Έντονες αντιδράσεις προκάλεσε στο twitter η είδηση σχετικά το απαράδεκτο περιστατικό στο Αττικό Ζωολογικό Πάρκο, οι άνθρωποι του οποίου σκότωσαν ένας χιμπατζή μετά τη διαφυγή από το κλουβί του.

Τι έχει συμβεί

Ένας alpha male χιμπατζής το έσκασε από τον περιορισμένο χώρο του στο Αττικό Ζωολογικό Πάρκο το πρωί του Σαββάτου, 25 Ιουνίου, με αποτέλεσμα να ενεργοποιηθεί το πρωτόκολλο ασφαλείας του χώρου και το ζώο να θανατωθεί.

Μετά από επεισόδιο με άλλους πιθήκους, ο χιμπατζής έφυγε από το κλουβί του ενώ, στη συνέχεια, απομονώθηκε από το προσωπικό ασφαλείας του πάρκου και σκοτώθηκε. Την είδηση καθώς και τις τραγικές λεπτομέρειες για τη θανάτωση του ζώου, δημοσίευσε το Αττικό Ζωολογικό Πάρκο με stories στο Instagram.

Τι αναφέρει το Αττικό Ζωολογικό Πάρκο

Όπως αναφέρεται στην ανακοίνωση, «Σήμερα το πρωί στις 09:40 διαπιστώθηκε από το προσωπικό του Πάρκου μετά από επεισόδιο μεταξύ των χιμπατζήδων, η διαφυγή από τον χώρο του alpha male χιμπατζή. Αμέσως ενεργοποιήθηκε το πρωτόκολλο ασφαλείας του Πάρκου, ενημερώθηκε η αστυνομία, απομονώθηκαν οι επισκέπτες και ο χιμπατζής, με τις συντονισμένες κινήσεις του προσωπικού ασφαλείας παρουσία των κτηνιάτρων, οδηγήθηκε σε απομονωμένο χώρο στην περίμετρο ασφαλείας του Πάρκου, όπου και κρίθηκε απαραίτητη η εξουδετέρωση του 20 λεπτά αργότερα. Είναι μια τραγική ημέρα για το Πάρκο, που οδήγησε στην απώλεια του αγαπητού σε όλη την οικογένεια του Πάρκου ζώου.

Τα αναισθητικά επιδρούν σε ένα ήρεμο ζώο σε περίπου 5-10 λεπτά. Σε ένα ζώο με ανεβασμένη την αδρεναλίνη του μπορεί να φτάσει και τα 20 λεπτά. Οι χιμπατζήδες ανήκουν στην κόκκινη και πιο υψηλή κατηγορία επικινδυνότητας, για αυτό και σύμφωνα με τα πρωτόκολλα ασφαλείας και την εκτίμηση κινδύνου από τους παρόντες και αρμόδιους κτηνιάτρους, που βλέπουν τη συμπεριφορά του ζώου, προβλέπεται η εξουδετέρωσή τους».

Οι αντιδράσεις στο Twitter

Δύσκολες είναι οι τελευταίες ώρες για την Δέσποινα Μοιραράκη, η οποία πενθεί τον θάνατο του συζύγου της. Ο Γιάννης Κοντούλης έφυγε από τη ζωή τα ξημερώματα της Παρασκευής μετά από σκληρή μάχη με τον καρκίνο, ενώ η κηδεία του θα γίνει την Τετάρτη 29 Ιουλίου στις 12 το μεσημέρι, στον καθεδρικό και μητροπολιτικό ναό της Αθήνας.

• Θα αποδοθούν τιμές από το Πολεμικό Ναυτικό Ναυάρχου Ε.Α. Η ταφή θα γίνει στο νέο κοιμητήριο της Γλυφάδας.

Τα τελευταία τρία χρόνια η Δέσποινα Μοιραράκη εμφανιζόταν, όπως πάντα, χαμογελαστή σε εκπομπές και εκδηλώσεις, όμως πίσω από αυτό το χαμόγελο, ελάχιστοι γνώριζαν τον Γολγοθά που ανέβαινε εκείνη και η οικογένειά της.

«Ο Γιάννης δεν ήθελε να το ξέρει κανείς, δεν ήθελε κανείς να τον λυπάται. Τον τελευταίο χρόνο αν είχες παρατηρήσει, δεν είχαμε εμφανιστεί πουθενά μαζί, γιατί ο Γιάννης είχε χάσει 25 κιλά. Έδινε μία μάχη με αξιοπρέπεια αλλά χαίρομαι γιατί ήμουν μαζί του μέχρι το τελευταίο λεπτό. Μου είπε “σε λατρεύω” δύο φορές, όσο του κρατούσα το χέρι. Ήξερε ότι ήμουν εκεί», ήταν τα λόγια της Μοιραράκη στην Σταματίνα Τσιμτσιλή.

«Τριάμισι χρόνια κράτησε αυτός ο Γολγοθάς. Ο Γιάννης διαγνώστηκε με καρκίνο στον εγκέφαλο. Ένα έχω να σας πω: Η Δέσποινα Μοιραράκη είναι μία δυνατή γυναίκα και μακάρι ο κάθε άνδρας να βρει έναν τέτοιο σύντροφο. Ο Γιάννης Κοντούλης ήταν ένας καλός άνθρωπος κι ένας άριστος αξιωματικός. Τον γνώρισα εξ αποστάσεως, ήμουν ένα μεσημέρι στο γραφείο του υπουργού κι έρχονται τα αποτελέσματα αυτών που είχαν αποφοιτήσει από τη σχολή Άμυνας. Τότε έμαθα ότι βγήκε πρώτος ο άνδρας που θα παντρευόταν η Μοιραράκη», ανέφερε ο Δήμος Βερύκιος.

Η «βασίλισσα των χαλιών» την 1^η Ιουνίου είχε ανεβάσει φωτογραφίες στον προσωπικό της λογαριασμό στο Instagram, με αφορμή την επέτειο των 11 χρόνων του γάμου της με τον Γιάννη Κοντούλη. «1/6/2011 – 1/6/2022. Παναγία μου σε ευχαριστώ για αυτά τα 11 χρόνια ΖΩΗΣ. Happy anniversary!!», έγραφε στη λεζάντα η Δέσποινα Μοιραράκη. Κανείς όμως δεν φανταζόταν, πως ο ναύαρχος της καρδιάς της, θα φύγει από τη ζωή λίγες ημέρες μετά.

Μία παραμυθένια ζωή

Δέσποινα Μοιραράκη και Γιάννης Κοντούλης γνωρίστηκαν πριν από 13 χρόνια όπως αναφέρει δημοσίευμα της «Espresso» και ερωτεύτηκαν κεραυνοβόλα. Οι δυο τους γνωρίστηκαν στην Κρήτη, όταν ο Κοντούλης ήταν αντιπλοίαρχος και κυβερνήτης στη φρεγάτα «Σπέτσαι». Εκείνος την πλησίασε και τη φλέρταρε από την πρώτη στιγμή. «Του άρεσα ως Δέσποινα και ως γυναίκα. Ήξερε ότι ήμουν η Μοιραράκη, αλλά κατάλαβα ότι δεν με ήθελε για το όνομά μου. Του είπα εγώ το συγκλονιστικό ‘’Γιάννη, θα με αγαπήσεις πάρα πολύ’’. Είναι αλήθεια ότι με πολιόρκησε πάρα πολύ, με διεκδίκησε, του ξεκαθάρισα ότι δεν υπήρχε περίπτωση να παντρευτώ, στεναχωρήθηκε, αλλά μείναμε αμέσως μαζί. Έπειτα από τρία0020ρόνια τον αποδέσμευσα από αυτό που του είχα πει και μου έκανε πρόταση γάμου», είχε εξομολογηθεί σε συνέντευξή της για τον έρωτά τους η Δέσποινα Μοιραράκη.

Ο γάμος τους έγινε την 1η Ιουνίου του 2011 στον Ιερό Ναό του Αγίου Γεωργίου στο Καβούρι. Ανάμεσα στους 100 καλεσμένους ήταν η πριγκίπισσα Αικατερίνη της Σερβίας και πολλοί άλλοι celebrities.

Ήταν ένας γάμος ιδιαίτερος, καθώς ακολούθησε το εθιμοτυπικό του Πολεμικού Ναυτικού κατά γράμμα. Αξιωματικοί του Π.Ν. της ίδιας τάξης αποφοίτησης της σχολής με τον γαμπρό ήταν παραταγμένοι δεξιά και αριστερά στην είσοδο του ναού, με τα ξίφη τους να δημιουργούν μια αψίδα για να περάσει το ζευγάρι.

Πλέον η Δέσποινα Μοιραράκη, είδα τον έρωτα της ζωής της να σαλπάρει για τους ουρανούς και θα πρέπει να σταθεί όρθια στα πόδια της. Ο πόνος είναι αβάσταχτος, γεμάτος όμως με υπέροχες αναμνήσεις που θα τη συντροφεύουν για το υπόλοιπο της ζωή της.

Το θρίλερ με τον θάνατο των τριών παιδιών στην Πάτρα συνεχίζεται με τον ιατροδικαστή Γρηγόρη Λέων να τονίζει ότι η ασφυξία ως αιτία θανάτου της Μαλένας είχε επισημανθεί και από τον πρώτο εξεταστή.

Ο Γρηγόρης Λέων αναφέρει στο twitter ότι ο καθηγητής Παθολοανατομικής που εξέτασε για πρώτη φορά το κοριτσάκι, είχε εντοπίσει κενοτοπιώδη εκφύλιση ηπατικών κυττάρων και άλλα ευρήματα, που όπως διαπίστωσε «ήταν χαρακτηριστικά της ασφυξίας».

«Σχετικά με την κενοτοπιώδη εκφύλιση των ηπατικών κυττάρων και τα λοιπά ευρήματα στη Μαλένα διαβάζω ότι έκανε δηλώσεις και ο Καθηγητής Παθολογοανατομικής που τα διαπίστωσε αρχικά: «τα ευρήματα ήταν χαρακτηριστικά της ασφυξίας». Πλήρης επιβεβαίωση συνεπώς της ασφυξίας και από τον πρώτο εξεταστή. #πατρα» γράφει στην ανάρτησή του.

Ο Θύμιος Μπουγάς συγκίνησε ολόκληρη την Ελλάδα με την περιπέτεια και την εξαφάνισή του και έγινε ζωντανό σύμβολο ενάντια στο bullying.

Για 49 μέρες ήταν εξαφανισμένος και με την απουσία του απασχολούσε καθημερινά τα ελληνικά ΜΜΕ χωρίς να ξέρει ότι τον ψάχνουν . Σήμερα είναι αποφασισμένος να κάνει ένα νέο ξεκίνημα, με πολύ θάρρος και όρεξη για ζωή και δείχνει για πρώτη φορά το πρόσωπό του πριν το ατύχημα.

Ειδικότερα, έπειτα από τόσο καιρό που ζούσε στο σκοτάδι κρυμμένος στο σκοτάδι, χωρίς φίλους και χωρίς συγγενείς, θέλει να αφήσει όλα αυτά πίσω, σίγουρος ότι υπάρχουν άνθρωποι που τον αγαπούν και τον νοιάζονται.

Όπως αναφέρει, για χρόνια έζησε στο περιθώριο, άντεξε κακουχίες, υπέμεινε δυσκολίες και τελικά βγήκε νικητής. Ο ίδιος μίλησε στην εφημερίδα για το ατύχημα που άλλαξε τη ζωή του και για το άγριο bullying που δέχθηκε από νεαρούς στον Πύργο.

“Mετά το νοσοκομείο, είχα έναν φίλο αλλά έφυγε. Έκτοτε, δεν είχα άλλη παρέα. Τα παιδιά που με πείραζαν δεν τα γνώριζα. Όταν με έβλεπαν στον δρόμο – που έβγαινα ψάξω σε κάδους για καλώδια με χαλκό, για να τα πουλήσω και να πάρω φαγητό- με κυνηγούσαν και μου πέταγαν κροτίδες”λέει ο Θύμιος Μπουγάς.

Σύμφωνα με την εφημερίδα, για 49 ημέρες φοβισμένος κρυβόταν σε ένα εγκαταλελειμμένο σπίτι, δίχως να γνωρίζει ότι σχεδόν όλη η χώρα τον έψαχνε. “Δεν ήξερα ότι με ψάχνουν. Δεν είχα τηλεόραση, ούτε κινητό. Και απορώ, αφού με έψαχναν, γιατί δεν κόλλαγαν ένα χαρτί σε μια κολόνα; Τώρα διαβάζω στα site ότι με έψαχνε όλη η χώρα” αναφέρει ο Θύμιος.

Πλέον, με τη βοήθεια του δήμου Πύργου, ο Θύμιος Μπουγάς έχει το δικό του διαμέρισμα, εστιατόριο της περιοχής ανέλαβε δωρεάν τη σίτισή του και ήδη έχει ξεκινήσει η διαδικασία για να λάβει τα επιδόματα που δικαιούται αλλά και να βρει μια αξιοπρεπή δουλειά.

Μάλιστα, ιατρική ομάδα θα φροντίσει για την αποκατάσταση των τραυμάτων του από το σοβαρό ατύχημα με τη μηχανή που έχει σημαδέψει το πρόσωπό του.

Μια από τις πρώτες κινήσεις που κάνει ο χριστιανός κάθε μέρα που ξυπνάει και από τις τελευταίες πριν κοιμηθεί, είναι το σημείο του σταυρού.

Από την ίδρυση του χριστιανισμού οι χριστιανοί σέβονται το σταυρό και τις εκκλησίες. Ο απόστολος Παύλος γράφει ότι «ο σταυρός του Χριστού» είναι το μόνο θέμα, για το οποίο θα μπορούσε να είναι περήφανος, και ότι «ο λόγος του σταυρού» φαίνεται ανοησία σ’ εκείνους που ζουν μακριά από το Θεό, για τους χριστιανούς όμως είναι «δύναμις Θεού» (Πρός Γαλάτας, 6, 14, Α´ προς Κορινθίους, κεφ. 1).

Τι συμβολίζουν τα τρία ενωμένα δάκτυλα

Τα τρία ενωμένα δάκτυλα συμβολίζουν τον ένα Θεό με τις τρεις υποστάσεις που είναι τρία πρόσωπα ομοούσια και ενωμένα, «αχωρίστως» και «αδιαιρέτως», τα δε άλλα δύο συμβολίζουν τις δύο φύσεις (θεία και ανθρώπινη), τις δύο θελήσεις και ενέργειες του Κυρίου μας. Σχηματίζοντας έτσι το σημείο του σταυρού και ακουμπώντας το χέρι μας στο μέτωπο (το διανοητικό μας κέντρο), την κοιλιά (κέντρο των επιθυμιών) και τους δύο ώμους (μέσον των σωματικών δραστηριοτήτων μας), ομολογούμε ότι οι σκέψεις, οι επιθυμίες και οι πράξεις μας ανήκουν στον Θεό και θέλουμε να βρίσκονται κάτω από την ευλογία του.

Όταν κάνουμε τον σταυρό μας ομολογούμε την πίστη μας στον τριαδικό Θεό

Είναι καλό, κάθε φορά που «κάνουμε τον σταυρό μας, «να αναλογιζόμαστε ότι ομολογούμε την πίστη μας στον τριαδικό Θεό· γι΄ αυτόν τον λόγο ο τρόπος με τον οποίο τον κάνουμε πρέπει να είναι ευλαβής κι αυτός που αρμόζει σε κάθε λατρευτική πράξη. Εκτός από τη στάση που πρέπει να έχουμε, ας γνωρίζουμε τι συμβολίζει το σημείο αυτό που κάνουμε καθημερινά.

Οι τρεις λόγοι που κάνουμε τον σταυρό μας

α. Αναγνωρίζουμε φανερά ότι είμαστε μαθητές του Χριστού, ο οποίος σταυρώθηκε για τη σωτηρία των ανθρώπων.
β. Υπενθυμίζουμε στον εαυτό μας ότι, όπως ο Κύριος θυσιάστηκε στο σταυρό, έτσι κι εμείς πρέπει να θυσιάζουμε το συμφέρον μας, το χρόνο μας ή κομμάτια από τη ζωή μας (μέχρι και την ίδια τη ζωή μας) για τους συνανθρώπους μας.
γ. Το σημείο του σταυρού λειτουργεί ως ισχυρό φυλαχτό, που προστατεύει τους ανθρώπους από τις επιρροές των πνευματικών τους εχθρών (δαιμόνων), καθώς και από άλλους κινδύνους που πιθανόν να τους απειλούν. Αυτό συμβαίνει, γιατί, κάνοντας το σταυρό μας, επικαλούμαστε το σταυρωμένο Θεό μας (το Θεάνθρωπο Ιησού) και ζητάμε τη βοήθεια και την προστασία Του.

Ο λόγος που κάνουμε τον σταυρό μας με το δεξί χέρι

Για να κάνουμε τον σταυρό μας, χρησιμοποιούμε το δεξί μας χέρι· αυτό έχει σχέση με την αρχαιότατη παράδοση όλων των λαών να θεωρούν την πλευρά αυτή ως την καταλληλότερη –άρα και την καλύτερη-για κάθε εργασία, μια κι οι περισσότεροι άνθρωποι είναι δεξιόχειρες.

Και ο Κύριος στην εικόνα της Μέλλουσας Κρίσης, προσδιορίζει τους ανθρώπους που θα καθίσουν στα δεξιά του Πατρός. Ενώνουμε τα τρία δάκτυλα, συμβολίζοντας τα τρία πρόσωπα της Αγίας Τριάδας. Τα δύο κάτω δάκτυλα, που είναι κλειστά συμβολίζουν τις δύο φύσεις του Χριστού, τη θεία και την ανθρώπινη.

Αφού το χέρι μας είναι έτοιμο, το φέρνουμε στο μέτωπο, δηλαδή στο ανώτερο μέρος του προσώπου, δοξολογώντας έτσι τον Θεό, που βρίσκεται στους ουρανούς, όπως αναφέρουμε στην Κυριακή Προσευχή. Ζητούμε να αγιασθούν οι σκέψεις μας, ο νους μας.

Στη συνέχεια κινούμε το χέρι μας και το ακουμπάμε στην κοιλιά. Έτσι φανερώνουμε ότι έχουμε την αίσθηση της αγάπης του Θεού, που κατοίκησε στην κοιλιά της Παναγίας και μετά ήρθε στον κόσμο για μας. Ζητούμε να είναι αγιασμένο και σύμφωνο με το θέλημα του Θεού κάθε συναίσθημα που γεννιέται μέσα μας και να «πεθάνουν» οι κακές επιθυμίες.

Μετά ακουμπάμε το χέρι στον δεξί μας ώμο, καθώς φέρνουμε στο μυαλό μας ότι ο Χριστός, μετά την Ανάσταση, αναλήφθηκε στους ουρανούς. Τέλος, ακουμπάμε τα δάχτυλά μας στον αριστερό ώμο, ομολογώντας ότι πιστεύουμε στην κρίση του Χριστού, που θα γίνει στη Δευτέρα Παρουσία Του.

Αυτή η κίνηση του χεριού από τον δεξί προς τον αριστερό ώμο είναι αυτή που εκδιώκει κάθε πονηρό πνεύμα και καλεί την προστασία του αγγέλου μας
Ζητούμε να ευλογηθεί κάθε έργο μας.Βλέπετε λοιπόν ότι αυτή η συνηθισμένη κίνηση που κάνει κάθε χριστιανός κάθε μέρα –κι όχι μόνο δυο φορές τη μέρα – τι συμβολισμούς κρύβει. Ας φροντίσουμε, σ΄ όλη μας τη ζωή να κάνουμε τον σταυρό μας με ευλάβεια, στρέφοντας εκείνη τη στιγμή τον νου μας στον Χριστό, που μας αγαπά χωρίς όρια.