Πως τα φέρνει η ζωή: Την ώρα που διαχειριστής προγραμμάτιζε έτσι και αλλιώς να τιμήσει την καλύτερη ανάλυση όλων των εποχών με άρθρο στο site πέρα από το βίντεο που υπάρχει στην σελίδα του facebook, έφαγε ban από το Facebook και το Messenger για μια βδομάδα λόγω αυτού του βίντεο που είχε ποσταριστεί στην σελίδα 3 χρόνια πριν!
Ο λόγος ήταν “hate speech against community”, προφανώς μιας πολύ συγκεκριμένης λέξης που υπήρχε στην περιγραφή του βίντεο. Μάταια, προσπάθησε να επικοινωνήσει με την ομάδα του Ζούκεμπεργκ να τους εξηγήσει ότι δεν υπάρχει η παραμικρή σεξιστική, ομοφοβική αναφορά στα 277 δευτερόλεπτα του βίντεο αλλά δεν δόθηκε καν η ευκαιρία.
Αρκετά με την απελπιστική προσπάθεια του facebook να διορθώσει τα κακώς κείμενα του ίντερνετ. Ας εστιάσουμε στην καλύτερη ανάλυση όλων των εποχών, 20 χρόνια πριν.
Ο Κλίντον επισκέπτεται την Ελλάδα και ο Γεωργίου δίνει ένα ρεσιτάλ τεσσεράμιση λεπτών. Κάθε πρόταση περιέχει μια ατάκα που δεν μπορεί να σκεφτεί κανείς, με άνεση που έκανε ο Ζιζού κοντρόλ, με τόσο χιούμορ που φουκαράδες αυτοαποκαλούμενοι stand up comedians δεν μπορούν να έχουν ούτε στο 1% του.
Από το 0.55 του παρακάτω μνημείου πολιτιστικής κληρονομιάς λοιπόν, ο Γεωργίου ξεκινάει ένα κρεσέντο, έναν οργασμό λέξεων, μια ηχητική μελωδία ώστε να αποθεώσει την εμφάνιση του Κλίντον και να κατακεραυνώσει την αντίστοιχη του Σημίτη.
Ο Φειδίας που τον σμίλεψε, το Μέγαρο που σπεπάστηκε και οι τσολιάδες που κομπλάρησαν στην άφιξή του.
Ο Υπουργός Εσωτερικών με σακάκι δανεικό, τρία μανίκια μεγαλύτερο, μέχρι και τα δάχτυλα του έκρυβε. Με ένα μουστάκι ατροφικό σαν δεξιός ψάλτης.
Σε αντίθεση με τον άρχοντα, τον ΝΤΟΥΣΑΝ ΚΛΙΝΤΟΝ όπως πρέπει να λέγεται. Όχι καμαρότος, ΚΑΜΑΡΩΤΟΣ. Που δεν φοράει παπούτσια με κορδόνια γιατί δεν καταδέχεται να σκύψει. Τα μανικετόκουμπα που θύμιζαν χαμόγελο γύφτου: 5 κιλά χρυσάφι.
Από ποιον να πάρει χαιρετούρες; Από τον ενάμιση πήχη πρωθυπουργό; Τον λαδωμένο ποντικό; Με την καράφλα σκέτο αυγό; Με δίπλα του την Δάφνη, που ήταν έτοιμη για μπουγάδα;
Και μετά η ατάκα για την λιμουζίνα που οδηγεί στην κορύφωση της ανάλυσης. Και εκεί που είσαι έτοιμος να κάνεις επ’ώμου αρμ και παρουσιάστε, έρχονται και οι δύο ατάκες για τις κόρες του Κλίντον – Ιούλιο Καίσαρα: Τσέλσι, Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ και Τότεναμ.
Και εκεί είναι που στήνεις άγαλμα και απονέμεις σαν επιγραφή: “η καλύτερη ανάλυση όλων των εποχών”.
«Μουδιασμένη» είναι η τοπική κοινωνία του Βόλου από την τραγική είδηση του θανάτου μίας 17χρονης κοπέλας, που άφησε την τελευταία της πνοή ανήμερα της Κυριακής του Πάσχα.
Η Φενίνα Βασιλού, μαθήτρια Λυκείου και αθλήτρια του στίβου στην Αθλητική Ακαδημία «Άτλας Βόλου», σύμφωνα με πληροφορίες έπασχε από μια σπάνια μορφή καρκίνου και έδινε σκληρή μάχη για να κρατηθεί στη ζωή τα τελευταία χρόνια.
Η οικογένειά της, ο μικρότερος αδερφός της, φίλοι και συγγενείς έχουν βυθιστεί στο πένθος ενώ ο προπονητής της την αποχαιρετά με μια συγκινητική ανάρτηση στο Facebook:
«Ένας δικός μας Άγγελος έφυγε απόψε !!! Ας είναι ο τελευταίος. Είναι κάτι τέτοιες μέρες που δοκιμάζεται η ανθρώπινή μου υπόσταση… Νιώθω μεγάλη οργή !!! Είναι όμως τόσο τεράστια η θλίψη μου που δεν μπορώ να γράψω και να εκφράσω αυτό που νιώθω… Αν είσαι πραγματικά εκεί πάνω…πάρε κοντά σου αυτόν τον Άγγελο που στέρησες από μας!!! Αντίο αστέρι μου γλυκό, αντίο κοριτσάκι μου υπέροχο… θα είσαι πάντα μέσα στην ψυχή μας να μας χαμογελάς!!!».
Την κομβική κατάθεση ενός παιδιάτρου – εντατικολόγου στο Νοσοκομείο Παίδων «Παναγιώτη & Αγλαΐας Κυριακού», ο οποίος έζησε από κοντά τα τελευταία μαρτυρικά λεπτά της άτυχης Τζωρτζίνας το μεσημέρι της 29ης Ιανουαρίου 2022 αποκαλύπτει η εφημερίδα «ΜΠΑΜ στο Ρεπορτάζ».
Μέσω της μαρτυρίας-ντοκουμέντο στην ανακρίτρια ο συγκεκριμένος ιατρός έβαλε οριστικό τέλος στο όποιο υπερασπιστικό επιχείρημα προσπάθησε να «ψελλίσει» η κατηγορούμενη Ρούλα Πισπιρίγκου σχετικά με ενδεχόμενο ιατρικό λάθος (με χορήγηση κεταμίνης) κατά τη διάρκεια της ανάνηψης.
Ο εν λόγω εντατικολόγος στην κατάθεσή του διευκρινίζει ότι η αδρεναλίνη και το ροκουρόνιο που χορηγήθηκαν στην ήδη «νεκρή» Τζωρτζίνα ήταν ήδη τοποθετημένα σε σύριγγα και ότι δεν ανοίχτηκε μπουκαλάκι εκείνη την ώρα.
Ουσιαστικά με αυτόν τον τρόπο αποδομεί τον ακραίο έμμεσο υπερασπιστικό ισχυρισμό της κατηγορουμένης ότι ενδεχομένως (επειδή η κεταμίνη βρισκόταν στο τσαντάκι αναζωογόνησης) έγινε κάποιο λάθος και αντί για αδρεναλίνη ή ροκουρόνιο χορηγήθηκε κεταμίνη. Εξίσου ενδιαφέρον στοιχείο της κατάθεσης είναι ότι στις 14.50 ενημέρωσε τη Ρούλα Πισπιρίγκου ότι το εννιάχρονο κορίτσι είχε αποβιώσει καθώς και ότι από εκείνη τη στιγμή στο μόνιτορ έβλεπαν μόνο τον ρυθμό του βηματοδότη και το ηλεκτρικό σήμα, χωρίς όμως η Τζωρτζίνα να έχει αρτηριακή πίεση, σφύξεις και αναπνοή!
Στην κατάθεση που έδωσε στις 15-4-2022 στην 18η ανακρίτρια ο εντατικολόγος Κ.Τ. έδωσε επακριβώς διευκρινήσεις για όλη τη διαδικασία που έκαναν γιατροί και νοσηλευτές στην προσπάθεια να επαναφέρουν στη ζωή το άτυχο κοριτσάκι. Ο ίδιος έκανε αναφορά στο ποια φάρμακα χρησιμοποιήθηκαν αλλά και το πού βρίσκονταν αυτά.
Η κατάθεση
«Είμαι στις 29-01-2022, περίπου στις 14.30, είχαμε μία κλήση για ανακοπή από την Α΄ Παιδιατρική Κλινική στον 4ο όροφο. Εντός 3 λεπτών ανταποκριθήκαμε και την ώρα που μπήκαμε στο δωμάτιο του παιδιού ήδη οι γιατροί της Παιδιατρικής Κλινικής έκαναν ΚΑΡΠΑ και χορήγηση οξυγόνου με συσκευή AMBU. Άμεσα αναλάβαμε το έργο. Το παιδί ήταν άσφυγμο (αδυναμία ψηλάφησης κεντρικών και περιφερικών σφύξεων), απνοϊκό, με κόρες σε μυδρίαση, χωρίς φωτοκινητικό αντανακλαστικό και κυανό με καρδιοαναπνευστική ανακοπή που οδηγεί στο θάνατο».
Όπως είπε, οι γιατροί συνέχισαν τη διαδικασία της ανάνηψης και άμεσα χορήγησαν αδρεναλίνη ενδοφλέβια: «Η αδρεναλίνη που χορηγείται σε αυτές τις περιπτώσεις, όπως συνέβη και στην περίπτωση της μικρής, είναι ήδη έτοιμη και διαλυμένη σε σύζυγα για άμεση χρήση, δηλαδή δεν χρειάζεται να ανοιχτεί αμπούλα και να γίνει ανασύσταση του φαρμάκου. Μετά από 10 με 15 λεπτά έγινε ενδοτραχειακή διασωλήνωση. Το φάρμακο που χρησιμοποιήθηκε είναι το ροκουρόνιο, το οποίο ήταν και αυτό έτοιμο σε σύριγγα, δηλαδή και γι’ αυτό δεν χρειάστηκε να ανοιχτεί κάποια αμπούλα και να ανασυσταθεί κατά τη διάρκεια της ενδοτραχειακής διασωλήνωσης. Μετά από 15 λεπτά και αφού διασωληνώσαμε τη μικρή, συνέχισαν οι συνάδελφοι να κάνουν ΚΑΡΠΑ και AMBU και εγώ βγήκα από το δωμάτιο και ενημέρωσα τη μητέρα ότι η μικρή έχει φύγει από τη ζωή και προσπαθούμε να την φέρουμε πίσω».
«Παράξενη αντίδραση»
Ο γιατρός στην κατάθεσή του ανέφερε ότι η συνομιλία που είχε με τη Ρούλα Πισπιρίγκου έγινε στις 14.50 περίπου: «Η μητέρα μου ανέφερε ότι και στο επεισόδιο που είχε κάνει η μικρή στην Πάτρα χρειάστηκαν περίπου 55 λεπτά για την ανάνηψή της και επίσης με ρώτησε εάν δουλεύει ο βηματοδότης. Η τελευταία ερώτηση μου έκανε εντύπωση, γιατί από τη μέχρι τώρα εμπειρία μου δεν μου έχει τύχει να ανακοινώνεται ο θάνατος ενός παιδιού στον γονέα του και ο γονέας να προβαίνει σε ερωτήσεις τεχνικού ενδιαφέροντος».
Εκείνη τη στιγμή η μητέρα ήρθε σε τηλεφωνική επαφή με τον κ. Παπαγιάννη, καρδιολόγο του Ωνασείου. Ο παιδίατρος – εντατικολόγος μίλησε μαζί του και τον ρώτησε γιατί το παιδί έχει απινιδωτή – βηματοδότη: «Μου είπε ότι στο παιδί δεν έχει βρεθεί παθολογική αιτία για τη βραδυκαρδία και ο βηματοδότης τοποθετήθηκε για προληπτικούς λόγους. Στη συνέχεια φέραμε μόνιτορ που παρακολουθεί όλα τα ζωτικά σημεία και κάναμε και καρδιογραφήματα. Στα καρδιογραφήματα και στο μόνιτορ βλέπαμε το ρυθμό του βηματοδότη και στο καρδιογράφημα του παιδιού βλέπαμε το ρυθμό του βηματοδότη και το ηλεκτρικό σήμα χωρίς ποτέ να έχουμε αρτηριακή πίεση, περιφερικές και κεντρικές σφύξεις, αναπνοή και ακροαστικά – σιγή στην καρδιά. Αυτό που παρουσίασε λέγεται ηλεκτρομηχανικός διαχωρισμός» συμπλήρωσε ο εντατικολόγος.
Στην ερώτηση της ανακρίτριας τι είναι ο ηλεκτρομηχανικός διαχωρισμός, ο ίδιος απάντησε ότι ουσιαστικά παρατηρείται στην καρδιακή ανακοπή, όπου ενώ συνεχίζει να υπάρχει ηλεκτρικό σήμα, δεν παρατηρείται σύσπαση των τοιχωμάτων της καρδιάς.
Η κ. Χριστίνα Σαλάππα ρώτησε τον Επιμελητή Α΄ από πού δίδεται το ηλεκτρικό σήμα. Η απάντηση που έδωσε ο Κ.Τ. ήταν ότι στην Τζωρτζίνα το σήμα αυτό δινόταν από το βηματοδότη: «Δηλαδή το ηλεκτρικό σήμα που βλέπουμε στο καρδιογράφημα είναι ο ηλεκτρισμός που δίνει ο βηματοδότης στην προκειμένη περίπτωση, χωρίς κλινικά να έχουμε ποτέ σύσπαση των τοιχωμάτων της καρδιάς και κατά συνέπεια να έχουμε αρτηριακή πίεση και σφύξεις».
EP.: Ποιο είναι το ιατρικό πρωτόκολλο στη διαδικασία ανάνηψης σε καρδιακή ανακοπή;
ΑΠ.: Μετά τα 30 λεπτά από την ανακοπή, εάν ο ασθενής δεν ανακτήσει αυτόματο ρυθμό και αναπνοή, δικαιούμαστε να σταματήσουμε την προσπάθεια ανάνηψης και δηλώνεται η ώρα θανάτου. Στην Τζωρτζίνα εφόσον είχαμε ηλεκτρικό σήμα στο μόνιτορ και στο καρδιογράφημα από τον βηματοδότη συνεχίσαμε την προσπάθεια ανάνηψης πάνω από τα 30 λεπτά και κράτησε περίπου 1 ώρα. Μόλις έπαψε το ηλεκτρικό σήμα να υφίσταται, τότε δηλώσαμε και την ώρα θανάτου της Τζωρτζίνας.
Η ανακρίτρια ρώτησε τον γιατρό σε ποιες περιπτώσεις χορηγείται κεταμίνη. Αυτός αποκρίθηκε ότι η χρήση της συγκεκριμένης ουσίας είναι πολύ σπάνια και δίδεται σε επείγουσα διασωλήνωση: «Κατά τη διάρκεια της ενδοτραχειακής διασωλήνωσης στα παιδιά, έχει συγκεκριμένες ενδείξεις όπως αποφρακτικές πνευμονοπάθειες, άσθμα και βρογχιολίτιδα και δεν αποτελεί φάρμακο πρώτης επιλογής. Στην περίπτωση της Τζωρτζίνας, δηλαδή σε ένα παιδί που είναι ουσιαστικά νεκρό, δεν χρειάζεται να δώσεις κατασταλτικά φάρμακα», τόνισε.
Στην ερώτηση της ανακρίτριας πώς επιδρά στον ανθρώπινο οργανισμό η κεταμίνη, ο γιατρός είπε ότι προκαλεί καταστολή και αναλγησία: «Έχει άμεση δράση. Οι άμεσες επιπλοκές είναι ταχυκαρδία, βρογχοδιαστολή, παραισθήσεις και σε αυξανόμενες δόσεις κάνει βραδυκαρδία, άπνοια, απώλεια επιπέδου συνείδησης, κώμα. Η Τζωρτζίνα κατά τη διαδικασία της ανάνηψης ουδέποτε είχε δικό της ρυθμό και αναπνοή», τόνισε.
EP.: Το γεγονός ότι στη Τζωρτζίνα είχε τοποθετηθεί απινιδωτής-βηματοδότης και παρ’ όλα αυτά έπαθε καρδιακή ανακοπή δικαιολογείται επιστημονικά;»
Aπ.: «Εμπειρικά μπορώ να σας πω ότι η καρδιά για να δουλέψει χρειάζεται οξυγόνο. Ναι λοιπόν δικαιολογείται, γιατί με ή χωρίς βηματοδότη η καρδιά χρειάζεται οξυγόνο και αν για οποιονδήποτε λόγο διακοπεί η παροχή οξυγόνου, σταματάει η καρδιά».
EP.: Πώς μπορεί να διακοπεί η παροχή οξυγόνου;
ΑΠ.: Η παροχή οξυγόνου στον οργανισμό εξασφαλίζεται από το αναπνευστικό σύστημα και προϋποθέτει καλή καρδιακή λειτουργία.
Η ανακρίτρια ρώτησε τον Κ.Τ. πώς κρίνει τη συμπεριφορά της μητέρας κατά τις τελευταίες στιγμές της Τζωρτζίνας. Ο παιδίατρος – εντατικολόγος απάντησε: «Μου έκανε εντύπωση ότι ενώ θρηνούσε τα τρία παιδιά της, ήταν ένας άνθρωπος που διατηρούσε την ψυχραιμία του. Επίσης, εντύπωση μου έκανε ότι μετά την ανακοίνωση του θανάτου της Τζωρτζίνας από εμένα και μια επιμελήτρια, μας ζήτησε να πάει το παιδί για νεκροψία-νεκροτομή στην Πάτρα. Συνήθως ένας γονιός δεν σκέφτεται αυτά τα πράγματα εκείνη τη στιγμή. Ήταν στρεσαρισμένη και ταυτόχρονα έδειχνε να διατηρεί τη λογική της».
Κλείνοντας την κατάθεσή του ο γιατρός τόνισε ότι κατά την αρχική εκτίμηση το παιδί στις 14.30 ήταν νεκρό και ουδέποτε κατάφεραν να το επαναφέρουν στη ζωή.
Ότι πρόκειται για το δημοφιλέστερο ανδρικό όνομα στην Ελλάδα το γνωρίζετε. Ξέρετε όμως για τις αρχαιοελληνικές καταβολές του ονόματος;
Γνωρίζετε την μοναδική παροιμία που περιέχει το όνομα ή πόσο δημοφιλές είναι σε άλλες χώρες; Αφού ευχηθούμε τα χρόνια μας πολλά στους εκατοντάδες χιλιάδες Γιώργηδες αυτής της χώρας, σας παραθέτουμε δέκα ενδιαφέροντα ευρήματα που βρήκαμε για το μικρό τους όνομα.
Στο όνομα Γιώργος απαντούν 171.007 Έλληνες
Σε αυτό τον πληθυσμό υπολόγισε τους Γιωργάδες της χώρας ένας έλληνας ερευνητής, ο Χάρης Φουνταλής, ύστερα από εκτεταμένες μελέτες των ονομάτων στην Ελλάδα. Στην ίδια έρευνα, αποκαλύφθηκε πως τα αμέσως επόμενα (αλλά με αρκετά μεγάλη διαφορά από τον μπροστάρη Γιώργο) ονόματα είναι τα Δημήτρης, Κώστας, Γιάννης και Νίκος. Αντίστοιχα, τα κυρίαρχα γυναικεία ονόματα είναι η Μαρία (με τον τεράστιο πληθυσμό εκπροσώπων της να φτάνει τις 342.632 γυναίκες), η Ελένη, η Κατερίνα, η Βασιλική και πέμπτη η Γεωργία.
Από πού βγαίνει το όνομα Γιώργος
Με καταφανώς ελληνικές ρίζες, το όνομα Γιώργος, σύγχρονη εκδοχή του Γεώργιος, προέρχεται από τις λέξης γη+έργο, και σημαίνει «γεωργός», αυτός δηλαδή που δουλεύει τη γη. Σύμφωνα με την αγγλική Wikipedia, το όνομα έχει δωδεκαθεΐστικές καταβολές, αφού η λέξη «γεωργός» αναφέρεται στον Αριστοφάνη και, σύμφωνα με τις αρχαιοελληνικές πηγές, αποτελούσε επιθετικό προσδιορισμό του Δία («Ζευς Γεωργός»), καθώς μέσα στα καθήκοντά του ήταν και η προστασία των σοδειών. Ο Αἴλιος Ἡρωδιανός τον 2ο αιώνα μ.Χ. συμπεριέλαβε το «Γεώργιος» στα θεοφορικά ονόματα, ήτοι ονόματα που προήλθαν από αυτά των Θεών με την προσθήκη της κατάληξης «-ιος» (όπως για παράδειγμα και το «Δημήτριος».
Ποιος ήταν ο Άγιος Γεώργιος
Ως ιστορικό πρόσωπο, ο Άγιος Γεώργιος (συγκεκριμένα ο Τροπαιοφόρος, γιατί υπήρξαν πολλοί ακόμη Γεώργιοι που ανακηρύχθηκαν Άγιοι) γεννήθηκε στην Παλαιστίνη το 280 μ.Χ. και ήταν γιος ενός έλληνα ευγενή από την Καππαδοκία. Μαρτύρησε το 303 και έκτοτε έγινε «δημοφιλής» φιγούρα στην Ανατολική Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία. Ο Γεώργιος σε νεαρή ηλικία κατατάχθηκε στον ρωμαϊκό στρατό, διακρίθηκε για την τόλμη του, αλλά όταν ομολόγησε την χριστιανική του πίστη, προκάλεσε το μένος του Διοκλητιανού, ο οποίος τον υπέβαλε σε μια σειρά φριχτών βασανιστηρίων (λόγχισμα και ξέσχισμα της σάρκας του με ειδικό τροχό από μαχαίρια, λάκκος με βραστό ασβέστη και πυρωμένα μεταλλικά παπούτσια, και εν τέλει, αποκεφαλισμός). Αργότερα, δημιουργήθηκαν παραδόσεις γύρω από το όνομά του, με κυρίαρχη αυτή της νίκης εναντίον του δράκοντα που φυλούσε το νερό μιας πηγής στη Λιβύη. Το θηρίο, σύμφωνα με την παράδοση αυτή, άφηνε νερό να κυλήσει μόνο όταν έβρισκε κάποιον άνθρωπο να φάει, και οι κάτοικοι της περιοχής όριζαν με κλήρο το θύμα. Ο κλήρος έφερε και τη σειρά της βασιλοπούλας της περιοχής, την οποία και έσωσε ο Άγιος Γεώργιος, λογχίζοντας τον δράκο.
Η γιορτή του Αγίου Γεωργίου έχει οριστεί στις 23 Απριλίου, ημερομηνία του θανάτου του. Ωστόσο, όταν αυτή η ημερομηνία πέφτει μέσα στην Σαρακοστή, η γιορτή μεταφέρεται την δεύτερη ημέρα του Πάσχα.
Είναι εξίσου δημοφιλές όνομα στο εξωτερικό;
Ιδιαίτερα δημοφιλές είναι στην Αγγλία, αφού ο Άγιος Γεώργιος αποτελεί και προστάτη Άγιο της χώρας. Στις ΗΠΑ, είναι το 166ο δημοφιλέστερο όνομα, ενώ ήταν ανάμεσα στα 5 δημοφιλέστερα πριν έναν αιώνα. Στην Βρετανία, το όνομα έγινε ακόμη πιο δημοφιλές από τον 18ο αιώνα και εξής, όταν στέφθηκε βασιλιάς ο Γεώργιος Α’. Σημειώστε πάντως πως το αγγλικό όνομα «George» δίνεται (λιγότερο συχνά, ασφαλώς) και σε γυναίκες. Δείτε εδώ ένα γράφημα με την δημοτικότητα του ονόματος ανά τις δεκαετίες.
Τι σχέση έχει με την αρχαιοελληνική μυθολογία ο Άγιος Γέωργιος;
Η παράδοση του ιππέα Αγίου Γεωργίου που σκοτώνει τον δράκοντα έχει εξόφθαλμες ομοιότητες με την ιστορία του μυθικού Βελλεροφόντη, γιου του Ποσειδώνα και της βασίλισσας της Κορίνθου, ο οποίος δάμασε τον Πήγασο και ανέλαβε να σκοτώσει την Χίμαιρα, το τέρας που ξερνούσε φλόγες και ταλαιπωρούσε τους κατοίκους του βασιλείου της Λυκίας. Ο νεαρός Βελλεροφόντης κατάφερε να σκοτώσει το θηρίο με το δόρυ του.
Υπάρχει μία και μοναδική παροιμία με το όνομα Γιώργος
Παρότι δημοφιλέστερο όνομα από το «Γιάννης», το οποίο φιγουράρει σε δεκάδες παροιμίες, το «Γιώργος» αναφέρεται σε μία και μόνο παροιμία: «Όπου Γιώργος και μάλαμα», η οποία φέρεται να προέρχεται από πρόσφατη παραλλαγή, του τραγουδιού του Γιώργου Μητσάκη.
Τι λέει η αριθμολογία για τον Γιώργο
Από πλευράς αριθμολογίας, ο λεξάριθμος του ονόματος είναι το 1, κάτι που φανερώνει άνδρα-ηγέτη, επιβλητικό και αξέχαστο, που παίρνει πρωτοβουλίες και ξεχωρίζει με την αποφασιστικότητά του, αλλά διαθέτει το ελάττωμα του εγωισμού. Πάντως, η λέξη γεωργία, πέρα από την καλλιέργεια της γης, αναφέρεται και στην καλλιέργεια του πνεύματος, που οι Γιωργάδες καλούνται να αναπτύξουν ακόμη περισσότερο.
παραχώρησε ο Κρατερός Κατσούλης και ήταν αποκαλυπτικός. Ο ηθοποιός μίλησε για όλους και για όλα, ενώ αναφέρθηκε και στο χωρισμό του από την Κατερίνα Καραβάτου αλλά και στη σχέση που έχουν κρατήσει μετά το διαζύγιο.
«Δε μας φόβισε ποτέ το ότι μας έλεγαν ότι θα είμαστε όλοι μαζί αυτά τα χρόνια. Ποτέ δεν είσαι με τον άνθρωπό σου, 24 ώρες το 24ωρο. Όταν είσαι σε μία εκπομπή, δε σκέφτεσαι εκείνη την ώρα, αν είσαι με τη σύζυγό σου, κάνεις την εκπομπή. Μία συνθήκη που δεν είναι καλή, δεν έχει να κάνει με το αν δουλεύουν περισσότερες ώρες μαζί. Μπορεί να βγει πιο γρήγορα. Λόγω ωρών, επειδή η τριβή είναι μεγαλύτερη, μπορεί να εμφανιστεί αλλά δε θα δημιουργηθεί», ανέφερε αρχικά.
Η αποκάλυψη για την εκπομπή που θα ήθελε να παρουσιάσουν μαζί Κατσούλης – Καραβάτου
«Δεν είμαστε τσακωμένοι, είμαστε χωρισμένοι. Έχει διαφορά. Το να είσαι χωρισμένος, και να μην είσαι τσακωμένος έχει ένα άλλο ενδιαφέρον. Δεν είναι πάντα εύκολο αυτό να συμβεί και το ξέρουμε. Θα μπορούσαμε να κάνουμε μία εκπομπή μαζί αλλά να έχει ένα περιεχόμενο που θα με ενδιαφέρει κι εμένα πάρα πολύ. Και θα πρέπει να υπάρχει και κάποιος λόγος, δε θα το κάνουμε δηλαδή για να δείξουμε στον κόσμο πως δεν είμαστε τσακωμένοι», αποκάλυψε.
Μισός μετά τον χωρισμό του με την Κατερίνα Καραβάτου ο Κρατερός Κατσούλης
«Έχω χάσει περίπου 15 κιλά, κάνω διατροφή και γυμναστική. Δεν πρέπει να επικεντρωνόμαστε στα κιλά, πρέπει να επικεντρωνόμαστε στο τι θα κάνουμε για να νιώσουμε πιο όμορφα. Ο επαγγελματικός χώρος που δημιούργησα είναι ένας πολυχώρος τέχνης και πολιτισμού. Η τηλεόραση δεν μου έχει λείψει καθόλου ως μέσο, μου λείπουν οι άνθρωποι με τους οποίους συνεργάστηκα. Η τηλεόραση με μια εκπομπή εκτός πρωινής ζώνης φυσικά και με ενδιαφέρει.
Τα παιδιά μου είναι η ζωή μου. Κάθε στιγμή που είμαι μαζί τους θεωρώ ότι είναι μοναδική. Ήθελα να γίνω μπαμπάς από πολύ νωρίς. Όταν κάνεις μεγαλύτερος παιδιά λες ότι τώρα ξέρω περισσότερα. Αν τα έχεις κάνει μικρότερος λες πως όταν μεγαλώσουν θα είμαστε πιο κοντά.
Νομίζω ότι το καλύτερο που έχει να κάνει κανείς είναι να είναι ευτυχής και ευγνώμων που έκανε παιδιά. Αυτό που λέω και στα δυο παιδιά μου είναι “σας αγαπάω και τους δύο έτσι κι αλλιώς”. Ο Αρίωνας μού επέτρεψε να τον γνωρίσω και να έρθουμε πιο κοντά μετά τα 2. Μέχρι τότε ήμουν μια “ιδέα”. Με το που αρχίσαμε να γνωριζόμαστε έγιναν φοβερά άλματα στη σχέση μας», είπε χαρακτηριστικά ο Κρατερός Κατσούλης.
Τη μνήμη του Αγίου Γεωργίου τιμάμε σήμερα, ενός αγίου της Καθολικής, της Αγγλικανικής, της Ορθόδοξης, της Λουθηρανικής και της Αρμενικής Εκκλησίας.
Ο Άγιος Γεώργιος, σύμφωνα με το αγιολόγιο, ήταν Ρωμαίος στρατιωτικός. Καταδικάστηκε σε θάνατο, επειδή δεν αποκήρυξε τη χριστιανική του πίστη. Αργότερα, αγιοκατατάχθηκε ως Χριστιανός μάρτυρας. Αποκαλούμενος από την Ορθόδοξη Εκκλησία Μεγαλομάρτυς και Τροπαιοφόρος, είναι από τους δημοφιλέστερους αγίους σε ολόκληρο τον χριστιανικό κόσμο. Η μνήμη του τιμάται στις 23 Απριλίου ή για τις Εκκλησίες που πηγαίνουν σύμφωνα με το Ιουλιανό ημερολόγιο, όπου εάν η ημέρα συμπέσει πριν την Ανάσταση, μετατίθεται τη Δευτέρα της Διακαινησίμου.
Οι ακριβείς λεπτομέρειες σχετικά με τη γέννησή του δεν βρίσκουν σύμφωνους όλους τους ιστορικούς. Φαίνεται να γεννήθηκε μεταξύ των ετών 275-285 μ.Χ., πιθανώς στην περιοχή της Αρμενίας, από τον Έλληνα Συγκλητικό Γερόντιο, στρατηλάτη στο αξίωμα κατά τους χρόνους του αυτοκράτορα Διοκλητιανού. Κατά την αγιογραφία ο πατέρας του Γεωργίου, καταγόταν από πλούσια και επίσημη γενιά της Καππαδοκίας. Εκεί, κατά μία εξιστόρηση, σε ένα μοναστήρι της περιοχής, ο Γεώργιος δέχθηκε το Μυστήριο του Βαπτίσματος και έγινε μέλος της Εκκλησίας. Σε παλαιό χειρόγραφο αναφέρεται ότι γεννήθηκε στη Σεβαστούπολη της Μικρής Αρμενίας, αρχικά ήταν ειδωλολάτρης και αργότερα έγινε Χριστιανός. Η μητέρα του ονομαζόταν Πολυχρονία, ήταν χριστιανή και καταγόταν από το γνωστό Λύδδα (Διάσπολη) της Παλαιστίνης.
Όπως αναφέρουν οι χριστιανικές πηγές, η οικογένεια του αγίου, όταν εκείνος ήταν σε μικρή ηλικία, μετοίκησε στη Λύδδα, λόγω του θανάτου του πατέρα του. Σε νεαρή ηλικία ο Γεώργιος κατατάχθηκε στον ρωμαϊκό στρατό. Διακρίθηκε για την τόλμη και τον ηρωισμό του και έλαβε το αξίωμα του Τριβούνου. Λίγο αργότερα, ο αυτοκράτορας Διοκλητιανός τον έκανε Δούκα (διοικητή) με τον τίτλο του Κόμητος (συνταγματάρχη) στο τάγμα τον Ανικιώρων της αυτοκρατορικής φρουράς· «πολλάκις πρότερον μεγαλοπρεπώς διαπρέψας του των σχολών μετά ταύτα πρώτου τάγματος κόμης κατ’ εκλογήν προεβλήθη»
Το 303 μ.Χ., όταν άρχισαν οι διωγμοί του Διοκλητιανού, ο Γεώργιος δε δίστασε να ομολογήσει την χριστιανική του πίστη προκαλώντας το μένος του Διοκλητιανού, επειδή κατείχε μεγάλο αξίωμα και ήταν αγαπημένος του. Αρχικά του έταξε πλούτη, γη και δούλους για να αλλαξοπιστήσει και όταν ο Γεώργιος αρνήθηκε τον υπέβαλε σε μια σειρά φρικτών βασανιστηρίων. Η χριστιανική παράδοση περιγράφει ότι αφού τον λόγχισαν, ξέσκισαν τις σάρκες του με ειδικό τροχό από μαχαίρια. Έπειτα, τον έριξαν σε λάκκο με βραστό ασβέστη και κατόπιν τον ανάγκασαν να βαδίσει με πυρωμένα μεταλλικά παπούτσια. Σύμφωνα με τη χριστιανική παράδοση, από όλες αυτές τις δοκιμασίες, ο Θεός τον κράτησε θαυματουργά ζωντανό. Ο Γεώργιος τελικά μαρτύρησε με αποκεφαλισμό, την Παρασκευή 23 Απριλίου του έτους 303 μ.Χ. Κατά τον υπολογισμό του χριστιανού ιστορικού και απολογητή Αγίου Ευσεβίου, η ημέρα αυτή αντιστοιχούσε στην Παρασκευή της Διακαινησίμου του Πάσχα.
Οι χριστιανοί πήραν το λείψανό του και το έθαψαν μαζί με αυτό της μητέρας του, η οποία μαρτύρησε την ίδια ή την επόμενη ημέρα. Σύμφωνα με την χριστιανική παράδοση, ο πιστός υπηρέτης του Γεωργίου, Πασικράτης, εκτελώντας την επιθυμία του, παρέλαβε το λείψανο του Γεωργίου, μαζί με αυτό της μητέρας του και τα μετέφερε στη Λύδδα της Παλαιστίνης. Από εκεί οι Σταυροφόροι τα μετέφεραν στη Δύση.
Η πίστη του Γεωργίου φαίνεται να γίνεται αφορμή να βαπτιστούν χριστιανοί οι στρατιωτικοί Ανατόλιος και Πρωτολέων, Βίκτωρ και Ακίνδυνος, Ζωτικός και Ζήνωνας, Χριστοφόρος και Σεβιριανός, Θεωνάς, Καισάριος και Αντώνιος, των οποίων τη μνήμη εορτάζει η Εκκλησία στις 20 Απριλίου και η βασίλισσα Αλεξάνδρα, σύζυγος του Διοκλητιανού, μαζί με τους δούλους της Απολλώ, Ισαάκιο και Κοδράτο, των οποίων η μνήμη τιμάται στις 21 Απριλίου και η Αγία Νίκη. Μετά τον μαρτυρικό θάνατο του Γεωργίου μαρτύρησαν και οι συνδέσμιοί του Ευσέβιος, Νέων, Λεόντιος, Λογγίνος και άλλοι τέσσερις μαζί.
Τη μνήμη τους τιμά η Εκκλησία στις 23 Απριλίου. Βλέπουμε ότι με κέντρο την ημέρα του μαρτυρίου του Αγίου Γεωργίου δημιουργείται μέσα στον λειτουργικό χρόνο της Εκκλησίας ένας εορτολογικός κύκλος, ο οποίος καλλιεργείται περισσότερο από τα Τυπικά της Κωνσταντινούπολης, που ξεκινά στις 20 Απριλίου και τελειώνει στις 24 Απριλίου. Ο εορτολογικός αυτός κύκλος δείχνει την περίοπτη θέση του Αγίου Γεωργίου στη ζωή της Εκκλησίας. Από την υμνογραφία της Ορθόδοξης Εκκλησίας κοσμείται με τα επίθετα «ο μαργαρίτης ο πολύτιμος», «ο αριστεύς ο θείος», «ο λέων ο ένδοξος», «ο αστήρ ο πολύφωτος», «του Χριστού οπλίτης», «της ουρανίου στρατιάς ο συνόμιλος».
Ο Άγιος Γεώργιος θεωρείται προστάτης του Πεζικού και του Στρατού Ξηράς, ενώ είναι και ο προστάτης άγιος της Αγγλίας. Επίσης, θεωρείτο άγιος προστάτης των Σταυροφόρων και των Προσκόπων.
Ως τροπαιοφόρος (στρατιωτικός) άγιος και ελευθερωτής συγκεντρώνει πολλές θαυμάσιες διηγήσεις και παραδόσεις, από τις οποίες η σπουδαιότερη είναι αυτή που μιλάει για τον φόνο του δράκοντα και της σωτηρίας της βασιλοπούλας. Το θηρίο αυτό φυλούσε το νερό μιας πηγής κοντά στη Σιλήνα στη Λιβύη και το άφηνε να τρέχει μόνον όταν έβρισκε κάποιον άνθρωπο να φάει. Οι κάτοικοι της περιοχής όριζαν με κλήρο το θύμα του δράκοντα. Ολόκληροι στρατοί είχαν αντιταχθεί με αυτό το τέρας, χωρίς όμως αποτέλεσμα. Ο κλήρος έφερε και τη σειρά της βασιλοπούλας, την οποία έσωσε ο Άγιος Γεώργιος, φονεύοντας τον δράκο.
Το θαύμα αυτό αποδίδεται στην επιβίωση ενός πανάρχαιου εθίμου, της προσφοράς ανθρωποθυσιών στους δαίμονες, που καραδοκούσαν στις πηγές των υδάτων. Ο λαογράφος Νικόλαος Πολίτης το θεωρεί ως αναβίωση του αρχαίου μύθου του Περσέα, που έσωσε την Ανδρομέδα από τέρας. Ο μύθος ήταν ακόμη ζωντανός στην περιοχή της Καππαδοκίας, όπου έδρασε και μαρτύρησε ο Γεώργιος. Η Δρακοκτονία του Αγίου Γεωργίου δεν αναφέρεται στους αρχικούς Βίους του Αγίου, γι’ αυτό και μέχρι τον 12ο αιώνα η εκκλησιαστική εικονογραφία τον παρουσιάζει πεζό και όχι επί λευκού ίππου να διατρυπά με το δόρυ του τον δράκο, όπως επικράτησε να εικονίζεται αργότερα.
Πρώτος τη βιογραφία του έγραψε ο Πάπας Γελάς στο Acta Sancti Georgii (496), ενώ ακολούθησε ο Άγιος Ανδρέας από την Κρήτη. Η συριακή Εκκλησία από τον 4ο αιώνα τον κρατούσε σε μεγάλη εκτίμηση. Λόγω της ιπποτικής του συμπεριφοράς, ο Άγιος Γεώργιος έγινε δημοφιλής στην Ευρώπη κατά τον 10ο αιώνα, με αποτέλεσμα κατά το 15ο αιώνα η γιορτή του να είναι ίση σε σημασία και δημοφιλία με αυτή των Χριστουγέννων. Στο Συμβούλιο της Οξφόρδης το 1222, η ημέρα του Αγίου Γεωργίου κηρύχθηκε επίσημη αργία και τον 14ο αιώνα έγινε προστάτης άγιος της χώρας. Είναι επίσης ο προστάτης Άγιος της Μόσχας, της Αραγονίας, της Γεωργίας και της Καταλονίας, ενώ μέχρι το 18ο αιώνα ήταν και της Πορτογαλίας. Ο Άγιος Γεώργιος, όντας προστάτης Άγιος της Αγγλίας και έφιππος, θεωρείτο από τον σχετικό θρύλο και ως προστάτης Άγιος των ιπποτών της Στρογγυλής Τράπεζας.
Σε πολλά μέρη της ελληνικής επικράτειας ο μήνας Απρίλιος, που συμβαίνει να εορτάζεται η μνήμη του Μεγαλομάρτυρα Αγίου Γεωργίου, ονομάζεται και “Αϊγιώργης”, ή “Αϊγιωργίτης”. Η εορτή του Αγίου Γεωργίου (23 Απριλίου) θεωρείται ως αρχή μίας περιόδου για διάφορες γεωργικές εργασίες. Σημαντικό έθιμο που σχετίζεται με την εορτή είναι το Κουρμπάνι, δηλαδή η τελετουργική σφαγή ζώων και διανομή του κρέατος σε κοινή εστίαση. Στη λαϊκή μνήμη ήταν γνωστή η νομισματική απεικόνιση του Μεγάλου Αλέξανδρου που σκοτώνει τον λέοντα, πολύ πριν την ομόλογη σκηνή της Ορθοδοξίας. Χαρακτηριστική, επίσης, είναι η σύγχρονη εκδοχή της γνωστής αρχαίας παροιμίας, στην οποία ο Άγιος αντικατέστησε την Αθηνά: «Άγιε μου Γιώργη βόηθα με, κούνα και συ το χέρι σου».
Ο Άγιος Γεώργιος ο Τροπαιοφόρος αποτελεί γόνο της Καππαδοκίας. Για τον λόγο αυτό ήταν από τους περισσότερο τιμώμενους Αγίους στη Μικρά Ασία και κατ’επέκταση στις περιοχές όπου εγκαταστάθηκαν πρόσφυγες στη μητροπολιτική Ελλάδα μετά τη Μικρασιατική Καταστροφή. Οι πιο γνωστοί ναοί του Αγίου Γεωργίου στη Μικρά Ασία ήταν της Σμύρνης, της Προύσας, των Κυδωνιών και της Νεάπολης Καππαδοκίας. Στην πατρίδα του Αγίου Γεωργίου, την Καππαδοκία, συναντώνται οι πρώτες αγιογραφίες του έφιππου Αγίου Γεωργίου, αλλά και τραγούδια που τον εξυμνούν
Σημαντικά είναι και τα έθιμα της Θράκης, όπου την παραμονή της εορτής μαζεύουν τσουκνίδες και τις βάζουν στην πόρτα του σπιτιού, γιατί “τη νύχτα λένε πως βγαίνει το “τζάντι” (= δαιμόνιο) και παίρνει το “ούρι” (= ευτυχία του σπιτιού)”, καθώς και της Σύμης, όπου ομοίως την παραμονή ανάβουν φωτιές και πηδούν τραγουδώντας τον ακόλουθο στίχο: «έξω ψύλλοι και κοριοί και μεγάλοι ποντικοί», που έχει να κάνει με την καθαριότητα του σπιτιού.
Ο Άγιος Γεώργιος εορταζόταν ή και εορτάζεται και από πολλούς μουσουλμάνους, ειδικά της περιοχής των Βαλκανίων και της Τουρκίας ή της πρώην Οθωμανικής Αυτοκρατορίας. Κατ’ αυτούς, ο Άγιος Γεώργιος συσχετίζεται ή συγχέεται με μουσουλμάνο άγιο, που οι Τούρκοι ονομάζουν ή ονόμαζαν “Χιδίρ Ελέζ”. Θεωρούσαν ότι ο Χιδίρ ή Χιζίρ ήταν προφήτης σύγχρονος του Μωυσή, που άλλοτε εμφανίζεται μόνος και άλλοτε με τον Ηλία-Ελιάς ή Ελέζ.
Απολυτίκιο:
Ὡς τῶν αἰχμαλώτων ἐλευθερωτής,
καὶ τῶν πτωχῶν ὑπερασπιστής,
ἀσθενούντων ἰατρός, βασιλέων ὑπέρμαχος,
Τροπαιοφόρε Μεγαλομάρτυς Γεώργιε,
πρέσβευε Χριστῷ τῷ Θεῷ, σωθῆναι τὰς ψυχὰς ἡμῶν.
Πλήθος τα προσωνύμια του Αγίου είτε από ευλάβεια είτε από κάποιο θαύμα ή και από άλλη αιτία:
-Ο Αέρις στο Όφι του Πόντου, παλαιά, όπου οι Τούρκοι τον έλεγαν Αέρτς, ο Ζαντών, δηλαδή Άγιος Γεώργιος ο τρελός, γιατί τους τιμωρούσε αφαιρώντας τους τα μυαλά.
-Ο Αράπης ή Αρακλειανός (Ηρακλειανός), στη Θράκη, επειδή θαυματουργή εικόνα του βρισκόταν στην Ηράκλεια της Προποντίδας. Αράπη μάλιστα γιατί ο Άγιος παρουσιάζεται μαύρος σε αυτήν την εικόνα, ανάγλυφη από μαύρη πέτρα, ή από σκληρό ξύλο.
-Ο Κουδουνάς στην Πρίγκηπο, γιατί η εικόνα του Αγίου βρέθηκε από έναν βοσκό, καθώς ήταν σκεπασμένη από μια αρμαθιά κουδούνια σύμβολα της παραφροσύνης, την οποίαν όλοι πιστεύουν ότι θεραπεύει.
-Στο Θησείο, ο Ακαμάτης, επειδή οι Τούρκοι δεν επέτρεπαν να τελείται στην εκκλησία του Θεία Λειτουργία παρά μόνο στην εορτή του, στις 23 Απριλίου.
-Ο Αϊ-Γιώργης ο Γοργός στην Καστοριά, γιατί σπεύδει ταχέως σε βοήθεια όσων τον επικαλούνται.
-Ο Αϊ-Γιώργης Καππαδόκης, από τον τόπο καταγωγής του και πατρίδα του πατέρα του και Παλαιστίνιος, από τον τόπο καταγωγής της μητέρας του.
-Ο Αϊ-Καλλάρης, στην Κάσο και Αϊ-Καβαλάρης, επειδή είναι έφιππος.
-Ο Βάρδας, ο Γεωργιανός, ο Επιτειδιώτης, ο Καστρενός, ο Κιουρτζής, ο Κλεφτογρασιάς, ο Διασορίτης, ο Ζούρος, ο Κρασάς, ο Μεθυστής, ο Πέρσης, ο Σκυριανός, πολιούχος του νησιού, ο Φουστανελάς, πολιούχος των Ιωαννίνων, ο Φτωχός, ο Χατζής, ο Αϊ-Στρατηγός, ο Ψαροπιάστης, ο Φανερωμένος, ο Πεταλωτής.
Η γιορτή του συνδυάζεται με έθιμα χαράς και ευφορίας
Ο αγιασμός των χωραφιών, τα κλαδιά της καρυδιάς στο κατώφλι του σπιτιού είναι έθιμα της γιορτής του, στην Αρκαδία. Οι Σαρακατσάνοι, στο όνομά του, παίρνουν το μεγαλύτερο όρκο τους και την ημέρα της γιορτής του θυσιάζουν το καλύτερο μαύρο κριάρι της στάνης τους, ενώ τη Λαμπρή άσπρο. Στην Αίγινα, το μοσχομυριστό χαμομήλι είναι τ’ Αϊ-Γιωργιού το λουλουδάκι. Στη Μακεδονία, ο μήνας Απρίλιος λέγεται Αγιγεωργίτης, στον Πόντο Αεργίτας.
Στο Όλβιο Ξάνθης αναβιώνει το έθιμο των πεχλιβάνηδων. Νεαροί παλαιστές (πεχλιβάνηδες), φορώντας δερμάτινο παντελόνι και αλειμμένοι με λάδι, επιδίδονται σε ένα είδος ελληνορωμαϊκής πάλης, ιδιαίτερα δημοφιλούς στην Τουρκία. Νικητής αναδεικνύεται αυτός που θα βάλει πλάτη τον αντίπαλό του ή θα του κατεβάσει το παντελόνι. Το έθιμο λέγεται ότι αναπαριστά τη μάχη του Αγίου Γεωργίου με το δράκο και ήρθε στην Ελλάδα από τους πρόσφυγες της Κωνσταντινούπολης.
Το ίδιο έθιμο αναβιώνει και στην Ανθή Σερρών. Οι ρίζες του, εδώ, βρίσκονται στα χρόνια της τουρκοκρατίας, όταν τα θαρραλέα παλικάρια του χωριού, παίρνοντας την ευλογία από τον Αϊ-Γιώργη, πάλευαν με τα πρωτοπαλίκαρα των Τούρκων και κατάφερναν επιδεικνύοντας δύναμη και θάρρος να τα νικήσουν.
Στο Νέο Σούλι Σερρών γίνεται η αναπαράσταση της νίκης του Αγίου Γεωργίου επί του δράκου από νέους του χωριού. Το δρώμενο της «Δρακοκτονίας» συγκεντρώνει πολύ κόσμο κάθε χρόνο. Ακολουθεί γλέντι με χορό, κρασί και παραδοσιακό φαγητό.
Σε πολλές περιοχές της Ελλάδας γίνονται αυτοσχέδιες ιπποδρομίες προς τιμήν του Αγίου (Καλλιόπη Λήμνου, Πλατύ Μεσσηνίας, Άγιος Γεώργιος Μεσολογγίου).
Η Αράχωβα Βοιωτίας τιμά τον προστάτη Άγιό της με τριήμερες εκδηλώσεις, το «Πανηγυράκι», όπως το ονομάζουν οι ντόπιοι. Περιλαμβάνει δρώμενα, παραδοσιακά αγωνίσματα, τοπικούς χορούς και παραδοσιακή μουσική. Την εικόνα του Αγίου Γεωργίου, κατά τη διάρκεια της περιφοράς της, συνοδεύουν νέοι και νέες της περιοχής με τοπικές ενδυμασίες.
Στην Ασή Γωνιά Χανίων οι κτηνοτρόφοι της περιοχής συρρέουν με τα κοπάδια τους στην εκκλησία του Αϊ-Γιώργη του Γαλατά για να πάρουν την ευλογία του. Τα ζώα, στολισμένα με τα πιο μελωδικά λέρια (κουδούνια), μαντρώνονται στην «κούρτα» έξω από την εκκλησία κι αρμέγονται ένα-ένα.
Αλλά και στην καρδιά του αραβικού κόσμου, θα επαναλειτουργήσει την 24η Απριλίου, η Ι.Μ. Αγίου Γεωργίου Παλαιού Καΐρου, όπου με κάθε θρησκευτική μεγαλοπρέπεια και λαμπρότητα θα πραγματοποιηθούν τα θυρανοίξια του ανακαινισμένου ελληνορθόδοξου ιστορικού μοναστηριού.
Η Ιερά Μονή, σε σχήμα ροτόντας, χρονολογείται από τον 12ο αι. μ.Χ. Πρόκειται για παλιό φρούριο του ρωμαϊκού στρατού, όπου, σύμφωνα με την επικρατούσα παράδοση, έζησε φυλακισμένος ο Άγιος Γεώργιος.
Πλήθος τα γνωμικά και οι παροιμίες που αναφέρονται στον Άγιο:
-«Αϊ-Γιώργη, βοήθα μου, σείε κι εσύ τα πόδια σου», λένε στην Κρήτη.
-«Από τ’ Αϊ-Γιωργιού και πέρα δώσ’ του φουστανιού σου αέρα» λένε στη Μεσσηνία.
«Αϊ-Γεώρις να βοηθά σε», είναι γνωστή ευχή των Ποντίων οι οποίοι θεωρούν τον Άγιο σύμβολο της λεβεντιάς και της ανδρείας και αναφέρουν για ένα νέο και όμορφο παλληκάρι: «Ένα παλικάρι ίσια μ΄εκεί απάν’, έμορφον σαν τον Αέρτς».Πηγή: Βικιπαίδεια, ΑΠΕ-ΜΠΕ
“Μια τεράστια τιμή”, χαρακτήρισε η Μπριζίτ Μακρόν τη νίκη του συζύγου της, Εμανουέλ.
Η πρώτη κυρία της Γαλλίας εκμυστηρεύτηκε την περηφάνια της που είδε τον σύζυγό της Εμανουέλ Μακρόν να επανεκλέγεται Πρόεδρος της Δημοκρατίας και δήλωσε “είμαι έτοιμη” για άλλα πέντε χρόνια.
Το “ευχαριστώ” του Μακρόν στους Γάλλους με την Μπριζίτ πάντα στο πλευρό του.
“Είμαι έτοιμη για άλλα πέντε χρόνια”, είπε η Μπριζίτ Μακρόν, αμέσως μετά τη νικητήρια ομιλία του Εμανουέλ Μακρόν.
Το προεδρικό ζεύγος της Γαλλίας μετά την ομιλία του Μακρόν κάτω από τον Πύργο του Άϊφελ.
Η σύζυγος του αρχηγού του κράτους λέει ότι ένιωσε “τεράστια συγκίνηση” αφού βρέθηκε στο βάθρο απέναντι στους υποστηρικτές του Εμανουέλ Μακρόν στο Πεδίο του Άρεως στο Παρίσι.
“Δεν το συνηθίζεις ποτέ. Είναι τόσο μεγάλη τιμή που ελπίζω να την αξίζω”, είπε στο κανάλι France 2.
“Είμαι τόσο χαρούμενη για εκείνον. Έζησα αυτά τα πέντε χρόνια, αυτά τα πέντε χρόνια δουλειάς. Έχει φιλοδοξίες για τη Γαλλία, ξέρω πού θέλει να πάει και θα κάνει τα πάντα για να φτάσει εκεί. Ελπίζω να το καταλάβουμε και να το ακολουθήσουμε. Έχω τεράστια εμπιστοσύνη σε αυτόν”, συνέχισε.
“Η Γαλλία είναι η πιο όμορφη χώρα στον κόσμο, το πρόβλημα είναι ότι δεν τη γνωρίζουμε πάντα”, συνέχισε η Μπριζίτ Μακρόν.
Ποιος θα είναι ο ρόλος της ως Πρώτη Κυρία;
“Θα κάνω ό,τι μπορώ για τις Γαλλίδες και τους Γάλλους”, απάντησε… ενώ πρόσθεσε, “από τη θέση μου φυσικά”.
Ο επανεκλεγείς πρόεδρος της Γαλλίας λέει κάτι στην Μπριζίτ, που σε αυτή την προεκλογική εκστρατεία είναι πολύ διακριτική παρουσία χωρίς να λείψει στιγμή από δίπλα του.
Τέλος, σε ερώτηση δημοσιογράφου για το τι είπαν με τον Γάλλο πρόεδρο αμέσως μετά την ανακοίνωση των αποτελεσμάτων, δίστασε να απαντήσει, είπε πως είναι κάπως προσωπικό και τελικά αποκάλυψε ότι “είπαμε ο ένας στον άλλο ένα αμοιβαίο ευχαριστώ”.
Με την ευκαιρία της προβολής της κινηματογραφικής ταινίας «Ο Άγιος του Θεού» και της θερμής υποδοχής που της επιφύλαξε ο κόσμος όπως δείχνει ο αριθμός εισιτηρίων και η προσέλευση στους κινηματογράφους, αποφάσισα να κάνω ένα μικρό αφιέρωμα στη σχέση που είχε ο Άγιος Νεκτάριος με τον Πειραιά.
Ήδη σημαντική αναφορά στον Άγιο Νεκτάριο πραγματοποιήθηκε από τον Σεβασμιότατο Μητροπολίτη Πειραιώς και Νέου Φαλήρου κ.κ. Σεραφείμ, που παρουσίασε πολλά στοιχεία από τη σχέση του Αγίου με τον Πειραιά. Αυτά τα πολύτιμα στοιχεία εκδόθηκαν σε ειδικό τεύχος (εορτολόγιο) τη χρονιά που πέρασε (2020), με την ευκαιρία της συμπλήρωσης εκατό χρόνων από τον θάνατο του Αγίου (είχε πεθάνει στις 20.30 ώρα της Κυριακής της 8ης Νοεμβρίου του 1920).
Η αφιερωματική αυτή έκδοση από την Ιερά Μητρόπολη Πειραιώς δεν έγινε φυσικά μόνο για την επέτειο του θανάτου του, αλλά και το λόγο ότι ο Άγιος Νεκτάριος τόσο εν ζωή όσο και μετά θάνατο, υπήρξε λαοφιλής και αγαπήθηκε από τους Πειραιώτες ιδιαίτερα, πριν ακόμα αποφασιστεί η αγιοκατάταξή του.
Ο Άγιος Νεκτάριος τόσο εν ζωή όσο και μετά θάνατο, υπήρξε λαοφιλής και αγαπήθηκε από τους Πειραιώτες.
Ποιος ήταν ο Άγιος Νεκτάριος
Ο Νεκτάριος Κεφαλάς υπήρξε Μητροπολίτης Πενταπόλεως αλλά διακρίθηκε για το έργο που προσέφερε ως διευθυντής Ριζαρείου Σχολής αλλά και ως συγγραφέας καθώς εξέδωσε 60 βιβλία ορθόδοξης πνευματικότητας καθώς και ύμνους. Ο Άγιος Νεκτάριος το μεγαλύτερο χρονικό διάστημα που παρέμεινε στην Αθήνα ήταν 14 χρόνια. Ήταν η περίοδος που κλήθηκε να διευθύνει την Ριζάρειο Εκκλησιαστική Σχολή από το 1894 έως το 1908.
Όταν ο Μητροπολίτης Πενταπόλεως Νεκτάριος έφυγε στην κυριολεξία διωγμένος από την Αίγυπτο, ο Άγιος εγκαταστάθηκε τον πρώτο δύσκολο καιρό της άφιξής του, καθώς στερείτο πόρων και μέσων βιοπορισμού. Αργότερα θα αποκτήσει στην Φρεαττύδα και ιδιόκτητη κατοικία (επί της οδού Φρεαττύδος) την οποία κληροδότησε στο Μοναστήρι που ο ίδιος δημιούργησε.
Την περίοδο 1894-1908 ο Άγιος θα επισκεφθεί πολλές φορές τον Πειραιά στον οποίο θα ιερουργεί και θα κηρύττει σε διάφορους ναούς της πόλης. Φιλανθρωπικοί σύλλογοι τον καλούν να μιλήσει, ενώ τα βιβλία του γίνονται ανάρπαστα.
Η Φρεαττύδα αρχές του 20ου αιώνα. Στα δεξιά διακρίνεται ο Ι.Ν. Αγίου Βασιλείου να βρίσκεται στο στάδιο της οικοδόμησης.
Ο ίδιος ο Άγιος διέσωσε αυτά τα κηρύγματα στον Πειραιά σε επιστολές του όπως ότι «χθες αφού λειτούργησα στον Άγιο Νικόλαο Πειραιώς, μίλησα περί αρετής» (15.2.1908) και λίγο πιο κάτω «εάν ως το Πάσχα βρουν Διευθυντή (στη Ριζάρειο), θα έλθω να μείνω (στον Πειραιά) μέχρι τον Σεπτέμβριο. Πρώτον διότι ο Μητροπολίτης (Αθηνών) μου ζήτησε να μείνω στον Πειραιά, για την καταπολέμηση των αιρέσεων…».
Η σχέση με τον Πειραιά
Ο Άγιος όμως κατεβαίνει πολλές φορές στον Πειραιά, όχι μόνο για να κηρύξει, αλλά και για να ταξιδέψει με πλοία προς τη Χίο από την οποία είχε ξεκινήσει ως Μοναχός και την οποία ουδέποτε ξέχασε.
Το 1904 και ενώ ακόμα ήταν διευθυντής της Ριζαρείου Σχολής θα ιδρύσει την ιερά γυναικεία Μονή Αγίας Τριάδος Αιγίνης. Την περίοδο 1904 – 1908 οι επισκέψεις του Αγίου στον Πειραιά θα διπλασιαστούν καθώς θα ταξιδεύει πολλές φορές μεταξύ Αίγινας και Πειραιά για να εκτελεί τα καθήκοντα που του είχαν ανατεθεί στην Ριζάρειο και συγχρόνως να διεκπεραιώνει τις διάφορες εργασίες που απαιτούσε η οικοδόμηση της Μονής.
Ξεχωριστή υπήρξε η γνωριμία του Πρωτοπρεσβύτερου Γεωργίου Σ. Μακρή, εφημέριου του Ναού του Αγίου Βασιλείου Πειραιώς, που χειροτονήθηκε από τον Άγιο. Ο πατέρας Μακρής λόγω αυτής της χειροτονίας είχε την ευτυχία να έρθει σε επαφή με την προσωπικότητα του Αγίου, για την οποία δεν σταμάτησε να ομιλεί με σεβασμό προς τους Πειραιώτες.
Η φήμη του από την Αίγινα έφτασε γρήγορα στον Πειραιά ώστε στις αρχές του 20ου αιώνα οι Πειραιώτες, είτε μέσω σωματείων είτε ιδιωτικά διοργάνωναν εκδρομές στην Αίγινα με σκοπό να τον συναντήσουν. Κάθε Κυριακή που αναχωρούσαν από το λιμάνι του Πειραιά τα ατμόπλοια «Πόρος», «Νίκη», «Ελένη» και «Αργολικός», ήταν πάντοτε γεμάτα από πλήθη Πειραιωτών που ταξίδευαν με σκοπό να τον επισκεφθούν και να συνομιλήσουν μαζί του. Επέστρεφαν αυθημερόν με το τελευταίο καράβι ενώ οι επισκέψεις αυτές λάμβαναν πολλές φορές πανηγυρικό χαρακτήρα!
Ο Άγιος Βασίλειος Πειραιώς, η εκκλησία στην οποία ο Μητροπολίτης Πενταπόλεως Νεκτάριος χειροτόνησε τον Πρωτοπρεσβύτερο Γεώργιο Μακρή. Φωτογραφία από το βιβλίο με τίτλο “Άγιος Βασίλειος Πειραιώς” του Πρωτοπρεσβύτερου Ιγνάτιου Παπασπηλιόπουλου.
Συγκεκριμένα την επομένη του θανάτου του, δηλαδή στις 9 Νοεμβρίου 1920 το σκήνωμά του τοποθετήθηκε στον παλαιό ναό της Αγίας Τριάδας όπου παρέμεινε για δύο ώρες εν αναμονή της αναχώρησης του ατμόπλοιου «ΠΤΕΡΩΤΗ» με προορισμό την Αίγινα. Σε ανάμνηση αυτού του γεγονότος υπάρχει και σήμερα στην ίδια εκκλησία (αλλά στη σύγχρονη πλέον μορφή της) το παρεκκλήσιο του Αγίου Νεκταρίου.
Χαρακτηριστικό παράδειγμα αποτελεί μια επίσκεψη τον Ιούλιο του 1910 όταν μετέβη στην Αίγινα η φιλαρμονική του Ζαννείου Ορφανοτροφείου Αρρένων (η φιλαρμονική των ορφανών όπως ήταν γνωστή τότε, πρόδρομος της σημερινής φιλαρμονικής του Δήμου Πειραιά), που παιάνιζε ολομερής εμβατήρια στους δρόμους της Αίγινας με την ευκαιρία της επισκέψεώς της στο νησί, αλλά και για να δείξει την ευγνωμοσύνη της στους Αιγινήτες που ζούσε στο νησί τους ο Μητροπολίτης Πενταπόλεως.
Ο Πειραιάς υπήρξε επίσης για τον Άγιο το λιμάνι από το οποίο το σκήνωμά του μεταφέρθηκε στην Αίγινα όπου θα γινόταν η ταφή του.
Μεταπολεμικά
Την μεταπολεμική δύσκολη εποχή ο Άγιος Νεκτάριος έγινε ιδιαιτέρως γνωστός στους Πειραιώτες από τις ομιλίες και αναφορές του Αρχιμανδρίτη Δαμασκηνού Ασημακόπουλου, προϊστάμενου Ιερού Ναού Αγίου Νικολάου Πειραιώς, μια εμβληματική προσωπικότητα την οποία μέχρι και σήμερα πολλοί παλαιοί Πειραιώτες της Υδραίικης συνοικίας θυμούνται.
Είχε όμως ο ίδιος υπάρξει μάρτυρας της θαυματουργής δράσης του Αγίου, εξ αιτίας του αδελφού του και ήρωα του Αλβανικού μετώπου Παναγιώτη Ασημακόπουλου. Εν μέσω κατοχής ο Παναγιώτης Ασημακόπουλος, λίγο από τα τραύματα του αλβανικού μετώπου, λίγο από τις κακουχίες και την πείνα έμεινε παράλυτος. Γιατρειά δεν υπήρχε και μέσα στη μαύρη απελπισία η μητέρα του διηγήθηκε στον άλλο της τον γιο τον Αρχιμανδρίτη, ένα όνειρο στο οποίο εμφανίστηκε ο Άγιος Νεκτάριος.
Η Αγία Τριάδα την εποχή που φιλοξένησε το σκήνωμα του Αγίου μέχρι να μεταφερθεί από το πλοίο ΠΤΕΡΩΤΗ στην Αίγινα.
Τότε ο Αρχιμανδρίτης Δαμασκηνός πήγε με ένα αυτοκίνητο στο Παγκράτι, στο σπίτι του αδελφού του τον πήρε και τον κατέβασε στον Πειραιά. Τον έβαλε σε ένα πλοίο συνοδεία της μητέρας και της συζύγου του. Πριν ακόμα αποπλεύσει το πλοίο από το λιμάνι του Πειραιά ο αδελφός του είχε γίνει καλά. Ύστερα από αυτό το γεγονός ο Αρχιμανδρίτης Δαμασκηνός Ασημακόπουλος δεν άφησε ημέρα που να μην αναφερθεί από Άμβωνος του Ιερού Ναού Αγίου Νικολάου Πειραιώς στη θαυματουργή δράση του Αγίου Νεκταρίου, αφηγούμενος την ιστορία του αδελφού του.
Αυτό το θαύμα στάθηκε αφορμή όλη τη μεταπολεμική περίοδο να αναζωπυρωθεί η πίστη των Πειραιωτών προς τον Άγιο. Ο Άγιος Νεκτάριος ανακηρύχθηκε Άγιος πολλά χρόνια αργότερα, στις 20 Απριλίου 1961 και ήταν τότε ο μόνος στο ορθόδοξο Αγιολόγιο που είχε άμεσους συγγενείς εν ζωή. Μεταξύ αυτών ο ήταν και ο αυτοδίδακτος ζωγράφος Κεφαλάς που ζούσε στο Παρίσι φιλοτεχνώντας αλλά μη έχοντας τα απαραίτητα να ζήσει ασκούσε το επάγγελμα του καστανά.
Λείψανα
Στον Πειραιά σε τέσσερις συνολικά εκκλησίες, στην Αγία Τριάδα, στον Άγιο Κωνσταντίνο και Ελένης, στον Άγιο Δημήτριο και στον Άγιο Ελευθέριο, φυλάσσονται τμήματα λειψάνων του. Από τις τέσσερις αυτές πειραϊκές εκκλησίες ο Άγιος Δημήτριος πρώτος στην Ελλάδα τίμησε την Αγιοποίησή του καθώς αφιέρωσε το δεξιό κλίτος της εκκλησίας στο όνομά του λίγους μόλις μήνες μετά την αγιοκατάταξή του (23.9.1962).
Ακόμα και στην ανακήρυξή του ως Αγίου της ορθοδόξου εκκλησίας ο Πειραιάς αναμίχθηκε ενεργά καθώς διακόπηκαν πολλά ακτοπλοϊκά δρομολόγια με σκοπό την ενίσχυση της γραμμής της Αίγινας καθώς επτά χιλιάδες άνθρωποι ταξίδεψαν στην Αίγινα για να παρευρεθούν στον ιστορικό ναό της Μητρόπολης Αιγίνης όπου βρισκόταν το ιερό λείψανο του Αγίου.
Εκεί αναγνώσθηκε η πράξη του οικουμενικού πατριαρχείου δια της οποίας ο Μητροπολίτης Νεκτάριος ανακηρύχθηκε Άγιος. Μάλιστα λόγω της επικρατούσας θαλασσοταραχής το βράδυ της Κυριακής έμειναν ανεκτέλεστα τα περισσότερα δρομολόγια για Πειραιά με αποτέλεσμα τα πλήθη των χιλιάδων πιστών να διανυκτερεύσουν στο νησί.
Όλη την μεταπολεμική εποχή εμφανίστηκαν πολλοί Πειραιώτες με τάματα προς τον Άγιο, πολλοί δε εξ αυτών ήταν επώνυμοι και ιδιαιτέρως γνωστοί στην κοινωνία του Πειραιά και δεν δίστασαν να δηλώσουν τη σωτηρία τους στην επίκληση του Αγίου. Μερικά ονόματα που μπορούν να αναφερθούν είναι του γνωστού χοροδιδάσκαλου Κράκαρη, του κυβερνήτη του πλοίου «Κορινθία» Ιωάννου Κριάρη, του επίσης καπετάνιου Τσαλίκη και άλλων.
Μεγάλο αφιέρωμα στη σχέση του Αγίου Νεκταρίου στον Πειραιά συμπεριλαμβάνεται στο βιβλίο μου «Τα θαύματα της πίστεως στον Πειραιά» (Εκδόσεις Αρχονταρίκι, 2019).
Το βιβλίο του Στέφανου Μίλεση.
– «Αφιέρωμα 100 έτη από την κοίμηση του Αγίου Νεκταρίου, Επισκόπου Πενταπόλεως του εν Αιγίνη 1920-2020», Εορτολόγιο 2020, Ιερά Μητρόπολη Πειραιώς
– «Τα θαύματα της πίστεως στον Πειραιά», Στέφανου Μίλεση, Εκδόσεις Αρχονταρίκι, 2019
– «Άγιος Νεκτάριος. Επίσκοπος Πενταπόλεως ο θαυματουργός», Εκδόσεις Σαλίβερος. Ιερά Κοινοβιακή Μονή Αγίας Τριάδος Αιγίνης.
Έσπασαν το μαρμάρινο προσκυνητάρι μπροστά στην κεντρική είσοδο και μάλιστα λίγες ώρες πριν ξημερώσει η μεγάλη γιορτή του Αγίου Γεωργίου
Εικόνες καταστροφής αντίκρισαν το πρωί της Δευτέρας του Πάσχα οι υπεύθυνοι και ιερείς στον ιερό Ναό του Αγίου Γεωργίου στην πλατεία Καρύτση στο κέντρο της Αθήνας, καθώς μερικές ώρες πριν ξημερώσει η μεγάλη γιορτή του Αγίου Γεωργίου κάποιοι ασυνείδητοι αποφάσισαν να βανδαλίσουν τον εξωτερικό χώρο της εκκλησίας, σπάζοντας το μαρμάρινο προσκυνητάρι μπροστά στην κεντρική είσοδο.
Σύμφωνα με το ρεπορτάζ του Open, το μαρμάρινο προσκυνητάρι βρισκόταν στο σημείο για περισσότερα από 100 χρόνια, ενώ παλαιότερα οι πιστοί έριχναν εκεί τον οβολό τους, καθώς λειτουργούσε σαν εξωτερικό παγκάρι. Ωστόσο, τα τελευταία χρόνια παγκάρια υπάρχουν μόνο εντός του ναού και επομένως δεν υπήρχαν χρήματα μέσα στο προσκυνητάρι.
Η Αστυνομία αναμένεται να φτάσει στο σημείο για να αξιολογήσει την κατάσταση και να προχωρήσει στη σχετική έρευνα. Όλα δείχνουν πάντως ότι το συμβάν σημειώθηκε μετά τις 21:30 το βράδυ, οπότε και αποχώρησε και ο τελευταίος υπεύθυνος του ναού.
Ο πρόεδρος των ΗΠΑ Τζο Μπάιντεν απηύθηνε μήνυμα για τη μαύρη επέτειο των 107 ετών από τη Γενοκτονία των Αρμενίων.
«Σήμερα, 107 χρόνια μετά ο αμερικανικός λαός συνεχίζει να τιμά όλους τους Αρμένιους που χάθηκαν στη γενοκτονία», σημειώνει ο πρόεδρος Μπάιντεν στο μήνυμα του για την Ημέρα Μνήμης της Γενοκτονίας των Αρμενίων. Υπενθυμίζεται ότι ο Τζο Μπάιντεν έγινε πέρσι ο πρώτος Αμερικανός πρόεδρος που αναγνώρισε επίσημα την Αρμενική Γενοκτονία, καθώς όλοι οι προκάτοχοι του περιορίζονταν στο να χρησιμοποιούν τον αρμενικό όρο Meds Yeghern (Μεγάλη Καταστροφή) προκειμένου να μην διαταράξουν τις σχέσεις με την Τουρκία.
Όπως σημειώνει η φετινή ανακοίνωση του Λευκού Οίκου, «οι οθωμανικές αρχές συνέλαβαν Αρμένιους διανοούμενους και ηγέτες κοινοτήτων στην Κωνσταντινούπολη. Έτσι ξεκίνησε η γενοκτονία των Αρμενίων – μια από τις χειρότερες μαζικές φρικαλεότητες του 20ού αιώνα. Σήμερα, θυμόμαστε 1,5 εκατομμύριο Αρμένιους που εκτοπίστηκαν, σφαγιάστηκαν ή βάδισαν μέχρι θανάτου σε μια εκστρατεία εξόντωσης και θρηνούμε για την τραγική απώλεια τόσων πολλών ζωών. Καθώς αναλογιζόμαστε τη γενοκτονία των Αρμενίων, ανανεώνουμε τη δέσμευσή μας να παραμείνουμε σε επαγρύπνηση ενάντια στη διαβρωτική επιρροή του μίσους σε όλες τις μορφές του. Δεσμευόμαστε ξανά να μιλήσουμε ανοιχτά και να σταματήσουμε τις φρικαλεότητες που αφήνουν μόνιμες ουλές στον κόσμο.
Και, καθώς θρηνούμε για όσα χάθηκαν κατά τη διάρκεια του Meds Yeghern (Μεγάλη Καταστροφή), ας διπλασιάσουμε τις προσπάθειές μας για την επούλωση και την οικοδόμηση ενός καλύτερου και πιο ειρηνικού κόσμου που επιθυμούμε για τα παιδιά μας. Ένας κόσμος όπου τα ανθρώπινα δικαιώματα γίνονται σεβαστά, όπου το κακό του φανατισμού και της μισαλλοδοξίας δεν χαρακτηρίζει τη καθημερινότητά μας και όπου οι άνθρωποι παντού είναι ελεύθεροι να συνεχίσουν τη ζωή τους με αξιοπρέπεια και ασφάλεια».
Επιπλέον, στην ανακοίνωση γίνεται αναφορά στη συμβολή της αρμενικής ομογένειας στην αμερικανική κοινωνία. Στην ανακοίνωση αναφέρεται ότι «αυτή είναι επίσης μια στιγμή για να αναλογιστούμε τη δύναμη και την ανθεκτικότητα του αρμενικού λαού. Μετά από μια γενοκτονία, ο αρμενικός λαός ήταν αποφασισμένος να ξαναχτίσει την κοινότητά του και τον πολιτισμό του, συχνά σε νέα σπίτια και νέα εδάφη, συμπεριλαμβανομένων των Ηνωμένων Πολιτειών. Οι αρμενικής καταγωγής Αμερικανοί αποτελούν ζωτικό μέρος του ιστού των Ηνωμένων Πολιτειών. Κάνουν το έθνος μας πιο δυνατό και πιο δυναμικό, παρόλο που συνεχίζουν να κουβαλούν μαζί τους την τραγική γνώση του τι υπέμειναν οι πρόγονοί τους. Αναγνωρίζουμε τον πόνο τους και τιμούμε την ιστορία τους. Σήμερα, 107 χρόνια μετά, ο αμερικανικός λαός συνεχίζει να τιμά όλους τους Αρμένιους που χάθηκαν στη γενοκτονία».
Τα συγκεκριμένα περιστατικά που έγιναν τη διετία 1915-1916 έχουν αναγνωριστεί ως γενοκτονία από συνολικά 31 χώρες, ενώ η Τουρκία εξακολουθεί μέχρι και σήμερα να αρνείται ότι οι εν λόγω σφαγές και διωγμοί πληρούν τα απαραίτητα κριτήρια για να κατηγοριοποιηθούν ως γενοκτονία. Οι Αμερικανοί πρόεδροι συνηθίζουν εδώ και δεκαετίες να εκδίδουν στις 24 Απριλίου μια ανακοίνωση για την «Ημέρα Μνήμης των Αρμενίων», χωρίς, ωστόσο, να αναφέρουν τον επίμαχο όρο της γενοκτονίας.
Μέχρι στιγμής ο μοναδικός πρόεδρος που χρησιμοποίησε την λέξη ήταν ο Ρόναλντ Ρέιγκαν κατά την διάρκεια μιας δημόσιας εκδήλωσης για τα εγκαίνια του Μουσείου Ολοκαυτώματος στην Ουάσιγκτον. Και ο Μπαράκ Ομπάμα είχε αναγνωρίσει προεκλογικά ότι πρόκειται για γενοκτονία. Παρόλα όμως αυτά, δεν πρόφερε τη λέξη ούτε μια φορά από τη στιγμή που ανέλαβε τα προεδρικά του καθήκοντα. Ο Τζο Μπάιντεν είναι ο πρώτος πρόεδρος που το 2021 αναγνώρισε επίσημα τη Γενοκτονία των Αρμενίων.
