Έβγαζε 450.000 δολάρια το χρόνο, τα γεύματά του ήταν δωρεάν και είχε απεριόριστο χρόνο για διακοπές επί πληρωμή
Ο Μίκαελ Λιν δούλευε στην Amazon, μέχρι που το 2017 ξεκίνησε να εργάζεται στη Netflix, ως ανώτερος μηχανικός λογισμικού.
Εκείνη την εποχή, ο Λιν πίστευε ότι θα έμενε για πάντα στη Netflix. «Έβγαζα 450.000 δολάρια το χρόνο, το φαγητό μου ήταν δωρεάν και είχα απεριόριστο χρόνο για διακοπές επί πληρωμή» αποκαλύπτει.
Όταν ωστόσο, έλαβε την απόφαση – μόλις, 4 χρόνια αργότερα – να παραιτηθεί, όλοι νόμιζαν ότι ήταν … τρελός.
«Οι γονείς μου ήταν οι πρώτοι που είπαν πως θα έκανα ένα τεράστιο λάθος. Ο μέντοράς μου είχε επίσης, αντίρρηση. Είπε ότι δεν θα έπρεπε να παραιτηθώ χωρίς να έχω βρει πρώτα μία άλλη δουλειά, γιατί με τον τρόπο αυτό, θα έχανα την ευκαιρία να διαπραγματευτώ για έναν υψηλό μισθό με τον επόμενο εργοδότη μου. Οι απόψεις τους με έκαναν να αλλάξω γνώμη τουλάχιστον για λίγο», εξηγεί.
Ο Λιν αναφέρει πως όταν ξεκίνησε να δουλεύει στη Netflix, πραγματικά πίστευε πως είχε βρει την «καλύτερη δουλειά στον κόσμο». «Ήταν σαν να πληρώνεσαι για να ασχολείσαι με μελέτες περιπτώσεων αντίστοιχες με αυτές που κάνουν σε μεταπτυχιακά προγράμματα. Μάθαινα τόσα πολλά κάθε μέρα» επισημαίνει μιλώντας στο BusinessInsider.
Τα επόμενα δύο χρόνια, η εργασία άρχισε να γίνεται βαρετή και μηχανική. «Όλα ήταν αντιγραφή – επικόλληση» δηλώνει ο Λιν. Μετά ξέσπασε η πανδημία. «Το γραφείο έκλεισε και όλα όσα αγαπούσα στην δουλειά μου – οι συναναστροφές, οι συνάδελφοι, τα προνόμια – εξαφανίστηκαν. Όταν πρωτοξεκίνησα να δουλεύω στο Netflix, έβγαζα χρήματα και μάθαινα συνεχώς, νέα πράγματα. Τώρα, απλώς έβγαζα χρήματα, χωρίς να εξελίσσομαι».
Ο ίδιος αποκαλύπτει πως ένιωθε σαν να έκανε το ίδιο λάθος, όπως τότε στην Amazon. Παρέμενε σε μια δουλειά που δεν του ταιριάζει περισσότερο από όσο θα έπρεπε. «Το κίνητρό μου μειώθηκε το ίδιο και η απόδοσή μου», δεν διστάζει να πει αναφερόμενος σε εκείνη την περίοδο της καριέρας του.
Δυστυχώς, και ο διευθυντής του άρχισε να το παρατηρεί. Σε μια «ανασκόπηση απόδοσης» τον Απρίλιο του 2021, ο διευθυντής του τού είπε πως έπρεπε να προσπαθήσει να έρθει πιο κοντά με την ομάδα του και να γίνει πιο επικοινωνιακός «αν ήθελε να παραμείνει στην εταιρεία».
«Είναι δύσκολο να εγκαταλείψεις έναν μισθό – κάτι απτό – για άυλα πράγματα όπως τα νιάτα σου και ο χρόνος σου. Έβαλα σε παύση τα όνειρά μου να γίνω επιχειρηματίας και ο κορωνοϊός ήταν μια συνεχής υπενθύμιση ότι μπορεί να μην είμαι εδώ αύριο για να τα κυνηγήσω. Φοβόμουν ότι στον τάφο μου θα έγραφε: «Εδώ βρίσκεται ο Μίκαελ. Πέρασε τη ζωή του δουλεύοντας σε μια δουλειά που δεν του άρεσε. Αναπαύσου εν ειρήνη».
Μετά από εκείνη τη συνάντηση για τις επόμενες δύο εβδομάδες ο Μίκαελ σκεφτόταν τα επόμενα βήματά του. Τελικά, αποφάσισε να μιλήσει ειλικρινά στον διευθυντή του. Σε μια κατ’ ιδίαν συνάντηση μαζί του τού πρότεινε να εξετάσουν την εθελουσία. «Η απόδοσή μου μειώνεται, του είπα, επειδή μειώνεται το κίνητρό μου. Το κίνητρό μου δεν βελτιώνεται επειδή οι στόχοι της ομάδας αποκλίνουν περισσότερο από τους στόχους της καριέρας μου. Τι θα γινόταν αν σκεφτόμασταν την εθελουσία; Με αυτόν τον τρόπο το Netflix θα εξοικονομούσε χρήματα. Ένα win-win για όλους», αναφέρει.
Αφού το συζήτησε με το ανθρώπινο δυναμικό, είχε μια τελευταία συνάντηση με τους ανωτέρους του. Τελικά, η εταιρεία αποφάσισε να δεχτεί την πρότασή του.
Η ζωή μετά … το Netflix
«Νόμιζα ότι η ζωή μου θα τελείωνε μετά την αποχώρησή μου από το Netflix. Ανησυχούσα ότι δεν θα είχα κοινωνική ζωή, καθώς προηγουμένως όλα αυτά σχετίζονταν με την δουλειά. Όμως έγινε το αντίθετο. Έχω γνωρίσει περισσότερους ανθρώπους ξεκινώντας τη δική μου επιχείρηση – επιχειρηματίες, συγγραφείς και δημιουργούς. Τώρα νιώθω μια βαθιά ηρεμία μέσα μου, μια ακλόνητη πεποίθηση ότι όλα θα πάνε καλά, ακόμα κι αν δεν είναι εξασφαλισμένη κάποια μελλοντική επιτυχία αυτή τη στιγμή», καταλήγει.
«Πέρασα πέντε εφιαλτικά χρόνια. Έπαθα νευρική ανορεξία, τελείωσα το ελληνικό λύκειο του Αμβούργου και ξύπναγα στις πέντε το χάραμα με χιόνια. Άλλαζα πέντε τρένα και μετά πήγαινα στην Όπερα του Αμβούργου. Ήμουν ένα δυστυχέστατο πλάσμα για πέντε χρόνια. Ξύλο έτρωγα κάθε μέρα. Ήμουν 55 κιλά και ήμουν χοντρή. Έφτασα τα 48, έπαθαν τα κόκκαλά μου προβλήματα. Ήταν όλο αυτό πολύ άγριο για μένα και με στιγμάτισε», είχε πει χαρακτηριστικά η δημοσιογράφος.