Τέσσερις υπέροχες κόρες έχει αποκτήσει η Ελένη Πετρουλάκη με τον σύζυγό της, Ίλια Ίβιτς και δε σταματούν να τις καμαρώνουν καθημερινά.
Το ζευγάρι έχει φέρει στον κόσμο τη 17χρονη Άννα Μαρία, τις 14χρονες δίδυμες Μίλα και Δωροθέα και την 11χρονη Hλιάνα.
Η Ελένη Πετρουλάκη με τις κόρες της
Η μεγαλύτερη κόρη τους, η οποία ακολουθεί τα βήματα της γυμνάστριας μαμάς της και του ποδοσφαιριστή μπαμπά της, η Άννα Μαρία Ίβιτς, ασχολείται με τον αθλητισμό και συγκεκριμένα με τον στίβο.
Το 17χρονο κορίτσι έχει φτάσει στις 8 καλύτερες αθλήτριες του κόσμου λίγο πριν ενηλικιωθεί και πρόκειται μάλιστα να τρέξει στον τελικό του παγκόσμιου πρωταθλήματος.
Την ευχάριστη είδηση γνωστοποίησε η διάσημη γυμνάστρια, δημοσιεύοντας μία φωτογραφία της στον προσωπικό της λογαριασμό στο Ιnstagram όπου δήλωνε περήφανη για την κόρη της.
Πετρουλάκη: Η κόρη της, Αννα Μαρία, έγινε 17 ετών και είναι καλλονή!
Συγκεκριμένα η Ελένη Πετρουλάκη έγραψε στην ανάρτησή της: «Είμαι ΠΕΡΗΦΑΝΗ για σένα @annamariaivits Ναι το λέω δημόσια! Γιατί το αξίζεις. Έφτασες στις 8 καλύτερες αθλήτριες του κόσμου και θα τρέξεις στον τελικό παγκόσμιου πρωταθλήματος! Ότι και εάν γίνει από εδώ και στο εξής δεν έχεις να αποδείξεις τίποτα και σε κανένα! Είναι μεγάλη η προσπάθεια και όποιος δεν έχει ασχοληθεί με τον αθλητισμό δεν μπορεί να καταλάβει τι σημαίνει θυσίες, αγωνίες, κούραση αλλά και δικαίωση που έρχεται πάντα στο τέλος μετά από τεράστιο αγώνα! Ο αθλητισμός διαμορφώνει και τον χαρακτήρα με ήθος και αξίες και εσύ εκπροσώπησες άξια την Ελλάδα μας !#proudmom».
Δείτε την ανάρτηση της Ελένης Πετρουλάκη για την κόρη της, Άννα Μαρία Ίβιτς:
Οι δυσκολίες σε μια “φυσιολογική” οικογένεια, ειναι πολλές.Σε μια μονογονεική όμως είναι ακόμη περισσότερες και λιγοι είναι εκείνοι που τις αναδεικνύουν. Η Μανίνα Ντάνου, μητέρα ενός μικρού κοριτσιού, μιλάει για την καθημερινότητα μιας μητέρας “μόνης” και καταρρίπτει πολλούς ισχυρισμούς για την ουτοπική μητρότητα.
ΡΕΠΟΡΤΑΖ ΝΑΤΑΛΙΑ ΤΣΙΛΟΓΙΑΝΝΗ
Σε μια κοινωνία που μέχρι και σήμερα, σε μικρότερο βαθμό μεν, “επιβάλλει” με τον τρόπο της στους νέους ανθρώπους να παραμείνουν πιστοί στο πατροπαράδοτο πρότυπο της κλασικής, πλήρους οικογένειας, πολλές γυναίκες δεν το ακολουθούν. Θέλοντας και μη.
Οποιοδήποτε άλλο είδος οικογένειας, που αποτελείται μόνο από έναν γονέα, παραμένει ως επί το πλείστον κατακριτέο, πέραν των περιπτώσεων που η ζωή τούς ανάγκασε βίαια να μεγαλώσουν μόνοι τους ένα παιδί.
Κι ενώ οι εικόνες της “ιδανικής οικογένειας” ακόμη λαμβάνουν σημαντικό χώρο τόσο σε ενημερωτικά μέσα, όσο και στα social media, η πραγματικότητα έρχεται να τις διαψεύσει. Μια πραγματικότητα που προβάλλεται -δυστυχώς- ελάχιστα.
Τη δική της πραγματικότητα αφηγείται η Μανίνα Ντάνου, μητέρα της 5χρονης Αγγελικής που ήρθε με τον πιο απρόσμενο τρόπο στη ζωή της και την άλλαξε ριζικά.
“Δεν έχεις ιδέα τι σε περιμένει όταν γίνεσαι μητέρα και εννοώ για τις μητέρες που είναι σε σχέση, σε γάμο, που το έχουν πάρει απόφαση, που το έχουν επεξεργαστεί μέσα τους. Δεν ξέρουν στην πραγματικότητα τι έχουν να αντιμετωπίσουν” ΦΡΑΝΤΖΕΣΚΑ ΓΙΑΪΤΖΟΓΛΟΥ-WATKINSON
Η Μανίνα δεν κρύβεται. Εξιστορεί τον τρόπο με τον οποίο απέκτησε την Αγγελική, την αντιμετώπιση του βιολογικού της πατέρα, αλλά και όσες δυσκολίες ακολούθησαν μετά τη γέννησή της. Δυσκολίες τις οποίες, όπως η ίδια τονίζει, πρέπει να ακουστούν και όχι να παρουσιάζεται “μια κατάσταση εξωραϊσμένη”.
Η ΑΠΡΟΣΜΕΝΗ ΕΓΚΥΜΟΣΥΝΗ
Η περίπτωση της Μανίνας είναι από εκείνες που η εγκυμοσύνη δεν ήταν στο πλάνο. Έτυχε. Τότε διατηρούσε ερωτική σχέση με έναν σύντροφο, μια σχέση “χωρίς υποχρεώσεις” όπως λέει. Ήταν λίγο πριν κλείσει τα 40 και ο γιατρός της τη συμβούλευε πως, αν θέλει να κάνει παιδί, ίσως χρειαστούν επεμβάσεις.
Είχε ήδη στο μυαλό της ορισμένες πρακτικές με τις οποίες θα μπορούσε να γίνει μητέρα, όπως την τράπεζα σπέρματος ή να κάνει παιδί με κάποιο φίλο της. Ωστόσο, όπως λέει, δεν είχε ποτέ έντονη αυτή την επιθυμία και αυτός ήταν ο λόγος που δεν είχε προχωρήσει.
Και τότε έμεινε έγκυος. Κι ενώ υπήρχαν αρκετές ενδείξεις, εκείνη δεν το πίστευε. Σάστισμα, έκπληξη, αλλά και ενθουσιασμός, ήταν τα πρώτα της συναισθήματα και η σκέψη να μην το κρατήσει δεν πέρασε από το μυαλό της.
Ήθελε να γίνει μητέρα και ο φόβος για το άγνωστο που την κυρίευσε, δεν στάθηκε εμπόδιο.
“Δεν έχεις ιδέα τι σε περιμένει και εννοώ για τις μητέρες που είναι σε σχέση, σε γάμο, που το έχουν πάρει απόφαση, που το έχουν επεξεργαστεί μέσα τους. Θεωρώ ότι δεν ξέρουν στην πραγματικότητα τι έχουν να αντιμετωπίσουν. Βοηθάει αυτό, γιατί αν ξέραμε, δεν ξέρω αν θα το έκανε κανένας, θα το σκεφτόταν πολύ περισσότερο. Θα προσπαθούσε να είναι όλα τέλεια, που ποτέ δεν είναι και δεν ξέρω αν τελικά θα το έκανε, σκεπτόμενος ένας σώφρων άνθρωπος.
Και το λέω περισσότερο για το παιδί, όχι για σένα. Φοβάσαι αν θα μπορέσεις να προσφέρεις στο παιδί αυτά που χρειάζεται να προσφέρεις, όταν τελικώς θα έρθει”.
“Ήταν μια δική μου απόφαση και όποιες συνέπειες μπορεί να έχει αυτή, είμαι έτοιμη να τις αναλάβω”
Μια από τις δυσκολότερες αποφάσεις πάρθηκε. Έμενε πλέον να το ανακοινώσει και στο σύντροφό της, τον οποίο η ίδια δεν χαρακτηρίζει “μπαμπά” πλέον.
“Θεωρώ ότι ήταν ένας δωρητής σπέρματος έτσι όπως εξελίχθηκαν τα πράγματα. Του το είπα φυσικά, γιατί δεν θα μπορούσα να τον αφήσω στο σκοτάδι. Εκείνος με παρακάλεσε να μην το κρατήσω, ήταν μικρότερος από μένα, ήταν σε πολύ διαφορετική φάση. Το καταλαβαίνω απόλυτα και γι’ αυτό του είπα από την αρχή “δεν είσαι υποχρεωμένος, εγώ όμως είμαι 40 χρονών, αν ρίξω αυτό το παιδί αυτή τη στιγμή, δεν θα έχω πολλές ευκαιρίες -οργανικά- να ξαναμείνω έγκυος εύκολα και δεν θέλω να το κάνω. Καταλαβαίνω ότι εσύ δεν είσαι έτοιμος, δεν είμαστε καν σε σχέση, δεν θέλουμε να είμαστε σε σχέση, οπότε κάνεις ό,τι θέλεις”.
Στην αρχή είπε ότι δεν μπορεί. Επανήλθε κάποια στιγμή στο τέλος της εγκυμοσύνης μου και τους πρώτους μήνες μετά τη γέννηση της Αγγελικής, αλλά τελικώς δεν μπόρεσε να ανταποκριθεί”.
“Φοβάσαι αν θα μπορέσεις να προσφέρεις στο παιδί αυτά που χρειάζεται να προσφέρεις, όταν τελικώς θα έρθει” ΦΡΑΝΤΖΕΣΚΑ ΓΙΑΪΤΖΟΓΛΟΥ-WATKINSON
Η απουσία του βιολογικού πατέρα της Αγγελικής, συνέπεια αυτής της απόρριψης, ήταν η αφετηρία για τη Μανίνα να ακούει εκφράσεις του τύπου“πώς μπόρεσε, το παιδί του, να ξέρει ότι υπάρχει ένα παιδί του εκεί έξω”, κάτι που σκεφτόταν και η ίδια στην αρχή, όπως λέει.
Με πολλή προσωπική δουλειά όμως, κατέληξε σε ένα συμπέρασμα, που μόνο ωφέλιμο για την κόρη της μπορούσε να είναι.
“Θεωρώ ότι είναι πιο τίμιο να κάνεις αυτό, αν δεν είσαι έτοιμος και δεν μπορείς να προσφέρεις στο παιδί σου αυτά που πρέπει να προσφέρεις. Δεν ήταν καθόλου δική του επιλογή, θα μου πεις “ας πρόσεχε…”. Όμως συνέβη, ήταν ένα πράγμα που δεν φανταζόμασταν ότι θα συμβεί και βρέθηκε μπροστά σε αυτό το δίλημμα.
Θεωρώ πιο τίμιο να πεις “δεν μπορώ και πάρε την απόφαση μόνη σου και δέξου κι εσύ τις συνέπειες” και δεν πιστεύω ότι και γι’ αυτόν δεν έχει ένα κόστος αυτό. Εννοώ ότι δεν είναι εύκολο να πάρεις αυτή την απόφαση και να ζήσεις με αυτή. Οπότε νομίζω ότι και ο ένας και ο άλλος εδώ πήραν μια απόφαση και δέχονται τις συνέπειες της απόφασης αυτής.
Από το να ήταν με το ζόρι σε αυτό το σχήμα και να έπρεπε εγώ να τον κυνηγάω να είναι παρών, να είναι συνεπής, να κάνει αυτά που πρέπει απέναντι στη μικρή, να υπάρχει δηλαδή με τον τρόπο που πρέπει να υπάρχει και αυτός να μην μπορεί να ανταποκριθεί, λόγω χαρακτήρα, λόγω ηλικίας, το θεωρώ πολύ χειρότερο. Και είμαι απολύτως σίγουρη ότι θα ήταν χειρότερο και για τη μικρή, το να έχει δηλαδή μπαμπά και αυτός να μην είναι συνεπής και να της δημιουργεί την αίσθηση ότι δεν είναι αρκετά καλή για να της δίνει τη σημασία που πρέπει”.
Ο ΑΝΤΙΚΤΥΠΟΣ ΤΗΣ ΑΠΟΥΣΙΑΣ ΤΟΥ ΠΑΤΕΡΑ ΣΤΗΝ ΑΓΓΕΛΙΚΗ
Η απουσία ενός εκ των δύο γονέων, αποδεδειγμένα τις περισσότερες φορές έχει άμεσο αντίκτυπο στην ψυχολογία των παιδιών. Η Μανίνα έχει καταφέρει, μέχρι στιγμής όπως λέει, να “καλύψει” αυτό το κενό στην Αγγελική, αν και η ίδια διερωτήθηκε “αν έχει μπαμπά”.
“Είμαι σίγουρη ότι κάποια στιγμή θα το αντιμετωπίσει αυτό μέσα της, το τι έγινε εκεί, αλλά είναι πολύ πιο ελαφρύ όταν ο άλλος δεν σε ξέρει. Δηλαδή, δεν μπορεί να σε απορρίψει κάποιος που δεν σε έχει γνωρίσει, είναι πολύ διαφορετικό. Οπότε θεωρώ ότι έτσι όπως έγιναν τα πράγματα, αυτή ήταν η καλύτερη πιθανή εξέλιξη”, λέει η Μανίνα.
Η προσωρινή επιστροφή του βιολογικού πατέρα της Αγγελικής στη ζωή της Μανίνας, θα μπορούσε να την είχε γεμίσει ελπίδες για να φτιάξουν μια “φυσιολογική” οικογένεια. Η ίδια, ωστόσο, ήταν συνειδητοποιημένη, κυρίως για τον άνθρωπο που είχε απέναντί της.
“Εγώ δεν είχα κάποια προσδοκία, δεν με ενδιέφερε συνολικά. Θα ήθελα να είναι ένας άνθρωπος που θα μπορεί να έχει μια σχέση μαζί της, γιατί θα ήταν πολύ ωραίο να μπορεί να έχει τον μπαμπά της, αλλά δεν μπορείς να διαμορφώσεις έναν άνθρωπο. Αυτός ήταν, αυτό μπορούσε να προσφέρει. Κάνεις με αυτά που έχεις, όχι με το ιδανικό. Το ιδανικό θα ήταν να ήμασταν σε μια σχέση και να αγαπιόμασταν πολύ και να ήταν ένας πολύ καλός μπαμπάς και να ήταν όλα τέλεια.
“Θα ήθελα ο πατέρας της Αγγελικής να είναι ένας άνθρωπος που θα μπορεί να έχει μια σχέση μαζί της, γιατί θα ήταν πολύ ωραίο να μπορεί να τον έχει” ΦΡΑΝΤΖΕΣΚΑ ΓΙΑΪΤΖΟΓΛΟΥ-WATKINSON
Δεν θεωρώ ότι είναι πάρα πολλές οι περιπτώσεις που είναι όλα τέλεια έτσι κι αλλιώς. Και βάση του δικού μου χαρακτήρα, νομίζω ότι αυτή η εξέλιξη, έτσι όπως ήρθαν τα πράγματα δηλαδή, είναι μάλλον η καλύτερη. Θα μου ήταν πολύ δύσκολο να μεγαλώνω κι ένα δεύτερο παιδί, νταντεύοντας έναν άνθρωπο που δεν μπορούσε να ανταποκρίνεται στην Αγγελική με τον τρόπο που θα έπρεπε.
Ήμουν πολύ συνειδητοποιημένη για την απόφασή μου σε σχέση με εκείνον, για τα υπόλοιπα τα είδα στην πορεία. Αλλά εγώ δεν νιώθω αδικημένη από αυτό που έχει συμβεί, θεωρώ ότι ήταν μια δική μου απόφαση και όποιες συνέπειες μπορεί να έχει αυτή, είμαι έτοιμη να τις αναλάβω.
Το γεγονός ότι η Αγγελική δεν γνώρισε τον μπαμπά της και ο μπαμπάς της δεν γνώρισε την Αγγελική, δεν σημαίνει ότι απορρίφθηκε με κάποιο τρόπο, απορρίφθηκε η πιθανότητα του να γίνει μπαμπάς, όχι το παιδί συγκεκριμένα. Νομίζω ότι αυτό θα την βοηθήσει να καταλάβει ότι δεν έχει να κάνει με αυτήν”.
“ΞΑΝΑΕΦΤΙΑΞΑ ΜΙΑ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑ”
Έχοντας χάσει και τους δύο γονείς της και χωρίς αδέλφια, η Μανίνα ένιωθε μόνη. Όταν ήρθε η Αγγελική στη ζωή της, έγινε εκείνη η οικογένειά της. Και ο περίγυρός της βοήθησε σημαντικά για να νιώσει πιο σίγουρη ότι μπορεί να τα καταφέρει.
“Αρνητική αντίδραση από τον κύκλο μου δεν είχα. Η θεία μου, η αδερφή της μαμάς μου που είναι η πιο κοντινή συγγενής από την πλευρά της μαμάς, με ρώτησε αν είμαι σίγουρη ότι μπορώ, ότι είναι δύσκολο, περισσότερο για να σιγουρευτεί ότι το έχω σκεφτεί καλά. Αλλά κι αυτό κράτησε πολύ λίγο, επειδή με είδαν σίγουρη κι επειδή είμαι ένας άνθρωπος πολύ ανεξάρτητος, ο κόσμος δεν με φοβάται στα πράγματα που πρέπει να αναλάβω. Ένιωσαν ότι “το’χει, αφού το θέλει το’χει. Θα βοηθήσουμε κι εμείς”.
“Όλοι μιλάνε για τη γέννηση και για το να γίνεις μητέρα ως το πιο φοβερό πράγμα που σου έχει συμβεί. Αυτό που σου σκάει είναι πολλές τύψεις όταν δεν νιώθεις καλά” ΦΡΑΝΤΖΕΣΚΑ ΓΙΑΪΤΖΟΓΛΟΥ-WATKINSON
Οπότε αρνητική αντίδραση από τον περίγυρό μου δεν είχα. Τώρα, αν κάποιοι από μέσα τους σκέφτηκαν “τι βλακεία πάει να κάνει” δεν το ξέρω, δεν το εξέφρασαν και ομολογώ ότι ήταν πολύ θετική η αντίδραση. Πολύ μεγάλη χαρά και οι συγγενείς του μπαμπά μου που είναι στο χωριό, που θα έλεγε κανείς ότι λόγω επαρχίας θα μπορούσαν να είναι διαφορετικοί, ήταν τρομερά χαρούμενοι.
“Όλοι μιλάνε για τη γέννηση και για το να γίνεις μητέρα ως το πιο φοβερό πράγμα που σου έχει συμβεί και πόσο delirious πρέπει να είσαι. Αυτό που σου σκάει είναι πολλές τύψεις όταν δεν νιώθεις καλά”
Νομίζω είχε να κάνει και με το γεγονός ότι εγώ ήμουν πολύ μόνη μου από οικογένεια, επειδή είχαν πεθάνει οι γονείς μου, δεν έχω αδέλφια. Θεώρησαν ότι με αυτό τον τρόπο ξαναφτιάχνεται μια οικογένεια και νομίζω ότι με έναν τρόπο όντως ήταν κάτι τέτοιο και για εμένα, χωρίς να το συνειδητοποιώ, ότι η οικογένειά μου έφυγε, δεν έχουν απομείνει πολλοί κοντινοί, πρώτου βαθμού συγγένειας δεν υπήρχαν μέχρι να γεννηθεί η Αγγελική. Σαν να ξαναέφτιαξα την οικογένειά μου.
Για να είμαστε ειλικρινείς, επειδή έχω δει πολλές περιπτώσεις, ήμουν τυχερή σε αυτό, δηλαδή είμαι σε ένα περιβάλλον πολύ προοδευτικό και από άποψη επαγγέλματος. Δηλαδή ήμουν στην “Καθημερινή”, ήμουν σε μια εφημερίδα, με ανθρώπους που ήταν προοδευτικοί. Ήμουν σε ένα περιβάλλον ήδη πολύ προοδευτικό, πολύ ανοιχτό, δεκτικό, με ανθρώπους, όχι με πολλούς συγγενείς, αλλά με ανθρώπους που με αγαπάνε και ενδιαφέρονται για μένα”.
“Η ΚΑΗΜΕΝΗ…”
Αν και κανείς από το περιβάλλον της δεν την έχει αντιμετωπίσει ανοιχτά “διαφορετικά”, κάτι που στην ελληνική κοινωνία μόνο σύνηθες μπορεί να χαρακτηριστεί, θεωρεί σίγουρο για κάποιους ότι σκέφτηκαν αρνητικά.
“Είμαι σίγουρη ότι ίσως κάποιοι από μέσα τους θα με θεωρούν άτυχη. “Η καημένη…”. Αυτό πιστεύω ότι πιθανότατα έχει συμβεί και δεν έχει εκφραστεί από ανθρώπους που δεν με ξέρουν καλά ή έχουν αυτό τον τρόπο σκέψης. Πιστεύω ότι πιθανότατα αυτό θα σκέφτονται, “η καημένη, ήταν άτυχη”. Δεν το βλέπω έτσι εγώ, γιατί δεν πιστεύω ότι όλα αυτά που μου συμβαίνουν είναι τυχαία.
Εντάξει, κάποια είναι, αλλά νομίζω ότι είναι επιλογές δικές μας, αλλά θα μπορούσα κάλλιστα να μην κρατήσω αυτό το παιδί, θα μπορούσα να είχα πει ότι θα προσπαθήσω σε κάποια άλλη φάση. Δεν ξέρω αν θα τα κατάφερνα. Είναι μια επιλογή σου, άτυχη δεν μπορείς να την πεις. Το ότι έμεινα έγκυος ήταν τύχη, όχι ατυχία.
Βοήθησε ότι υπήρχε πάρα πολύ θετική ανταπόκριση από όλους. Δεν είδα δεύτερες σκέψεις ούτε στα μάτια των άλλων. Περίμεναν περισσότερο από μένα, αν τις είχα. Αυτό βοήθησε σίγουρα.
Και βέβαια υπάρχει κι ένα κομμάτι, ανεξαρτήτως της μονογονεϊκότητας ή της κανονικής πυρηνικής οικογένειας, που θεωρώ ότι ο κόσμος γενικά δεν σε τρομάζει γι’ αυτό που έρχεται. Καλώς πιθανότατα, αλλά δεν νομίζω ότι μιλάμε με απόλυτη ειλικρίνεια για το τι σημαίνει η γονεϊκότητα γενικά, πόσω μάλλον η μητρότητα. Την εξωραΐζουμε λιγάκι”.
Η ΕΠΙΛΟΧΕΙΟΣ ΚΑΤΑΘΛΙΨΗ, ΟΙ ΚΡΙΣΕΙΣ ΠΑΝΙΚΟΥ ΚΑΙ ΟΙ ΤΥΨΕΙΣ
Κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης της η Μανίνα δεν αντιμετώπισε ιδιαίτερες δυσκολίες. Παρόλα αυτά, εκείνη δεν μπορεί να “ακολουθήσει” τις γυναίκες που μιλούν για “την καλύτερη περίοδο της ζωής τους”.
Αγωνία, φόβος, μεγάλες αλλαγές στο σώμα, είναι μόνο μερικά από εκείνα που κλήθηκε να αντιμετωπίσει. Μέχρι να έρθει η επιλόχειος κατάθλιψη, μια από τις πιο “σκοτεινές” στιγμές για τις γυναίκες μετά την εγκυμοσύνη.
“Όταν γέννησα πέρασα μια κρίση ψυχολογική, κυρίως ορμονική. Ήμουν πάρα πολύ ψηλά σε ενθουσιασμό και σε διάθεση μέχρι να γεννήσω. Τις πρώτες ημέρες μετά τη γέννα με έπιασε μια επιλόχειος θεωρώ. Πέρασα μια πολύ μεγάλη κρίση πανικού μέσα στο νοσοκομείο που δεν έχω ξαναζήσει τέτοια. Είχα ξανά στο παρελθόν, οπότε ήξερα περίπου την φάση. Ήταν ένας συνδυασμός ορμονών, πολύ μεγάλης αϋπνίας, είχα να κοιμηθώ τέσσερις μέρες, είχε αγγίξει την παράνοια η κατάσταση και συνειδητοποιείς ότι αυτό τέλειωσε, δεν κάνεις πίσω από εδώ, αυτό είναι.
“Τις πρώτες ημέρες μετά τη γέννα με έπιασε μια επιλόχειος θεωρώ. Πέρασα μια πολύ μεγάλη κρίση πανικού μέσα στο νοσοκομείο που δεν έχω ξαναζήσει τέτοια” ΦΡΑΝΤΖΕΣΚΑ ΓΙΑΪΤΖΟΓΛΟΥ-WATKINSON
Επειδή ήμουν πάντα alert σε σχέση με τα ψυχολογικά, ήμουν εξοικειωμένη με αυτό, δεν το είδα σαν τον σατανά, ότι δηλαδή δεν πρέπει να μου συμβαίνει αυτό. Νομίζω ότι το δύσκολο σε αυτή τη φάση είναι ότι όλοι μιλάνε για τη γέννηση και για το να γίνεις μητέρα ως το πιο φοβερό πράγμα που σου έχει συμβεί και πόσο delirious πρέπει να είσαι με αυτό και νομίζω αυτό που σου σκάει είναι πολλές τύψεις όταν δεν νιώθεις καλά.
Δηλαδή, παθαίνεις κρίση πανικού και λες “τι σόι μάνα είμαι που αντί να χαίρομαι παθαίνω κρίση πανικού, που γεννήθηκε το παιδί μου υγιές και είναι όλα καλά”. Αυτό όμως νομίζω ότι είναι κοινωνικό. Το instagram να κοιτάξεις, αν δεν είσαι λίγο υποψιασμένος, μπορεί να σου προκαλέσει αυτού του είδους την αντίδραση, ότι “κάτσε ρε συ, εγώ γιατί δεν νιώθω αυτό που νιώθουν οι άλλες; Εγώ γιατί φοβάμαι; Εγώ γιατί φρίκαρα και δεν νιώθω τη μεγαλύτερη ευτυχία του κόσμου αυτή τη στιγμή;”.
Δεν το έπαθα με αυτή την έννοια, ήξερα ότι δεν θα είναι ακριβώς έτσι, είχα ανθρώπους δίπλα μου που μου έλεγαν να χαλαρώσω, αλλά νομίζω ότι αυτό είναι ένα δύσκολο κομμάτι, να πρέπει να νιώσεις πάρα πολύ ευτυχισμένος και να μην μπορείς. Δεν μπορείς να το κάνεις, είσαι τόσο αγχωμένος, τόσο μπροστά στο άγνωστο με βάρκα την ελπίδα που δεν μπορείς να το νιώσεις. Και αυτό είναι οκει”.
ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΟΛΑ ΟΥΤΟΠΙΚΑ
Η Μανίνα ήταν διστακτική στο να πάρει την απόφαση να παρουσιάσει τη δική της πραγματικότητα. Και δεν ήταν μόνο η “προβολή” όπως είπε που την έκανε να έχει δεύτερες σκέψεις. Είναι γεγονός ότι στην πλειοψηφία τους, όταν αναδεικνύονται τέτοια θέματα, παρουσιάζεται μια κατάσταση “εξωραϊσμένη” όπως τη χαρακτηρίζει.
Παρουσιάζονται οι τέλειες συνθήκες, μια καθημερινότητα ήρεμη, χωρίς προβλήματα, χωρίς φωνές, μια κατάσταση που, όπως λέει η Μανίνα, σε κάνει να λες “εγώ γιατί δεν α καταφέρνω;”.
Η πραγματικότητα ωστόσο, απέχει… μίλια από αυτό.
“Στην πραγματικότητα είναι ένας ωκεανός από ζόρια που πάει πακέτο και δεν εννοώ ζόρια λόγω της μονογονεϊκότητας. Είναι ένας ωκεανός από λάθη που κάνεις κάθε μέρα, ένας ωκεανός από τύψεις που έχεις για το πώς είσαι ως μαμά, ένα σωρό φορές που έχεις μετανιώσει για το πώς έχεις φερθεί, αν έχεις φωνάξει, τι τραύματα θα αφήσει στο παιδί σου ο τρόπος που διαχειρίζεσαι την πραγματικότητα.
Πολλές φορές νιώθεις απομονωμένος, η μητρότητα το δημιουργεί λίγο αυτό, ότι γενικά λίγο φεύγεις από τους κύκλους σου, από τους φίλους σου, δεν μπορείς να ακολουθήσεις σε πολλά πράγματα. Οπότε πολύ συχνά νιώθεις μόνος σου, χωρίς να υπάρχει ευθύνη απαραίτητα στους άλλους.
Και αυτά πολλές φορές δεν βγαίνουν σε μία τέτοια συζήτηση, που θέλεις να δείξεις και καλώς θέλεις να δείξεις, ότι είναι καλό και μπορούμε όλοι να το κάνουμε και πρέπει να το κάνουμε. Και δεν θέλω να δοθεί η εντύπωση σε κάποιον που διαβάζει, σε κάποια κοπέλα που διαβάζει, ότι εδώ είναι όλα λυμένα. Δεν είναι.
“Στην πραγματικότητα είναι ένας ωκεανός από ζόρια που πάει πακέτο και δεν εννοώ ζόρια λόγω της μονογονεϊκότητας. Είναι ένας ωκεανός από λάθη που κάνεις κάθε μέρα, ένας ωκεανός από τύψεις που έχεις για το πώς είσαι ως μαμά” ΦΡΑΝΤΖΕΣΚΑ ΓΙΑΪΤΖΟΓΛΟΥ-WATKINSON
Έχω άπειρες τύψεις και άπειρους προβληματισμούς καθημερινά για το πώς κάνω αυτό που κάνω. Δεν είμαι καθόλου σίγουρη ότι το κάνω σωστά, ξέρω ότι προσπαθώ πάρα πολύ, το δουλεύω όσο μπορώ, βλέπω τα λάθη μου και προσπαθώ όσο μπορώ να τα διορθώσω. Δεν νιώθω καλή μαμά πάντα, τις περισσότερες φορές νιώθω ότι δεν είμαι αρκετά καλή μαμά. Είτε ήμουν σε ζευγάρι είτε όχι. Απλά στη μονογονεϊκότητα εντείνεται αυτό. Δεν μοιράζεται κάπως, δεν νιώθεις ότι έχει και κάποιος άλλος τώρα το φταίξιμο ή ότι θα το φτιάξει εκείνος.
Θα σου πω το πιο απλό. Τσακώνεστε με το παιδί, φεύγεις λίγο εσύ και αναλαμβάνει ο μπαμπάς, παίρνεις μία ανάσα, ξεφυσάς, ξαναμπαίνεις και μιλάς ήρεμα. Εδώ δεν υπάρχει αυτό, πάω στο διπλανό δωμάτιο και πετάω παιχνίδια στον τοίχο. Τα λέω απλά, γιατί δεν θέλω να δοθεί η εντύπωση ότι πρέπει αναγκαστικά και το παιδί και εσύ να βρίσκεστε συνέχεια σε instagrammable φάση. Και θεωρώ ότι είναι οκει κάποιες φορές να το λέμε αυτό, γιατί νομίζω ότι υπάρχει μία βιομηχανία τύψεων γύρω από την γονεϊκότητα.
Υπάρχουν πλέον τόσα άρθρα, τόσοι ειδικοί που σου λένε πώς πρέπει να είσαι, πώς να μιλάς. Σου λένε δεν πρέπει ποτέ να φωνάζεις και εσύ που το έχεις κάνει πολλές φορές λες “πόσο αισχρός είμαι”. Μην παρεξηγηθώ, δε λέω ότι πρέπει να φωνάξεις. Λέω ότι θα φωνάξεις. Ας το παραδεχτούμε, θα κάνει και τους άλλους να νιώσουν καλύτερα αντί να πλασάρουμε μονίμως μια ψεύτικη, εξωραϊσμένη πραγματικότητα που μόνο τύψεις προκαλεί στους υπόλοιπους. Δεν λέω ότι οι φωτογραφίες στο Instagram ή οι αστείες ιστορίες για τα χαριτωμένα παιδιά μας δεν είναι κι αυτές μια πραγματικότητα. Είναι. Αλλά δεν είναι ολόκληρη. Ας μην επικοινωνούμε μόνο αυτήν”.
Το βράδυ της Τρίτης (17/5) ξεκίνησε άλλο ένα επεισόδιο του Survivor 5 όπου την ίδια ώρα είδαμε και την άκρως εντυπωσιακή έκπληξη που δέχτηκε η Ναυσικά Παναγιωτακοπούλου μετά από την οικειοθελής αποχώρησή της από το ριάλιτι επιβίωσης.
Όπως έχουμε δει τον τελευταίο καιρό ολοένα και περισσότερο “φουντώνουν” τα τρυφερά τετ α τετ της Βρισηίδας με τον Σπύρο Μαρτίκα καθώς ακόμη και συμπαίκτες τους δεν έχουν διστάσει να τους δώσουν “στεγνά”. Μεταξύ άλλων, μετά από την νίκη των Μπλε η Κόκκινη ομάδα έπρεπε να μείνει και πάλι στην καλύβα.
Έτσι, ο ίδιος ανέφερε χαρακτηριστικά στους συμπαίκτες του «Περιμένω να έρθει το μωρό μου» κάτι που έκανε τον Τάλα να “ξεράσει” για τα καλά.
Η επική ατάκα του Μαρτίκα για την Βρισηίδα στο Survivor 5:
Η Ισπανία περνά από σήμερα στην Ιστορία καθώς γίνεται η πρώτη χώρα στην Ευρώπη που προχωρά στην αυτονόητη μεταρρύθμιση θεσπίζοντας νόμο που δίνει το δικαίωμα στις εργαζόμενες να λαμβάνουν αναρρωτική άδεια κάθε μήνα για τους πόνους της περιόδου.
Οι γυναίκες στην Ισπανία θα έχουν το δικαίωμα να μένουν στο σπίτι για όσο διαρκούν οι πόνοι περιόδου. Το εκτιμώμενο ετήσιο κόστος των 23,8 εκατομμυρίων ευρώ θα καλυφθεί από το κράτος ενώ θα απαιτείται γνωμάτευση γιατρού για να δίδεται μια τέτοια άδεια από την εργασία.
«Θεσπίζουμε ένα νόμο που θα διασφαλίσει ότι οι γυναίκες μπορούν να ζήσουν καλύτερα», δήλωσε σε δημοσιογράφους η υπουργός Ισότητας Ιρένε Μοντέρο μετά τη συνεδρίαση του υπουργικού συμβουλίου.
«Ο νόμος θέτει ένα τέλος στο να δουλεύεις πονώντας και παίρνοντας χάπια».
Το νομοσχέδιο δε θα είναι έτοιμο να κατατεθεί στο Κοινοβούλιο μέχρι να ολοκληρωθούν οι διαβουλεύσεις. Συνταγματολόγοι σημειώνουν ότι ο νόμος δε θα τεθεί σε ισχύ πριν από το τέλος του 2022 το νωρίτερο.
Η Μοντέρο, από τους Podemos στον αριστερό συνασπισμό της Ισπανίας, είναι μία από τις βασικές βουλευτίνες που προωθούν το νομοσχέδιο.
Το νομοσχέδιο πρόκειται να κατατεθεί παράλληλα με τους νέους κανονισμούς για τις αμβλώσεις, οι οποίοι θα επιτρέπουν σε όλες τις γυναίκες άνω των 16 ετών να τερματίζουν την εγκυμοσύνη χωρίς τη συγκατάθεση των γονέων.
Ορισμένοι βουλευτές από το Σοσιαλιστικό Κόμμα του πρωθυπουργού Πέδρο Σάντσεθ, που ηγείται της κυβέρνησης μειοψηφίας, έχουν εκφράσει επιφυλάξεις για το νομοσχέδιο. Η υπουργός Οικονομίας Νάντια Καλβίνιο προειδοποίησε ότι ο νόμος ενδέχεται να θέσει τις γυναίκες σε μειονεκτική θέση όταν ανταγωνίζονται για θέσεις εργασίας.
Ο παλαίμαχος μπασκετμπολίστας Δημήτρης Παπανικολάου με μια ανάρτησή του στα social media σχολίασε-«καυστικά»- την απάντηση που έδωσε στον «αέρα» του τελικού της Eurovision ο Γιώργος Καπουτζίδης, με αφορμή ομοφοβικό σχόλιο που δέχτηκε.
Αναλυτικά η αιχμηρή ανάρτηση του Δημήτρη Παπανικολάου:
«Δεν συνηθίζω να σχολιάζω άλλους γιατί χάνω δουλειά με τον εαυτό μου, καθώς και χάνω χρόνο σε πιο σοβαρά θέματα. Θα κάνω μια εξαίρεση.
Ο κ. Καπουτζίδης μου είναι πολύ συμπαθής και θέλω να πιστεύω (και για ευνόητους προσωπικούς) λόγους ότι είμαι αντιρατσιστής ως εκεί που δεν πάει και σέβομαι την μοναδικότητα του καθενός.
Αν με καλέσουν σε 100 εκπομπές θα μιλήσω 100 φορές για ένα θέμα σοβαρό που μπορεί να βελτιωθεί και όποιος θέλει να το δει καλώς, όποιος δεν θέλει αλλάζει κανάλι τόσο απλά.
Αν με καλέσουν όμως να σχολιάσω ένα αγώνα μπάσκετ θα σχολιάσω τον αγώνα μπάσκετ και θα μείνω σε αυτό.
Επίσης ποτέ δεν αυτοπροσδιοριζόμαστε με τους όρους έξυπνοι η πετυχημένοι. Υπάρχει κόσμος πχ που γεννήθηκε με νοητική στέρηση και δεν έχει αυτή την ευκαιρία».
Μοναδικής έμπνευσης χαρακτήρισε η Πρόεδρος της Βουλής των Αντιπροσώπων την ομιλία του Κυριάκου Μητσοτάκη στο αμερικανικό Κογκρέσο, συγκρίνοντάς τη με εκείνη του προέδρου της Τσεχίας, Βάτσλαβ Χάβελ, πριν από 30 χρόνια. «Τόσο αξιόλογη, τόσο επίκαιρη», ανέφερε η Νάνσι Πελόζι.
Η Πρόεδρος της Βουλής των Αντιπροσώπων στην προσφώνησή της κατά την έναρξη της δεξίωσης που παρέθεσε προς τιμήν του Κυρ. Μητσοτάκη μετά την ομιλία του στο Κογκρέσο, ευχαρίστησε τον Έλληνα πρωθυπουργό για την ηγετική στάση που έχει επιδείξει, την έμπνευση, το θάρρος του, και όλα όσα έχει κάνει.
Στην αντιφώνησή του ο Κυριάκος Μητσοτάκης, υπογράμμισε ότι ήταν μια ευκαιρία να μοιραστεί κάποιες σκέψεις σχετικά με το επίπεδο της σχέσης ανάμεσα στις δύο χώρες μας, αλλά και να μιλήσει ευρύτερα για το που βαδίζει η δημοκρατία σε αυτούς τους ταραγμένους καιρούς.
Παράλληλα, απένειμε στην Νάνσι Πελόζι, εκ μέρους της Προέδρου της Δημοκρατίας, τον Μεγαλόσταυρο του Τάγματος της Τιμής, απόφαση που όπως διευκρίνισε είχε ληφθεί ένα χρόνο νωρίτερα.
Αναλυτικά η προσφώνηση της προέδρου της Βουλής των Αντιπροσώπων των ΗΠΑ και η αντιφώνηση του πρωθυπουργού:
Νάνσι Πελόζι: Δεν ήταν υπέροχη η ομιλία; Θεωρώ πως ήταν μοναδικής έμπνευσης! Είπα και στον Πρωθυπουργό, αμέσως μετά, πως έχω ακούσει πολλές ομιλίες στην Κοινή Σύνοδο του Κογκρέσου. Όλες τους ιστορικής σημασίας, ενδιαφέρουσες και εξαιρετικές. Μία από αυτές, όμως, μου έχει μείνει στο μυαλό εδώ και δεκαετίες. Αναφέρομαι σε μια ομιλία του Václav Havel με θέμα τη δημοκρατία, πριν από 30 χρόνια. Η σημερινή ομιλία του Πρωθυπουργού είναι αυτής της κατηγορίας. Τόσο αξιόλογη, τόσο επίκαιρη.
Μιλώντας με την Αντιπρόεδρο, συμφωνήσαμε πως όταν αναφέρθηκε στους ανθρώπους λέγοντας πως πρέπει να απολαμβάνουν τα οφέλη της δημοκρατίας, το μήνυμα αυτό ήταν τόσο εμψυχωτικό για όλους μας. Υπάρχει ένα ποίημα, δεν το έχω μαζί μου εδώ, αλλά το ποίημα αυτό λέει πως «ο καθένας μας είναι η σοδειά του άλλου». Στην Αμερική θερίζουμε τα οφέλη της δημοκρατίας που γεννήθηκε στην Ελλάδα, τα μαθήματα, τα αρχαία διδάγματα της δημοκρατίας. Και στη συνέχεια, στην Ελλάδα θερίζουν τα πλεονεκτήματα της δικής μας δημοκρατίας. Επομένως, κατά κάποιον τρόπο, όλοι μας είμαστε η σοδειά του άλλου. Για το λόγο αυτό, οι δημοκρατίες μας έχουν μια πολύ στενή σχέση. Με αυτά, θα ήθελα να χαιρετίσουμε τον Πρωθυπουργό, να κάνουμε μια πρόποση για αυτόν. Να τον ευχαριστήσουμε για την ηγετική στάση που έχει επιδείξει, την έμπνευση, το θάρρος του, και όλα όσα έχει κάνει. Να τον ευχαριστήσουμε που μας τίμησε με την παρουσία του, που μοιράστηκε μαζί μας τη σοφία του. Τον ευχαριστούμε που είναι ένας καλός φίλος των ΗΠΑ.
Κυριάκος Μητσοτάκης: Ευχαριστώ. Σας ευχαριστώ για άλλη μια φορά. Καταρχάς θα ήθελα να σας ευχαριστήσω, Κυρία Πρόεδρε της Βουλής των Αντιπροσώπων, για τη μοναδική ευκαιρία που μου δώσατε να απευθυνθώ στο Κογκρέσο. Ήταν μια ευκαιρία για μένα να μοιραστώ μαζί σας κάποιες σκέψεις σχετικά με το επίπεδο της σχέσης ανάμεσα στις δύο χώρες μας, αλλά και να μιλήσω ευρύτερα για το που βαδίζει η δημοκρατία σε αυτούς τους ταραγμένους καιρούς.
Και δράττομαι της ευκαιρίας, εκ μέρους της Προέδρου της Δημοκρατίας, να σας απονείμω τον Μεγαλόσταυρο του Τάγματος της Τιμής. Η σχετική απόφαση ελήφθη ένα χρόνο νωρίτερα, δηλαδή πριν από την απόφασή σας να διοργανώσετε αυτή την εξαιρετική εκδήλωση. Σας ευχαριστώ για όλη τη στήριξή σας προς την Ελλάδα. Σημαίνει πολλά για εμάς. Σας ευχαριστώ.
Απέραντη θλίψη στην οικογένειά του αλλά και σ’ όσους τον γνώριζαν έχει σκορπίσει ο θάνατος του 14χρονου Μάκη που έδωσε τέλος στη ζωή του την περασμένη Παρασκευή μέσα στο σπίτι του στα Κάτω Πατήσια. Το παιδί βρέθηκε απαγχονισμένο στο δωμάτιό του από τους γονείς του, οι οποίοι σε κατάσταση σοκ κάλεσαν ασθενοφόρο του ΕΚΑΒ. Ωστόσο ήταν αργά.
ΕΚΑΝΕ ΘΗΛΙΑ ΜΕ ΤΗ ΖΩΝΗ ΤΟΥ ΚΑΙ ΚΡΕΜΑΣΤΗΚΕ ΑΠΟ ΤΟ ΚΡΕΒΑΤΙ ΤΟΥ
Συγκεκριμένα σύμφωνα με τις πληροφορίες, από την ιατροδικαστική εξέταση που έγινε στο άψυχο κορμάκι του μικρού Μάκη, ο θάνατός του επήλθε σε πέντε με επτά λεπτά και ήταν θάνατος δι΄ απαγχονισμού. Ο 14χρονος πήρε μια ζώνη, δημιούργησε μια θηλιά, την πέρασε στο λαιμό του και κρεμάστηκε από το κρεβάτι του. Ωστόσο περισσότερες λεπτομέρειες αναμένονται από τις τοξικολογικές εξετάσεις και στη συνέχεια θα συνταχθεί η ιατροδικαστική έκθεση.
ΑΥΡΙΟ Η ΚΗΔΕΙΑ ΤΟΥ 14ΧΡΟΝΟΥ ΜΑΘΗΤΗ
Κανένας ακόμα από περιβάλλον του δεν μπορεί ακόμα να πιστέψει ότι δεν θα ξαναδεί το Μάκη. Η κηδεία του θα γίνει, αύριο, Τετάρτη στους Αγίους Αναργύρους. Με βουβό πόνο και ένα τεράστιο “γιατί” γονείς, αδερφός, συγγενείς, συμμαθητές και φίλοι θα τον αποχαιρετίσουν για τελευταία φορά. Κανείς δεν μπορεί να πιστέψει ότι ο 14χρονος πέταξε για τη γειτονιά των αγγέλων και έφυγε τόσο πρόωρα από τη ζωή, βάζοντας ο ίδιος τέρμα στη ζωή του. Στα χείλη όλων ένα μεγάλο ΓΙΑΤΙ …
ΣΥΓΚΛΟΝΙΖΕΙ Η ΓΙΑΓΙΑ ΤΟΥ ΜΑΚΗ: ΜΠΕΙΤΕ ΣΤΑ ΣΧΟΛΕΙΑ ΚΑΙ ΒΟΗΘΗΣΤΕ ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ
«Μπείτε μέσα στα σχολεία να δείτε τι γίνεται. Θέλω το παιδί μου, είμαι η γιαγιά του, το παιδί μου δεν το έχασα από μία αρρώστια, το έχασα από την ίδια την κοινωνία από τον ίδιο τον κόσμο», με τρεμάμενη φωνή η κ. Ευαγγελία, γιαγιά του έφηβου που έβαλε τέλος στη ζωή του, την περασμένη Παρασκευή, μίλησε στο protothema.gr για τη μεγάλη απώλεια του εγγονού της, Μάκη.
«Η απώλεια αυτή είναι αναντικατάστατη, μας λείπει το παιδί μας» είπε μεταξύ άλλων η γυναίκα.
Σύμφωνα με την ίδια, ο εγγονός της ποτέ δεν είχε κάνει κάποιο παράπονο ενώ υπογράμμισε πως οι δάσκαλοι και οι καθηγητές του συγκεκριμένου σχολείου είναι αδιάφοροι προς τα παιδιά.
«Ποτέ δεν μας είχε πει κάτι, εγώ περιμένω να τελειώσει όλο αυτό και θα αμυνθώ με νύχια και με δόντια και ας είμαι 75 χρόνων γυναίκα. Φωνάξτε στον κόσμο, μπείτε στα σχολεία και βοηθήστε τα παιδιά, οι δάσκαλοι και οι καθηγητές τους είναι αδιάφοροι προς τα παιδιά» είπε.
«ΗΤΑΝ ΠΑΝΤΑ ΧΑΡΟΥΜΕΝΟΣ ΚΑΙ ΓΕΛΑΣΤΟΣ» – «ΔΕΝ ΕΙΧΕ ΤΙΠΟΤΑ ΤΟ ΠΑΙΔΙ» ΛΕΕΙ Η ΘΕΙΑ ΤΟΥ
«Εμείς δεν ξέρουμε τίποτα, δεν ξέρω τι να σας πω. Δεν είχαμε καταλάβει αν τον απασχολούσε κάτι, το παιδί ήταν πάντα γελαστό, πάντα χαρούμενο, δεν είχε τίποτα το παιδί. Ούτε μας είχε πει κάτι για τα παιδιά στο σχολείο, ούτε στον αδερφό του, ούτε στην μητέρα του, ούτε στην γιαγιά του, ούτε σε μένα, παρόλο που είχαμε μεγάλη επικοινωνία με τα παιδιά. Και εμείς περιμένουμε να μας ενημερώσουν από την αστυνομία». Με αυτά τα λόγια η θεία του 14χρονου περιγράφει στο newsit.gr την έκπληξή της για όσα συνέβησαν, μη μπορώντας να πιστέψει το κακό που βρήκε την οικογένεια.
Ο ΜΑΚΗΣ ΗΤΑΝ ΕΝΑ ΑΛΗΘΙΝΟ “ΘΗΡΙΟ”, ΚΑΝΕΙΣ ΔΕΝ ΘΑ ΤΟΥ ΕΚΑΝΕ BULLYING», ΛΕΕΙ Ο ΠΡΟΠΟΝΗΤΗΣ ΤΟΥ
«Τον χειμώνα είχαν κλέψει το κινητό του Μάκη, φτάσαμε στο σχολείο το είπαμε στον διευθυντή και αν θέλει ας με διαψεύσει. Δεν έχω κάτι προσωπικό με κανέναν, μάνα είμαι και γιαγιά, του έκλεψαν το κινητό. Όπως περπατούσε, του άνοιξαν την τσάντα και του πήραν το κινητό απο μέσα.
Η απάντηση που έδωσε ήταν πως γνωρίζουμε ότι έχουν γίνει και άλλα περιστατικά και θα καλέσουμε τον συγκεκριμένο μαθητή. Και αντί να τον αποβάλλει από το σχολείο του έκανε απλά συστάσεις και ξαναπήγε στο τμήμα του, δεν πήρε αποβολή.
Εγώ με το δικό μου σκεπτικό έτσι νομίζω. Τα περί bullying τα ακούω στην τηλεόραση, αυτό το παιδί ήταν χαρούμενο, ήταν αθλητής και χαμογελαστός, ένα παιδί που μιλούσε μαζί μας ό,τι κι αν συνέβαινε. Και αναρωτιέμαι είναι δυνατόν να του είχε συμβεί κάτι, να έχει κάποιο πρόβλημα και να μην το είχε πει στους δικούς του, τι να πω» είπε χαρακτηριστικά.
Ως απολύτως επιτυχημένη αποτιμούν τη διήμερη επίσκεψη του πρωθυπουργού, Κυριάκου Μητσοτάκη, στις ΗΠΑ κυβερνητικές πηγές, μετά και την αποθέωση που καταγράφηκε κατά την ομιλία του στο Κογκρέσο, όπου η Αντιπρόεδρος των ΗΠΑ Κάμαλα Χάρις, η Πρόεδρος της Βουλής των Αντιπροσώπων και τα μέλη των δύο νομοθετικών Σωμάτων σηκώθηκαν όρθιοι χειροκροτώντας τον παρατεταμένα και θερμά τόσο στις αναφορές του για τη Δημοκρατία και τους ισχυρούς δεσμούς των δύο χωρών, αλλά και όταν μίλησε για όλα τα μείζονα ζητήματα εξωτερικής πολιτικής και τα ακανθώδη εθνικά θέματα για την Ελλάδα όπως η τουρκική παραβατικότητα και το Κυπριακό.
Νάνσι Πελόζι: Συγκινημένη όπως με τον Βάτσλαβ Χάβελ
Ο θετικός αντίκτυπος της ομιλίας του Κυριάκου Μητσοτάκη στο κέντρο λήψης αποφάσεων του αμερικανικού πολιτικού συστήματος και το γεγονός ότι κατάφερε να μιλήσει στην καρδιά τους, αποτυπώθηκε σε όσα του είπε η Νάνσι Πελόζι μετά το πέρας της ομιλίας του, όπου κατά πληροφορίες δήλωσε ότι την ενέπνευσε και ότι είχε να συγκινηθεί τόσο από την ομιλία του τελευταίου Προέδρου της Τσεχοσλοβακίας και πρώτου Προέδρου της Τσεχίας, Βάτσλαβ Χάβελ. Ταυτοχρόνως η κάμερα κατέγραψε αρκετούς Γερουσιαστές και Βουλευτές να ζητούν από τον Eλληνα Πρωθυπουργό να υπογράψει έγγραφα. Οι πληροφορίες θέλουν βουλευτές των ΗΠΑ να του ζητούν να γράψει τις ομιλίες τους, θέλοντας να περιγράψουν το πόσο τους καθήλωσε.
Η Ελλάδα ως ηγέτιδα δύναμη στα Βαλκάνια και τη ΝΑ Ευρώπη
Κυβερνητικές πηγές σημείωναν ότι ο πρωθυπουργός σηματοδότησε με τη στάση του στην Ουάσινγκτον τη δυναμική επιστροφή της Ελλάδας στο παγκόσμιο και περιφερειακό γίγνεσθαι ως «ηγέτιδα δύναμη στα Βαλκάνια και τη Νοτιοανατολική Ευρώπη», αναδεικνύοντας παράλληλα τη χώρα μας ως πόλο σταθερότητας, δικαίου, ασφάλειας και ανάπτυξης. «Μια χώρα που κρατάει τα κλειδιά της ειρήνης και της ενεργειακής σταθερότητας στην ευρύτερη περιοχή», υπογράμμιζαν χαρακτηριστικά, αλλά και μίας χώρας που όπως προσέθεταν η κληρονομιά της σε αξίες και αρχές, αναγνωρίζεται ως η πηγή του σύγχρονου δυτικού πολιτισμού.
«Η Ελλάδα είναι ο ηθικός θεματοφύλακας της ελευθερίας και της δημοκρατίας», τόνιζαν οι ίδιες πηγές, επισημαίνοντας το γεγονός ότι από τις επαφές του Πρωθυπουργού στην πρωτεύουσα των ΗΠΑ επιβεβαιώθηκε εμφατικά το γεγονός ότι πέρα από την ιστορική τους φιλία, η Ελλάδα και οι ΗΠΑ έχουν αμοιβαία συμφέροντα και κοινές καταστατικές αρχές. Άλλωστε ο κ. Μητσοτάκης φρόντισε να το καταστήσει αυτό σαφές, περνώντας με έναν πολύ διακριτικό αλλά ξεκάθαρο τρόπο το μήνυμα στους παράγοντες του πολιτικού συστήματος της Αμερικής, όταν χωρίς να κατονομάσει την Τουρκία επέστησε την προσοχή των ΗΠΑ στην επιλογή των συμμάχων της.
Συνεργάτες του Πρωθυπουργού σημείωναν πως η Ελλάδα τα τελευταία τρία χρόνια δυναμώνει με την πρόοδο που εξασφαλίζει η αξιοποίηση των συγκριτικών πλεονεκτημάτων της και του ανθρώπινου δυναμικού της, χάρη στο σχέδιο της κυβέρνησης. «Ο λαός είδε τα αποτελέσματα των μεγάλων πολιτικών μας επιλογών και της εργώδους προσπάθειάς μας. Είμαστε πια στο επίπεδο που μας αξίζει και αυτό είναι αφετηρία για να πάμε ακόμα καλύτερα», τόνιζαν.
«Υμνοι» της Πελόζι για την ομιλία Μητσοτάκη στο Κογκρέσο
Χαρακτηριστική της εντύπωσης που προκάλεσε στην πρόεδρο της αμερικανικής βουλής των Αντιπροσώπων η ομιλία του Ελληνα πρωθυπουργού, είναι η προσφώνηση της Νάνσι Πελόζι κατά την έναρξη της δεξίωσης που παρέθεσε προς τιμήν του κ. Μητσοτάκη μετά την ομιλία του στο Κογκρέσο.
Nancy Pelosi: «Δεν ήταν υπέροχη η ομιλία; Θεωρώ πως ήταν μοναδικής έμπνευσης! Είπα και στον Πρωθυπουργό, αμέσως μετά, πως έχω ακούσει πολλές ομιλίες στην Κοινή Σύνοδο του Κογκρέσου. Όλες τους ιστορικής σημασίας, ενδιαφέρουσες και εξαιρετικές. Μία από αυτές, όμως, μου έχει μείνει στο μυαλό εδώ και δεκαετίες. Αναφέρομαι σε μια ομιλία του Václav Havel με θέμα τη δημοκρατία, πριν από 30 χρόνια. Η σημερινή ομιλία του Πρωθυπουργού είναι αυτής της κατηγορίας. Τόσο αξιόλογη, τόσο επίκαιρη. Μιλώντας με την Αντιπρόεδρο, συμφωνήσαμε πως όταν αναφέρθηκε στους ανθρώπους λέγοντας πως πρέπει να απολαμβάνουν τα οφέλη της δημοκρατίας, το μήνυμα αυτό ήταν τόσο εμψυχωτικό για όλους μας. Υπάρχει ένα ποίημα, δεν το έχω μαζί μου εδώ, αλλά το ποίημα αυτό λέει πως «ο καθένας μας είναι η σοδειά του άλλου».
Στην Αμερική θερίζουμε τα οφέλη της δημοκρατίας που γεννήθηκε στην Ελλάδα, τα μαθήματα, τα αρχαία διδάγματα της δημοκρατίας. Και στη συνέχεια, στην Ελλάδα θερίζουν τα πλεονεκτήματα της δικής μας δημοκρατίας. Επομένως, κατά κάποιον τρόπο, όλοι μας είμαστε η σοδειά του άλλου. Για το λόγο αυτό, οι δημοκρατίες μας έχουν μια πολύ στενή σχέση. Με αυτά, θα ήθελα να χαιρετίσουμε τον Πρωθυπουργό, να κάνουμε μια πρόποση για αυτόν. Να τον ευχαριστήσουμε για την ηγετική στάση που έχει επιδείξει, την έμπνευση, το θάρρος του, και όλα όσα έχει κάνει. Να τον ευχαριστήσουμε που μας τίμησε με την παρουσία του, που μοιράστηκε μαζί μας τη σοφία του. Τον ευχαριστούμε που είναι ένας καλός φίλος των ΗΠΑ».
Κυριάκος Μητσοτάκης: «Ευχαριστώ. Σας ευχαριστώ για άλλη μια φορά. Καταρχάς θα ήθελα να σας ευχαριστήσω, Κυρία Πρόεδρε της Βουλής των Αντιπροσώπων, για τη μοναδική ευκαιρία που μου δώσατε να απευθυνθώ στο Κογκρέσο. Ήταν μια ευκαιρία για μένα να μοιραστώ μαζί σας κάποιες σκέψεις σχετικά με το επίπεδο της σχέσης ανάμεσα στις δύο χώρες μας, αλλά και να μιλήσω ευρύτερα για το που βαδίζει η δημοκρατία σε αυτούς τους ταραγμένους καιρούς. Και δράττομαι της ευκαιρίας, εκ μέρους της Προέδρου της Δημοκρατίας, να σας απονείμω τον Μεγαλόσταυρο του Τάγματος της Τιμής. Η σχετική απόφαση ελήφθη ένα χρόνο νωρίτερα, δηλαδή πριν από την απόφασή σας να διοργανώσετε αυτή την εξαιρετική εκδήλωση. Σας ευχαριστώ για όλη τη στήριξή σας προς την Ελλάδα. Σημαίνει πολλά για εμάς. Σας ευχαριστώ».
Σοκάρει αυτό που συνεβει στο κοιμητήριο Ζωγράφου οπου εγινε απο τον Δημο εκταφή του Στάθη Ψάλτη εντελώς υπηρεσιακά χωρίς να ενδιαφερθεί και να παραβρεθεί καποιος συγγενης ή έστω φίλος του.
Ο Δήμος ξέθαψε τα οστά του Στάθη Ψάλτη και οπως ανακονωσε του παραχώρησε τιμής ενεκεν μια θέση στο Οστεοφυλάκιο, καθώς προσπάθησε για πολύ καιρο να βρει κάποιον συγγενή του αλλα δεν κατάφερε κάτι παρα τις προσπάθειες του.
Ο άνθρωπος που για δεκαετίες ολόκληρες γέμιζε χαρα τον κόσμο πλέον θα αναπαύεται εκει.
Σήμερα έγινε και η εκταφή του αγαπημένου μας Στάθη, δυστυχώς “υπηρεσιακά”. Ουδείς ενδιαφέρθηκε, ουδείς ασχολήθηκε. Κριμα γιατί τελικά από λόγια είμαστε πλούσιοι, αλλά από έργα φτωχοί και ανάξιοι.. Αναπαυμένος να είναι.
Ο Δήμος Ζωγράφου παραχώρησε θέση στο οστεοφυλάκιο Τιμής ένεκεν.
Η Μαίρη Μπάρκουλη αναφερει:
ΜΟΛΙΣ ΜΙΛΗΣΑ ΜΕ ΤΟΝ ΔΗΜΑΡΧΟ Ο ΟΠΟΙΟΣ ΜΟΥ ΕΞΗΓΗΣΕ ΟΤΙ ΥΣΤΕΡΑ ΑΠΟ ΑΚΑΡΠΕΣ ΠΡΟΣΠΑΘΕΙΕΣ ΝΑ ΒΡΟΥΝ ΤΟΥΣ ΣΥΓΓΕΝΕΙΣ ΤΟΥ,ΤΟ ΔΗΜΟΤΙΚΟ ΣΥΜΒΟΎΛΙΟ ΑΠΟΦΑΣΙΣΕ ΤΗΝ ΕΚΤΑΦΗ…ΟΛΑ ΕΓΙΝΑΝ ΟΠΩΣ ΕΠΡΕΠΕ ΚΑΙ ΘΑ ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΉΣΩ ΜΕ ΤΟΝ ΑΝΤΙΔΉΜΑΡΧΟ ΓΙΑ ΤΑ ΟΣΤΑ ΚΑΙ ΤΗΝ ΦΡΟΝΤΙΔΑ ΤΟΥΣ ΠΟΥ ΖΉΤΗΣΑ ΝΑ ΤΟ ΚΑΝΩ ΟΠΩΣ ΠΡΈΠΕΙ…..
Αξίζει να σημειωθεί ότι ο αδερφός του Στάθη Ψάλτη Γιάννης Ρώτας βρίσκεται σε γηροκομείο με την κατάσταση της υγείας του να είναι επιβαρυμένη. Ο ηθοποιός είχε αποκτήσει μια κόρη, την Μαρία Ψάλτη, από τον γάμο του με την Κάτια Κυβέλου. «Οτιδήποτε μου συνέβαινε τον έπαιρνα τηλέφωνο. Ακόμα και τώρα το χέρι μου πηγαίνει στο νούμερο τηλεφώνου που είχε και προσπαθώ να του τηλεφωνήσω. Και μετά συνειδητοποιώ και λέω «Μαρία, τι κάνεις; Ο μπαμπάς έχει πεθάνει». Είναι τρομακτική η έλλειψη της απώλειάς του. Ο πατέρας μου ζει μέσα μου, αλλά η θέση δίπλα μου θα είναι πάντα άδεια» είχε δηλώσει η ίδια σε συνέντευξη της στην Εspresso πριν από έναν χρόνο.
Έχαιρε θερμού χειροκροτήματος ανά τακτά χρονικά διαστήματα
Εντυπωσιασμένος από την υποδοχή που του επιφύλασσαν τα μέλη του Κογκρέσου των ΗΠΑ εμφανίστηκε ο Κυριάκος Μητσοτάκης.
Κατά την ομιλία του στην κοινή σύνοδο της Γερουσίας και της Βουλής των Αντιπροσώπων στο αμερικανικό Κογκρέσο, ο πρωθυπουργός έχαιρε θερμού χειροκροτήματος ανά τακτά χρονικά διαστήματα, κάτι που φάνηκε να τον αιφνιδιάζει και δεν άφησε ασχολίαστο.
«Στο ελληνικό κοινοβούλιο δεν με χειροκροτούν τόσο» είπε χαρακτηριστικά, ενώπιον των εκπροσώπων του αμερικανικού λαού, και υπό το βλέμμα της αντιπροέδρου των Ηνωμένων Πολιτειών, Κάμαλα Χάρις, και της προέδρου της Βουλής των Αντιπροσώπων, Νάνσι Πελόζι.
