«Δεν υπάρχει τίποτα σπουδαιότερο που θα μπορούσαν να κάνουν τα Όσκαρ από το να του δώσουν αυτή την ευκαιρία να μιλήσει σε όλους μας», δήλωσε ο Σον Πέν. Μάλιστα, ο γνωστός ηθοποιός είπε πως θα καταστρέψει τα Όσκαρ που έχει κερδίσει, εάν δεν προσκληθεί τελικά ο Ζελένσκι να μιλήσει
Σε μποϊκοτάζ της φετινής τελετής απονομής των Όσκαρ, εάν δεν επιτραπεί στον Ουκρανό πρόεδρο, Βολοντίμιρ Ζελένσκι, να μιλήσει στην εκδήλωση, καλεί ο ηθοποιός, Σον Πεν, απειλώντας μάλιστα να «λιώσει δημόσια τα Όσκαρ» που έχει λάβει ο ίδιος στο παρελθόν.
Αν και από χθες φημολογείται ότι ο Ζελένσκι βρίσκεται σε συζητήσεις με την Ακαδημία για να απευθύνει ένα μήνυμα μέσω βίντεο στην τελετή απονομής των Όσκαρ, προς το παρόν δεν υπάρχει καμία επίσημη ενημέρωση. Αμερικανικά Μέσα αναφέρουν ότι η Ακαδημία είναι «μπερδεμένη», καθώς σκέφτεται αν είναι σωστό να πάρει πολιτική θέση για τον πόλεμο στην Ουκρανία ή να μείνει αμέτοχη.
Πάντως, πολλοί καλλιτέχνες έχουν εκφράσει τη συμπαράστασή τους στη χώρα χώρα εμπράκτως, όπως η Μίλα Κούνις και ο Άστον Κούτσερ διοργανώνοντας μάλιστα έρανο για την Ουκρανία.
Από την πλευρά του, ο παγκοσμίου φήμης ηθοποιός, Σον Πεν, ο οποίος βρέθηκε στην Ουκρανία τις πρώτες ημέρες του πολέμου για ένα ντοκιμαντέρ δήλωσε χθες στο CNN ότι θα απογοητευόταν, αν η Ακαδημία αρνηθεί στον Ουκρανό πρόεδρο να μιλήσει.
«Δεν υπάρχει τίποτα σπουδαιότερο που θα μπορούσαν να κάνουν τα Όσκαρ από το να του δώσουν αυτή την ευκαιρία να μιλήσει σε όλους μας», δήλωσε ο Σον Πέν. Μάλιστα, ο γνωστός ηθοποιός είπε πως θα καταστρέψει τα Όσκαρ που έχει κερδίσει, εάν δεν προσκληθεί τελικά ο Ζελένσκι να μιλήσει.
Την ώρα που αναμένονται οι ιατροδικαστικές αναφορές από τις εξετάσεις της 9χρονης Τζωρτζίνας, δεδομένου ότι το κλειδί της επίλυσης του γρίφου της Πάτρας,. έρχεται ξανά στο προσκήνιο ο θάνατος της 6 μηνών Ίριδας
Την ώρα που ολόκληρη η Ελλάδα περιμένει με κομμένη την ανάσα την «ετυμηγορία» αναφορικά με τα αίτια του θανάτου των τριών παιδιών της ίδιας οικογένειας από την Πάτρα, ο ιατροδικαστής Γρηγόρης Λέων ρίχνει νέα «βόμβα» αμφισβητώντας τα όσα ξέραμε μέχρι στιγμής.
Λίγες ώρες πριν τις τοξικολογικές εξετάσεις της 9χρονης Τζωρτζίνας, και πέρα από την υπόθεση της Μαλένας, ζήτημα υπάρχει, σύμφωνα με τον κ. Λέων και με την έκθεση της Ίριδας και την αγενεσία φλεβοκόμβου που αναφέρεται.
Ο έμπειρος ιατροδικαστής μίλησε σήμερα στο MEGA σχετικά με αυτό, ενώ την άποψή του συνηγόρησε και καρδιοχειρουργός μιλώντας στην ίδια εκπομπή.
Παράλληλα, μία ανάρτηση της μητέρας σχετικά με τον θάνατο της 6 μηνών Ίριδας, έρχεται να δημιουργήσει νέα ερωτήματα, αντίστοιχα με αυτά που δημιουργήθηκαν όταν η Ρούλα Πισπιρίγκου, ζήτησε πίσω (σ.σ. από τις Αρχές) το πανάκι με το αίμα από την κούνια της, καθώς και την την τελευταία μαρτυρία που έφερε στο φως η εκπομπή «Φως στο Τούνελ» στην οποία, σύμφωνα πάντα με την μητέρα των παιδιών: «H Τζωρτζίνα ήταν καλύτερα μετά το θάνατο της Ίριδας, τη ζήλευε».
Οι αμφισβητήσεις των ιατροδικαστικών και καρδιοχειρουργών για τον θάνατο της Ίριδας
«Ήμουν από τους πρώτους που είπαν ότι έχουμε πρόβλημα με την ιατροδικαστική έκθεση» είπε σήμερα ο Γρηγόρης Λέων αναφερόμενος στην Μαλένα. Το πρώτο παιδί που πέθανε.
Όπως σημειώνει ο έμπειρος ιατροδικαστής, η αιτία θανάτου που δείχνει την ηπατική ανεπάρκεια, «πρέπει να αναθεωρηθεί και να ερμηνευτεί με τον σωστό τρόπο».
«Εγκληματική ενέργεια με παθολογικά αίτια δεν μπορεί να υπάρχει. Εκτιμώ ότι το μείζον είναι να βρεθεί λύση για τους τρεις θανάτους, να δοθούν αξιόπιστες απαντήσεις που δεν επιδέχονται καμία αμφισβήτηση».
Πέρα από την υπόθεση της Μαλένας, ζήτημα υπάρχει, σύμφωνα με τον κ. Λέων, και με την έκθεση της Ίριδας και την αγενεσία φλεβοκόμβου που αναφέρεται.
Και δεν είναι μόνο ο κ. Λέων που το υποστηρίζει αυτό. Καρδιοχειρουργός μιλώντας στο «Χαμογέλα και Πάλι!» σημειώνει:
«Το να έχει κάποιος αγενεσία του φλεβόκομβου και να είναι καλά μέχρι τους 6 – 7 μήνες και ξαφνικά να πεθαίνει από αυτό, δεν ταιριάζει. Το θέμα της αγενεσίας είναι μπερδεμένο. Υπάρχει ενδεχόμενο λάθους στη νεκροψία – νεκροτομή. Δεν ταιριάζει με την κλινική εικόνα. Ένα υγιέστατο άτομο δεν μπορεί να πεθάνει ξαφνικά από αγενεσία», είπε ο καρδιοχειρουργός.
Ο ίδιος μάλιστα τόνισε με νόημα ότι: «Νομίζω ότι κάτι άλλο έχει συμβεί αλλά δεν μπορώ να πω λεπτομέρειες γι’ αυτό».
Δείτε την ανάρτηση
Στο μεταξύ, μία ακόμη ανάρτηση της μητέρας σχετικά με τον θάνατο της Ίριδας, έρχεται να προστεθεί στα… περίεργα σε ότι αφορά πάντα στο θάνατο της 6 μηνών Ίριδας.
Την παρακάτω ανάρτηση έκανε η Ρούλα Πισπιρίγκου έξι μήνες μετά το θάνατο της Ίριδας.
Υπενθυμίζεται πως σύμφωνα με την αδελφή της 33χρονης, η μικρή Ίριδα πέθανε το 2021 στην κούνια της, όταν έπεσε για ύπνο το βράδυ και βρέθηκε νεκρή το επόμενο πρωί στις 11:30 από εκείνην, με το παιδί να μένει για ώρες χωρίς επιτήρηση.
Το πανάκι που ζήτησε πίσω για ενθύμιο
Η μητέρα έδωσε επίσης πριν λίγες ημέρες νέες εξηγήσεις σε ότι αφορά το πανάκι που βρέθηκε δίπλα στην μικρή Ίριδα, όταν βρέθηκε νεκρή στην κούνια της.
Η μητέρα των παιδιών, σύμφωνα με το πληροφορίες της εκπομπής «Αλήθειες με την Ζήνα» στο Star, είχε βρει το πανάκι και το είχε παραδώσει στις Αρχές. Ωστόσο, λίγο καιρό μετά η ίδια ζητούσε πίσω το συγκεκριμένο πανάκι.
Κι’ αυτό γιατί ήθελε όπως είπε «να διατηρήσει ζωντανή την ανάμνηση της Ίριδας»
Σύμφωνα με το ρεπορτάζ της εκπομπής, στο δωμάτιο των παιδιών στο σπίτι της οικογένειας στην Πάτρα, υπάρχουν άθικτα όλα τα πράγματα της Τζωρτζίνας, τα ρούχα της, τα παιχνίδια της μέχρι και το μηχάνημα στο οποίο ήταν συνδεδεμένο το παιδί.
Με την πυρηνική απειλή να επαναλαμβάνεται από τους Ρώσους, οι Βρυξέλλες εφαρμόζουν τώρα τα μαθήματα που διδάχθηκαν από την πανδημία, η οποία βρήκε την Ευρώπη απροετοίμαστη
Η πυρηνική απειλή από τη Μόσχα είναι πλέον υπαρκτή. Τόσο ο πρόεδρος Πούτιν όσο και ρώσοι αξιωματούχοι επαναλαμβάνουν κάθε τόσο ότι θα μπορούσαν υπό κάποιες προϋποθέσεις (όπως η «υπαρξιακή απειλή» για τη Ρωσία) να χρησιμοποιήσουν πυρηνικά όπλα. Οι Βρυξέλλες προτρέπουν έτσι τα κράτη-μέλη να αποθηκεύσουν χάπια ιωδίου, προστατευτικές στολές και άλλα φάρμακα, ενώ αναζητούν τρόπους αντιμετώπισης και χημικών ή βιολογικών επιθέσεων από τη Μόσχα.
«Η Κομισιόν εργάζεται ώστε να διασφαλίσει ότι θα υπάρξει μεγαλύτερη ετοιμότητα στους τομείς των χημικών, βιολογικών, ραδιενεργών και πυρηνικών απειλών (CRBN) και αυτό είναι κάτι πρωθύστερο του πολέμου στην Ουκρανία», δήλωσε εκπρόσωπός της. Οπως επισημαίνουν οι «Financial Times», οι Βρυξέλλες εφαρμόζουν τα μαθήματα που διδάχθηκαν από την πανδημία, η οποία βρήκε την Ευρώπη απροετοίμαστη σε ό,τι αφορά τα εμβόλια ή τις προστατευτικές στολές. Τον περασμένο Σεπτέμβριο ιδρύθηκε έτσι η Υπηρεσία Προετοιμασίας και Αντιμετώπισης Εκτακτων Υγειονομικών Απειλών (HERA), για να εντοπίσει πιθανές μελλοντικές υγειονομικές κρίσεις και να προετοιμαστεί γι’ αυτές. Μετά τον πόλεμο στην Ουκρανία, όμως, πολλοί ευρωβουλευτές επισημαίνουν ότι η Υπηρεσία αυτή πρέπει να κινηθεί ταχύτερα.
«Πρέπει να διδαχθούμε από την Covid-19», λέει η Βερονίκ Τριγιέ-Λενουάρ, ευρωβουλευτής με το κόμμα «Εμπρός» του Εμανουέλ Μακρόν. «Χρειαζόμαστε συγκεκριμένα μέτρα για τους πυρηνικούς σταθμούς. Δεν είμαστε έτοιμοι. Δεν έχουμε τα απαιτούμενα αποθέματα. Είμαστε αντιμέτωποι με μια πυρηνική απειλή από έναν τρελό τύπο στο Κρεμλίνο. Χρειαζόμαστε λοιπόν ένα ευρωπαϊκό απόθεμα, όπως και ένα σύστημα μέτρησης και προειδοποίησης. Πρέπει να κάνουμε προσομοιώσεις για να είμαστε έτοιμοι».
Πυρηνικός όλεθρος
Ο κίνδυνος να χρησιμοποιήσει ο Βλαντίμιρ Πούτιν στρατηγικά πυρηνικά όπλα, κάτι που θα ανάγκαζε τη Δύση να απαντήσει με αποτέλεσμα να οδηγηθεί ο κόσμος σε έναν πυρηνικό όλεθρο, είναι πολύ μικρός. Τίποτα δεν αποκλείει όμως να χρησιμοποιήσει ο ρώσος πρόεδρος μικρότερα, «μη στρατηγικά» πυρηνικά όπλα, τα οποία θα μπορούσαν να διαλύσουν τα 160 άρματα μάχης μιας τεθωρακισμένης μεραρχίας, αλλά δεν θα οδηγούσαν αναγκαστικά σε έναν Τρίτο Παγκόσμιο Πόλεμο. Στα όπλα αυτά μάλιστα, που δεν καλύπτονται από τη συνθήκη New Start του 2010, η Ρωσία έχει υπεροπλία. Σύμφωνα με περυσινή έκθεση του αμερικανικού Κογκρέσου, οι Ηνωμένες Πολιτείες έχουν μόλις 230 τέτοια όπλα (τα 100 από τα οποία είναι εγκατεστημένα σε αεροσκάφη στην Ευρώπη), ενώ η Ρωσία έχει 2.000.
Είναι έτσι σαφές ότι δημιουργείται ένα κλίμα μεγάλης ανησυχίας στην Ευρώπη, που μερικές φορές φτάνει στα όρια του πανικού. Μετά την καταστροφή ενός ουκρανικού πυρηνικού σταθμού από τις ρωσικές δυνάμεις, οι κάτοικοι χωρών όπως το Βέλγιο, η Βουλγαρία και η Τσεχική Δημοκρατία έτρεξαν στα φαρμακεία για να προμηθευτούν χάπια ιωδιούχου καλίου, με αποτέλεσμα τα σκευάσματα αυτά να εξαντληθούν. Η ουσία που περιέχεται σε αυτά τα χάπια έχει την ιδιότητα να προκαλεί κορεσμό του θυρεοειδή αδένα με ιώδιο και δεν επιτρέπει την απορρόφηση του ραδιενεργού ιωδίου που απελευθερώνεται σε περίπτωση ατυχήματος ή πλήγματος – η οποία μπορεί να προκαλέσει καρκίνους. Πρόκειται για ένα χαρακτηριστικό που την καθιστά πολύτιμη, παρά το ότι δεν μπορεί να θεωρηθεί πανάκεια – ανάμεσα στα άλλα, επειδή ούτε «θωρακίζει» άλλα μέρη του σώματος, ούτε όμως καλύπτει άλλα ραδιενεργά στοιχεία, όπως είναι το καίσιο, το αμερίκιο και το στρόντιο.
Οπως επισημαίνει πάντως η «Washington Post», τα CDC των ΗΠΑ προειδοποιούν ότι η λήψη χαπιών με δραστική ουσία το ιωδιούχο κάλιο πρέπει να γίνεται μόνο με την καθοδήγηση ειδικών, καθώς η υπερβολική δόση όχι απλώς δεν προστατεύει περισσότερο, αλλά μπορεί να προκαλέσει σοβαρές νοσήσεις ή ακόμη και θάνατο.
Αποτελεί το παιδί-θαύμα στο Bath του Ηνωμένου Βασιλείου –και όχι άδικα. Ήταν μόλις 10 μηνών, όταν η Harmonie-Rose Allen διαγνώστηκε με μηνιγγίτιδα Β. Οι γιατροί έδωσαν τότε λιγότερες από 10% πιθανότητες να επιζήσει. Έξι χρόνια μετά, το κορίτσι όχι μόνο κατάφερε να επιζήσει, αλλά συνεχίζει να προοδεύει με τρόπο θαυμαστό!
Το παιδί νόσησε τον Σεπτέμβριο του 2014. Οι γονείς της κάποιο βράδυ, ενώ κοιμόταν, κατάλαβαν ότι δυσκολεύεται να αναπνεύσει. Την μετέφεραν στο νοσοκομείο, όμως οι γιατροί δεν εντόπισαν κάποιο πρόβλημα και τους έστειλαν ξανά στο σπίτι. Το επόμενο πρωί τα ίδια: Παρά τους σπασμούς, το μωρό στάλθηκε ξανά στο σπίτι. Μερικές ώρες αργότερα, όταν άρχισε να γίνεται ληθαργική και ένα εξάνθημα σα μελανιά εμφανίστηκε στη μύτη της, όλοι κατάλαβαν, ότι τα πράγματα ήταν σοβαρά.
Κατά τη νοσηλεία της στο Bristol Royal Hospital for Children, στο οποίο την έστειλαν από το νοσοκομείο του Bath, τα πόδια και τα χέρια του παιδιού χρειάστηκε να ακρωτηριαστούν. Λίγες ώρες αργότερα, είχαν ακρωτηριαστεί… Η μικρούλα σήμερα έχει σημειώσει τεράστια πρόοδο, παρά τις μόνιμες αναπηρίες που της άφησε η νόσος, αλλά μας υπενθυμίζει την αξία του εμβολιασμού κατά της Μηνιγγίτιδας Β.
Το εμβόλιο κατά της Μηνιγγίτιδας Β αποτελεί τη μοναδική πρόληψη για τη νόσο. Να σημειωθεί ότι ένας στους δέκα ενηλίκους φέρει το βακτήριο της νόσου ασυμπτωματικά και μπορεί να τη μεταφέρει στα παιδιά μέσω καθημερινών συνηθειών, όπως π.χ. το φιλί, ο βήχας και το φτάρνισμα. Ο εμβολιασμός των παιδιών μπορεί να ξεκινήσει από την ηλικία των 2 μηνών και άνω.
Το μωρό χρειάστηκε να μείνει έναν ολόκληρο μήνα στην εντατική, μέχρι να δείξει τα πρώτα σημάδια βελτίωσης. Χρειάστηκε να υποβληθεί σε άλλα 10 χειρουργεία από τότε και θα συνεχίσει να χειρουργείται. Κι όμως, όπως λένε οι γονείς της, από την πρώτη κιόλας στιγμή, η απίθανη αυτή μικρούλα αποφάσισε να μην το βάλει κάτω!
Στην πάροδο των ετών η Harmonie-Rose έχει επιτύχει τεράστια κατορθώματα: Έχει μάθει να περπατά με τεχνητά μέλη, να παίζει ποδόσφαιρο, να κολυμπά… Mιλά η ίδια δημόσια για τα συμπτώματα της Μηνιγγίτιδας Β και πώς μπορεί κανείς να προστατευτεί από αυτήν, ενώ πρόσφατα πήγε για πρώτη φορά χέρι-χέρι βόλτα με τη μικρή της αδερφούλα, χάρη στο νέο της τεχνητό μέλος.
Τον περασμένο Νοέμβριο, η 7χρονη σήμερα Harmonie-Rose κατέκτησε το χρυσό μετάλλιο σε διαδικτυακούς αγώνες ενόργανης γυμναστικής για παιδιά ΑμεΑ από όλο τον κόσμο. Περισσότερα από 100 παιδιά συμμετείχαν στους αγώνες, με την Harmonie να είναι η μοναδική από όλη τη Μ. Βρετανία που φτάνει στους τελικούς.
Ο Εμανουέλ Μακρόν πήρε ξεκάθαρες αποστάσεις από τον Τζο Μπάιντεν για τις προκλητικές δηλώσεις σε βάρος του Βλαντιμίρ Πούτιν.
Σε συνέντευξη που παραχώρησε στο France 3, ο Εμανουέλ Μακρόν διαχώρισε ξεκάθαρα τη θέση του από τον Τζο Μπάιντεν, σε ό,τι αφορά τις λεκτικές επιθέσεις προς τον Βλαντιμίρ Πούτιν.
Ο Γάλλος πρόεδρος έκανε σαφές πως είναι αντίθετος με τη χρησιμοποίηση λέξεων όπως «χασάπης» και «εγκληματίας πολέμου», που χρησιμοποίησε τα προηγούμενα 24ωρα ο Αμερικανός ομόλογός του.
Σύμφωνα με το τηλεγράφημα του AFP, ο Εμανουέλ Μακρόν ανέφερε πως «είμαι αντίθετος με τη λεκτική κλιμάκωση με τη Μόσχα. Δεν θα χρησιμοποιούσα αυτές τις λέξεις».
Ο Μακρόν είπε επίσης, ότι θα μιλήσει με τον Πούτιν τις επόμενες δύο ημέρες για να οργανώσει την εκκένωση των αμάχων από το σφοδρά βομβαρδισμένο λιμάνι της Μαριούπολης.
Ο Γάλλος ηγέτης είπε στο ραδιοτηλεοπτικό δίκτυο France 3 ότι θεωρεί ότι το καθήκον του είναι «να επιτύχει πρώτα μια κατάπαυση του πυρός και μετά την πλήρη αποχώρηση των (ρωσικών) στρατευμάτων με διπλωματικά μέσα».
«Αν θέλουμε να το κάνουμε αυτό, δεν μπορούμε να κλιμακώσουμε ούτε με λόγια ούτε με πράξεις», σχολίασε.
Ο Μπλίνκεν έτρεξε να μαζέψει τα ασυμμάζευτα του Μπάιντεν
Η επιθετική ρητορική του Αμερικανού προέδρου, Τζο Μπάιντεν, εναντίον του Ρώσου ομολόγου του, Βλαντιμίρ Πούτιν, συνεχίστηκε για ένα ακόμα 24ωρο, βάζοντας «φωτιά» στη διεθνή γεωπολιτική «σκακιέρα».
Συγκεκριμένα, το Σάββατο ο Αμερικανός πρόεδρος δήλωσει ότι ο Ρώσος ομόλογός του, Βλαντιμίρ Πούτιν δεν πρέπει να είναι πλέον ηγέτης της χώρας του. «Για όνομα του Θεού, αυτός ο άνθρωπος δεν μπορεί να παραμείνει στην εξουσία», τόνισε ο Μπάιντεν στο τέλος ομιλίας στο Βασιλικό Κάστρο της Βαρσοβίας.
Ήταν η πρώτη φορά που ο Αμερικανός πρόεδρος έκανε τέτοια αναφορά και αντικατοπτρίζει μια σημαντική αλλαγή στην αμερικανική προσέγγιση στη Μόσχα, σημείωσε το CNN ενώ μόλις μερικές ώρες αργότερα, ο υπουργός Εξωτερικών των ΗΠΑ, Άντονι Μπλίνκεν, έσπευσε να μαζέψει τα «ασυμμάζευτα» του Τζο Μπάιντεν.
Οι Ηνωμένες Πολιτείες δεν έχουν κάποια στρατηγική για αλλαγή καθεστώτος στη Ρωσία, δήλωσε στους δημοσιογράφους ο Άντονι Μπλίνκεν.
«Νομίζω πως ο πρόεδρος, ο Λευκός Οίκος, εξήγησε χθες βράδυ, πολύ απλά, πως δεν μπορεί να επιτραπεί στον πρόεδρο Πούτιν να διεξάγει πόλεμο ή να εμπλακεί σε επίθεση εναντίον της Ουκρανίας ή οποιουδήποτε άλλου», είπε ο Μπλίνκεν στη διάρκεια μιας επίσκεψης στην Ιερουσαλήμ.
«Όπως ξέρετε, και όπως μας έχετε ακούσει να λέμε κατ’ επανάληψη, δεν έχουμε μια στρατηγική αλλαγής καθεστώτος στη Ρωσία — ή οπουδήποτε αλλού ως προς αυτό».
Προβλέψεις και για τη Ρωσία είχε κάνει η Μπάμπα Βάνγκα (Baba Vanga), γνωστή και ως “Νοστράδαμος των Βαλκανίων”, η οποία γεννήθηκε το 1911 στη Στρούμιτσα και έφυγε από τη ζωή το 1996.
Σύμφωνα με διεθνή ΜΜΕ, σε μια συνάντηση που είχε με τον συγγραφέα Valentin Sidorov, το 1979, του είπε χαρακτηριστικά: “Όλα θα λιώσουν σαν πάγος, αλλά μόνο ένας θα μείνει ανέγγιχτος. Η δόξα του Βλαντίμιρ, η δόξα της Ρωσίας. Θα γίνουν πολλές θυσίες και κανείς δεν θα μπορεί να σταματήσει τη Ρωσία. Θα ξεπεράσει τα εμπόδια που στέκονται στο δρόμο του και θα γίνει ο άρχοντας του κόσμου”.
Όπως αναφέρουν διεθνή ΜΜΕ, πριν από τον θάνατο της, η Μπάμπα Βάνγκα προέβλεψε επίσης ότι η Ρωσία θα γίνει η μοναδική υπερδύναμη του κόσμου.
Σε κάποια φτωχογειτονιά του Πειραιά ζούσε ένα τυφλό παιδάκι, ο Νίκος. Η μητέρα του ήταν καλή, ευσεβής, ενάρετη. Ταχτικά πήγαινε στην εκκλησία και παρακαλούσε τον Χριστό να χαρίση φως στο παιδί της.
Ο πατέρας ήταν αδιάφορος στα θρησκευτικά ζητήματα. Πολλές φορές κορόιδευε τη γυναίκα του για τη θρησκευτικότητά της. Ούτε στην εκκλησία πήγαινε, ούτε σταυρό έκανε.Η μάννα έτρεξε σ’ όλους τους οφθαλμίατρους, για να εξετάσουν του παιδιού της τα μάτια.
Όλοι την απέλπισαν. Δεν υπήρχε θεραπεία με τίποτε, Αφού έκλεισαν οι πόρτες της γης, η μάννα χτύπησε του ουρανού τις θύρες.
Αποφάσισε να πάει το παιδί της στην Τήνο.
– Γιώργο, σκέφτηκα να πάω στην Τήνο.
– Τζάμπα θα χαλάσης τα λεφτά σου. Δεν γίνεται τίποτα. Παρ’ το απόφασι. Ο Νίκος θα μείνη τυφλός.
– Εγώ με το παιδί θα πάμε στη χάρι Της. Που ξέρεις· τόσα θαύματα γίνονται κάθε χρόνο.
– Θαύματα, είπες; Στ’ αλήθεια, γυναίκα, πιστεύεις στα παραμύθια των παπάδων; Αυτά είναι λόγια, για να πηγαίνη ο κόσμος και να εκμεταλλεύωνται τους αφελείς. Να μην πας πουθενά. Εγώ λεφτά χαμένα δεν δίνω.
– Εγώ θα κοινωνήσω στην Τήνο. Θα πάω. Θέλω να πάω. Κάτι μου λέει μέσα μου να πάω. Για το Νίκο, το παιδί μου, ας πάμε μαζί. Έλα να παρακαλέσωμε τη Μεγαλόχαρη για το σπλάγχνο μας.
– Είσαι ανόητη, μου φαίνεται. Δεν πήγαμε σε «κοτζάμ» καθηγητάδες, δεν γυρίσαμε ένα σωρό γιατρούς; Όλοι δεν μας είπανε τα ίδια; Σε ρωτώ έχεις εσύ καμμιά ελπίδα;
– Ναί έχω. Πιστεύω να με λυπηθή η Μεγαλόχαρη. Ένα το ’χω η δόλια. Θα με καταλάβη.
– Εγώ δεν τα πιστεύω αυτά. Αλλά, επειδή επιμένεις, πήγαινε μονάχη σου. Εγώ δεν έρχομαι.
Πλησίαζε Δεκαπενταύγουστος, η περίοδος της Παναγίας. Η Μαρία αποφάσισε να περάση «δεκαπεντάρι» στην Τήνο. Δεκαπέντε μέρες νηστεία, προσευχή, αγρυπνία. Κάθε βράδυ πήγαινε στην Παράκλησι της Παναγίας. Πολλές φορές κοινώνησε, πολλές φορές έκλαψε, δάκρυσε, παρακάλεσε την Παναγία για το άρρωστο παιδί της.
Ω! Γλυκειά του κόσμου Δέσποινα, ξέρεις τον μοναδικό, τον μεγάλο καημό της ζωής μου. Το παιδί μου είναι τυφλό, το μονάκριβο αγόρι μου. Όλα τα παιδιά, Παναγιά μου, βλέπουν, παίζουν, τρέχουν, χαίρονται τον ήλιο, τη θάλασσα, τα πάντα, γιατί το δικό μου να ζη στο σκοτάδι; Ο Γυιός Σου, Παναγιά μου που θεράπευσε τόσους πολλούς τυφλούς, ανήμπορους, δυστυχισμένους, ας θεραπεύση και το παιδί μου. Στις 15 Αυγούστου το νησί πλημμύρισε ξένους προσκυνητές. Από τα πέρατα της Ελλάδας έφθασαν πονεμένοι, άρρωστοι, παράλυτοι, για να ζητήσουν την θεραπεία, την βοήθεια της Μεγαλόχαρης.
Η Μαρία σηκώθηκε απ’ τα μεσάνυχτα. Με κομμένη ανάσα πήρε τον ανηφορικό δρόμο προς την θαυματουργή εικόνα. Σε λίγο ανέβαινε τα μαρμάρινα σκαλοπάτια κρατώντας το τυφλό παιδί της. Πλησίασε πάλι την Παναγία, με τα τόσα θαύματα. Γονάτισε μ’ ευλάβεια, με βουρκωμένα μάτια. Παναγιά μου. Αύριο φεύγομε απ’ το μυρωμένο, τ’ όμορφο νησί σου. Κάμε το θαύμα σου, χρυσοπαναγιά μου. Θεράπευσε το γυιό μου, που σού ’φερα στην χάρι Σου.
Ο Νίκος γονάτισε δίπλα στην μητέρα του και ψιθύρισε: Μεγαλόχαρη, Είμαι τυφλό παιδί. Δεν βλέπω τη φύσι, την όμορφη θάλασσα, τα πράσινα δένδρα. Κόσμο ακούω και κόσμο δεν βλέπω. Σήμερα που θα φύγωμε για το σπίτι μας, Παναγιά μου, σε παρακαλώ για τον πατέρα μου. Χάρισέ του φωτισμό και σύνεσι. Κάνε τον να πικραίνη λιγώτερο την καλή μου μανούλα. Βοήθησε τον πατέρα μου να γίνη καλός άνθρωπος. Να μην βλαστημά, να πηγαίνη στην εκκλησία, να κάνη τον σταυρό του…Σταυροκοπήθηκε ο Νίκος. Τότε ένιωσε κάτι αλλιώτικο μέσα του. Μισάνοιξε τα βλέφαρα. Κάτι άρχισε να διακρίνη. Έβλεπε μαύρες σιλουέτες να κινούνται.
Μια μυριόστομη κραυγή ακούστηκε: «Θαύμα! Θαύμα!»Η Μαρία έμεινε αρκετή ώρα δακρυσμένη μπροστά στην εικόνα της Παναγίας.Δεν πίστευε στα μάτια της. Έβλεπε το παιδί της να βλέπη και δόξαζε απ’ τα τρίσβαθα της καρδιάς της τον Θεό.Καταχαρούμενοι γύρισαν στον Πειραιά. Ο άπιστος πατέρας, όταν είδε με τα μάτια του, το εκπληκτικό θαύμα συγκινήθηκε, έκλαψε, άλλαξε. Έπαψε τις ειρωνείες, άρχισε μ’ ευλάβεια να κάνη το σταυρό του, να πηγαίνη ταχτικά στην εκκλησία, εξωμολογείτο, κοινωνούσε, δόξαζε την δύναμι του Θεού. Λόγος πικρός δεν έβγαινε πιά από τα χείλη του.Στο σπίτι εκείνο υπήρχε πόνος, θλίψις, δάκρυα, σκοτάδι, βρισιά, ειρωνεία, βάσανα. Τώρα βασιλεύει χαρά, ευτυχία, φως, τραγούδι.Η θεία Κοινωνία, η δροσιά του Παραδείσου, χάρισαν υγεία, χαρά, ευτυχία.
ΣΤΥΛΙΑΝΟΥ Ζ. ΛΑΓΟΥΡΟΥ «TA ΘΑΥΜΑΤΑ ΤΗΣ ΜΕΓΑΛΟΧΑΡΗΣ» – Εκδόσεις «ΤΗΝΟΣ»
Η Ελλάδα, με ανάρτηση του υπουργείου Εξωτερικών στο Twitter, εκφράζει την ανησυχία της για τα τελευταία ένοπλα επεισόδια και την προώθηση στρατιωτικών μονάδων στο Ναγκόρνο Καραμπάχ.
Επίσης, καλεί να σταματήσουν αμέσως αυτές οι πράξεις, οι μονάδες να αποσυρθούν στις αρχικές τους θέσεις και να γίνει σεβαστή η συμφωνία κατάπαυσης του πυρός της 9ης Νοεμβρίου του 2020.
Ας ξεχάσουμε την εικόνα κι ας συγκεντρωθούμε μόνο στη φωνή: την ακούμε να διηγείται, σε εξαιρετικά ελληνικά, ιστορίες ζωντανές, να γελάει με τα όσα λέει αλλά και με τα πειράγματά μας.
Αποφεύγει τον διδακτισμό, μοιράζει απλόχερα ευχές και είναι πρόθυμη να αποκαλύψει όλα της τα μυστικά. Μυστικά ζωής ή καλύτερα, μακροζωίας.
Δεν μπερδεύεται, δεν χάνει τον ειρμό των σκέψεών της, δεν διακόπτει, δεν μονοπωλεί τη συζήτηση.
Αν τώρα βάλουμε στο ηχητικό και την εικόνα, δεν πιστεύουμε στα μάτια μας.
Μια γυναίκα περιποιημένη, εξαιρετικά καλά στην υγεία της, που τρέχει (στην κυριολεξία, κι ας χρησιμοποιεί βοήθημα) για να φτάσει στον αργαλειό της, που σκαρφαλώνει (και πάλι στην κυριολεξία) για να κάτσει επάνω του και που όλα αυτά τα κάνει για πάνω από 100 χρόνια.
Η Ιωάννα Πρωίου είναι 110 ετών, ξακουστή υφάντρα και Ικαριώτισσα.
Τον χειμώνα μένει με την οικογένειά της στην Αθήνα και το καλοκαίρι είναι στην Ικαρία…
Όταν ξεπεράσεις το πρώτο σοκ της απίστευτης αυτής εικόνας, θέλεις να κάνεις τα πάντα για να γίνετε φίλες. Και πώς να μη θες, όταν σε αποστομώνει λέγοντας:
«Έρχονται να με δουν απ’ όλο τον κόσμο για να μάθουν γιατί ζω ακόμη».
«Και λοιπόν;».
«Και με χαζομεράνε, πουλάκι μου!».
Η Ιωάννα Πρωίου Δημητριάδου γεννήθηκε στις Ράχες Ικαρίας, το 1911 (θυμίζουμε ότι οι Τούρκοι από το νησί έφυγαν έναν χρόνο μετά).
Ήταν το 12ο μεταξύ δεκατριών παιδιών. Η μητέρα της, Ευθυμία, γεννημένη το 1870, ήταν από τις καλύτερες υφάντρες του νησιού.
Καλύτερη μαθήτριά της ήταν η μικρή Ιωάννα.
«Με μεγάλωσε η μητέρα μου κάτω από το αργαλειό. Είχε ένα σεντούκι ανοιχτό και μωρό που ήμουν με είχε απιθώσει στο ανοιχτό του καπάκι, που ήταν κοίλο.
Με το ένα πόδι δούλευε στο αργαλειό και με το άλλο κούναγε εμένα. Εκεί με μεγάλωσε, μέσα στα χνούδια και τις κλωστές. Το πρώτο παιχνίδι που μου ‘δωσε στα χέρια για να μην κλαίω, ήταν μια κλωστή από ένα χοντρό μάλλινο νήμα. Εγώ έπαιζα με την χοντρή κλωστή, τράβαγα τα νήματα και τόσο ξελογιάστηκα που ξέχασα το κλάμα και μπόρεσε η μάνα μου να κάνει τη δουλειά της.
“Έφτιαχνε παραγγελίες υφαντά και ζούσαμε. Τότε ο κόσμος ντυνόταν με υφαντά – από πανάκια για μωρά, μέχρι εσώρουχα. Υφάσματα ρολό φτιάχναμε – για σεντόνια μέχρι ρούχα. Παίρναμε το μαλλί των ζώων, το κλώθαμε, γινόταν μαλακό και το υφαίναμε. Φτιάχναμε σκεπάσματα, φορέματα, πετσέτες, κοστούμια. Τα πάντα. Ο,τι μπορείς να φανταστείς. Αργότερα, υφαίναμε λινομέταξα. Και ήταν υγιεινά, γιατί ανέπνεαν, δεν είχαν χημικά. Τώρα βγαίνουν τόσες μελέτες που λένε τι κακά υφάσματα κυκλοφορούν. Τα διαβάζω και λέω, να, γιατί να μην ξαναγυρίσουν τα κορίτσια να μάθουν αυτή την τέχνη;».
Παρατηρούμε πως δεν λέει «ο αργαλειός» αλλά «το αργαλειό».
Του απευθύνεται σαν να είναι μικρό παιδί. Όπως ακριβώς είναι και η ίδια.
«Μόλις ξεπετάχτηκα, ανέβηκα κι εγώ στο αργαλειό. Εκεί μεγάλωσα, εκεί ζυμώθηκα. Μια φορά στα κρυφά, μπήκα στο αργαλειό και έτρεμε η ψυχή μου μην μπει η μάνα μου και μου φωνάξει πως της χαλάω το στημόνι. Την περίμενα να έρθει με χτυποκάρδι. Να σου την κι έρχεται. Ρίχνω μια ματιά, να δω πώς με κοίταζε. Και τη βλέπω χαμογελαστή! Και μου λέει “Ιωαννάκι, τα ποδαράκια σου είναι ακόμη κοντά. Να μεγαλώσεις λίγο και θα σε βάλω στο αργαλειό”. Αυτό μου ‘δωσε ζωή! Αντί να φάω ξύλο, μου ‘δωσε θάρρος. Η μάνα μου η Ευθυμία ήταν ξακουστή υφάντρα. Και εμένα διάλεξε από τις κόρες της για τη συνέχειά της. Από τα 15 μου ήμουν επαγγελματίας υφάντρα».
Εκατό χρόνια μετά, η κ. Ιωάννα είναι γνωστή ως η Κυρά του Αργαλειού.
Στο νησί της έχει μαθήτριες και έχει δώσει όλη της την περιουσία και την ενέργεια στο να μην εκλείψει αυτή η τέχνη:
«Αν και έχω δώσει τα πάντα για το αργαλειό, πλέον χρειάζομαι βοήθεια. Έχω διαθέσει όλους μου τους πόρους για να εφοδιάσω τα αργαλειά, για να παίρνω τις πρώτες ύλες να μαθαίνουν τα κορίτσια. Μίλησα και στον δήμαρχο Ικαρίας πως τόσα χρόνια είμαι εθελόντρια και πως ό,τι είχα τα ξόδεψα εκεί με ευχαρίστηση και ποτέ δεν σκέφτηκα να πάρω επιδότηση, αλλά πλέον χρειάζεται να βοηθήσουν και άλλοι.
Ψάχναμε, για παράδειγμα, έναν χώρο για να μπουν τα τρία αργαλειά και να μπορούν να μαθαίνουν οι νεότεροι. Σκέφτηκα ένα εγκαταλελειμμένο δωμάτιο, που ήταν σκουπιδότοπος, με σαβούρα, κοντά στο Δημοτικό σχολείο. Ο δήμαρχος βοήθησε, το καθαρίσαμε και το κάναμε το “Σπίτι του αργαλειού”».
Για την ίδια, η τέχνη του αργαλειού δεν είναι κάτι το «σπάνιο» ή το «παραδοσιακό» που γι’ αυτό πρέπει να διατηρηθεί, αλλά κάτι το ζωογόνο που δίνει χαρά:
Είναι σημαντικό να παραμείνει ζωντανό το αργαλειό. Με ρωτάτε γιατί; Γιατί πέρασα τη γύμνια, τη φτώχεια, την πείνα και με έσωσε το αργαλειό μου. Με το αργαλειό μου μεγάλωσα τα παιδιά μου, με το αργαλειό μου έντυνα τον άντρα μου, το σπίτι μου. Με το αργαλειό μου, που τόσο το έχω αγαπήσει, έζησα τη ζωή μου και την οικογένειά μου. Το αργαλειό ντύνει, στολίζει, νοικοκυρεύει!».
Της λέμε ότι ακούγεται σαν διαφημιστικό μήνυμα της δεκαετίας του ΄80. Γελάει. Όλο γελάει… Θα ήθελε να κάνει κάτι άλλο;
«Οχι, μ’ άρεσε να μάθω αυτή την τέχνη και την είχα μεγάλο έρωτα. Με ρωτάς γιατί μ’ αρέσει; Γιατί όλες μου τις στενοχώριες τις πέρασα στο αργαλειό μου και με παρηγορούσε. Πήγαινα εκεί με το κεφάλι μου βαρύ, ωχ τι έπαθα έλεγα, και έμπαινα μέσα στο αργαλειό και άρχιζα να υφαίνω και μόλις έβλεπα να γίνεται το ύφασμα, το μυαλό μου καθάριζε και άρχιζα να τραγουδάω και να δουλεύω και φεύγαν οι πίκρες».
Μέχρι τα τριάντα της ήταν στο νησί και δεν ήθελε να παντρευτεί.
Το 1938, ήρθε στην Αθήνα για ν’ αγοράσει υλικά, αλλά ο πόλεμος την εγκλώβισε στην πρωτεύουσα.
«Ξεκίνησε ο πόλεμος και πού να πάω πια; Ήμουν τότε 30 χρονώ και ανύπαντρη, γιατί είχα έρωτα με το αργαλειό και δεν είχα άλλη ανάγκη τους άντρες. Παντρεύτηκα το ΄41, μες στη φωτιά, για να έχω έναν σύντροφο να παλέψουμε μαζί τον πόλεμο. Και τα παιδιά μας μέσα στον πόλεμο τα κάναμε. Και γυρίσαμε όλη την Πελοπόννησο για να μπορέσουμε να ζήσουμε».
Μας δείχνει μια αχιβάδα. Μέσα είχε ένα ιδιόχειρο σημείωμα που έλεγε: «Το ’42 γυρίζαμε τα χωριά να βρούμε φαγητό. Μακρυά από την Αθήνα, βρέθηκα στις ακτές της Ρούμελης. Μαγειρεύαμε με θάλασσα και εγώ βρήκα αυτή την αχιβάδα και την έκανα πιάτο. Να την φυλάξετε ενθύμιο».
(Γλυπτό που αναγνώρισε η ίδια στη φύση και το έσωσε από το τζάκι! Αναρωτιόμαστε, αν ήταν του Αΐ Ουέι Ουέι, πόσο θα κοστολογούνταν)
Της το διαβάζουμε δυνατά και γελάει:
«Τόσοι πόλεμοι, τόσες δικτατορίες και χαλασμούς, κι όμως αυτή την αχιβάδα την κράτησα, δεν την έχασα, να μου θυμίζει τι περάσαμε. Να μην ξεχάσω. Να μάθουν και οι νεότεροι… Έχω περάσει και άλλα, τόσο άσχημα. Και πάντα λέω, Θέ’ μου, μην έρθουν άλλα. Να μην ξαναγίνει πόλεμος.
“Μας κάναν πολλά κακά οι Γερμανοί και δεν μπορώ να ξεχάσω. Γι’ αυτό σας λέω: το μυστικό της ζωής είναι να μην τα παρατάτε ποτέ. Να έχεις καλή καρδιά. Να μη ζηλεύεις τίποτα απ’ τον άλλο. Να μην είσαι παραδόπιστος. Αν είσαι, αρρωσταίνεις και ταλαιπωρείσαι πώς να τα κονομήσεις. Να δημιουργείς και να χαμογελάς και με ένα πιάτο φαΐ. Και να είσαι δημιουργός. Μα έτσι δεν έγινε από την αρχή; Για να γίνουμε δημιουργοί δεν φτιαχτήκαμε;».
Η Ικαρία είναι η ζωή της. «Έρχομαι στην Αθήνα, βέβαια, να κάνω τις δουλειές μου, αλλά μόλις πατήσω το πόδι μου στην Ικαρία, αμέσως ζωντανεύω. Τόσο καιρό τώρα που είμαι εδώ, είμαι ζαρωμένη. Αλλά με την προσδοκία ότι θα επιστρέψω γρήγορα στο νησί, αγριεύει και πάλι η καρδιά μου».
Μια καρδιά που χτυπάει σαν μικρού παιδιού. Το λένε οι γιατροί;
«Είναι μια χαρά. Σταυροκοπιούνται», μας απαντά η κόρη της, Ελλη, στα 73 της η ίδια.
«Είναι πεισματάρα. Σαν βάλει έναν στόχο, δεν θα κάτσει ήσυχη μέχρι να τον εκπληρώσει. Τώρα θέλει να κάνει μουσείο – το καλύτερο του κόσμου, όπως λέει, με τα γλυπτά από φυσικούς κορμούς δέντρων ενός Ικαριώτη. Στέλνει επιστολές, το ‘χει βάλει πείσμα. Δεν τρέχει να προλάβει τη ζωή – η ζωή δεν προλαβαίνει τη μάνα μου», μας λέει συγκινημένη.
«Τα χρόνια σου τα λες, κ. Ιωάννα;», ρωτάμε.
«Εγώ τα λέω, παιδί μου, οι άλλοι δεν με πιστεύουνε! Τώρα περάσανε τα 100 χρόνια και ούτε το κατάλαβα. Παρ’ όλα τα δύσκολα που πέρασα. Έλα όμως που είχα σύμμαχο και κουράγιο το αργαλειό. Και από εκεί έζησα και από εκεί αγάπησα και δημιούργησα και ζω και σήμερα».
«Έχω πολλή ενέργεια, παιδάκι μου», μου λέει και σταυρώνει τα χέρια της στο στήθος. «Να πάρ’ τη, έχω παραπάνω».
«Η πέτρα που μιλάει»
(Πάνω αριστερά: Ο Κουστό… όπως τον είδε έτοιμο και τον αναγνώρισε, πάνω στην πέτρα. Δεξιά: Στην πέτρα είδε και το κεφάλι του Βουκεφάλα! (δεν το ζωγράφισε – το αναγνώρισε). Κάτω: «Ποιος σκάλισε αρχαία προτομή πάνω στην πέτρα;» αναρωτιέται η κ. Πρωίου).
«Από μικρό παιδί μπορούσα να ακούω τις πέτρες να μου μιλούν. Πιάνω την πέτρα στη χούφτα μου και τη διαβάζω. Κρατώ ένα μολυβάκι και όταν βλέπω ένα σημάδι το σημειώνω. Και το ένα με το άλλο, όταν ενωθούν, αποκαλύπτουν τα μυστικά της πέτρας. Δεν ζωγραφίζω τις πέτρες – τις διαβάζω και ψάχνω ποια σχέδια έχουν κρυμμένα μέσα τους.
Τα βλέπω ολοζώντανα πάνω στην πέτρα. Σχήματα, μορφές, λουλούδια, ζώα… Δες αυτό: δεν είναι ίδιος ο Κουστό; Σαν να έβαλαν τη φωτογραφία του στην πέτρα. Η θάλασσα τον έχει αποτυπώσει πάνω στην πέτρα. Έχει πεθάνει άραγε ο Κουστό;… Πάντα ξαφνιάζομαι με αυτά που φανερώνονται. Κοίτα να δεις λέω, τι πράγματα! Είδες τι ζωγράφος είναι αυτή η θάλασσα;».
Στην αίθουσα του «Ιωνικού Συνδέσμου» στη Ν. Ιωνία, η κ. Ιωάννα έχει δωρίσει μία κούκλα ντυμένη με υφαντά (φωτ. επάνω).
«Για να έρθουν κοντά στο αργαλειό οι νέοι. Να δουν την ομορφιά του», όπως λέει.
Το γύρο του διαδικτύου κάνει η viral δικαστική υπόθεση όπου η vegan Κάρντεν μήνυσε τους γείτονές της επειδή έψηναν συνεχώς… ψάρια.
Μια vegan στη Δυτική Αυστραλία οδήγησε τους γείτονές της στο ανώτατο δικαστήριο με καταγγελίες για τη μυρωδιά του κρέατος και των ψαριών που έψηναν, δηλώνοντας ότι εξετάζει περαιτέρω νομικές ενέργειες σε βάρος τους.
Το δικαστήριο θα εξετάσει τα παράπονα της Τσίλα Κάρντεν για τους γείτονές της. Οι καταγγελίες της αφορούσαν στις μυρωδιές από το μπάρμπεκιου, στον καπνό των τσιγάρων, των καρεκλών που τρίζουν στο πάτωμα, των φώτων που αντανακλούν, στο θόρυβο που κάνουν τα παιδιά τους όταν παίζουν μπάσκετ και στους ήχους που βγάζουν τα κατοικίδια πουλιά τους.
Η Κάρντεν, θεραπεύτρια μασάζ, που ζει στο Περθ, λέει ότι η αυτή η συνεχιζόμενη διαμάχη της έχει στερήσει την ποιότητα ζωής ενώ ισχυρίζεται ότι οι ενέργειες των γειτόνων της είναι σκόπιμες.
«Ψήνουν ώστε να μυρίζω τα ψάρια. Το μόνο που μυρίζω είναι τα ψάρια τους» δηλώνει η ίδια. «Δεν μπορώ να απολαύσω την αυλή μου, δεν μπορώ να βγω εκεί έξω» υποστηρίζει, ενώ συμπληρώνει ότι δεν μπορεί πλέον να κοιμηθεί και θέλει να ζήσει τη ζωή της ειρηνικά.
Η νομική διαμάχη κρατάει από τον Αύγουστο του 2017. Παράλληλα οι γείτονες της υποστηρίζουν ότι έχουν αφαιρέσει το μπάρμπεκιου και τα παιδιά τους έχουν σταματήσει να παίζουν μπάσκετ.
«Οι απαιτήσεις της vegan κυρίας Κάρντεν αποδείχτηκαν ότι δεν ήταν εύλογες» δήλωσε ένας άλλος γείτονας. Ο δικαστής του ανώτατου δικαστηρίου απέρριψε την έφεση της Κάρντεν τον περασμένο μήνα.
