Ο αστροφυσικός και επίτιμος διευθυντής του Ευγενιδείου Πλανηταρίου, Διονύσης Σιμόπουλος, έφυγε από τη ζωή σε ηλικία 79 ετών, νικημένος από τον καρκίνο.
Δύο ημέρες πριν τον θάνατό του, ζήτησε από τα παιδιά του να αλλάξουν την φωτογραφία εξωφύλλου του στο Facebook και να βάλουν μια φωτογραφία με τη φράση «Τhat’s all folks». Μια πασίγνωστη φράση που παραπέμπει στους τίτλους τέλους των Looney Tunes, και σημαίνει «Αυτό ήταν, παιδιά».
«Ο μπαμπάς μας πριν 2 ημέρες μου ζήτησε να αλλάξω αυτό το cover photo. Κράτησε το χιούμορ του μέχρι τέλους. “Έφυγε” με χαμόγελο στα χείλη», αναφέρεται στην λεζάντα της νέας φωτογραφίας εξωφύλλου.
Η νεκρώσιμη ακολουθία του Διονύση Σιμόπουλου θα γίνει στον Ιερό Ναό Αγίας Σκέπης, Παπάγου στις 11 π.μ. την Τρίτη 09/08/2022. Η οικογένεια παρακαλεί όποιος επιθυμεί αντί στεφάνων να κάνει μια δωρεά στο ίδρυμα “Φλόγα” – Σύλλογος Γονιών Παιδιών με Νεοπλασματική Ασθένεια.
Η εξομολόγηση μίας 37χρονης μητέρας για το λάθος που έκανε να παντρευτεί λάθος άνδρα και ν΄αφήσει τον αληθινό έρωτα της ζωής της, μας μαθαίνει πως πρέπει ν’ ακολουθούμε το ένστικτό μας και αυτό που θέλουμε εμείς για τη ζωή μας και όχι αυτό που θέλουν οι άλλοι.
Όταν γνώρισε την αδελφή ψυχή της
“Με λένε Νεκταρία και είμαι 37 χρονών με δύο κοριτσάκια δίδυμα. Πρίν από 10 χρόνια γνώρισα τον μεγάλο έpωτα της ζωής μου, έναν καταπληκτικό άνθρωπο που τον έλεγα «αδερφή ψυχή» μου. Παντού μαζί σε όλα μαζί. Τέτοια επικοινωνία και αγάπη δεν είχα γνωρίσει ποτέ στη ζωή μου.
Ήταν τσιγγάνος και οι γονείς της δεν τον ήθελαν
Με αγαπούσε, με φρόντιζε, μου στάθηκε σε πολλά. Τα κάναμε και τα ζήσαμε όλα, ήμασταν 5 χρόνια μαζί και σχεδιάζαμε το γάμο μας και τη κοινή μας ζωή. Είχε μόνο ένα «ελάττωμα»: Ήταν τσιγγάνος. Και δεν ήταν ελάττωμα για μένα αλλά για τους γονείς μου που δεν τον ήθελαν με τίποτα. Ούτε οι γονείς του με ήθελαν αλλά ήταν κάπως πιο δεκτικοί. Οι δικοί μου ούτε να ακούσουν.
Η πλύση εγκεφάλου από τον πατέρα της να τον παρατήσει
Τα τελευταία 4 χρόνια της σχέσης μας τα κρύβαμε από τους γονείς μου, δεν ήξεραν ότι είμαστε ακόμα μαζί μέχρι που μας είδε ο πατέρας μου σε μια καφετέρια και άρχισε ξανά η πλύση εγκεφάλου. Έκανα το λάθος να τους ακούσω και τον χώρισα…..
Αυτός τρελός και παλαβός ερχόταν κάτω από το σπίτι μου μεθυσμένος. Η ψυχή μου μάτωνε αλλά δεν ήθελα να περάσω πικρή ζωή μαζί του, έτσι μου έλεγαν οι δικοί μου. Ότι θα πέρναγα πικρή ζωή, ότι θα με πήγαινε να ζήσουμε σε τσαντίρι, ότι θα χαράμιζα τις σπουδές μου, ότι ήμουν ανώτερή του και τί δουλειά είχα μαζί του. Ένα χρόνο με παρακαλούσε μέχρι που έκανε πίσω και δεν ξαναείδα ούτε άκουσα ξανά γι αυτόν.
Παντρεύτηκε το “παιδί καλή οικογένειας” και ξεκίνησε το μαρτύριό της
2 χρόνια μετά το χωρισμό μας γνώρισα έναν άλλον. Αυτό που λέμε «παιδί καλής οικογένειας». Με πτυχία μεταπτυχιακά καλή οικονομική επιφάνεια. Δεν ήταν ο μεγάλος έpωτας, δεν ήταν καν έpωτας. Τον αγάπησα σαν άνθρωπο και σκέφτηκα πως αν τον παντρευόμουν θα ξεχνούσα τον άλλον. Έγινε ο γάμος, πήγαμε ταξίδι και γυρίζοντας από το μήνα του μέλιτος, άρχισε το μαρτύριό μου. To «καλό παιδί» είχε μακρύ χέρι τελικά. Τόσο μακρύ που δεν δίσταζε να το απλώνει επάνω μου.
Έτρωγα πολύ ξύλο αλλά δεν τολμούσα να μιλήσω. Να το πώ στους γονείς μου; Μια κουβέντα πήγα να αρχίσω για να πάρω την απάντηση «Μη μας ανακατεύεις εμάς, αυτά είναι δικά σας!». Από την άλλη, δεν ήθελα να παραδεχτώ στον εαυτό μου πως έκανα λάθος. Πίστευα πως ήταν φάση που θα του πέρναγε, πως είχε αγχωθεί με τις δουλειές του. Μου ζήτησε να παραιτηθώ από τη δουλειά μου για να κάνουμε οικογένεια και τον άκουσα.
Η κατάσταση χειροτέρεψε μετά τη γέννηση των διδύμων
Κλείστηκα στο σπίτι και προσπαθούσαμε για παιδί. Δεν έπιανα με τίποτα και αποφασίσαμε να κάνω εξωσωματική γονιμοποίηση. Έτσι απέκτησα τις δίδυμες κόρες μου. Πίστευα πως με τα παιδιά ίσως μαλάκωνε αλλά τα πράγματα χειροτέρεψαν. Τότε με τα έξοδα, τα ξενύχτια και τη κούραση ήταν που με έδερνε περισσότερο. Κι εκεί επάνω στις μελανιές, στις βρισιές και στον ήχο της ζώνης του στη πλάτη μου, σκεφτόμουν τον άλλον. Τον άλλον που δεν με είχε χτυπήσει ποτέ ούτε με λουλούδι….
Προσπάθησε να βρει τον έρωτά της, αλλά μάταια
Μόνη μου παρηγοριά η θύμησή του. Ένα πρωί πήρα το αμάξι και πήγα στο Ζεφύρι να τον βρω. Μάταια. Ανέλαβα να πηγαίνω εγώ στη λαϊκή για ψώνια αντί για τη γυναίκα που είχαμε, με την ελπίδα να τον συναντήσω. Δεν τον βρήκα ποτέ πουθενά. Δεν τον έχω βρει μέχρι σήμερα να του πω πόσο τον αγαπώ, πόσο λάθος έκανα. Να τον κοιτάξω στα μάτια, να ζήσουμε τον έpωτά μας ξανά από την αρχή. Να μου πει έστω ότι με συγχωρεί κι ας φύγει.
Χώρισε με τον άνδρα της για ενδοοικογενειακή βία
Μόλις πριν λίγες βδομάδες βρήκα το κουράγιο να απευθυνθώ σε δικηγόρο και κατάφερα με πολύ κόπο να βγάλω τον άντρα μου από το σπίτι, να του κάνω καταγγελία για ενδοοικογενειακή βία και να πάρω τη ζωή μου, στα χέρια μου. Όμως μου λείπει αυτός, ο ένας και μοναδικός άντρας που αγάπησα και άφησα επειδή μου έλεγαν πως θα πέρναγα μαύρη ζωή γιατί ήταν τσιγγάνος. Όμως τί ειρωνία: Τη μαύρη ζωή τη πέρασα με το «καλό παιδί!».
Stanislav Petrov – Αληθινή ιστορία: Πριν από περίπου 32 χρόνια. Ένας άνθρωπος υπήρξε ο μεγαλύτερος ήρωας όλων των εποχών. Ένας άνθρωπος που κατάφερε να σώσει ολόκληρη την ανθρωπότητα. Αυτός δεν είναι άλλος από τον Αντισυνταγματάρχη Stanislav Petrov.
H ιστορία ενός ήρωα
Μερικές φορές στην Ιστορία είναι πιο σημαντικό εκείνο που λίγο έλειψε να συμβεί από αυτό που πραγματικά συνέβη. Και ίσως το πιο εντυπωσιακό σε αυτές τις απίστευτες ιστορίες ηρώων. Αυτές που βρίσκονται πλέον τόσο μακριά από τη λάμψη είναι οι συμπτώσεις που τις περιβάλλουν.
Θα σας διηγηθώ πώς πριν από τριάντα δύο χρόνια, ένας άνθρωπος για τον οποίο ο περισσότερος κόσμος δεν είχε ακούσει ποτέ, θα γίνει ο μεγαλύτερος ήρωας όλων των εποχών. Αυτός που «κυριολεκτικά» έσωσε τον κόσμο από ένα πυρηνικό ολοκαύτωμα.
Ήταν το 1983, κατά τη διάρκεια του Ψυχρού Πολέμου. ”Άγρια” χρόνια, όπως δεν είχε ποτέ ξανασυμβεί πριν από την κρίση των πυραύλων στην Κούβα. Στις 23 Μαρτίου, ο Πρόεδρος Reagan ξεκίνησε την εκστρατεία «Star Wars – ο Πόλεμος των γαλαξιών», ανακηρύσσοντας ουσιαστικά τη Ρωσία ως την «Αυτοκρατορία του Κακού».
Η χειρότερη στιγμή
Μεταξύ των πιο σημαντικών του συμμάχων ήταν κι ο εξίσου αποφασισμένος να βάλει ένα τέλος στον κομμουνισμό. Ο Πάπας Ιωάννης Παύλος ο Β “. Οι συγκυρίες έδειχναν ιδανικές. Δηλαδή, προκειμένου να κλείσουν οι ανοιχτοί λογαριασμοί με τη Σοβιετική Ένωση. Οι Σοβιετικοί είχαν πάρει το θέμα εξίσου πολύ σοβαρά.
Οι ΗΠΑ και το ΝΑΤΟ σχεδίαζαν να τοποθετήσουν πυραύλους στη Δυτική Γερμανία. Ταυτόχρονα οργάνωναν στρατιωτικές ασκήσεις στην Ευρώπη. Όμως, οι ηγέτες της Σοβιετικής Ένωσης ανήκαν στη γενιά του δεύτερου παγκοσμίου πολέμου. θυμόντουσαν πώς ακριβώς, με το πρόσχημα μιας άσκησης, ο Χίτλερ είχε ξεγελάσει τον Στάλιν και είχε εξαπολύσει την Επιχείρηση Μπαρμπαρόσα.
Το να επιτρέψουν να ξανασυμβεί κάτι τέτοιο θα ήταν αδιανόητο. Λαμβάνοντας υπόψη ότι η στρατιωτική άσκηση ήταν μια πρόφαση για μια πραγματική εισβολή. Πήραν μιαν απόφαση. Να κατεβάσουν ολόκληρο τον οπλικό τους εξοπλισμό στις πρώτες ενδείξεις μιας πυρηνικής επίθεσης.
Η ένταση ήταν στο αποκορύφωμά της. Σε τέτοιο σημείο που την 1η Σεπτέμβρη του 1983, ένα αεροσκάφος της Νότιας Κορέας τέθηκε εσφαλμένα εντός του σοβιετικού εναέριου χώρου. Οι Ρώσοι δεν δίστασαν να το καταρρίψουν χωρίς προειδοποίηση, σκοτώνοντας 269 άτομα. Ανάμεσα στα θύματα ήταν ένας γερουσιαστής καθώς και αρκετοί πολίτες των ΗΠΑ.
Ήταν η χειρότερη στιγμή που θα μπορούσε να συμβεί κάτι τέτοιο. Το βράδυ της 25ης Σεπτεμβρίου 1983 ένας 44χρονος συνταγματάρχης από το τμήμα στρατιωτικών πληροφοριών των μυστικών υπηρεσιών της Σοβιετικής Ένωσης ετοιμαζόταν να αναλάβει τα καθημερινά του καθήκοντα στο Κέντρο έγκαιρης προειδοποίησης, από όπου συντονιζόταν η ρωσική αεροδιαστημική άμυνα.
Επικείμενη πυραυλική πυρηνική επίθεση
Ωστόσο, εκείνη τη νύχτα θα έπρεπε κανονικά να βρίσκεται σε άδεια. Είχε κληθεί την τελευταία στιγμή επειδή ο συνάδελφος που έπρεπε να αναλάβει καθήκοντα είχε αρρωστήσει. Αποστολή του ήταν να αναλύει και να ελέγχει όλα τα δεδομένα από έναν δορυφόρο ενόψει μιας ενδεχόμενης πυρηνικής επίθεσης των ΗΠΑ. Για να το κάνει αυτό, είχε στη διάθεσή του ένα απλό και σαφές πρωτόκολλο. Τόσο σαφές και απλό, σαν να το είχε εκπονήσει ο ίδιος.
Μετά από κατάλληλους ελέγχους, θα έπρεπε να ειδοποιήσει τον προϊστάμενό του, που θα εξαπέλυε αμέσως μια μαζική πυρηνική αντεπίθεση κατά των ΗΠΑ και των συμμάχων τους. Λίγο μετά τα μεσάνυχτα, στις 12:14 ακριβώς, στις 26 Σεπτεμβρίου ’83, άρχισαν να σημαίνουν όλα τα συστήματα συναγερμού· αρχίζουν να ηχούν οι σειρήνες, και στις οθόνες των υπολογιστών φαίνεται η ένδειξη: «επικείμενη πυραυλική πυρηνική επίθεση.
Ένας πύραυλος είχε εκτοξευτεί από μία από τις βάσεις των ΗΠΑ. Ο στρατιωτικός ζητά να τηρηθεί η ψυχραιμία κι ο καθένας να κάνει τη δουλειά του. Όπως κι ο ίδιος εκτελεί τη δική του. Ελέγχει όλα τα δεδομένα και απαιτεί επιβεβαίωση από εναέρια άποψη, τη μόνη που ο δορυφόρος δεν μπορούσε να επιβεβαιώσει, λόγω καιρικών συνθηκών.
Παρά τις διαβεβαιώσεις, καταλήγει στο συμπέρασμα ότι πρέπει να πρόκειται για λάθος. Δεν θα είχε καμία λογική βάση οι ΗΠΑ να έχουν εξαπολύσει μόνο έναν πύραυλο αν πραγματικά είχαν σκοπό να επιτεθούν στη Σοβιετική Ένωση. Έτσι αγνοεί την προειδοποίηση, θεωρώντας την ψευδή συναγερμό. Λίγο μετά, ωστόσο, το σύστημα εμφανίζει έναν δεύτερο πύραυλο. Και μετά έναν τρίτο.
Με την αδρεναλίνη στα ύψη, από το δεύτερο όροφο του οχυρού μπορεί να δεί, στην αίθουσα επιχειρήσεων, το μεγάλο ηλεκτρονικό χάρτη των Ηνωμένων Πολιτειών με το φως που αναβοσβήνει υποδεικνύοντας τη στρατιωτική βάση στην ανατολική ακτή, από όπου είχαν εξαπολυθεί οι πυρηνικοί πύραυλοι.
Η σοβαρότητα της κατάστασης
Εκείνη τη στιγμή, το σύστημα δείχνει ακόμα μια επίθεση. Έναν τέταρτο πυρηνικό πύραυλο και αμέσως μετά έναν πέμπτο. Μέσα σε λιγότερο από 5 λεπτά, 5 πυρηνικοί πύραυλοι είχαν εξαπολυθεί από τις αμερικανικές βάσεις ενάντια στην ΕΣΣΔ. Ο χρόνος πτήσης ενός διηπειρωτικού βαλλιστικού πυραύλου από τις Ηνωμένες Πολιτείες ήταν 20 λεπτά.
Η αντίδραση υπήρξε φρενήρης. Εν τω μεταξύ, ο ίδιος αναλύει τα δεδομένα … Μετά από την ανίχνευση του στόχου, το σύστημα συναγερμού θα έπρεπε να περάσει μέσα από 29 επίπεδα ασφάλειας για επιβεβαίωση. Αρχίζει να έχει σοβαρές αμφιβολίες ως προς το αν έχουν υπερβεί τα επίπεδα ασφάλειας. Γνωρίζει ότι στο σύστημα θα μπορούσε να υπάρχει κάποια βλάβη.
Μα θα μπορούσε ένα ολόκληρο σύστημα να κάνει λάθος, πέντε φορές; Ή μήπως βρισκόταν αντιμέτωπος με έναν Αρμαγεδδώνα; Η βασική στρατηγική του Ψυχρού Πολέμου θα ήταν μια μαζική αποστολή πυρηνικών πυραύλων, μια συντριπτική και ταυτόχρονη δύναμη εκατοντάδων πυραύλων, κι όχι πέντε πύραυλοι, ο ένας μετά τον άλλο. Κάποιο λάθος θα πρέπει να έχει γίνει.
Κι αν δεν ήταν έτσι; Αν ήταν ακόμα μια πονηρή αμερικανική στρατηγική; Το ολοκαύτωμα που όλοι έτρεμαν επρόκειτο να συμβεί κι ο ίδιος δεν έκανε τίποτα; Είχε πέντε πυρηνικούς διηπειρωτικούς βαλλιστικούς πυραύλους καθ “οδόν προς την ΕΣΣΔ και μόλις 10 λεπτά για να πάρει μια απόφαση ως προς το αν θα ενημερώσει τους σοβιετικούς προισταμένους του…
Έχοντας πλήρη επίγνωση του γεγονότος ότι, εάν επεσήμανε αυτό που επιβεβαίωναν όλα τα συστήματα, θα προκαλούσε τον Τρίτο Παγκόσμιο Πόλεμο. 120 αξιωματικοί και στρατιωτικοί μηχανικοί, με τα μάτια καρφωμένα πάνω του, περιμένουν την απόφασή του. Ποτέ πριν στην ιστορία, ούτε και μετά, δεν βρέθηκε η τύχη του κόσμου στα χέρια ενός και μόνου ανθρώπου, όπως συνέβη εκείνα τα 10 λεπτά.
Η σημαντική απόφαση
Το μέλλον του κόσμου εξαρτιόταν από την απόφασή του, ενώ εκείνος πάλευε με τον ίδιο του τον εαυτό για το αν θα πρέπει ή όχι να πατήσει το «κόκκινο κουμπί». Σκεφτεται: οι Αμερικάνοι δεν έχουν ακόμη στην κατοχή τους ένα σύστημα αντιπυραυλικής άμυνας και ξέρουν ότι μια πυρηνική επίθεση ενάντια στην ΕΣΣΔ ισοδυναμεί με την άμεση εξόντωση του λαού τους.
Και παρότι δεν τους εμπιστεύεται, ξέρει πως δεν είναι αυτοκτονικοί. Λέγεται μάλιστα το εξής: «Τέτοιος ηλίθιος δεν έχει γεννηθεί ακόμα, ούτε καν στις Ηνωμένες Πολιτείες.» Αν και γνωρίζει πως σε περίπτωση που κάνει λάθος, μια έκρηξη 250 φορές μεγαλύτερη από αυτήν της Χιροσίμα θα εξαπολυόταν εναντίον τους.
Μέσα σε λίγα λεπτά, χωρίς οι ίδιοι να μπορούν να κάνουν πλέον τίποτα, καταφέρνει να διατηρήσει την ψυχραιμία του και να εμπιστευτεί το ένστικτό του ακούγοντας τη φωνή της λογικής. Κι αποφασίζει να αναφέρει τη δυσλειτουργία του συστήματος. Με τα μέλη μουδιασμένα και τον ιδρώτα να τρέχει ποτάμι, οι 120 άνδρες υπό τις διαταγές του μετρούν τα λεπτά που απομένουν, μέχρι οι πύραυλοι να φτάσουν στη Μόσχα.
Όταν ξαφνικά, στα λίγα δευτερόλεπτα που απομένουν, οι σειρήνες σταματούν να ηχούν και τα προειδοποιητικά φώτα σβήνουν. Είχε πάρει τη σωστή απόφαση. Είχε σώσει τον κόσμο από έναν πυρηνικό όλεθρο. Οι σύντροφοί του, μουσκεμένοι από τον ιδρώτα, τον αρπάζουν και τον πετούν στον αέρα, τον αγκαλιάζουν και τον ανακηρύσσουν σε ήρωα.
Ο ίδιος ρίχνεται στο κάθισμά του και καταναλώνει πάνω από μισό λίτρο βότκα χωρίς ανάσα. Όταν εκείνη η βραδιά έφτασε στο τέλος της, αποκοιμήθηκε για 28 συνεχόμενες ώρες. Όταν επέστρεψε στην εργασία του, οι σύντοφοί του, τού χάρισαν μια φορητή τηλεόραση ρωσικής κατασκευής για να τον ευχαριστήσουν. Ήταν όλοι τους σώοι χάρη στην απόφαση που είχε πάρει.
Μετάθεση σε μικρότερη ιεραρχική θέση
Όταν μαθεύτηκε τι είχε συμβεί, ο προϊστάμενός του τού είπε ότι θα τον επιβράβευαν για την αποφυγή της καταστροφής και ότι ο ίδιος είχε προτείνει την ανακήρυξη μιας ημέρας προς τιμήν του. Αλλά τίποτε από αυτά δεν έγινε τελικά. Η Ρωσία δεν θα μπορούσε να επιτρέψει στις Ηνωμένες Πολιτείες και στο ρωσικό λαό να συνειδητοποιήσουν τι είχε συμβεί.
Έτσι, τον ενημέρωσαν ότι δεν είχε συμμορφωθεί με το πρωτόκολλο και τον μετέθεσαν σε μια χαμηλότερη ιεραρχικά θέση. Λίγο καιρό αργότερα αναγκάστηκε να βγει σε πρόωρη σύνταξη.
Έζησε το υπόλοιπο της ζωής του σε ένα μικρό διαμέρισμα στα περίχωρα της Μόσχας, φυτοζωόντας με μια πενιχρή σύνταξη των 200 δολαρίων το μήνα, μέσα στην απόλυτη μοναξιά και την ανωνυμία.
Ώσπου το 1998, ο διοικητής του που εκείνο το βράδυ βρισκόταν επικεφαλής, Yury Votintsev, αποκάλυψε το συμβάν, το λεγόμενο ‘’συμβάν της φθινοπωρινής ισημερίας’’ που προκλήθηκε από μια εξαιρετικά σπάνια αστρονομική συγκυρία, σε ένα βιβλίο με τα απομνημονεύματά του, που έφτασε τυχαία στα χέρια του Douglas Mattern, προέδρου του διεθνούς οργανισμού για την ειρήνη, «Ένωση των πολιτών του κόσμου».
Αφού επιβεβαίωσε κατά πόσο η συγκλονιστική αυτή ιστορία ήταν πραγματική, πήγε να συναντήσει αυτοπροσώπως τον αφανή αυτόν ήρωα στον οποίο χρωστάμε όλοι μας το γεγονός πως εξακολουθούμε να ζούμε σε αυτόν τον κόσμο, για να του δώσει το βραβείο του «Πολίτη του Κόσμου».
Τη μόνη ένδειξη που είχε ως προς το πού θα τον έβρισκε του την είχε δώσει ένας Ρώσος δημοσιογράφος, ο οποίος τον είχε προειδοποιήσει ότι θα πρέπει να πάει χωρίς ραντεβού, διότι ούτε το τηλέφωνο ούτε το κουδούνι λειτουργούσαν. Η αναζήτηση ανάμεσα στα τεράστια και γκρίζα συγκροτήματα διαμερισμάτων από μπετό, περίπου 50 χιλιόμετρα μακριά από τη Μόσχα, δεν υπήρξε εύκολη.
Ταπεινός και αδιάφορος απέναντι στη φήμη
Ένας από τους ανθρώπους από τους οποίους ζήτησε πληροφορίες του απάντησε: «Θα πρέπει να είστε τρελός». Αν πραγματικά υπήρχε ένας άνθρωπος ο οποίος θα είχε αγνοήσει μια προειδοποίηση για πυρηνική επίθεση κατά των Ηνωμένων Πολιτειών, αυτός θα είχε ήδη εκτελεστεί. Εκείνη την εποχή στη Σοβιετική Ένωση, η έννοια ‘’ψευδής συναγερμός’’ δεν υπήρχε. Το σύστημα δεν έκανε ποτέ λάθος. Μόνο οι άνθρωποι.
Τελικά, στο δεύτερο όροφο ενός από τα κτίρια, κατόρθωσε να εντοπίσει τον αξιωματικό, ο οποίος εμφανίστηκε, αξύριστος κι απεριποίητος. ‘’Ναι, εγώ είμαι, παρακαλώ’’. «Ένιωσα πως ήμουν μαζί με τον Ιησού, όταν άνοιξε την πόρτα», δήλωσε ο Douglas Mattern.
«Ωστόσο, ζούσε σε άθλια κατάσταση. Κουτσαίνοντας, με πρησμένα πόδια, δεν μπορούσε να περπατήσει και, καθώς του ήταν πολύ οδυνηρό να στέκεται όρθιος, μου είπε ότι έβγαινε μόνο για να αγοράζει τα απαραίτητα.» Μετά από την αφήγηση της ιστορίας, περίπου όπως σας την περιγράψαμε, αυτός ο άνθρωπος θα σας έλεγε: «Δεν θεωρώ τον εαυτό μου ήρωα.
Ήμουν απλώς και μόνο ένας υπάλληλος που έκανε το καθήκον του με ευσυνειδησία, σε μια εποχή μεγάλου κινδύνου για την ανθρωπότητα. «Ήμουν απλά ο κατάλληλος άνθρωπος, στον κατάλληλο τόπο, την κατάλληλη στιγμή.» ‘’Σε έναν κόσμο γεμάτο από ματαιόδοξους που «καμώνονται» πως κάνουν κάτι σημαντικό, ενώ στην πραγματικότητα το μόνο που κάνουν είναι να βλάπτουν τους άλλους και τον πλανήτη.
Σε έναν κόσμο τόσο γεμάτο από δυστυχία, μικροπρέπειες, υπετροφικά εγώ, απληστία και φιλοδοξίες, η ταπεινότητα αυτού του ανθρώπου και η αδιαφορία του απεναντι στη φήμη και την αναγνώριση, είναι πραγματικά συγκλονιστική’’, είπε ο Mattern. Αφού έλαβαν γνώση σχετικά με το γεγονός αυτό, ειδικοί από τις Ηνωμένες Πολιτείες και τη Ρωσία υπολόγισαν ποια θα ήταν η έκταση της καταστροφής, σύμφωνα με το οπλοστάσιο που είχαν στη διάθεσή τους εκείνη την εποχή.
Tο συμπέρασμα
Το ανατριχιαστικό συμπέρασμα: τρία έως τέσσερα δισεκατομμύρια άνθρωποι σώθηκαν άμεσα και έμμεσα από την απόφαση που πήρε αυτός ο άνθρωπος εκείνο το βράδυ. ‘’Το πρόσωπο της γης θα είχε παραμορφωθεί και ο κόσμος όπως τον γνωρίζουμε, δεν θα υπήρχε πια» είπε ένας από τους εμπειρογνώμονες. Αυτός ο άνθρωπος έχει λάβει:
Το Βραβείο του Πολίτη του Κόσμου, στις 21 Μαΐου 2004. Η Αυστραλιανή Σύγκλητος του απένειμε τιμή στις 23 Ιουνίου 2004. Στις 19 Ιανουαρίου του 2006 έγινε δεκτός στα Ηνωμένα Έθνη. Είπε ότι εκείνη η μέρα ήταν η «πιο ευτυχισμένη μέρα που είχε ζήσει εδώ και πολλά χρόνια.»
Στη Γερμανία, το 2011, τιμήθηκε με το βραβείο για όσους έχουν συνεισφέρει σημαντικά στην παγκόσμια ειρήνη, αποτρέποντας έναν πιθανό πυρηνικό πόλεμο. Βραβεύτηκε στο Baden Baden στις 24 Φεβρουαρίου 2012. Κέρδισε το Dresda Preis το 2013. Και ο Κέβιν Κόστνερ γύρισε το ντοκιμανταίρ «Κόκκινο κουμπί» προς τιμήν του.
Σήμερα συνεχίζει να ζει στο μικρό του διαμέρισμα στα περίχωρα της Μόσχας, με τη μικρή του σύνταξη των 200 δολαρίων το μήνα, σε σχετική ανωνυμία. Έδωσε τα περισσότερα από τα χρηματικά έπαθλα στην οικογένειά του, κρατώντας μερικά χρήματα για να αγοράσει μια ηλεκτρική σκούπα που ονειρευόταν και που αποδείχθηκε ελαττωματική.
Η συνέχεια του συμπεράσματος
Όταν άκουσα αυτή την ιστορία, το πρώτο πράγμα που σκέφτηκα ήταν: όταν οι γείτονές του ή κάποιος άλλος τον κοιτούν, έχουν ποτέ σκεφτεί πως οφείλουν τη ζωή τους και εκείνη της οικογένειάς τους, των απογόνων και των φίλων τους, σε αυτόν τον άνθρωπο;
Ή αν αυτός ο άνδρας βλέπει τις ειδήσεις και όλα αυτά που συμβαίνουν στον κόσμο, έχει αναρωτηθεί ποτέ αν όλα αυτά που γίνονται συμβαίνουν χάρη στην απόφαση που πήρε μέσα σε εκείνα τα 10 λεπτά; Όταν βλέπει την ανατολή και τη δύση του ήλιου έχει ποτέ σκεφτεί ότι τόσοι πολλοί άνθρωποι μπορούν να το κάνουν, χάρη στον ίδιο;
Και αναρωτιέμαι πόσο Κάρμα μπορεί να κερδίσει μια ανθρώπινη ψυχή για τη σωτηρία δισεκατομμυρίων ανθρώπων, φυτών και ζώων; Για τη σωτηρία ενός ολόκληρου πλανήτη; Αυτό το γεροντάκι που ζει σε ένα μικρό δυάρι στα περίχωρα της Μόσχας με τα ψίχουλα των 200 δολαρίων το μήνα, έσωσε τον κόσμο και κανείς δεν το ξέρει.
Πώς είναι δυνατόν μετά από 32 χρόνια, τόσο λίγοι άνθρωποι στον κόσμο να γνωρίζουν γι “αυτόν; Είναι αδιανόητο και φοβερά άδικο. Για το λόγο αυτό, σε αυτή τη νέα επέτειο της απόφασης με βάση την κοινή λογική, που έσωσε τον κόσμο, θέλω απλώς να γνωρίσουν όλοι τον άνθρωπο που πήρε αυτή την απόφαση. Είναι ο Αντισυνταγματάρχης Stanislav Petrov.
Η Έφη Πίκουλα σε συνέντευξή της στην εκπομπή “Mega Καλημέρα” και τον Γιώργο Μπέζα, μίλησε για τον σύζυγό της, Τάκη Βουγιουκλάκη, την Αλίκη Βουγιουκλάκη και για τη ζωή της πίσω από τα φώτα της δημοσιότητας.
Η αγαπημένη ηθοποιός, τα τελευταία χρόνια, έχει αποτραβηχτεί από τα φώτα της δημοσιότητας και βρίσκεται στο δήμο Βριλησσίων, όπου έχει αναλάβει, την τελευταία δεκαετία, το θεατρικό εργαστήρι.
Αναφερόμενη στη Λάμψη, η Έφη Πίκουλα υπογράμμισε «από τη “Λάμψη” έβγαλα πολύ καλά χρήματα. Με τους πρωταγωνιστές της “Λάμψης” δεν έχω κρατήσει σχέσεις, έχουμε χαθεί. Δεν ασχολούμαι με τον ανταγωνισμό, δε με ενδιαφέρει. Εγώ ήθελα να είμαι “Λάμψη” και το ζήτησα από το Φώσκολο».
Η Έφη Πίκουλα όταν έχασε τον άντρα της, έχασε τη γη κάτω από τα πόδια της
Για την απώλεια του συζύγου της, η Έφη Πίκουλα επεσήμανε «νιώθω τυχερή γιατί έκανα αυτό που ήθελα, παντρεύτηκα τον άνδρα που ήθελα, έκανα τη δουλειά που ήθελα, έχω υγεία. Η δουλειά δεν είναι διέξοδος. Έχασα τον Τάκη Βουγιουκλάκη και έχασα τη ζωή κάτω από τα πόδια μου. Η απώλειά του με έκανε να αναθεωρήσω τη ζωή και να ξεκινήσω έναν αγώνα. Νιώθω δυνατή. Ο Τάκης ήταν τολμηρός. Σε ένα γύρισμα πήρε ένα τριαντάφυλλο και ήρθε».
Η απόφαση της Έφης Πίκουλα να μην αλλάξει το επίθετό της
Για την απόφασή της να μην κάνει παιδί, σημείωσε «στο γάμο με τρόμαζε η δέσμευση. Δεν ήθελα να είμαι αυτή που θα κάνει αυτό που πρέπει για το σύζυγο. Η σχέση μας με τον Τάκη στηρίχτηκε στο σεβασμό, στην ελευθερία και την ευγένεια. Ένιωθα μεγάλη την ευθύνη με το παιδί, για αυτό δεν έκανα. Το έχω κλείσει αυτό το κεφάλαιο», ενώ για τον λόγο που δεν άλλαξε το επίθετό της, πρόσθεσε «γιατί να αλλάξω το επώνυμό μου; Αν λεγόμουν Έφη Βουγιουκλάκη θα με περνούσαν για ψώνιο».
Σχετικά με την Αλίκη Βουγιουκλάκη, η Έφη Πίκουλα τόνισε «με πήρε η Αλίκη να παίξω στο “Η κυρία δε με μέλλει”, πήγα στην πρόβα, πήρα το ρόλο, αλλά πνιγόμουν από το άγχος. Της τηλεφώνησα και της είπα ότι δε θέλω να παίξω, ότι δεν μπορώ και μου απάντησε “Ξέρεις κοπέλα μου τι σημαίνει να είσαι στο θέατρο Αλίκη Βουγιουκλάκη;”».
Τέλος, για την Αλίκη ως άνθρωπο, κατέληξε «μπήκα στην οικογένεια γιατί ερωτεύτηκα τον αδερφό της, δεν μπήκα με σκοπό. Θαύμαζα την Αλίκη γιατί πέρα από το ταλέντο της ως θεατρίνα, είχε ταλέντο ως γυναίκα. Ήταν φιλόξενη, καλή φίλη, αγαπούσε την οικογένειά της. Με ενοχλεί που λέγονται πράγματα για την Αλίκη και δεν υπάρχει απάντηση. Πολλές φορές σκέφτηκα να έλεγα τι έχει συμβεί, αλλά δε θέλω να μιλάω. Μιλάνε πολλοί για την Αλίκη και δε λένε αλήθειες και είναι κρίμα. Δε θέλω να μιλήσω, γιατί δεν πρέπει να μιλήσω», πρόσθεσε στο ίδιο θέμα.
Έσπευσε πέρυσι να βοηθήσει στο μέτωπο των πυρκαγιών της Αττικής, κάποιοι τον θεώρησαν «ύποπτο» κι έτσι βρέθηκε προφυλακιστέος στον Κορυδαλλό για 11 μήνες
Αυτές τις ημέρες ο Θεοδόσης Κακούρης αποφεύγει να ανοίξει την τηλεόραση. Δεν θέλει να παρακολουθεί ειδήσεις για νέες πυρκαγιές που μπορεί να μαίνονται ανά τη χώρα. Τον Αύγουστο του 2021 είχε βοηθήσει εθελοντικά στη μεγάλη φωτιά της Αττικής και βρέθηκε κατηγορούμενος για εμπρησμό από πρόθεση. Προφυλακίστηκε για 11 μήνες στον Κορυδαλλό, ώσπου στις 11 Ιουλίου 2022 κρίθηκε ομόφωνα αθώος στο Μεικτό Ορκωτό Δικαστήριο Αθηνών. «Δεν πανηγυρίζω, είμαι πικραμένος, θέλω χρόνο να προσαρμοστώ», λέει καθώς προσπαθεί να βρει τον βηματισμό του μετά τον πολύμηνο εγκλεισμό. «Να θεωρηθεί ότι εγώ μπορεί να έβαζα φωτιές, ενώ έδινα όλο μου το είναι για να σβήσουν;» αναρωτιέται ακόμη.
Ολα ξεκίνησαν πέρυσι, στις 3 Αυγούστου. Παρακολουθούσε στην τηλεόραση τους Ολυμπιακούς Αγώνες όταν διακόπηκε το πρόγραμμα και ένα έκτακτο δελτίο ειδήσεων ενημέρωσε για την πυρκαγιά στη Βαρυμπόμπη. Αν και έμενε στη Νέα Ιωνία σκέφτηκε, όπως λέει, ότι έπρεπε να βοηθήσει με κάθε τρόπο. «Οσο πιο πολλά τα χέρια, τόσο πιο εύκολα θα σβήσει η φωτιά. Το θεώρησα αδιανόητο με τον αέρα που είχε να κινδυνεύσουν σπίτια», επισημαίνει. Φόρεσε ένα τζιν παντελόνι, ένα θαλασσί μακρυμάνικο πουκάμισο, μια γαλάζια χειρουργική μάσκα, ένα χακί καπέλο, πήρε και μια πετσέτα και αναχώρησε με το μηχανάκι του για το μέτωπο. Η περιοχή δεν του ήταν άγνωστη.
Γεννήθηκε το 1978 στη Μελβούρνη της Αυστραλίας και σε ηλικία οκτώ ετών εγκαταστάθηκε με την οικογένειά του στην Αθήνα. Από το 1991 μέχρι το 1997 φοίτησε στο γυμνάσιο και στο λύκειο Παλιννοστούντων Ελληνοπαίδων Βαρυμπόμπης. «Κάναμε κοπάνες και πηγαίναμε βόλτες στο δάσος, στο ρέμα, κάναμε εξερευνήσεις. Ηταν το έναυσμα για να γίνω φυσιολάτρης», λέει στην «Κ» και δείχνει φωτογραφίες του από εξορμήσεις, πεζοπορίες, συμμετοχή σε δενδροφυτεύσεις. «Είμαι άνθρωπος του βουνού. Με κάνει να αισθάνομαι όμορφα, γίνομαι ένα με τη φύση, απολαμβάνω το κάλλος της και την ηρεμία που προσφέρει».
Το χρονικό
Δεν γνώριζε την ευρύτερη περιοχή μόνο από τα μαθητικά του χρόνια. Ως οδηγός στα αστικά λεωφορεία πραγματοποιούσε δρομολόγια στο Κρυονέρι και στον Διόνυσο. Λέει ότι επισκεπτόταν τακτικά τη Βαρυμπόμπη για να μαζέψει άγρια σπαράγγια, ή για βόλτες με το ποδήλατο. Περιγράφει τις κινήσεις του όταν πήγε στη φωτιά στις 3/8/2021, το πώς προσπάθησε να οδηγήσει σε ασφαλές σημείο ένα λευκό άλογο από τον Ιππικό Όμιλο Βαρυμπόμπης τυλίγοντας την πετσέτα του γύρω από τον λαιμό του και πώς βοήθησε κατοίκους της περιοχής να σώσουν τα σπίτια τους μέχρι που έλιωσαν οι σόλες των παπουτσιών του από την υψηλή θερμοκρασία. Ενας από τους κατοίκους του έδωσε έπειτα ένα ζευγάρι μποτάκια να φορέσει. «Πονούσε όλο μου το σώμα από την προσπάθεια», αναφέρει και προσθέτει ότι ξεκουράστηκε στις 4 Αυγούστου και επέστρεψε στην πληττόμενη περιοχή την επόμενη ημέρα, μετά τη μεγάλη αναζωπύρωση.
Τα ξημερώματα της 6ης Αυγούστου 2021, όμως, εθελοντές του Κρυονερίου του έκλεισαν τον δρόμο με το τζιπ τους, τον ακινητοποίησαν και τον παρέδωσαν σε αστυνομικούς της ΟΠΚΕ. «Δεν μπορούσα να διανοηθώ πού έχω μπλέξει», λέει ο ίδιος. Μία ημέρα νωρίτερα ένας κάτοικος της περιοχής είχε ενημερώσει τους εθελοντές για τις ύποπτες κινήσεις ενός αγνώστου με μια μπλε μηχανή μεγάλου κυβισμού Kawasaki Ζ-750. Οταν κλήθηκε στη ΓΑΔΑ για αναγνώριση του Θεοδόση Κακούρη κατέθεσε ότι δεν πρόκειται για τον ίδιο άνδρα που είχε δει, ούτε το όχημα ήταν το ίδιο. Ο συλληφθείς οδηγούσε μπλε μηχανή χαμηλού κυβισμού, μάρκας Honda.
Πάνω του δεν βρέθηκαν αναπτήρες, σπίρτα, ή κάποιος εμπρηστικός μηχανισμός κατά τη σύλληψη. Επειτα από έρευνα στην οικία του κατασχέθηκαν τσόφλια καρυδιών, τα οποία είπε ότι τα είχε για προσάναμμα για το τζάκι του και κροτίδες, τις οποίες είπε ότι είχε ξεχάσει από το Πάσχα. Ο βασικός μάρτυρας κατηγορίας, ένας εθελοντής που κατέθεσε στους αστυνομικούς, είπε ότι από τα σημεία απ’ όπου περνούσε ο κ. Κακούρης προέκυπταν νέες εστίες τις οποίες δεν μπορούσε να δικαιολογήσει βάσει των συνθηκών που επικρατούσαν ή να τις αποδώσει σε καύτρες. «Είχαμε πολλές αναζωπυρώσεις και αυτός εμφανιζόταν πολύ συχνά έπειτα από κάθε αναζωπύρωση», υποστήριξε. Ωστόσο παραδέχτηκε ότι δεν τον είχε δει να βάζει φωτιά. «Η μόνη εξήγηση που μπορώ να δώσω είναι ότι τους έδινα κατευθύνσεις και θεώρησαν ότι κακώς βρισκόμουν εκεί και τους έκανα υποδείξεις. Είμαι πληγωμένος που κάηκε το δάσος και δεν ένιωσα κανένα είδος ηρωισμού», είπε αργότερα απολογούμενος ο κ. Κακούρης, προσπαθώντας να ερμηνεύσει τις κατηγορίες εις βάρος του.
«Εβαλε ψυχή και σώμα για να βοηθήσει στην κατάσβεση. Αποκλείω ένας άνθρωπος που βοήθησε τόσο πολύ να έχει οποιαδήποτε ανάμειξη στην πρόκληση πυρκαγιών», κατέθεσε κάτοικος της περιοχής προς υπεράσπισή του. «Με τη βοήθειά του σώσαμε τέσσερα από τα πέντε σπίτια του οικοδομικού τετραγώνου», συμπλήρωσε άλλος κάτοικος της Βαρυμπόμπης, δικηγόρος στο επάγγελμα, ο οποίος είχε τραβήξει βίντεο και φωτογραφίες που έδειχναν τη συνδρομή του κ. Κακούρη, για να πιστοποιήσει όπως κατέθεσε ότι την επίμαχη ώρα ήταν μόνοι τους, χωρίς οργανωμένη βοήθεια, απέναντι στις φλόγες.
Τα στοιχεία
Ο οδηγός λεωφορείων κρίθηκε προφυλακιστέος για εμπρησμό από πρόθεση σε τρεις περιπτώσεις, μία στο νεκροταφείο Κρυονερίου στις 4/8/2021 και δύο στην περιοχή Μαντρί του Κρυονερίου στις 6/8/2021. Τα αιτήματα του δικηγόρου του, Νικόλαου Λουκόπουλου, για αντικατάσταση της προσωρινής κράτησης με περιοριστικούς όρους, ή για κλήση πληρωμάτων πυροσβεστικών οχημάτων που είχαν εικόνα των κινήσεων του εντολέα του στη φωτιά και θα μπορούσαν να καταθέσουν, δεν έγιναν δεκτά.
Ο κ. Κακούρης παρέμεινε προφυλακισμένος, παρότι τον Ιανουάριο του 2022 είχε σταλεί στην Εισαγγελία Πρωτοδικών Αθηνών το πόρισμα της Διεύθυνσης Αντιμετώπισης Εγκλημάτων Εμπρησμού της Πυροσβεστικής, σύμφωνα με το οποίο η πυρκαγιά στη Βαρυμπόμπη «προκλήθηκε και εκδηλώθηκε έχοντας ένα και μοναδικό σημείο έναρξης (…) προκαλώντας σε πολλές περιπτώσεις κηλιδώσεις (νέες εστίες) από υπερπηδήσεις καιόμενων υλών σε μεγάλες αποστάσεις στην πορεία της, όπως και μεταγενέστερες αναφλέξεις». Η φωτιά, βάσει του πορίσματος, ξεκίνησε από πυλώνα υψηλής τάσης του ΑΔΜΗΕ και αποδίδεται σε «πλημμελή έλεγχο και συντήρηση».
Στην τεχνική έκθεση που είχε συντάξει για την υπεράσπιση του συλληφθέντος, ο Ανδριανός Γκουρμπάτσης, απόστρατος αντιστράτηγος της Πυροσβεστικής, επισήμανε ότι στα τρία σημεία των φερόμενων ως νέων εστιών στο Κρυονέρι δεν είχε διενεργηθεί αυτοψία, βασική ανακριτική πράξη για να διαπιστωθεί η αιτία μιας πυρκαγιάς. Σημείωσε ότι η φωτιά δεν είχε φτάσει ακόμη στο Κρυονέρι στους χρόνους που του αποδίδονταν δύο από τις τρεις πυρκαγιές. Επισήμανε το φαινόμενο της κηλίδωσης και την πιθανότητα αναζωπύρωσης λόγω πλημμελούς κατάσβεσης και ανέφερε ότι «οι μάρτυρες κατηγορίας από έλλειψη βασικών γνώσεων σχετικά με τη συμπεριφορά των δασικών πυρκαγιών, από πλάνη εξέλαβαν τις όποιες “αναζωπυρώσεις” στην περιοχή του Κρυονερίου ως πράξη εμπρησμού».
Στη φυλακή
Ο κ. Κακούρης οδηγήθηκε στην Ε΄ πτέρυγα του Κορυδαλλού, όπου βρίσκονται κυρίως αλλοδαποί κρατούμενοι. Οπως εξηγεί, κρίθηκε ότι θα ήταν πιο ασφαλές για τον ίδιο εκεί, αντί να μοιραζόταν έναν θάλαμο ως «εμπρηστής» με Έλληνες κρατούμενους οι οποίοι ενδεχομένως να είχαν σχέση με την πυρόπληκτη περιοχή. Λέει ότι απέφευγε να βγαίνει από τον θάλαμό του και πήγε για πρώτη φορά στο προαύλιο έπειτα από τρεις εβδομάδες. Στους δύο μήνες ξεκίνησε μεροκάματα στην καντίνα της φυλακής.
«Προσπάθησα να γεμίσω την καθημερινότητά μου, να αποκτήσω μια ρουτίνα για να μη σκέφτομαι, να μη με πάρει από κάτω. Οποτε το σκεφτόμουν αισθανόμουν τεράστια πίκρα», λέει. Δεν πίστευε ότι θα παρέμενε προφυλακισμένος για τόσο καιρό. Εκτιμούσε ότι έστω με τη λήξη της αντιπυρικής περιόδου θα τον άφηναν ελεύθερο με περιοριστικούς όρους, κάτι που δεν συνέβη.
Ωσπου έφτασε η ώρα της δίκης. Οι συνήγοροί του Νικόλαος Λουκόπουλος και Θρασύβουλος Κονταξής προσκόμισαν το πόρισμα της Πυροσβεστικής, το οποίο δεν είχε συμπεριληφθεί στη δικογραφία. Οι τρεις δικαστές και οι τέσσερις ένορκοι έκριναν ομόφωνα ότι είναι αθώος. Είχε προηγηθεί αντίστοιχη εισήγηση από τον εισαγγελέα της έδρας.
«Ο πρόεδρος μίλησε για δικαστική πλάνη και ευχήθηκε να εξακολουθήσω να βοηθάω, να μείνω ο εαυτός μου. Δεν ξέρω αν θα τα καταφέρω. Δεν θέλω να μένω μόνος μου, δεν θέλω να βρεθώ και κάπου με πολύ κόσμο, μπορεί να το συζητήσω αλλά δεν ξέρω αν με βοηθάει ή με κάνει να μένω πίσω, εγκλωβισμένος σε αυτή την κατάσταση», λέει ο κ. Κακούρης. «Τόσο καιρό μέσα στη φυλακή αναζητούσα την ελευθερία μου κι ενώ την έχω αποκτήσει, έχω ακόμη μέσα μου πολύ δρόμο να διανύσω. Δεν θα πλησιάσω ξανά σε φωτιά. Μόνο αν ξεσπούσε κοντά μου, στα 50 ή 100 μέτρα, θα πήγαινα να βοηθήσω».
Ο Λάκης Γαβαλάς γιόρτασε τα 70α γενέθλιά του, στην Πάρο, το περασμένο Σάββατο, φορώντας σιδερένιο χρυσό σουτιέν και έχοντας το μαλλί του ροζ.
Ειδικότερα, ο σχεδιαστής μόδας δέχτηκε αμέτρητες ευχές, τόσο από αγαπημένα του πρόσωπα, όσο και από τους διαδικτυακούς τους φίλους, ενώ οι φίλοι του αποφάσισαν να διοργανώσουν ένα μίνι πάρτι για να γιορτάσουν όλοι μαζί τα γενέθλιά του.
Πάρτι έκπληξη για τα γενέθλια του Λάκη Γαβαλά
Ο Λάκης Γαβαλάς, ο οποίος είναι ιδιαίτερα ενεργός στο instagram, δεν θα μπορούσε να μην μοιραστεί φωτογραφίες από το πάρτι του με τους ακόλουθούς του.
Έτσι, ανάρτησε μια φωτογραφία, στην οποία ποζάρει χαρούμενος, κρατώντας την τούρτα του και τη συνόδευσε με τη λεζάντα «Καλημέρα φίλοι μου‼️ Το αντίθετο της αχαριστίας είναι η ΕΥΓΝΩΜΩΣΥΝΗ. Αυτό νιώθω σήμερα στα plys70 και γι αυτό θέλω να ευχαριστήσω πρωτίστως τους φίλους μου τους κοντινούς μου ανθρώπους, αλλά και όλους όσους με περιβάλουν με τόση αγάπη είτε προσωπικά είτε με μηνύματα, εκφράζοντας έτσι την αγάπη τους για εμένα‼️
Ο Λάκης Γαβαλάς πιο δημιουργικός από ποτέ
Στο πέρασμα μου φτάνοντας στα 70 επέτυχα δικαιώθηκα απέτυχα τιμωρήθηκα επανήλθα παρόλο που κάποιοι άνθρωποι αμφισβητούν όλα αυτά εγώ είμαι εδώ πιο δημιουργικός από ποτέ γιατί αυτό ξέρω να κάνω καλά εγώ όμως αγαπώ ακόμη κι αυτούς που για οποιοδήποτε λόγο αφήνουν ένα κενό αμφισβήτησης για την προσωπικότητα και υπόσταση μου.. Ευχαριστώ πολύ‼️».
Να κάνουν ένα τεστ κορωνοϊού πριν επιστρέψουν στα σπίτια τους μετά τις καλοκαιρινές τους διακοπές, συμβουλεύει τους νέους η πρόεδρος της ΕΙΝΑΠ Ματίνα Παγώνη.
Μιλώντας στον ΣΚΑΪ και την εκπομπή «Πρωινή Ενημέρωση», εξήγησε ότι οι νέοι μπορεί να περάσουν τον ιό με δύο ημέρες πυρετό, ωστόσο για ηλικιωμένα άτομα με υποκείμενα νοσήματα στα σπίτια όπου επιστρέφουν, μπορούν τα πράγματα να είναι διαφορετικά.
Πρόσθεσε ότι η μετάλλαξη της Όμικρον 5, είναι πολύ μεταδοτική και μπορεί να μην είναι θανατηφόρα, αλλά είναι πολύ επικίνδυνη για εκείνους που έχουν υποκείμενα νοσήματα.
«Μην κοιτάτε που δεν κάνουμε ιχνηλάτηση, είναι πλέον και ευθύνη του καθενός μας να προσέχει και να μην μεταδώσει. Όταν βάζεις τον εαυτό σου και τον οργανισμό σου σε μια τέτοια περιπέτεια, δεν ξέρεις μετά τι μπορεί να συμβεί λόγω long covid. Είναι 30% αυτά τα περιστατικά», τόνισε χαρακτηριστικά.
Η «εικόνα» στα νοσοκομεία
Η κ. Παγώνη τόνισε ότι παρατηρείται μείωση 11% στις εισαγωγές στις απλές κλίνες Covid των νοσοκομείων και πως η κατάσταση είναι διαχειρίσιμη καθώς στις ΜΕΘ υπάρχουν αρκετά κενά κρεβάτια.
Τι θα γίνει το φθινόπωρο και η ανοσία της αγέλης
Η πρόεδρος της ΕΙΝΑΠ τόνισε ότι πλέον δεν μιλάμε για ανοσία της αγέλης και θύμισε ότι οι ειδικοί ανέφεραν ότι μια πανδημία κρατά από 3 έως και 5 χρόνια, και κανείς δεν μπορεί να γνωρίζει εάν θα εμφανιστεί κάποια μετάλλαξη – έκπληξη.
«Γι’ αυτό λοιπόν, δεν μπορούμε να λέμε πράγματα τα οποία δεν γνωρίζουμε. Θα δούμε τι θα γίνει και το φθινόπωρο που γυρίζουμε όλοι, που ανοίγουν τα σχολεία, τον Οκτώβριο τα Πανεπιστήμια. Εκεί θέλει ιδιαίτερη προσοχή, και καμπάνια από την επιτροπή εμβολιασμών για τους εμβολιασμούς από το τέλος Αυγούστου και μετά», σημείωσε.
Στην Παλαιά Διαθήκη, οι δώδεκα γιοι του Ιακώβ έγιναν οι αρχηγοί των δώδεκα φυλών του Ισραήλ. Ακολουθώντας αυτό το παράδειγμα, ο Χριστός επέλεξε δώδεκα άνδρες για μαθητές του. Οι πρώτοι τέσσερις που επιλέχτηκαν ήταν δύο ζευγάρια αδελφών. Ο Ανδρέας και ο Σίμων ήταν ψαράδες και συνεργάζονταν με τους δύο γιους του Ζεβεδαίου, τον Ιάκωβο και τον Ιωάννη. Ο Χριστός έδωσε στον Σίμωνα το όνομα “Πέτρος”, λέγοντάς του ότι αυτός είναι η πέτρα πάνω στην οποία θα οικοδομήσει την εκκλησία Του.
Ο Πέτρος πέθανε μαρτυρικά στη Ρώμη και θεωρείται ο πρώτος Πάπας της καθολικής εκκλησίας. Ο αδερφός του, ο Ανδρέας, κήρυξε το Ευαγγέλιο σε πολλές περιοχές της Μαύρης Θάλασσας και της Μεσογείου. Πέθανε στην Πάτρα και θεωρείται ο ιδρυτής της εκκλησίας της Κωνσταντινούπολης. Οι γιοι του Ζεβεδαίου, ο Ιάκωβος και ο Ιωάννης, είχαν οικονομική άνεση, σε αντίθεση με τους υπόλοιπους μαθητές. Διατηρούσαν μία αλιευτική επιχείρηση με τον πατέρα τους, την οποία όμως εγκατέλειψαν τη στιγμή που τους κάλεσε ο Χριστός. Ο Ιωάννης αργότερα έγραψε ένα από τα τέσσερα Ευαγγέλια και πέθανε στην Πάτμο. Τον Ιάκωβο σκότωσε ο ίδιος ο Ηρώδης, επειδή φοβόταν τα πλήθη που συγκέντρωνε όταν μιλούσε.
Ο Φίλιππος και ο Ναθαναήλ ή Βαρθολομαίος ήταν φίλοι και κατάγονταν από τη Βηθσαΐδα της Γαλιλαίας, όπως και οι πρώτοι τέσσερις μαθητές. Κήρυξαν το Ευαγγέλιο στην Ασία. Ο Ναθαναήλ πέθανε, αφού τον έγδαραν ζωντανό και το μαρτύριό του απεικονίζεται στην Καπέλα Σιστίνα στο έργο του Μικελάντζελο. O Θωμάς ήταν επίσης ένας φτωχός ψαράς από τη Γαλιλαία. Έμεινε γνωστός ως ο “Άπιστος” Θωμάς, επειδή ζήτησε να ακουμπήσει τις πληγές του Χριστού, για να πιστέψει ότι είχε αναστηθεί. Ταξίδεψε στην Ινδία, όπου και εκτελέστηκε, επειδή βάπτισε Χριστιανούς τη σύζυγο και τον γιο του ντόπιου βασιλιά.
Ο Ματθαίος, ένας από τους συγγραφείς των Ευαγγελίων, ήταν τελώνης, δηλαδή φοροεισπράκτορας. Ο κόσμος μισούσες τους τελώνες και οι θρησκευτικοί άρχοντες, οι Φαρισαίοι και οι Γραμματείς, τους κατηγορούσαν ως αμαρτωλούς και άπληστους. Όπως ήταν φυσικό, οι Φαρισαίοι και οι Γραμματείς σχολίασαν αρνητικά τη συναναστροφή του Χριστού με τον “αμαρτωλό” τελώνη. Έλαβαν όμως την εξής αποστωμοτική απάντηση: ‘Ένας που είναι καλά δεν πάει στο γιατρό. Ο άρρωστος πάει στο γιατρό. Και εγώ ήρθα σε αυτό τον κόσμο για τους αρρώστους”. Μαζί με τον Ματθαίο, έγινε μαθητής του Χριστού και ο αδελφός του, Ιάκωβος. Ελάχιστα στοιχεία είναι γνωστά για τον δέκατο μαθητή, τον Σίμωνα, πέρα από το ότι ανήκε στο κόμμα των Ζηλωτών, που επιδίωκαν να εξεγείρουν τους Ιουδαίους εναντίον της Ρώμης. Σύμφωνα με παραδόσεις, δίδαξε στην Ασία, την Αφρική, ακόμα και στην Αγγλία, αλλά είναι άγνωστο πού ακριβώς πέθανε.
Υπήρχαν δύο μαθητές με το όνομα Ιούδας. Ο ένας ήταν ο Ιούδας Θαδδαίος, που είναι ένας από τους σημαντικότερους άγιους της Αρμενίας. Πιστεύεται ότι ήταν ένας από τους γιους του Ιωσήφ και “αδελφός” του Ιησού. Ο άλλος Ιούδας, ο Ισκαριώτης, είναι ο μαθητής που πρόδωσε τον Χριστό, παίρνοντας ως αντάλλαγμα 30 αργύρια. Αυτοκτόνησε γιατί δεν άντεχε τις ενοχές. Μετά την Ανάληψη του Χριστού, την κενή θέση του Ιούδα πήρε ο Ματθίας, ο οποίος κήρυξε το Ευαγγέλιο στην Αφρική, όπου και βρήκε μαρτυρικό θάνατο.
Το ακριβότερο οικόπεδο της Ελλάδας στο Πόρτο Χέλι, που φιλοξένησε το ιδιωτικό αεροδρομίου του Πόρτο Χελίου, επένδυση του επιχειρηματία Τάσου Αλεξίου, άλλαξε χέρια.
Ο νέος ιδιοκτήτης είναι Ιρλανδός δισεκατομμυριούχος, στις δραστηριότητες του οποίου ανήκει η κατασκευή premium μεταλλικών πωμάτων φιαλών, εξαγόρασε με το ποσό των 50 εκατομμυρίων περίπου τη γειτνίαση με έτερους επιχειρηματίες που βρήκαν καταφύγιο στο Πόρτο Χέλι.
Η περιοχή προσέλκυε το ενδιαφέρον «επιφανών» οικογενειών, όπως οι Μαυρολέων, Λιβανού, Χανδρή, Φράγκου, Παναγιωτίδη, Διαμαντίδη, Βαρδινογιάννη, Μυτιληναίου, Γουλανδρή και Γλύξμπουργκ, από τη δεκαετία του 1970.
Ο βιομήχανος Πρόδρομος Μποδοσάκης αγόρασε πρώτος ένα τεράστιο κομμάτι γης, στον Άγιο Αιμιλιανό.
Ποιος αγόρασε το ακριβότερο οικόπεδο της Ελλάδας
Ο νέος ιδιοκτήτης, Paul Richard Coulson, είναι Ιρλανδός δισεκατομμυριούχος, ο οποίος είναι ο μεγαλύτερος μέτοχος και πρόεδρος του Ardagh Group, παραγωγός προϊόντων γυαλιού και μετάλλων με έδρα το Λουξεμβούργο, ο οποίος έχει εξελιχθεί τις τελευταίες δύο δεκαετίες σε μία από τις μεγαλύτερες εταιρείες συσκευασίας μετάλλων και γυαλιού στον κόσμο.
Το 2021, η περιουσία του υπολογίστηκε σε 2,8 δισεκατομμύρια δολάρια, καθιστώντας τον, τον 10ο πλουσιότερο άνθρωπο της Ιρλανδίας.
Η Τάσος Αλεξίου Α.Ε. εξαγοράστηκε από τον Coulson έναντι 55 εκατομμυρίων ευρώ, με το συγκεκριμένο ακίνητο που περικλείει τα 700 μέτρα του διαδρόμου προσγείωσης και ανήκει στην εταιρεία να αποτιμάται περί τα 45 ως 50 εκατομμύρια, κατά πληροφορίες.
Το επιπλέον ποσό των 5-10 εκατ. ευρώ αφορά και άλλα ΑΚΙΝΗΤΑ που είναι μέτοχος της η ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΤΑΣΟΣ ΑΛΕΞΙΟΥ ΑΕ.
Πλέον o Coulson έχει το ρόλο προέδρου και CEO της εταιρείας που έλεγχε το κτήμα με το ιδιωτικό αεροδρόμιο.
Το αεροδρόμιο λειτούργησε κατά τις δεκαετίες 1960 και 1970.
Το 2004 τo αεροδρόμιο έκλεισε από την Υπηρεσία Πολιτικής Αεροπορίας, λόγω προβλημάτων συντήρησης, ενώ το 2008 το πιστοποιητικό αεροδρομίου δεν ανανεώθηκε και έτσι το αεροδρόμιο έκλεισε οριστικά.
Το αεροδρόμιο βρίσκεται σε υψόμετρο 21 μέτρων από τη στάθμη της θάλασσας.
Διαθέτει έναν τσιμεντένιο διάδρομο μήκους 678 μέτρων.
Ήταν δημιούργημα του Τάσου Αλεξίου, του πρώτου Έλληνα που εκπαιδεύτηκε ως ιδιωτικός πιλότος.
Στις αρχές της δεκαετίας του 1950 εξασφάλισε άδεια πιλότου, προκειμένου να πετάει μόνο προς ευχαρίστησή του και το 1958 έφερε στην Ελλάδα το πρώτο μικρό αεροσκάφος.
Αργότερα αποφάσισε να αξιοποιήσει την επαγγελματική του εμπειρία ως κατασκευαστής.
Σε αυτήν στηρίχθηκε για να δώσει φτερά στον έρωτά του με τη βραβευμένη εικαστικό Λίζη Καλλιγά, που σήμερα ζει στο Χαλάνδρι.
Αναζητώντας τρόπο να την επισκέπτεται στο παλιό αρχοντικό που διατηρούσε η οικογένειά της στις Σπέτσες, ο Αλεξίου εντόπισε το κτήμα που εκτεινόταν από τη Χηνίτσα έως την Κόστα.
Εμπνευσμένος από τον δημοφιλή κατά τη διάρκεια της επταετούς δικτατορίας θεσμό των αντιπαροχών, προτείνει στους ιδιοκτήτες των εκτάσεων (δηλαδή στους βοσκούς) να του πουλήσουν και να επενδύσουν σε διαμερίσματα στην Αθήνα.
Αφού περιήλθε στην κατοχή του το ακριβότερο οικόπεδο της Ελλάδας, ο Τάσος Αλεξίου κατασκεύασε σταδιακά τον διάδρομο προσγείωσης-απογείωσης των αεροσκαφών για να εξυπηρετεί τα δικά του αεροσκάφη αναψυχής.
Στην αρχή. Γιατί στις αρχές της δεκαετίας του 1970, η Ολυμπιακή Αεροπορία ζητά από τον επιχειρηματία την παραχώρηση της έκτασης για την εξυπηρέτηση δύο πτήσεων ημερησίως.
Ο Τάσος Αλεξίου δέχεται λόγω της φιλίας του με την οικογένεια Ωνάση και ειδικότερα με τον Αριστοτέλη Ωνάση, καθώς τους ένωσε η αγάπη για την αεροπορία.
Όταν το 2011 ο Τάσος Αλεξίου έφυγε από τη ζωή, το ακριβότερο οικόπεδο της Ελλάδας πέρασε στην οικογένειά του (5 παιδιά) για να φτάσει σήμερα να αποτελέσει κτήμα ενός ακόμη επιχειρηματία που βρήκε – επενδυτικό και προσωπικό – καταφύγιο στην Ελλάδα.
Σύμφωνα με τον ιστότοπο www.andro.gr, για δεκαεπτά ολόκληρα χρόνια, ο Τάσος Αλεξίου ήταν ο μοναδικός ιδιώτης πιλότος στην Ελλάδα.
Αυτοδίδακτος ο ίδιος, συντηρούσε μόνος του το αεροσκάφος έχοντας μεγάλη εμπιστοσύνη στα χέρια και στις γνώσεις του, χωρίς να διστάσει ποτέ να βάλει στο αεροσκάφος και τα πέντε παιδιά του.
Βρισκόμαστε στα 50’s, λίγο μετά τον πόλεμο, ο Τάσος Αλεξίου είναι ο πρώτος Έλληνας που εκπαιδεύεται σαν ιδιωτικός πιλότος.
Κατασκευαστής στο επάγγελμα, η αγάπη του για τους αιθέρες, αλλά και για την μηχανολογία τον οδηγεί στην Αμερική για να πάρει άδεια πιλότου, προκειμένου να πετάει μόνο προς ευχαρίστησή του, ενώ το 1958 φέρνει στην Ελλάδα το πρώτο μικρό αεροσκάφος.
Οι υπάλληλοι του τελωνείου δεν μπορούσαν να πιστέψουν ότι μέσα στο ξύλινο κουτί που είχαν μπροστά τους υπήρχε αεροπλάνο.
Αφού ολοκληρώνει τη διαδικασία της εισαγωγής, ξεκινάει αμέσως τη συναρμολόγηση και σύντομα βρίσκεται στον ελληνικό ουρανό.
Λίγο αργότερα, γνωρίζει τον έρωτα στο πρόσωπο της Λίζη (σ.σ. πρόκειται για την βραβευμένη εικαστικό Λίζη Καλλιγά).
Το παλιό αρχοντικό που διατηρούσε η οικογένειά της στις Σπέτσες και η ομορφιά του τοπίου, είναι η αφορμή για τον Τάσο να αναζητήσει ένα κτήμα προς αγορά στην περιοχή.
Παράλληλα, ήθελε να πραγματοποιήσει το όνειρό του, να δημιουργήσει μελλοντικά το προσωπικό του αεροδρόμιο για να διευκολύνει τις ιπτάμενες μετακινήσεις του.
Επειδή πετούσε συχνά, του δόθηκε η δυνατότητα να εντοπίσει από ψηλά ένα πολύ καλό και αρκετά μεγάλο κομμάτι της περιοχής που εκτεινόταν από τη Χηνίτσα έως την Κόστα.
Έδωσε μερικά χρήματα στους βοσκούς της περιοχής που χρησιμοποιούσαν τα μέρη για βοσκοτόπια, αλλά όντας πιο διορατικός, τους παρότρυνε να επενδύσουν τα χρήματα αυτά σε άλλα ακίνητα, όπως διαμερίσματα στην Αθήνα.
Και οι δύο άκρες του αεροδρομίου στο Πόρτο Χέλι βρέχονται από θάλασσα. Απέναντι, σε πολύ μικρή απόσταση, διακρίνονται οι Σπέτσες.
Σύμφωνα με τον γιο του Αλέξη «πριν ακόμα φτιάξει τον διάδρομο, πετούσε με υδροπλάνο, σαν αυτά που πετούσε ο Ωνάσης, με τον οποίο είχαν φιλικές σχέσεις, μια και τους ένωνε η κοινή τους αγάπη για την αεροπορία. Μάλιστα, ερχόταν και η Χριστίνα κάποιες φορές στο Πόρτο Χέλι. Ο πατέρας μου είχε ένα παλιό αυτοκίνητο Land Rover του Β’ παγκοσμίου πολέμου, με δεξί τιμόνι. Θυμάμαι κάποιες φορές να μου διηγείται ότι το αμάξι είχε χαλάσει και η Χριστίνα τον βοήθησε σπρώχνοντας».
Στο υδροπλάνο έβαζε την τότε σύντροφό του και μετέπειτα σύζυγό του, πήγαιναν από Αθήνα στο Πόρτο Χέλι και προσγειώνονταν στον διάσημο κόλπο της Χηνίτσας όπου τώρα πλέον τα καλοκαίρια βλέπει κανείς μεγάλο αριθμό σκαφών.
Εκεί είχε κάνει κάποιες μεταλλικές κατασκευές που τον βοηθούσαν να βγάζει το καναδέζικο υδροπλάνο του και να το ξεπλένει με γλυκό νερό. Την ίδια διαδικασία ακολουθούσε και κατά την επιστροφή του στο Ελληνικό.
Ο Αλέξης Αλεξίου θυμάται να βλέπει σε βίντεο τον πατέρα του με τον πατέρα του σκηνοθέτη Φαίδωνα Παπαμιχαήλ (σ.σ. Φαίδων κι εκείνος) την ώρα που φτάνουν στο Ελληνικό με το υδροπλάνο, φορώντας μαγιό.
Αμέσως μετά, κατεβαίνουν στο αεροδρόμιο και ξεπλένουν το αμφίβιο με τη μάνικα, δίπλα στα τζετ της Ολυμπιακής. Σε ένα μεγάλο μέρος των παιδικών αναμνήσεων του Αλέξη το αεροδρόμιο είναι μισό τσιμέντο – μισό χώμα.
Εκτός όμως από τις πτήσεις, ο Τάσος Αλεξίου έχει ήδη ξεκινήσει να πραγματοποιεί τον στόχο του και να φτιάχνει σταδιακά τον δικό του διάδρομο προσγείωσης-απογείωσης.
Δεδομένου ότι το κτήμα δεν είχε επίπεδο σημείο που να επαρκεί για να γίνει αεροδρόμιο, ο Τάσος επιστρατεύει την εμπειρία του από τις κατασκευές.
Με δυναμίτες γκρεμίζει τους λοφίσκους που τον εμποδίζουν και στρώνει 700 μέτρα διάδρομο, όχι με άσφαλτο, αλλά με blocks από τσιμέντο.
Σε ένα μεγάλο μέρος των παιδικών αναμνήσεων του Αλέξη το αεροδρόμιο είναι μισό τσιμέντο – μισό χώμα.
Αυτό είναι μια καλή αφορμή να αφήσει το υδροπλάνο και να πάρει ένα μονοκινητήριο αεροσκάφος, με το οποίο όμως, μια μέρα βρέθηκε σε πολύ επικίνδυνη θέση, έχοντας μαζί και την Λίζη.
Πετούσαν πάνω από τη θαλάσσια περιοχή, ανάμεσα σε Κόστα και Σπέτσες, όταν έσβησε ο κινητήρας.
Λόγω όμως της μεγάλης του εμπειρίας με το υδροπλάνο, διατήρησε την ψυχραιμία του και κατάφερε να το προσθαλασσώσει.
Λίγα δευτερόλεπτα νωρίτερα, είχε ειδοποιήσει την Λίζυ να έχει ήδη ανοιχτή την πόρτα της, γνωρίζοντας ότι εντός ενός λεπτού από την προσθαλάσσωση, το αεροπλάνο θα βυθιζόταν.
Τελικά, κατάφεραν να βγουν σώοι, ενώ το αεροπλάνο βυθίστηκε αμέσως.
Ευτυχώς, περνούσε ένα σκάφος και τους περισυνέλεξε έχοντας υποστεί μεγάλο σοκ.
«Ο πατέρας μου ήταν τόσο σοκαρισμένος, που δεν μπορούσε να ειδοποιήσει τηλεφωνικά τις αρχές. Η μητέρα μου ήταν εκείνη που κατάφερε να επικοινωνήσει με την ΥΠΑ και φυσικά νόμιζαν ότι κάποιος τους έκανε πλάκα, όταν άκουσαν τι συνέβη» επεσήμανε ο Αλέξης Αλεξίου.
Ανακοίνωση της Ολυμπιακής που ενημερώνει το κοινό, μεταξύ άλλων, και για τα νέα δρομολόγια προς Πόρτο Χέλι (αεροδρόμιο Αλεξίου).
Στις αρχές των ‘70’s η Ολυμπιακή ζητάει να της παραχωρηθεί το αεροδρόμιο για δύο πτήσεις την ημέρα, πρωί και βράδυ.
Ο Τάσος Αλεξίου δέχεται αφιλοκερδώς, λόγω της φιλίας του με την οικογένεια Ωνάση.
Εκείνα τα χρόνια, δεν υπήρχαν ακόμα ιπτάμενα δελφίνια για θαλάσσια μετακίνηση, ενώ τα οδικά δίκτυα δεν ήταν καλά. Όταν όμως εμφανίστηκαν τα πρώτα ιπτάμενα δελφίνια, διεκόπησαν τα δρομολόγια, μια και δεν συνέφεραν ούτε την Ολυμπιακή ούτε τους επιβάτες.
Επίσης, σημαντικό ρόλο έπαιξαν δύο ατυχήματα που συνέβησαν με αεροσκάφη της Ολυμπιακής, ευτυχώς χωρίς θύματα.
Ο Αλέξης Αλεξίου που ήταν μπροστά και στις δύο περιπτώσεις θυμάται ότι το ένα αεροσκάφος έκοψε το σκέλος του, ενώ το άλλο είχε ξεχάσει να βγάλει τους τροχούς κατά την προσγείωση.
Από το ακριβότερο κοτόπουλο της Ελλάδας πέρασαν σημαντικές προσωπικότητες.
Εκτός από τα μέλη της οικογένειας Ωνάση και τον εικαστικό Φαίδωνα Παπαμιχαήλ που προαναφέραμε, πέρασε ο εγγονός του Ουίνστον Τσώρτσιλ (σ.σ. Ουίνστον κι εκείνος), ο Μπιλ Ληρ (ιδρυτής της Lear Jet) κ.ά.
Όλοι τους είχαν κάτι που τους ένωνε, την κοινή αγάπη τους για την αεροπλοΐα. «Κανείς δεν πετούσε για επίδειξη πλούτου ή δύναμης. Όλοι αγαπούσαν πραγματικά την αεροπλοΐα. Ήταν χομπίστες» σημείωσε ο Αλέξης που θυμάται, μαζί με τα αδέρφια του, να κάνουν παρέα με τα παιδιά του Ουίνστον Τσώρτσιλ.
Όσο για τον Μπιλ Ληρ, σαν μεγαλύτερος και πιο έμπειρος από τον Τάσο, συνήθιζε να τον συμβουλεύει να μην αγοράζει καινούργια αεροπλάνα.
Σύμφωνα με τον Αλέξη, έλεγε πάντα «Let somebody else kick the shit out of it».
Ο Ληρ δέθηκε με τον Τάσο Αλεξίου μέσω βαθιάς φιλίας, ενώ κι εκείνος αγάπησε το Πόρτο Χέλι. Μάλιστα, ο Τάσος τον είχε πείσει να αγοράσει ακριβώς το διπλανό κτήμα.
Το 2011 ο Τάσος Αλεξίου έφυγε από τη ζωή.
Το ακριβότερο οικόπεδο της Ελλάδας, από όπου πέρασαν πολλές προσωπικότητες, βρισκόταν μέχρι πριν από 2 μήνες, στα χέρια της υπόλοιπης οικογένειας που ποτέ δεν θέλησε να το εκμεταλλευτεί εμπορικά.
Για πολλά χρόνια, οι επισκέπτες που έρχονταν με ιδιωτικά αεροσκάφη από το εξωτερικό συνέχισαν να χρησιμοποιούν το αεροδρόμιο, όπως και ο ίδιος ο Τάσος Αλεξίου για τις μετακινήσεις της οικογένειάς του.
«Οι αναμνήσεις μου είναι μέσα στο αεροπλάνο, με κάθε καιρό» τόνισε ο Αλέξης, ενώ σημειώνει ότι ήταν ανθηρή εποχή για τις δουλειές του πατέρα του, κάτι που τον ώθησε να πάρει ένα δικινητήριο αεροσκάφος και στην πορεία ένα μεγαλύτερο δικινητήριο.
Μάλιστα, είχε σαν στόχο να μπαζώσει ένα κομμάτι και να επεκτείνει τον διάδρομο κατά 150 μέτρα ακόμα, αλλά η μεταφορά του αεροδρομίου της Αθήνας από το Ελληνικό στο Ελ. Βενιζέλος, ακύρωσε τα σχέδιά του.
Το νέο αεροδρόμιο ήταν πολύ μακριά, δεν τον βόλευε σαν χώρος φύλαξης, οι διαδικασίες έγιναν πιο πολύπλοκες και αυξήθηκε σημαντικά το κόστος χρήσης.
Η Φαίη Σκορδά, αν μη τι άλλο είναι μία από τις πιο εντυπωσιακές παρουσιάστριες της ελληνικής τηλεόρασης, η οποία παραμένει πάντα κομψή και λαμπερή.
Η γνωστή παρουσιάστρια διαθέτει έναν ιδιαίτερο ενεργό λογαριασμό στο Instagram, με τους followers της να φτάνουν το 1 εκατομμύριο. Η Φαίη Σκορδά καθημερινά, ειδικότερα την περίοδο που βρίσκεται σε εξέλιξη η τηλεοπτική σεζόν, ενημερώνει πάντα για τις στυλιστικές επιλογές που επιλέγει για την εκπομπή.
Βέβαια, δεν θα μπορούσαμε να μην σταθούμε στις αναρτήσεις της το καλοκαίρι, όταν δεν έχει επαγγελματικές υποχρεώσεις, δίνει stylish ιδέες γύρω από τα μαγιό σε συνδυασμό με τα prints και τα χρώματα. Bέβαια, θα έλεγε κανείς πως οι εντυπωσιακές και προσεγμένες φωτογραφίες της Φαίης Σκορδά είναι ρετουσαρισμένες στο Instagram, αλλά όπως μπορείς να διαπιστώσεις δεν έχει καμία διαφορά από τα στιγμιότυπα που έχουν δημοσιευτεί από παπαράτσι.
Η Φαίη Σκορδά διαθέτει αναμφισβήτητα μία καλλίγραμμη σιλουέτα, την οποία προσέχει ακολουθώντας συγκεκριμένες διατροφικές συνήθειες και καταφέρνει κάθε φορά να «μαγνητίσει» τα βλέμματα με τις εμφανίσεις της.
