Blog Σελίδα 8794

Η ιστορία των διδύμων που χωρίστnκαν στη γέννα και βρέθηκαν μέσω TikTok

0

Η συγκλονιστική ιστορία δίδυμων κopιτσιών που χωρίστηκαν στη γέννα και βρέθηκαν μέσω TikTok, αποκάλυψε ένα κύκλωμα εμπορίας μωρών στη Γεωργία καθώς συνειδητοποίησαν ότι ήταν ανάμεσα σε χιλιάδες μωρά που είχαν κλαπεί από μαιευτήρια και πουλήθηκαν.

Το BBC δημοσίευσε την ιστορία της Έιμι και της Άνο οι οποίες είναι πανομοιότυπες δίδυμες αλλά αμέσως μετά τη γέννησή τους, τις πήραν από τη μητέρα τους και τις πούλησαν σε χωριστές οικογένειες. Χρόνια αργότερα, ανακάλυψαν η μία την άλλη τυχαία χάρη σε ένα τηλεοπτικό talent show και ένα βίντεο TikTok αλλά τώρα ψάχνουν απαντήσεις.

132441193 b37f1f38 226d 42be ba53 583d9e0af960

Οι δύο κοπέλες ταξίδεψαν από τη Γεωργία στη Γερμανία, με την ελπίδα να βρουν το κομμάτι του παζλ που λείπει, συναντώντας τη βιολογική τους μητέρα. Καθώς «ξετύλιγαν» την αλήθεια, συνειδητοποίησαν ότι υπήρχαν δεκάδες χιλιάδες άλλοι άνθρωποι στη Γεωργία τους οποίους είχαν επίσης, πάρει από νοσοκομεία ως μωρά και πουλήθηκαν. Παρά τις επίσημες προσπάθειες να διερευνηθεί τι συνέβη, κανείς δεν έχει ακόμη λογοδοτήσει.

«Φοβάμαι, πραγματικά φοβάμαι. Δεν έχω κοιμηθεί όλη την εβδομάδα. Αυτή είναι η ευκαιρία μου να πάρω επιτέλους μερικές απαντήσεις για το τι μας συνέβη» λέει η Έιμι η οποία βρισκόταν στο σπίτι της νονάς της κοντά στη Μαύρη Θάλασσα και παρακολουθούσε το αγαπημένο της τηλεοπτικό πρόγραμμα, Georgia’s Got Talent. Εκεί υπήρχε ένα κopίτσι που χόρευε και της έμοιαζε ακριβώς. Όχι μόνο σαν αυτήν, στην πραγματικότητα, πανομοιότυπη. «Όλοι τηλεφωνούσαν στη μαμά μου και ρωτούσαν: “Γιατί η ‘Ειμι χορεύει με άλλο όνομα;”» σχολιάζει.

Η Έιμι το ανέφερε στην οικογένειά της, αλλά εκείνοι δεν έδωσαν σημασία. «Όλοι έχουν έναν σωσία» ήταν η απάντηση που έδωσε η μητέρα της. Επτά χρόνια αργότερα, τον Νοέμβριο του 2021, η Έιμι δημοσίευσε ένα βίντεο με μπλε μαλλιά να τρυπάει το φρύδι της στο TikTok. Διακόσια μίλια (320 χιλιόμετρα) μακριά στην Τιφλίδα, μια άλλη 19χρονη, η Άνο Σαρτάνια, έλαβε το βίντεο από έναν φίλο της. Σκέφτηκε ότι ήταν «cool που μου μοιάζει».

Η Άνο προσπάθησε να εντοπίσει το κopίτσι με το τρυπημένο φρύδι στο Διαδίκτυο, αλλά δεν το βρήκε, έτσι μοιράστηκε το βίντεο σε μια ομάδα στα social για να δει αν κάποιος μπορούσε να βοηθήσει. Κάποιος που γνώριζε την Έιμι είδε το μήνυμα και τους έφερε σε επαφή στο Facebook.

Η Έιμι κατάλαβε αμέσως ότι η Άνο ήταν το κopίτσι που είχε δει στο Georgia’s Got Talent. «Τόσο καιρό σε έψαχνα!» έστειλε στο μήνυμα. «Κι εγώ», απάντησε η Άνο.

Ανακάλυψαν ότι είχαν πολλά κοινά. Και οι δύο γεννήθηκαν στο μαιευτήριο Kirtskhi -το οποίο δεν υπάρχει πλέον- στη δυτική Γεωργία, αλλά, σύμφωνα με τα πιστοποιητικά γέννησής τους, τα γενέθλιά τους είχαν διαφορά δύο εβδομάδων. Σκέφτηκαν πως δεν θα μπορούσαν να είναι αδερφές, πόσο μάλλον δίδυμες. Υπήρχαν όμως, πάρα πολλές ομοιότητες.

georgias stolen twins sold at birth reunited credit sartania anno facebook 1392x924 1

Τους άρεσε η ίδια μουσική, άρεσε και στις δύο ο χορός και μάλιστα είχαν το ίδιο χτένισμα. Ανακάλυψαν ότι είχαν την ίδια γενετική ασθένεια, μια διαταραχή των οστών που ονομάζεται δυσπλασία. Έμοιαζε σαν να ξετύλιγαν μαζί ένα μυστήριο. «Κάθε φορά που μάθαινα κάτι νέο για την Άνο, τα πράγματα γίνονταν πιο περίεργα», λέει η Έιμι.

Στη συνέχεια, κανόνισαν να συναντηθούν. «Ήταν σαν να κοιτάζομαι σε έναν καθρέφτη, το ίδιο ακριβώς πρόσωπο, ακριβώς η ίδια φωνή. Είμαι εκείνη και αυτή είμαι εγώ» περιγράφει η Έιμι, έχοντας την πεποίθηση πως είναι δίδυμες. «Δεν μου αρέσουν οι αγκαλιές, αλλά την αγκάλιασα», λέει η Άνο

Αποφάσισαν να μιλήσουν στις οικογένειές τους και για πρώτη φορά έμαθαν την αλήθεια. Είχαν υιοθετηθεί, χωριστά, με διαφορά λίγων εβδομάδων το 2002. Ψάχνοντας βαθύτερα, οι δίδυμες διαπίστωσαν ότι τα στοιχεία στα επίσημα πιστοποιητικά γέννησής τους, συμπεριλαμβανομένης της ημερομηνίας γέννησής τους, ήταν λάθος.

Μη μπορώντας να κάνει παιδιά, η μητέρα της Έιμι λέει ότι ένας φίλος της είπε ότι υπήρχε ένα ανεπιθύμητο μωρό στο τοπικό νοσοκομείο. Θα έπρεπε να πληρώσει τους γιατρούς, αλλά θα μπορούσε να το πάρει στο σπίτι της και να το μεγαλώσει ως δικό της. Η μητέρα της Άνο είχε ακούσει την ίδια ιστορία.

Καμία από τις οικογένειες υιοθεσίας δεν γνώριζε ότι τα κopίτσια ήταν δίδυμα και παρά το γεγονός ότι πλήρωσαν πολλά χρήματα για να υιοθετήσουν τις κόρες τους, λένε ότι δεν είχαν συνειδητοποιήσει ότι αυτό ήταν παράνομο. Η Γεωργία περνούσε μια περίοδο αναταραχής και καθώς το προσωπικό του νοσοκομείου είχε εμπλακεί, πίστευαν ότι ήταν νόμιμο.

resize

Βρήκαν την αλήθεια μέσω social

Η Έιμι βρήκε μια ομάδα στο Facebook αφιερωμένη στην επανένωση γεωργιανών οικογενειών με παιδιά που θεωρούνται ότι υιοθετήθηκαν παράνομα κατά τη γέννησή τους και μοιράστηκε την ιστορία τους.

Μια νεαρή γυναίκα στη Γερμανία απάντησε, λέγοντας ότι η μητέρα της είχε γεννήσει δίδυμα κopίτσια στο Μαιευτήριο Kirtskhi το 2002 και ότι παρά το γεγονός πως της είπαν ότι πέθαναν, είχε κάποιες αμφιβολίες.

Οι εξετάσεις DNA αποκάλυψαν ότι το κopίτσι από την ομάδα του Facebook ήταν η αδερφή τους και ζούσε στη Γερμανία με τη βιολογική τους μητέρα.

Η Έιμι ήθελε απεγνωσμένα να συναντήσει την Άζα, αλλά ο Άνο ήταν πιο σκεπτικιστής. «Αυτό είναι το άτομο που θα μπορούσε να σε είχε πουλήσει, δεν πρόκειται να σου πει την αλήθεια», προειδοποίησε. Ωστόσο, συμφώνησε να πάει στη Γερμανία με την Έιμι για να τη στηρίξει.

Έτσι, η Έιμι και η Άνο ετοιμάστηκαν να συναντήσουν τη βιολογική τους μητέρα σε ξενοδοχείο της Λειψίας. Όταν η Έιμι και η Άνο μπήκαν στο δωμάτιό της, η Άζα έτρεξε προς το μέρος τους και τις αγκάλιασε σφιχτά. Δάκρυα έτρεχαν στο πρόσωπο της Έιμι, αλλά η Άνο παρέμεινε σιωπηλή. Φαινόταν λίγο εκνευρισμένη.

Αφού συζήτησαν ιδιαιτέρως, οι δίδυμες ανέφεραν ότι η μητέρα τους εξήγησε ότι μετά τον τοκετό αρρώστησε και έπεσε σε κώμα. Όταν ξύπνησε, το προσωπικό του νοσοκομείου της είπε ότι τα μωρά πέθαναν λίγο μετά τη γέννησή τους. Είπε, επίσης, ότι η συνάντηση με την Έιμι και την Άνο έδωσε νέο νόημα στη ζωή της.

Σήμερα, τα κopίτσια εξακολουθούν να επικοινωνούν με τη μητέρα τους. Δεν έχουν, όμως, στενές επαφές. «Πάντα ένιωθα ότι κάτι ή κάποιος έλειπε από τη ζωή μου», είπε η Άνο. «Πολύ συχνά ονειρευόμουν ένα μικρό κopίτσι με μαύρα ρούχα που με ακολουθούσε και με ρωτούσε για τη μέρα μου». Αυτό όμως, εξαφανίστηκε όταν βρήκε την Έιμι.

resize 1

Πώς αποκαλύφθηκε το κύκλωμα εμπορίας μωρών

Η ομάδα στο Facebook που είχαν χρησιμοποιήσει τα δίδυμα, λέγεται «Vedzeb» και σημαίνει «ψάχνω» στα γεωργιανά. Έχει αμέτρητες αναρτήσεις από μητέρες που λένε ότι το προσωπικό του νοσοκομείου τους είπε ότι τα μωρά τους είχαν πεθάνει αλλά αργότερα ανακάλυψαν ότι οι θάνατοι δεν είχαν καταγραφεί και τα παιδιά τους θα μπορούσαν να είναι ακόμα ζωντανά.

Άλλες αναρτήσεις προέρχονται από παιδιά όπως η Έιμι και η Άνο, που αναζητούν τους γονείς τους. Η ομάδα έχει περισσότερα από 230.000 μέλη και έχει ανοίξει ένα σκοτεινό κεφάλαιο στην ιστορία της Γεωργίας.

Δημιουργήθηκε από τη δημοσιογράφο Tamuna Museridze το 2021 αφού ανακάλυψε ότι την υιοθέτησαν. Βρήκε το πιστοποιητικό γέννησής της με λανθασμένα στοιχεία όταν καθάρισε το σπίτι της εκλιπούσας μητέρας της. Η Tamuna έχει βοηθήσει στην επανένωση εκατοντάδων οικογενειών, αλλά δεν έχει βρει ακόμα τη δική της.

Ξεκίνησε την ομάδα για να αναζητήσει τη δική της οικογένεια, αλλά η ομάδα κατέληξε να αποκαλύψει ένα σκάνδαλο εμπορίας μωρών που εκτείνεται σε δεκαετίες. Συγκεκριμένα, το κύκλωμα δρούσε από τις αρχές της δεκαετίας του 1950 έως το 2005.

Πιστεύει ότι το διοικούσαν οργανωμένοι εγκληματίες και συμμετείχαν άτομα από όλα τα στρώματα της κοινωνίας, από οδηγούς ταξί μέχρι άτομα ψηλά στην κυβέρνηση. Διεφθαρμένοι αξιωματούχοι θα πλαστογραφούσαν τα έγγραφα που χρειάζονται για τις παράνομες υιοθεσίες.

«Η κλίμακα είναι αδιανόητη, έκλεψαν έως και 100.000 μωρά. Ήταν συστημικό», λέει η Tamuna η οποία εξηγεί ότι υπολόγισε αυτό το νούμερο μετρώντας τον αριθμό των ατόμων που επικοινώνησαν μαζί της και συνδυάζοντας το με το χρονικό πλαίσιο και τις περιπτώσεις. Ωστόσο, λόγω έλλειψης πρόσβασης σε έγγραφα – ορισμένα έχουν χαθεί και άλλα δεν ελευθερώνονται – είναι αδύνατο να επαληθευτεί ο ακριβής αριθμός.

Η Tamuna λέει ότι πολλοί γονείς τής είπαν ότι όταν ζήτησαν να δουν τα νεκρά μωρά τούς είπαν ότι είχαν ήδη ταφεί στον χώρο του νοσοκομείου. Έκτοτε έμαθε ότι νεκροταφεία στα γεωργιανά νοσοκομεία δεν υπήρχαν ποτέ. Σε άλλες περιπτώσεις στους γονείς θα έδειχναν νεκρά μωρά άλλων από το νεκροτομείο.

 

Η ιστορία των δημοψηφισμάτων στην Ελλάδα

0

Ένα γράφημα με την ιστορία των δημοψηφισμάτων στην Ελλάδα δημιούργησε και δημοσίευσε το lawspot.gr, στο οποίο παρατίθενται τα δημοψηφίσματα στη χώρα από το 1920, τον μεσοπόλεμο και τη δικτατορία μέχρι σήμερα.

«Από τις ταραχώδεις εποχές του 1920 και το μεσοπόλεμο, μέχρι τη στρατιωτική δικτατορία και τη μεταπολίτευση, το infographic περιέχει βασικές πληροφορίες για τα δημοψηφίσματα που καθόρισαν την ιστορική πορεία της χώρας μας».

rfr-1000

Η ιστορία του Χριστουγεννιάτικου Δέντρου

0

Το χριστουγεννιάτικο δέντρο είναι σήμερα ένα από τα πιο χαρακτηριστικά σύμβολα των Χριστουγέννων.

Για πολλούς αποτελεί απλώς ένα όμορφο έθιμο, ενώ για άλλους γεννά ερωτήματα σχετικά με την προέλευσή του και τη σχέση του με τη χριστιανική πίστη. Η αλήθεια βρίσκεται κάπου στη μέση και βασίζεται σε ιστορικά δεδομένα, αλλά και στη θεολογική ερμηνεία που δόθηκε στο έθιμο μέσα στους αιώνες.

christmas tree edward johnson

Η σύγχρονη μορφή του χριστουγεννιάτικου δέντρου εμφανίζεται στην Κεντρική Ευρώπη, κυρίως στη Γερμανία, από τον 16ο αιώνα. Εκεί συναντάμε τις πρώτες σαφείς αναφορές σε στολισμένα αειθαλή δέντρα μέσα σε χριστιανικά σπίτια κατά την περίοδο των Χριστουγέννων. Τα δέντρα αυτά στολίζονταν αρχικά με καρπούς, μήλα και απλά χειροποίητα στολίδια, που είχαν συμβολικό χαρακτήρα και όχι διακοσμητικό πολυτελείας όπως σήμερα.

Ο Χριστιανισμός δεν «επινόησε» το δέντρο ως φυσικό στοιχείο, όμως του έδωσε συγκεκριμένο νόημα. Το αειθαλές δέντρο, που δεν χάνει τα φύλλα του τον χειμώνα, ερμηνεύτηκε από τους χριστιανούς ως σύμβολο της αιώνιας ζωής και της ελπίδας που φέρνει η Γέννηση του Χριστού. Σε μια εποχή όπου ο χειμώνας συνδεόταν με το σκοτάδι και τη στέρηση, το πράσινο δέντρο λειτουργούσε ως υπενθύμιση ότι η ζωή νικά τον θάνατο.

14926

Στη χριστιανική θεολογία, το δέντρο συνδέθηκε και συμβολικά με το «Δέντρο της Ζωής». Όπως από το ξύλο του Σταυρού ήρθε η σωτηρία, έτσι και το δέντρο των Χριστουγέννων θυμίζει ότι με τη Γέννηση του Χριστού αρχίζει η πορεία προς τη λύτρωση του ανθρώπου. Τα φώτα που τοποθετούνται πάνω στο δέντρο συμβολίζουν το Φως του Χριστού που «φωτίζει πάντα άνθρωπον», ενώ το αστέρι στην κορυφή παραπέμπει στο Άστρο της Βηθλεέμ που οδήγησε τους Μάγους.

Κατά τον 19ο αιώνα, το χριστουγεννιάτικο δέντρο διαδόθηκε ευρύτερα στην Ευρώπη και στη συνέχεια σε όλο τον κόσμο. Στην Ελλάδα, το έθιμο εισήχθη κυρίως μέσω της βασιλικής αυλής του Όθωνα και καθιερώθηκε σταδιακά, ιδιαίτερα στα αστικά κέντρα. Παράλληλα, συνυπήρξε με παλαιότερα ελληνικά χριστουγεννιάτικα έθιμα, όπως το καραβάκι, χωρίς να θεωρηθεί ποτέ επίσημο εκκλησιαστικό σύμβολο.

victorian christmas scene ca 1895 526608136 5bed983746e0fb00584e98a6

Η Ορθόδοξη Εκκλησία δεν επιβάλλει το χριστουγεννιάτικο δέντρο, αλλά ούτε και το απορρίπτει. Το αντιμετωπίζει ως ένα λαϊκό έθιμο, το οποίο μπορεί να αποκτήσει πνευματικό νόημα όταν δεν αποκόπτεται από το αληθινό περιεχόμενο των Χριστουγέννων. Το πρόβλημα δεν βρίσκεται στο ίδιο το δέντρο, αλλά στον κίνδυνο να μετατραπεί η γιορτή αποκλειστικά σε καταναλωτικό γεγονός, χωρίς αναφορά στη Γέννηση του Χριστού.

Συμπερασματικά, το χριστουγεννιάτικο δέντρο δεν είναι ξένο προς τον Χριστιανισμό, ούτε όμως αποτελεί θεολογικό δόγμα. Είναι ένα έθιμο που ενσωματώθηκε στη χριστιανική παράδοση και απέκτησε συμβολικό περιεχόμενο, υπενθυμίζοντας την ελπίδα, το φως και τη ζωή που φέρνει στον κόσμο η Γέννηση του Χριστού. Όταν συνοδεύεται από πίστη, προσευχή και ουσιαστική προετοιμασία, μπορεί να λειτουργήσει ως ένα ακόμη σημείο αναφοράς στο βαθύτερο νόημα των Χριστουγέννων.

Το χριστουγεννιάτικο δέντρο στην Ελλάδα

Το έθιμο του χριστουγεννιάτικου δέντρου εισήχθη στην Ελλάδα επί Βαυαροκρατίας, όταν τα Χριστούγεννα του 1834 στολίστηκε με δέντρο η κατοικία του Όθωνα στο Ναύπλιο και συνεχίστηκε τα επόμενα χρόνια στο παλάτι των Αθηνών. Στις 24 Δεκεμβρίου 1843 στήθηκε για πρώτη φορά χριστουγεννιάτικο δέντρο σε ελληνικό σπίτι και συγκεκριμένα στο αρχοντικό του Ναξιώτη Ιωάννη Παπαρρηγόπουλου, γενικού Προξένου της Ρωσίας στην Αθήνα.

graphic chapter 8 page 152

Το έθιμο, σε αντίθεση με την υπόλοιπη Ευρώπη, άργησε να εξαπλωθεί στην χώρα μας. Μόλις την δεκαετία του τριάντα κάποια αστικά σπίτια άρχισαν να στολίζουν χριστουγεννιάτικο δέντρο, ενώ μεταπολεμικά το έθιμο διαδόθηκε ταχύτατα τόσο στις πόλεις όσο και στην ύπαιθρο χώρα. Μια προσπάθεια να αντιακατασταθεί το χριστουγεννιάτικο δέντρο με το ελληνοπρεπέστατο καραβάκι στα μέσα της δεκαετίας του εβδομήντα δεν ευοδώθηκε.

Η ιστορία του φραπέ και το μυστικό του θρυλικού Λέντζου

0

Ο φραπές εφευρέθηκε τυχαία, το 1957 στη Θεσσαλονίκη κατά τη διάρκεια της Διεθνούς Έκθεσης. Αποτελεί ελληνική πατέντα και δεν σερβίρεται σε κανένα άλλο μέρος του κόσμου.

Ο φραπέ είναι ο παγωμένος στιγμιαίος καφές που παρασκευάζεται με χτύπημα είτε σε σέικερ είτε με ειδικό μιξεράκι, δημιουργώντας αφρό. Εξ’ ου και το όνομά του, από την ομώνυμη γαλλική λέξη (frappe), που σημαίνει χτυπημένος. Συνοδεύεται από πολλά παγάκια και πίνεται με καλαμάκι.

Ανακαλύφθηκε στην Ελλάδα και δεν παρασκευάζεται σε άλλες χώρες, προς απογοήτευση αρκετών Ελλήνων που ζουν στο εξωτερικό. Η πρώτη ύλη του φραπέ χρησιμοποιείται σε πολλά μέρη αλλά πουθενά δεν σερβίρεται όπως ο φραπές, που ανακαλύφθηκε στη Θεσσαλονίκη.

Η τυχαία ανακάλυψη

Ο φραπές μετρά περίπου 60 χρόνια ζωής. Το εντυπωσιακό είναι ότι ανακαλύφθηκε τυχαία το 1957.

Στη Διεθνή Έκθεση Θεσσαλονίκης, ο Γιάννης Δρίτσας, αντιπρόσωπος της εταιρίας Νεστλέ στην Ελλάδα, παρουσίασε ένα παιδικό ρόφημα με βάση τη σοκολάτα. Η συνταγή ήταν απλή. Γάλα, σοκολάτα σε σκόνη, χτύπημα σε σέικερ και έτοιμο προς κατανάλωση. Κατά τη διάρκεια ενός διαλείμματος, ένας υπάλληλος της εταιρείας, ο Δημήτρης Βακόνδιος θέλησε να πιει τον συνηθισμένο του καφέ.

Τον στιγμιαίο καφέ της εταιρίας, τον οποίο ανακάτευε με ζεστό νερό, με κουτάλι, προσθέτοντας ζάχαρη.

Δεν βρήκε όμως ζεστό νερό και έχοντας δει πολλές φορές το αφεντικό του να παρουσιάζει το σοκολατούχο ρόφημα με το σέικερ, αποφάσισε να κάνει το ίδιο χρησιμοποιώντας αντί για σοκολάτα σε σκόνη, καφέ, που ανακάτεψε με κρύο νερό. Έτσι δημιούργησε κατά τύχη τον διάσημο καφέ φραπέ.

«Μου λέρωσε το κοστούμι, αλλά έτσι γεννήθηκε ο φραπές! Από την αρχή ο κόσμος τον είδε σαν αναψυκτικό. Λέγανε: η μπίρα είναι μισό ποτήρι αφρός και κοστίζει 8 δραχμές. Αυτός ο καφές είναι επίσης μισός αφρός, αλλά κοστίζει 7 δραχμές», ανέφερε σε συνέντευξη του

Έναν από του πρώτους καφέδες φραπέ κατασκεύασε και ο Χρήστος Λέντζος στην περίφημη καφετέριά του στο Παγκράτι το 1965.

Η λεπτομέρεια που έκανε τη διαφορά στη συνταγή του Λέντζου ήταν ότι αφού χτυπούσε το ρόφημα, πρόσθετε μια ακόμα κουταλιά καφέ πάνω από τον αφρό, κάνοντάς τον έτσι ακόμα πιο δυνατό.

Ο συγκεκριμένος καφές για πολλά χρόνια  πρακτικά ήταν μονοπώλιο, αφού όσοι προσπάθησαν να τον συναγωνιστούν καταποντίστηκαν. Οι Έλληνες είχαν εθιστεί στη γεύση και την κουλτούρα του φραπόγαλου, παρόλο που αρκετούς τους πείραζε, καθώς ήταν πολύ δυνατός και αφιλτράριστος, κάτι που αντιμετωπίστηκε με τον ντεκαφεϊνέ.

Τελικά, ο φραπές βρήκε το μεγάλο αντίπαλό του στον φρέντο, αν και διατηρεί ακόμη φανατικούς λάτρεις.

MXT

Η ιστορία του σκυλάκου που σόκαρε την Ελλάδα – Είχε βρεθεί μικρός σε μια κούτα

0

Τα βάσανα του ξεκίνησαν όταν γεννήθηκε. Γιατί κάποιοι δεν στείρωσαν το ζώο τους και η γέννα του θεωρήθηκε ανεπιθύμητη. Και η λύση βρέθηκε σε μια κούτα.

Σε μια από τις εκατοντάδες κούτες που παρατάνε καθημερινά οι γνωστοί και οι άγνωστοι που ήθελαν να αφήσουν το ζώο τους να γεννήσει μια φορά και μετά να το στειρώσουν.

Γιατί κάπου άκουσαν αυτήν την τεράστια βλακεία και την επαναλαμβάνουν χωρίς να ξέρουν καν γιατί μιλάνε.

-Και τι θα τα κάνετε τα κουτάβια;
-Θα πάρει ένα σίγουρα ο πατέρας μου.
-Και τα υπόλοιπα;
-Ε πόσα θα κάνει; Μικρόσωμη είναι!
-Και αν κάνει;

ddd 1

Απάντηση δεν υπάρχει. Στην καλύτερη περίπτωση υπάρχει η κούτα, στην χειρότερη τα σκουπίδια. Όταν μάλιστα πρόκειται για “ανθρώπους” όπως αυτόν στα Κουνουπιδιανά, τα κουτάβια μπαίνουν σε σακούλα η οποία σφραγίζει…

Ένας τέτοιος συμπολίτης μας άφησε πέρυσι ένα κουτάβι σε μια κούτα κάπου στα Κουνουπιδιανά. Το κουτάβι της φωτογραφίας, που κακοποιήθηκε άγρια το απόγευμα της Δευτέρας.

Μια κοπέλα ενδιαφέρθηκε να του βρει υιοθεσία, μια γυναίκα βρέθηκε και το πήρε και όλοι ευχήθηκαν το ζώο να έχει μια καλή ζωή. Δεν είχε όμως, τουλάχιστον μέχρι προχθές…

Γιατί δεν υπολόγισαν τον άντρα της, που ένα χρόνο αργότερα κακοποίησε το άτυχο ζώο με τον χειρότερο τρόπο.

Ευτυχώς βρέθηκαν κάποιοι που νοιάστηκαν, που έτρεξαν, που απείλησαν, που κατήγγειλαν Που αγκάλιασαν τον κατακρεουργημένο σκυλάκο. Και τον έβαλαν στο χειρουργείο και όλα πήγαν καλά. Και παρά την κακοποίησή του εκείνος μόλις συνήλθε από τη νάρκωση κουνούσε την ουρά του και τους έκανε χαρές… Γιατί έτσι είναι τα ζώα. Δίνουν αγάπη χωρίς ανταλλάγματα. Αλλά δυστυχώς εμείς δεν μαθαίνουμε απ’ αυτά.

-Πώς τον λένε το σκυλάκο;
-Δεν ξέρουμε και δεν θέλουμε να μάθουμε. Θα του δώσουν νέο όνομα τα παιδιά που θα τον υιοθετήσουν και μια νέα ζωή.

Τυχερός μέσα στην ατυχία του από δω και πέρα ο σκύλος των Κουνουπιδιανών θα ζήσει μια όμορφη ζωή.  Μια ζωή χαρούμενη, με αγκαλιές και χάδια. Και αγάπη. Πολλή αγάπη. Εκείνη που στερήθηκε από τη μέρα που γεννήθηκε…

Και όλα αυτά χάρη στην Elizabeth, τον Reinhold, την Έφη, τον Κώστα, τη Νατάσα, την Αγγελική και όλους όσοι δεν έκλεισαν τα μάτια και τα αυτιά τους στα ουρλιαχτά. Και άνοιξαν την αγκαλιά τους σε αυτό το τόσο άγρια κακοποιημένο ζώο.

Όμως σαν αυτόν από τα Κουνουπιδιανά, υπάρχουν πολλοί. Που κακοποιούν, που εγκαταλείπουν, που βασανίζουν αθώα ζώα. Και όσο εμείς δεν τους καταγγέλλουμε τόσο θα συνεχίζουν τις απεχθείς πράξεις τους. Την επόμενη φορά λοιπόν ας μην κλείσουμε τα αυτιά και τα μάτια μας. Σηκώστε το τηλέφωνο. Ευτυχώς η αστυνομία ανταποκρίνεται πλέον σε τέτοιου είδους περιστατικά. Υπάρχει πολύς δρόμος βέβαια ακόμα μπροστά αλλά κάτι γίνεται. Κάτι αλλάζει και το αλλάζουμε εμείς.

Ας σταματήσουμε πια να γινόμαστε είδηση για τις κακοποιήσεις ζώων. Και ας απομονώσουμε τους “παληκαράδες” του χειρίστου είδους. Δεν είναι αυτοί οι λεβέντες της Κρήτης. Τέτοιοι “λεβέντες” να μας λείπουν.

Πηγή: ZARPANEWS

Η ιστορία του Σινικού Τείχους και τι είναι αυτό που το κάνει τόσο μοναδικό

0

Την ιστορία του Σινικού τείχους και την σπουδαιότητά του εξιστορεί μέσα σε ένα βίντεο έξι λεπτών η σελίδα του Youtube, TED-Ed.

H οχύρωσή του Σινικού τείχους κατασκευάστηκε σε στάδια, προκειμένου να προστατευθεί η Κίνα από τις επιδρομές μογγολικών και τουρκικών φύλων.

Το τείχος εκτείνεται σε συνολικό μήκος 8.850 χλμ, σύμφωνα με πρόσφατη μέτρηση αποτελούμενο από 6259 χλμ πραγματικού τείχους, 359 χλμ τάφρου και 2232 χλμ φυσικών οχυρώσεων όπως λόφοι και ποταμοί.

Το βίντεο είναι μια παραγωγή Ted-Ed ενώ την ιστορία εξιστορούν οι Megan Campisi και Pen-Pen Chen. Τέλος αξίζει να αναφέρουμε ότι τα κινούμενα σχέδια είναι μια δημιουργία του Steff Lee.

Δείτε το βίντεο

Η ιστορία του πως μια μαγική φράση έσωσε το γάμο μου

Η οικογενειακή ζωή δεν είναι πάντα ευτυχισμένη και γαλήνια. Κατά την άποψη του Αμερικανού συγγραφέα Richard Paul Evans, ξεπερνώντας τις δυσκολίες και τις κρίσεις της δεν είναι κάτι που ο κάθε ένας από εμάς μπορεί να βρει τη δύναμη να το κάνει. Όταν διαβάζετε αυτό το άρθρο, οι πιθανότητες είναι να συμφωνείτε απόλυτα μαζί του. Αυτό είναι πολύ σημαντικό.

‘Η μεγάλη κόρη μου η Jenna, μου είπε πρόσφατα,’ Ο μεγαλύτερος φόβος μου σαν παιδί ήταν ότι εσύ και η μαμά θα πάρετε διαζύγιο. Μετά, όταν ήμουν δώδεκα, αποφάσισα ότι μαλώνατε τόσο πολύ, που ίσως θα ήταν καλύτερα αν το κάνατε.’ Μετά, πρόσθεσε με χαμόγελο. ‘Είμαι ευτυχής που τα βρήκατε.’

Για χρόνια η γυναίκα μου Keri και εγώ μαλώναμε. Κοιτάζοντας πίσω, δεν είμαι ακριβώς σίγουρος τι μας έφερε αρχικά μαζί, αλλά οι χαρακτήρες μας δεν ταίριαζαν αρκετά. Όταν πλέον ήμασταν παντρεμένοι φάνηκαν περισσότερο οι διαφορές μας. Η ‘φήμη και τα πλούτη’ δεν έκανε τον γάμο μας ευκολότερο. Στην πραγματικότητα, αυτά  επιδείνωσαν τα προβλήματά μας. Οι διαμάχες μας έγιναν μόνιμες και ήταν δύσκολο να φανταστεί κανείς ακόμη και μια ειρηνική ημέρα. Γίναμε μονίμως αμυντικοί, έχοντας χτίσει συναισθηματικά φρούρια γύρω από τις καρδιές μας. Ήμασταν κοντά στο διαζύγιο και το αναφέραμε πάνω από μια φορά.

Ήμουν σε ταξίδι όταν μαλώσαμε στο τηλέφωνο ξανά και η Keri μου το έκλεισε θυμωμένη. Ήμουν μόνος, απογοητευμένος και θυμωμένος. Είχα φτάσει στα όρια μου. Τότε ήταν που στράφηκα προς τον Θεό. Δεν ξέρω αν θα μπορούσατε να το αποκαλέσετε προσευχή. Το να φωνάζεις στον Θεό δεν είναι προσευχή, ίσως και να είναι, αλλά ό, τι και να έκανα, δεν θα το ξεχάσω ποτέ. Στεκόμουν στο ντους του ξενοδοχείου Ritz-Carlton και φώναζα στον Θεό ότι ο γάμος ήταν λάθος και εγώ δεν μπορούσα να τον αντέξω πια. Όσο και να μισούσα την ιδέα του διαζυγίου, ο πόνος του να είμαι μαζί της ήταν πάρα πολύς. Ήμουν επίσης σε σύγχυση. Δεν μπορούσα να καταλάβω γιατί ο γάμος με την Keri ήταν τόσο δύσκολος. Κατά βάθος ήξερα ότι ήταν ένας καλός άνθρωπος και εγώ ήμουν καλός άνθρωπος. Γιατί, λοιπόν, δεν μπορούσαμε  να είμαστε μαζί; Γιατί είχα παντρευτεί κάποια τόσο διαφορετική από μένα; Γιατί επιμένει να μην αλλάξει;

Τέλος, αποκαμωμένος και απογοητευμένος κάθισα στο ντους και άρχισα να κλαίω. Από τα  βάθη της απελπισίας μου ήρθε μια μεγάλη έμπνευση. Ίσως δεν μπορώ να την αλλάξω αλλά ίσως μπορώ να αλλάξω τον εαυτό μου. Εκείνη τη στιγμή άρχισα να προσεύχομαι. Αν δεν μπορώ να την αλλάξω, Θεέ μου τότε άλλαξε εμένα. Προσευχήθηκα αργά τη νύχτα. Προσευχήθηκα την επόμενη μέρα στο αεροπλάνο προς το σπίτι. Προσευχήθηκα όπως μπήκα μέσα από την πόρτα και βρήκα μια κρύα σύζυγο που ούτε μου έδωσε σημασία.  Εκείνο το βράδυ, όπως ήμασταν στο κρεβάτι μας, εκατοστά μακριά ο ένας από τον άλλον αλλά χιλιόμετρα μακριά,μου ήρθε η έμπνευση. Ήξερα τι έπρεπε να κάνω.

Το επόμενο πρωί στο κρεβάτι πλησίασα την Keri και ρώτησα, ‘Πώς μπορώ να κάνω την ημέρα σου καλύτερη;’

Η Keri με κοίταξε θυμωμένα. ‘Τι;’

‘Πώς μπορώ να κάνω την ημέρα σου καλύτερη;’

‘Δεν μπορείς,’ είπε. ‘Γιατί ρωτάς;’

‘Επειδή το εννοώ’, είπα. ‘Απλά θέλω να ξέρω τι μπορώ να κάνω για να γίνει η ημέρα σου καλύτερη.’

Με κοίταξε κυνικά. ‘Θέλεις να κάνεις κάτι; Πήγαινε να καθαρίσεις την κουζίνα.’

Πιθανόν περίμενε από μένα να θυμώσω. Αντ’ αυτού, απλώς κούνησα το κεφάλι. ‘Εντάξει.’ Σηκώθηκα και πήγα να καθαρίσω την κουζίνα.

Την επόμενη μέρα ρώτησα το ίδιο πράγμα. ‘Τι μπορώ να κάνω για να γίνει η ημέρα σου καλύτερη;’

Τα μάτια της μίκρυναν. ‘Καθάρισε το γκαράζ.’

Πήρα μια βαθιά ανάσα. Είχα ήδη μια κουραστική μέρα και ήξερα ότι το είχε ζητήσει επίτηδες. Μπήκα στον πειρασμό να ξεσπάσω επάνω της. Αντ’ αυτού, είπα, ‘Εντάξει.’ Σηκώθηκα και για τις επόμενες δύο ώρες καθάρισα το γκαράζ. Η Keri δεν ήταν σίγουρη τι να σκεφτεί.

Το επόμενο πρωί ήρθε. ‘Τι μπορώ να κάνω για να γίνει η ημέρα σου καλύτερη;’

‘Τίποτα!’, είπε. ‘Δεν μπορείς να κάνεις τίποτα. Σε παρακαλώ να σταματήσεις να το λες.’  

‘Λυπάμαι’, είπα. ‘Αλλά δεν μπορώ. Έδωσα στον εαυτό μου μια υπόσχεση. Τι μπορώ να κάνω για να γίνει η ημέρα σου καλύτερη;’

‘Γιατί το κάνεις αυτό;’

΄Γιατί νοιάζομαι για σένα,’ είπα. ‘Και για τον γάμο μας.’

Το επόμενο πρωί ρώτησα πάλι. Και το επόμενο. Και το επόμενο. Στη συνέχεια, κατά τη διάρκεια της δεύτερης εβδομάδας, συνέβη ένα θαύμα. Όπως έκανα την ερώτηση τα μάτια της Keri γέμισαν με δάκρυα. Στη συνέχεια, ξέσπασε σε κλάματα. Όταν μπόρεσε να μιλήσει, είπε, ‘Σε παρακαλώ να σταματήσεις να μου το ζητάς αυτό. Δεν είσαι εσύ το πρόβλημα. Εγώ είμαι. Είναι δύσκολο να ζήσεις με μένα. Δεν ξέρω γιατί μένεις μαζί μου.’

Σήκωσα απαλά το πηγούνι της, μέχρι που με κοίταξε στα μάτια μου. ‘Είναι επειδή σ ‘αγαπώ’, είπα. ‘Τι μπορώ να κάνω για να γίνει η ημέρα σου καλύτερη;’

‘Εγώ θα πρέπει να το πω αυτό.’

‘Θα ΄πρεπε’, είπα. ‘Αλλά όχι τώρα. Αυτή τη στιγμή, θα πρέπει να είμαι εγώ η αλλαγή. Θα πρέπει να ξέρεις τι σημαίνεις εσύ για μένα.’

Έβαλε το κεφάλι της στο στήθος μου. ‘Λυπάμαι που ήμουν τόσο κακιά.’

‘Σ ‘αγαπώ’, είπα.

‘Σ ‘αγαπώ’, μου απάντησε.

‘Τι μπορώ να κάνω για να γίνει η  ημέρα σου καλύτερη;’

Με κοίταξε γλυκά. ‘Μπορούμε ίσως απλά να περάσουμε λίγο χρόνο μαζί;’

Χαμογέλασα. ‘Θα μου άρεσε αυτό.’

Συνέχισα να ρωτάω για περισσότερο από ένα μήνα. Και τα πράγματα άλλαξαν. Οι μάχες σταμάτησαν. Στη συνέχεια, η Keri άρχισε να ρωτά, ‘Τι χρειάζεσαι από μένα; Πώς μπορώ να είμαι μια καλύτερη γυναίκα;’

Τα τείχη μεταξύ μας έπεσαν. Οι συζητήσεις μας άρχισαν να έχουν νόημα και ήταν γύρω από το πως θέλαμε την ζωή και πώς θα μπορούσαμε να κάνουμε ο ένας τον άλλον πιο ευτυχισμένο. Όχι, δεν είχαμε λύσει όλα τα προβλήματά μας. Δεν μπορώ καν να πω ότι ποτέ δεν μαλώσαμε ξανά. Αλλά η φύση των διαπληκτισμών  άλλαξε. Όχι μόνο αυτοί γίνονται όλο και πιο σπάνια αλλά και  δεν έχουν την ένταση που είχαν κάποτε. Τους είχαμε στερήσει το οξυγόνο. Εμείς απλά δεν θέλαμε να πληγώσουμε  ο ένας τον άλλο πια.

Η Keri και εγώ έχουμε ήδη παντρεμένοι για περισσότερα από τριάντα χρόνια. Δεν αγαπώ μόνο τη γυναίκα μου, την θέλω. Μου αρέσει να είμαι μαζί της. Την ποθώ. Την έχω ανάγκη. Πολλές από τις διαφορές μας έχουν μετατραπεί σε δύναμη και τα άλλα πραγματικά δεν έχουν σημασία. Έχουμε μάθει πώς να φροντίζουμε ο ένας τον άλλον και το πιο σημαντικό, έχουμε κερδίσει την επιθυμία να το πράξουμε.

Ο γάμος είναι δύσκολος. Αλλά δύσκολο είναι και να είσαι γονιός και να διατηρείσαι  σε φόρμα και να γράφεις βιβλία και οτιδήποτε άλλο σημαντικό και αξιόλογο στη ζωή μου.

Το να έχεις ένα σύντροφο στη ζωή είναι ένα μεγάλο δώρο. Επίσης έχω μάθει ότι ο θεσμός του γάμου μπορεί να βοηθήσει να θεραπεύσουμε τα κομμάτια του εαυτού μας που δεν αγαπάμε. Και όλοι έχουμε τέτοια κομμάτια.

Μέσα από τον χρόνο έμαθα ότι η εμπειρία μας ήταν μια απεικόνιση ενός πολύ μεγαλύτερου μαθήματος για το γάμο. Το ερώτημα που ο καθένας σε μια δεσμευμένη σχέση θα πρέπει να ρωτήσει τον σημαντικό άνθρωπό του είναι ‘Τι μπορώ να κάνω για να γίνει η ζωή σου καλύτερη;’ Αυτό είναι η αγάπη. Τα ρομαντικά μυθιστορήματα (και έχω γράψει αρκετά) είναι όλα σχετικά με την επιθυμία και ‘πέρασαν αυτοί καλά’. Αλλά το ‘έζησαν μετά ευτυχισμένοι’ δεν προέρχεται μόνο από την επιθυμία και τον πόθο. Τουλάχιστον όχι το είδος που απεικονίζεται στα περισσότερα μυθιστορήματα. Η πραγματική αγάπη δεν είναι να επιθυμείς ένα πρόσωπο, αλλά να επιθυμούμε πραγματικά την ευτυχία του, μερικές φορές, ακόμα και εις βάρος της δικής μας ευτυχίας.

Η πραγματική αγάπη δεν είναι να κάνουμε ένα άλλο πρόσωπο ένα πιστό αντίγραφο του εαυτού του. Είναι να επεκτείνουμε τις δικές μας δυνατότητες της ανοχής και της φροντίδας, να επιδιώξουμε ενεργά μια άλλη ευημερία. Όλα τα άλλα είναι απλά μια παρωδία της ιδιοτέλειας.

Δεν λέω ότι αυτό που συνέβη στην Keri και εμένα  θα λειτουργήσει για όλους. Δεν υποστηρίζω καν ότι όλοι οι γάμοι πρέπει να σωθούν. Αλλά για μένα, είμαι απίστευτα ευγνώμων για την έμπνευση που μου ήρθε εκείνη την ημέρα πριν από λίγο καιρό. Είμαι ευγνώμων που η οικογένειά μου είναι ακόμα άθικτη και ότι έχω ακόμα τη σύζυγό μου, την  καλύτερη φίλη μου, στο κρεβάτι δίπλα μου όταν ξυπνάω το πρωί. Και είμαι ευγνώμων για το ότι ακόμη και τώρα, δεκαετίες αργότερα, κάθε τόσο, ένας από εμάς θα πλησιάσει και θα πει, ‘Τι μπορώ να κάνω για να γίνει η ημέρα σου καλύτερη.’

Η ιστορία του Πόντου σε λίγα λεπτά, από τον Κώστα Γαβρά.

0

Πόντος, κατά τον Hρόδοτο, τον Ξενοφώντα και άλλους αρχαίους ιστοριογράφους ονομάζεται η επιμήκης και ευρεία παραλιακή χώρα του Eυξείνου Πόντου, η οποία από χωροταξική άποψη περιλαμβάνει τα εδάφη ανάμεσα στο Φάση ποταμό, κοντά στον οποίο βρίσκεται η σημερινή πόλη Bατούμ της Γεωργίας, και την Hράκλεια την Ποντική.

c4ca4238a0b923820dcc509a6f75849b 142

arxeiotv

Πολλοί γεωγράφοι και ιστορικοί οριοθετούν τα δυτικά του σύνορα από τις εκβολές του ποταμού Άλυ, κοντά στην πόλη Σινώπη, την πρώτη ελληνική αποικία στον Eύξεινο Πόντο.

c4ca4238a0b923820dcc509a6f75849b 143arxeiotv

Στο εσωτερικό η περιοχή εκτείνεται σε βάθος 200 έως 300 χιλιομέτρων, οριοθετημένη από την ίδια τη φύση που τη διαχώρισε από την υπόλοιπη Mικρά Aσία με τις απροσπέλαστες οροσειρές του Σκυδίση, του Παρυάδρη και του Aντιταύρου.

c4ca4238a0b923820dcc509a6f75849b 144

arxeiotv

Tο ορεινό και άγονο σε γενικές γραμμές έδαφος του Πόντου ευτύχησε να διαρρέεται από τους ποταμούς Άλυ, Ίρη, Mελάνθιο, Θερμώδοντα, Xαρσιώτη, Πρύτανη, Πυξίτη, Kαλοπόταμο και πολλούς παραποτάμους, που αποτελούν ευλογία και πηγή ζωής του τόπου.

Δείτε το εξαιρετικό φιλμάκι του Κώστα Γαβρά, σε αφήγηση Ιεροκλή Μιχαηλίδη.

Πόντος, σημαίνει θάλασσα.

Ήταν ο γιος του Αιθέρα και της Ημέρας…

Η ιστορία του πιο μορφωμένου άστεγου στον κόσμο

0

Η ματιά του δικαστή έπεσε πάνω στον άστεγο άνδρα που κατηγορείτο ότι κοιμόταν δίπλα σε ένα κτίριο γραφείων στο κέντρο της Ουάσιγκτον.

Ήταν ένα απόγευμα Σαββάτου, στις αρχές Απριλίου στο Ανώτατο δικαστήριο της πόλης όπου δικαζόταν ο άστεγος Alfred Postell. Στην έδρα στεκόταν ο δικαστής Thomas Motley.

21884

“Έχετε το δικαίωμα να παραμείνετε σιωπηλός” είπε ένας αναπληρωτής γραμματέας στον Postell, σύμφωνα με τα πρακτικά. “Ό, τι λέτε, εκτός από το να δικηγόρο σας, μπορεί να χρησιμοποιηθεί εναντίον σου.”

alfred-postell.jpg.size.xxlarge.letterbox

“Είμαι δικηγόρος αυτός απάντησε”. Ο δικαστής αγνόησε τον ισχυρισμό του απαγγέλοντας του κατηγορίες για παράνομη είσοδο, που θέτει σε κίνδυνο την δίκη.

Ο άστεγος άνδρας δε το έβαλε κάτω και ανέφερε ότι ήταν απόφοιτος της Νομική Σχολή του Χάρβαρντ το 1979. Τότε ήταν που ο Motley τον θυμήθηκε καθώς είχε αποφοιτήσει και αυτός την ίδια χρονιά από το διάσημο πανεπιστήμιο.

 

Σε μια πόλη με χιλιάδες άστεγους, ο Postell είναι ο μοναδικός άστεγος με τρία πτυχία: Στα λογιστικά, τα οικονομικά και το δίκαιο. Γεννημένος το 1948, ήταν το μοναχοπαίδι μιας ράφτρας κι ενός κατασκευαστή τεντών. Αρχικά εργάστηκε σε μια φοροτεχνική εταιρία και κέρδιζε πολλά χρήματα. Κατάφερε να γίνει δεκτός στη Νομική Σχολή του Harvard, ίσως τη δυσκολότερη νομική σχολή του κόσμου. Ήταν από τους καλύτερους φοιτητές του έτους του και η επιτυχία του τον οδήγησε μια πολύ άνετη ζωή.2A88BD5D00000578-0-Postell_once_had_a_promising_future_but_now_spends_his_days_on_t-a-46_1436926346669

Εργάστηκε για το δικηγορικό γραφείο των Shaw Pittman Potts & Trowbridge. Εκείνη την εποχή ήταν ο μόνος μαύρος δικηγόρος του δικηγορικού γραφείου. Οι συνεργάτες του θυμούνται ότι ήταν ένας καλλιεργημένος, στοχαστικός και γλυκομίλητος δικηγόρος.

Στο απόγειο της καριέρας του και τις επιτυχίας του, ήρθε στη ζωή του η σχιζοφρένεια. Νόμιζε συνέχεια πως τον καταδιώκουν, πως η αστυνομία ψάχνει να τον συλλάβει. Σύντομα έχασε τη δουλειά του. Και μαζί με αυτή τη ζωή του. Όταν η μητέρα του δεν μπορούσε άλλο να τον προσέχει, τον έβαλε σε Ίδρυμα.

Πηγή: washingtonpost.com

Η ιστορία του Παρθενώνα σε 7:33 λεπτά από τον Κώστα Γαβρά

0

Η πρόσφατη απόφαση του Υπουργού Πολιτισμού Μπαλτά να παραιτηθεί από την δικαστική διεκδίκηση των μαρμάρων του Παρθενώνα, είναι και η αφορμή να θυμηθούμε την ιστορία του πιο σημαντικού μνημείου στον κόσμο.

Το εξαιρετικό ντοκυμαντέρ του Κώστα Γαβρα για τον Παρθενώνα, το πιο σημαντικό μνημείο στον κόσμο, χωρίς λογοκρισία.

Το ντοκυμαντέρ που έφτιαξε πριν μεριά χρόνια ο Κώστα Γαβράς για τον Παρθενώνα, είχε περάσει και κάποιες περιπέτειες.

Αιτία κάποιες ιστορικά επιβεβαιωμένες σκηνές που έδειχνα κάποιους καλόγερους να προβαίνουν σε καταστροφές κάποιων μνημείων του Παρθενώνα, κάτι που είχε οδηγήσει και σε κάποια αντιδικία της εκκλησίας με τον σκηνοθέτη, μια και το ελληνικό ιερατείο απαιτούσε να αφαιρεθούν οι επίμαχες σκηνές.

Η Ιστορία είναι όμως αυτό που είναι και το ίδιο ισχύει και για τον Παρθενώνα και για τις περιπέτειες που πέρασε μέσα στους αιώνες.

Δείτε το βίντεο