«Φωτιά» έβαλε στο twitter έβαλε το μεσημέρι της Κυριακής ο Ίκερ Κασίγιας, με ανάρτηση στον προσωπικό του λογαριασμό, μέσω της οποίας δηλώνει ότι είναι gay.
Ο βετεράνος Ισπανός κίπερ, ο οποίος βρίσκεται στο επίκεντρο της δημοσιότητας το τελευταίο διάστημα με αφορμή τις φήμες που τον θέλουν να έχει σχέση με την πρώην σύζυγο του Ζεράρ Πικέ, Σακίρα έγραψε: «Ελπίζω να με σεβαστείτε, είμαι gay».
Δείτε την ανάρτηση του:
Η εν λόγω ανάρτηση έχει προκαλέσει πολλά ερωτήματα, με πολλούς να αναρωτιούνται αν ισχύει πράγματι η δήλωσή του ή αν πρόκειται περί αστείο, ή ακόμα αν κάποιος χάκερ απέκτησε πρόσβαση στο προφίλ του θρυλικού πρώην τερματοφύλακα της Ρεάλ Μαδρίτης.
Μέχρι στιγμής ο ίδιος δεν έχει ξεκαθαρίσει αν έκανε πραγματικά coming out ή απλά τρολάρει.
Αξίζει να σημειωθεί πως ο Κασίγιας ήταν παντρεμένος με την γνωστή δημοσιογράφο, Σάρα Καρμπονέρο, με την οποία χώρισε τον περασμένο Μάρτιο μετά από αρκετά χρόνια έγγαμου βίου.
Η απάντηση του Πουγιόλ
Από εκεί και πέρα, ένας από τους πρώτους που σχολίασαν στην ανάρτηση του ήταν ο συμπαίκτης του στην εθνική Ισπανίας, Κάρλες Πουγιόλ, ο οποίος έγραψε χιουμοριστικά πως ήρθε η ώρα να αποκαλύψει την ιστορία τους.
Προστασία από προϊόντα αντιγραφής αποφάσισε το ανώτατο δικαστήριο της Ελβετίας πως αξίζουν τα παραδοσιακά πλέον σοκολατένια κουνελάκια της σοκολατοποιίας υψηλής ποιότητας Lindt & Spruengli.
Μαζί με αυτή την απόφαση διέταξε, επίσης, τη γερμανική εταιρεία Lidl να σταματήσει να πουλά ένα παρόμοιο προϊόν στην Ελβετία και να καταστρέψει το υπόλοιπο απόθεμά της.
Η Lidl πωλεί επίσης σοκολατένια λαγουδάκια, τα οποία ανήκουν σε μια άλλη εταιρεία, αλλά προσομοιάζουν πολύ αυτά της Lindt & Spruengli.
Παράλληλα, μερικά πολύ ευχάριστα νέα έγινε γνωστά για τα Lidl καθώς όπως ανακοινώθηκε κατέκτησαν έντεκα νέα βραβεία, 4 Gold, 3 Silver και 4 Bronze στο πλαίσιο της διοργάνωσης των φετινών Supermarket Awards, τον θεσμό που αναγνωρίζει και επιβραβεύει κάθε χρόνο τα εξαιρετικά επιτεύγματα και τις αποτελεσματικές πρωτοβουλίες σε κάθε κλάδο, οι οποίες συνέβαλαν ουσιαστικά στην αναβάθμιση των επιχειρήσεων και του λιανεμπορίου τροφίμων συνολικά.
Έπειτα από έρευνες που υποβλήθηκαν από την ίδια τη Lindt, κατέληξε πως το πασχαλινό λαγουδάκι τους ήταν πολύ γνωστό στο κοινό. Το Ομοσπονδιακό Δικαστήριο συμφώνησε, προσθέτοντας ότι τα δύο προϊόντα είναι πιθανό να συγχέονται, παρόλο που υπήρχαν κάποιες διαφορές μεταξύ τους.
Με αυτή την απόφαση ανετράπη προηγούμενη η οποία είχε δικαιώσει την Lidl έναντι της Lindt. Η ελβετική σοκολατοποιία έχει δώσει πολλές δικαστικές μάχες για να προστατεύσει ένα από τα προϊόντα της, ειδικά αυτά με τις μεγαλύτερες πωλήσεις.
Σύμφωνα με δημοσίευμα του Independent, το ομοσπονδιακό δικαστήριο της Γερμανίας έκρινε πέρυσι ότι το πασχαλινό κουνέλι τυλιγμένο με φύλλο αλουμινίου έχει προστασία εμπορικού σήματος.
Στο Ωδείο Ηρώδου Αττικού βρέθηκαν το βράδυ της Κυριακής 2 Οκτωβρίου, ο πρώην διεθνής μπασκετμπολίστας Βασίλης Σπανούλης και η σύζυγός του Ολυμπία Χοψονίδου.
Το ζευγάρι παρακολούθησε την παράσταση «Ζιζέλ» από το μπαλέτο και την ορχήστρα της Εθνικής Όπερας της Οδησσού. Ο φωτογραφικός φακός ήταν εκεί και απαθανάτισε το ζευγάρι και την αδερφή της Ολυμπίας, Βαλέρια που τους συνόδευσε.
Η Ολυμπία Χοψονίδου ήταν πολύ εντυπωσιακή με total white look και έντονο μακιγιάζ που τόνιζε τα μάτια της.
Η πρώην Σταρ Ελλάς, φόρεσε ένα λευκό t-shirt Dior και μια μακριά λευκή φούστα που ήταν αρκετά φαρδιά.
Το μακιγιάζ της ήταν έντονο, με έμφαση στα μάτια της ενώ η ίδια έχει κόψει αφέλειες σε φράντζα.
Ο Βασίλης Σπανούλης, μετά από την απόφασή του να αποσυρθεί από τα παρκέ, γύρισε σελίδα στην καριέρα του, δοκιμάζοντας το ρόλο του προπονητή στην ομάδα του Περιστερίου. Ωστόσο βασική προτεραιότητά του παραμένει η οικογένειά του, η σύζυγός του και τα έξι παιδιά τους.
Την πρώτη της εκπομπή μετά τον ντόρο με τον Θοδωρή Μαραντίνη και την δικαστική τους διαμάχη έκανε το Σάββατο 8/10 η Σίσσυ Χρηστίδου, η οποία παρά την ψυχολογική φόρτιση και πίεση που δέχτηκε όλη την εβδομάδα, έμεινε σταθερή και πιστή στο ραντεβού της με το τηλεοπτικό κοινό, όπως κάνει άλλωστε και κάθε Σαββατοκύριακο.
Μάλιστα, στην έναρξη της εκπομπής, «Χαμογέλα και πάλι», η παρουσιάστρια καλημέρισε τους τηλεθεατές, λέγοντας χαρακτηριστικά: «Καλημέρα, καλώς ήρθατε στην παρέα μας. Χαρούμενο Σαββατοκύριακο να έχουμε. Τι να σας πω και εγώ τώρα, που λέει και η Φαίη. Ωραία ατάκα αυτή. Ευτυχώς δεν χρειάζεται να λέμε πολλά, καταλαβαίνετε πολύ περισσότερα από μόνοι σας».
Αμέσως μετά ξεκίνησε κανονικά η ροή της εκπομπής, χωρίς να κάνει κάποιο παραπάνω σχόλιο.
Τι τηλεθέαση έκανε χθες η Σίσσυ Χρηστίδου και το «Χαμογέλα και Πάλι»
Νωρίς σήμερα 9/10 ανακοινώθηκε ο πίνακας κατάταξης με τα νούμερα τηλεθέασης όλων των εκπομπών και των προγραμμάτων και όπως είδαμε η εκπομπή της Σίσσυς Χρηστίδου για ακόμη μια φορά σημείωσε κάτι παραπάνω από ικανοποιητικά νούμερα.
Συγκεκριμένα, το Χαμογέλα και πάλι κατάφερε και έκανε 18,5% στο δυναμικό κοινό, κατακτώντας έτσι την δεύτερη θέση, ενώ καλεσμένη ήταν και η αγαπημένη Κατερίνα Ζαρίφη.
Πρωινή ζώνη
ΣΚΑΪ: Οι Δεκατιανοί 6,4
Mega: Χαμογέλα και πάλι 18,5
ALPHA: Σαββατοκύριακο με τον Μάνεση 19,1
Open: Open Weekend 6,6
ΑΝΤ1: Υγεία πάνω από όλα 8
Απέραντη θλίψη προκάλεσε στο Μεσολόγγι το άκουσμα της είδησης του απροσδόκητου χαμού ενός νέου ανθρώπου.
Σαν κεραυνός εν αιθρία «χτύπησε» το Μεσολόγγι ο θάνατος του 28χρονου Κυριάκου Μπενάτου.
Ο νεαρός παρουσίασε σοβαρό πρόβλημα υγείας προ περίπου δύο εβδομάδων. Νοσηλευόταν στο Νοσοκομείο «Αττικόν» στην Αθήνα και δυστυχώς τελικώς εξέπνευσε σκορπώντας βαρύ πένθος σε συγγενείς και φίλους.
Ήταν εργατικός και ιδιαίτερα αγαπητός στην κοινωνία του Μεσολογγίου, όπου είχε γεννηθεί και μεγαλώσει.
Εργαζόταν στον κλάδο της εστίασης, ως σεφ και τα τελευταία χρόνια εργαζόταν εκτός Μεσολογγίου, στο νησί της Μυκόνου, διαμένοντας παράλληλα μόνιμα στην Αττική.
Ο Άκης Πετρετζίκης έγινε για δεύτερη φορά πατέρας και η ευτυχία του δεν περιγράφεται με λόγια. Η σύζυγός του Κωνσταντίνα Παπαμιχαήλ έφερε στον κόσμο το Σάββατο 17/9 ένα υγιέστατο κοριτσάκι, με τον σεφ να είναι πιο χαρούμενος από ποτέ.
Ο γνωστός chef μπορεί να έχει ένα αρκετά επιβαρυμένο πρόγραμμα στην καθημερινότητά του, ωστόσο, πάντα φροντίζει να αφιερώνει και χρόνο στην οικογένειά του,
Ο Άκης Πετρετζίκης λατρεύει να περνάει χρόνο με τον μονάκριβο γιο του, Αχιλλέα, κάνοντας πράγματα που αγαπούν. Μια τέτοια στιγμή ήταν και η σημερινή, καθώς το πρωί του Σαββάτου 8/10 ο γνωστός chef επισκέφθηκε με τον γιο του το Αττικό Ζωολογικό Πάρκο.
Πατέρα και γιος άφησαν την μαμά στον σπίτι μαζί με την μικρή τους και οι δυο τους πήγαν να εξερευνήσουν το πάρκο αλλά και ζώα που μέχρι στιγμής ο μικρός Αχιλλέας δεν είχε καταφέρει να δει από κοντά
Ο Άκης Πετρετζίκης μοιράστηκε κάποια βίντεο από τις βόλτες του με τον γιο του στο πάρκο και όπως θα δεις, ο μικρός ήταν πολύ ενθουσιασμένος.
Θετικά είναι τα νέα για το 4 μηνών κοριτσάκι από τον Αετό Τριφυλίας στη Μεσσηνία, το οποίο τραυματίσθηκε από το έντονο ταρακούνημα που του έκανε ο 20χρονος πατέρας του, προκειμένου να το ηρεμήσει από το κλάμα.
Ο πατέρας έχει κατηγορηθεί για απόπειρα ανθρωποκτονίας και μετά την απολογία του έχει αφεθεί ελεύθερος με περιοριστικούς όρους, με τον έναν να ορίζει να παραμείνει μακριά από το παιδί.
Σύνδρομο ανατάραξης
Το περιστατικό είχε συμβεί στις 24 Σεπτεμβρίου στον Αετό Τριφυλίας. Ο 20χρονος ήταν στο σπίτι με το παιδί, καθώς η επίσης 20χρονη μητέρα του βρισκόταν στη δουλειά της.
Νωρίς το απόγευμα κι ενώ είχε ταΐσει το παιδί, αυτό άρχισε να κλαίει πολύ έντονα και για αρκετή ώρα, με τον 20χρονο πατέρα να μην ξέρει πώς να το ηρεμήσει. Κάποια στιγμή το άρπαξε από τις μασχάλες και τα πλευρά και άρχισε να το ταρακουνά όλο και πιο έντονα, θεωρώντας ότι έτσι θα ηρεμήσει.
Ώσπου αντιλήφθηκε ότι κάτι κακό έπαθε το παιδί και τηλεφώνησε στην μητέρα, ζητώντας της να έρθει πιο γρήγορα. Η 20χρονη επέστρεψε άμεσα και βρήκε τον 20χρονο να αλλάζει πάνα στο μωρό. Τη στιγμή εκείνη το μωρό έβγαλε μια κραυγή και έχασε τις αισθήσεις του, ενώ θορυβήθηκαν και οι δύο και άμεσα το μετέφεραν στο νοσοκομείο.
Οι γιατροί διαπίστωσαν κυρίως κρανιοεγκεφαλικές κακώσεις που προκλήθηκαν από το σύνδρομο ανατάραξης και λόγω της κρίσιμης κατάστασής του διακομίσθηκε στην Αθήνα.
Βγαίνει από το νοσοκομείο
Στο Νοσοκομείο Παίδων «Αγία Σοφία» το μωρό διασωληνώθηκε και νοσηλεύτηκε στην Εντατική Μονάδα. Λίγες ημέρες νωρίτερα ήρθαν τα πρώτα καλά νέα, καθώς η υγεία του βελτιώθηκε και αποσωληνώθηκε.
Στο μεταξύ, ο 20χρονος πατέρας του που απολογήθηκε στον ανακριτή, τα απέδωσε όλα σε λανθασμένο χειρισμό και κακιά στιγμή και αφέθηκε ελεύθερος με όρους, σύμφωνα με την ιστοσελίδα, tharrosnews.
Όλο αυτό το διάστημα το μωρό νοσηλευόταν σε απλό πλέον θάλαμο, με αξιολόγηση της κατάστασής του από τους γιατρούς.
Σύμφωνα με το δικηγόρο του πατέρα, Νικόλαο Αγγελόπουλο, και την ενημέρωση που έχουν από τους γιατρούς, εντός των επόμενων ημερών το μωρό αναμένεται να πάρει εξιτήριο από το νοσοκομείο, καθώς αντιδρά νευρολογικά και προς στιγμής δείχνει να μην έχει υποστεί μόνιμη βλάβη.
Η απόφαση να κάνουμε τη συνέντευξη με την Ελένη Ράντου έξω από το θέατρο Διάνα, δίπλα, σε ένα καφέ, αποδείχτηκε τελικά καλή ιδέα. Μπορεί να διακόψαμε τέσσερις, πέντε φορές, αλλά είναι καλό να παρατηρείς τον κόσμο στον δρόμο, πώς συμπεριφέρεται σε έναν ηθοποιό και πάνω κάτω συνέβη αυτό που υποψιαζόμουν.
Πέρα από το ότι είναι μια κατηγορία από μόνη της, είναι ένα πρόσωπο πολύ οικείο και ο κόσμος ευγενικά σταματούσε και εκδήλωνε τον ενθουσιασμό του. Αντιθέτως με όσα φανταζόμουν, δεν ρωτούσαν σε ποια σειρά θα παίξει αλλά σε ποιο θέατρο θα είναι φέτος. Δεν είναι καθόλου τυχαίο ότι γεμίζει το θέατρο Διάνα εδώ και χρόνια και έχει ένα πιστό, δικό της κοινό, για το οποίο μιλά και εκείνη με μεγάλο σεβασμό σαν να τους γνωρίζει έναν προς έναν.
Μετά από δυο χρόνια θεατρικής απραξίας, προβληματίστηκε πολύ για το τι θα κάνει, φλέρταρε και με κάποιες σειρές, φλέρταρε με το θέατρο, με το αν θα εγκαταλείψει το θέατρο, φλέρταρε με όλες τις σκέψεις και τελικά αποφάσισε να κάνει το «Πάρτι της ζωής μου» και μαζί με αυτό ένα αλλιώτικο βήμα, ανεβάζοντας έναν μονόλογο και καταλήγοντας σε μια απρόβλεπτη συνεργασία με τον Ανέστη Αζά, με τον οποίο τους «ένωσε» η «Δημοκρατία του Μπακλαβά», η τελευταία δημιουργία του σκηνοθέτη, με τον οποίο αισθάνεται βαθιά συγγένεια.
— Αυτά τα δυο χρόνια που πέρασαν ήταν πολύ δύσκολα;
Πολύ δύσκολα, είχα γυρίσματα για την τηλεόραση, αλλά ήταν η συνθήκη δύσκολη, δυσκίνητη και δεν ένιωσα καλά, γιατί όταν κάνεις μια δουλειά ελευθερώνεσαι, ενώ εμείς ήμασταν σε ένα στούντιο στο -4. Είμαι και κλειστοφοβική και, αντί να ελευθερωθώ, πνίγηκα, πέρασα αυτό το διάστημα με πολλή εσωστρέφεια και δυσκολία και βούλιαξα σε φόβους και μαύρες σκέψεις.
Δεν το έχω γεμίσει με την κωμωδία το θέατρο. Άλλη δουλειά η μία, άλλη η άλλη, και αυτό το κατάλαβα με τα χρόνια, ότι δεν θα σου φέρει κόσμο η τηλεόραση, τίποτα δεν θα σου φέρει, και αν το κάνει, θα είναι για μια στιγμή. Αν δεν αποκτήσεις στίγμα θεατρικό, δεν θα έρθει ο κόσμος επειδή παίζεται ακόμα το «Κωνσταντίνου και Ελένης».
— Εσύ πώς βγαίνεις από αυτό το σκοτάδι;
Κουράστηκα, το νιώθω το σώμα μου να βουλιάζει. Ο τρόπος που βγαίνω από βουλιάγματα και σκοτάδια είναι γιατί κουράζομαι, κουράζεται τόσο πολύ το σώμα μου από την πολλή τοξίνη και κάνω ένα ηρωικό «μπραφ». Και όταν συνέβη, έψαξα τι αληθινά θέλω να κάνω, η ψυχή μου ζήτησε θέατρο, τουλάχιστον με τον τρόπο που το κάνω εγώ. Δεν έχω παραγωγό, δεν έχω κάποιον να μου βάλει όρους.
— Ζορίζει αυτή η ανεξαρτησία;
Είναι μια ανεξαρτησία σχετική, γιατί γίνεσαι δούλος του εαυτού σου, αλλά μέσα στο πλαίσιο που είχα να επιλέξω, να κάνω μια σειρά ή θέατρο, η ψυχή μου διάλεξε το πιο ελεύθερο σαν είδος.
— Έχεις ένα κοινό που γεμίζει το θεάτρό σου εδώ και πολλά χρόνια, έρχεται και επειδή σε βλέπει στην τηλεόραση;
Δεν το έχω γεμίσει με την κωμωδία το θέατρο. Άλλη δουλειά η μία, άλλη η άλλη, και αυτό το κατάλαβα με τα χρόνια, ότι δεν θα σου φέρει κόσμο η τηλεόραση, τίποτα δεν θα σου φέρει, και αν το κάνει, θα είναι για μια στιγμή. Αν δεν αποκτήσεις στίγμα θεατρικό, δεν θα έρθει ο κόσμος επειδή παίζεται ακόμα το «Κωνσταντίνου και Ελένης».
— Πώς είναι να βλέπεις μετά από τόσα χρόνια αυτήν τη σειρά και τον εαυτό σου;
Εμένα με συγκινεί γιατί η μητέρα μου, που έχει άνοια, εκεί με γνωρίζει πιο πολύ. Στην αρχή ντρεπόμουν να το βλέπω συνέχεια. Ξέρεις, είχαν μια ελευθερία τα πράγματα και έναν ερασιτεχνισμό και σήμερα μπορείς να δεις χωρίς ενοχές την πρόθεση της δουλειάς, όχι το αποτέλεσμα. Και μέσα στον χρόνο θα δεις ότι οι άνθρωποι που έχουν επιβιώσει είχαν πρόθεση σωστή, όχι απαραίτητα αποτέλεσμα. Μπορεί να κάνεις μια εξαιρετική δουλειά αλλά σε βάθος χρόνου να σε προδώσει η πρόθεσή της, οι δουλειές που καβάλησαν τον χρόνο είχαν μέσα ένα «γουστάρω».
Δεν το ξέραμε το είδος και αυτή η άγνοια κινδύνου έβγαζε κάτι αγνό και ψάχναμε να το κάνουμε φτηνά, υπήρχε μια αναζήτηση, κάτι ωραίο που προσπαθώ να διαφυλάξω και σήμερα. Όταν πάω να γίνω πολύ επαγγελματίας, σταματάω για ένα διάστημα, μέχρι να ξαναβρώ το κουράγιο να συνεχίσω να είμαι ερασιτέχνης. Με το κάθε μέρα μειώνεται η επιθυμία, δεν θέλω να γίνει ρουτίνα αλλά να με εκπλήσσει.
Η κλάψα δεν μου αρέσει καθόλου, ωστόσο, η μεγαλύτερη δυσκολία είναι να σε πάρει σοβαρά το συνάφι, επειδή είσαι γυναίκα, επειδή κάνεις παραγωγή, επειδή θεωρούν ότι πολύ εύκολα μπορούν να σε χειριστούν, να σε πατρονάρουν, να στο παίξουν σωτήρες, να σε εκβιάσουν. Το αληθινά πιο δύσκολο ήταν να καταλάβω πως όλα αυτά ήταν φούσκες. Φωτ.: Πάρις Ταβιτιάν/LIFO
— Και στο θέατρό σου το αναζητάς αυτό;
Στο θέατρο έλεγα πάντα «αυτά δεν γίνονται» και το έκανα, το απίθανο, το αδύνατο. Έλεγα στον εαυτό μου «κάνε κάτι που δεν γίνεται».
— Έτσι σκέφτηκες και για το έργο που κάνεις φέτος; Τι είναι;
Μια ανάγκη είναι, μεγάλο στοίχημα και σωματικό, ένας μονόλογος που προέκυψε από αυτήν τη συνθήκη. Όταν το έγραφα ένιωθα ότι φτύνω κουκούτσι από κεράσι, πρώτη φορά δούλεψα χωρίς σκαλέτα, χωρίς να με ενδιαφέρει πού θα πάει η ιστορία, πήγαινε μόνο του.
Είναι η σχέση μιας κόρης με τη μάνα της και οι ιστορίες όλου του οικογενειακού δέντρου. Μέσα από αυτήν τη σχέση περνάει και όλη η εποχή της Μεταπολίτευσης, ξεκινάει το 1974 και φτάνει μέχρι σήμερα. Είναι ιστορίες κοινές σε όλους μας, ωστόσο προσωπικές, είναι τα γεγονότα και εμείς μέσα από ένα κείμενο γραμμένο ελεύθερα.
Κάθε πρόβα είναι μια μικρή γέννα, με τον Ανέστη δίνουμε σημασία στον τρόπο που τη λέμε αυτή την ιστορία, στους χίλιους τρόπους με τους οποίους γεννάς το κείμενο κάθε μέρα για να είσαι ζωντανός στη σκηνή. Αν πίσω από την προσωπική ιστορία που βλέπεις από μια κλειδαρότρυπα ο θεατής αναγνωρίσει ένα κομμάτι Ελλάδας, θα είναι επιτυχημένο έργο. Γράφτηκε μέσα στην πανδημία, μέσα στο ταξίδι που κάναμε όλοι για να κάνουμε μια αξιολόγηση, μια τακτοποίηση.
— Και το συμπέρασμα από αυτό το ταξίδι;
Ότι οι δαίμονές σου και αυτοί που έχεις φτιάξει «εχθρούς» σου, αυτά που θεωρούσες ότι είναι απέναντί σου, είναι βαθιά μέσα σου και ας μη το γνωρίζεις. Ό,τι σε πλήγωσε, όσους συμμάχους και αντιπάλους έκανες είναι κομμάτια του εαυτού σου.
— Τα οποία προσπαθείς να αλλάξεις όσο μεγαλώνεις;
Προσπαθείς να συμφιλιωθείς, δεν τα αλλάζεις, δεν αλλάζουμε. Μέσα σε αυτό το ταξίδι κατάλαβα ότι δεν μπορείς να κατηγορείς κανέναν, είσαι συμμέτοχος σε ό,τι συνέβη. Αυτήν τη φάση παλεύω, να κατανοήσω τον άλλο που με πλήγωσε ή με διαμόρφωσε.
— Ελένη, είσαι μια κατηγορία από μόνη σου, έχεις ένα θέατρο, κάνεις ό,τι δουλειά σου αρέσει, σχεδόν αυθόρμητα, τι σε οδηγεί;
Κάτι συμβαίνει μέσα μου, το μέσα μου με οδηγεί σε μονοπάτια που δεν τα ξέρω και απλώς το ακούω και πάω εκεί που με πάει.
— Οι άλλοι βλέπουν έναν άνθρωπο εξωστρεφή, χαμογελαστό, είναι έτσι;
Βουλιάζει αυτό το πρόσωπο πολλές φορές στη σκοτεινιά. Την παρακολουθώ ως παρατηρητής όταν συμβαίνει και είμαι περίεργη να δω ως πού θα φτάσει αυτό. Γίνομαι λίγο και σαν πείραμα του εαυτού μου, σαν να ρίχνω μια ιατρική ματιά.
— Αυτό το κάνεις και με τους άλλους γύρω σου;
Ναι, με βοηθάει πολύ να τους καταλάβω.
— Στο ένστικτό σου πιστεύεις, σε οδηγεί;
Με τα χρόνια δεν ξέρω αν είναι ένστικτο, είναι ένας συνδυασμός, κάτι που απλώς γίνεται πάρα πολύ γρήγορα στο μυαλό, σχεδόν αντανακλαστικά. Είναι γρήγοροι συνειρμοί με μια λογική από πίσω, δεν είναι ένστικτο, είναι μια άμεση αντίληψη.
— Στη δουλειά τι δυσκολίες αντιμετώπισες;
Η κλάψα δεν μου αρέσει καθόλου, ωστόσο, η μεγαλύτερη δυσκολία είναι να σε πάρει σοβαρά το συνάφι, επειδή είσαι γυναίκα, επειδή κάνεις παραγωγή, επειδή θεωρούν ότι πολύ εύκολα μπορούν να σε χειριστούν, να σε πατρονάρουν, να στο παίξουν σωτήρες, να σε εκβιάσουν. Το αληθινά πιο δύσκολο ήταν να καταλάβω πως όλα αυτά ήταν φούσκες.
Η κωμωδία ήταν πολύ αλλιώτικη εκείνη την εποχή, δεν μπορούσα να επικοινωνήσω μαζί της, βαριόμουν, μου φαινόταν ότι δεν την έχουν πάρει στα σοβαρά. Έπιασα τον εαυτό μου να κοιτάω το ρολόι μου πάνω στη σκηνή, να δω τι ώρα θα τελειώσει η παράσταση. Είπα, δεν μπορεί να είναι αυτό, ούτε να το κάνω για πολύ διάστημα, πρέπει να κάνω μια δουλειά που να με αφορά. Και κάναμε Τσέχοφ, ιδωμένο αλλιώς, τη «Βότκα μολότοφ».
— Ήσουν πολύ τολμηρή, είναι θέμα χαρακτήρα;
Είναι ο μόνος τομέας που είμαι τολμηρή στη ζωή μου, σε όλα τα άλλα είμαι φοβική, στις σχέσεις μου, φοβάμαι μη δεν με αγαπήσουν. Δεν ξέρω τι γίνεται σε αυτόν το χώρο και κάνω μόνο υπερβάσεις. Σαν να ήξερα μέσα μου ότι είχα περισσότερες δυνατότητες από αυτές που έβλεπαν οι γύρω και κάθε φορά έβαζα ένα στοίχημα, σαν να καλούσα τους άλλους να δουν και μια άλλη πλευρά.
— Όταν έκανες δική σου δουλειά, πώς σε αντιμετώπιζαν;
Καταρχάς με κατακλέψανε. Αλλά είχα την τύχη να βρεθώ με τον Γιάννη Κακλέα, και με τις πλάτες του γλίτωσα πολλούς κινδύνους. Με επέβαλε με έναν τρόπο, περισσότερο από όσο θα τα κατάφερνα μόνη μου να επιβληθώ στο συνάφι μας, γι’ αυτό και δουλέψαμε μαζί πάρα πολλά χρόνια. Υπήρχαν ακραία προσβλητικές συμπεριφορές που ο Γιάννης δεν επέτρεπε και του το χρωστάω.
— Έπαιζε ρόλο η ηλικία σου, εκτός από το ότι ήσουν γυναίκα;
Για να σε σεβαστεί κάποιος τότε, έπρεπε να γίνεις 60 χρονών, σεβόμασταν αυτούς που είχαν τελειώσει, δεν είχαν κάτι άλλο να προσφέρουν. Εμείς θέλαμε να τελειώσει αυτή η ιστορία. Ο Κακλέας είχε ένα πνεύμα πιο αναρχικό και με τη δική του ώθηση πήρα πολλά μαθήματα για το πώς επιβάλλεσαι όχι με τρόπο επιθετικό.
— Πες μου για τη σχέση σου με το κοινό.
Δεν κάνω τίποτα για αυτήν τη σχέση, το κοινό καταλαβαίνει, ο περαστικός που σταματάει εδώ καταλαβαίνει, δεν χρειάζεται καμία μάσκα.
— Όταν έρχονται να σε δουν, περιμένουν μια κωμική ηθοποιό;
Δεν είμαι φύσει κωμική ηθοποιός, νιώθω καλά τον ρυθμό της κωμωδίας, αλλά δεν είμαι μίμος. Ο κωμικός είναι συνήθως μίμος, εγώ, αν δεν τα γεννήσω και δεν είναι δικά μου, δεν μπορώ να κάνω τίποτα. Δεν μπορώ να μιμηθώ ούτε τους παλιότερους κωμικούς, ούτε επιθεωρησιακά να μιμηθώ, και αυτό είναι ένα μείον μου στη κωμωδία. Οπότε προσανατολίστηκα στην κωμωδία κατάστασης.
— Τι αγαπάς ακριβώς στην κωμωδία;
Την αγαπώ πολύ βαθιά γιατί τη θεωρώ και τεράστιο εργαλείο στα χέρια ενός ηθοποιού. Η καλή κωμωδία έχει κάτι το απρόβλεπτο, πιάνει πάντα τον θεατή εξ απροόπτου. Αυτό που με τρελαίνει είναι ότι λειτουργεί λίγο πιο πριν από το μυαλό του θεατή, κάνει αυτό το εξαιρετικό διανοητικό παιχνίδι. Πολλοί πιστεύουν ότι μας ενδιαφέρει το γέλιο, ότι δεσμευόμαστε με το γρήγορο αποτέλεσμα του γέλιου. Εγώ χέστηκα για το γέλιο, εγώ λατρεύω να προλάβω τη σκέψη του θεατή πριν την κάνει.
— Οπότε αυτός είναι και ο λόγος που τη διαλέγεις ή διαλέγεις να υπάρχει και αυτό το στοιχείο στα έργα που ανεβάζεις;
Εμένα δεν μου αρέσει να την κλαίμε τη ζωή. Μου αρέσει να τη σαρκάζουμε, μου αρέσει να της βγάζουμε γλώσσα και να τη γλεντάμε, οπότε ακόμα και η επιλογή των έργων έχει μια ματιά απέναντι στη ζωή που έχει λεβεντιά. Μου αρέσουν οι διαφυγές και έχω μετακινηθεί από αυτή την εικόνα του κωμικού τη στερεοτυπική, την έχω κάνει πιο πλούσια, με ένα παιχνίδι ρόλων που είναι ζωή, οπότε το ρεπερτόριο που διαλέγω θέλω να περιέχει ζωή με έναν τρόπο που την κατανοώ εγώ.
Εγώ ξέρω ότι είμαι ειλικρινής και ταπεινή και πολύ δύσκολα επικοινωνώ με κάτι που δεν είμαι. Αν συμβεί, γίνομαι πολύ κακή ηθοποιός, γίνομαι μηδέν, είμαι άθλια, δεν ξέρω ούτε πώς να περπατήσω.
— Ζείτε εδώ και πολλά χρόνια με τον Βασίλη Παπακωνσταντίνου, έχετε οικογένεια, άλλες καριέρες, εσύ είσαι πολύ χειραφετημένη. Στήριξε τις επιλογές σου;
Ο Βασίλης ιδανικά θα ήθελε μια γυναίκα ουραγό, μια γκρούπι. Του το στέρησα. Από την άλλη, μπορούσε να θαυμάσει τη γυναίκα του. Νομίζω την πρώτη φορά που μας σταμάτησαν για να δώσω εγώ αυτόγραφο, ζορίστηκε. Νομίζω εκεί διχάστηκε και αυτός πολύ σχετικά με το τι έχανε και τι κέρδιζε έχοντας ένα αυτόφωτο πλάσμα.
— Επιστρέφοντας στο έργο που κάνεις, έχει αλλάξει πολύ η Ελλάδα;
Η Ελλάδα έχει αλλάξει, αλλά και όχι τόσο όσο νομίζουμε, η πραγματικότητα δεν είναι αυτό που βλέπεις στα μίντια, εκεί βλέπεις μια μεριά της κοινωνίας. Το ότι δεν καπνίζουμε στην τηλεόραση δεν σημαίνει ότι έχουμε πάψει να είμαστε καπνιστές, για παράδειγμα. Φωτ.: Πάρις Ταβιτιάν/LIFO
Η Ελλάδα έχει αλλάξει, αλλά και όχι τόσο όσο νομίζουμε, η πραγματικότητα δεν είναι αυτό που βλέπεις στα μίντια, εκεί βλέπεις μια μεριά της κοινωνίας. Το ότι δεν καπνίζουμε στην τηλεόραση δεν σημαίνει ότι έχουμε πάψει να είμαστε καπνιστές, για παράδειγμα.
Σε όλη αυτή την περίοδο από το 1974 μέχρι σήμερα που υπάρχει στην παράσταση συναντάμε δυο γενιές, του πολέμου και της Μεταπολίτευσης, και όλα όσα τις ενώνουν και τις χωρίζουν συνδέονται και μέσα από τις μουσικές που ακούγονται και με πολλές εικόνες, είναι σαν να βλέπεις ταινία. Συνδέοντας τα επίπεδα των αναμνήσεων, θα δεις ότι δεν έχουμε αλλάξει τόσο πολύ, ούτε όσο θέλουμε ούτε όσο μπορούμε.
Πρεμιέρα έκανε το βράδυ του Σαββάτου στον Alpha το J2US, με παρουσιαστή τον Νίκο Κοκλώνη και 15 ζευγάρια που έδωσαν επί σκηνής τον καλύτερο εαυτό τους.
Ανάμεσα στα ζευγάρια είναι και η Φωτεινή Δάρρα με τον Παραολυμπιονίκη Ξιφασκίας Πάνο Τριανταφύλλου. Μετά το τέλος της εμφάνισής τους, η γνωστή τραγουδίστρια αποκάλυψε πως πριν από μερικές ημέρες πέθανε η μητέρα της.
«Ο Πάνος μου έχει δώσει δύναμη. Θα ήθελα το πρώτο live να το αφιερώσω στη μαμά μου, που έφυγε από τη ζωή πριν από λίγες ημέρες» είπε η Φωτεινή Δάρρα, ενώ ο Νίκος Κοκλώνης συμπλήρωσε: «Η Φωτεινή μέχρι τελευταία στιγμή δεν ξέραμε αν θα είναι στο J2US. Όταν μπήκε μέσα και άρχισε να τραγουδάει με τον Πάνο είπα θα είναι φαβορί. Όταν είδα το πρώτο τους βίντεο σοκαρίστηκα».
Λίγα λόγια για την Φωτεινή Δάρρα
Γεννήθηκε στη Ζάκυνθο και σπούδασε μουσική στο Εθνικό Ωδείο και ηθοποιία στη σχολή Θεοδοσιάδη. Αδερφός της είναι ο δημοσιογράφος Γιάννης Δάρρας. Είναι παντρεμένη με τον πιανίστα Γιώργο Παπαχριστούδη. Είχε μακροχρόνια σχέση με το συνθέτη Δημήτρη Παπαδημητρίου και γάμο μιας εβδομάδας με τον Νίκο Μάνεση.
Για τη γέννηση της κόρης της, είχε πει: «Όλα απέκτησαν έντονο χρώμα και αληθινό νόημα: η μέρα, η νύχτα, οι εποχές, η φύση, τα συναισθήματα, η ευτυχία, ο πόνος. Έγινα πιο δυνατή, παλεύω
Η Σβετλάνα είναι Ρωσίδα μπλόγκερ που χιουμοριστικά αποκαλεί τον εαυτό της «σύζυγος ενός Τούρκου Σουλτάνου». Ζει στην Κωνσταντινούπολη για περισσότερο από ένα χρόνο, ενώ προηγουμένως ζούσε στην Αγία Πετρούπολη της Ρωσίας, όπου γνώρισε τον μελλοντικό της σύζυγο που βρισκόταν σε διακοπές εκεί.
Η Σβετλάνα μας αποκαλύπτει πως είναι η ζωή της στην στην Τουρκία . Θα εκπλαγείτε ποια αμερικανική παράδοση οι ντόπιοι απλά δεν αντέχουν.
Αισθάνομαι πραγματικά παντρεμένη.
Όλοι προσπάθησαν να με τρομάξουν, λέγοντας ιστορίες για τις συνέπειες του γάμου με έναν Τούρκο. Μετά από ένα χρόνο γάμου, άρχισα να ακούω ακόμα πιο ακατάλληλες συμβουλές όπως: “Μην αποκτήσετε παιδιά, αν αποφασίσετε να πάρετε διαζύγιο, δεν θα τα δεις ποτέ ξανά”.
Τώρα έχουμε 2 παιδιά. Έχει αλλάξει η σχέση μας; Ναι, σίγουρα. Συνειδητοποιώ πραγματικά ότι είμαι παντρεμένη τώρα. Εργάστηκα για 12 χρόνια (5 από αυτά ήταν χωρίς αργίες ή διακοπές). Τώρα δεν χρειάζεται να δουλεύω καθόλου, αφού ο σύζυγός μου εργάζεται και παρέχει στην οικογένειά μας ό, τι χρειαζόμαστε. Αισθάνομαι πραγματικά την υποστήριξη και την προστασία του.
Τα παιδιά αποκαλούνται φρικιά και μάγισσες.
“Φρικιό”, “παιδί γαϊδάρου”, “βάτραχος” και άλλες λέξεις όπως αυτές χρησιμοποιούνται για να απευθυνθούν στο παιδί μου στο δρόμο και το αντιμετωπίζω με χαμόγελο. Γιατί; Δεν είναι η πρώτη φορά. Την μεγαλύτερη κόρη μου φώναζαν συνήθως “άσχημη” ή “μάγισσα”.
Οι άνθρωποι εδώ δεν θέλουν να γρουσουζέψουν τα μωρά και τα παιδιά, έτσι δεν τους λένε ωραία λόγια.
Πρέπει να φοράω φορέματα και να μαγειρεύω πρόβειο κρέας.
Ο σύζυγός μου ενοχλείται όταν φοράω μόνο ένα μακρύ μπλουζάκι στο σπίτι (ακόμα κι αν δεν βγαίνω στο μπαλκόνι μας!). Λέει ότι υπάρχουν πολλά σπίτια τριγύρω και ότι κάποιος θα μπορούσε να με δει.
Επίσης δεν του αρέσει όταν μαγειρεύω χοιρινό και το δίνω στα παιδιά. Λέει ότι δεν είναι καθόλου υγιεινό και ότι μυρίζει άσχημα. Για να είμαι ειλικρινής, το πρόβειο κρέας μερικές φορές μυρίζει πολύ χειρότερα!
Οι Τούρκοι ξέρουν από καλό φαγητό.
Δεν μου αρέσει το τοπικό πρωινό. Ανησυχούσα για αυτό και σκεφτόμουν πώς μπορώ να γίνω μπλόγκερ από την Τουρκία και να μην μου αρέσει το πρωινό τους; Αλλά γιατί να πρέπει να φάω λουκάνικα, ελιές και μαρμελάδα το πρωί … Αυτό δεν είναι φαγητό για πρωινό!
Μιλώντας για τρόφιμα, σχεδόν όλα τα επιδόρπια στην Τουρκία καλύπτονται με σιρόπια. Τα κυρίως γεύματα προετοιμάζονται με πάστα ντομάτας και τεράστιες ποσότητες ελαιόλαδου. Και κάθε καφετέρια του δρόμου πωλεί κάτι που ονομάζεται shawarma (πιάτο της Μέσης Ανατολής). Οι Τούρκοι το ονομάζουν döner, που σημαίνει “γύρος”.
Το περπάτημα στο σπίτι με παπούτσια θεωρείται σχεδόν έγκλημα.
Αν πάτε στο σπίτι φίλου σας, πρέπει να βγάλετε τα παπούτσια σας ακόμα πριν μπείτε στο χολ της εισόδου. Οι Τούρκοι δεν φορούν καθόλου παπούτσια στο σπίτι. Έτσι δεν προκαλεί έκπληξη το γεγονός ότι οι συνήθειες των Αμερικανών προκαλούν σοκ στους ντόπιους.
Είναι επίσης απαραίτητο να βγάλετε τα παπούτσια σας πριν μπείτε σε ένα τζαμί: τα τζαμιά θεωρούνται κοινά σπίτια.
Τα δώρα των Χριστουγέννων συχνά επιστρέφονται στα καταστήματα.
Κάθε πρώτη Ιανουαρίου, ο σύζυγός μου κι εγώ πηγαίνουμε στο τοπικό εμπορικό κέντρο, με πολλούς άλλους Τούρκους, για να αλλάξουμε τα δώρα του νέου έτους. Ο κόσμος συχνά κάνει δώρο ρούχα επειδή είναι φτηνά και φτιάχνονται εδώ στην Τουρκία.
Φέτος, αγοράσαμε πουλόβερ στις μαμάδες μας και μας χάρισαν μάλλινα. Δεν μας κάνουν όλα τα δώρα, αλλά αυτό δεν είναι πρόβλημα: ένα άτομο μπορεί να αλλάξει ένα αντικείμενο σε οποιοδήποτε κατάστημα που ανήκει στην αλυσίδα από την οποία αγοράστηκαν.
Θα πρέπει να ξοδέψετε πολλά χρήματα για να προσφέρετε στο παιδί σας μια αξιοπρεπή εκπαίδευση.
Δυστυχώς, η καλή εκπαίδευση στην Τουρκία είναι είτε για έξυπνους ή πλούσιους ανθρώπους. Το παιδί σας θα έχει την ευκαιρία να πάει σε δημόσιο νηπιαγωγείο μόνο μετά την ηλικία των 4 ετών και μόνο για 4 ώρες (από τις 8 π.μ. έως τις 12 μ.μ.). Αν θέλετε να αφήσετε το παιδί σας για μεγαλύτερο χρονικό διάστημα (όπως μέχρι τις 5 μ.μ.) είναι πρόσθετες υπηρεσίες για τις οποίες θα πρέπει να πληρώσετε.
Στα ιδιωτικά σχολεία, πρέπει να πληρώσετε για τα πάντα: φαγητό, σχολικές και αθλητικές στολές και το παιδί σας, ξεκινώντας από το πρώτο έτος του σχολείου, πρέπει να έχει ένα iPad για να έχει την ευκαιρία να κάνει κάποιες εργασίες online. Το συνολικό ποσό είναι συνήθως περίπου 3.000 € ετησίως.
Οι καισαρικές τομές είναι πραγματικά κοινές στις τοπικές μαιευτικές κλινικές.
Οι γυναίκες γεννούν σε ιδιωτικές κλινικές. Οι τιμές κυμαίνονται από 150 έως 3.000 ευρώ και ορισμένες από τις δαπάνες καλύπτονται εν μέρει από την υποχρεωτική ασφάλιση.
Οι καισαρικές τομές είναι μια πραγματικά μια κοινή διαδικασία εδώ για μερικούς λόγους. Είναι πιο βολικό για τον γιατρό, και πολλές γυναίκες φοβούνται τον τοκετό, γι ‘αυτό ζητούν αυτή τη χειρουργική επέμβαση. Έχετε τη δυνατότητα να πάτε σπίτι την επόμενη μέρα μετά τη γέννηση του μωρού αν όλα είναι καλά. Αν έχετε χειρουργική επέμβαση, πρέπει να μείνετε στο νοσοκομείο για 24 ώρες.
Ορισμένοι γάμοι δεν βασίζονται στην αγάπη.
Σήμερα, υπάρχουν πολλά ζευγάρια που δεν κρύβουν τις σχέσεις τους από τους γονείς τους, ταξιδεύουν μαζί και νοικιάζουν ένα διαμέρισμα μαζί (είναι κυρίως φοιτητές που έχουν μετακομίσει σε άλλη πόλη).
Αλλά σε ορισμένες μικρές πόλεις, υπάρχουν αυστηρές παραδόσεις που πρέπει να τηρούνται. Στο ανατολικό τμήμα της χώρας, ξαδέλφια πρέπει ακόμη να παντρευτούν κατά την κρίση της οικογένειάς τους. Παρεμπιπτόντως, δεν μπορούν καν να βγουν μαζί πριν από το γάμο.
Ο ιατρικός τουρισμός αναπτύσσεται πολύ γρήγορα.
Υπάρχει ένα ενδιαφέρον γεγονός για την τουρκική ιατρική: όλη η τεχνολογία και ο εξοπλισμός που υπάρχει στα καλύτερα νοσοκομεία είναι τόσο σπουδαίος, όσο στην Αμερική και την Ευρώπη, και οι τιμές είναι 20-30% χαμηλότερες.
Στις περισσότερες περιπτώσεις, οι άνθρωποι ταξιδεύουν στην Τουρκία για να υποβληθούν σε πλαστική χειρουργική επέμβαση: αύξηση στήθους, πλαστική στη μύτη ή στα χείλη. Επιπλέον, μπορεί να δείτε και άντρες με επιδέσμους στα κεφάλια τους. Αυτό σημαίνει ότι πρόσφατα υποβλήθηκαν σε διαδικασία μεταμόσχευσης μαλλιών.
Μπότοξ στο στομάχι είναι μια άλλη δημοφιλής επέμβαση εδώ. Δεν πρόκειται για χειρουργική επέμβαση, αλλά για ενέσεις που εξουδετερώνουν τη λειτουργία ορισμένων μυών και ως εκ τούτου η όρεξή σας μειώνεται.
Οι τιμές στην Τουρκία
Για να σχεδιάσετε τον προϋπολογισμό σας πριν από ένα ταξίδι, πρέπει να λάβετε υπόψη σας όλες τις σημαντικές δαπάνες σας. Ας πάρουμε ως παράδειγμα το Avcılar, μια περιφέρεια της Κωνσταντινούπολης.
Η ενοικίαση βίλας κοστίζει περίπου 1.000 € το μήνα. Η ενοικίαση ενός διαμερίσματος κοστίζει περίπου 200 € το μήνα. Η ενοικίαση αυτοκινήτου κοστίζει περίπου 31 € την ημέρα και η ενοικίαση ποδηλάτου είναι περίπου 15 € την ημέρα.
Θα ξοδέψετε περίπου 30 € για φαγητό από ένα σούπερ μάρκετ και θα το απολαύσετε για μια εβδομάδα. Ένα φλιτζάνι καφέ κοστίζει 78 λεπτά, ένα φλιτζάνι τσάι είναι το μισό της τιμής ενός καφέ. Ο μέσος λογαριασμός για δείπνο σε εστιατόριο με θέα στη θάλασσα κοστίζει 43 €. Σε μια τοπική πιτσαρία, θα ξοδέψετε περίπου € 6.
Μην ξεχάσετε να επισκεφτείτε ένα χαμάμ. Τα περισσότερα από αυτά είναι ιστορικά μνημεία. Για παράδειγμα, το Galatasaray Hamamı (στην φωτογραφία) χτίστηκε τον 15ο αιώνα με εντολή του σουλτάνου Bayezid II. Αυτό το χαμάμ επισκέφθηκε επίσης ο John Travolta, ο οποίος είναι διάσημος επειδή έδωσε μπουρμπουάρ 100 δολαρίων.
Είναι βολικό να ταξιδεύετε από πόλη σε πόλη με το τρένο και το πρώτο και το τελευταίο βαγόνι είναι πρώτης κατηγορίας. Είναι καλύτερο να αγοράζετε θέσεις εκεί μιας και είναι περίπου 50% ακριβότερα. Υπάρχουν μόνο 16 θέσεις σε αυτά τα βαγόνια και υπάρχει δωρεάν Wi-Fi, δείπνο και δωρεάν ποτά κάθε 30 λεπτά.
Να είστε προσεκτικοί όταν πηγαίνετε στην αγορά.
Οι Τούρκοι λένε ωραία πράγματα, σας προσφέρουν να δοκιμάσετε τα προϊόντα τους και κάνουν “τεράστιες” εκπτώσεις, αλλά είναι πραγματικά πονηροί. Έτσι πρέπει πάντα να ανοίγετε και να ελέγχετε τις καλά τυλιγμένες σακούλες που σας δίνουν οι πωλητές. Στην αγορά, επιλέξτε μόνοι σας τα φρούτα και τα λαχανικά: επιλέξτε τα καλύτερα, είναι δικαίωμά σας. Οι ντόπιοι πάντοτε επιλέγουν φρέσκα προϊόντα και μερικές φορές πετάνε τα σάπια στους πωλητές.
Τα χαρακτηριστικά ενός ατόμου από την Τουρκία
Μπορείτε να θεωρήσετε τον εαυτό σας Τούρκο αν:
αφού πιείτε τον πρωινό σας καφέ, αναποδογυρίζετε το φλιτζάνι για να μάθετε τι σας επιφυλάσσει το πεπρωμένο σας.
όταν έρχονται απρόσκλητοι επισκέπτες, τους δείχνετε ότι είστε εξαιρετικά χαρούμενοι που τους βλέπετε και προσπαθείτε να τους πείσετε ότι έχετε μαγειρέψει αυτό το νόστιμο κέικ ειδικά γι ‘αυτούς.
ποτέ δεν βιάζεστε και πάντα αργείτε.
σε μια καφετέρια, δεν μοιράζετε το λογαριασμό, μαλώνετε για το ποιος θα πληρώσει αυτή τη φορά και προσπαθείτε να πείσετε τον άλλον ότι εσείς θα πληρώσετε.
σας αρέσει να κορνάρετε όταν οδηγείτε (επίσης κρεμιέστε έξω από το παράθυρο του αυτοκινήτου και ουρλιάζετε στους πεζούς και τους άλλους οδηγούς).
το γιαούρτι δεν είναι επιδόρπιο για εσάς, αλλά μια προσθήκη σε οποιοδήποτε κυρίως πιάτο.
φιλάτε κάποιον στο μάγουλό του, ακόμα κι αν τον γνωρίσατε μόλις για πρώτη φορά.
