Είναι είδος υπό εξαφάνιση – η αράχνη πασχαλίτσα – βρέθηκε σε αυλή σπιτιού στο Ναύπλιο. Το εντυπωσιακό είναι ότι το συγκεκριμένο έντομο που έκανε την εμφάνισή του στην Αργολίδα, ζει στη Μεγάλη Βρετανία!
Η αράχνη πασχαλίτσα (Eresus Cinnaberinus) έκοβε βόλτες στην αυλή του σπιτιού νοικοκυράς στο Ναύπλιο. Το πανέμορφο και σπάνιο έντομο με τα χρώματα της πασχαλίτσας, είναι άγνωστο πώς έφθασε μέχρι την πρωτεύουσα της Αργολίδας.
Μία εξήγηση είναι – σημειώνει το anagniostis.org – ότι την περιοχή επισκέπτονται αρκετοί Βρετανοί τουρίστες, οπότε είναι πιθανό η Eresus Cinnaberinus να «μετακόμισε» στην πόλη με κάποιον ταξιδιώτη.
Η αράχνη πασχαλίτσα
Η συγκεκριμένη αράχνη πήρε το όνομα αυτό εξαιτίας του λαμπερού κόκκινου σώματός της που καλύπτεται από μαύρα σημάδια στα αρσενικά του είδους.
Ως είδος, είναι γνωστό για την ικανότητά τους στην κατασκευή μεταξένιων θόλων και σωλήνων τους οποίους διακοσμούν με τα απομεινάρια φαγωμένων σκαθαριών και μυρμηγκιών, όπως οι άνθρωποι βάζουν ως τρόπαια τα κεφάλια ζώων που έχουν σκοτώσει στους τοίχους.
Η μητέρα αράχνη πασχαλίτσα πεθαίνει αφού εκκολάψει τα αυγά της έτσι ώστε τα μικρά της να τραφούν από το σώμα της.
Είδος προς εξαφάνιση στην Αγγλία
Αυτό το πολύ όμορφο έντομο ήταν στα όρια της εξαφάνισης κατά τη δεκαετία του ’90 όταν είχε απομείνει παρά μόνο μία αποικία με 56 αράχνες σε όλη τη Μεγάλη Βρετανία. Από τότε όμως, έγιναν αρκετές προσπάθειες να διασωθεί το είδος και τον Αύγουστο του 2011, αφέθηκε ξανά ελεύθερο στη φύση.
Πάντως, το είδος ακόμα διατρέχει τον κίνδυνο της εξαφάνισης και είναι χαρακτηριστικό ότι πρόσφατα, τον Απρίλη του 2017, ορίστηκε ένα ποσό των 4,6 εκατομμυρίων λιρών για την προφύλαξη του συγκεκριμένου είδους και άλλων 19 απειλούμενων ειδών στην Αγγλία.
Σε Βέλγιο και Λαμία
Στο Βέλγιο επίσης είναι προστατευόμενο είδος, καθώς είχε εξαφανιστεί το 1896 και ανακαλύφθηκε εκ νέου το 2009.
Το 2016 υπάρχουν οι πρώτες αναφορές στην Ελλάδα για την Eresus Cinnaberinus, που πλέον επισήμως κατοικεί και στη Λαμία!
Πρόκειται για μια συμβολική χειρονομία που πολλές φορές μπορεί να θέσει σε κίνδυνο την υγεία των μαθητών και ιδιαίτερα αυτών που αντιμετωπίζουν τροφικές αλλεργίες.
Μην ξεχνάμε το τραγικό συμβάν με τον χαμό της 8χρονης Θωμαής που “έφυγε” μετά από πολυήμερη σκληρή μάχη που έδωσε στην ΜΕΘ του Ιπποκρατείου Νοσοκομείου Θεσσαλονίκης έχοντας υποστεί αλλεργικό σοκ από μπακλαβαδάκι κέρασμα στο σχολείο της.
Στο πνεύμα της προσπάθειας να αποφευχθούν τα κεράσματα για να μην αποκλείονται από τη χαρά κατανάλωσης ενός γλυκού παιδιά με προβλήματα υγείας όπως πχ. διαβήτη, κοιλιοκάκη, γαστρεντερικά προβλήματα, μεταβολικό νόσημα, δυσανεξία σε κάποια τροφή, αυτοάνοσο ή τροφική αλλεργία, έχει δημιουργηθεί μια τάση να προτιμώνται αθώα δωράκια και παιχνιδάκια συμβολικά ώστε κανένα παιδί να μην κινδυνεύσει.
Το υπέροχο δωράκι κεράσμα που μοιράστηκε σε ελληνικό Νηπιαγωγείο
Αλιεύσαμε από την σελίδα της νηπιαγωγού Μαρίας Σπανού το πρωτότυπο κέρασμα που μοιράστηκε στους μαθητές για τα γενέθλια ενός παιδιού της τάξης. Αντί για γλυκάκι, η μαμά της εορτάζουσας μαθήτριας προμηθεύτηκε πετσετούλες σε πράσινες και ροζ αποχρώσεις όπου πάνω κέντησε το όνομα κάθε παιδιού και μαζί τούς δόθηκε και ένα αρωματικό σαπουνάκι. Μια όμορφη πρωτοβουλία που αξίζει να υιοθετηθεί και από άλλους γονείς!
Συχνά ρωτώ έναν γονιό γιατί έκανε παιδί. Ντρέπομαι να σας πω τις απαντήσεις που ακούω τουλάχιστον από εκείνους που δεν ντρέπονται να τις πουν.
Έρχεται λοιπόν εκείνη η ώρα η ευλογημένη που γυρνάς στο σπίτι με ένα παιδί. Μέχρι τώρα δεν το είχες. Για μερικούς μήνες το είχες στη κοιλιά σου, άλλοι το περιμένατε με αγωνία, άλλοι με χαρά, άλλοι με προβληματισμό και κάποιοι ίσως και με φόβο. Ότι κι αν υπήρχε πριν να έρθει τελειώνει όμως όταν έρθει. Είσαι εκεί στο σπίτι σου, συχνά χωρίς βοήθεια και αρχίζει μια περίοδος που κανείς δεν σου την περιέγραψε πραγματικά. Την είχες ίσως ζήσει μέσω φίλων αλλά όταν έφευγες από τα σπίτια τους έχοντας πάρει μια γεύση για λίγο από τις χαρές ή τα αδιέξοδα ενός βρέφους, εσύ πήγαινες στο σπίτι σου και κοιμόσουν ενώ οι φίλοι σου ξενυχτούσαν, θηλάζοντας, αλλάζοντας πάνες, και ίσως περπατώντας πέρα δώθε στο σπίτι μήπως και το μωρό ηρεμίσει και κοιμηθεί. Μπορεί να σου τα περιέγραφε η φίλη σου αν προλάβαινε αλλά το βίωμα είναι βίωμα. Τώρα τo ζεις.
Για όποιο λοιπόν λόγο έφερες ένα παιδί από το μαιευτήριο στο σπίτι ο δρόμος δεν έχει γυρισμό. Πασχίζεις και αγωνιάς και κούτσα-κούτσα τα καταφέρνεις να περάσεις το πρώτο χρόνο και σιγά σιγά έρχεται και ο δεύτερος και ο τρίτος και τώρα πια το βρέφος είναι νήπιο και οι ανάγκες του είναι άλλες. Θέλει να εμπειρευτεί τον κόσμο, να πιάσει, να δοκιμάσει, να ανεβεί, να κατεβεί, να δαγκώσει, να φτύσει, να φάει ή να μην φάει, να κοιμηθεί ή να μην κοιμηθεί και όλα αυτά που αντιμετωπίζεις καθημερινά. Εξουθενωμένοι τις περισσότερες φορές και οι δύο γονείς (στην καλύτερη περίπτωση που ασχολούνται και οι δύο και είναι αλήθεια πως συμβαίνει όλο και περισσότερο) έχουν ανάγκη λίγου ύπνου, λίγης ξεκούρασης, λίγης χαλαρότητας. Αν έχουν κάποιον άνθρωπο να το αφήσουν έχει καλώς αν όμως όχι; Οι ανάγκες του ζευγαριού μεγαλώνουν για λίγο χρόνο προσωπικό, για μια έξοδο χωρίς έννοιες, για ένα ποτό με φίλους. Δυσκολεύει και η σχέση γιατί τώρα τα θέματα της αντιπαράθεσης είναι πιο πολλά και έχουν να κάνουν με έναν ακόμη άνθρωπο που εξαρτάται 100% από εκείνους. Ψάχνουν απεγνωσμένα να βρουν λύσεις. Μέχρι πριν λίγα χρόνια τη λύση αποτελούσε η τηλεόραση. Στην καλύτερη κάποιο παιδικό dvd που κρατούσε το παιδί για λίγο απασχολημένο, να κάνεις ένα μπάνιο βρε αδερφέ σαν άνθρωπος. Και ξαφνικά το ένα dvd έγιναν δύο και τα δύο γρήγορα έγιναν τρία. Και μια καινούργια διένεξη ξεκίνησε και μεταξύ γονιού παιδιού αλλά και μεταξύ του ζευγαριού. «Έλα άστον μωρέ, τι θα πάθει;». Όσο είχαμε τα dvd η ιστορία ήταν ως εκεί. Άλλη οικογένεια έβρισκε τη λύση της σιγά σιγά, άλλη επέβαλε, άλλη αδιαφορούσε και η ζωή συνεχιζόταν μέχρι την αποφράδα εκείνη μέρα που ανακαλύφθηκε το tablet. Αποφράδα ναι αποφράδα γιατί τώρα πια τον σιγαστήρα, την baby sitter, την νταντά, μπορείς να την πάρεις ΚΑΙ μαζί σου όπου πας!!! Όπου πας έχεις το μαγικό εκείνο, το θαυματουργό αποχαυνωτικό δηλητήριο που αργά αλλά σταθερά εξουσιάζει το παιδί σου. Μάχες ολόκληρες με τρίχρονα που θέλουν κι άλλο το tablet. Χτυπούν και χτυπιούνται στα πατώματα μόλις τους πάρεις την εξάρτηση γιατί ναι έχουν εξαρτηθεί. Δεν επιτρέπεται να έχουμε εξαρτημένα πλάσματα από την τεχνολογία. Δεν επιτρέπεται επίσης να σπρώχνουμε τα παιδιά μας στην εξάρτηση πιστεύοντας ότι θα είναι αυτά σε θέση να την ελέγξουν. Ποιος στραβός δεν θέλει το φως του; Ποιος ναρκομανής δεν θέλει τη δόση του! Aν ξέρει μάλιστα πως είναι εδώ δίπλα και μπορεί να την έχει άμεσα! Και όταν του δώσεις το σακκουλάκι με απεριόριστη ποσότητα γιατί πιστεύεις ότι θα βάλει όριο; Ποιος ο ναρκομανής θα βάλει όριο; Μα είμαστε ανόητοι οι άνθρωποι; Ανόητοι ή συμφεροντολόγοι; Κοροϊδεύουμε τους εαυτούς μας ή πράγματι δεν αντιλαμβανόμαστε το πόσο σκληρό είναι για ένα παιδί να του δώσεις στα χέρια του την ευτυχία και το ίδιο να έχει τη σύνεση και την διάκριση να πει:
«Ε τώρα μαμά πάρτο αρκετά ευτύχησα, δεν θέλω άλλο». Ποιόν κοροϊδεύουμε, το εαυτό μας, ή το παιδί;
Δεν είναι πράματα αυτά. Μπορεί το marketing να κάνει τη δουλειά του αλλά εσύ γονιέ δεν πρέπει να κάνεις τη δική σου; Και παρακαλώ να μην ακούσω αυτά που ακούω από τους γιάπιδες «ναι αλλά σύντομα θα πρέπει να μάθει την τεχνολογία». Κανείς δεν λέει όχι. Η τεχνολογία είναι μέρος της ζωής μας, είναι εργαλείο σπουδαίο, είναι μεγάλος βοηθός ποιος μπορεί να το αμφισβητήσει. Δεν είναι όμως για τα χέρια όλων, πάντα.
Η εικόνα των δύο ζευγαριών που τρώνε συζητώντας σε ένα εστιατόριο και 3 παιδάκια κάθονται φρόνιμα-φρόνιμα δίπλα τους και το καθένα έχει το tablet στα χεράκια του είναι θλιβερή, αποκαρδιωτική και απολύτως απαισιόδοξη. Δεν χρειάζεται τα παιδιά να είναι φρόνιμα. Τα παιδιά χρειάζεται να είναι αεικίνητα, να τριγυρνούν γύρω απ’ τα τραπέζια (αν είναι μαζί μας) και να τρώνε και καμιά πατατούλα απ’ το τραπέζι του διπλανού που σίγουρα δεν θα ενοχληθεί γιατί ένα 5χρονο ήρθε κοντά του και τον σκούντησε ή του μίλησε, ή ότι άλλο. Αν η οικογένεια λοιπόν βγήκε όλη μαζί, ας αποφασίσει να πάει εκεί που θα περάσουν τα παιδιά καλά όχι οι μεγάλοι. Και στην ερώτηση και τι να κάνουν οι μεγάλοι, να σκεφτούν πως μεγαλώνουν παιδιά και όχι κούκλες. Την κούκλα εκεί που την αφήνεις εκεί θα τη βρεις. Το παιδί όχι. Δεν μπορεί να το κουβαλώ εκεί που εγώ θέλω πασάροντας ένα tablet για να το κρατώ απασχολημένο δήθεν ευχάριστα. Δεν είναι λύση το tablet για όλα. Δεν είναι εκπαίδευση στη τεχνολογία να ξέρει το τρίχρονο να πατάει το επόμενο τραγουδάκι στο YouTube. Για έναν και μοναδικό λόγο. Γιατί αυτός ο δρόμος δεν έχει τελειωμό και κυρίως δεν έχει γυρισμό. Αν παρόλ’ αυτά θέλουμε να εισάγουμε το γόνο μας στα άδυτα της τεχνολογίας τόσο γρήγορα ας μείνουμε σταθεροί στο χρόνο.
Άλλη μια πονεμένη ιστορία ο χρόνος! Λέει λοιπόν ο δήθεν καλοπροαίρετος γονιός «Ναι πάρτο λοιπόν για 5 λεπτά»! Αλήθεια εσύ μάνα εσύ πατέρα ακούς τι λες; Λες λοιπόν στο 3χρονο «πάρτο για 5 λεπτά». Θέλεις να αναλύσουμε αυτή τη φράση. «Πάρτο» είναι ένα ρήμα στην προστακτική που δηλώνει στον άλλον την συμφωνία μας να αποκτήσει κάτι. Με τη χρήση και μόνο αυτής της λέξης έχουμε δηλώσει την άνιση σχέση μας. Αν δηλαδή λέγαμε «μπορείς να το έχεις» είναι άλλη η αίσθηση, φαίνεται σαν να συναινείς, να συμφωνείς να αποκτήσει ο άλλος κάτι και παράλληλα είναι σαν να του δίνεις την ευθύνη της απόκτησης αυτής. Τώρα αν πάμε στο δεύτερο μέρος της φράσης «για πέντε λεπτά». Τι θα πει το «για πέντε λεπτά» για το 3χρόνο. Τι είναι το «πέντε» και τι είναι τα «λεπτά»; Καταλαβαίνετε τι συμβαίνει στην επικοινωνία μας με τα παιδιά; Τώρα θα πρέπει να δούμε πώς θα προσδιορίσουμε το χρόνο χωρίς να του πούμε κινέζικα όπως είδαμε ότι είναι το «πέντε λεπτά» και χωρίς να πάρουμε την ευθύνη που θα ήταν η έκφραση «μπορείς να το έχεις μέχρι να σου πω». Δεν υπάρχει λύση. Όσο και να σκεφτείς δεν μπορείς να δώσεις την έννοια του ορίου σε ένα 3χρονο. Άρα δεν είναι κάτι που μπορώ να διαπραγματευτώ με το 3χρονο γιατί όλη την ευθύνη θα πρέπει να την έχει ο γονιός. Έτσι αρχίζει η Μάχη για Δύναμη. Γιατί ο γονιός θα βάζει το όριο και το παιδί θα το υπερβαίνει. Συμπεραίνουμε λοιπόν πως αν κάτι δεν μπορούν τα δύο μέρη να είναι σε θέση να το διαπραγματευτούν ισότιμα δεν είναι μέσα στο πλαίσιο των πιθανοτήτων. Αφού λοιπόν δεν μπορεί να είναι σε θέση να αντιληφθεί το πώς το πόσο και το τι απλά δεν μπορεί να το έχει.
Τα όρια μπορούν να ισχύσουν ως όρια και όχι ως επιβολή μόνον όταν συναποφασίζονται, εμπνέονται και δεν επιβάλλονται. Όλοι οι γονείς δυστυχούν με το θέμα αυτό γιατί δεν γνωρίζουν το πώς αυτό το θέμα λειτουργεί στη ψυχοσύνθεση του ανθρώπου. Άρα κάθε φορά που αναφέρονται στα όρια, αναφέρονται στους περιορισμούς που εκείνοι επιθυμούν να επιβάλουν. Φυσικά αυτό το αντιλαμβάνεται το παιδί γιατί δεν είναι χαζός άνθρωπος είναι απλά μικρός άνθρωπος και νοιώθοντας την επιβολή και μπαίνοντας στη μάχη για τη δύναμη θέλουν να επιβάλουν τη δική τους θέση.
Μπορώ λοιπόν να δώσω ένα tablet στα χέρια του παιδιού μου ΜΟΝΟΝ όταν έχω προσυμφωνήσει το πόσο, το γιατί, το πότε και το πώς θα το χρησιμοποιεί. Α! και κάτι ακόμη. Να προσυμφωνήσουμε επίσης και το τι θα χρειαστεί να γίνει αν δεν τηρηθούν τα προηγούμενα. Μόνον τότε μπορεί κανείς να εμπιστευτεί αυτό το σπουδαίο κατά τα άλλα εργαλείο, διασκέδασης, εκπαίδευσης, κλπ κλπ στα χέρια του χρήστη του. Ας αναρωτηθεί ο κάθε γονιός γνωρίζοντας το παιδί του αλλά κυρίως γνωρίζοντας τον εαυτό του αν μπορεί να έχει αυτή τη συμφωνία και ας προχωρήσει.
Αν η σχέση γονιού παιδιού μπορεί να υποστηρίξει το προηγούμενο τότε σημαίνει ότι υπάρχει μια ισότιμη με αμοιβαίο σεβασμό σχέση και τα πράγματα είναι έτοιμα να λειτουργήσουν στο πλαίσιο της ανάληψης ευθύνης που αναλογεί στο κάθε μέρος. Απέχουμε παρασάγκας εμείς οι Έλληνες γονείς από μια τέτοια σχέση. Απέχουμε γιατί δεν την είχαμε με τους δικούς μας γονείς, δεν την έχουμε με τις κυβερνήσεις μας, δεν την έχουμε με την όποια αρχή. Γι’ αυτό την αρχή την βλέπουμε ως εξουσία και ο χορός της αντιπαράθεσης καλά κρατεί.
Το θέμα είναι αν θέλουμε να αλλάξουμε, αυτή τη σχέση ανταγωνισμού και ταυτόχρονα εξάρτησης. Θέλει αρετή και τόλμη η ελευθερία. Δεν χαρίζεται σε κανέναν. Αν δεν μαθητεύσουν οι γονείς οργανωμένα και με συνέπεια στο πώς μπορούν να βελτιώσουν κατ’ αρχήν τον εαυτό τους και μετά την επιρροή προς τον νέο άνθρωπο που προπονούν να βγει στη ζωή, θα συνεχίζουμε να πηγαίνουμε στα τυφλά, θα συνεχίσουμε να εμπιστευόμαστε τα tablets στα χέρια των παιδιών μας και θα συνεχίσουμε να ωρυόμαστε όταν τα πράγματα δεν λειτουργούν όπως θέλουμε. Το θλιβερότερο βέβαια είναι ότι θα συνεχίσουμε να μεταφέρουμε και στην επόμενη γενιά τα δικά μας τραύματα, τα δικά μας στερεότυπα όπως τα κουβαλήσαμε από την προηγούμενη και η προηγούμενη από την προηγούμενη…
Ο Θύμιος Μπουγάς, ο οποίος έπεσε θύμα μπούλινγκ πριν εξαφανιστεί, είναι ζωντανός και σύμφωνα με δύο σοβαρές μαρτυρίες, εθεάθη στον Πειραιά, ανέφερε ο πρόεδρος του Δ.Σ. της «Γραμμής Ζωής» και διοικητής της υπηρεσίας Silver Alert Γεράσιμος Κουρούκλης.
Όπως χαρακτηριστικά υπογράμμισε «ήταν προχθές το βράδυ στον ΗΣΑΠ. Ενεργοποιηθήκαμε αμέσως, σπεύσαμε όλοι μαζί γύρω από τον ΗΣΑΠ Πειραιώς αλλά δυστυχώς δεν καταφέραμε να τον βρούμε» και πρόσθεσε πως έχει γίνει τεράστια κινητοποίηση για να βρεθεί ο 39χρονος, τονίζοντας «90 συμπολίτες μας βρίσκονται στον Πειραιά και τον αναζητούν και το λιμενικό σώμα βρίσκεται σε επιφυλακή».
Ο Θύμιος Μπουγάς δέχτηκε μπούλινγκ και οι Αρχές στον Πύργο δεν τον προστάτεψαν
Ο Θύμιος Μπουγάς εξαφανίστηκε πριν 20 ημέρες περίπου από τον Πύργο, μετά το άγριο μπούλινγκ που δέχθηκε από ομάδα νεαρών και αφού οι Αρχές από τις οποίες ζήτησε βοήθεια δεν έκαναν κάτι.
«Ο Θύμιος είναι ένας τρομαγμένος άνθρωπος, αυτήν την στιγμή δεν γνωρίζει και θεωρεί ότι καταζητείται από την αστυνομία. Για κάποιους ήταν ανεπιθύμητος στην περιοχή εκείνη», υπογράμμισε ο Γεράσιμος Κουρούκλης και συμπλήρωσε «από την υπηρεσία μας ετοιμάζεται ήδη δικογραφία κατά παντός υπευθύνου. Θα ενάγουμε οποιονδήποτε μπορεί να εμπλέκεται σε αυτήν την ιστορία. Θα πάμε στην εισαγγελία του Αρείου Πάγου».
Πρόκειται για ένα κοριτσάκι τεσσάρων ετών, το οποίο πέταξε κινητό στη θάλασσα. Συγκεκριμένα, αυτό ανήκε στον πατέρα της, ενώ η ίδια προχώρησε σε αυτή την κίνηση, διότι ο μπαμπάς της δεν της έδινε σημασία.
Τον γύρο του κόσμου κάνει τις τελευταίες μέρες ένα ξεκαρδιστικό βίντεο, στο οποίο βλέπουμε την 4χρονη κόρη του τραγουδιστή της ραπ Timati, από την Ρωσία, να αρπάζει από τα χέρια το κινητό τηλέφωνο του μπαμπά της και να το πετά στη θάλασσα, σε μία αυθόρμητη πράξη θυμού.
Η μικρή εκνευρισμένη που ο μπαμπάς της μιλούσε στο τηλέφωνο κ δεν της έδινε σημασία, θεώρησε ότι έτσι θα ασχοληθεί επιτέλους μαζί της –και το κατάφερε… με το παραπάνω!
Το συμβάν καταγράφει η σύντροφος του τραγουδιστή. Αυτός αργότερα το δημοσίευσε στον λογαριασμό του στο Instagram και δεν γνωρίζουμε αν πρόκειται για «στημένο» συμβάν ή όχι.
Αυτό που σίγουρα ξέρουμε είναι, ότι πάρα πολλά παιδάκια θα ήθελαν να ακολουθήσουν το παράδειγμα της μικρής –και μαμάδες, μη σας πω!
Τα σούπερ μάρκετ Carrefour Market, Carrefour Express καθώς και τα Carrefour Bio και SUPECO θα ανοίξουν στη χώρα μας με καλύτερες τιμές στα προϊόντά τους.
Συγκεκριμένα, σύμφωνα με το cnn.gr τα 5 πρώτα καταστήματα έχουν ανοίξει τις πόρτες τους, 2 στη Ζάκυνθο και 3 στη Χαλκιδική, καθώς έμφαση δίνεται στις τουριστικές περιοχές. Πληροφορίες αναφέρουν πως οι τιμές που θα λανσάρει σε προϊόντα η SUPECO θα είναι 10% φθηνότερα από το LIDL.
Όπως αναφέρεται και στην ανακοίνωση πρόκειται για «ένα τύπο καταστήματος που παρέχει επιλεγμένη γκάμα προϊόντων που καλύπτουν όλες τις ανάγκες των καταναλωτών στις εκάστοτε καλύτερες τιμές της αγοράς, που θα δημιουργηθούν στις εισόδους των μεγάλων αστικών κέντρων».
Κοινά στοιχεία με τη γερμανική αλυσίδα που έχει παρουσία στη χώρα μας είναι οι εβδομαδιαίες προσφορές σε είδη baazar.
Παρότι είμαι κοινωνικό άτομο και μου αρέσει να βρίσκομαι ανάμεσα σε κόσμο, ενίοτε, βρίσκω 100% χρήσιμο για την ψυχική ισορροπία μου το να περνάω κάποιον ποιοτικό χρόνο με τον εαυτό μου και μόνο με αυτόν. Για να παρακολουθήσω ανενόχλητος μια ταινία, να πιω ένα καλό κρασί στο σπίτι μου όταν όλοι λείπουν ή να απολαύσω ένα ψαγμένο κοκτέιλ έξω από αυτό.
Για κάποιον λόγο που μου φαίνεται αδιανόητος, όμως, το να πας να πιεις το ποτό σου μόνος σου διεγείρει ερωτηματικά στους άλλους. Κάποτε δε, στα τιμημένα zeroes, όταν ακόμα και το κλαμπάκι της Κάτω Ρούγας είχε “πόρτα”, θρυλείται ότι απαγορευόταν η είσοδος σε δύο κατηγορίες δυνητικών πελατών: Σε όσους φορούσαν τζην και σε όσους έφταναν στην είσοδο του κλαμπ μόνοι τους.
Η απόλαυση που υπήρξε απαγορευμένος καρπός
Το σκεπτικό των τότε “σαϊνιών” είχε να κάνει με το ότι “αν κάποιος πηγαίνει μόνος του για ποτό είτε πάει για να “ψαχτεί” και να αρχίσει να την πέφτει σε ό,τι περπατάει, είτε πάει για να προσκολληθεί σε κάποια παρέα στην οποία θα είναι ανεπιθύμητος, είτε για να μεθύσει”. Σε καμία περίπτωση δεν τους πέρναγε από το μυαλό ότι μπορεί να θέλει απλώς και μόνο να απολαύσει το ποτό του.
Ναι, υπάρχει και αυτό το ενδεχόμενο. Σε περίπτωση που είσαι “ξένος” στην όλη φάση, σύγκρινέ τη με κάτι ανάλογο που σου συμβαίνει όταν κάποιες φορές μπαφιάζεις μέσα στο σπίτι και λες “ας βγω να περπατήσω να δω λίγο κόσμο”. Αυτό νιώθω κι εγώ τις περισσότερες φορές που π.χ. πετάγομαι μέχρι την πλατεία Προσκόπων για να απολαύσω μια δροσερή μπίρα ενώ ασχολούμαι με το κινητό ή το βιβλίο μου, αντί να κάνω το ίδιο “κλεισμένος μέσα στο σπίτι”.
Ταξιδεύοντας μόνος μου στο εξωτερικό, επίσης απολαμβάνω το να πηγαίνω χωρίς παρέα να πιω ένα κοκτέιλ σε ποτάδικα που θεωρούνται “places to be”, χωρίς να νιώθω άγχος ή κοινωνική αμηχανία. Άλλοι “μόνοι αλλά όχι μοναχικοί πότες” που γνωρίζω, αρέσκονται να πίνουν ένα ουίσκι-κόλα μετά από μια θεατρική παράσταση ή μια δύσκολη μέρα στο γραφείο, για να αποφορτιστούν πριν επιστρέψουν στο σπίτι τους.
Το ποτό στο κέντρο της ιεροτελεστίας
Εδώ να ξεκαθαρίσουμε κάτι. Όσοι απολαμβάνουμε μόνοι το ποτό μας έξω δεν σημαίνει ότι είμαστε και μόνοι στη ζωή. Συνεπώς, όχι, δεν πάμε για να “ψαχτούμε”, δεν πάμε για να πιάσουμε φιλίες ούτε να ενοχλήσουμε τους άγνωστους συμπότες μας. Πάμε απλώς για να απολαύσουμε ένα ποτό -συχνά πιο τίμιο από αυτό που έχουμε σπίτι μας- και να δούμε λίγο κόσμο.
Κάποιες φορές δε, τουλάχιστον σε μένα, όλο αυτό λειτουργεί ως διαλογισμός. Νιώθω ακριβώς όπως όταν βγαίνω μόνος μου για τρέξιμο και ο εγκέφαλός μου καθαρίζει ή όταν πηγαίνω σε ένα κονσέρτο για να ακούσω μουσική. Τέλος και για να μην παρεξηγηθώ, δεν το έχω ως κανόνα. Βγαίνω και με παρέα. Απλώς έχω απελευθερωθεί από όλα τα κόμπλεξ που συνοδεύεουν την κατά μόνας απόλαυση του αλκοόλ. Το ίδιο προτείνω και σε σένα: Free your mind and the rest will follow.
Ο 28χρονος Σάββας Βασιλόπουλος είχε ανοίξει τα φτερά του και η αδρεναλίνη του ήταν στα ύψη, πάνω στην μηχανή που τόσο αγαπούσε.
Ηταν λίγο μετά τις 11 τη νύχτα της Πέμπτης όταν ο εργαζόμενος στην εταιρεία Divico ως security είχε αναπτύξει ταχύτητα και «ανέβαινε» την εθνική οδό από την Αμερικής προς την Αρέθα. Κοντά στο Αρχαιολογικό Μουσείο έγιναν όλα. Μπροστά του εκινείτο ένα πράσινο Toyota Yaris στο οποίο επέβαινε ένα νεαρό ζευγάρι με τον σκύλο τους. «Δεν κατάλαβα τίποτα. Δεν πρόλαβα να καταλάβω, άκουσα μόνο τον θόρυβο της μηχανής και ξαφνικά έπεσε πάνω μας» δήλωνε στον Τροχoνόμο του Ανακριτικού η νεαρή. Φανερά σοκαρισμένη και κρατώντας τον σκύλο της αγκαλιά! Τζάμια από την πόρτα γέμισαν την άσφαλτο, η μηχανή σύρθηκε, ο 28χρονος βρέθηκε στο έδαφος γεμάτος αίματα και η μηχανή πήρε φωτιά!
Στιγμές πανικού. Διερχόμενα αυτοκίνητα και μηχανάκια σταματούσαν, κόσμος άρχισε να φωνάζει! Ο 28χρονος ήταν πολύ σοβαρά χτυπημένος. Το ασθενοφόρο έφθασε με μικρή καθυστέρηση, άγνωστο για ποιο λόγο (σύμφωνα με όσα μας είπαν αυτόπτες μάρτυρες). Η μεταφορά του στο Νοσοκομείο έγινε με την συνδρομή ανδρών της ομάδας ΔΙΑΣ που είχαν φθάσει στο σημείο για να βοηθήσουν! Ανοιγαν το δρόμο για να περάσει το ασθενοφόρο και να κερδηθεί πολύτιμος χρόνος. Ο νεαρός διασωληνώθηκε και παραμένει νοσηλευόμενος στην ΜΕΘ. Στον τόπο του τροχαίου έφθασαν και Πυροσβέστες οι οποίοι έσβησαν την πυρκαγιά και καθάρισαν τον δρόμο.
Οι προσευχές όλων από προχθές τη νύχτα είναι για τον Σάββα. Φίλοι του βρέθηκαν στο σημείο, μέλη της οικογένειάς του είναι μαζί του από τα πρώτα λεπτά. Ένα παιδί γεμάτο ζωή, χαρούμενο, η ψυχή της παρέας. Εργατικός και υπεύθυνος στην εργασία του στην εταιρεία φύλαξης.
Οι γιατροί στο Νοσοκομείο θεωρούν ότι η κατάσταση της υγείας του είναι πολύ σοβαρή. Το παιδί χειρουργήθηκε στις 2 τα ξημερώματα και η επέμβαση κράτησε μέχρι τις 5 τα ξημερώματα. Και ελπίζουν ότι ο 28χρονος θα τα καταφέρει. Ο πατέρας του Τάκης Βασιλόπουλος, περιέγραψε τη δυσκολία της κατάστασης της υγείας του παιδιού του: «Μας είπαν ότι είναι δύσκολα. Όμως ελπίζουμε σε ένα θαύμα». «Ολη η Πάτρα προσεύχεται για τον Σάββα» απαντήσαμε.
Αύριο θα αξιολογηθεί το πρώτο ύποπτο κρούσμα που βρέθηκε στην χώρα μας
Στο σενάριο έξαρσης της ευλογιάς των πιθήκων στην χώρα μας, αναφέρθηκε σήμερα Κυριακή, ο καθηγητής Πνευμονολογίας, Θεόδωρος Βασιλακόπουλος, ενώ αναφέρθηκε και στο πρώτο ύποπτο κρούσμα που εντοπίστηκε στην Ελλάδα.
Ο κ. Βασιλακόπουλος επισήμανε αρχικώς πως η εν λόγω νόσος είναι γνωστή από το 1970 και μεταδίδεται στον άνθρωπο και από άλλα ζώα, κυρίως τρωκτικά, πέραν του πιθήκου.
«Οι έχοντες εμβολιαστεί για την ευλογιά -και όχι την ανεμοβλογιά- είναι σε αρκετό ποσοστό προστατευμένοι και από την συγκεκριμένη ευλογιά των πιθήκων» διευκρίνισε.
Μέσω επαφής η μετάδοση
Επισήμανε πως ανέκαθεν υπήρχαν κρούσματα του ιού στην δυτική Αφρική και όσα εμφανίζονταν εκτός της χώρας συνδέονταν με ταξίδια.
«Η μετάδοση της νόσου γίνεται μέσω επαφής» συμπλήρωσε.
Στη συνέχεια είπε πως ο ιός που ελέγχθηκε στην Πορτογαλία έδειξε πως δεν είναι μεταλλαγμένος και είναι ένας ιός DNA και όχι RNA, όπως ο κοροναϊός, πράγμα που σημαίνει πως δεν μεταλλάσσεται εύκολα.
Τόνισε πως έχουμε ήδη έτοιμα εμβόλια και εξήγησε πως ο ιός αυτός που κυκλοφορεί είναι της δυτικής Αφρικής και όχι της κεντρικής και γι’ αυτό έχει μικρή θνητότητα.
Το πρώτο ύποπτο κρούσμα «ευλογιάς των πιθήκων» στην Ελλάδα
Πρόκειται για έναν 29χρονο Άγγλο τουρίστα που έκανε διακοπές στην Κεφαλλονιά.
Διαβάστε επίσης: Ευλογιά των πιθήκων: Κρούσματα, συμπτώματα, εμβολιασμός – Όλα όσα πρέπει να ξέρουμε
Ο 29χρονος εμφάνισε τα γνωστά εξανθήματα και πήγε στο νοσοκομείο του νησιού, όπου οι υγειονομικοί το έκριναν ως ύποπτο κρούσμα του ιού.
Αναμένεται τη Δευτέρα να αξιολογηθεί το περιστατικό και να επιβεβαιωθεί εάν πρόκειται όντως για το πρώτο κρούσμα της «ευλογιάς των πιθήκων» στη χώρα μας.
Ο κ. Βασιλακόπουλος είπε πως η νόσος διαρκεί περίπου 2 με 3 βδομάδες.
Λίγο μετά τις 23.00 απόψε Σάββατο βράδυ προσγειώθηκε το C-130 της Πολεμικής Αερόποριας στο αεροδρόμιο της Κεφαλονιάς για να παραλάβει το ζευγάρι των Βρετανών τουριστών που διαγνώσθηκαν με συμπτώματα που παραπέμπουν στην ευλογια των πιθήκων.
Το ιατρικό προσωπικό φόρεσε τις ειδικές στολές και παρέλαβε τους δυο ασθενείς οι οποίοι τοποθετήθηκαν μέσα στις ειδικές αποστειρωμενες κάψουλες μεταφοράς, και απομόνωσης , EpiShuttle που προστατεύουν και το ιατρικό προσωπικό κατά τη μεταφορά του ασθενούς.
Μαζί με τους δυο Βρετανούς έγινε και διακομιδή Καρδιολογικού περιστατικού συμπολίτη μας που ήταν επείγον να διακομισθεί σε εξιδικευμενο νοσοκομείο των Αθηνών.
Ο ασθενής που παρουσιάζει συμπτώματα της ευλογιάς των πιθήκων είναι Ρουμανικής εθνικότητας ο οποίος ζει στην Ελλάδα αλλά το τελευταίο διάστημα ζει στο Λονδίνο. Από το Λονδίνο ήρθε για διακοπές στην Κεφαλονιά μαζί με τη φίλη του. Να σημειώσουμε ότι η φίλη του ειναι ασυμπτωματική, σύμφωνα με πληροφορίες ενώ ο ασθενής έχει σταθερή κατάσταση υγείας.
Το ζευγάρι θα διακομισθεί στο ΑΤΤΙΚΟΝ ΝΟΣΟΚΟΜΕΙΟ των Αθηνών όπου θα τους παραλάβει το επιτελείο του κ. Τσιόδρα, καθώς ο καθηγητής τέθηκε επικεφαλής της ομάδας των επιστημόνων που θα ασχοληθούν με το πρώτο περιστατικό της νόσου που εμφανίστηκε στην Ελλάδα σε τουρίστες της Κεφαλονιάς.
Ευχόμαστε στους ασθενείς καλή δύναμη και γρήγορη ανάρρωση.
Η ανακοίνωση του ΕΟΔΥ
«Ύποπτο κρούσμα για πιθανή μόλυνση από Ευλογιά των πιθήκων εξετάζεται. Πρόκειται για έναν Άγγλο τουρίστα ο οποίος μαζί με τη συνοδό του, ασυμπτωματική, διακομίζονται στο Αττικό νοσοκομείο προκειμένου να νοσηλευτούν σε δωμάτια αρνητικής πίεσης.
Ο ΕΟΔΥ έλαβε δείγματα για επιβεβαιωτική εξέταση τα οποία στάλθηκαν στο εργαστήριο αναφοράς και τα αποτελέσματα θα είναι διαθέσιμα τη Δευτέρα».
