Έχασα τον πρώτο μου σύζυγο απο καρκίνο ενώ ήμουν έγκυος στην κόρη μας.
Δεν έζησε το παιδι μας δεν το χαρηκε. Μία που κάναμε τον πρώτο υπερηχο στον γιατρό και μία που απο ένα τυχαίο γεγονος, έναν πονο στο γονατο, μάθαμε ότι έχει λευχαιμία.
Λέγαμε θα το ξεπεράσουμε θα τα καταφέρει αλλά σε 4 μήνες έφυγε πριν καν προλάβει να δει έστω το προσωπάκι του παιδιου μας, πριν καν το παρει αγκαλιά.
Μεγάλωσα το παιδί μου στο πατρικό μου αναγκαστικά διότι δεν ειχα που να παω και καμία άλλη βοηθεια πλην των γονιών μου.
Το περιβάλλον αυστηρό σε σημείο να νιώθω ξανά έφηβη που οι γονείς μου, μου έκαναν έλεγχο που θα πάω και τί θα κάνω.
Έκανα υπομονή να μεγαλώσει το παιδί και όταν έγινε 7 και βρηκα μια καλύτερη δουλειά πηγα σε δικό μου σπιτι με πολεμο βέβαια γιατί οι γονείς μου δεν το δέχονταν καθώς θεωρούσαν ότι ήθελα να φύγω για να κάνω τη ζωή μου.
Ποια ζωή να κάνεις με 12 ωρες δουλεια και αλλες τοσες δουλειες στο σπιτι μονη και 750 ευρω μισθο, αυτοι ξερουν!
Μετά απο ένα μήνα γνώρισα τον άνθρωπο με τον οποιο σκέφτηκα να κάνω οικογένεια ξανά.
Είχα διάφορους κατά καιρούς αλλά πάντα μακριά από τη μικρή. Αυτή τη φορά όμως έβλεπα σε αυτόν τον άνθρωπο κάτι άλλο.
Γνωριστήκαμε ένα βράδυ που έπεφτε συνέχεια ο γενικός. Ο ηλεκτρολόγος που θα ερχόταν έστειλε τον βοηθό του και έτσι έγινε το μοιραίο.
Ερωτεύτηκα παράφορα, πίστευα και αυτός το ίδιο. Αγαπούσε το παιδί σαν να ήταν παιδί του και ο ίδιος είχε ζητήσει να τη γνωρίσει και γενικά ελεγε οτι ήθελε κάτι σοβαρό.
Η μικρή τον λάτρευε. Πίστευα ότι η ζωή μου χαμογελούσε ξανά όταν μου ζητησε να παντρευτούμε και ειδικά οταν η συγκατοίκησή μας ήταν ό,τι πιο όμορφο εχω ζήσει.
Τί γέλια, τί τραγούδια, τί εκδρομές και εκπλήξεις. Μεγάλες εκπλήξεις. Μία από αυτές και το τηλέφωνήμά του την ώρα που ντυμένη νύφη, με έβαφε η μακιγιέζ και εκείνος στην άλλή γραμμή μου έλεγε “Συγγνώμη δεν θα έρθω στην εκκλησία, δεν μπορώ”.
Νόμιζα μου έκανε πλάκα ότι ήταν κάποιο αστείο λόγω της ημέρας. Μόνο οταν έστειλα τον γαμπρό μου και είδε οτι μισή ώρα μετα δεν είχε έρθει στην εκκλησια, κατάλαβα ότι το εννοούσε.
Πηρα πισω πολλές φορές, είχα πάθει πανικό, 50 άτομα στο δωμάτιο δεν έβλεπα κανέναν μπροστά μου.
Μόνο η μικρή ήρθε κάποια στιγμή στο δωμάτιο ενώ ξεντυνόμουν μέσα στα κλάμματα, μη μπορωντας να καταλάβω τί είχε συμβει, και με ρώτησε “Μαμά δεν θα γίνω παρανυφάκι;” .
Την πήρα ντυμένη παρανυφάκι όπως ήταν και την πηγα στο λουνα παρκ. Πηγαμε απογευμα και γυρισαμε νυχτα, χάλασα 200 ευρώ στα παιχνίδια, η μικρή το ευχαριστήθηκε με την καρδιά της εγώ δεν ήξερα κυριολεκτικά τί έκανα νόμιζα ζούσα σε όνειρο. Το τηλέφωνό του εννοείται απενεργοποιημένο.
Δεν ήρθε ποτέ να πάρει τα πράγματά του. Δεν τον ξαναείδα δεν τον ξανάκουσα, έκλεισε το προφίλ του στο fb δεν μπορούσα να τον βρω πουθενά. Κάποια στιγμή βρήκα το τηλέφωνο των γονιών του καλεσα εκει μου ειπαν δεν γνωριζαν που ήταν. Αλήθεια ψέματα δεν ξερω.
Ξεκίνησα να πηγαίνω σε ψυχίατρο, έπαιρνα αγωγή για να μπορώ να γίνω λειτουργική και να εξηγήσω στο παιδί.
8 μήνες μετά στο προφίλ κοινής φίλης είδα φωτογραφίες του γάμου του με…την πρώην κοπελα του. Φορούσε το γαμπριάτικο κοστούμι που είχε διαλέξει για τον γάμο μας.
Έπεσα να πεθάνω. Για την κοροιδία σε έναν άνθρωπο που είχε κατα-ταλαιπωρηθει στη ζωή του και όμως είχε βρει τη δύναμη να αγαπήσει ξανά και να του δώσει κάθε ευτυχία και κάθε καλό.
Δεν τον πειραξα και δεν τον έβλαψα σε τίποτα ούτε εγώ ουτε φυσικά το κοριτσάκι μου.
Έχουν περάσει δύο χρόνια απο τότε. Παρά τις συνεδρίες στον ψυχολόγο δεν μπορώ να εμπιστευτώ ούτε τη σκιά μου.
Σπιτι δουλειά και μόνη εγώ με το παιδι, ουτε φίλες δεν κανω πια, αρνουμαι.
Διαβάζω πλέον για δεύτερες ευκαιρίες και γελάω πικρά.
Περσεφόνη
Η εξομολόγηση αυτή είναι 100% αληθινή και δημοσιεύθηκε στην ιστοσελίδα singleparent.gr
Μια εντυπωσιακή ψαριά κατάφερε να κάνει ένας ψαράς, ανοιχτά της Γραμβούσας.
Ο Γιώργος Καζούλης, επιχειρηματίας ειδών αλιείας που κατάφερε να αλιεύσει μια βλαχοσφυρίδα, ψάρι που ζυγίζει τουλάχιστον 40 κιλά, μίλησε, για την εμπειρία του.
«Τέτοιες ψαριές συμβαίνουν συχνά, αλλά πάντα νιώθεις δέος όταν κρατάς ένα τόσο μεγάλο ψάρι», δήλωσε ο Γιώργος Καζούλης, για την βραχοσφυρίδα που κατάφερε να αλιεύσει σε βάθος 165 μέτρων
Προσωπικό ρεκόρ ψαριού με λεπτά εργαλεία!
Εξοπλισμός slow jigging:
Σίγουρα από τις πιο ωραίες μαχες που εχω ζησει μεχρι σήμερα!
Λίγα λόγια για την ιστορία: Πρωινό Κυριακής 4:00 πμ ξεκινάμε απ το σπίτι για να φτάσουμε στο μακρινό προορισμό μας στις 7:00 περίπου. Νωρίς το πρωί, πολύ υγρασία, λες και ένα σύννεφο έχει κολλήσει 10μ πάνω από τη θάλασσα. Συνθήκες στις οποίες τα ψάρια ειναι συνήθως κρυμμένα και νωχελικά. Αποφασίζουμε να επιστρέψουμε σε πιο κοντινά σημεία μίας και η πρόγνωση καιρού είχε πέσει έξω.
Πάμε λοιπόν σ’ ένα γνώριμο σημείο όπου 3 φορές στο παρελθόν έχω χάσει τέτοιο ψάρι, πρώτη φορά πριν 5 χρόνια. Ένας τόνος μου σπάει τη μπίλια της μανιβέλας στο “βαρύ” μου σετάκι και έτσι μένω χωρίς “χοντρά” εργαλεία. Το Shout είναι το πιο αξιόπιστο που μου μένει να χρησιμοποιήσω, με στόχο κάποιο φαγκρί στην περιοχή. Ένα απότομο ρούφηγμα και χάνω το δόλωμα περίπου ένα μέτρο.
Σκέφτομαι ότι είναι βλάχος, ενώ όμως του παίρνω 15μ και το κρατάω όσο μπορώ κόβει το παράμαλλο στα δόντια του. Λέω με τέτοια εργαλεία είναι μάταιο να ξαναπροσπαθήσουμε και ρίχνουμε 50μ + πιο δίπλα να δοκιμάσουμε πάλι για φαγκριά. Ακριβώς το ίδιο χτύπημα και τραβάω πάλι όσο πιο γρήγορα γίνεται δίνοντας όλη την παραβολή του καλαμιού.
Λέω ίσως έχω μια πιθανότητα άμα το ψάρι δεν είναι πολύ μεγάλο να το πάρω. Ακολουθεί μάχη 20 λεπτά. Μόλις φάνηκε στην επιφάνεια πραγματικά δεν μπορούσα να πιστέψω στα μάτια μου.
Το ψάρι ήταν από τα μεγαλύτερα που έχω πιάσει. Όμως ο τρόπος με είχε αφήσει άφωνο! Pe 1,5 και 0,43 έλεγα συνέχεια! Το ψάρι είχε και το προηγούμενο δόλωμα μεσα στο στόμα του. Ίσως βοήθησε λίγο και η εμπειρία με ψάρια του είδους, αλλά πραγματικά η δύναμη που έχουν αυτά τα εργαλεία είναι απίστευτη!
Ένας πατέρας από το Κεντάκι των ΗΠΑ ανέβασε στο Instagram ένα βίντεο από την καθημερινή του βόλτα με τα πεντάδυμα παιδιά του και κατάφερε να διχάσει τους χρήστες του διαδικτύου.
Συγκεκριμένα, ο 31χρονος πατέρας Jordan Driskell ανήρτησε ένα βίντεο στο Instagram τον περασμένο μήνα με τα παιδιά του δεμένα με ένα λουρί, καθώς έκαναν τη βόλτα τους. Ωστόσο, πολλοί διαφώνησαν λέγοντάς του πως τα παιδιά δεν είναι σκυλιά και να τα μάθει να περπατούν σωστά κοντά του, ενώ άλλοι σημείωσαν το γεγονός πως τα παιδιά είναι 5 ετών και θα έπρεπε να γνωρίζουν πως να περπατούν στο δρόμο.
Ο ίδιος σε ένα από τα βίντεο έγραψε σε λεζάντα: «Ελάτε να περπατήσετε ένα μίλι στα παπούτσια μου», παραπέμποντας στην αγγλική φράση που θα μπορούσε να μεταφραστεί ως «μπείτε στη θέση μου», θέλοντας να υπερασπιστεί αυτή του την απόφαση.
Κάποιοι σημείωσαν πως τα παιδιά φαίνονται χαρούμενα και στάθηκαν στο πλευρό του πατέρα, λέγοντάς του χαρακτηριστικά «κάνε ό,τι μπορείς να κρατήσεις τα παιδιά σου ασφαλή».
Ο Driskell και η σύζυγός του Brianna υποστήριξαν πως είναι πολύ δύσκολο να προσέχουν τα παιδιά τους -Zoey, Dakota, Hollyn, Asher και Gavin- και συχνά τα δένουν μεταξύ τους για να κάνουν κάποιες δουλειές.
Αξίζει να σημειωθεί πως πρόκειται για μια διαδεδομένη πρακτική στο παρελθόν αν και οι παιδοψυχολόγοι δεν την βλέπουν με καλό μάτι.
Παγωμένη είναι η τοπική κοινωνία της Λαμίας στο άκουσμα της είδησης ότι μια 29χρονη φιλόλογος έβαλε τέρμα στη ζωή της δια απαγχονισμού. Η άτυχη νεαρή γυναίκα βρέθηκε νεκρή το πρωί της Πέμπτης (4/8) στο σπίτι της σε συνοικία της Λαμίας.
Είχε αυτοκτονήσει και η μητέρα της πριν από δυο χρόνια
Ένα μεγάλο ανθρώπινο δράμα, κρύβεται πίσω από την αυτοκτονία της νεαρής φιλολόγου. Σύμφωνα με το ρεπορτάζ του Lamiareport.gr τα χτυπήματα της μοίρας στην οικογένειά της, σε συνδυασμό με τα οικονομικά προβλήματα από την ανεργία, φαίνεται ότι την οδήγησαν να βάλει τέλος στη ζωή της.
Τα απανωτά χτυπήματα της μοίρας την λύγισαν
H νεαρή είχε έρθει με την οικογένειά της σε ηλικία 5 ετών από την Αλβανία και είχε καταφέρει να σπουδάσει αφού ήταν πολύ καλή μαθήτρια και να πάρει πτυχίο Φιλολογίας. Ο πατέρας και η μητέρα της δούλεψαν σκληρά στην Ελλάδα για να μη λείψει τίποτα από τα δύο κορίτσια τους και κατάφεραν να τα μεγαλώσουν με αξιοπρέπεια και με αρχές.
Πριν από μερικά χρόνια όμως, ήρθε το πρώτο χτύπημα, όταν ξαφνικά έφυγε από το ζωή από παθολογικά αίτια, ο πατέρας της κοπέλας. Το χτύπημα της μοίρας βαρύ για όλους, μα περισσότερο για τη μητέρα της οικογένειας, η οποία βρέθηκε τον Οκτώβριο του 2020 πνιγμένη στο λιμάνι των Ραχών!
Το δεύτερο απανωτό χτύπημα της μοίρας, τη συγκλόνισε, είχε μάθει όμως από μικρή να παλεύει για να ανταπεξέρχεται στις δυσκολίες.
Την «σκότωσε» η ανεργία
Η άτυχη κοπέλα έκανε μαθήματα σε παιδάκια για τα προς το ζην, ενώ για ένα διάστημα δούλεψε και στη Δομή Προσφύγων και Μεταναστών στις Θερμοπύλες. Το πρόγραμμα όμως τελείωσε, η καραντίνα έκοψε τα μαθήματα και παρά τις φιλότιμες προσπάθειες δεν μπορούσε να βρει δουλειά.
Το μαρτυρικό της τέλος
Ούσα απελπισμένη και χωρίς κανείς να γνωρίζει για να τη βοηθήσει, πήρε την απόφαση και έδεσε ένα σχοινί στις σωλήνες από τα καλοριφέρ που περνούσαν από το δωμάτιο της και έβαλε τέλος στη ζωή της. Δεν ενοχλούσε ποτέ κανέναν για αυτό η απουσία της άργησε να γίνει αντιληπτή. Η μυρωδιά μόνο πρόδωσε το δράμα και οι γείτονες ειδοποίησαν την αστυνομία.
Στις φλόγες τυλίχθηκε το Ελληνικό Νοσοκομείο στου Βαλουκλή στην Κωνσταντινούπολη με αποτέλεσμα να εκκενωθεί. Ήδη, 104 ασθενείς και ηλικιωμένοι απομακρύνθηκαν με ασφάλεια.
Η φωτιά τέθηκε υπό έλεγχο περίπου στις 14:20. Όπως μεταδίδεται από ΜΜΕ, η πυρκαγιά ενδέχεται να προκλήθηκε από πρόβλημα που εκδηλώθηκε στο σύστημα ηλεκτροδότησης του νοσοκομείου.
Όπως ανακοινώθηκε, η φωτιά ξεκίνησε από το τμήμα φροντίδας ηλικιωμένων και επεκτάθηκε σε ορόφους του πολυώροφου κτηρίου. Ωστόσο, λίγο μετά τις 14:00, το CNN Turk μετέδωσε επικαλούμενο πυροσβέστες πως τέθηκε υπό έλεγχο χωρίς να υπάρξουν θύματα. Οι προσπάθειες κατάσβεσης συνεχίζονται. Σύμφωνα με εικόνες που μεταδόθηκαν από την τηλεόραση, η φωτιά εκδηλώθηκε στη σκεπή του νοσοκομείου και επεκτάθηκε γρήγορα στην εξωτερική επένδυση του κτιρίου.
Εκκένωσαν στα χέρια ή με καροτσάκια τους ασθενείς
Όπως μεταδίδουν τουρκικά ΜΜΕ, με το που έγινε αντιληπτή η πυρκαγιά, επιχειρήθηκε η εκκένωσή του με τους ασθενείς να μεταφέρονται στα χέρια προκειμένου να απομακρυνθούν από τις φλόγες είτε σε αναπηρικά καροτσάκια είτε στις αγκαλιές των πυροσβεστών. Οι ασθενείς ματαφέρθηκαν στα γύρω νοσοκομεία.
Ο κυβερνήτης της Κωνσταντινούπολης Αλί Γερλίκαγια βρέθηκε στον χώρο του νοσοκομείου. «Δεν υπάρχουν τραυματισμοί ή απώλειες ζωής. Δεν γνωρίζουμε τα αίτια της πυρκαγιάς» δήλωσε, προσθέτοντας ότι αναμένει από την πυροσβεστική να διαπιστώσει πώς προέκυψε. Όπως διευκρίνισε, στο νοσοκομείο φιλοξενούνταν 62 ηλικιωμένοι και 42 εσωτερικοί ασθενείς, ενώ δεσμεύτηκε για την ανακαίνιση του κτηρίου.
Επί τόπου μετέβη ο δήμαρχος Κωνσταντινούπολης, Εκρέμ Ιμάμογλου. Όπως δήλωσε, υπάρχει αναφορά ότι η πυρκαγιά ξεκίνησε από τη στέγη στο βόρειο τμήμα. «Το γεγονός ότι ήταν παλιά ξύλα, επιτάχυνε την πυρκαγιά στο τμήμα της στέγης», πρόσθεσε. Ο Ιμάμογλου διαβεβαίωσε ότι δεν υπάρχει πρόβλημα από τον καπνό.
Στο σημείο βρίσκονται ισχυρές πυροσβεστικές δυνάμεις. Η οροφή του νοσοκομείου, όπως φαίνεται και στις εικόνες, έχει καταστραφεί.
Η φωτιά ξέσπασε λίγο μετά το μεσημέρι στη σκεπή του νοσοκομείου. Η οροφή παραδόθηκε στις φλόγες και το κτήριο γέμισε με καπνό.
Το Ελληνικό Νοσοκομείο του Βαλουκλή, το οποίο εξυπηρετεί την ομογένεια της Κωνσταντινούπολης, ιδρύθηκε το 1753.
Δείτε βίντεο:
Balıklı Rum Hastanesi’nde yangın! Hastalar tahliye edildi
Σε δήλωσή του στον ΑΝΤ1, ο Ανδρέας Ηλιάδης αναφέρει ότι έκανε το καθήκον του και κράτησε στη ζωή την Τζωρτζίνα: «Εγώ έκανα το καθήκον μου. Στάθηκα με όλη μου την δύναμη δίπλα στην Τζωρτζίνα και την κράτησα στην ζωή μαζί με την ομάδα μου, όταν το παιδί πολεμούσε διασωληνωμένο για την ζωή του, έναν ολόκληρο μήνα στην ΜΕΘ Παίδων».
Η μήνυση φαίνεται πως κατατέθηκε μετά τις δηλώσεις του γιατρού Ανδρέα Ηλιάδη, ο οποίος ανέφερε ότι η οικογένεια του παιδιού δεν επισκεπτόταν την Τζωρτζίνα το διάστημα κατά το οποίο νοσηλευόταν στην Εντατική.
Από την άλλη η αδελφή, η μητέρα, ο πατριός και ο θείος της Ρούλας Πισπιρίγκου που κατέθεσαν από κοινού τη μήνυση ισχυρίζονται πως πήγαιναν στο νοσοκομείο να δουν το παιδί όμως ο ίδιος ο γιατρός -όπως λένε- τους έδιωχνε από τους χώρους της Εντατικής λόγω της πανδημίας του κορονοϊού.
Να σημειωθεί ότι και ο Μάνος Δασκαλάκης έχει καταθέσει μήνυση κατά του γιατρού της κόρης του Τζωρτζίνας, Ανδρέα Ηλιάδη για συκοφαντική δυσφήμηση.
Ένα συγκλονιστικό βίντεο στον Ισθμό της Κορίνθου από την στιγμή που ένα σκυλάκι προσπαθεί να σωθεί την ώρα που κατεβαίνει η βυθιζόμενη γέφυρα στα Ίσθμια. H αγωνία των παρευρισκομένων ήταν μεγάλη και ανησυχούσαν μήπως περάσει καράβι και το χτυπήσει.
Συγκεκριμένα την ώρα που κατέβαινε η βυθιζόμενη γέφυρα στα Ίσθμια, ο υπάλληλος δεν είχε προσέξει ότι ένα σκυλάκι τη διέσχιζε, με αποτέλεσμα αυτό να κατέβει μέσα στο κανάλι του Ισθμού μαζί με τη γέφυρα.
Όσοι βρίσκονταν στο σημείο, φώναξαν στον χειριστή και τον ενημέρωσαν άμεσα για το περιστατικό ώστε να σταματήσει να κατεβάζει τη γέφυρα. Ηταν όμως ήδη αργά, το σκυλάκι είχε πέσει μέσα στο νερό και πάλευε να σωθεί. Η γέφυρα συνέχισε να κατεβαίνει και δεν ανέβηκε, παρά μόνο όταν πέρασαν όλα τα καράβια.
Ευτυχώς όμως το σκυλάκι, σύμφωνα με το korinthostv.gr, είχε καταφέρει να βγει μόνο του από το κανάλι στην άκρη.
Για το συμβάν ενημερώθηκε το λιμεναρχείο Ισθμίας, όπου έφτασε στο σημείο και έκαναν έλεγχο, για να επιβεβαιώσουν ότι ο σκύλος ήταν σώος.
Οι χειριστές της γέφυρας πρέπει να είναι περισσότερο προσεκτικοί στο σημείο και να ελέγχουν τακτικά αν περνάει κάποιος πριν κατεβάσουν την γέφυρα.
Λυπάμαι και τον καθένα εκεί έξω που μπορεί να σας δίνει τα λεφτά του ενώ δεν τα αξίζετε…
Ζητάω μία ειλικρινή απάντηση από όλους εσάς που ενοικιάζεται τα σπίτια σας τους χώρους σας τα μαγαζιά σας και τέλος πάντων ότι άλλο έχετε… απαντήστε μου σας παρακαλώ γιατί κοντεύω να τραβήξω τα μαλλιά μου ζείτε την καθημερινότητα ή κοιτάτε μόνο την τσέπη σας και εσείς και οι μεσίτες που βάζετε; Πώς περιμένετε ο μέσος Έλληνας με βασικό μισθό 600 και 650 ευρώ όπως εγώ που καθαρίζω όλη μέρα τουαλέτες για να μεγαλώσω το παιδί μου με αξιοπρέπεια να καταφέρω να πληρώσω σε εσάς και τους μεσίτες σας 400 και 500 ευρώ για μία τρύπα… και λέω τρύπα γιατί δεν θεωρείται φυσιολογικό σπίτι με ένα δωμάτιο και επειδή έχεις κάνει ανακαίνιση στην κουζίνα να το χτυπάς 400 και 500 ευρώ. Όταν την ίδια ώρα ενοικιάζονται 350 και 400 δίχωρες γκαρσονιέρες οι οποίες δίνονται ΜΟΝΟ σε φοιτητές που δυστυχώς και τις οικογένειες που θέλουν να σπουδάσουν το παιδί τους πατάτε πάνω στην ανάγκη τους και αναγκαστικά σας τα δίνουν… Δηλαδή εγώ που είμαι οικογένεια με ένα παιδί τι πρέπει να πληρώσω για να μπω σε ένα σπίτι; Και όχι τι πρέπει πώς να σας τα πληρώσω; Όταν παίρνω 650 ευρώ και εσείς θέλετε 500+ 500 εγγύηση και αν έχεις βάλει και μεσιτική εταιρεία το μισό ενοίκιο και αυτός Δηλαδή 1.250 για να μπω εγώ απλά μέσα σε ένα σπίτι που δεν θα έχει καν δύο δωμάτια γιατί τα τριάρια τα χτυπάτε πλέον 700 και…
Όχι αγαπητέ ή αγαπητή δεν είμαι η μόνη που είδα το σπίτι σου και μου φάνηκε υπερβολικό το ενοίκιο που ζητάς… είμαστε πολλοί εκεί έξω που δυστυχώς δεν έχουμε 30 σπίτια από πίσω μας για να τα νοικιάσουμε ώστε να ζήσουμε και αναγκαζόμαστε να ζητάμε σπίτι από εσάς και εσείς το μόνο που δεν κάνετε είναι να μας πιάνετε τον κ…ο !
Από το μόνο που ζητάω συγνώμη είναι από δω παιδί μου διότι το έφερα σε έναν κόσμο που επικρατεί εκμετάλλευση και δυστυχώς για αυτό λείπω όλη μέρα από το σπίτι για να του φέρω τα βασικά και λόγω εσάς δεν τα κατάφερα… για εσάς απλά λυπάμαι και δυστυχώς Λυπάμαι και τον καθένα εκεί έξω που μπορεί να σας δίνει τα λεφτά του ενώ δεν τα αξίζετε…
Σε πλήρη εξέλιξη βρίσκονται όλες οι ενέργειες που απαιτούνται προκειμένου να γίνουν οι πρώτες εκτιμήσεις ώστε να ακολουθήσει στην συνέχεια η ιατρική αποκατάσταση του Θύμιου Μπουγά.
Ο 39χρονος από τον Πύργο, με τη βοήθεια των εθελοντών του Forum “Στο επίκεντρο ο Άνθρωπος”, βρίσκεται στην Αθήνα όπου πραγματοποιεί καθημερινά επισκέψεις σε δημόσια νοσοκομεία και ιδιωτικά ιατρικά κέντρα με γιατρούς και επιστημονικές ομάδες που έχουν εκφράσει το ενδιαφέρον τους για την αποκατάστασή του.
Ήδη έχουν πραγματοποιηθεί οι απαιτούμενες εξετάσεις, κυρίως ενδοστοματικές ακτινογραφίες, ώστε οι γιατροί να έχουν μια πρώτη εικόνα για να σχεδιάσουν στη συνέχεια τις κατάλληλες χειρουργικές επεμβάσεις και το μοντέλο θεραπείας που πρόκειται να ακολουθήσει ο Θύμιος Μπουγάς.
Σύμφωνα με πληροφορίες της εφ. “Πατρίς” οι γιατροί που εξέτασαν τον Θύμιο φάνηκαν αισιόδοξοι και ευχαριστημένοι, καθώς διαπίστωσαν ότι υπάρχει ικανοποιητική οστική μάζα στο πρόσωπό του, η οποία θα χρησιμοποιηθεί ως βάση για τις επεμβάσεις που πρόκειται να πραγματοποιηθούν τους επόμενους μήνες.
Το Ευγενίδειο Θεραπευτήριο, που έχει αναλάβει και το συντονισμό των ενεργειών, θα είναι στο πλευρό του Θύμιου όπως και το Mediterraneo Hospital, που προσφέρθηκαν να αναλάβουν όλες τις εξειδικευμένες διαγνωστικές εξετάσεις που θα χρειαστούν οι θεράποντες ιατροί του, ενώ αν κριθεί απαραίτητο θα συνδράμουν και πανεπιστημιακοί ιατροί .
Για την αποκατάσταση της μετατραυματικής βλάβης στο πρόσωπο του Θύμιου, προσφέρθηκαν οι έμπειροι γιατροί της Γναθοπροσωπικής Κλινικής του Αττικού Νοσοκομείου, Νικόλαος Λεφαντζής και Ιωάννης Παπαδιόχος και η επίσης ειδικευμένη επιστημονική ομάδα που αποτελείται από τους καθηγητές:
Νικόλαο Παπαδογεωργάκη, Ομότιμο Καθηγητή Στοματικής και Γναθοπροσωπικής Χειρουργικής ΕΚΠΑ
Νικόλαο Παπαδόπουλο, Καθηγητή Πλαστικής Χειρουργικής – Δημοκρίτειο Πανεπιστήμιο Θράκης.
Ηλία Γεωργάλα, Καθηγητή οφθαλμολογίας ΕΚΠΑ.
Ακόμα, σύμφωνα με το εθελοντικό Forum “Στο επίκεντρο ο Άνθρωπος”, το Θύμιο Μπουγά επιθυμούν να βοηθήσουν ο Πλαστικός Χειρουργός, Σταύρος Σαμαράς, ο A.E. Καθηγητής- Ωτορινολαρυγγολόγος -Επιστημονικός Συνεργάτης Νοσοκομείου ΥΓΕΙΑ, Σπύρος Παπασπύρου, ο Ψυχίατρος- Ψυχοθεραπευτής, Μιχάλης Μούγιας με το επιτελείο της Ψυχογηριατρικής Εταιρείας “Ο Νέστωρ”, η Οφθαλμοπροσθετικός και Οπτικός, Ειρήνη Καπώλη, η Δερματολόγος- Αφροδισιολόγος, Αγλαΐα Βράνου, η Αναισθησιολόγος, Χριστίνα Χαλκιά και η Ψυχολόγος, Γεωργία- Τάνια Καραλιόλιου.
Ένας χρόνος πέρασε από την καταστροφική πυρκαγιά στη Βόρεια Εύβοια…Τότε που ο πληθυσμός του νησιού είδε ένα μεγάλο μέρος της περιουσίας του, αλλά και του φυσικού περιβάλλοντος να γίνεται στάχτη… Ο τρόμος, σε πρώτο επίπεδο, αλλά και η θλίψη σε δεύτερο, απέραντοι… Τις ημέρες εκείνες, η χάρη του Θεού και των Αγίων Του παραχώρησε να γίνουν δύο θαύματα…Το πρώτο σαν σήμερα, 4 Αυγούστου 2021…
Της Ευγενίας Δίτσα
Από το πρωί εξαιτίας της πυρκαγιάς στη Βόρεια Εύβοια είχε σημάνει συναγερμός…Χωριά εκκενώνονταν το ένα πίσω από το άλλο… Ο Υφυπουργός Πολιτικής Προστασίας, Νίκος Χαρδαλιάς, τόνιζε ότι τη μέγιστη σημασία έχει η ανθρώπινη ζωή, άρα οι περιουσίες έπρεπε να εγκαταλειφθούν στο έλεος της πύρινης λαίλαπας, προκειμένου να μην χαθεί άνθρωπος….
Εκείνη την ημέρα, μεταξύ άλλων, το Κέντρο Επιχειρήσεων για την πυρκαγιά που είχε ξεσπάσει από το προηγούμενο μεσημέρι αποφάσισε και διέταξε την εκκένωση του μοναστηριού του Οσίου Δαβίδ του εν Ευβοία στο Δήμο Μαντουδίου.
Οι Προσκυνητές, που ήταν στη Μονή, απομακρύνθηκαν σε ασφαλές έδαφος. Μόνο δύο Πατέρες παρέμειναν στο Μοναστήρι, ενώ ο Γέροντας με τους υπόλοιπους μοναχούς, εντολή του Σεβ. Μητροπολίτου Χαλκίδος, μετέβησαν σε ασφαλή χώρο, απ’ όπου επρόκειτο να παρακολουθήσουν την εξέλιξη της κατάστασης.
«Ό,τι θέλει ο Θεός», είχε πει ο Γέροντας Γαβριήλ τότε…
Η κατάσταση χαρακτηριζόταν κρίσιμη, με τις φλόγες να έχουν κυκλώσει το Μοναστήρι, φθάνοντας σε απόσταση ακόμα και 40 μέτρων από τη Μονή. Οι δύο μοναχοί, παρά τις εκκλήσεις της αστυνομίας αλλά και των επιτελών της Περιφέρειας, του Δήμου και της Πυροσβεστικής, δεν το εγκατέλειψαν, λέγοντας πως «θα μείνουν εκεί να το υπερασπιστούν». Μαζί τους, και κάτοικοι της περιοχής που μετέβησαν εκεί για συμπαράσταση.
Ο ηγούμενος της Μονής, γέροντας Γαβριήλ, προτού απομακρυνθεί, κάνοντας υπακοή στον Σεβ. Μητροπολίτη Χαλκίδος κ. Χρυσόστομο, δήλωνε: «Μας έχουν πνίξει οι καπνοί… Η φωτιά απέχει περίπου στο 1,5 χιλιόμετρο από το μοναστήρι μας. Δεν μπορούμε να δούμε και εμείς. Βλέπουμε καπνούς να έρχονται πάνω μας. Από τους αδερφούς που φτάνουν στο μοναστήρι μαθαίνουμε νέα για το σημείο που έχει φτάσει η φωτιά. Η Παναγία και ο Άγιος Γέροντας να βάλουν το χέρι τους, να μη φτάσει μέχρι εδώ. Καταστρέφει τα πάντα».
Ο Ηγούμενος έκανε έκκληση για προσευχή σε όλο τον κόσμο…
Την ίδια στιγμή πολλές από τις διαβάσεις που οδηγούν από τη Λίμνη προς το Μοναστήρι μέσα από τα χωριά κατέρρεαν, καθώς έπεφταν καμένες κολώνες, καλώδια ηλεκτρικού ρεύματος, καμένα δέντρα που δεν επέτρεπαν στα αυτοκίνητα της Πυροσβεστικής να κινούνται στην περιοχή.
Αγωνία…
Ούτε ένα πυροσβεστικό όχημα δεν επιχείρησε κοντά στο μοναστήρι…
Νωρίς το απόγευμα, το Πρακτορείο «Ορθοδοξία» επικοινωνεί με τους μοναχούς… Σύμφωνα με αποκλειστικές πληροφορίες μας, η φωτιά έχει “γλείψει” το μοναστήρι του Οσίου Δαυίδ Ευβοίας. Οι μοναχοί, ωστόσο, δίνουν, μαζί με τον Γέροντα Γαβριήλ, το μήνυμα ότι είναι καλά.
Μαθαίνουμε ότι οι εναπομείναντες μοναχοί στην Ιερά Μονή μάζεψαν τα ιερά λείψανα και σεβάσματα του ιερού χώρου, αλλά τελικώς οι ζημιές είναι ελάχιστες. «Ο Θεός βοήθησε και η φωτιά εστράφηπρος άλλη κατεύθυνση κατά τις κρίσιμες στιγμές. Εξάλλου, πολλά δένδρα κόπηκαν περιμετρικά και έτσι υποβοηθήθηκε η ανάσχεση της επιθετικής πυρκαγιάς», λένε.
«Οι Άγιοι Γέροντες Δαυίδ, Ιάκωβος και Κύριλλος βγήκαν μπροστά… Δεν άφησαν ποτέ κανέναν από εμάς.. Θα άφηναν το σπίτι τους;».
Ο Γέροντας κάνει λόγο για τρανταχτό και κατάφανερο θαύμα τις κρίσιμες ώρες της επίθεσης της πύρινης λαίλαπας στο μοναστήρι κατά το απόγευμα της Τετάρτης, 4ης Αυγούστου.
«Περιμέναμε ότι θα βρούμε στάχτη το μοναστήρι», είπε, «αλλά είχαμε τελεία εμπιστοσύνη στον Θεό και στους Αγίους». Συζητώντας μαζί του, έγινε λόγος για «φωτιά που έκαιγε αλλά ουσιαστικά δεν έκαιγε, καθώς γύρω από το μοναστήρι συντηρήθηκε ζωντανή και καταπράσινη βλάστηση, αν και η λαίλαπα “έγλειφε” τις μάνδρες του ιερού χώρου».
Στο μεταξύ, όλα τα παρεκκλήσια του Ιεράς Μονής παρέμειναν εντελώς άθικτα. «Αν κι εκείνα έδειχναν ότι είναι τυλιγμένα στις φλόγες και όλοι υπέθετανότι δε θα σωθούν, σώθηκαν με τη βοήθεια του Θεού», είπε ο Γέροντας στο Πρακτορείο μας. Οι ζημιές ήταν λίγες και ήδη από πολύ νωρίς η αδελφότητα λειτούργησε και λιτάνευσε τα ιερά σεβάσματα.
Σύμφωνα με τον Γέροντα, στην αυλή συναντούσε κανείς ορισμένα αποκαϊδια, αλλά η μαρτυρία για το συγκλονιστικό θαύμα της διάσωσης της Μονής γέμισε με ελπίδα την αδελφότητα για το μέλλον.
Ο Γέροντας Γαβριήλ, κατά την τηλεφωνική συνομιλία μας, ήταν ήρεμος, γαλήνιος και επέμεινε ότι συνέβη μεγάλο και εκκωφαντικό θαύμα.Οι φλόγες ήταν 30 και 40 μέτρα, όπως είπε χαρακτηριστικά. Οι εθελοντές όντως βοήθησαν και είχαν μεγάλο ρόλο, τόνισε ο Καθηγούμενος, αλλά κανείς εκτός από τον Θεό δεν μπορούσε να σώσει το μοναστήρι.
Επιστροφή στην Ιερά Μονή με βουρκωμένα μάτια: «Είναι ζωντανός Άγιος, παιδιά μου, ο Γέροντας Δαυίδ»
Η αδελφότητα και ο Γέροντας Γαβριήλ επέστρεψαν σύντομα στην Ιερά Μονή Οσίου Δαυίδ μετά την αναγκαστική εκκένωση. Ο Γέροντας με την αδελφότητα αναγκάστηκαν να εγκαταλείψουν το μοναστήρι όμως ήταν καλά στην υγεία τους και επέστρεψαν τελώντας τη Θεία Λειτουργία για τα Προεόρτια της Μεγάλης Δεσποτικής Εορτής της Μεταμορφώσεως του Σωτήρος.
«Ευχαριστούμε τον Θεό που μας αξίωσε να τελέσουμε την Θεία Λειτουργία και σήμερα. Την ξεκινήσαμε κάπως αργά λόγω των συνθηκών. Θέλουμε να ευχαριστήσουμε με όλη μας την καρδιά τους τον Κύριο της Δόξης, τον Θεό μας την Παναγία μας τους Αγίους μας Δαυίδ και Ιάκωβο και τον Άγιο Γέροντα Κύριλλο και όλους τους Αγίους» είχε αναφέρει μετά το πέρας της Θείας Λειτουργίας ο Ηγούμενος της Ιεράς Μονής Οσίου Δαυίδ.
Ο Γέροντας κατά την πρώτη Θεία Λειτουργία εξέφρασε το παράπονό του ότι δεν έγιναν σωστά κάποια πράγματαστις προσπάθειες πυρόσβεσης, ενώ είχε ευχαριστήσει τους εθελοντές που βρέθηκαν εκεί και συμπαραστάθηκαν με όλες τις δυνάμεις τους.
Πέρσι, κατά την εορτή της Κοίμησης της Θεοτόκου, ο Ηγούμενος της Μονής μίλησε και πάλι για θαύμα, ευχαριστώντας την Παναγία για τις σωστικές της πρεσβείες, μαζί με τον Άγιο Δαυίδ, τον Άγιο Ιάκωβο, αλλά και για τις ευχές του μακαριστού γέροντος Κυρίλλου και όλων των Πατέρων, που εγκαταβίωσαν σε αυτήν την Μονή.
Ο γέροντας Γαβριήλ είπε ότι έμειναν μέχρι τελευταία στιγμή στο Μοναστήρι, ώσπου έκαναν υπακοή στον Επίσκοπό τους και απομακρύνθηκαν. Βρέθηκαν απέναντι, στον Δρυμώνα, και έβλεπαν τις φλόγες 40-50-70 μέτρων να τυλίγουν το Μοναστήρι, αλλά και τα εξωκκλήσια… Οι φλόγες τύλιγαν για ώρες τα ξωκκλήσια… Φυσιολογικά, έπρεπε να είναι στάχτη και στο ένα, της Αγίας Μαρίνης, ενώ εθραύστηκαν τα τζάμια του ιερού εξαιτίας των υψηλών θερμοκρασιών, οι λαμπάδες που ήταν στην Αγία Τράπεζα παρέμειναν όρθιες…
«Όταν βλέπουμε τη φωτιά να φτάνει μέχρι τον φράχτη του κήπου της Μονής και να σβήνει εκεί, τι άλλο από θαύμα είναι αυτό;», έκανε το ρητορικό ερώτημα ο Γέροντας, αναφέροντας, μάλιστα, πως ο επικεφαλής των 120 Ουκρανών πυροσβεστών, που επισκέφθηκαν την Μονή, έμεινε άναυδος… «Δεν έχει εξήγηση. Μόνο σε θαύμα οφείλεται η κατάσβεση της πυρκαγιάς και η σωτηρία του Μοναστηριού»…
Το ίδιο είπαν και οι Έλληνες πυροσβέστες, με την επικεφαλής τους να αναφέρει συγκινημένη: «Επειδή αγαπούσα τον Όσιο Δαυίδ, πόθος μου ήταν να έρθω να βοηθήσω, αλλά εγκλωβιστήκαμε… Οι φλόγες μας κύκλωσαν…Έπρεπε να φύγουμε… Έδωσα εντολή να περάσουμε μέσα από τις φλόγες…Εγώ έμεινα τελευταία, καθότι ήμουν προϊσταμένη… […] (Έτσι όπως πήγε η κατάσταση) επρεπε να έχουμε καεί… Εμείς ερχόμασταν να βοηθήσουμε τους Αγίους, αλλά τελικά οι Άγιοι βοήθησαν εμάς… Είναι παντελώς ψευδές ότιυπήρχε τείχος πυροσβεστικών οχημάτων που προστάτευαν τη Μονή… Και ένα ελικόπτερο που ήρθε μετά από εκατοντάδες εκκλήσεις δικές μας, ήρθε αφού η φωτιά είχε κατακαύσει τα πάντα και έριξε μόνο δύο ρίψεις -στο δρόμο και στο βουνό- και εξαφανίστηκε. Το μοναστήρι σώθηκε από θαύμα»…
Οι παρακάτω φωτογραφίες είναι από την επιστροφή των Μοναχών:
Πηγή φωτογραφιών και βίντεο: Σοφία Kαλογήρου, eviathema
