Blog Σελίδα 8966

Θαυμαστό γεγονός: Το εκκλησάκι που «αρνούνταν» να κατεδαφιστεί

0

Το εκκλησάκι που «αρνούνταν» να κατεδαφιστεί,το συρματόσχοινα έσπαγαν,οι γερανοί χάλαγαν,οι εργάτες αρνούνταν τα χρήματα!

Ένα περίεργο φαινόμενο στην περιοχή του Διυλιστηρίου Το εκκλησάκι της Αγίας Σωτήρας στον Ασπρόπυργο είναι αδύνατο να κατεδαφιστεί, σαν να το υπερασπίζεται μια υπερφυσική δύναμη .

Στην ανατολική πλευρά της περιοχής μέσα στην οποία γίνονται σήμερα τα έργα των κρατικών διυλιστηρίων πετρελαίου, στον Ασπρόπυργο, κτίσθηκε πριν από 50 περίπου χρόνια, πάνω σ’ ένα μικρό ύψωμα, το γραφικό εκκλησάκι «Αγία Σωτήρα».

Ο θρύλος λέει ότι κάποτε παρουσιάσθηκε εκεί κατά τη διάρκεια της λειτουργίας η Παναγία με μορφή νέας ζωντανής γυναίκας. Έκτοτε η «Αγία Σωτήρα» αποτελούσε για τους κατοίκους της περιοχής ένα ιερό τόπο -κάτι σαν την Παναγία της Τήνου- όπου κατέφευγαν οι χριστιανοί με «τάματα» για να ζητήσουν την βοήθεια της Θεομήτορος… …

Μια απίστευτη πληροφορία -αποτέλεσμα συζητήσεως μεταξύ εργατών των διυλιστηρίων που ακούσαμε τυχαία σε κάποιο λεωφορείο- μας έφερε χθες το μεσημέρι στο γραφικό εκκλησάκι του Ασπροπύργου.

Κόβονται χονδρά συρματόσχοινα, σταματούν οι μηχανές της μπουλντόζας, ενώ παίρνει φωτιά το μοτέρ του γερανού και τρελαίνεται ο οδηγός του, κανείς δεν αναλαμβάνει την κατεδάφιση!!! Όλες οι προσπάθειες που έκαναν οι αρμόδιοι για να γκρεμίσουν την «Αγία Σωτήρα» -έλεγαν οι εργάτες- χρησιμοποιώντας τα πιο σύγχρονα τεχνικά μέσα, δεν έφεραν κανένα αποτέλεσμα !…

Το θρυλικό εκκλησάκι υπέμεινε καρτερικά τα ισχυρά κτυπήματα που του έδωσε ο εκσκαφέας ενός μεγάλου γερανού και στάθηκε ακλόνητο μπροστά στο μουγκρητό του μοτέρ της μπουλντόζας που έριξε όλη του την ισχύ για να παρασύρει με χοντρά συρματόσχοινα στο έδαφος τον τρούλο… …

6 81

Σήμερα όλη η τριγύρω περιοχή έχει εκκαθαριστεί και στη θέση των χωραφιών και των δέντρων υψώνονται οι επιβλητικές εγκαταστάσεις των διυλιστηρίων. Τα σχέδια, η εφαρμογή των οποίων συνεχίζεται πάντα με γοργό ρυθμό, προέβλεπαν ως απαραίτητο το γκρέμισμα της «Αγίας Σωτήρας», πράγμα που έπρεπε να έχει γίνει εδώ κι ένα χρόνο περίπου, νόμιζε όμως κανείς πως κάποια υπερφυσική δύναμη φέρει αφάνταστες δυσκολίες στο έργο της κατεδαφίσεως κι έτσι οι αλλεπάλληλες σχετικές προσπάθειες να μη καρποφορούν.

Αλλά, ας αφήσουμε μερικούς από τους εργάτες των διυλιστηρίων που εργάζονται κοντά στο εκκλησάκι, να μας διηγηθούν ότι γνωρίζουν σχετικά με το περίεργο φαινόμενο. «Η πρώτη απόπειρα να γκρεμίσουν την «Αγία Σωτήρα» λέει ο φύλακας κ. Γιώργος Σταύρακας, έγινε το περασμένο καλοκαίρι.

Ήρθε τότε εδώ ένας μεγάλος γερανός και όπως γίνεται συνήθως με τα μικρά κτίρια, κατάφερε μερικά γερά κτυπήματα με τον μεγάλο εκσκαφέα του, στον τρούλο και τους τοίχους της εκκλησίας.

Εκτός όμως από μερικά ξυσίματα που έγιναν στα εξωτερικά σοβαντίσματα, δεν πειράχθηκε τίποτα άλλο από το Ναό. Ο οδηγός, όπως λένε τρελάθηκε από το φόβο του, ο δε Γερμανός συνάδελφός του που πήρε τη θέση του και προσπάθησε να επιτύχει κάτι καλύτερο, παράτησε αμέσως τη δουλειά του, ενώ ο γερανός έπαιρνε φωτιά !…

Αυτά μου λέει ο Γιώργος Σταύρακας ο οποίος με παραπέμπει στη συνέχεια σ’ ένα από τους εργάτες που πήραν μέρος στην τελευταία προσπάθεια για την κατεδάφιση της εκκλησίας. «Έφθασε εδώ ένα συνεργείο, λέει ο κ. Αντώνης Κοκκόλης, την περασμένη Παρασκευή κατά τις 11 το πρωί.

Μας ζήτησαν να τους βοηθήσουμε να τρυπήσουν τα παράθυρα της σκεπής (Σ.Σ. τρούλου) της εκκλησίας για να περάσουν τα συρματόσχοινα της μπουλντόζας. Με το πρώτο όμως τράβηγμα και παρ’ όλο που ο τοίχος δεν είναι χοντρός, το γερό συρματόσχοινο έσπασε λες και ήταν… καραμέλα.

Η μηχανή της μπουλντόζας σταμάτησε. Έφθασε τότε ο Γερμανός ειδικός κ. Μέλμπερ, ο οποίος φρόντισε μαζί με τον Έλληνα οδηγό να επισκευάσουν -τους πήρε πολλή ώρα- τη μηχανή. Όταν όμως έβαλε ο Γερμανός μπρος στη μηχανή και ζήτησε από τον οδηγό της να συνεχίσει την προσπάθεια, ο συμπατριώτης μας αρνήθηκε.

Τότε, ανέλαβε ο ίδιος ο Μέλμπερ και μεταχειρίσθηκε πολύ πιο χοντρό συρματόσχοινο. Με το πρώτο όμως τράβηγμα, έσπασε κι αυτό, σαν νάταν… ζυμάρι. Δεν προσπάθησε άλλη φορά ο ξένος. Κοίταξε μόνο κατάπληκτος το μικρό εκκλησάκι κι αφού ψιθύρισε μερικά λόγια σαν τρομαγμένος εγκατέλειψε το μέρος για να μη ξανάρθει έως σήμερα» !…

Την αφήγηση του εργάτου Αντώνη Κοκκόλη μου επιβεβαίωσε κι ο συνάδελφός του Χαρίλαος Τσίγκος, από τον Ασπρόπυργο, ο οποίος συμπληρώνει ότι το εκκλησάκι χτίστηκε, όπως ανέφερα στην αρχή, πριν από 49 χρόνια με χρήματα εράνου που έκαμε ο θείος του Σωτήρης Τσίγκος.

Ρώτησα τους εργάτες αν θα δεχτούν όταν τους το ζητήσουν, να γκρεμίσουν με δυναμίτη το εκκλησάκι. «Και 500.000 δραχμές να μου δίνουν δεν κάνω αυτό το αμάρτημα», μου λέει ο Χρήστος Νομικός, ενώ ο Σπύρος Κολοβός, ένας γερός νεαρός κι αυτός εργάτης, συμπληρώνει: «Και να με χρυσώσουν ακόμη, δεν βάζω χέρι πάνω στην «Αγία Σωτήρα».

Προξενεί αληθινά κατάπληξη η πίστη των απλοϊκών εργατών των διυλιστηρίων στην υπερφυσική δύναμη που νομίζουν πως περιβάλλει το γραφικό εκκλησάκι της «Αγίας Σωτήρας». «Αμφιβάλουμε λένε αν θα βρεθεί ένας χριστιανός που θα τολμήσει να πειράξει τον ιερό αυτό τόπο.

Ήδη έρχονται πολλοί εργολάβοι για να αναλάβουν την κατεδάφισή του, αλλά όταν μαθαίνουν το ιστορικό το… βάζουν στα πόδια». Η εταιρεία έχει προκηρύξει διαγωνισμό για να ρίξει στο έδαφος την «Αγία Σωτήρα».

Προσφέρει μάλιστα όπως με πληροφορούν μεγάλη αμοιβή. Πολλοί παρουσιάσθηκαν μέχρι τώρα, αλλά όπως λένε και οι εργάτες παραιτήθηκαν. Δεν είναι άραγε δυνατόν να διατηρηθεί στη σημερινή του θέση το θρυλικό ξωκλήσι;

Η έκταση που καλύπτει είναι μηδαμινή. Είναι κρίμα ν’ απογοητεύσει κανείς τους καλούς χριστιανούς της περιοχής που έχουν τόσο μεγάλη πίστη στην θεϊκή δύναμή του.

Χρ. Οικονόμου ΑΚΡΟΠΟΛΙΣ ΠΕΜΠΤΗ 28 ΜΑΡΤΙΟΥ 1957

Το μωρό μου έχει σύνδρομο Down και είναι η χαρά της ζωής μοu

0

«Κυοφορώ έναν άγγελο, θα έχει έξτρα αγάπη, έξτρα αγκαλιές, έξτρα φιλιά και έξτρα χρωμόσωμα». Έτσι ξεκινάει η Στέφανη να αφηγείται την ιστορία της.

‘Οταν βρέθηκε ξαφνικά έγκυος στα 37 της, χωρίς να το έχει προγραμματίσει, δεν φανταζόταν πως η κόρη της (και τρίτο της παιδί) θα την έκανε να «ξαναγεννηθεί»! Η μικρούλα της, που έχει σύνδρομο down, είναι η αδυναμία όλων μέσα στην οικογένεια και η αγάπη για την οποία μιλάει γι’ αυτή η μητέρα της στο παρακάτω κείμενο, είναι πραγματικά συγκινητική:

«Κυοφορώ έναν άγγελο, θα έχει έξτρα αγάπη, έξτρα αγκαλιές, έξτρα φιλιά και έξτρα χρωμόσωμα» έτσι ανακοίνωσε στους δικούς της η Στέφανη Θεοφάνους ότι το παιδί της θα γεννηθεί με σύνδρομο down. Δύο χρόνια μετά, παρόλες τις αμφιβολίες που ένιωσε αρχικά, είναι πιο ευτυχισμένη και χαρούμενη από ποτέ, μεγαλώνοντας την μικρή Μοδέστια προσφέροντάς της, όλη την αγάπη που μπορεί να προσφέρει μια μάνα στο παιδί της.

Όταν μιλήσαμε στο τηλέφωνο, βρισκόταν στο αμάξι, περιμένοντας την Μοδέστια να τελειώσει από την θεραπεία της. Ξεκίνησε να αφηγείται την ιστορία της, χωρίς να παραπονεθεί στιγμή, χωρίς να διερωτηθει γιατί σε εμένα…

«Η Μοδέστια ήρθε ξαφνικά όταν εγώ ήμουν 37 ετών, δεν το είχαμε προγραμματίσει. Αντιθέτως, ήμασταν ικανοποιημένοι με τα παιδιά που είχαμε και οι δύο από διαφορετικούς γάμους. Δεν καταλάβαμε πως, που, τι, πότε, ήταν εντελώς ξαφνικό, όμως αποφασίσαμε να το κρατήσουμε. Ένιωθα άγχος επειδή είχαμε πει ότι δεν θέλουμε άλλο παιδί και δεν ήξερα πως θα το έπαιρνε ο σύντροφός μου, κάτι το οποίο τελικά δεν χρειαζόταν να με απασχολεί, αφού ο ίδιος ήταν πιο δεκτικός από εμένα».

Μετά τον πρώτο μεγάλο υπέρηχο στον τρίτο μήνα, φάνηκε ότι όλα ήταν εντάξει, ωστόσο, μετά από ένα εξειδικευμένο τεστ που έπρεπε να κάνει η Στέφανη, φάνηκε ότι υπήρχαν αυξημένες πιθανότητες η μικρή να γεννηθεί με σύνδρομο down.

Ο γιατρός της είπε ότι είναι καλύτερα να προχωρήσει με ακόμα μια εξέταση για να το ξεκαθαρίσει, αλλά η ίδια αρνήθηκε. «Του είπα ότι δεν με νοιάζει, ότι και να είναι, εγώ θα το κρατήσω. Δεν το πήρα άσχημα, μέσα μου είχα και την ελπίδα ότι δεν θα γεννιόταν με το σύνδρομο. Σκέφτηκα ότι μια στις δεκαοκτώ οι πιθανότητες και ότι θα είναι ένα από τα υπόλοιπα δεκαεπτά».

Λίγους μήνες αργότερα, ο υπέρηχος έδειξε ένα παιδί με πιο μικρά άκρα, έτσι ο γιατρός ζήτησε για άλλη μια φορά από την Στέφανη να κάνει την εξέταση, για να ξέρουν τι είναι αυτό που έχουν να αντιμετωπίσουν. «Μπορεί να χρειαστεί να γεννήσεις στο νοσοκομείο ή να έχω ασθενοφόρο έξω για να πάρει το παιδί αν έχει άλλα θέματα υγείας, μου είπε ο γιατρός. Όταν μου το έθεσε έτσι, κατάλαβα ότι δεν θέλω να το ρισκάρω».

Μέσα από μια ειδική εξέταση, φάνηκε τελικά ότι η Μοδέστια θα γεννιόταν με σύνδρομο down. Ωστόσο, η απόφαση της Στέφανης δεν άλλαξε, ήταν διατεθειμένη να κρατήσει το παιδί της. Παρόλα αυτά, όταν μαθαίνεις κάτι τέτοιο, είναι λογικό να υπάρξει φόβος και άγχος.

cache 846x3000 analog medium 781089 43974 2322021 1

Μόλις το έμαθα, έχασα για μια στιγμή την γη κάτω από τα πόδια μου…

«Μόλις το έμαθα, έχασα για μια στιγμή την γη κάτω από τα πόδια μου, στεναχωρήθηκα, έκλαψα. Τα σκεφτόμουν όλα… Βλακεία μου, τώρα που το ζω και έχω το μωρό μου, που είναι τόσο υπέροχο. Είχα πάθει σοκ όταν το έμαθα. Όμως, όταν δεν το ζήσεις και δεν το ξέρεις, δεν μπορείς να καταλάβεις το συναίσθημα που έχω εγώ τώρα.

Είχα δύο αγόρια και ήθελα τόσο πολύ να κάνω μια κόρη. Στεναχωρήθηκα διότι σκέφτηκα ότι δεν θα μπορούσα να κάνω μαζί της, όσα ονειρευόμουν όταν έλεγα ότι ήθελα μια κόρη. Ήθελα να την περιποιούμαι, να την πάρω να γίνει μοντέλο, να μάθει μπαλέτο, που ήθελα πάντα εγώ να το κάνω. Κάποιες φορές ξέρεις, πράγματα που έχεις εσύ ως απωθημένα, τα βγάζεις στα παιδιά σου για να χαρείς μέσα από αυτά. Σκεφτόμουν το bullying που μπορεί να δεχτεί, το πώς θα την αντιμετωπίσουν τα αδέλφια της. Ένιωθα όλα αυτά τα συναισθήματα και ήταν τόσο μπερδεμένα σαν ένα κουβάρι μέσα μου».

Για να μπορέσει να καταλάβει τι ήταν αυτό που την περίμενε, αποφάσισε να μιλήσει με οικογένειες που έχουν παιδιά με σύνδρομο down. Τα μόνα άτομα που είχε δει στη ζωή της με σύνδρομο ήταν μεγάλα και δεν είχαν λάβει τις ανάλογες θεραπείες που υπάρχουν σήμερα για να μπορέσουν αν εξελιχθούν. Όταν γνώρισε μια οικογένεια με τον τετράχρονο γιο τους, άλλαξε ολόκληρη η κοσμοθεωρία της.

«Είδα πόσο ενθουσιασμένοι ήταν και για την δική μου την εγκυμοσύνη, αλλά και για το δικό τους το παιδί. Ήταν ένα παιδί ζωηρό, όπως κάθε τετράχρονο, έπαιζε συνεχώς, ήξερε τα πάντα για τα κινητά και τα tablets. Δεν υστερούσε σε τίποτα από τα άλλα παιδιά, μόνο η ομιλία του αλλά και τι έγινε;

Το ότι υπάρχει μια καθυστέρηση στο να κάνουν κάποια πράγματα, δεν αλλάζει κάτι. Ο μεγάλος μου γιος έφτασε τριών χρονών και μόνο εγώ μπορούσα να καταλάβω τι λέει. Μου έδωσαν τόση θετική αύρα και ενέργεια και μου εξήγησαν πόσο εκπαιδεύσιμα είναι τα παιδιά με σύνδρομο down και ότι τα πράγματα δεν είναι όπως παλιά».

cache 846x3000 analog medium 781094 62397 2322021 1

Η πρώτη αγκαλιά

Αυτή η συνάντηση, ήταν αυτό που χρειαζόταν η Στέφανη για να λάβει τη δύναμη και το κουράγιο που χρειαζόταν. Περίμενε πλέον με ανυπομονησία να  γνωρίσει και να  κρατήσει στην αγκαλιά της, την κόρη της. Κατά την διάρκεια της κύησης, μιλούσε στην αγέννητη Μοδέστια, την χάιδευε πάνω από την κοιλιά της και της έβαζε τραγούδια.

«Προσπαθούσα από τότε να καταλάβει και η ίδια πόσο πολύ την θέλουμε. Η πρώτη αγκαλιά ήταν κάτι μαγικό για εμένα. Στην αρχή μου την έδειξαν μόνο, μετά την πήρε ο παιδίατρος για τις εξετάσεις. Αργότερα μου την έφεραν ντυμένη και το συναίσθημα της πρώτης αγκαλιάς ήταν υπέροχο».

«Όσο ήταν βρέφος, δεν αντιμετωπίσαμε καμία ιδιαίτερη δυσκολία. Είχε μόνο ένα θέμα στην κατάποση, πνιγόταν λίγο όταν έπινε το γάλα της, το οποίο δεν ήταν καθαρά από το σύνδρομο».

Ο έρωτας των αδελφών της

Μπορεί η ίδια να αντιλαμβανόταν τι ήταν αυτό που είχε το παιδί της, όμως οι δύο της γιοι ηλικίας εννέα και επτά χρόνων τότε, δεν μπορούσαν να καταλάβουν τι ήταν αυτό που έκανε την μικρή αδελφή τους τόσο ξεχωριστή.

«Στα παιδιά μου, δεν είχα πει τίποτε για το σύνδρομο, διότι δεν ήθελα να μπει στο πίσω μέρος του μυαλού τους, ότι κάτι είχε το παιδί, να φοβούνται ή να είναι αγχωμένοι. Αυτό που έκανα, ήταν να τους βάζω τραγουδάκι με παιδιά που έχουν σύνδρομο down ή συνεντεύξεις, για να μπει στο υποσυνείδητό τους η εικόνα των παιδιών αυτών. Τρείς μήνες αφότου γεννήθηκε η Μοδέστια, τότε μόνο τους είπα τι έχει, ήθελα να τους αφήσω να την αγαπήσουν».

Όταν είπε αυτά τα λόγια, άκουσα μια μικρή φωνή πίσω από την γραμμή του τηλεφώνου να λέει, «δεν αγάπησα την Μοδέστια, την ερωτεύτηκα!».

Η Στέφανη χαμογέλασε, εξηγώντας μου ότι και τα δύο της παιδιά λατρεύουν την μικρή και είναι οι προστάτες της, ενώ τους έφερε και πιο κοντά ως οικογένεια.

«Με την κόρη μου ξαναγεννήθηκα»

Μετά την γέννηση της Μοδέστιας, όλες οι ανησυχίες της Στέφανης εξαφανίστηκαν. «Πλέον, όσα ανησυχούσα ότι δεν θα μπορούσα να γίνουν μαζί της, τα κάνω και με το παραπάνω. Είναι τόσο εκπαιδεύσιμη. Ακόμα λόγω ηλικίας δεν μπορούμε να κάνουμε κάποια πράγματα, όπως για παράδειγμα το μπαλέτο, αλλά λόγω του συνδρόμου έχει απίστευτη ευλυγισία. Θυμάμαι ότι κοιμόταν με τα πόδια ανοιχτά. Έχω πάρα πολλά όνειρα που αν δεν ήταν η Μοδέστια, δεν θα τα είχα. Τώρα θέλω να κάνει τα πάντα, ενόργανη γυμναστική, ρυθμική, τα πάντα».

Το σπίτι τους είναι γεμάτο παιχνίδια, γέλια, παιδικές φωνές και ζωγραφιές στους τοίχους από την μικρή Μοδέστια. «Στο σπίτι παίζουμε, ζωγραφίζουμε, μαζεύω εγώ τα κάνει άνω κάτω η μικρή. Κάνει ότι ακριβώς κάνει ένα δίχρονο, ανοίγει τους πάγκους βγάζει από μέσα τα πράγματα και αν την μαλώσω λίγο, μου κάνει καμώματα».

Αν και η Μοδέστια δεν μιλάει με ολόκληρες προτάσεις, λέει τα βασικά όπως μαμά, παπά και αγαπώ σε. «Τώρα άρχισε να περπατάει για παράδειγμα αλλά εντάξει, και τι έγινε; Δεν είναι κάτι που μπορεί να σε εμποδίσει από το να μην κρατήσεις ένα παιδί με σύνδρομο down. Σιγά, σιγά και θα περπατήσει και θα τρέξει και θα χρειαστεί να τρέξω κι εγώ πίσω της.

cache 846x3000 analog medium 781088 59009 2322021 1

Είμαι ευτυχισμένη και ευλογημένη

Είμαι ευτυχισμένη και ευλογημένη που έχω ένα τέτοιο μωρό. Με την κόρη μου ξαναγεννήθηκα, νιώθω ότι έχω πεταλούδες στο στομάχι μου, είμαι ερωτευμένη μαζί της όπως και όλοι στην οικογένεια».

Η Στέφανη, δεν εργάζεται κάπου πλέον, αφού χρειάζεται να είναι δίπλα στην Μοδέστια, να την προσέχει και να την πηγαίνει στις διάφορες θεραπείες. Αυτό είναι κάτι το οποίο η ίδια απολαμβάνει ιδιαίτερα.

«Μου δίνει την ελευθερία να έχω χρόνο μαζί της συναισθηματικό και ποιοτικό. Δεν νιώθω ότι μου λείπει η δουλειά μου. Έχω πλέον χρόνο για όλα μου τα παιδιά. Πάντα μου άρεσε να είμαι μητέρα. Δεν ήμουν της καριέρας, προσπάθησα να πετύχω τους στόχους μου, όμως για εμένα πάντα προέχει η οικογένεια. Δεν θέλω να χάνω στιγμές των παιδιών μου. Η κάθε ημέρα έχει να σου δώσει κάτι διαφορετικό. Θέλω να είμαι εκεί, να τους βλέπω, να ζω μαζί τους».

«Τα παιδιά με σύνδρομο down έχουν μια ανιδιοτελή και αγνή αγάπη»

Μέσα από την εμπειρία της, η Στέφανη στέλνει το δικό της μήνυμα, μέσα από τα κοινωνικά δίκτυα, δημοσιεύοντας βίντεο με την κόρη της, δείχνοντας πόσο φυσιολογικό και όμορφο είναι να αποκτήσει κάποιος ένα παιδί με σύνδρομο down.

«Θέλω να βλέπουν όλοι την Μοδέστια, ποια είναι τι μπορεί να κάνει, πόσο όμορφη είναι. Μπορεί να κάνει τόσα πολλά πράγματα στα βίντεο χτενίζεται, προσπαθεί να βάλει παπούτσια όπως όλα τα μωρά. Έτσι, θα καταλάβει και ο κόσμος ότι δεν είναι αυτό που έχει στο μυαλό του το σύνδρομο down. Με την Μοδέστια, έχω γίνει πολύ καλύτερος άνθρωπος και πολύ πιο σκληρή και ετοιμοπόλεμη όταν χρειαστεί».

Έχει πλέον γίνει σκοπός της ζωής της, να ενημερώνει όσο περισσότερο κόσμο γίνεται για το τι είναι το σύνδρομο down, ώστε να μην έχουν παρωπίδες και να μην νιώθουν ντροπή για τα παιδιά τους.

Όπως εξηγεί, μπορεί παλαιότερα να ήταν δύσκολο ένας γονιός να μεγαλώσει ένα παιδί με σύνδρομο down διότι δεν υπήρχαν ούτε οι θεραπείες, ούτε οι ανέσεις που έχουμε σήμερα, όμως τα πράγματα σήμερα έχουν αλλάξει.

«Υπάρχουν τόσες θεραπείες που μπορείς να δώσεις και να τροφοδοτήσεις το παιδί, που απίστευτο πόσο μπορεί να εξελιχθεί. Υπάρχουν περιπτώσεις ακόμα και στην Κύπρο, που παιδιά με σύνδρομο down κάνουν πράγματα που φάνταζαν απίστευτα, όπως το να τελειώσουν πανεπιστήμιο. Πλέον αυτά τα παιδιά, εξελίσσονται φτάνει να τους δοθούν τα κατάλληλα εφόδια».

«Ο γιατρός μου, τον οποίο ευχαριστώ, δεν μου είπε ποτέ “μα θα κρατήσεις αυτό το παιδί;”. Αντιθέτως με στήριξε και στάθηκε δίπλα μου. Δυστυχώς ξέρω άλλες περιπτώσεις, που έλεγαν στις μητέρες ότι θα είναι βάσανο για την οικογένεια και να σκεφτούν τα άλλα τους παιδιά. Οι γιατροί μπορεί να γνωρίζουν τι είναι το σύνδρομο down, όμως μόνο από ιατρικής πλευράς, από συναισθηματικής πλευράς, δεν έχουν ιδέα τι πάει να πει σύνδρομο down. Αυτό μόνο ένας γονιός μπορεί να το γνωρίζει.

Τα παιδιά με σύνδρομο down, έχουν μια ανιδιοτελή και αγνή αγάπη, οι αγκαλιές τους είναι τόσο σφικτές και αληθινές».

Το μέλλον δεν φοβίζει την Στέφανη, η οποία είναι αποφασισμένη να στηρίξει το παιδί της με όλες τις της δυνάμεις. «Ξέρω τις δικές μου δυνατότητες και τις δικές μου δυνάμεις. Δεν πρόκειται να αφήσω το οτιδήποτε να συμβεί όσο ζω και αναπνέω. Θα συνεχίζω με τις θεραπείες διότι τα παιδιά αυτά μπορούν να αυτοεξυπηρετηθούν και να ζήσουν και μόνα τους.»

Αστυνομικοί «ακροβάτες» έσωσαν γιαγιά στην Καλλιθέα – Η ανάρτηση της ΕΛ.ΑΣ.

0

Δύο άνδρες της ομάδας ΔΙ.ΑΣ. σκαρφάλωσαν από μπαλκόνι σε μπαλκόνι μιας πολυκατοικίας για να καταφέρουν να μπουν στο διαμέρισμα μιας ηλικιωμένης στην Καλλιθέα, ώστε να της προσφέρουν τις πρώτες βοήθειες, καθώς είχαν λάβει το αντίστοιχο σήμα.

Η είδηση έγινε γνωστή μέσω των social media της ΕΛ.ΑΣ. με ανάρτηση για την επιχείρηση δύο ανδρών της ομάδας ΔΙ.ΑΣ. να δώσουν τις πρώτες βοήθειες σε μια ηλικιωμένη.

Η ανάρτηση

«Γιατί οι αστυνομικοί σκαρφαλώνουν στα μπαλκόνια; Σάββατο 21/05/2022, ώρα 10:17. Η ομάδα ΔΙ.ΑΣ. με κωδικό κλήσης 114-1 λαμβάνει σήμα για παροχή βοήθειας σε ηλικιωμένη, στην περιοχή της Καλλιθέας.

Άμεσα φτάνουν στο σημείο και ενημερώνονται ότι σε διαμέρισμα 1ου ορόφου πολυκατοικίας, ηλικιωμένη γυναίκα έχει πέσει στο μπαλκόνι της ζητώντας βοήθεια. Παράλληλα, διαπιστώνουν ότι η πόρτα του διαμερίσματός της είναι κλειδωμένη, ενώ η κατάσταση της υγείας της είναι άγνωστη.

Γνωρίζοντας ότι όχημα πυροσβεστικής είναι καθ’ οδόν, οι αστυνομικοί της ομάδας δεν χάνουν χρόνο και αναζητούν πρόσβαση από διπλανό διαμέρισμα. Οι γείτονες ανταποκρινόμενοι στην προσπάθειά τους, δίνουν πρόσβαση από το μπαλκόνι τους. Με τον τρόπο αυτό, καταφέρνουν και δίνουν τις πρώτες βοήθειες στην ηλικιωμένη κυρία, μέχρι να φτάσει σταθμός του ΕΚΑΒ.

Ευχόμαστε περαστικά!», αναφέρει η ανάρτηση της ΕΛ.ΑΣ. στα social media με τη φωτογραφία των αστυνομικών που προσπαθούν να σκαρφαλώσουν από το ένα μπαλκόνι στο άλλο».

Σαν σήμερα το 2018 έφυγε από τη ζωή ο Χάρρυ Κλυνν, ο καλλιτέχνης που τόσο πολύ αγαπήσαμε

0

21η Μαΐου 2018, φεύγει από τη ζωή  ο Χάρρυ Κλυνν σε ηλικία 78 ετών. Ο Βασίλης Τριανταφυλλίδης, όπως ήταν το πραγματικό του όνομα, αντιμετώπιζε σοβαρά προβλήματα υγείας και  ενώ βρισκόταν στο σπίτι του, έπαθε κρίση και μεταφέρθηκε στο νοσοκομείο όπου κατέληξε.

Η υγεία του σπουδαίου καλλιτέχνη είχε επιβαρυνθεί το τελευταίο διάστημα, μετά τον θάνατο του γιου του και βρισκόταν καθηλωμένος με αναπνευστικά προβλήματα σε αναπηρικό αμαξίδιο.

Το πραγματικό του όνομα ήταν Βασίλης Τριανταφυλλίδης και είχε γεννηθεί στην Καλαμαριά Θεσσαλονίκης στις 7 Μαΐου του 1940 από φτωχή οικογένεια Πόντιων προσφύγων, τον Νίκο και την Κυριακή Τρανταφυλλίδη.

Εξαιτίας δυσμενών οικονομικών συνθηκών, ωθήθηκε στην εργασία από την ηλικία των 5 χρόνων. Παράλληλα φοιτούσε στο Δημοτικό Σχολείο και στο Γυμνάσιο Kαλαμαριάς και αργότερα στο Πέμπτο Γυμνάσιο Αρρένων Θεσσαλονίκης. Η συμμετοχή του σε μια βραδιά ταλέντων του Γιώργου Οικονομίδη αλλάζει τη ζωή του, καθώς, εκτός από το πρώτο βραβείο, «κερδίζει» την πρόταση του Οικονομίδη να τον ακολουθήσει στην Αθήνα.

Ουγκα-γκα-γκα-μπουμ Ο Χάρρυ Κλυνν που πάντα θα θυμόμαστε!

Σαν ήμουνα κι εγώ μικρό παιδί
ρωτούσα για να μάθω καθετί.
Ρωτούσα κάθε μέρα τον μπαμπά και τη μαμά
να μάθω πώς γεννιούνται τα παιδιά.
Κοιτούσε ο μπαμπάς μου τη μαμάκα μου κλεφτά
και μου `λεγαν κι οι δυο τα λόγια αυτά:

Ουγκάγκα μπουμ μπουμ χι γκάπα γκουμ μπιρλί γκαγκά
αούγκιγκι αούγκιγκι μπάγκαλα γκάουγκα γκα.

Μου λέγαν οι δασκάλοι στο σχολειό
πως για να μάθω πρέπει να ρωτώ.
ρωτώντας παίρνει βόλτες το μυαλό σου το αργό
και ρώταγα συνέχεια κι εγώ.
Τι, πώς και πού και ποιος και πότε κι όταν και γιατί
και μου `λεγαν τραβώντας μου το αυτί

Ουγκαγκα μπουμ μπουμ χι γκαπα γκουμ μπιρλι γκαγκα
αουγκιγκι αουγκιγκι μπαγκαλα γκαουγκα γκα

Ρωτούσα στη δουλειά το διευθυντή
γιατί δεν ανεβαίνουν οι μισθοί.
Γιατί θα πρέπει να ψωνίζω εγώ στη λαϊκή
και να `χω γίνει εικόνα μαγική.
Γιατί να τη βολεύω συνεχώς με δανεικά
κι εκείνος μου απαντούσε φιλικά:

Ουγκάγκα μπουμ μπουμ χι γκάπα γκουμ μπιρλί γκαγκά
αούγκιγκι αούγκιγκι μπάγκαλα γκάουγκα γκα.

Ο γιόκας μου ρωτάει συνεχώς
μπαμπάκα μου τι πάει να πει φτωχός.
Τι πάει να πει κονόμα τι θα πει «θα φας καλά»
παιδί είναι και ρωτάει για πολλά.
Του φτιάχνω χαρακτήρα, του μιλάω σοβαρά
και πάντα του απαντάω καθαρά:

Ουγκαγκα μπουμ μπουμ χι γκαπα γκουμ μπιρλι γκαγκα
αουγκιγκι αουγκιγκι μπαγκαλα γκαουγκα γκα.

Για τρία χρόνια ο Οικονομίδης υπήρξε δάσκαλος και οδηγός του. Παράλληλα με τις δραματικές του σπουδές στη σχολή του Π. Kατσέλη, εμφανίζεται περιστασιακά σε κοσμικά κέντρα, όπως το «Kάστρο», ο «Bράχος», το «Tροκαντερό», το «Άλσος», και το «Γκρην Παρκ». Στη συνέχεια άρχισε να δουλεύει σε διάφορες ταβέρνες, αναψυκτήρια και καμπαρέ, που ανθούσαν εκείνη την εποχή, για μια τριετία ως πρώτος νουμερίστας και παρουσιαστής προγράμματος. Μετά τη συμμετοχή του σε δύο ταινίες («Γάμος αλά Ελληνικά» και «Τα 201 Καναρίνια») στις αρχές της δεκαετίας του 1960 και τις πρώτες του θεατρικές εμφανίσεις στα θέατρα Ακροπόλ και Χατζηχρήστου, άρχισε να γίνεται πιο γνωστός.

Το 1964 ταξιδεύει για μερικές εμφανίσεις στο Μόντρεαλ. Αυτή η περίοδος της ζωής του κράτησε 10 χρόνια όπου δούλεψε στις HΠA και στον Kαναδά, σε κέντρα τις ελληνικής διασποράς, σε καφεθέατρα ως stand up comedian (νέο τότε είδος, που μετέπειτα το εισήγαγε στην Ελλάδα), ως ηθοποιός σε underground παραστάσεις και παράλληλα ως συγγραφέας σατιρικών κειμένων. Συνεργάζεται επίσης για πολλά χρόνια με το περιοδικό «Playboy», την εφημερίδα «Daily Worker», το «Village» και το «On the double». Στο Σικάγο παντρεύεται τη γυναίκα του, Χαρίκλεια και εκεί αποκτά το πρώτο από τα 3 του παιδιά, τον Νίκο. Την περίοδο αυτή του προτάθηκε να παίξει και στη γνωστή ταινία «Καμπαρέ», την οποία προσφορά τελικά δεν δέχτηκε. Αργότερα στο Μόντρεαλ απέκτησε τον δεύτερο του γιο Αποστόλη, ενώ η κόρη του Κορίνα γεννήθηκε στην Αθήνα.

Χάρρυ Κλυνν! Μαλακά, πιο μαλακά!

Θα πω ένα τραγούδι στο πιάνο
Γι’ αυτά που κανείς δεν τολμά
Κι αν πω κατιτί παραπάνω
Να μου φωνάξετε

Μαλακά, πιο μαλακά,
Πες τα τουλάχιστον πιο μαλακά

Ο πολιτικός στο μπαλκόνι
Μιλάει και λέει πολλά
Κι ο κόσμος που ακούει πελαγώνει
Και λέει από μέσα του

Μαλακά, πιο μαλακά,
Βγάλε το λόγο σου πιο μαλακά

Μας είπανε ότι τα ράντσα
Θα φύγουν απ’ τις κλινικές
Και θα’ χουν κρεβάτια καβάντζα
Για να ξαπλώνουμε

Μαλακά, πιο μαλακά,
Να μας ξαπλώνουνε πιο μαλακά

Τα μέτρα περί δακτυλίου
Τα βάλανε προσωρινά
Σου το’ παν την 1η Απριλίου
Για να σε πιάσουνε

Μαλακά, πιο μαλακά
Για να σε πιάσουνε πιο μαλακά

Μην τρέμεις για την Εφορία
Γιατί μον’ αυτή σ’ αγαπά
Δως της λοιπόν ευτυχία
Να σε γραπώσουνε

Μαλακά, πιο μαλακά,
Καν’ τις δηλώσεις πιο μαλακά

Με λόγια και λόγια και λόγια
Σε φέρανε τούμπα ξανά
Κι ενώ σου την κάναν λαμόγια
Πάλι τους πίστεψες

Μαλακά, πιο μαλακά,
Πάλι τους πίστεψες πιο μαλακά

Μου λες να σε ξαναψηφίσω
Γιατί μου’ χεις φτιάξει πολλά
Την ψήφο μου για να τιμήσω
Είν’ απαραίτητο

Μαλακά, πιο μαλακά,
Να σου τη ρίξω κι εγώ μαλακά

Γυρίζει στην Ελλάδα το χειμώνα του 1974 και πρωτοεμφανίζεται στις μπουάτ της Πλάκας, στον «Aιγόκερω» και μετά στο «Zυγό» και τη «Διαγώνιο». Ύστερα δούλεψε στα νυχτερινά κέντρα «Διογένης», «Δειλινά» και «Στορκ». Άρχισε να γίνεται ευρύτερα γνωστός με την κυκλοφορία του πρώτου του δίσκου «Για δέσιμο», που κυκλοφόρησε από τη δισκογραφική εταιρεία Columbia το φθινόπωρο του 1978. Αυτός και οι υπόλοιποι δίσκοι του κρατάνε για χρόνια τις πρώτες θέσεις στα δισκογραφικά charts και οι ταινίες του σπάνε όλα τα ρεκόρ των εισιτηρίων.

Οι εμφανίσεις του στην τηλεόραση του χαρίζουν τον τίτλο του εμπορικότερου καλλιτέχνη της χιλιετίας σύμφωνα με την AGB και οι παραστάσεις του στα θέατρα Ορφέας, Άλσος, Δελφινάριο και Μινώα κ.ά. καταρρίπτουν κάθε προηγούμενο εισπρακτικό ρεκόρ.

33χρονη Γερμανίδα πάει με κάρο στη δουλειά της λόγω της υψηλής τιμής της βενζίνης

0

Λόγω της αύξησης των καυσίμων, άλλοι πάνε στη δουλειά με τα πόδια, άλλα με τα Μέσα και άλλοι με ποδήλατο. Ωστόσο, για την 33χρονη Stephanie από τη Γερμανία, το κάρο ήταν μονόδρομος.

Η διαδρομή της Stephanie Kirchner προς τη δουλειά της έγινε πιο χρονοβόρα, αλλά, όπως λέει η ίδια, φθηνότερη. Η 33χρονη από τη Γερμανία άφησε το SUV της στο σπίτι και μεταπήδησε σε πραγματική… ιπποδύναμη.

6287ca1a210000ee245088fd

Η Kirchner, ιδιοκτήτρια φάρμας εκτροφής και εκπαιδεύτρια αλόγων, αποκαλύπτει ότι αποφάσισε πως δεν μπορεί να συνεχίσει να κινείται με το αυτοκίνητο, μετά την εκτίναξη των τιμών των καυσίμων μετά τη ρωσική εισβολή στην Ουκρανία.

«Επειδή υποψιάστηκα ότι η συγκομιδή του σανού και όλα τα υπόλοιπα θα γίνουν πολύ, πολύ πιο ακριβά, είπα “πρέπει να εξοικονομήσουμε λίγα χρήματα”», τονίζει η ίδια.

44pjjdyfbi74n2rmqpeu2gqkga

Όπως γράφει η washingtonpost, η γυναίκα, μαζί με το κάρο και τα δυο της άλογα, διανύει καθημερινά μια διαδρομή περίπου 6 χλμ από το σπίτι της στη δυτική Γερμανία, μέχρι την εργασία της. Αυτό μετατρέπει τη διάρκεια της διαδρομής από 10-15 λεπτά σε μία ώρα.

ac70cb9793105bec194135bbfb15b458

Ωστόσο, η ίδια υπολογίζει ότι, λαμβάνοντας υπόψη πόσα καύσιμα καταναλώνει το Toyota SUV της, εξοικονομεί περίπου 250 ευρώ το μήνα.

Η άμαξά της είναι ιδιαίτερα δημοφιλής σε παιδιά και μεγάλους. Η γυναίκα αναγνωρίζει ότι η απάντησή της στην ακρίβεια και την αύξηση των τιμών των καυσίμων δεν είναι για όλους.

«Δεν μπορώ να βάλω ένα άλογο σε ένα γκαράζ», λέει. «Νομίζω ότι πολύ περισσότεροι αναβάτες αλόγων θα το έκαναν αν δημιουργούνταν ευκαιρίες για τα άλογα», συνεχίζει η ίδια.

Ελένη Τοπαλούδη: Τρισάγιο απ’ τους γονείς στον τάφο της, για την σημερινή ονομαστική της εορτή

0

Μια ημέρα μετά την χθεσινή απόφαση του Μικτού Ορκωτού Εφετείου της Αθήνας, που επέβαλλε ισόβια και 15 έτη κάθειρξης για τα αδικήματα της ανθρωποκτονίας και του ομαδικού βιασμού στα δυο ανθρωπόμορφα κτήνη που δολοφόνησαν τη φοιτήτρια Ελένη Τοπαλούδη στη Ρόδο και ανήμερα της ονομαστικής της εορτής, οι γονείς της τέλεσαν τρισάγιο στον τάφο της στο Διδυμότειχο.

Ο Γιάννης και η Κούλα Τοπαλούδη, μαζί με την γιαγιά της Ελένη, τέλεσαν το τρισάγιο στη μνήμη της, ενώ νοερά βρίσκονταν δίπλα τους εκατομμύρια κόσμου, που συγκλονίζονται τέσσερα χρόνια τώρα για τον άδικο χαμό της. Ο πατέρας της Γιάννης Τοπαλούδης, με μια πολύ συγκινητική ανάρτηση του και φωτογραφία από το σημερινό τρισάγιο, αναφέρεται και στην χθεσινή απόφαση-δεύτερη δικαίωση του δικαστηρίου και της γράφει:

“Αγαπημένη μας ΕΛΕΝΗ,
σήμερα 21 Μαΐου, ημέρα της ονομαστικής σου γιορτής, κάναμε τρισάγιο για σένα, τη γιαγιά Ελένη και τον παππού Χρήστο από την Αναγέννηση Σερρών και τον παππού Πέτρο.
Με τον παπα-Νικόλα τον Κρητικό ιερέα, άνθρωπο, συμπαραστάτη.
Δίπλα μας, όπως πάντα, η άλλη γιαγιά Ελένη (η Θρακιώτισσα).
Το δώρο μας ήταν λίγα τριαντάφυλλα (άσπρα, ροζ: το αγαπημένο σου χρώμα και κόκκινα).

Όμως χθες, αγαπημένη μας κόρη, η Ελληνική Δικαιοσύνη, το Μεικτό Ορκωτό Εφετείο Αθηνών με Πρόεδρο την κα Μιχαλοπούλου Σοφία, Εφέτες τον κ. Ντόνο Αντρέα και την κα Παπαντωνοπούλου Ευτέρπη, καθώς και τους Ενόρκους – ΣΥΝΑΝΘΡΏΠΟΥΣ μας, αλλά και την Εισαγγελέα κα Καπαγιάννη Ευσταθία, σου έκαναν ένα ακόμη “δώρο”: την ηθική σου δικαίωση. ΟΜΌΦΩΝΑ καταδίκασαν τους βασανιστές – βιαστές – δολοφόνους σου όπως και Πρωτοδίκως στην ανώτερη των ποινών: ισόβια και 15 χρόνια κάθειρξη χωρίς κανένα ελαφρυντικό.
Βέβαια, ήσουν κι εσύ εκεί, ΕΛΕΝΗ ΜΑΣ, μέσα από τα λόγια και τα βλέμματα όσων αποτελούσαν την έδρα του δικαστηρίου, όπως άλλωστε ήσουν παρούσα και στο πρωτόδικο δικαστήριο μέσα από τη φωνή της Εισαγγελέως κας Αριστοτέλειας Δόγκα, των Δικαστών και Ενόρκων.
Σήμερα, ΕΛΈΝΗ ΜΑΣ, σου έχουν στείλει τόσες πολλές ευχές συνάνθρωποί μας από διάφορα μέρη της Ελλάδας.
Δεν μπορώ να σου πω όμως με σιγουριά αν οι ευχές αυτές είναι περισσότερες, ή αν είναι περισσότερα τα δάκρυά μας από τη συγκίνηση γι’ αυτήν την τεράστια αγκαλιά που είναι, θα λέγαμε, μεγαλύτερη κι από τα σύνορα της χώρας μας.
Όπως μας έχουν αγκαλιάσει τόσοι συνάνθρωποί, αγαπημένη μας ΕΛΈΝΗ, έτσι κι εσύ (από εκεί ψηλά που βρίσκεσαι) να αγκαλιάζεις και να προστατεύεις τον αδερφό σου, κάθε παιδί, κάθε κορίτσι, κάθε γυναίκα, κάθε οικογένεια.
ΕΛΈΝΗ ΜΑΣ, ΔΕΝ ΣΕ ΞΕΧΝΆΜΕ!
Η οικογένειά σου,
Οι χιλιάδες συνάνθρωποί σου.

Ιωάννινα: Ο οδηγός έχασε τις αισθήσεις του, ευτυχώς αποφεύχθηκαν τα χειρότερα

0

Στο νοσοκομείο διακομίσθηκε ο οδηγός λεωφορείου του Πτηνοτροφικού Συνεταιρισμού Ιωαννίνων μετά από ατύχημα που σημειώθηκε το πρωί του Σαββάτου.

Το λεωφορείο έκανε το καθιερωμένο δρομολόγιο και ήδη είχε παραλάβει εργαζόμενους για να τους μεταφέρει στις εγκαταστάσεις της επιχείρησης.

Την ώρα που βρισκόταν στο Λυκοτρίχι, ο οδηγός έχασε τις αισθήσεις του και λιποθύμησε με αποτέλεσμα το όχημα να εκτραπεί και να καταλήξει πάνω στις προστατευτικές μπάρες.

Κανένας από τους επιβαίνοντες δεν τραυματίστηκε ενώ ο ίδιος διακομίσθηκε στο νοσοκομείο.

Στο σημείο έφτασαν δυνάμεις της Τροχαίας ενώ κλήθηκε και η Πυροσβεστική προκειμένου να κόψει τις μπάρες ώστε να μπορέσει να απεγκλωβιστεί και να απομακρυνθεί το όχημα.

leoforeio leoforeio

Πηγή: epiruspost

Πτήση τρόμου από Θεσσαλονίκη για Χανιά – Ούρλιαζαν και έκλαιγαν οι επιβάτες

0

Πανικός επικράτησε το μεσημέρι της Παρασκευής (20/05) σε πτήση της Ryan Αir που ξεκίνησε από τη Θεσσαλονίκη και το αεροδρόμιο «Μακεδονία» με προορισμό τα Χανιά. Αιτία ήταν οι θυελλώδεις άνεμοι που δεν άφηναν το αεροσκάφος να προσγειωθεί ομαλά στο «Ι. Δασκαλογιάννης».

Σύμφωνα μάλιστα με πληροφορίες της ιστοσελίδας kriti360.gr, πολλοί ήταν αυτοί που έχασαν την ψυχραιμία τους με αποτέλεσμα να αρχίσουν να φωνάζουν, να ουρλιάζουν ακόμα και να κλαίνε.

Ακόμα πιο δύσκολη αποδείχθηκε η προσγείωση καθώς οι ισχυρές ριπές δυσκόλευαν την προσέγγιση του αεροδρομίου των Χανίων, ενώ χαρακτηριστικό είναι μάλιστα ότι το πλήρωμα του αεροσκάφους πραγματοποίησε ενημέρωση από τα μεγάφωνα για το τι γίνεται σε περίπτωση εγκατάλειψης του αεροσκάφους.

Τελικά ωστόσο ο πιλότος αποδείχθηκε ιδιαίτερα ικανός και ψύχραιμος καταφέρνοντας να προσγειώσει με ασφάλεια το αεροσκάφος προς ανακούφιση των επιβατών.

Χαρακτηριστική είναι η δήλωση επιβάτιδας της πτήσης: «Ευχαριστούμε τον Θεό που φτάσαμε. Ήταν απίστευτο που ζήσαμε, νιώσαμε πως θα πεθάνουμε. Ευτυχώς ο πιλότος φάνηκε ψύχραιμος και καταφέραμε να προσγειωθούμε στα Χανιά».

«Γιορτάζουμε σήμερα» – Η χιουμοριστική ανάρτηση του Χάρη Ρώμα για την ονομαστική εορτή της Ελένης Ράντου

0

Όταν ο Χάρης Ρώμας και η Ελένη Ράντου ποζάρουν δίπλα δίπλα, αμέσως η εικόνα παραπέμπει στο θρυλικό «Κωνσταντίνου και Ελένης», μία από τις πιο επιτυχημένες σειρές της ελληνικής τηλεόρασης, που προβάλλεται ακόμη και σήμερα.

Εν όψει της ονομαστικής εορτής τόσο της ηθοποιού και για χρόνια συνεργάτιδάς του, όσο και του αγαπημένου σίριαλ, ο Χάρης Ρώμας έκανε μάι ξεχωριστή ανάρτηση, μέσα από τον προσωπικό τους λογαριασμό στο Instagram.

Συγκεκριμένα, ο ηθοποιός δημοσίευσε μια φωτογραφία του αγκαλιά με το χάρτινο είδωλο της Ελένης Ράντου,που είχε πάνω πολλά ζωγραφισμένα φιλιά, στέλνοντας τις ευχές του.

«Γιορτάζουμε σήμερα οι “Κωσταντίνου και Ελένης”!!!», έγραψε στη λεζάντα της φωτογραφίας.

Δείτε τη δημοσίευση του ηθοποιού:

Η κίνηση αυτή του ηθοποιού, διέψευσε ακόμη μία φορά τη φημολογούμενη κόντρα ανάμεσά τους. «Είμαστε πολύ φίλοι, της έχω μεγάλη εμπιστοσύνη και ξέρω ότι δεν θα έκανε ποτέ αρνητική κριτική για κάτι που αφορά εμένα» επισήμανε σε συνέντευξή του ο Χάρης Ρώμας.

konstantinoukaielenis

Πάτρα: Το τυχαίο εύρημα της Τζωρτζίνας μπορεί να αποδειχθεί μοιραίο για την Πισπιρίγκου;

Η υπόθεση με τα τρία νεκρά παιδιά στην Πάτρα, που έχει σοκάρει την κοινή γνώμη τους τελευταίους μήνες, δεν έχει ακόμη τελειώσει. Η μητέρα των παιδιών Ρούλα Πισπιρίγκου που παραμένει προφυλακισμένη με την κατηγορία ότι σκότωσε την 9χρονη κόρη της Τζωρτζίνα, δεν έχει παραδεχτεί τίποτα σε ότι αφορά την εμπλοκή της στο θάνατο του παιδιού.

Και παρά το γεγονός, σύμφωνα με πληροφορίες των Αρχών, ότι η υπόθεση είναι ήδη «δεμένη» μια τυχαία ανακάλυψη μπορεί να ανοίξει τον δρόμο να αποκαλυφθεί όλη η αλήθεια σχετικά με τον θάνατο της μικρής Τζωρτζίνας η οποία όπως αποδεικνύεται είχε βασανιστικό τέλος.

Η τυχαία ανακάλυψη αφορά στο αίμα που είχε ληφθεί από την Τζωρτζίνα Δασκαλάκη στο Καραμανδάνειο Νοσοκομείο Παίδων της Πάτρας το οποίο είχε ληφθεί όταν η 9χρονη νοσηλευόταν εκεί, πολύ πριν μεταφερθεί στη ΜΕΘ Παίδων στο Ρίο.

Τυχαίο εύρημα

Σύμφωνα με πληροφορίες τoυ ereportaz και του Νίκου Νικολετάκη, το αποθηκευμένο φιαλίδιο το βρήκαν σε ένα ψυγείο της παιδιατρικής κλινικής. Αν και το Ιατρονοσηλευτικό προσωπικό πετά τέτοια δείγματα κάθε 7 – 10 μέρες, το συγκεκριμένο κάπου είχε παραπέσει και έτσι βρέθηκε. Γιατρός του νοσοκομείου διέψευσε ότι στο συγκεκριμένο ψυγείο μπαίνουν φαγητά ή άλλα είδη ,όπως ακουγόταν τις τελευταίες μέρες. Όταν διαπίστωσαν, με έκπληξη, ότι στο αυτοκόλλητο ήταν γραμμένο το όνομα της Γεωργίας Δασκαλάκη επικράτησε μια αναστάτωση. Αρχικά υπήρξε προβληματισμός για το τι θα πρέπει να κάνουν με αυτό . Τελικά αποφάσισαν και το παρέδωσαν στις Αρχές. “Να δείτε που θα βρούμε τον μπελά μας στο τέλος” μας είπε γιατρός από το Καραμανδάνειο.

Ειδικό όχημα κούριερ (με ψυγείο), το παρέλαβε από το Καραμανδάνειο και συνοδεία συμβατικού οχήματος του Τμήματος Ανθρωποκτονιών Αττικής το μετέφερε Θεσσαλονίκη, προκειμένου να αναλυθεί στο Ειδικό Εργαστήριο του ΑΠΘ.

Πηγή: ereportaz.gr