρπενήσι, στην Ευρυτανία, έναν τόπο τον οποίο τόσο αγαπώ και ο οποίος τόσο πολύ έχει συνδεθεί με την οικογένειά μας.

Θυμάμαι την πρώτη φορά που βρέθηκα στην Ευρυτανία, ήμουν δώδεκα ετών, όταν τότε ο Παύλος Μπακογιάννης με έστειλε, μικρό παιδί, στο χωριό του, στη Βελωτά, πέρασα μία ονειρεμένη εβδομάδα. Θυμάμαι, όμως, ακόμα, χωριό της ελληνικής επικράτειας χωρίς ηλεκτρικό ρεύμα τότε.
Από τότε η χώρα έχει προοδεύσει πολύ, όμως τα προβλήματα της περιφέρειας παραμένουν εξαιρετικά οξυμένα. Και άκουσα με πολύ μεγάλη προσοχή αυτά τα οποία είπε ο Δήμαρχος.

Και θα ήθελα να ξεκινήσω αυτή τη σύντομη τοποθέτησή μου με μία αναφορά στην επίσκεψη την οποία έκανα πριν από λίγο στο 2ο Δημοτικό Σχολείο Καρπενησίου, ένα σχολείο το οποίο είναι ανάμεσα στα 430 σχολεία, ανακατασκευάζεται πλήρως, γίνεται προσβάσιμο, ξαναβάφεται, φτιάχνονται τα γήπεδα, μέσα από το πρόγραμμα «Μαριέττα Γιαννάκου», ένα πρόγραμμα πολύ ευρύ, πολύ φιλόδοξο, το οποίο έχει σκοπό να στηρίξει τις υποδομές της εκπαίδευσής μας, πρωτοβάθμιας, δευτεροβάθμιας, σε ολόκληρη την επικράτεια.

Ο Διευθυντής του σχολείου, λοιπόν, μου είπε ότι φέτος με το καλό θα έρθουν στην Α’ Δημοτικού 20 παιδιά, όμως του χρόνου θα έρθουν μόλις 9. Και ίσως αυτή η στατιστική, η σημειακή, είναι η καλύτερη απόδειξη του μεγάλου προβλήματος και της μεγάλης πρόκλησης που αντιμετωπίζουμε, για το πώς θα στηρίξουμε έμπρακτα την ελληνική περιφέρεια, πώς θα αντιμετωπίσουμε το πανελλαδικό πρόβλημα της υπογεννητικότητας, το οποίο όμως είναι πιο οξύ στην περιφέρεια, ειδικά στις περιοχές οι οποίες είναι πιο απομονωμένες.
Στη συνέχεια, θα έχω την ευκαιρία να βρεθώ στη Φουρνά για να συζητήσω με νέους ανθρώπους οι οποίοι έκαναν την επιλογή να αφήσουν την ζωή τους στα μεγάλα αστικά κέντρα, στην Αθήνα και στη Θεσσαλονίκη, και να επιστρέψουν να ζήσουν στην ελληνική περιφέρεια, να δημιουργήσουν οικογένεια, να μεγαλώσουν εκεί τα παιδιά τους και να δουν τη ζωή τους διαφορετικά από ό,τι τη βλέπουμε εμείς στα μεγάλα αστικά κέντρα.
Ξέρω, όμως, ότι αυτοί ακόμα είναι πολύ λίγοι και ότι οι προκλήσεις που αντιμετωπίζουν ειδικά οι πιο απομονωμένες περιοχές της πατρίδας μας είναι μεγάλες. Γι’ αυτό και μιλώ πάντα για ισόρροπη περιφερειακή ανάπτυξη, για την ανάγκη να μην αισθάνονται οι πολίτες των πιο απομονωμένων χωριών της Ευρυτανίας ή οι πολίτες του Καρπενησίου ως «παιδιά ενός κατώτερου Θεού», ως πολίτες που οι ίδιοι και τα παιδιά τους δεν θα έχουν τις ίδιες ευκαιρίες με αυτές που μπορεί να έχει ο συμπολίτης σας στη Λαμία ή στην Αθήνα ή στη Θεσσαλονίκη.

Γι’ αυτό κι ένα μεγάλο μέρος της δικής μας προσπάθειας στρέφεται ακριβώς στη στήριξη της ελληνικής περιφέρειας, με μια σειρά από προγράμματα πιλοτικά. Παραδείγματος χάρη, δοκιμάζουμε τώρα στον βόρειο Έβρο ένα πρόγραμμα άμεσης οικονομικής στήριξης με 10.000 ευρώ συμπολιτών μας οι οποίοι θα επιλέξουν να μετεγκατασταθούν στα χωριά του βορείου Έβρου. Και εφόσον το πρόγραμμα αυτό είναι επιτυχημένο, μπορούμε να το επεκτείνουμε και σε άλλες περιοχές της πατρίδας μας και σίγουρα η Ευρυτανία θα ήταν πρώτος στόχος για να κάνουμε μια τέτοια παρέμβαση.
Ξέρω, όμως, επίσης ότι τα προβλήματα όταν ζει κανείς στην Ευρυτανία, όταν ζει και στην πρωτεύουσα, στο Καρπενήσι, είναι πολλά. Και αναφέρθηκε ο Δήμαρχος και ο Περιφερειάρχης στο μεγάλο ζήτημα της προσβασιμότητας. Για εμένα, ο νέος δρόμος από τη Λαμία στο Καρπενήσι θα έλεγα ότι είναι μια υποχρέωση τιμής στον Παύλο Μπακογιάννη, ο οποίος πρώτος αγωνίστηκε να βγάλει την Ευρυτανία από την απομόνωση.

Ο δρόμος αυτός θα γίνει. Και ο δρόμος αυτός είναι προσωπική μου δέσμευση ότι θα δημοπρατηθεί εντός του 2026. Ολοκληρώνουμε τις περιβαλλοντικές αδειοδοτήσεις, έχουμε εξασφαλίσει τους πόρους, θα χρειαστούμε λίγο παραπάνω από 200 εκατομμύρια, δεν είναι φθηνό έργο, αλλά είναι το ελάχιστο το οποίο μπορούμε να κάνουμε έτσι ώστε να αισθάνονται οι πολίτες της Ευρυτανίας, οι πολίτες του Καρπενησίου, ότι έχουν την πρόσβαση με τον «κορμό» της κεντρικής Ελλάδας, με τη Λαμία, με την Αθήνα, με όπου θέλουν να πάνε, με έναν δρόμο ο οποίος θα είναι σύγχρονος και ο οποίος θα είναι απολύτως ασφαλής.
Γίνονται και πολλά ακόμα στην ευρύτερη περιοχή. Με τον Περιφερειάρχη επισκεφθήκαμε το Αθλητικό Κέντρο Καρπενησίου, το οποίο ανακατασκευάζεται πλήρως.

Η Ευρυτανία έχει τη δυνατότητα, ξέρετε, να μπορεί να προσελκύει επισκέπτες 12 μήνες τον χρόνο. Και αυτό την εποχή της κλιματικής κρίσης έχει μεγάλη σημασία. Θα δείτε ότι οι τουρίστες θα αρχίσουν να μετακινούνται από τη θάλασσα στο βουνό, όχι μόνο τον χειμώνα. Ο προορισμός είναι καταπληκτικός τον χειμώνα και ξέρετε πόσο στηρίζω και το χιονοδρομικό, προκειμένου να ολοκληρωθούν οι επενδύσεις. Τρέχουμε να τις βάλουμε στο Ταμείο Ανάκαμψης για να αναβαθμίσουμε το χιονοδρομικό.
Τουρισμός 12 μήνες τον χρόνο, πρωτογενής τομέας στοχευμένος, ποιοτικά προϊόντα, υπηρεσίες όσο μπορούμε να τις υποστηρίξουμε, στοχευμένη μεταποίηση.

Ναι, μπορούμε να δημιουργήσουμε ένα αναπτυξιακό πρότυπο για τα βουνά μας, για τους ορεινούς μας όγκους, έτσι ώστε να μπορέσουμε να προσελκύσουμε επενδύσεις, να δημιουργήσουμε θέσεις εργασίας και να σταθούμε κοντά στους πολίτες, οι οποίοι θα επιλέξουν να ζήσουν στα ελληνικά βουνά.

Είμαστε σε τακτική επικοινωνία με ένα δίκτυο των 38 ορεινών Δήμων. Ακούμε τις προτάσεις τους, ακούμε τις εισηγήσεις τους, έχουμε χρηματοδοτικά εργαλεία για το πώς μπορούμε να υποστηρίξουμε τη ζωή, όχι μόνο στο Καρπενήσι, αλλά και στα μικρότερα χωριά της Ευρυτανίας.
Μαζί με το κλιμάκιο το οποίο θα επισκεφτούμε σε λίγο τη Φουρνά, θα βρίσκεται και μία καινοτόμα δράση του Υπουργείου Υγείας. Λέγονται ΚΟΜΥ, είναι κινητές ουσιαστικά ομάδες υγείας οι οποίες θα πηγαίνουν οι ίδιες στα χωριά και θα μπορούν να εξετάζουν τους συμπολίτες μας, ειδικά τους πιο ηλικιωμένους, και με υποδομές τηλεϊατρικής θα μπορούν να τους παρέχουν πρωτοβάθμια φροντίδα υγείας στον ίδιο τους τον τόπο.
Αυτές είναι οι δράσεις οι οποίες, τελικά, θα αλλάξουν την ποιότητα ζωής στην ελληνική περιφέρεια και που θα ξανακάνουν τα χωριά μας ελκυστικά για να μπορέσουν όχι μόνο να μείνουν εκεί αυτοί οι οποίοι ήδη κατοικούν, αλλά να  μπορέσουμε να προσελκύσουμε μία νέα γενιά ανθρώπων, οι οποίοι θα επιλέξουν μία διαφορετική, πιο δημιουργική, πιο γεμάτη, πιο φιλική προς το περιβάλλον ζωή.
Αυτή, λοιπόν, είναι η δέσμευσή μου απέναντι στην ελληνική περιφέρεια, είναι η δέσμευσή μου απέναντι στο Καρπενήσι, είναι η δέσμευσή μου απέναντι στην Ευρυτανία.

Θέλω η δική μας θητεία να ταυτιστεί με ένα μεγάλο εμβληματικό έργο, ανάμεσα στα πολλά τα οποία γίνονται, και αυτό το έργο δεν μπορεί να είναι άλλο από τον σύγχρονο δρόμο που θα συνδέει τη Λαμία με το Καρπενήσι.
Φίλες και φίλοι, δεν θέλω να μιλήσω πολύ για τα ευρύτερα πολιτικά ζητήματα, καθώς ο σκοπός της σημερινής επίσκεψης είναι να αναδείξουμε τα ζητήματα τα οποία αφορούν την Ευρυτανία και κυρίως τα ζητήματα που αφορούν τη στρατηγική μας για την ανάπτυξη των ορεινών όγκων.
Επιτρέψτε μου μόνο να πω μία φράση παίρνοντας πάλι αφορμή από μία πολύ εύστοχη τοποθέτηση του Παύλου Μπακογιάννη πριν από πολλά χρόνια, όταν είχε πει ότι «μπορούμε να διαφωνούμε γιατί μπορούμε να συνυπάρχουμε».

Προσέξτε πόσο σημαντική και προφητική ήταν αυτή η φράση, σε μία εποχή μεγάλης πόλωσης, τόσο μεγάλης πόλωσης που ο ίδιος ο Παύλος Μπακογιάννης την πλήρωσε με τη ζωή του. Ένας υπέρμαχος της εθνικής συμφιλίωσης, ένας άνθρωπος ο οποίος ήθελε να χτίζει γέφυρες εκεί που οι άλλοι ήθελαν να υψώνουν τοίχους.
Αυτή, λοιπόν, η υπόμνηση ότι σε μία δημοκρατία μπορούμε και επιβάλλεται να διαφωνούμε, αλλά δεν μπορούμε να βλέπουμε τον πολιτικό μας αντίπαλο ως εχθρό τον οποίο θέλουμε να εξολοθρεύσουμε, είναι σήμερα περισσότερο παρά ποτέ επίκαιρη.

Η χώρα μας, όπως και όλες οι χώρες της Ευρώπης, αντιμετωπίζουμε πολύ μεγάλες προκλήσεις. Αντιμετωπίζουμε προκλήσεις με την περιφερειακή αστάθεια η οποία υπάρχει στην περιοχή μας, αντιμετωπίζουμε αυξημένες προσφυγικές ροές από τη Λιβύη, αντιμετωπίζουμε πολέμους, στην Ουκρανία, στη Μέση Ανατολή. Και όμως, μέσα αυτό το περιβάλλον η χώρα στέκεται ισχυρή, σταθερή και με αυτοπεποίθηση, με μία έντονη διπλωματική παρουσία και με μία πολιτική ενίσχυσης των Ενόπλων Δυνάμεων, η οποία ήδη έχει αποδώσει σημαντικούς καρπούς.

Έβλεπα χθες -και δεν μπορώ να σας πω ότι δεν συγκινήθηκα- ένα ρεπορτάζ τηλεοπτικού σταθμού από την πρώτη από τις τέσσερις φρεγάτες Belharra, τον «Κίμωνα», ο οποίος ήδη κάνει τις τελικές του δοκιμές στη θάλασσα στη Γαλλία και θα ενταχθεί στις δυνάμεις του Πολεμικού Ναυτικού πριν το τέλος του έτους.
Σκεφτείτε που ήμασταν πριν από έξι χρόνια και που είμαστε σήμερα, πώς η χώρα προβάλλει με ισχύ και με αυτοπεποίθηση τις εθνικές της θέσεις ενισχύοντας σταθερά τις Ένοπλες Δυνάμεις.

Σε αυτό το περιβάλλον, λοιπόν, μεγάλης αστάθειας, το τελευταίο το οποίο χρειαζόμαστε είναι αυξημένη πόλωση, λογικές εξολόθρευσης του αντιπάλου μας, να πάμε να βάλουμε τους αντιπάλους μας φυλακή, να ποινικοποιήσουμε πλήρως την πολιτική ζωή του τόπου. Όχι, δεν νομίζω ότι περιμένουν οι πολίτες από εμάς αυτό.

Για το ζήτημα του ΟΠΕΚΕΠΕ, το οποίο γνωρίζετε πολύ καλά ότι είναι μία ανοιχτή διαχρονική πληγή, εμείς πρώτοι είπαμε, ελάτε να κάνουμε μια Εξεταστική να δούμε όλες τις πτυχές του ζητήματος. Όχι μόνο για να αποδώσουμε ευθύνες, αλλά κυρίως για το πώς θα διορθωθούμε, για το πώς θα γίνουμε καλύτεροι και πώς θα αξιοποιήσουμε τις ευρωπαϊκές επιδοτήσεις πραγματικά προς όφελος των πραγματικών αγροτών και των κτηνοτρόφων και όχι των απατεώνων οι οποίοι παρεισέφρησαν σε αυτό το σύστημα.
Πιστεύω ότι αυτό τελικά ενδιαφέρει πρώτα και πάνω απ’ όλα τους πολίτες. Πώς θα πάρουμε τα λεφτά πίσω από τους κλέφτες -και θα τα πάρουμε τα λεφτά πίσω από τους κλέφτες, να μην έχετε καμία αμφιβολία- και πώς θα διορθώσουμε το σύστημα των επιδοτήσεων, έτσι ώστε να μπορούμε να στηρίξουμε πραγματικά τον πρωτογενή τομέα. Αυτό νομίζω ότι είναι το αίτημα σήμερα των καιρών και όχι να «σκοτωνόμαστε» στη Βουλή, σε ένα κλίμα ακραίας τοξικότητας και πόλωσης και μέσα σε μία διαδικασία πλήρους ποινικοποίησης της πολιτικής ζωής.

Αυτή η κυβέρνηση εκλέχθηκε πριν από δύο χρόνια με μια πολύ συγκεκριμένη και ισχυρή λαϊκή εντολή. Εσείς, οι Έλληνες πολίτες, δύο φορές μας δώσατε ποσοστά άνω του 40%. Είναι μια βαριά ευθύνη. Είναι μια βαριά ευθύνη για μένα, για όλα τα στελέχη της κυβέρνησης, να ανταποκριθούμε άξιοι αυτής της εμπιστοσύνης σας.

Είμαστε στο μέσο της κυβερνητικής μας θητείας. Έχουμε δύο χρόνια ακόμα. Το κυβερνητικό έργο τρέχει με μεγάλη ταχύτητα. Βλέπετε τα αποτυπώματά του παντού και θα συνεχίσουμε να εργαζόμαστε, έτσι ώστε να μπορέσουμε το 2027 να σας κοιτάξουμε στα μάτια, τους Έλληνες πολίτες, και να σας πούμε: τα είπαμε και τα κάναμε αυτά για τα οποία δεσμευτήκατε το 2023.
Και όπου δεν τα καταφέραμε, διότι κανείς δεν είναι τέλειος και προφανώς όλοι κάνουμε λάθη, με θάρρος θα σας κοιτάξουμε πάλι στα μάτια, θα σας πούμε: εδώ δεν τα καταφέραμε και πρέπει να γίνουμε καλύτεροι.
Έτσι πιστεύω ότι χτίζουμε πραγματικές σχέσεις εμπιστοσύνης με τους Έλληνες πολίτες και σας διαβεβαιώνω ότι κάθε μέρα αυτή είναι η αποστολή στην οποία είμαι προσηλωμένος και γι’ αυτό θα εξακολουθώ να εργάζομαι.
Για το πώς θα κρατήσουμε τη χώρα σταθερή και ασφαλή σε αυτό το περιβάλλον παγκόσμιας αβεβαιότητας, για το πώς θα στηρίξουμε τα εισοδήματα των πολιτών σε μία εποχή όπου -το γνωρίζω πολύ καλά- οι τιμές έχουν αυξηθεί και το διαθέσιμο εισόδημα πιέζεται. Θα κάνετε λίγη υπομονή μέχρι τον Σεπτέμβριο, πιστεύω ότι θα έχουμε καλές ειδήσεις στη Θεσσαλονίκη για τη στήριξη του διαθέσιμου εισοδήματος, των μισθωτών, των συνταξιούχων. Δεν θέλω να πω περισσότερα.

Για το πώς το Εθνικό Σύστημα Υγείας θα μεταμορφωθεί σε ένα σύστημα υγείας σύγχρονο, το οποίο δεν θα θεραπεύει απλά την ασθένεια, αλλά θα την προλαμβάνει κιόλας. Είμαι σίγουρος ότι πολλοί από εσάς έχετε λάβει μηνύματα από το Υπουργείο Υγείας για προληπτικές εξετάσεις, τις οποίες σας ενθαρρύνω να κάνετε.

Και πολύ σύντομα -από χθες ξεκίνησε αυτό, θέλω να κάνω μία ειδική αναφορά- όσοι πηγαίνουν σε οποιοδήποτε ελληνικό νοσοκομείο και περνάνε έστω και μία νύχτα, όταν θα βγαίνουν από το νοσοκομείο θα λαμβάνουν ένα μήνυμα, με το οποίο θα ζητάμε τρία λεπτά από τον χρόνο σας να μας πείτε εσείς την άποψή σας για το πώς λειτουργεί το Εθνικό Σύστημα Υγείας, για το πώς θα βελτιωθούμε, για το πώς θα γίνουμε καλύτεροι, για το πώς θα μειώσουμε τον χρόνο στις εφημερίες, για το πώς θα βελτιώσουμε τις υποδομές μας.

Γίνονται, λοιπόν, πολλά πράγματα σε πολλά διαφορετικά πεδία. Αυτό το οποίο θέλω να κρατήσετε, τελειώνοντας αυτή τη σύντομη παρέμβασή μου, είναι την δέσμευσή μου ότι κάθε μέρα αγωνίζομαι για να τιμήσω την εμπιστοσύνη σας, για να βελτιώσουμε την εικόνα της Ελλάδας στο διεθνές στερέωμα, για να βελτιώσουμε το διαθέσιμο εισόδημα των Ελλήνων πολιτών, για να καλύψουμε τη μεγάλη απόσταση την οποία, δυστυχώς, χάσαμε και η οποία διευρύνθηκε στα χρόνια της κρίσης.

Και θα το κάνουμε πάντα μέσα από μία οπτική ότι είμαστε εδώ για όλες τις Ελληνίδες και για όλους τους Έλληνες, όχι μόνο γι’ αυτούς που μας ψήφισαν, και γι’ αυτούς που δεν μας ψήφισαν. Είμαστε εδώ για να ενώσουμε τους Έλληνες, όχι για να τους διχάσουμε. Είμαστε εδώ για να προχωρήσουμε σταθερά, τολμηρά, μπροστά, να κάνουμε την Ελλάδα αυτό το οποίο πραγματικά ονειρευόμαστε.
Να είστε καλά, σας ευχαριστώ πάρα πολύ, καλημέρα και καλή δύναμη σε όλους μας.

Συχνά είναι δύσκολο να ξεχωρίσεις πότε κάποιος αστειεύεται και πότε εννοεί κάτι που λέει. Κάποιες φορές φαίνεται από τον τρόπο που μιλάει ή εκφράζεται.

Άλλες φορές από το ύφος και τις κινήσεις του σώματος του. Είναι όμως αρκετές οι στιγμές που βρίσκεσαι σε αμηχανία γιατί δεν ξέρεις αν πρέπει να πάρεις στα σοβαρά ένα προσβλητικό αστείο που είπε κάποιος. Το νιώθεις πως παρόλο που δικαιολογήθηκε ότι έκανε πλάκα, δεν το εννοεί.

Μην αφήσεις ποτέ να σε κάνουν να νιώσεις πως είναι δικό σου λάθος

Δεν ξέρεις πως, αλλά το νιώθεις ενστικτωδώς ή από εμπειρία. Καθώς το συγκεκριμένο άτομο δε χαμογελά, δεν άλλαξε τίποτα στη στάση του σώματος του, ούτε καν στις εκφράσεις του προσώπου του.

Είναι μια συνηθισμένη δικαιολογία η φράση: πλάκα έκανα, μη το παίρνεις τόσο στα σοβαρά. Σίγουρα όλοι μας κάποιες φορές θα είπαμε ένα αστείο, που τελικά αποδείχτηκε κακό και προσβλητικό για τον άλλον. Εκεί οφείλεις να εξηγηθείς, να πεις τι ακριβώς εννοούσες ή έστω τι προσπαθούσες να πεις μέσα από το κακόγουστο αστείο.

Το χιούμορ είναι υποκειμενικό επίσης, να το θυμάστε αυτό, όταν λέτε ή δέχεστε αστεία. Κάτι που διασκεδάζει εμένα, προσβάλει κάποιον άλλον. Δεν είναι θέμα μόρφωσης ή πολιτισμού, είναι απλά ζήτημα διαφορετικής προσέγγισης και αισθητικής.

Αν με όσα είπα ήδη καλύπτονται σχεδόν όλοι, με τα πετυχημένα ή αποτυχημένα αστεία τους, τότε ποιος μας απομένει; Αυτοί που χρησιμοποιούν την πλάκα και το αστείο ως δικαιολογία, για να καλύψουν την κακία που μόλις ξεστόμισαν.

Που πασαλείβουν τα λόγια τους και προσπαθούν να αλλάξουν τα λεγόμενα τους. Αυτοί που μέσα από μια έκφραση μνησικακίας και ενός προσβλητικού λογού, αντιστρέφουν τα δεδομένα και ξαφνικά γίνεσαι εσύ ο κακός και ευερέθιστος. Μόλις βρήκες τον μπελά σου γιατί το δειλό άτομο που έχεις απέναντι σου, αντί να εξηγήσει αυτό που ξεστόμισε, το γυρίζει στην πλάκα και κλείνει το θέμα εκεί.

Πως να ξεμπροστιάσεις αυτούς που μόλις σε πρόσβαλαν με τον χειριστικό και κακοποιητικό τους λόγο;

Ξεκινάς με μια πολύ απλή μέθοδο, αυτή του κουφού. Όχι δεν παριστάνεις τον κουφό ούτε πως ξαφνικά χρειάζεσαι ακουστικά βαρηκοΐας. Απλώς προσποιείσαι ότι δεν άκουσες και ζητάς από αυτόν/η που βρίσκεται απέναντι σου να επαναλάβει όσα είπε. Ακούγεται απλό σαν τεχνική όμως στην πράξη φέρνεις σε δύσκολη θέση τον συνομιλητή σου.

Τον αναγκάζεις να επαναλάβει την προσβολή του, το δήθεν αστείο του, Τον βάζεις στην άβολη θέση να ακούσει τον εαυτό του να λέει ξανά όσα ξεστόμισε. Και μόνο τα δευτερόλεπτα που θα του πάρει για να σκεφτεί το πως θα επαναλάβει τα όσα είπε, είναι αρκετά συνήθως για να μπει στη θέση του.

Ένας θρασύδειλος θα προσπαθήσει να αλλάξει ή να διαστρεβλώσει τα λόγια του. Να μεταμορφώσει το νόημα σε κάτι άλλο. Μπορεί φυσικά να σας βγάλει και τρελούς, να σας πείσει πως αλλιώς το ακούσατε ή ότι είστε ιδιαίτερα δραματικοί. Επίσης μη διστάσετε να δείξετε στον συνομιλητή σας ότι παριστάνετε τους βαρήκοους. Όπως έδειξαν το ανάλογο θράσος της προσβολής, έτσι δείξτε και εσείς το αντίστοιχο θάρρος του χαρακτήρα σας. Αφότου προσπαθήσει να αλλάξει τα λόγια του μπορεί να αντιδράσει πιο έντονα, για να βγει ξανά από πάνω.

Εκεί λοιπόν θα δείξετε τη σταθερότητα της γνώμης σας και θα απαντήσετε πως όχι απλά δεν το καταλάβατε το αστείο. Αλλά ότι δεν το θεωρείται αστείο, παρά μια προσβολή. Από την πλευρά σας θα τονίσετε πως δεν κάνετε πλάκα, ότι μιλάτε σοβαρά και καλό θα ήταν να ανακαλέσει. Δείξτε τη δύναμη του χαρακτήρα σας και πως η φράση: πλάκα έκανα, δεν είναι αρκετή για εσάς. Εάν έχετε ένα σοβαρό συνομιλητή απέναντι σας, θα σας ζητήσει συγνώμη και ας επιμένει στην άποψη του. Εάν έχετε ένα δειλό ανθρωπάκι, απλά θα ξινίσει περισσότερο τη μούρη του και εκεί μπορείτε να του προσφέρετε ξύδι.

Σχολικός, επαγγελματικός, οικογενειακός εκφοβισμός. Κανένας δεν πρέπει να γίνεται ανεκτός!

Άλλο η πλάκα και άλλο η προσβολή.

Πως ξεχωρίζεις λοιπόν την πλάκα από την προσβολή; Δύσκολη υπόθεση, σας το λέω από την αρχή. Θα πρέπει να εμπιστευτείτε το ένστικτο σας και να αναγνωρίσετε σημάδια που πιθανόν είναι ήδη εκεί. Είναι νάρκισσος, εκδηλώνεται με αυταρέσκεια και αυτοπροβολή; Είναι συνεργάσιμος, ομαδικός παίκτης ή συμπεριφέρεται σε όλους το ίδιο; Είναι επιθετικά αμυντική σε ότι και αν της λένε ή πρόθυμη να συζητήσει και να αποδεχτεί πως έκανε λάθος; Η γλώσσα του σώματος δείχνει μεταμέλεια ή ακούγεται μόνο μια ξύλινη απάντηση και καμία απολογία;

Επίσης σημαντική είναι η επόμενη ημέρα. Πως θα είναι αυτό το αυτός ή αυτή αύριο, πως θα συμπεριφερθεί; Έχει κατανοήσει την προσβολή, το λάθος και δείχνει προσπάθεια να διορθώσει ότι έγινε. Μήπως ξεκίνησε να κάνει παράπονα ήδη σε τρίτα πρόσωπα ψάχνοντας συμμάχους και να δικαιολογήσει τις πράξεις του; Αυτός/η που έκανε πλάκα, την επόμενη μέρα θα δείξει μια μεταμέλεια, το βλέμμα έστω θα είναι συγκαταβατικό. Εάν παραμένει με ύφος ανωτερότητας και περηφάνιας, δεν κατανόησε καν την προσβολή.

Από εκεί και έπειτα αποφύγετε αυτό το άτομο. Αναλόγως τη σχέση σας, οικογενειακή, φιλική ή επαγγελματική, κρατήστε απόσταση. Δε θα είστε οι ψυχολόγοι κανενός και ούτε μπορείτε να βοηθήσετε κάποιον που σας επιτίθεται. Σίγουρα θα έχει τους λόγους του για να συμπεριφέρεται με βία στους άλλους. Όλοι θα μπορούσαμε να έχουμε δικαιολογίες, όμως είναι επιλογή μας το πως θα συμπεριφερθούμε.

Κανείς τρίτος δε μας φταίει για τα παιδικά μας τραύματα ή για όσα βιώνουμε στην προσωπική μας ζωή. Αντί να κάνουν πλάκα με τους άλλους, ας ζητήσουν επαγγελματική βοήθεια. Εσείς μακριά από αρνητικούς και αγέλαστους ανθρώπους!

Σύνταξη – επιμέλεια κειμένου: Βογιατζής Ηλίας

Email επικοινωνίας: [email protected]

Η λεπτομέρεια στις κουρτίνες που μπορεί να απογειώσει (ή να καταστρέψει) τη διακόσμηση του σπιτιού σου

Οι κουρτίνες δεν είναι απλώς πρακτικές. Όταν επιλεγούν και τοποθετηθούν σωστά, χαρίζουν ύφος, φως και ισορροπία σε κάθε χώρο, μεταμορφώνοντας αμέσως την ατμόσφαιρα του σπιτιού.

Αναπόσπαστο κομμάτι κάθε εσωτερικού χώρου, οι κουρτίνες καθορίζουν την αίσθηση και το στιλ ενός δωματίου. Παρ’ όλα αυτά, ένα μικρό και συχνό λάθος μπορεί να καταστρέψει εντελώς το τελικό αποτέλεσμα, όσο όμορφη κι αν είναι η υπόλοιπη διακόσμηση.

Το πρόβλημα είναι τόσο διαδεδομένο που πολλοί δεν συνειδητοποιούν καν ότι το κάνουν. Πολλοί θεωρούν τις κουρτίνες απλά λειτουργικά στοιχεία, χρήσιμα για να φιλτράρουν το φως ή να προσφέρουν ιδιωτικότητα. Όμως, πέρα από την πρακτική τους χρήση, είναι και σημαντικοί «παίκτες» στον τομέα της αισθητικής, ικανοί να δομήσουν οπτικά τον χώρο με λεπτότητα.

Πρέπει ή δεν πρέπει να ακουμπoύν οι κουρτίνες στο πάτωμα

Όπως εξηγεί στο γαλλικό Journal des Femmes η διακοσμήτρια Ζιλί Γκιγερμέ, «μια σωστά τοποθετημένη κουρτίνα μπορεί να αναδείξει το ταβάνι, να μεγαλώσει οπτικά το δωμάτιο και να προσθέσει αίσθηση πολυτέλειας, χωρίς να αλλάξει τίποτα άλλο».

Δυστυχώς, η πιο συχνή παγίδα είναι οι κουρτίνες που δεν έχουν το σωστό μήκος. Πολλοί, είτε για λόγους ευκολίας είτε από άγνοια, τις κρεμούν αφήνοντας ένα κενό ανάμεσα στο ύφασμα και το πάτωμα.

Αυτό το φαινομενικά μικρό διάστημα δημιουργεί αμέσως ένα «φτηνό» οπτικό αποτέλεσμα και διακόπτει τη ροή του χώρου. «Μια κουρτίνα που σταματά πριν το πάτωμα μοιάζει σαν να κόβει το δωμάτιο στη μέση», σημειώνει η Γκιγερμέ.

Η λύση είναι απλή αλλά καθοριστική: οι κουρτίνες πρέπει να ακουμπούν ελαφρά ή να αγγίζουν απαλά το πάτωμα. Αυτό το μικρό άγγιγμα κάνει το δωμάτιο να δείχνει πιο επιμελημένο, πιο «γεμάτο» και αισθητικά αρμονικό. Μια λεπτομέρεια που συχνά παραβλέπεται, αλλά έχει τεράστια επίδραση στην ατμόσφαιρα του χώρου.

Έτσι, την επόμενη φορά που θα επιλέξετε κουρτίνες, θυμηθείτε: το μήκος τους είναι το μυστικό που ξεχωρίζει ένα απλό δωμάτιο από ένα κομψό και ισορροπημένο εσωτερικό.

Δείτε ποια μέθοδος άσκησης αναζωογόνησε την 72χρονη

Στα 72 της, η Άβεριλ Μοχαμάντ ανακαλύπτει ξανά την ευελιξία και τη χαρά της κίνησης μέσα από μια ήπια μορφή άσκησης που αποδεικνύεται αποτελεσματική για κάθε ηλικία και φυσική κατάσταση.

H Άβεριλ Μοχαμάντ δηλώνει πως δεν έχει νιώσει ποτέ καλύτερα με το σώμα της και αποδίδει αυτή την αλλαγή σε μια μέθοδο άσκησης που απευθύνεται πραγματικά σε όλους. Η ιστορία της παρουσιάστηκε στη βρετανική έκδοση του Women’s Health, όπου η ίδια εξηγεί πώς μια δύσκολη περίοδος τραυματισμού μετατράπηκε σε αφετηρία ανανέωσης.

Μετά από έναν σοβαρό τραυματισμό στον ώμο το 2021 και ρήξη του στροφικού πετάλου, βρέθηκε ξαφνικά αντιμέτωπη με πόνο που δεν της επέτρεπε ούτε να κοιμηθεί ούτε να κάνει τις πιο απλές καθημερινές κινήσεις. Όπως είπε, «δεν μπορούσα να κοιμηθώ, να κάνω μπάνιο ή ακόμη και να φορέσωτο παντελόνι μου χωρίς αφόρητο πόνο».

Για πάνω από τριάντα χρόνια, η Άβεριλ Μοχαμάντ γυμναζόταν συστηματικά με ελαφριά βάρη πέντε με έξι φορές την εβδομάδα.

Ξαφνικά όμως ένιωθε πως δεν αναγνώριζε το σώμα της, ενώ ζούσε καθημερινά με παυσίπονα. Η αλλαγή ήρθε όταν η κόρη της της χάρισε ένα εισιτήριο για μάθημα Pilates Reformer (κρεβάτι πιλάτες) .

«Μόνο μία συνεδρία ήταν αρκετή για να καταλάβω ότι είχα βρει την άσκηση που θα με έκανε να νιώσω καλύτερα. Ο πόνος είχε βελτιωθεί ελάχιστα μετά τα πρώτα πενήντα λεπτά, αλλά ήταν σαν να είχε σηκωθεί ένα σύννεφο» είπε.

Ήδη μετά από τέσσερα μαθήματα κατάφερε να ξανακοιμηθεί πάνω στο χέρι της και έναν χρόνο αργότερα, με δύο μαθήματα την εβδομάδα, ο πόνος είχε μειωθεί από βασανιστικός σε σχεδόν ανεπαίσθητος. Απέκτησε ξανά ευχέρεια στις κινήσεις της και αποδίδει την ανάρρωσή της αποκλειστικά στο Pilates Reformer.

Όπως εξήγησε, «το να πιέζεις τον εαυτό σου υπερβολικά μπορεί να σε πάει πίσω, ενώ η πλήρης ακινησία αυξάνει τη δυσκαμψία. Οι δάσκαλοί μου με βοηθούν να βρίσκω την ισορροπία».

Το Pilates Reformer θεωρείται ιδανικό για κάθε ηλικία, καθώς είναι ήπιο για τις αρθρώσεις και παράλληλα διορθώνει ανισορροπίες, βελτιώνει τη στάση του σώματος, μειώνει χρόνιους πόνους και υποστηρίζει την αποκατάσταση μετά από τραυματισμό.

Η προοδευτική αντίσταση των ελατηρίων επιτρέπει στον ασκούμενο να εξελίσσεται με ασφαλή και σταθερό ρυθμό, κάτι που το καθιστά κατάλληλο ακόμη και για περιπτώσεις ευαισθησίας ή μειωμένης κινητικότητας. Δύο χρόνια μετά την πρώτη της επαφή με το Pilates Reformer, η Άβεριλ Μοχαμάντ συνεχίζει τα εβδομαδιαία μαθήματα και συμπληρώνει την προπόνησή της με τριάντα λεπτά ενδυνάμωσης καθημερινά. Όπως λέει, «θα συνεχίσω να το κάνω για όσο ζω».