«Τι γράμματα θα μάθει στο παιδί μου ένας ανεμβολίαστος δάσκαλος», είπε μιλώντας στον ΣΚΑΙ σήμερα καθηγητής πνευμονολογίας, Θεόδωρος Βασιλακόπουλος.

Υποστήριξε δηλαδή ούτε λίγο ούτε πολύ, πως οι ανεμβολίαστοι δάσκαλοι ΔΕΝ ΠΡΕΠΕΙ να διδάσκουν τα παιδιά.

Δείτε εδώ τι είπε:

Τουλάχιστον άκομψη μπορεί να χαρακτηριστεί η δήλωση του αναπληρωτή υπουργού Εσωτερικών, Στέλιου Πέτσα, σε ερώτηση για την ακρίβεια «όποιος αρνείται να προσαρμοστεί, πεθαίνει».

Για το κόστος αλλαγής της εγκατάστασης φυσικού αερίου σε πετρέλαιο, το οποίο -σύμφωνα με τις εξαγγελίες της κυβέρνησης – εξασφαλίζει διπλό επίδομα θέρμανσης ρωτήθηκε ο αναπληρωτής υπουργός Εσωτερικών, δίνοντας μια απάντηση που θα προκαλέσει αντιδράσεις.

Ο αναπληρωτής υπουργός σημείωσε κυνικά πως «όποιος αρνείται να προσαρμοστεί, πεθαίνει» καλώντας πρακτικά τους πολίτες να βάλουν βαθιά «το χέρι στην τσέπη» και να πληρώσουν για αλλαγή εγκατάστασης ώστε να μειώσουν το… κόστος της θέρμανσής τους.

Παράλληλα μιλώντας στον ΑΝΤ1 σημείωσε «είναι λαϊκισμός όταν αρνούμαστε να δούμε την πραγματικότητα. Έχει αυξηθεί 1200% η τιμή του φυσικού αερίου».

Δείτε το βίντεο:

Ο 47χρονος Σπύρος Γρηγορόπουλος από το Σταροχώρι Αχαϊας άφησε την τελευταία του πνοή στην Μύκονο όπου εργαζόταν με την οικογένειά του.
Παρά τις προσπάθειες ανάνηψης ο άτυχος ανδρας δεν τα κατάφερε.

Το ιατρικό και νοσηλευτικό προσωπικό επιχειρούσε επί αρκετή ώρα να τον επαναφέρει, δυστυχώς, χωρίς αποτέλεσμα.

Είχε τρία παιδιά την ζωή τον Δημήτρη και την Γεωργία , ενώ διέμενε μόνιμα στην περιοχή των Ζαρουχλεΐκων.

Πριν τέσσερα χρόνια είχε χάσει την πολυαγαπημένη του μητέρα από ανακοπή και αυτή την οποία λάτρευε.

Την χειρότερη κατάληξη είχε η εξαφάνιση του 63χρονου Γιώργου Κοκολάκη από την περιοχή της Λοφούπολης στο Ηράκλειο της Κρήτης

Σύμφωνα με πληροφορίες, o άτυχος 63χρονος βρέθηκε νεκρός το απόγευμα της Δευτέρας, στην ευρύτερη περιοχή της Αγίας Ειρήνης Χρυσοβαλάντου, περίπου τρία χιλιόμετρα μακριά από το σημείο όπου είχε χαθεί στη Λοφούπολη.

Σύμφωνα με τις πρώτες πηγές, στο σώμα του άτυχου 63χρονου βρέθηκαν ίχνη από χτύπημα και καθώς η σορός του βρέθηκε σε χωράφι της περιοχής εικάζεται ότι η αιτία θανάτου ενδέχεται να είναι το πέσιμο. Ωστόσο σαφείς απαντήσεις στο χρόνο και τον τρόπο που βρήκε μοιραίο θάνατο ο Γ. Κοκολάκης θα δώσει η ιατροδικαστική εξέταση και η νεκροψία/ νεκροτομή.

Στις έρευνες συμμετείχαν αστυνομικοί καθώς και πυροσβέστες οι οποίοι συνέδραμαν στο έργο της Ελληνικής Αστυνομίας. Συγκεκριμένα συμμετείχαν 3 ομάδες πεζοπόρων, 2 πυροσβέστες καθώς και ο σκύλος της 3ης ΕΜΑΚ Κρήτης βρίσκονται και σήμερα επί ποδός με την αγωνία για την τύχη του άτυχου 62χρονου να φτάνει στο απόγειο της.

Η έκκληση του γιου στα κοινωνικά δίκτυα

Υπενθυμίζεται ότι η εξαφάνιση του 63χρονου δηλώθηκε στις Αστυνομικές Αρχές Ηρακλείου την περασμένη Παρασκευή 9/9 (24 ώρες μετά την εξαφάνιση του) ενώ την Κυριακή 11/9 συγκεντρώθηκαν εθελοντές- απλοί πολίτες για να συμμετέχουν στις έρευνες αναζήτησης, έπειτα από παράκληση του γιου του Γ.Κοκολάκη στα κοινωνικά δίκτυα.

Είχε εκδοθεί Silver alert

Παράλληλα εκδόθηκε SILVER ALERT για την εξαφάνιση.

Η σχετική ανακοίνωση έχει ως εξής: “Υπάρχει εξαφάνιση ενηλίκου από το Ηράκλειο Κρήτης. Ο Γεώργιος Κοκολάκης, 63 ετών, την 08/09/22 εξαφανίστηκε από το σπίτι του, στη Λοφούπολη Ηρακλείου Κρήτης.

Έχει πράσινα μάτια, ύψος 1,84μ και είναι αδύνατος. Την ημέρα που εξαφανίστηκε, φορούσε μπλε τζιν, κοντομάνικη μαύρη μπλούζα, κόκκινη ζακέτα και μαύρες παντόφλες.

Πάσχει από Alzheimer. Περπατάει αργά και δεν μιλάει καθαρά.”

Πηγή: cretapost

Γιώργος Καμπανός: Γλίτωσε από τον εφιάλτη των ναρκωτικών και στα 42 του πήρε πτυχίο στην Ιατρική!

Ο οπαδός του ΠΑΟΚ, Γιώργος Καμπανός, έζησε για πολλά χρόνια στο περιθώριο, είδε τον θάνατο κατάματα, πάλεψε με τον εαυτό του, αντιμετώπισε τους εφιάλτες του σε μια μάχη άνιση, όμως στο τέλος τα κατάφερε και βγήκε νικητής.

Ο Γιώργος Καμπανός μιλώντας στο ethnos.gr αφηγήθηκε τη μεγάλη περιπέτεια της ζωής του.

«Εγώ, από τα 13, 14 πήρα έναν άσχημο δρόμο. Σταμάτησα το σχολείο στην β΄ Γυμνασίου και άρχισα τις μαγκιές. Κάπνισμα, μικροκλοπές, μαστούρωμα , φασαρίες και σιγά σιγά μπήκαν στην ζωή μου και τα ναρκωτικά. Χασίς, χάπια και μετά πρέζα», εξήγησε στο ethnos.gr ο Γιώργος.

«Στα 19 μου είχα ήδη περάσει πολλά. Μπλεξίματα με την αστυνομία και φουλ στην εξάρτηση. Ζούσα μια άνευ προηγουμένου ταλαιπωρία. Ένοιωθα κάθε μέρα άρρωστος. Κάποια στιγμή κατάλαβα πώς έφτασα πάτο και έτσι μπήκα σε κλειστό κέντρο απεξάρτησης. Ουσιαστικά δεν είχα πάρει την απόφαση να σταματήσω τα ναρκωτικά αλλά ήθελα να βάλω ένα φρένο στην κατηφόρα. Η φθορά ενός ανθρώπου που είναι 100% εξαρτημένος από αυτές τις ουσίες είναι απίστευτη, σωματικά , πνευματικά… Μετά από αρκετούς μήνες στο κέντρο απεξάρτησης βγήκα έξω κι άρχισα πάλι τα ίδια.

Για μια 5αετία περίπου ήμουν σε κακό χάλι. Πόνεσα πολύ, διαλύθηκα από όλες τις απόψεις. Είναι δύσκολα, δεν αναγνωρίζεις τον εαυτό σου, χάνεις φιλίες, βιώνεις καταστάσεις που δεν αξίζει να γνωρίσει κανείς.  Μπήκα ξανά στην απεξάρτηση όμως αυτή την φορά είπα πως δεν θα ξαναγυρίσω στον κόσμο των ναρκωτικών με τίποτα. Τι με έκανε να το πω αυτό; Η κατάντια, δεν το ήθελα άλλο αυτό. Έκατσα έναν χρόνο περίπου και σιγά σιγά άρχισα να επιστρέφω στη ζωή, να βλέπω πιο καθαρά, να έχω δύναμη , διάθεση και δίψα για την ζωή.  Άρχισαν να με απασχολούν κάποια θέματα υπαρξιακά, στράφηκα στην πίστη , στο Θεό κι αυτό με βοήθησε πολύ. Μόλις βγήκα από την κοινότητα πήγα σε μια ιδιωτική θεολογική σχολή στο Πικέρμι. Στη συνέχεια εργάστηκα στο κέντρο απεξάρτησης προκειμένου να βοηθήσω νέα παιδιά στον τομέα της απεξάρτησης. Κάπου στα 30 μού μπήκε η σκέψη να γίνω γιατρός».

Για να δώσει όμως εξετάσεις για την Ιατρική ο Γιώργος θα έπρεπε προηγουμένως να τελειώσει το Γυμνάσιο και το Λύκειο.

«Ανακάλυψα πως υπήρχε μια διάταξη, «κατ΄ οικον διδαχθείς» λέγεται, όπου δίνει το δικαίωμα σε πρώην χρήστες να διαβάζουν μόνοι τους τα μαθήματα Γυμνασίου- Λυκείου και στο τέλος της χρονιάς να δίνουν εξετάσεις. Έτσι και έκανα. Πέρασα το Γυμνάσιο και τις δυο πρώτες τάξεις Γενικού Λυκείου. Στην 3η Λυκείου πήγα σε νυχτερινό και  στα 33 μου έδωσα για 1η φορά πανελλήνιες εξετάσεις με στόχο την Ιατρική ενώ παράλληλα εργαζόμουν και στην Κοινότητα. Την πρώτη χρονιά πέρασα Βιολογικό. Παρόλα αυτά δεν τα έβαλα κάτω, έδωσα και 2^η φορά, πάλι απέτυχα. Είπα μέσα μου «Γιώργο , άλλη μια φορά κι ότι γίνει».

Η τρίτη αποδείχθηκε …φαρμακερή. Πέρασα στην Λάρισα κι έξι χρόνια μετά έγινα γιατρός και με την βούλα».

Στο τμήμα Ιατρικής του πανεπιστημίου Θεσσαλίας όλοι γνωρίζουν την αγάπη του Γιώργου για τον ΠΑΟΚ: «Ε, ΠΑΟΚ από μικρό παιδί, στην αρχή με τον μπαμπά, μετά μόνος. Ματς, κερκίδα, εκδρομές με τους «Μακεδόνες» , τους «Αμπαλαέα», ποδόσφαιρο , μπάσκετ. Ο ΠΑΟΚ είναι τρέλα και αγάπη. Είμαι περήφανος για την ομάδα μου. Και σήμερα παρακολουθώ, βλέπω σχεδόν τα πάντα, να ναι καλά το Paok TV».

Η ειδικότητα που τον ενδιαφέρει να ακολουθήσει πλέον είναι η Ιατροδικαστική πριν από αυτό όμως θέλει να τελειώσει τα βιβλία του: «Τελειώνω ένα βιβλίο που θα λέγεται «ο φίλος του τοξικομανή».

«Απευθύνομαι σε πρώτο πρόσωπο σε όλα τα παιδιά που βρίσκονται σε αδιέξοδο. Γράφω πράγματα βγαλμένα μέσα από την ψυχή μου για όσα βίωσα. Θεωρώ πως είναι ένα βιβλίο-οδηγός για τον χρήστη που θέλει να ξεφύγει από τα ναρκωτικά. Ο δεύτερος τόμος θα αφορά τους συγγενείς, οικείους του τοξικομανή  όπου προσπαθώ να τους εξηγήσω τι περνάει ο άνθρωπος τους και πως μπορούν να τον βοηθήσουν. Είμαι πολύ ενθουσιασμένος και χαρούμενος για αυτή την προσπάθεια».

«Όταν κάποια στιγμή ξύπνησα από την θολούρα των ναρκωτικών και είδα τι είχε συμβεί στην ζωή μου είχα σοκαριστεί. Δεν είχα κανένα εφόδιο για την ζωή, δεν ήξερα να κάνω τίποτα, δεν είχα μάθει να κάνω όνειρα, δεν ήξερα πως είναι να μιλήσεις και να φερθείς φυσιολογικά. Υπέφερα αρκετά. Πολύ κλάμα, πολύ θλίψη, πολύ μοναξιά. Δεν μπορεί κανείς να φανταστεί τι μονοπάτια διέσχισα. Όλη αυτή όμως η ταλαιπωρία και όλος αυτός ο πόνος δεν έγιναν εις μάτην. Δεν ήταν πόνος εξαιτίας κακών επιλογών αλλά πόνος γέννας. Πονούσα με ωδίνες τοκετού γιατί και εγώ πάλευα να φέρω έναν νέο άνθρωπο στην ύπαρξη. Και τα κατάφερα», ανέφερε μιλώντας για το παρελθόν του.