Η Σουηδέζα ακτιβίστρια που μάχεται υπέρ του κλίματος και του περιβάλλοντος Γκρέτα Τούνμπεργκ έγραψε σήμερα σε μήνυμά της στο Twitter ότι λαμβάνει μέρος σε μια διαμαρτυρία έξω από τη ρωσική πρεσβεία στη Στοκχόλμη, εναντίον της ρωσικής εισβολής στην Ουκρανία.
Η 19χρονη Τούνμπεργκ, η οποία είχε προταθεί για το Νόμπελ Ειρήνης πέρυσι, ανήρτησε σε ένα τουίτ μια φωτογραφία της μαζί με άλλους διαδηλωτές, ενώ κρατά ένα πλακάτ με το σύνθημα «Στο πλευρό της Ουκρανίας», σημειώνοντας πως βρίσκεται «έξω από τη ρωσική πρεσβεία αυτή τη στιγμή».
«Παρακαλώ θερμά να επισπευθεί η έρευνα», ζήτησε απευθυνόμενη στις αρμόδιες αρχές
«Θα σας πω ένα πράγμα και κρατήστε το: Οι γιατροί λένε συνέχεια ‘εμείς δεν έχουμε εικόνα’. Και εγώ σας λέω ότι υπάρχει βίντεο καταγραφής της Τζωρτζίνας, που παθαίνει σπασμούς και θα το δώσω στις αρχές, και τότε θα δουν τα πάντα, πότε χτύπησε το μηνάχημα, ο απινιδωτής, πότε ήρθαν οι γιατροί, τα πάντα», τόνισε χαρακτηριστικά η μητέρα των τριών παιδιών στην Πάτρα, μιλώντας στο «Φως στο Τούνελ» και στην Αγγελική Νικολούλη.
«Παρακαλώ θερμά να επισπευθεί η έρευνα», ζήτησε μάλιστα, απευθυνόμενη στις αρμόδιες αρχές.
Η μητέρα των κοριτσιών απάντησε στις αιτιάσεις γιατρών, ότι καθυστέρησε η ίδια να τους ειδοποιήσει και να ζητήσει βοήθεια για την 9χρονη Τζωρτζίνα, όταν έπαθε την πρώτη ανακοπή.
«Στο Καραμανδάνειο, την ώρα που έπαθε το επεισόδιο, αντέδρασα αμέσως και βγήκα στο διάδρομο. Μάλιστα, έπεσα μούρη με μούρη με μία κυρία στο διάδρομο και είδα τους γιατρούς να έρχονται γρήγορα», όπως είπε.
Και συνέχισε, απαντώντας σε σχετική ερώτηση: «Η πρώτη μου αντίδραση ήταν το κουδούνι, να χτυπήσω το κουδούνι, άνοιξα την πόρτα όμως ταυτόχρονα και χτύπησα το κουδούνι, γιατί ήταν δίπλα στην πόρτα, και είδα ότι έρχονταν οι γιατροί αμέσως».
«Κάποιος λέει ψέματα»
Η μητέρα τόνισε ότι η Τζωρτζίνα ήταν σε οξυγόνο και αναρωτήθηκε: «Άρα, πώς γίνεται να λένε ‘κάναμε ακτινογραφία και δεν βρήκαμε τίποτα’ και από την άλλη να ήταν σε οξυγόνο;». Και πρόσθεσε χαρακτηριστικά: «Ένα παιδί που είναι καλά, δεν έχει λευκά (αιμοσφαίρια) 20.000».
«Άρα, κάποιος λέει ψέματα», υπογράμμισε η 33χρονη, κάτι που ελπίζει, όπως είπε, να εξακριβώσουν οι αρχές.
«Θα έρθει μάρτυρας και θα βρουν τι έλεγα στο τηλέφωνο»
Σε ερώτηση της Αγγελικής Νικολούλη, μήπως την ώρα του καρδιακού επεισοδίου της Τζωρτζίνας, η ίδια είχε αποκοιμηθεί, λόγω κούρασης και ίσως γι’ αυτό καθυστέρησε να ζητήσει βοήθεια, η απάντησή της ήταν ξεκάθαρη:
«Ήμουν ξύπνια, μιλούσα στο τηλέφωνο, και στην ανάκριση θα έρθει μάρτυρας και θα δουν τις κλήσεις, που λέω ότι κάτι δεν πάει καλά και κλείνω το τηλέφωνο. Και εκείνη τη στιγμή, πετάχτηκε η Τζωρτζίνα και έπεσε πίσω, όπως έκανε η Μαλένα».
Επανέλαβε ότι οι γιατροί ήταν στο διάδρομο και ήρθαν αμέσως – «δεν έκαναν ούτε ένα λεπτό να έρθουν», είπε χαρακτηριστικά.
Και τόνισε: «Οι γιατροί μπορεί να λένε ό,τι θέλουν, όταν θα φτάσει η ώρα ελπίζω οι γιατροί να θυμηθούν τι έγινε και να πουν την αλήθεια».
Παράλληλα, σημείωσε πως αφού τοποθετήθηκε βηματοδότης στο παιδί και επέστρεψε σπίτι του, τα προβλήματα επανήλθαν όταν έκανε μια μαγνητική για την παρακολούθηση της κατάστασης της υγείας της:
«Μπήκε στο νοσοκομείο να κάνει μια μαγνητική και όταν ήρθε στο σπίτι, τότε άρχισαν τα επεισόδια των σπασμών και της πτώσης του οξυγόνου» ανέφερε, τονίζοντας πως «μέχρι τότε, το παιδί δεν είχε τίποτα».
«Παρακαλώ θερμά να επισπευθεί η όλη διαδικασία, για να δούμε τι ακριβώς έγινε με τα παιδιά», κατέληξε η μητέρα των τριών παιδιών.
«Τα γίδια δεν τα αφήνω για όλα τα εκατομμύρια του κόσμου» τονίζει στα «ΝΕΑ» η Μαρία Ρέτσα, η 20χρονη κτηνοτρόφος που συνεχίζει το επάγγελμα των προγόνων της.
Η μέρα για τη Μαρία Ρέτσα, την 20χρονη κτηνοτρόφο στον Γαβαλά, ένα ορεινό χωριό επτά χιλιόμετρα έξω από το Αλιβέρι Ευβοίας, αρχίζει λίγο πριν από τις 06.00. Οταν όλοι οι συνομήλικοί της κοιμούνται, η Μαρία ξεκινά από το σπίτι με τα πόδια για να πάει ως τους στάβλους, εκεί που η οικογένειά της φυλάει, αιώνες τώρα, τα γίδια και τα πρόβατα. Την ίδια διαδρομή έκανε σε όλη του τη ζωή και ο πατέρας της, Δημήτρης, και πριν από εκείνον ο παππούς της και ακόμα πιο πριν ο προπάππος της, καθώς όλοι τους ήταν κτηνοτρόφοι.
«Πρώτα φτιάχνω τις τροφές μέχρι να έρθει ο πατέρας μου να ταΐσει σκυλιά, κουνέλια, γάτες, κότες. Μετά περνάω στις ταΐστρες για να βάλω φαΐ στα πρόβατα, μετά πάω στις γίδες και μέχρι να φάνε ο πατέρας μου καθαρίζει το μέρος που κοιμούνται τα ζώα. Μέχρι τις 5.30 με 6 το απόγευμα που πέφτει ο ήλιος, βγάζω τα ζώα για την καθημερινή τους βοσκή. Τελειώνουμε κατά τις 7. Μετά πάω σπίτι, κάνω μπάνιο, τρώω και άμα έχω όρεξη κι έχει καλό καιρό, πάω βόλτα στο χωριό» λέει στα «ΝΕΑ» η 20χρονη που από όταν θυμάται τον εαυτό της είχε την ίδια επιθυμία: «Ηθελα να γίνω κτηνοτρόφος, να έχω 1.000 γίδια. Από οκτώ χρονών είμαι μέσα στα ζώα. Το πρώτο που έμαθα ήταν να αρμέγω. Παλιά τα άρμεγα μαζί με τον πατέρα μου, τώρα τα έχω αναλάβει όλα εγώ».
Ειδικότητα γεωπόνου. Βοήθεια από τον πατέρα της ζητάει πλέον μόνο όταν αρχίζουν γεννητούρια. «Τώρα θα ξεκινήσουν τα πρόβατα. Αργησαν φέτος επειδή αλλάξαμε τα αρσενικά του κοπαδιού για να μη γίνει καμία αιμομιξία. Είναι εύκολη διαδικασία, εκτός αν τύχει καμία επιπλοκή, έχει συμβεί αρκετές φορές να έρχεται ανάποδα το μικρό με κίνδυνο να χάσει τη ζωή της και η μάνα. Ευτυχώς, ο πατέρας μου ξέρει και τα ξεγεννάει. Πρώτη φορά που είδα γέννα μού φάνηκε όμορφη, ειδικά την ώρα που φώναζε το μωρό, ήταν λες και γεννιόταν άνθρωπος» περιγράφει η Μαρία, η οποία αφού τέλειωσε το σχολείο και πήρε την ειδικότητα του γεωπόνου από το 1ο ΕΠΑΛ Αλιβερίου ήταν και τυπικά ελεύθερη να αφοσιωθεί σε ό,τι αγαπά περισσότερο: στα ζώα του πατέρα της.
«Τα έχω βαφτίσει όλα. Και τα 100. Η αγαπημένη μου είναι η επικεφαλής του κοπαδιού, μια εξάχρονη γίδα, η Λάουρα» αναφέρει η 20χρονη κτηνοτρόφος, εξηγώντας τι είναι αυτό που την κέρδισε στο επάγγελμά της. «Μου αρέσει που έχω τη δυνατότητα να φροντίζω ζώα, που είμαι όλη μέρα έξω στη φύση, στον καθαρό αέρα, ότι κάνω τσάμπα γυμναστική και ότι είμαι σε έναν κόσμο που έχει μόνο ζώα. Το μόνο που με ενοχλεί λίγο είναι ο καθαρισμός του στάβλου, αλλά εντάξει, έχω συνηθίσει πλέον». Τώρα, για όποιον αναρωτιέται τι θα έκανε η Μαρία αν κάποιος τής πρόσφερε μια δουλειά γραφείου, η απάντησή της τα λέει όλα. «Ολα τα εκατομμύρια του κόσμου να μου δίνανε, τα γίδια δεν τα αφήνω».
«Οι άνθρωποι είναι κακοί». Και παρότι περνά τον περισσότερο χρόνο της με τα ζώα στο βουνό, δεν μοιάζει να είναι καθόλου αποκομμένη από ό,τι συμβαίνει καθημερινά στις μεγαλουπόλεις. Στους λογαριασμούς της στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, συχνά παίρνει θέση για ζητήματα της επικαιρότητας, όπως συνέβη πρόσφατα με τη δολοφονία του 19χρονου Αλκη. «Οσο γνωρίζω ανθρώπους, έχω αγαπήσει περισσότερο τα ζώα» σημειώνει, δείχνοντας ότι κάτι την ενοχλεί στη συναναστροφή με τους ανθρώπους. «Οι άνθρωποι είναι κακοί. Με ενοχλεί που σε κρίνουν χωρίς να ξέρουν τι έχεις περάσει. Αλλά αυτό που με ενοχλεί περισσότερο είναι ότι όλοι και όλες – βάζω κι εμένα μέσα – άμα δούμε κάτι στον δρόμο, θα καθίσουμε σαν θεατές και δεν θα επέμβουμε, θα βγάλουμε το κινητό να τραβήξουμε βίντεο, δεν θα πάμε να χωρίσουμε δύο που τσακώνονται, αλλά θα γελάμε» λέει.
Στο μαγικό σύμπαν του TikTok όπου της άνοιξε λογαριασμό μια φίλη, η Μαρία κάνει θραύση με χαριτωμένα στιγμιότυπα από τη ζωή στο βουνό και τα τρυφερά της παιχνίδια με τα ζώα. «Βοσκοπούλα εγώ γεννήθηκα, στην πόλη δεν πομένω, θέλω να ζω με τα οζά, στα όρη ν’ ανεβαίνω» γράφει στο τελευταίο της βίντεο, αποτυπώνοντας σε λίγους στίχους το όνειρό της. Ποιο είναι αυτό; «Ονειρεύομαι να φτιάξω έναν μεγαλύτερο στάβλο με πολύ περισσότερα ζώα, να έχω όλα τα είδη μέσα, αγελάδες που μου αρέσουν, γουρουνάκια και άλογα». Οσο για τον κόσμο που θα διαβάσει την ιστορία της στα «ΝΕΑ», ένα έχει να πει: «Να ακολουθεί ο καθένας το όνειρό του και να μην ακούει κανέναν. Να κάνετε πάντα αυτό που λέει η καρδιά σας».
Μουτακί-Υπουργός Εξωτερικών των Ταλιμπάν : Καλούμε την Ουκρανία και τη Ρωσία να επιλύσουν τα ζητήματα χωρίς σύγκρουση, ανησυχούμε για τις απώλειες αμάχων
Politic Türk
Taliban Dışişleri Bakanı Muttaki;
"Ukrayna ve Rusya'yı çatışmadan sorunları çözmeye davet ediyoruz, sivil kayıplar yaşanması konusunda endişeliyiz" pic.twitter.com/OnnwSUIh25
Ο Ερντογάν, θυμήθηκε ότι η Ελλάδα ήταν μέρος της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας έως τις αρχές του προηγούμενου αιώνα.
«Αφορμή» για να κάνει νέες εμπρηστικές δηλώσεις βρήκε ο τούρκος πρόεδρος, Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν, εκμεταλλευόμενος τα όσα γίνονται στην Ουκρανία.
Ο Ερντογάν, σχολιάζοντας τις εξελίξεις και την ρωσική επέμβαση στην Ουκρανία, είπε ότι πολλές ευρωπαϊκές χώρες, ανάμεσά τους και την Ελλάδα, βρίσκονται σε εδάφη που παλαιότερα ήταν τουρκικά.
Παράλληλα, υπεραμύνθηκε της ευρωπαϊκής ταυτότητας της Τουρκίας, λέγοντας πως δεν είναι μόνο κομμάτι της Ευρώπης λόγω της Ανατολικής Θράκης, αλλά και λόγω της ιστορίας και του πολιτισμού.
«Εδάφη ευρωπαϊκών χωρών μέχρι τις αρχές του περασμένου αιώνα, ήταν της δικής μας πατρίδας»
Ειδικότερα, ο Ερντογάν, υποστήριξε, σύμφωνα με τα tourkikanea: «Η Τουρκία και το δηλώνω αυτό αφήνοντας στην άκρη τις υπόλοιπες σελίδες της ιστορίας της, ακόμη από τον πρώτο αιώνα των Οθωμανών είναι μια ευρωπαϊκή χώρα. Εδάφη πάνω στα οποία σήμερα βρίσκονται πολλές ευρωπαϊκές χώρες, μέχρι τις αρχές του περασμένου αιώνα, ήταν τμήματα της δικής μας πατρίδας.
Και σήμερα πέρα και από τους ιστορικούς και κοινωνικούς δεσμούς μας, με την περιοχή της Θράκης αποτελούμε αναπόσπαστο κομμάτι της Ευρώπης».
Ο Σταύρος Ιωαννίδης που βλέπουμε καθημερινά στον Σκαϊ να καλύπτει την Ρωσική εισβολή απο την κόκκινη ζώνη της Μαριούπολης δεν είναι μόνος του. Φύλακας άγγελός του είναι ο Ηλίας Μπασίσογλου. Ένας τεχνικός-εικονολήπτης κομάντο, με τον οποίο τυχαίνει να γνωρίζομαι πολλά χρόνια. Τουλάχιστον 25.
Παιδιά είμασταν όταν βρεθήκαμε να δουλεύουμε στο πεζοδρόμιο ώς ομάδα και ο Θεός μας έχει ευλογήσει να μεγαλώνουμε απο διαφορετικά μετερίζια μεν… αλλά με τον “σεβασμό του δρόμου” που έχουν μόνο όσοι έχουν κάνει ρεπορτάζ.
Αυτή η εμπειρία είναι που έσωσε τον Στάυρο Ιωαννίδη απο τον θάνατο προχθές στα εργοστάσια του Αχτέτωφ τριάντα χιλιόμετρα απο την Μαριούπολη. Οι δυο τους είχαν στήσει πολύ κοντά στην πρώτη γραμμή για να καλύψουν την επόμενη ημέρα απο τους βομβαρδισμούς, όταν ξαφνικά ο Ηλίας είδε ένα περιπολικό να τρέχει με μεγάλη ταχύτητα δίπλα τους. Κατάλαβε πώς κάτι δεν πήγαινε καλά μπήκε στο αυτοκίνητο με τον Σταύρο και μετακινήθηκε 1,5 χιλιόμετρο νοτιότερα. Είκοσι λεπτά μετά ξεκίνησε το δεύτερο κύμα της επίθεσης με βαριά πυροβόλα.
Τι θα γινόταν αν παρέμεναν εκεί; Κανείς δεν ξέρει…
Ο Ηλίας άφησε πίσω στην Ελλάδα την οικογένειά του και δυο κόρες στην εφηβεία για να υπηρετήσει το καθήκον του. Την τρέλα του. Μια τρέλα που είχε απο μικρός όταν στα επικίνδυνα ρεπορτάζ μας έμπαινε μπροστά και μας προστάτευε. Αν αυτό δεν είναι ηρωϊκό… για έναν συνάδελφο τι είναι;
«Ένα πράγμα που έχω μάθει σε όλη μου τη ζωή μέχρι σήμερα είναι να μην κρίνω τον διπλανό μου. Από την πρώτη ματιά, είμαι 100% σίγουρος, ότι οι άνθρωποι, όταν με βλέπουν, φαντάζονται έναν άντρα να προσφέρει ένα διάλειμμα στη σύζυγό του ή απλά έναν άνδρα να οδηγεί ένα αυτοκίνητο με τέσσερα παιδιά.
Βασικά, κάθε φορά που πηγαίνω με τα παιδιά μου για ψώνια, κάνω νέους φίλους, συμμετέχω στις σχολικές δραστηριότητες, πληρώνω λογαριασμούς κλπ, διάφοροι άνθρωποι έρχονται δίπλα μου και μου κάνουν κομπλιμέντα, λέγοντας πόσο καλός σύζυγος είμαι που αφήνω λίγο ελεύθερ η τη γυναίκα μου, απασχολώντας τα παιδιά.
Εγώ γέλαω. Χαμογελάω και συνεχίζω τη συζήτηση, γιατί το να εξηγήσω, ότι είμαι ένας μόνος μπαμπάς τεσσάρων παιδιών στο δημοτικό θα ξεκινήσει πολλές ερωτήσεις και δεν έχω πολύ χρόνο για κάτι τέτοιο. Παρόλα αυτά, θα πω ότι αυτές οι κουβέντες προκαλούν μπέρδεμα , επειδή όταν μιλώ με γυναίκες κατά ένα μεγάλο ποσοστό ένα από τα παιδιά μου θα φωνάξει: Μπαμπάααα, θα παντρευτείς;
Όμως, για να επιστρέψω σε αυτό που έλεγα, είναι ότι εκ πρώτης όψεως ο κόσμος με βλέπει και θεωρεί πως είμαστε μία όμορφη τυπική οικογένεια. Αλλά τα πράγματα δεν είναι ακριβώς έτσι. Θέλω να μοιραστώ την ιστορία μου, ελπίζοντας να εμπνεύσω και άλλους μονογονείς ή άλλους που είναι στα πρόθυρα διαζυγίου.
Λοιπόν, ας γυρίσουμε λίγο στο παρελθόν. Ήταν το 2003 και ήμουν ένας τρελός 18χρονος που οδηγούσε ένα VW βαν του 1966, είχα ένα μαλλί άφρο σαν μια κολοκύθα πάνω στο κεφάλι μου. Εκείνο το φθινόπωρο, ερωτεύτηκα την καλύτερή μου φίλη. Ήταν ένα γλυκό, ξανθό κορίτσι και έκανα τα πάντα για να την κερδίσων. Μήνες προσπαθούσα χωρίς αποτέλεσμα. Αν και τα συναισθήματά μου ήταν αυτά που ήταν, αν και δυσκολευόμουν λίγο, συνεχίσαμε να κάνουμε παρέα καθημερινά. Μέχρι που λύγισε και τελικά γίναμε ζευγάρι.
Αφού περάσαμε λίγο καιρό ρομαντικά, ξέραμε ότι θα καταλήγαμεμαζί. Αρραβωνιαστήκαμε και παντρευτήκαμε στον πιο αστείο γάμο που έγινε ποτέ. Έμοιαζε με ταινία από τη δεκαετία του ’60. Ήμασταν και οι δύο 19 ετών. Μέρα με τη μέρα η σχέση μας γινόταν όλο και πιο δυνατή. Στην αρχή δεν είχαμε χρήματα και το σπίτι μας ήταν πάρα πολύ μικρό. Και οι δύο σπουδάζαμε και εργαζόμασταν σε διάφορες δουλειές για να κερδίσουμε τα προς το ζην. Μετά από λίγα χρόνια τελειώσαμε το πανεπιστήμιο και αποκτήσαμε δικές μας δουλείες, οπότε ήμασταν έτοιμοι για το επόμενο βήμα.
Τον Μάρτιο του 2008 ήρθε στον κόσμο η πρώτη μας κόρη. Άλλαξε η ζωήμας εντελώς, εγώ ήμουν λίγο πιο αργός στο να συνηθίσω τον νέο μου ρόλο, αλλά τα κατάφερα. Αποκτήσαμε δύο παιδιά και το 2012 γεννήθηκε το τέταρτο κορτισάκι μας.
Εγώ εργαζόμουν full time στο πανεπιστήμιο ενώ εκείνη ήταν δασκάλα παιδιών με ειδικές ανάγκες. Το σπίτι μας ήταν γεμάτο παιχνίδια και φωνές μικρών παιδιών. Όμως, όλα άρχισαν να αλλάζουν το 2013. Εκείνη επιθυμούσε περισσότερο την κοινωνική ζωή από τα παιδιά, και για να λέμε την αλήθεια την στήριζα.
Ήθελε να βγαίνει έξω τα σαββατοκύριακα με φίλους, ενώ εγώ έμενα σπίτι με τα παιδιά. Τα βράδια της Κυριακής, αφού έβαζα εγώ τα παιδιά για ύπνο, την έβλεπα φρέσκια φρέσκια, έτοιμη να ξεκινήσει ανανεωμένη την εβδομάδα της. Αν και μου έλειπε πολύ η παρέα της τα σαββατοκύριακα, καταλάβαινα ότι την έκανε χαρούμενη να βγαίνει. Ωστόσο, ένιωθα ότι αρχίσαμε να απομακρυνόμαστε και να περνά πολύ περισσότερο χρόνο με τους φίλους της. Έλεγα στον εαυτό μου, όμως, ότι θα ξανάβρισκε τον εαυτό της και της έδωσα ευκαιρίες.
Ο χρόνος περνούσε, αλλά δεν άλλαζε κάτι. Έβγαινε με τους φίλους της όλο και περισσότερο, όχι μόνο την νύχτα, αλλά και την ημέρα. Εγώ αναγκαζόμουν να μένω σπίτι με τα παιδιά. Η κατάσταση αυτή έφερε καυγάδες και γκρίνια, κάτι που δεν είχε συμβεί ποτέ ξανά όσο ήμασταν μαζί. Τσακωνόμασταν από το πρωί ως το βράδυ. Για να είμαι δίκαιος, ωστόσο, κάναμε λάθη και οι δύο όλο αυτό το διάστημα. Εκείνη κατέθεσε αίτηση διαζυγίου, κάτι που εγώ δεν το ήθελα. Αγαπιόμασταν και ήθελα να ξανακερδίσουμε τη σχέση μας.
Η κατάσταση γινόταν ολοένα και χειρότερη. Περνούσαν εβδομάδες, μήνες… Κι εγώ τώρα φροντίζω τα παιδιά εντελώς μόνος, καθώς η σύζυγός μου μετακόμισε αλλού. Κανείς δεν ξέρει τίποτα. Ούτε εγώ, ούτε η οικογένειά της.
Πληγώθηκα πολύ που με άφησε η καλύτερή μου φίλη. Μέχρι τελευταία στιγμή πίστευα ότι ο γάμος μου θα σωθεί. Οι πρώτοι μήνες μόνος μου ήταν δύσκολοι. Αναρωτιόμουν πώς θα τα καταφέρω. Κανείς από την οικογένειά μου δεν έμενε κοντά, η πρώην γυναίκα μου έβαλε και την τελική υπογραφή στο διαζύγιό μας και συνέχισε τη ζωή της.
Δεν μπορούσα να κάνω διαφορετικά πλέον. Άρχισα να γεμίζω το σπίτι με χαρά. Τα παιδιά κι εγώ κρεμάμε τις ζωγραφιές τους παντού, κάνουμε διασκεδαστικές δραστηριότητες, προσπαθώ να τους διδάξω πώς να εκφράζουν ανοιχτά τα συναισθήματά τους. Επιτέλους, σιγά σιγά κι εμένα η καρδιά μου γιατρεύεται. Το σπίτι μας αποκτά και πάλι ζωή. Τα παιδιά μου χαμογελούν και είναι ενθουσιασμένα. Νιώθω φανταστικά που είμαι τόσο κοντά τους.
Αν οποιοσδήποτε βρίσκεται σε διαδικασία διαζυγίου ή έχει χωρίσει με άσχημο τρόπο, μπορώ να σας πω ότι ο εαυτός σας αξίζει πολλά. Μέσα σε ένα – δύο χρόνια από το διαζύγιό μου, έγινα ένας άνθρωπος με αυτοπεποίθηση, κάποιος που ήθελα πάντα να είμαι. Ανακάλυψα πτυχές του εαυτού μου που δεν ήξερα ότι είχα και άρχισα να συνειδητοποιώ την αξία μου.
Είχα να διαχειριστώ την εγκατάλειψη από την πρώην γυναίκα μου. Όταν το κατάλαβα, αμέσως σκέφτηκα τα παιδιά μου, που άρχισαν να δείχνουν σημάδια αμφιβολίας για τον εαυτό τους. Όμως,στάθηκα στο πλευρό τους για να τους ανεβάσω ξανά το ηθικό. Και οι πέντε μας μάθαμε την αξία της αυτοεκτίμησης. Συζητήσαμε πολύ για το πώς βλέπουμε τους εαυτούς μας. Ασχέτως το πώς μας βλέπουν οι άλλοι, εμείς νιώθουμε καλά. Και για την πρώην σύζυγό μου, αν και ξέρω ότι δεν θα είμαστε ποτέ ξανά μαζί, της εύχομαι πάντα τα καλύτερα και θα είμαι ευγνώμων, αν αποφασίσει τη συνεπιμέλεια, όταν νιώσει καλά»
Η Ελένη Μενεγάκη έχει τεράστια αδυναμία στην Άνδρο και όπως μας έχει συνηθίσει, όποτε έχει καλό καιρό και είναι ελεύθερη από επαγγελματικές υποχρεώσεις κάθε Παρασκευή μετά το κανάλι παίρνει το πλοίο και ταξιδεύει για τα πανέμορφα Άχλα, όπου διατηρεί ξενοδοχείο ο σύζυγός της, Ματέο Παντζόπουλος
Το σπίτι λοιπόν, φυσικά ανήκει στο συγκρότημα ”Όναρ” το οποίο ετοίμασε με πολλή αγάπη η παρουσιάστρια παρέα με τον αγαπημένο της. Είναι το προσωπικό του καταφύγιο και το έφτιαξαν έτσι για να περνάνε όμορφες στιγμές χειμώνα – καλοκαίρι.
Το σπίτι Μενεγάκη – Παντζόπουλου στα Άχλα της Άνδρου
Με κυρίαρχα στοιχεία την πέτρα και το ξύλο και με μεγάλα παράθυρα για να διαχέεται το φως στο εσωτερικό παντού, η παρουσιάστρια και ο επιχειρηματίας πριν αρκετά χρόνια, ανακαίνισαν μέσα σε διάστημα 5 μηνών το σπίτι τους. Η Ελένη Μενεγάκη ήθελε να είναι όλα τέλεια και γι’ αυτό είχε πάντα τον τελευταίο λόγο.
Το ζευγάρι δεν έχει επέμβει ιδιαίτερα στο φυσικό τοπίο μάλιστα έχουν δημιουργήσει αγρόκτημα βιολογικής καλλιέργειας.
Το ξενοδοχείο μπορεί να είναι κλειστό το χειμώνα αλλά υπάρχουν τζάκια σε πολλούς χώρους έτσι ώστε να μπορούν να πηγαίνουν οικογενειακώς και τις χειμερινή περίοδο.
Μπορεί ο Πασχάλης Τερζής να έχει πάρει την οριστική απόφαση να απέχει από τα φώτα της showbiz και να σταματήσει να τραγουδά, ωστόσο, η κόρη του Γιάννα (που είναι επίσης αγαπημένη τραγουδίστρια) μας δείχνει συχνά στιγμές που περνάει μαζί του και την μητέρα της.
Βέβαια, σπάνια μας δείχνει τον αδερφό της, που ο μπαμπάς της έχε αποκτήσει με την πρώτη του σύζυγο η οποία έχει φύγει από τη ζωή.
Σε μια από τις αναρτήσεις της λοιπόν στον προσωπικό της λογαριασμό στο Instagram, η Γιάννα Τερζή μας έδειξε πρόσφατα φωτογραφία της μητέρας της.
Η φωτογραφία της συζύγου του Πασχάλη Τερζή
Μαμά και κόρη πόζαραν στο φακό και εκτός του ότι μοιάζουν πάρα πολύ, όπως είδαμε η κα Μαρία είναι γλυκύτατη!
Τα τελευταία χρόνια του Πασχάλη Τερζή στο τραγούδι
Τον Νοέμβριο του 2007, ο Πασχάλης συνεργάζεται ξανά με τον Χρήστο Νικολόπουλο. Με τίτλο “Η διαφορά” ένας δίσκος με 14 τραγούδια συνθέσεις, όλες του Νικολόπουλου, με τις μελωδίες να ξεχωρίζουν η μια από την άλλη, με το κλασικό ύφος βέβαια του λαϊκού συνθέτη. Τον Νοέμβριο του 2008, μια δοκιμασμένη και γεμάτη επιτυχίες συνεργασία επαναλαμβάνεται.
Ο Πασχάλης Τερζής συνεργάζεται για μία ακόμα φορά με τον Γιώργο Θεοφάνους. «Μια νύχτα ζόρικη» ο τίτλος του δίσκου. Στίχους, εκτός από το Γιώργο Θεοφάνους έχουν γράψει ο Θάνος Παπανικολάου, ο Κώστας Φασουλάς, ο Ανδρέας Νεοφυτίδης και ο μεγάλος μας ποιητής Μάνος Ελευθερίου.
Ακολουθεί ένα promo σε χρονολογία 2010, με στίχους-μουσική Νίκου Καρβέλα με τίτλο “Δεν έχει η κόλαση φωτιές”, ενώ τον Ιανουάριο του 2011 ετοίμασε ένα τραγούδι επανεκτέλεση του Θοδωρή Παπαδόπουλου με τίτλο “Βροχή”.
Στις αρχές του 2015, ύστερα από τρία χρόνια απουσίας, ο Πασχάλης Τερζής επιστρέφει στα μουσικά δρώμενα, με το “Ένα θα σου πω”. Τη μουσική υπογράφει ο Λάκης Παπαδόπουλος και τους στίχους ο Κυριάκος Ντούμος.
Ξέσπασε κατά των δυτικών ΜΜΕ η εκπρόσωπος του ρωσικού υπουργείου Εξωτερικών Μαρία Ζαχάροβα, κατά τη διάρκεια συνέντευξης Τύπου.
Συγκεκριμένα, απαντώντας σε ερώτηση δημοσιογράφου του βρετανικού Sky News, ο οποίος υπενθύμισε τον χαρακτηρισμό «τελείως τρελός» που χρησιμοποίσε για τον ρώσο πρόεδρο ο υπουργός Άμυνας της Βρετανίας, Μπεν Ουάλας, η Ζαχάροβα προχώρησε σε ένα πρωτοφανές ξέσπασμα κατά των δυτικών ΜΜΕ που απέφευγαν συνειδητά να αναφερθούν στους ρωσόφωνους πολίτες του Ντονμπάς τα τελευταία 8 χρόνια.
«Είναι περίεργο που ο υπουργός μιλάει έτσι για αξιωματούχους ξένων χωρών, Νομίζω ότι θα μπορούσε να σκεφτεί αντίστοιχους χαρακτηρισμούς και για τον βρετανό πρωθυπουργό», σημείωσε με νόημα η Ζαχάροβα.
Ωστόσο, συνέχισε λέγοντας:
«Γιατί αρχίσατε να μετράτε θύματα μόλις χθες και όχι πριν 5-6 χρόνια; Ποιος σας έδωσε το δικαίωμα να παραβλέπετε χιλιάδες νεκρούς εδώ και χρόνια; Δε σας πνίγουν οι τύψεις; Όταν εσείς οι δυτικοί δημοσιογράφοι μιλάτε για τις συμφωνίες του Μινσκ ποτέ δε μιλάτε ότι στην Ανατολική Ουκρανία ειρηνικοί πολίτες έχαναν τη ζωή τους κάθε μέρα. Δεν τους μετρούσατε, όπως και ο Ζελένσκι δεν τους θεωρούσε ανθρώπους. Ποιος σας έδωσε το δικαίωμα να μιλάτε για τα θύματα μετρώντας μόνο από σήμερα;
Αν έτσι είναι η δημοσιογραφία σας, τότε δεν είστε δημοσιογράφοι, δεν είστε άνθρωποι.
Πού ήσασταν; Γιατί δεν κάνατε αυτές τις ερωτήσεις στο Κίεβο, γιατί δε δείξατε τους ανθρώπους στο Κίεβο;
Μήπως πρώτα να μετρήσετε τους ανθρώπους που πέθαναν στα χέρια των Βρετανικών αρχών στο Ιράκ. Πόσοι πέθαναν εκεί με εντολές της Ντάουνινγκ Στρητ; Πόσοι άμαχοι και πόσοι στρατιώτες; Να μιλήσουμε για το Αφγανιστάν; Πριν κρίνετε άλλους μιλήστε για τον εαυτό σας. Αν μιλάτε για την Ουκρανία και τις ενέργειες της Ρωσίας για να προστατέψει τους κατοίκους του Ντονμπάς, μην ξεκινάτε από τον Φεβρουάριο του 2022. Η ιστορία ξεκινά το 2013.
Μετρήστε πόσοι πέθαναν επίσης στην πλατεία Μεϊντάν το 2013. Πόσοι πυροβολήθηκαν από ακροβολιστές; Πόσοι λιθοβολήθηκαν; Αναφερθήκατε έστω και μία φορά σε αυτό; Δεν είναι η αρχή ενός πολέμου αυτή, είναι μια προσπάθεια να σταματήσει ένας πόλεμος πολλών ετών.
Συγγνώμη για το συναίσθημά μου. Θέλουμε να απαντάμε στα ερωτήματά σας, αλλά αυτό που κάνετε είναι προπαγάνδα. Εντάξει να κάνετε προπαγάνδα σε άλλα θέματα, όταν αναφέρεστε σε έναν πόλεμο που προετοιμάζετε εδώ και μήνες, ενώ στη συνέχεια τα διαστρέφετε όλα και κατηγορείτε τα θύματα, αυτό είναι απαράδεκτο. Συγγνώμη»
