Η μητέρα και ο αδερφός του 43χρονου άνδρα που «έσβησε» σε μία καρέκλα στα επείγοντα του νοσοκομείου Παπανικολάου, λίγες ώρες μετά το εξιτήριο που του έδωσαν οι γιατροί ξεσπούν για τον άδικο χαμό του.
«Ήταν ένα υγιέστατο παιδί, είχε γενέθλια την 1η Ιουνίου. Τίποτε δεν είχε, ήταν ένα γερό παλικάρι και τον έφεραν πεθαμένο. Ούτε ένα ποτήρι νερό δεν έδωσαν στο παιδί μου»,είπε με λυγμούς η μητέρα του 43χρονου.
O αδερφός του άτυχου άνδρα κατήγγειλε ότι στη σορό του 43χρονου δεν υπήρχε καν σημάδι ένεσης, που να μαρτυρά ότι οι γιατροί του νοσοκομείου πήραν αίμα για να του κάνουν εξετάσεις.
«Δεν του έκαναν καν αιματολογικές. Εξετάστηκε στις 11:45 και ο χειρούργος του ζήτησε να αποχωρήσει στις 12:15. Ο αδερφός μου διαμαρτυρόταν στον γιατρό ότι πονάει και ότι δεν αισθάνεται καλά και εκείνος του είπε ότι είναι μια χαρά και να φύγει. Τελικά ο αδερφός μου ξεψύχησε εκεί περιμένοντας», είπε ο αδερφός του 43χρονου μιλώντας στον Alpha.
Θεσσαλονίκη: Άφησε την τελευταία του πνοή περιμένοντας…
Η τραγική ιστορία εκτυλίχθηκε στο νοσοκομείο Παπανικολάου την 1η Απριλίου. Ο 43χρονος κάλεσε μόνος του το ΕΚΑΒ, καθώς πονούσε το πόδι του και μεταφέρθηκε στα επείγοντα.
Ο χειρουργός που τον εξέτασε απεφάνθη πως δεν έχει τίποτε. Δεν του έγινε η παραμικρή εξέταση και του είπε να φύγει, όπως καταγγέλει η οικογένεια του 43χρονου. Ο άνδρας, όμως, επέμενε γιατί πονούσε. Οι άνδρες της ασφάλειας του νοσοκομείου προσπάθησαν να τον διώξουν, αυτός, όμως, παρέμεινε στο σαλονάκι των εξωτερικών ιατρείων, όπου και κατέληξε τα ξημερώματα καθισμένος σε μια καρέκλα.
Το πιο τραγικό είναι πως κανείς από το νοσηλευτικό και ιατρικό προσωπικό δεν αντιλήφθηκε το παραμικρό! Στην αλλαγή βάρδιας, μετά από 11 ώρες, κατάλαβαν πως ο άνθρωπος είχε πεθάνει.
Η οικογένεια του θανόντος έχει καταθέσει μήνυση κατά παντός υπευθύνου.
Η ώρα του ύπνου είναι μια δύσκολη ώρα για τους περισσότερους γονείς. Έπειτα από μια πολύ κουραστική ημέρα, ειδικά στα μέσα της εβδομάδας, περιμένουμε πώς και πώς τη στιγμή που τα παιδιά μας θα ολοκληρώσουν τη βραδινή ρουτίνα τους και θα ξαπλώσουν ήσυχα-ήσυχα στα κρεβάτια τους. Όταν, λοιπόν, αρχίζουν τα αλλεπάλληλα ‘μαμάααα’ από το παιδικό δωμάτιο, η υπομονή μας αρχίζει να εξαντλείται και σε πολλές περιπτώσεις καταλήγουμε σε φωνές και απειλές. Οι περισσότεροι από εμάς μετά το μετανιώνουμε. Κάποιοι, όπως η παρακάτω μαμά, υποσχόμαστε μάλιστα, ότι την επόμενη ημέρα θα τα πάμε καλύτερα. Γιατί αυτό θα πει να είσαι γονιός: Να προσπαθείς, ξανά και ξανά.
“Προς τον γιο μου,
Το γράφω αυτό ενώ κοιμάσαι. Τα χεράκια σου βρίσκονται σε θέση προσευχής, ακουμπισμένα δίπλα στο αγγελικό σου πρόσωπο. Τα καστανά σου μαλάκια ανακατεμένα, από όλη την ημέρα.
Τρύπωσα στο δωμάτιό σου, γιατί, καθώς καθόμουν στο σαλόνι, χαζεύοντας στο κινητό μου όλα τα νέα της ημέρας, οι ενοχές τρύπωσαν μέσα μου.
Εκνευρίστηκα μαζί σου σήμερα. Σου είπα να ντυθείς και να βουρτσίσεις τα δόντια σου. Έβαλες τη μπλούζα σου ανάποδα και με το ζόρι βούρτσισες τα μισά δόντια και αυτό με θύμωσε. Σου είπα να το κάνεις σωστά.
Καθώς έφευγα για δουλειά, έτρεξες να με αγκαλιάσεις και έριξες το πρωινό σου κάτω και εγώ αντί να σε αγκαλιάσω, άρχισα να καθαρίζω βρίζοντας το πάτωμα. Σου φώναξα να είσαι πιο προσεκτικός.
Έπειτα, καθώς μαγείρευα για αύριο, εσύ γκρίνιαζες και με φώναζες ξανά και ξανά και εγώ σου φώναξα και σου είπα ‘Τι θέλεις επιτέλους;;;’ Τα μικρά ματάκια σου με κοίταξα και μου είπες ΄Συγγνώμη μαμά’ και αγκάλιασες τα πόδια μου σφιχτά. ‘Ήθελα απλά να σου πω καληνύχτα γιατί είμαι πολύ κουρασμένος’.
Παρόλο που σε αποπήρα αμέτρητες φορές μέσα στη μέρα, εσύ το μόνο που έκανες ήταν να μου δείχνεις την άνευ όρων αγάπη σου.
Και εγώ σε αντάμειψα με νεύρα, με ξεφυσήματα και θυμό.
Δεν είναι ότι δεν σ’αγαπώ άνευ όρων και εγώ.
Είναι ότι ξεχνάω ποιος ακριβώς είσαι. Ένα μικρό αγόρι.
Σήμερα είχα από εσένα τις ίδιες προσδοκίες και απαιτήσεις που έχω από τον εαυτό μου. Σου συμπεριφερόμουν σα να είσαι ενήλικας και όχι ο μικρός μου γιος.
Αλλά μου έδωσες ένα μάθημα σήμερα. Η καρδιά σου είναι μεγαλύτερη από το φεγγάρι. Η καλοσύνη σου είναι μεγαλύτερη από τον κόσμο.
Γιατί ακόμα και όταν βιαζόμουν και εκνευριζόμουν και θύμωνα, εσύ ερχόσουν να μου δείξεις την αγάπη σου. Νου έμαθες σήμερα, να δείχνω καλοσύνη και αγάπη ακόμα κι όταν κάποιος δεν την αξίζει. Εσύ, ένα μικρό αγόρι.
Ήθελα να σε ξυπνήσω και να σου πω πόσο λυπάμαι, όμως εσύ μου έμαθες επίσης, ότι οι λέξεις δεν σημαίνουν πολλά χωρίς πράξεις.
Έτσι αύριο, θα είμαι για εσένα η καλύτερη μαμά. Θα παίξω μαζί σου. Θα φάω πρωινό μαζί σου. Θα γελάω όταν και εσύ θα γελάς και κάθε φορά που θα νιώθω εκνευρισμό θα θυμίζω στον εαυτό μου, ότι είσαι απλά ένα μικρό αγόρι.
Το δικό μου μικρό αγόρι.
Και πως και οι δύο αξίζουμε καλοσύνη στις πιο δύσκολες στιγμές μας. Σε ευχαριστώ που μου το έμαθες αυτό.
Έφυγε από τη ζωή σε ηλικία 79 ετών ο μεγάλος Έλληνας μουσικόσυνθέτης, Βαγγέλης Παπαθανασίου, το βράδυ της Τρίτης 17 Μαΐου. Την είδηση επιβεβαίωσε το δικηγορικό γραφείο που εκπροσωπεί τον Βαγγέλη Παπαθανασίου.
«Με μεγάλη μας θλίψη ανακοινώνουμε ότι ο μεγάλος Έλληνας Βαγγέλης Παπαθανασίου έφυγε από τη ζωή αργά το βράδυ της Τρίτης 17 Μαΐου», αναφέρει η ανακοίνωση.
Ο Βαγγέλης Παπαθανασίου ήταν βραβευμένος με Όσκαρ για την μουσική της ταινίας «Οι δρόμοι της φωτιάς το 1982». Επίσης έχει επενδύσει μουσικά πλήθος άλλων κινηματογραφικών ταινιών όπως: Blade Runner, 1492: Χριστόφορος Κολόμβος, Αλέξανδρος, Ελ Γκρέκο κ.ά.
Για την απώλεια του κορυφαίου μουσικοσυνθέτη μίλησε στο κεντρικό δελτίο ειδήσεων του ΑΝΤ1 και τον Νίκο Χατζηνικολάου ο Κώστας Γαβράς. «Μόλις το έμαθα. Eίμαι κατάπληκτος και πολύ συγκινημένος. Ο Βαγγέλης Παπαθανασίου ήταν κάποιος που αγαπούσα πολύ και θαύμαζα για τη μουσική του και παράλληλα για την καριέρα που είχε κάνει σε ολόκληρο τον κόσμο», ανέφερε αρχικά ο κορυφαίος σκηνοθέτης.
«Ήταν μία διαρκής διαφήμιση του πολιτισμού της Ελλάδας σε όλον τον πλανήτη. Μέσω των φιλμ που είναι το πιο καταπληκτικό μέσο για να γνωρίσει κανείς μία άλλη χώρα. Είχε κάνει το όνομά του, “Vangelis”, πασίγνωστο. Όταν έλεγα ότι κάνει τη μουσική ο Βαγγέλης, υπήρχε ενθουσιασμός», συμπλήρωσε.
«Είχαμε συνεργαστεί το 1982 στην ταινία “Missing” (Ο Αγνοούμενος), με τον Τζακ Λέμον και τη Σίσι Σπέισεκ. Ο Βαγγέλης είχε γράψει τη μουσική για την ταινία. Εκπληκτική μουσική. Είχε απίθανο ταλέντο. Είχαμε διαβάσει μαζί το σενάριο. Του έλεγα σε κάθε σκηνή πάνω κάτω πως ήταν τα πράγματα και καθόταν στο πιάνο και έγραφε τη μουσική. Ήταν κάτι απίθανο. Κάτι καταπληκτικό. Ήταν από τους ανθρώπους που έβγαινε από την καρδιά η μουσική», ανέφερε ο Κώστας Γαβράς.
Τέλος, ο Κώστας Γαβράς τόνισε ότι ο Βαγγέλης Παπαθανασίου είχε για παράδειγμα στη ζωή του μεγάλες προσωπικότητες, όπως ο Μάνος Χατζηδάκις και ο Μίκης Θεοδωράκης, οι οποίοι τον βοήθησαν πολύ.
Η οικογένεια Παπαθανασίου ηταν “δεμένη” και οι ανιψιές του Αρτεμις και Ελένη , σε στενή επαφή μαζί με τον θείο τους που από την Αγριά, έφτασε στην κορυφή και σήμερα ταξίδεψε ατα αστέρια. Η δημοσιογράφος Ελένη Παπαθανασιου, τον “αποχαιρέτησε” με ένα συγκινητικό μήνυμα, χωρίς να κρύβει την πικρία για το γεγονός ότι ο Βόλος δεν τίμησε τον μεγαλύτερο συνθέτη, τον Βαγγέλη Παπαθανασίου.
“Στη γειτονιά των αγγέλων φτερούγισε ο παγκόσμιος, ο δικός μας Βαγγέλης Παπαθανασίου. Ανάμεσα στα αστέρια του σύμπαντος που λάτρεψε και ύμνησε όσο κανείς.
Ο Θείος μου Βαγγέλης Παπαθανασίου πέρασε στο Πάνθεον των Αθανάτων. Τα γνώρισε όλα στη ζωή του, τιμήθηκε όσο κανείς για το έργο του. Κι όμως παρέμενε σεμνός και ταπεινός, μέχρι παρεξηγήσεως. Απέφευγε τη δημοσιότητα, γιατί απλά δεν την είχε καμιά ανάγκη. Τα έργα του μιλούσαν στις ψυχές των ανθρώπων. Η μουσική του συντρόφευε και θα συντροφεύει γενιές και γενιές σ’ όλον τον πλανήτη.
Το Πανεπιστήμιο Θεσσαλίας τον είχε ανακηρύξει επίτιμο διδάκτορα και ο τότε πρύτανης κ. Πετράκος, είχε ταξιδέψει στο Παρίσι για να τον τιμήσει με τον χρυσό σταυρό.
Η πόλη του, ο Βόλος δεν τον τίμησε όπως και όταν έπρεπε (το είχε καταφέρει ο τότε Δήμος Αγριάς, μ’ ένα στεφάνι από ελιά γιατί αυτό είχε ζητήσει). Μάλιστα στο τελευταίο του ταξίδι στον Βόλο με επιστήμονες της NASA δεν του είχε επιτραπεί να πάει βόλτα με την ΑΡΓΩ στον Παγασητικό.
Ο Βαγγέλης Παπαθανασίου θα μείνει για πάντα στο νου και στη ψυχή μας. Καλό ταξίδι αγαπημένε Βαγγέλη, καλό ταξίδι μέγιστε.”, αναφέρει η ανιψιά του Ελένη Παπαθανασίου.
Η Μαγδαληνή Παυλίδου, από τα Ούζαλα του Πόντου, 107 ετών σήμερα, είναι μία από τις τελευταίες μάρτυρες της Γενοκτονίας των Ποντίων. Γεννημένη το 1915, ξεριζώθηκε από τον Πόντο το 1922, φεύγοντας με καράβι από την Σαμψούντα με προορισμό την παλιά Ελλάδα. Σήμερα ζει στα ορεινά της Δράμας, στο χωριό Χαριτωμένη.
Αν και πέρασε σχεδόν ένας αιώνας από τα θλιβερά γεγονότα του ξεριζωμού, δεν ξεπέρασε πότε τον φόβο και τον πόνο που έζησε στα παιδικά της χρόνια. Ούτε όμως «άνοιξε» και ποτέ κουβέντα για τα όσα πέρασε. Ακόμη και στα παιδιά της. «Δεν μας μίλησε ποτέ για κείνη την περίοδο. Την στεναχωρούσε. Πονούσε για αυτό και δεν ήθελε να τα αναφέρει και να ξύσει πληγές»θα πει η κόρη της Μαρία- 83 χρονών σήμερα– που την φροντίζει, μένοντας στο διπλανό σπίτι.
Άκουγα φωνές και νόμιζα ότι ακόμη για μένα φώναζαν οι Τούρκοι, για να έρθουν να με πάρουν
«Πως δεν θυμάμαι; Όλα τα θυμάμαι. Θυμάμαι, το ένα, θυμάμαι το άλλο και στεναχωριέμαι… Άκουγα φωνές και νόμιζα ότι ακόμη για μένα φώναζαν οι Τούρκοι,για να ‘ρθουν να με πάρουν. Φοβήθηκε το μάτι μου. Υποφέραμε» θα διακόψει την κόρη της, η κυρά Μαγδαληνή με την φωνή της να βγαίνει με δυσκολία. Καθισμένη στην αυλή του σπιτιού της στη Χαριτωμένη Προσoτσάνης, φορώντας το μαύρο αγαπημένο τσεμπέρι της και έχοντας ένα βλέμμα στο άπειρο, μίλησε στο ethnos.gr, σπάζοντας για πρώτη φορά τη σιωπή της, εξιστορώντας όσα την βασάνιζαν. Και μπορεί να βρίσκεται σε βαθιά γεράματα και το σώμα της να την προδίδει, όχι όμως η ψυχή και η μνήμη της που κουβαλούν θύμησες από την χαμένη πατρίδα.
Μαγδαληννή Παυλίδου
Όσα είδε με τα παιδικά της μάτια, τα δεινά που βίωσε η οικογένεια της, ο φόβος, ο κατατρεγμός, ο ξεριζωμός, καταστάσεις που έζησε μέχρι τα 7 της χρόνια στον Πόντο αλλά και αργότερα όταν έφτασε στην παλιά Ελλάδα.
«Στα Ούζαλα ζούσαν μόνο Έλληνες. Μόλις είχαμε κάνει εκκλησία. Το χωριό ήταν όμορφο και μέσα στα δέντρα. Το σπίτι μας ήταν δίπατο με τέσσερα δωμάτια και ένα μεγάλο σαλόνι. Είχαμε και ένα μπαχτσέ. Τούρκοι δεν έμεναν στα Ούζαλα αλλά ήταν κοντά στα χωριά μας. Είχαμε και πολλούς Τούρκους που δούλευαν για μας. Όταν η μάνα μου η Χρυσάνθη είχε πολλά χωράφια- σιτάρια- έρχονταν Τούρκοι και την βοηθούσαν. Είχαν φιλίες».
Ο πατέρας της ο Γιάννης μπόλιαζε δέντρα και πετάλωνε ζώα. «Οι Τούρκοι ήταν φίλοι του. Τον αγαπούσαν τον μπαμπά μου. Τον είχαν πολύ καλά. Κάθε μέρα πήγαιναν και έρχονταν στα σπίτια μας οι Τούρκοι».
Μόλις 2-3 άτομα γλίτωσαν από τα Ούζαλα
Όλα, όμως, άλλαξαν όταν ξέσπασε ο πόλεμος (περίοδος πρώτου Παγκόσμιου). Οι περισσότεροι κάτοικοι από τα Ούζαλα κρύφτηκαν στα γύρα βουνά, φτιάχνοντας κρυψώνες τις οποίες έσκαψαν με τα χέρια τους. «Μια χαρά ήμασταν. Όλα τα καλά είχαμε. Μετά είχαμε πόλεμο και βγήκαμε στα βουνά. Δύο-τρία άτομα σώθηκαν από τα Ούζαλα. Οι υπόλοιποι σκοτώθηκαν. Κοιμόμασταν και τρώγαμε εκεί μέσα. Μια νέα κοπέλα από το χωριό μας, γέννησε μέσα στην κρυψώνα. Τούρκοι πήραν το μωρό, το πέταξαν και κείνη δεν ξέρω τι απέγινε. Την γιαγιά μου την σκότωσαν μόλις βγήκε από την κρυψώνα. Τον πατέρα μου τον σκότωσαν νωρίτερα μπροστά την εκκλησία. Δεν είδα να σκοτώνουν. Είδα, όμως, νεαρά παλικάρια σκοτωμένα στα χωράφια.…».
Η Μαγδαληνή Παύλίδου με τον δημοσσιογράφο του Έθνους Τίμο Φακαλή
Πώς σώθηκα
Με την έναρξη του πολέμου η μητέρα της για να σωθεί έδωσε την 7χρονη Μαγδαληνή σε έναν γνωστό της Τούρκο. «Γλίτωσα. Με πήρε στην αγκαλιά της και με έβαλε στο άλογο. Εγώ ήμουν μικρή. Δεν μπορούσα να ανέβω και με πήγαν στο σπίτι του Τούρκου. Έλα κυρία Χρυσάνθη να δεις το παιδί σου όποτε θέλεις είπε στη μάνα μου ο Τούρκος. Δεν θα την πειράξουμε».
Η μικρή Μαγδαληνή ανέλαβε χρέη νταντάς και πρόσεχε το μωρό του Τούρκου. Το μωρό, όμως, έπεσε κάτω και ο Τούρκος θεώρησε ότι η μικρή Μαγδαληνή το έσπρωξε. Για τιμωρία την χτύπησε με το πόδι του και έπεσε με το πρόσωπό της σε ένα τσεκούρι που ήταν παραδίπλα, κόβοντας την μύτης της. Το σημάδι στην μύτη της, την ακολουθεί μέχρι σήμερα μαζί με τις άσχημες θύμισες. «Το αφεντικό δεν με πρόσεξε. Ο παλιάνθρωπος με έσπρωξε πάνω στο τσεκούρι. Ας είναι καλά μια γυναίκα που μου έδεσε το τραύμα».
Τιμή στην Μαγδαληνή Παυλίδου
Με βαπόρι από την Σαμψούντα στην παλιά Ελλάδα
Ένα μήνα αργότερα η 7χρονη Μαγδαληνή μαζί με άλλα γυναικόπαιδα που μάζεψαν οι Τούρκοι, καβάλα στα άλογα πήγαν στη Σαμψούντα. «Δεν πήραμε τίποτα μαζί μας. Πού να τα πάρεις. Πού να τα κουβαλάς. Μόνο η μάνα μου πήγε να κάνει ψωμί στο φούρνο για να τρώμε στη διαδρομή. Θυμάμαι τη σκάλα στο βαπόρι μας. Μια κοπέλα όπως ανέβαινε πάνω και έτσι όπως στριμώχνονταν πολύς κόσμος, έπεσε κάτω και σκοτώθηκε. Μας φόρτωσαν στα αμπάρια. Πολύς κόσμος. Και όλοι ήταν πρόσφυγες. Καθόμασταν στο πάτωμα. Εμείς δεν είχαμε άντρες στο καράβι μας. Μόνο γυναίκες και παιδιά. Είχαμε περιουσία πάρα πολύ μεγάλη αλλά η μάνα μου ήταν αγράμματη και δεν πήραμε αποζημίωση. Οι Τούρκοι τα τσέπωσαν όλα». Και συνεχίζει: «Φτάσαμε στην παλιά Ελλάδα το 1922 και η μητέρα μου με έγραψε στο σχολείο». Μετακόμισε στη Λευκάδα, την Πρέβεζα και από κει βρέθηκε στα Κύρια της Δράμας και αργότερα στην Χαριτωμένη. «Γυρίσαμε πολλά μέρη. Είχαμε θείες και συμπέθερους στη Δράμα. Γι αυτό ήρθαμε εδώ».
Δημοτικό Διαμέρισμα Χαριτωμένης
Ο Ερυθρός Σταυρός εντόπισε την αδερφή μου
Σε αντίθεση με την Μαγδαληνή και την μητέρα της Χρυσάνθη, στον Πόντο έμεινε η μεγαλύτερή της αδερφή. «Η αδερφή μου ήταν αιχμάλωτη. Δεν μπορούσε να πάει να την πάρει η μάνα μου και όταν ήρθαμε εδώ (παλιά Ελλάδα) δήλωσε στην εφημερίδα ότι την αναζητεί. Η μαμά στεναχωριόταν για το παιδί της που έμεινε εκεί. Την εντόπισε ο Ερυθρός Σταυρός και ήρθε με τα καράβια που μάζεψαν τα ορφανά μετά την ειρήνη που υπέγραψε ο Βενιζέλος. Αγόρια και κορίτσια παντρεύτηκαν πάνω στα καράβια. Έτσι ήρθε και η αδερφή μου».Τον αδερφό της όπως και πολλούς αντάρτες τους πήγαν στην Ρωσία. «Μετά από χρόνια ο θείος μας, μας βρήκε στην παλιά Ελλάδα».
Οι αδερφές Παυλίδη στην Ελλάδα μετά τον ξεριζωμό από τον Πόντο
Δεν θέλω να επιστρέψω στον Πόντο
Σήμερα στην τηλεόραση όταν ακούει ποντιακά τραγούδια οι «κεραίες» της μένουν καρφωμένες εκεί. «Όχι δεν θέλω να πάω στα Ούζαλα του Πόντου. Που να πάω… Γέρασα… Δεν θυμάμαι πως ήταν το χωριό μας. Η πατρίδα μου είναι η Ελλάδα. Εδώ μεγάλωσα. Βλέπω τι κάνουν και σήμερα οι Τούρκοι. Γυρεύουν πόλεμο να κάνουν πάλι. Θέλουν πάλι να ρθουν, να πάρουν μέρος δικό μας σαν μην έχουν. Τόσα δικά μας μέρη ελληνικά πήραν. Δεν χόρτασαν…. Τρεις φορές πόλεμο ζήσαμε και άλλον θα δούμε;» αναρωτιέται, προσπαθώντας να υψώσει την αδύναμη φωνή της. Τον Ιούνιο η κυρά Μαγδαληνή κλείνει τα 107 και μπαίνει στα 108. Γέννησε συνολικά 9 παιδιά και έχει 15 εγγόνια.
Χωριό Χαριιτωμένη
Ευχαριστούμε την πρόεδρο του «Λαογραφικού Συλλόγου Μαυροβάτου Δράμας εξ Αργυρουπόλεως και Καρς», Φανή Δημητριάδου και την Χριστίνα Σαχινίδου, πρόεδρο της Πανελλήνιας Ομοσπονδίας Ποντιακών Σωματείων (ΠΟΠΣ) για τις πηγές και την υποστήριξη του ρεπορτάζ.
Με μία ανάρτηση στον προσωπικό της λογαριασμό στο Facebook η δημοσιογράφος Έλενα Ακρίτα σχολίασε το ντύσιμο των πρώτων κυριών στο Λ. Οίκο.
Με θετικά λόγια σχολίασε η Έλενα Ακρίτα την πολυσυζητημένη εμφάνιση της συζύγου του πρωθυπουργού, Μαρέβας Μητσοτάκη στον Λευκό Οίκο.
«Κόντρα στο ρεύμα, θεωρώ τις δυο συζύγους εξαιρετικά κομψές εδώ – καθεμία με τον δικό της τρόπο. Το φόρεμα της Τζιλ Μπάιντεν είναι η τελευταία λέξη της μόδας, μιας μόδας πολύχρωμης, ανοιξιάτικης και λουλουδένιας. Λατρεύω τα φλοραλ και πολύ θα το ήθελα στη γκαρνταρόμπα μου.
σο για το ογκώδες Βυζαντινού τύπου κόσμημα της Μαρέβας Μητστοτάκη το βρίσκω εξαιρετικό ως fashion statement. Οι ελληνότροπες επιρροές το καθιστούν κατάλληλο για την περίσταση. Χαίρομαι που δεν το συνδύασε με ένα βαρετό μαυρο φόρεμα, αλλά με bleu royale μπλούζα και λευκό παντελόνι.
Το σωστό να λεγεται» έγραψε χαρακτηριστικά η Έλενα Ακρίτα.
Ο θάνατος του κορυφαίου Έλληνα μουσικοσυνθέτη Βαγγέλη Παπαθανασίου έχει συγκλονίσει και συγκινήσει σε παγκόσμιο επίπεδο.
Σε μία ένδειξη της επίδρασης που είχε η ζωή και η καριέρα του σπουδαίου Vangelis, τη σημαντική αυτή απώλεια σχολίασε και ο Ίλον Μασκ, CEO της Tesla αλλά και της Twitter Inc.
Σε μία συγκινητική του ανάρτηση στο Twitter, ο Ίλον Μασκ έγραψε: “Καληνύχτα, γλυκέ μαέστρο, πέτα με τους αγγέλους που ψάλλουν για την ανάπαυσή σου”.
Εικόνα ντροπής στην Ύδρα. Εκεί όπου τα γαϊδουράκια αποτελούν ατραξιόν για τους επισκέπτες αλλά και μεταφορικό μέσο. Όμως φαίνεται ότι κάποιοι έχουν στον νου τους πώς να «εκμεταλλευτούν» τα συμπαθή τετράποδα, φορτώνοντάς τα με ό, τι μπορεί να φανταστεί κανείς.
Τον γύρο του διαδικτύου κάνει τις τελευταίες ώρες μια φωτογραφία, όπου απεικονίζεται ένα γαϊδουράκι στο οποίο κάποιος είχε τη… φαεινή ιδέα να φορτώσει ένα ψυγείο προκειμένου να το μεταφέρει το άτυχο ζώο, το οποίο αναγκάστηκε να υπομείνει το βασανιστήριο.
Κάποιος στην Υδρα φόρτωσε χθες ολόκληρο ψυγείο σε ένα γαϊδουράκι και το ζώο ίσα ίσα που στεκόταν. Δεν ξέρουμε αν το γαϊδουράκι άντεξε. Αυτός όμως που το έκανε δεν λογίζεται άνθρωπος. Και πρέπει να εντοπιστεί. pic.twitter.com/unztgpmQUZ
«Φωτιά» στο κόκκινο χαλί του Φεστιβάλ Καννών 2022 έβαλε η Βίκυ Καγιά με τη sexy εμφάνισή της.
Η παρουσιάστρια και μοντέλο που μετράει πολλά χιλιόμετρα σε πασαρέλες διάσημων οίκων έδειξε στις νεότερες… how to do it!
Όπως θα δεις στα βίντεο και τις φωτογραφίες που η ίδια δημοσίευσε στον λογαριασμό της στο Instagram, το ρούχο που επέλεξε να φορέσει ήταν μία μαύρη τουαλέτα με κοψίματα, που αναδείκνυε τέλεια την καλλίγραμμη σιλουέτα της. Πρόκειται για δημιουργία του διδύμου σχεδιαστών Mi-Ro.
H Βίκυ Καγιά που φέτος επιστρέφει στο GNTM, μετά από έναν χρόνο απουσίας, βρίσκεται ήδη από χθες στη Γαλλία, όπου είναι στραμμένα όλα τα φώτα για ένα από τα μεγαλύτερα κινηματογραφικά φεστιβάλ.
Τραγωδία σημειώθηκε στη Ελασσόνα. Όπως έγινε γνωστό αυτοκίνητο εξετράπη της πορείας του με αποτέλεσμα τον θάνατο ενός μωρού μόλις 10 μηνών.
ΠΩΣ ΣΥΝΕΒΗ Η ΤΡΑΓΩΔΙΑ
Το ΙΧ που κινούταν στο δόμο Ελασσόνα-Κεφαλόβρυσο βγήκε εκτός δρόμου για άγνωστη αιτία με αποτέλεσμα το θάνατο του μικρού αγοριού, το οποίο αρχικά μεταφέρθηκε στο Κέντρο Υγείας Ελασσόνας, εκεί που οι προσπάθειες των γιατρών δεν κατάφεραν να το κρατήσουν στη ζωή. Σε κατάσταση σοκ, ασθενοφόρο παρέλαβε τη μητέρα, η οποία δεν τραυματίστηκε.
OΙ ΠΡΟΣΠΑΘΕΙΕΣ ΓΙΑ ΝΑ ΣΩΘΕΙ ΤΟ ΜΩΡΟ
Στη συνέχεια ένα ασθενοφόρο του ΕΚΑΒ παρέλαβε το άψυχο κορμάκι του μωρού για να το μεταφέρει στο Γενικό Νοσοκομείο Λάρισας και μία μονάδα με την παρουσία γιατρού μεταφέρει επίσης στη Λάρισα τους γονείς του παιδιού που βρίσκονται σε κατάσταση σοκ, όπως μεταδίδει το larissanet.gr.
Ασθενοφόρο του ΕΚΑΒ παρέλαβε το αγοράκι και το μετέφερε εσπευσμένα στο Κέντρο Υγείας Ελασσόνας όπου του έγινε για αρκετή ώρα καρδιοπνευμονική αναζωογόνηση, χωρίς ωστόσο να καταφέρει να κρατηθεί στη ζωή.
