Επικαλείται τεχνικούς λόγους και όχι κάποια κίνηση με πολιτικό περιεχόμενο.
Από το Σάββατο η Gazprom είχε ανακοινώσει ότι εργασίες συντήρησης στον αγωγό φυσικού αερίου Turkstream έχουν προγραμματιστεί για τις 21-28 Ιουνίου, με αποτέλεσμα τη διακοπή της μεταφοράς φυσικού αερίου σε χώρες μεταξύ των οποίων και η Ελλάδα.
Η ρωσική εταιρεία ανέφερε στην ανακοίνωσή της ότι η μεταφορά φυσικού αερίου μέσω Turkstream θα ανασταλεί για αυτό το διάστημα, κάτι που, όπως επεσήμανε είχε συμφωνηθεί εκ των προτέρων από όλα τα μέρη.
Σήμερα η ΔΕΠΑ Εμπορίας το επιβεβαίωσε, αναφέροντας πως διακόπτονται από αύριο 21 Ιουνίου μέχρι και τις 27 Ιουνίου οι ροές φυσικού αερίου της Gazprom προς τη χώρα μας.
Η διακοπή, σύμφωνα με τη ΔΕΠΑ οφείλεται στην ετήσια προγραμματισμένη συντήρηση του αγωγού Turk Stream, μέσω του οποίου τροφοδοτείται η χώρα μας.
Η διακοπή της ροής, σύμφωνα με την ΔΕΠΑ, δεν αναμένεται να επηρεάσει την ασφάλεια εφοδιασμού της χώρας καθώς συνεχίζεται η τροφοδοσία της με Υγροποιημένο Φυσικό Αέριο (LNG), αλλά και μέσω των υπόλοιπων συμβάσεων αερίων αγωγού ενώ υπάρχουν – όπως αναφέρεται – υψηλά αποθέματα.
Μπορεί οι εκλογές να είναι – μέχρι στιγμής – ένα σενάριο, αλλά … των φρονίμων τα παιδιά, φροντίζουν από νωρίς ώστε να έχουν χρονικό προβάδισμα έναντι άλλων υποψηφίων.
Φαίνεται πως ο Θανάσης Κατερινόπουλος, ο γνωστός αξιωματικός ε.α. της ΕΛ.ΑΣ., το γνωρίζει καλά και κατέβηκε να μοιράσει ενημερωτικά φυλλάδια στη λαϊκή αγορά του Καματερού, το περασμένο Σάββατο.
Σήμερα πάλι, ο κ. Κατερινόπουλος βρέθηκε στον Δήμο Ιλίου προκειμένου να ενημερώσει τους πολίτες για την δράση του ΠΑΣΟΚ-ΚΙΝΑΛ με το οποίο θα είναι υποψήφιος στις εκλογές.
Ο κ. Κατερινόπουλος ο οποίος έγινε ιδιαίτερα δημοφιλής μέσα από την εκπομπή «Φως στο Τούνελ» αλλά και από τις εμφανίσεις του σε διάφορες ενημερωτικές εκπομπές, μιλώντας στο Δυτικά Fm, ανακοίνωσε ότι θα δοκιμάσει τις δυνάμεις του με το κόμμα του ΠΑΣΟΚ στη δυτική Αττική: «Μου αρέσει η πολιτική και το να προσφέρω στον τόπο» δήλωσε, ενώ για την επιλογή του να μην κατέβει υποψήφιος στην Αιτωλοακαρνανία απάντησε με αιχμηρό ύφος ότι η περιοχή έχει πολύ καλύτερους και ότι ο ίδιος “δεν κάνει“.
Ο ίδιος πιστεύει ότι μέχρι τέλος Οκτώβρη οι εκλογές θα έχουν διεξαχθεί, ωστόσο χαρακτήρισε «απρόβλεπτο» τον Κυριάκο Μητσοτάκη.
Μενέλαος Λουντέμης, ο επονομαζόμενος και Μαξίμ Γκόργκι της Ελλάδας. Ένας συγγραφέας λυρικός και από τους πιο πολυδιαβασμένους. Ένας συγγραφέας που η πένα του έχει αμεσότητα, λυρισμό, δύναμη και ρεαλισμό.
Οι κοινωνικές ανισότητες, η φτώχεια, η αδικία, και ο ανεκπλήρωτος έρωτας κινούνται γύρω από τα μυθιστορήματά του με όχι επαγγελματική γραφή, αλλά με μια βαθιά επιθυμία να παρουσιάσει την πραγματικότητα.
Στη λογοτεχνία του Λουντέμη δεσπόζει η τάση του να στρέφεται εξ’ ολοκλήρου γύρω από ένα κεντρικό πρόσωπο – αφηγητή, που ανήκει στους περιθωριακούς τύπους των καταπιεσμένων κοινωνικά στρωμάτων και το οποίο μας δίνει την προσωπική του οπτική της μοναξιάς, του ανεκπλήρωτου του έρωτα και της δυστυχίας του κόσμου.
Ποιήματα του Λουντέμη μελοποίησαν οι αδερφοί Κατσιμίχα («Ερωτικό Κάλεσμα») και ο συνθέτης Σπύρος Σαμοίλης («Οι κερασιές θ’ ανθίσουνε και φέτος») με ερμηνευτή τον Αντώνη Καλογιάννη.
Διαβάστε κάποια αποφθέγματα αλλά και αποσπάσματα από τα έργα του:
Αγαπώ θα πει εγώ αγαπώ… Το τι κάνει ο άλλος είναι δική του δουλειά.Κείνος που στ’ αληθινά αγαπά το Λαό δε γίνεται ποτέ αρχηγός του, γίνεται υπηρέτης του.
Αν είσαι καλός πού ’ναι οι οχτροί σου;
Φτηνά τη Λευτεριά δεν την πουλούν πουθενά. Ούτε και τη χαρίζουνε. Όσοι την πήραν χάρισμα τη χαράμισαν.
Βάλε μια δύση κι ένα βαρκάκι να λιώνει μέσα. Ομορφιά!
Μα, αν δεν υπάρχει μάτι να το δει, είναι ομορφιά;
Όλα τα λόγια του θεού είναι καλά. Μόνο, βάρντα, να μην τα πάρουνε στο στόμα τους οι παπάδες
Φοβού τον Θεόν αλλά τρέμε τους πιστούς του!
Το άπλυτο κορμί το πλένεις. Καθαρίζει. Η βρόμικη ψυχή πώς πλένεται; («Αγέλαστη Άνοιξη»)
Η φιλία κρατάει μονάχα μια μέρα. Κάθε μέρα πρέπει να της αλλάζεις βρακί.
Εάν βυθισθώμεν, ας βυθισθώμεν εις τον ωκεανόν! Ουχί εις την σκάφην!
Ένας άνθρωπος που δίνει στο διψασμένο νερό ποτές δεν είναι κακός.
Όλες οι συμφορές στον κόσμο απ’ τα παρακάλια έγιναν.
Η λακωνικότερη ιστορία του κόσμου είναι η ιστορία των δειλών ανθρώπων.
Ο αέρας φύσαγε σαν γύφτος (η πρώτη φράση από το «Ένα Παιδί Μετράει τ’ Άστρα»)
Άιντε, ένα χεράκι ακόμη και τη βγάλαμε τη ζωή… Να πάρουν σειρά οι άλλοι.
Τι τσινιάρικη φοράδα είν’ αυτή η Ελλάδα και δεν μποράνε να την κάνουν ζάφτι;
Τώρα που χρειάζονταν τα νιάτα, ήρθαν τα γηρατειά… (“Θυμωμένα Στάχυα”)
Μ’ αρέσουν οι άνθρωποι που αποφασίζουν γλήγορα. Σπάζουν εύκολα το κεφάλι τους κι ησυχάζουν.
Όλοι είμαστε άνθρωποι. Άνθρωποι που ήρθαμε για να φάμε όχι μόνο το μέλι αλλά και το κεντρί.
Στον έρωτα μήπως όλες οι φορές που αγαπούμε δεν είναι πρώτες;
Χρειάστηκαν εκατομμύρια χρόνια για να γίνουν τα τέσσερα πόδια δύο. Δεν θα τα κάμω πάλι τέσσερα εγώ.
“Και περνούσα τις μέρες μου,
με τα χρώματά μου τακτοποιημένα.
Με τα όνειρά μου συγυρισμένα.
Με τα ποιήματά μου καθαρογραμμένα…
Γιατὶ έτσι τα ῾βλεπα.
Ἔτσι νόμιζα”.
“Εγώ δεν είμαι παρά ένας στρατολάτης
ένας αποσταμένος περπατητής
που ακούμπησε στη ρίζα μιας ελιάς
ν’ ακούσει το τραγούδι των γρύλων.
Κι αν θέλεις, έλα να τ᾿ ακούσουμε μαζί”.
“Το καπάκι του ματιού το ’χει ο άνθρωπος για να σκεπάζει το μάτι του σαν κοιμάται, όχι σαν είναι ξύπνιος! Κι ύστερα, σου λένε, ο άνθρωπος είναι το “ευγενέστερον ζώον”… Ζώον… μάλιστα, αλλά όχι και ευγενέστερον!… Το αγριότερον, μάλιστα!
Η λακωνικότερη ιστορία του κόσμου είναι η ιστορία των δειλών ανθρώπων. Τους περήφανους τους σέβονται και νεκρούς, τους δειλούς τους σιχαίνονται ακόμη και ζωντανούς.
Ζωντανός θα πει περήφανος! Όλα τα λόγια του θεού είναι καλά. Μόνο, βάρντα, να μην τα πάρουνε στο στόμα τους οι παπάδες.
Βάλε μια δύση κι ένα βαρκάκι να λιώνει μέσα. Ομορφιά! Μα, αν δεν υπάρχει μάτι να το δει, είναι ομορφιά; Να κοιτάς κατάματα τον αντικρινό σου και να του λες αυτά που θέλεις, και όχι μόνο αυτά “που πρέπει”… είναι κιόλα μια νίκη, μια λύτρωση”, από το “Ένα παιδί μετράει τ’ άστρα”.
“Η αγάπη είναι σαν τα πουλιά. Δυο – δυο. Δε γίνεται παραπάνου. Οι αναποδιές κι οι σκουντούφλες, τα ντέρτια κι οι μαύρες συντυχιές, στον κόσμο αυτόν πάνε μαζί μαζί. Έρχεται η μια και σου χτυπάει την πόρτα και ξοπίσω της μπουκάρουνε όλες μαζί. Μπουλούκι. Σαν τις καλιακούδες απάνου στο λέσι. Τι πολιτεία θα ’ταν αν δεν είχε και κανένα πεθαμένο; Ύστερα χρειάζεται κι αυτός για να βάλουν γνώση οι ζωντανοί – αν βάλανε ποτές”, από το “Συννεφιάζει”.
“Αν δε βρεθεί να πεθάνει κανείς για τη λευτεριά τότε θα πεθάνει η ίδια η λευτεριά. Φτηνά τη Λευτεριά δεν την πουλούν πουθενά. Ούτε και τη χαρίζουνε. Όσοι την πήραν χάρισμα τη χαράμισαν. Χρειάζεται πολύς καιρός για να μάθεις αν ένας άνθρωπος είναι καλός ή κακός”, από τα “Θυμωμένα στάχυα”.
“Έχουμε την ανάγκη της, γι` αυτό δεν έρχεται. Σ` αυτόν τον παραστρατημένο κόσμο μας λείπει ακριβώς εκείνο που θέλουμε. Μας λείπει, γι`αυτό το θέλουμε! Αν είχαμε όσα θέλαμε τι θα μας έλειπε; Κι αν δεν μας έλειπε τίποτα, τι θα επιθυμούσαμε; Και τι αξία θα είχε η ζωή χωρίς πεθυμιές; Όχι, να μου απαντήσεις!
Αγαπητέ μου φίλε, αλλοίμονο στον άνθρωπο που δεν απότυχε ποτέ. Κλάψ` τον! Πάρε όλα τα έργα. Δίπλα στα πολύ μεγάλα υπάρχουν τα πολύ μικρά. Και να το ξέρετε: Τα μεγάλα υπάρχουν χάρη στα μικρά. Μια μεγάλη αποτυχία φέρνει μια μεγαλύτερη επιτυχία. Ποτέ όμως η μεγάλη επιτυχία δε φέρνει μια μεγαλύτερη. Άμα πετύχαινε ο άνθρωπος στην πρώτη εξόρμηση, δε θα `κανε δεύτερη. Η δόξα είναι μια κορυφή που για να την ανέβεις πρέπει πρώτα να κατέβεις.
Η πρώτη κραυγή του ανθρώπου είναι κλάμα. Από εκεί και πέρα οι άνθρωποι ή παραμένουν άνθρωποι και κλαίνε ή γίνονται τέρατα και κάνουν τους άλλους να κλαίνε”, από το “Οι κερασιές θα ανθίσουν και φέτος”.
“Η αγάπη είναι σαν το νερό που τρέχει… τρέχει… ασυλλόγιστα στους γκρεμούς, που δε διαλέγει αυλάκι, δε ρωτά τα λουλούδια που ποτίζει, ούτε και τα χαλίκια που κατρακυλά. Δε ρωτά τίποτα, μόνο τρέχει. Να πεις “όχι” στην αγάπη είναι σαν να κατσουφιάζεις μπροστά σ` ένα λουλούδι που ετοιμάζεται ν` ανοίξει. Σαν να βρίζεις το φως που σου έδειξε τον κόσμο”.
Κάτω από το πευκάκι ο κόσμος γίνεται απέραντος. Σωπαίνουν όλες οι φωνές που είχες μέσα σου. Γίνεται ησυχία. Οι ιδέες που βουίζουν μεσ` στ` αυτιά σου….τα παράπονα που φουσκώνουν το στήθος σου…Οι έγνοιες που χουν εκεί μέσα την φωλιά τους…Όλα πέφτουν στο νερό, σκορπούνε, χάνονται. Ακουμπάς στη ρίζα,αντίκρυ στην πεντάμορφη πόλη.
Ύστερα κλείνεις την πόλη όξω απ` τα μάτια σου, και φέρνεις στη θέση της ένα κήπο. Δάσος οινερατζιές…και το παγκάκι ολομόναχο κάτω από μια νερατζιά. Είναι τα μάτια της λαμπερά και σε λούζουν. Κείνη λέει τ`ονομά σου πολλές φορές. Ακουμπάει το χέρι της στην άκρη των μαλλιών σου -έτσι. Κι εσύ ο νιώθεις -το χέρι της!- το νιώθεις να κοκκινίζεις απ`την ντροπή. Τόσο όμορφο, τόσο ντροπαλό χέρι…πάει, δεν είναι πια να ξαναγίνει.
Ύστερα κάτι γίνεται κι όλα σταματούν… Οι νερατζιές απόμειναν σκυφτές από πάνω μας…Το φιλί της μοσχοβολούσε νιότη!… Αλίκη…Τ`ονομά σου έμεινε στα χείλη μου σαν το κλαδάκι της βραδυνής μας νερατζίας.Το κρατώ και μοσχοβολά ο κόσμος.
Τάρα (αγάπη μου…αγάπη μου..), τώρα ζηλεύω το παγκάκι που ακουμπούσε το φουστάνι σου…Και ζηλεύω και τον εαυτό μου που ήταν εκεί και το `δε…. Αλίκη.. θέλω να πω ένα τραγούδι και φοβάμαι μην καεί το στόμα μου.
Μα βλέπεις, η αγάπη είναι ανήμερο θεριό που τρώει την ζωή μας….Μα μόλις φύγει καταλαβαίνουμε ότι αυτή ήταν η ζωή μας.
Η αγάπη είναι μεγάλη όταν την περιμένουμε ή όταν την χάνουμε. Όταν την έχουμε μας ξεφεύγει. Χάνουμε την αίσθηση της. Και την ξαναποκτούμε μόνο ότν την χάσουμε. Κοίταξε να ζήσεις την αγάπη που έχασες. Να χαρείς την αγάπη που περιμένεις. Καν`την τραγούδια,ξενύχτια. Καν`την βιβλία, αταξίες. Μόνο μην την μοιρολογάς.Είναι σαν να την βρίζεις.Σαν να τη κλεινεις τον δρόμο να ξανάρθει”, από το “Τότε που κυνηγούσα τους ανέμους”
Η Τζένη και ο Νίκος πάλεψαν με τον καρκίνο, τον νίκησαν και στέλνουν ένα δυνατό μήνυμα ενθάρρυνσης
Έναν τέτοιο κύκλο της ζωής σου θες πραγματικά να το κλείσεις και να μην τον ξαν’ανοίξεις ποτέ…. Αυτό έκανα κι εγώ.
Όμως ανθρώπους που ήταν μέσα σε αυτόν τους αγαπάς λίγο περισσότερο, γιατί αυτό που σας δένει, μπορεί να μη μπορώ να το εξηγήσω με λόγια αλλά είναι κάτι παραπάνω από φιλία!!!
Ο μικρός μου Νικολάκης μεγάλωσε έβγαλε μαλλιά και έγινε ολόκληρος άντρας…
Κι εγώ μεγάλωσα, μάκρυναν τα μαλλιά μου και όταν με είδε δε με γνώρισε..
Όσοι θέλουν να παρακολουθήσουν το χειμωνιάτικο Μουντιάλ του Κατάρ θα πρέπει να γνωρίζουν ότι κινδυνεύουν ακόμη και με 7 χρόνια φυλάκισης σε περίπτωση που εκτός από τα γκολ της ομάδας τους θελήσουν να πανηγυρίσουν και κάποιο νυχτερινό εκτός έδρας… γκολ. Δηλαδή κάποιο… one night stand.
Το Μουντιάλ του Κατάρ έχει ήδη ξεσηκώσει θύελλα αντιδράσεων τόσο για αγωνιστικούς, όσο και για εξωαγωνιστικούς λόγους. Για μία ακόμη φορά λοιπόν, τα όσα πρόκειται να γίνουν ή καλύτερα να μην γίνουν προκαλούν τουλάχιστον έκπληξη.
Ετσι, οι επισκέπτες που θα πάνε στο Κατάρ για το προσεχές Παγκόσμιο Κύπελλο θα πρέπει να γνωρίζουν τα έθιμα και τους σκληρούς νόμους της περιοχής.
Ένας από τους νόμους είναι και το γεγονός πως απαγορεύεται το σεξ εκτός γάμου. Δηλαδή απαγορεύεται το one night stand και όποιος συλληφθεί, τότε μπορεί να τιμωρηθεί με φυλάκιση έως 7 ετών.Ομοίως, η σεξουαλική επαφή μεταξύ ατόμων του ιδίου φύλου απαγορεύεται σύμφωνα με τον Ποινικό Κώδικα του 2004 και θα μπορούσε επίσης να οδηγήσει σε παραμονή στη φυλακή παρόμοιας διάρκειας.
«Το σεξ είναι… εκτός μενού, εκτός αν έρχεστε ως ομάδα συζύγων. Σίγουρα δεν θα υπάρχουν one-night stands σε αυτό το τουρνουά. Πραγματικά δεν θα γίνει κανένα πάρτι. Όλοι πρέπει να προσέχουν, εκτός αν θέλουν να ρισκάρουν να κολλήσουν στη φυλακή. Υπάρχει ουσιαστικά απαγόρευση του σεξ σε ισχύ στο φετινό Παγκόσμιο Κύπελλο για πρώτη φορά. Οι οπαδοί πρέπει να είναι προετοιμασμένοι», ανέφερε ένας μυστικός πράκτορας της αστυνομίας στη «Daily Star».
«Δεν πρόκειται να γίνει κανένα πάρτι από αυτά που έχουμε συνηθίσει σε προηγούμενες διοργανώσεις και όλοι πρέπει να είναι ιδιαίτερα προσεκτικοί αν δεν θέλουν να περάσουν 7 χρόνια σε κάποια φυλακή του Κατάρ. Το σεξ εκτός γάμου και η ομοφυλοφιλία είναι απαγορευμένα στο Κατάρ και οι παραβάτες τιμωρούνται με την συγκεκριμένη ποινή. Ουσιαστικά για πρώτη φορά υπάρχει απαγόρευση του σεξ στο φετινό Μουντιάλ και θα πρέπει να είναι όλοι ιδιαίτερα προσεκτικοί. Εικόνες με ποτά και πάρτι σε υπαίθριους χώρες μετά τους αγώνες δεν πρόκειται να υπάρξουν».
Την ίδια αυστηρή προειδοποίηση έστειλε κι ο Νασέρ Αλ Χατέρ, διευθύνων σύμβουλος της οργανωτικής επιτροπής: «Η ασφάλεια κάθε οπαδού είναι ύψιστης σημασίας για εμάς. Αλλά οι δημόσιες εκδηλώσεις στοργής δεν είναι μέρος της κουλτούρας μας, δεν επιτρέπονται και αυτό ισχύει για όλους».
Στόχος είναι να αντισταθμίσει την πτώση των προμηθειών φυσικού αερίου από τη Ρωσία.
ΗΟλλανδία ανακοίνωσε σήμερα την άρση των περιορισμών παραγωγής ηλεκτρικής ενέργειας με καύση άνθρακα ώστε να αντισταθμίσει μια πτώση των προμηθειών φυσικού αερίου από τη Ρωσία, μια μέρα μετά τη λήψη παρόμοιου μέτρου από τη γειτονική της Γερμανία.
«Το υπουργικό συμβούλιο αποφάσισε την άμεση άρση των περιορισμών παραγωγής για τα εργοστάσια παραγωγής ηλεκτρικής ενέργειας με καύση άνθρακα από το 2022 έως το 2024», ανακοίνωσε ο υπουργός Ενέργειας και Περιβάλλοντος Ρομπ Γέτεν κατά τη διάρκεια συνέντευξης Τύπου.
«Αυτό σημαίνει ότι οι σταθμοί ηλεκτροπαραγωγής με καύση άνθρακα μπορούν εκ νέου να λειτουργήσουν με πλήρη παραγωγική ικανότητα αντί του μέγιστου ορίου 35%», πρόσθεσε.
Η ολλανδική απόφαση λαμβάνεται την επομένη της απόφασης της Γερμανίας να καταφύγει περισσότερο στον άνθρακα για να αντισταθμίσει τις μειώσεις των προμηθειών ρωσικού φυσικού αερίου.
Ο ρωσικός κολοσσός φυσικού αερίου Gazprom ανακοίνωσε τον Μάιο την αναστολή των παραδόσεων στον ολλανδικό προμηθευτή GasTerra, που ανήκει εν μέρει στο ολλανδικό κράτος, αφότου η εταιρία αρνήθηκε να πληρώσει σε ρούβλια.
«Πρέπει να υπογραμμίσω ότι υπάρχει οξεία έλλειψη φυσικού αερίου επί του παρόντος» στην Ολλανδία, τόνισε ο Γέτεν. «Ωστόσο, περισσότερες χώρες είναι τώρα υπό πίεση (από τη Ρωσία)», εξήγησε. «Αυτό μας ανησυχεί. Λόγω των ανησυχιών αυτών, ανακοινώνω σήμερα μια κρίση φυσικού αερίου του επιπέδου 1: έγκαιρη προειδοποίηση», πρόσθεσε.
Παρότι το υψηλότερο επίπεδο είναι το επίπεδο 3, διευκρίνισε, «επί του παρόντος ο κίνδυνος να μην κάνουμε τίποτα είναι πολύ μεγάλος».
Ο Ολλανδός υπουργός δήλωσε ότι η χώρα του είχε «προετοιμάσει αυτή την απόφαση με τους Ευρωπαίους συναδέλφους του τις τελευταίες ημέρες».
Οι ολλανδικοί σταθμοί ηλεκτροπαραγωγής με καύση άνθρακα δεν μπορούσαν από τον Ιανουάριο να λειτουργούν σε επίπεδο άνω του 35% της μέγιστης ικανότητάς τους ώστε να μειώσουν τις εκπομπές του διοξειδίου του άνθρακα.
Η Αλεξάνδρα Παναγιώταρου κάνει το solo ντεμπούτο της στη μουσική και παρουσιάζει το «Φώτα Χαμηλά», που κυκλοφορεί, μαζί με music video, από την Panik Records.Το «Φώτα Χαμηλά» είναι ένα δυναμικό pop anthem, σε μουσική Digi και Andy Nicolas και στίχους Andy Nicolas.
Το single συνοδεύεται από ένα εξίσου «εκρηκτικό» music video, που σκηνοθέτησε ο Alex Konstantinidis, όπου η Αλεξάνδρα Παναγιώταρου μαγνητίζει τα βλέμματα με την εντυπωσιακή εμφάνιση και τη χορογραφία της.
Αυτή είναι η πρώτη φορά που η Αλεξάνδρα Παναγιώταρου παρουσιάζει ένα solo track. Έχει προηγηθεί η συνεργασία της με τους Kings στο «Papi», ενώ το μουσικό ταμπεραμέντο της ξεδιπλώθηκε την τρέχουσα τηλεοπτική σεζόν μέσα από το show «Just The 2 Of Us», όπου κατέκτησε την πρώτη θέση, με παρτενέρ την Κατερίνα Λιόλιου.
Μία από τις πιο συγκλονιστικές στιγμές παρακολούθησαν οι τηλεθεατές της αγαπημένη σειρά του Αlpha με τον θάνατο του Καραπάνου – θα τον δούμε αύριο – και την συνάντηση νωρίτερα με τον γιο του. Έναν γιό που ψάχνει 30 ολόκληρα χρόνια.
Οι σκηνές των δύο ηθοποιών ήταν συγκλονιστικές. Οι τηλεθεατές δεν άντεξαν την συγκίνηση και πλάνταξαν στο κλάμα όπως οι ίδιοι γράφουν στο Twitter.
Αποθεώνουν τους δύο πρωταγωνιστές για την ερμηνεία τους. Τόσο τον Λάζαρο Γεωργακόπουλο αλλά και τον Αργύρη Πανταζαρα; ενώ σχολιάζουν πως δεν έχουν δει πιο συγκλονιστική στιγμή στην ελληνική τηλεόραση.
Η ένωση του πατέρα με το γιο με το καταπληκτικό τραγούδι να ακούγεται, ο τραυματισμός του Καραπάνου και αργότερα ο θάνατος του έκαναν το Twitter να πάρει φωτιά.
— Δεν είναι ο Βαγγέλας για την Κάτια ✨ (@rodoulakyr) June 20, 2022
Δύο εξαιρετικοί ηθοποιοί, που ήταν ένας εκρηκτικός συνδυασμός στην σειρά ως πατέρας και γιος! Θα μας λείψει αυτό το δίδυμο 😭💔. #sasmospic.twitter.com/1opnzHyuPD
— ♑DimitraAntonia📺❤️🎬 (@DimitraAntonia7) June 20, 2022
Ιδιαίτερη αίσθηση προκαλεί μια φωτογραφία – ντοκουμέντο λίγες μόλις ημέρες από τον θάνατο της Τζωρτζίνας, την οποία παρουσίασε για πρώτη φορά στη δημοσιότητα το κεντρικό δελτίο ειδήσεων Star.
Η φωτογραφία δείχνει να κάθονται σε ένα τραπέζι η προφυλακισμένη Ρούλα Πισπιρίγκου, η αδερφή της και η μητέρα της και ένας φίλος της μητέρας της.
Είναι τραβηγμένη μεσημεριανές ώρες, σε ψητοπωλείο στην Κάτω Αχαγιά, φέτος την Τσικνοπέμπτη, 24 Φεβρουαρίου 2022. Δηλαδή, δεν έχει περάσει ούτε ένας μήνας από τον τραγικό θάνατο με κεταμίνη της άτυχης Τζωρτζίνας στις 29 Ιανουαρίου.
Αντί να πενθούν οικογενειακώς που χάθηκαν τρία παιδιά, βλέπουμε τη μητέρα, την αδελφή της και τη γιαγιά των τριών αδικοχαμένων παιδιών ανέμελες και σαν να μην έχει συμβεί τίποτα να τρώνε τα μεζεδάκια τους και να πίνουν τις μπίρες τους.
“Πεθαίνει η μητέρα μου. Νοέμβρης του ’86. Είμαι στα χάλια μου εγώ, δεν θέλω να βγαίνω, δεν θέλω να τρώω, περνάω δύσκολα… ούτε δίσκο θέλω ούτε τίποτα… Το μόνο που θα είχε τώρα νόημα για μένα θα ήταν ένα τραγούδι που θα έλεγα στην μάνα μου ό,τι δεν πρόλαβα να της πω”
Εποχή αλλαγών. Και δισκογραφικού «μπουμ». Οι παρέες ανακατεύονται, οι εποχές του τραγουδιού επίσης, ενώ στο στερέωμα αρχίζει και ανεβαίνει αργά και σταθερά το δίδυμο Σταμάτης Κραουνάκης – Λίνα Νικολακοπούλου και μαζί τους η Αλκηστις Πρωτοψάλτη.
Μετά την πρώτη τους μεγάλη επιτυχία, «Κυκλοφορώ κι οπλοφορώ», που πούλησε 90.000 κομμάτια (1985) το τιμ Σταμάτης, Λίνα, Αλκηστις δίνουν «σώμα» και σε ένα διαφορετικό είδος θεάματος, πρωτόγνωρο μέχρι τότε.
Οι σκηνοθετημένες παραστάσεις που ανέβασαν στη Συγγρού («Λεωφόρος Α» και «Λεωφόρος Β», Ανδρέας Βουτσινάς σκηνοθεσία και Μανόλης Παντελιδάκης σκηνικά) πρότειναν έναν νέο τρόπο διασκέδασης στο κοινό, θεατροποιημένο τραγούδι, με αρχή, μέση, τέλος, μεικτό ρεπερτόριο από ρεμπέτικο μέχρι Σουγιούλ, προσεγμένο μέχρι την τελευταία του λεπτομέρεια στο ανέβασμα, εντελώς διαφορετικό από τη νοοτροπία των προγραμμάτων της εποχής.
Η Τάνια Τσανακλίδου δεν ανήκε ακριβώς σε εκείνη τη μεγάλη παρέα. Ηταν ήδη όνομα από τα μέσα του ’70 (πολλοί τη θυμούνται από την παράσταση του Κουν «Η Ισαβέλλα, τρεις καραβέλες και ένας παραμυθάς» να τραγουδάει Λεοντή), το ’78 μας εκπροσώπησε στη Eurovision με το «Τσάρλι Τσάπλιν», ενώ ανήκε στη μεγάλη ομάδα των ανερχόμενων φωνών που εμφανίζονταν και στις πίστες της παραλιακής.
Στα μέσα του ’80 ήταν καθιερωμένη πλέον στις συνειδήσεις μας ως τραγουδίστρια (και όχι ως ηθοποιός όπως είχε ξεκινήσει), ένα κορίτσι που έβγαινε και έκανε γκελ στη σκηνή, μια φωνή που… φλεγόταν από δύναμη και πάθος. Θα περίμενε κανείς μάλιστα να είναι από τα πρόσωπα που θα πλησίαζε το δίδυμο Σταμάτης – Λίνα για τις ανάγκες της παράστασής τους – «Λεωφόρος Α» – ακριβώς γιατί είχε το θεατράλε ύφος που χαρακτήριζε την ομάδα.
Τότε όμως η Τάνια ζούσε μια μεγάλη απώλεια. Ιδού τι λέει για εκείνη την εποχή.
«Είχαμε γνωριστεί με τα παιδιά και όλο λέγαμε να κάνουμε κάτι μαζί, αλλά δεν καθόταν. Εν τω μεταξύ πεθαίνει η μητέρα μου. Νοέμβρης του ’86. Είμαι στα χάλια μου εγώ, δεν θέλω να βγαίνω, δεν θέλω να τρώω, περνάω δύσκολα…
Ενα βράδυ, αρχές του άλλου χρόνου, με τραβάνε τα παιδιά να πάω στην παράστασή τους, να βγω λιγάκι, και όντως πάω στη “Λεωφόρο Α”, όπου τραγουδούσαν η Αλκηστις και η Ελευθερία. Είμαι όμως χάλια. Απαρηγόρητη. Μου λένε πάλι να κάνουμε κάτι μαζί και τους απαντώ, “παιδιά, ούτε δίσκο θέλω ούτε τίποτα… Το μόνο που θα είχε τώρα νόημα για μένα θα ήταν ένα τραγούδι που θα έλεγα στην μάνα μου ό,τι δεν πρόλαβα να της πω”.
Περνάνε λίγες μέρες και ένα βράδυ που παίζουμε χαρτιά με τον Σταμάτη, καταλαβαίνω ότι το πάει από ‘δώ, το πάει από ‘κεί, κάτι θέλει να μου πει. Στο τέλος δεν αντέχει και μου το ξεφουρνίζει: “Σου ‘χει γράψει ένα τραγούδι η Λίνα που δεν θα το πιστεύεις”. Ετσι όπως είμαστε, παρατάμε τα χαρτιά, τα παρατάμε όλα και δίνουμε ραντεβού με τη Λίνα… Αυτό το τραγούδι, όντως, δεν μπορούσα να το προβάρω όπως τα άλλα που έγιναν για τον δίσκο. Δεν το άντεχα.
Ετοιμος ήταν ο υπόλοιπος δίσκος, αλλά αυτό δεν μπορούσα… Πρώτη φορά λοιπόν μπαίνουμε και οι τρις στο στούντιο να ψάξουμε τόνο… Και αρχίζω… Κάποια στιγμή ψάχνω να τους βρω και είχαν εξαφανιστεί όλοι… Ο Σταμάτης, ο ηχολήπτης, όλοι. Μόνο η Λίνα έκανε ότι διάβαζε εφημερίδα… Ολοι μέσα στο στούντιο έκλαιγαν… Τελικά αυτή την πρώτη “πρόβα” την κρατήσαμε και στον δίσκο, είναι το “Υστερόγραφο”».
Ο δίσκος κυκλοφόρησε τον Μάιο του 1988 αλλά δεν σημείωσε καμιά μεγάλη επιτυχία. Ακόμη και στην ίδια εταιρεία που κυκλοφόρησε (CBS) έλεγε ένα από τα στελέχη του: «Τα σουξέ πρέπει να τα κράτησαν για τον επόμενο δίσκο της Πρωτοψάλτη». Αλλά η… εκδίκηση είναι ένα πιάτο που τρώγεται κρύο. Τότε πούλησε μόνο 12.000 κομμάτια (εποχή που ο χρυσός δίσκος ήταν στα 50.000) αλλά σήμερα πλέον ξέρουμε ότι δεν υπάρχει σπίτι, αυτοκίνητο, πάρτι, κέντρο που ακόμη και τώρα δεν δακρύζει μ’ αυτό το κομμάτι. Στιχουργικά, καθιερώνει και μια νέα εποχή για το ελληνικό τραγούδι.
Ο λόγος της Νικολακοπούλου, ελλειπτικός πολλές φορές (όχι ειδικά σ’ αυτό το κομμάτι) και βασισμένος σε εικόνες, δίνει με έναν μοναδικό τρόπο το αίσθημα της γενιάς του ’80, τον τρόπο που έβλεπε τον εαυτό της… Γυναικείο τραγούδι, αλλά όχι σαν τα γυναικεία τραγούδια που ξέραμε μέχρι τότε… «Στο “Μαμά, γερνάω”» έλεγε χρόνια αργότερα ο Σταμάτης Κραουνάκης, «έπρεπε να μελοποιήσω τη γυναικεία ψυχή, και δεν ήταν εύκολο πράγμα.
Πολλές φορές εκείνη την εποχή ένιωθα ότι η μουσική έπρεπε να είναι πιο συμβατική από τον στίχο… Γιατί ένιωθα ότι ο λόγος της Λίνας θα βγάλει το φίδι από την τρύπα, αυτός θα είναι το ανατρεπτικό στοιχείο».
